EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

To κορίτσι των 12 δις ευρώ. Πιο ακριβή και από την Ανζελίνα Ζολί!

Έχει κάθε λόγο ο Κώστας Τζαβάρας να κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια (σχετική φωτό) την Όλγα Κεφαλογιάννη.

Ειδκά φέτος σύμφωνα με το ρεπορτάζ το αισθαντικό κορίτσι του τουρισμού μας θα φέρει 12 δις ευρώ!

Και το δύσκολο στοίχημα των εσόδων φαίνεται να κερδίζει φέτος ο τουρισμός, με τις τελευταίες εκτιμήσεις να δείχνουν πως οι τουριστικές εισπράξεις θα φτάσουν ακόμη και τα 12 δισ. ευρώ, δύο δισ. δηλαδή επιπλέον σε σχέση με την περσινή χρονιά. Όπως τόνισε ο γεν. γραμματέας του υπουργείο Τουρισμού Α. Λιάσκος κατά τη χτεσινή 16η ετήσια γενική συνέλευση της Συνομοσπονδίας Επιχειρηματιών Ενοικιαζόμενων Δωματίων- Διαμερισμάτων Ελλάδος (ΣΕΕΔΕΕ), σε παρόμοια τροχιά κινούνται και οι κρατήσεις, που με σιγουριά πλέον υπολογίζεται πως σημειώνουν αύξηση τουλάχιστον 15-20% από τις βασικές αγορές.

Την ίδια ώρα, κάτι παραπάνω από αισιόδοξα είναι πλέον τα μηνύματα που έρχονται από τους ξένους tour operators, οι οποίοι δηλώνουν χαρακτηριστικά όχι μόνο ότι η χώρα αποκαθιστά την εικόνα της, αλλά και πως φέτος θα είναι η χρονιά του ελληνικού τουρισμού.

Τα τελευταία δεδομένα στην πορεία των ελληνικών τουριστικών μεγεθών δίνουν ανάσα ζωής για 40 χιλ. περίπου επιχειρήσεις στον κλάδο των ενοικιαζόμενων δωματίων, προσδοκώντας σε ανάλογη αύξηση των μεγεθών τους και θετικά αποτελέσματα στην περιφερειακή οικονομία. Όπως υποστηρίζουν μάλιστα, αν και η φετινή χρονιά ακολουθούσε ξανά την ίδια πτωτική πορεία της προηγούμενης τριετίας, τότε πάνω από το 30% των επιχειρήσεων θα οδηγούνταν σε αναγκαστικό λουκέτο.

Οι τουριστικοί επιχειρηματίες σημειώνουν πως παρά το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον στο οποίο κλήθηκαν να δραστηριοποιηθούν και τον έντονο προβληματισμό που προκαλεί η παγιοποίηση του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας, εντούτοις μπορούν να αναστρέψουν το πρότερο αρνητικό κλίμα, ώστε η χρονιά να κλείσει με καλά αποτελέσματα. Εξάλλου και πέρσι, που ήταν χρονιά κρίσης, ο ελληνικός τουρισμός αποδείχθηκε ιδιαίτερα ανθεκτικός, επιτυγχάνοντας 16 εκατ. διεθνείς αφίξεις και 10 δισ. ευρώ ταξιδιωτικές εισπράξεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση έχει ξεκινήσει ο διάλογος για την κατασκευή ενός κεντρικού portal της ΣΕΕΔΔΕ, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος Μαΐου, προκειμένου να πολλαπλασιαστούν τα οικονομικά οφέλη από την τρέχουσα τουριστική περίοδο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στις πρωτοβουλίες του Σ.Ε.Τ.Ε. για τη δημιουργία της εταιρίας «Μarketing Greece» για την τουριστική προβολή της χώρας και του ΙΝ-ΣΕΤΕ (Ινστιτούτο του ΣΕΤΕ), που θα καλύψει γενικότερες ανάγκες στον χώρο της πιστοποίησης των προσφερόμενων υπηρεσιών από τις τουριστικές επιχειρήσεις.

Όπως σημειώνουν οι επιχειρηματίες του κλάδου, όλες οι παραπάνω δραστηριότητες συμβάλλουν σημαντικά στην στήριξη της επιχειρηματικότητας και στην πιστοποίηση των επιχειρήσεων, που με την σειρά τους θα προσδώσουν προστιθέμενη αξία στο ελληνικό τουριστικό προϊόν, αυξάνοντας τα οικονομικά μεγέθη του τουρισμού.


Bίκυ Κουρλιμπίνη στο Capital.gr

Προσοχή: Σκληρές εικόνες. Εκρήξεις με δεκάδες τραυματίες στο Μαραθώνιο της Βοστώνης

Τουλάχιστον δύο εκρήξεις σημειώθηκαν πριν από λίγο στο σημείο τερματισμού του Μαραθωνίου της Βοστώνης. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες υπάρχουν δεκάδες τραυματίες, εκ των οποίων οι έξι βαριά.

Στο σημείο της επίθεσης βρέθηκαν δύο εκρηκτικοί μηχανισμοί, ο ένας εκ των οποίων στο ξενοδοχείο που φιλοξενούσε την οργανωτική επιτροπή του Μαραθωνίου.

Οι αρχές δεν αποκλείουν τρομοκρατική ενέργεια. Αιμόφυρτοι θεατές μεταφέρθηκαν στο σημείο όπου βρίσκονταν οι γιατροί του αγώνα.




















Δείτε live μετάδοση από το BBC

ΡΙΚΚΣΥ (στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ), τέλος! Νέο κόμμα από τον Ανδρέα.

Μέσα στην καταχνιά και τη μαυρίλα, γεννιέται απρόσμενα η ελπίδα: «μέσα από την ιδρυτική συνδιάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Δευτέρα στις 6.30 το απόγευμα στο γήπεδο του Σπόρτινγκ, ο Ανδρέας Λοβέρδος αναμένεται να ανακοινώσει το νέο πολιτικό κόμμα. Το όνομα του νέου κόμματος δεν έχει γίνει γνωστό, ωστόσο πληροφορίες αναφέρουν πως θα είναι ενωτικό, και θα παραπέμπει σε σύνθημα, με τον Ανδρέα Λοβέρδο να αναλύει τις πολιτικές θέσεις του νέου φορέα, επιτιθέμενος στην κυβέρνηση. Τα πιο γνωστά πολιτικά πρόσωπα που θα δώσουν το παρών είναι ο ανεξάρτητος βουλευτής Χρήστος Αηδόνης και ο πρώην βουλευτής Δημήτρης Τσιρώνης ενώ στην ιδρυτική εκδήλωση δεν θα υπάρξουν ομιλίες πολιτικών προσώπων αλλά μόνο υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα».
To ΡΙΚΚΣΥ (στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ) πήγε άκλαυτο καθώς φαίνεται ότι πρυτάνευσαν ωριμότερες σκέψεις, όπως είπε στον ΒΗΜΑ FM 99,5 ο πρωτεργάτης της εθνοσωτήριου κινήσεως: «Το όνομα του κόμματος δεν θα είναι ΡΙΚΣΣΥ, γιατί η σύγκρουση με το παρελθόν έγινε. Το όνομα θα είναι ελπιδοφόρο», προανήγγειλε ο κ. Λοβέρδος.
Πάντα υπάρχει η προοπτική του ονόματος Ανόρθωση, έστω κι αν υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει συνειρμός με τον ΑΠΟΕΛ, την Αγία Νάπα, την Ομόνοια, τη Βικτώρια και άλλους σταθμούς του ΗΣΑΠ.
Έτσι αποκλειστικές πληροφορίες μιλούν για «σύνθετη ονομασία», ένα όνομα που θα αγγίξει κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα, ενώ παράλληλα θα ψαρώνει και τους γείτονες πρώην Γιουγκοσλάβους Δημοκράτες…
«Ελπιδοφόρος Ανόρθωση»  είναι μια επιλογή με διττή σημασία: οικονομική και σεξουαλική. Θα άγγιζε τον φαλιρισμένο μικρομεσαίο, τον άνεργο, τον υποαπασχολούμενο, τον εργαζόμενο-μη αμειβόμενο, αλλά και την νοικοκυρά που έχει να την αγγίξει ο σύζυγος από την εποχή που Υπουργός Οικονομικών ήταν ο Χριστοδουλάκης…
Αφού λοιπόν θα παραπέμπει σε σύνθημα, είναι πιθανόν και το «Λόβ σόρρυ», επιτυχημένη σειρά του Mega, αλλά και υποσυνείδητου οίκτου για μια ψήφο στις εκλογές…
Όποια κι αν είναι η ονομασία, θα έχει ενδιαφέρον το πώς θα πάει ένα κόμμα «γενόσημο»…
Διαψεύδονται τέλος οι πληροφορίες ότι για να είναι κανείς υποψήφιος βουλευτής του κόμματος πρέπει το επίθετο του να τελειώνει σε –όνης ή -ώνης (όπως Αηδόνης, Τσιρώνης, εξαιρείται το …Διαμαντοπούλου).
Ενώ πλήθος κόσμου αναμένεται να κατακλύσει το Σπόρτινγκ για να δει από κοντά, να αγγίξει, τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα, ένα τόσο σπάνιο είδος όσο και ο Lovέρδος.
Αν δεν τους πείσει με τα πολιτικά του επιχειρήματα ο πρώην Υπουργός είναι αποφασισμένος να δείξει τις ικανότητες του στην καλαθοσφαίριση.
Μήπως τελικά το όνομα θα είναι απλά η μεγάλη ατάκα «βάλτο αγόρι μου»;
Επειδή είναι αρκετά προχωρημένο για την συντηρητική ελληνική κοινωνία μπορεί να προτιμηθεί και κάτι πιο σοφιστικέ που θα σκίσει επικοινωνιακά, με μια δόση νοσταλγίας,  όπως το «Γιοβάισα, όπως τότε», όνομα θα τους οδηγήσει όλους στο να ψάχνουν την ερμηνεία…

Μ.Ο.
Αntinews

Ερευνα για «παιχνίδι» με μετοχές της Εθνικής και της Eurobank

Η Εισαγγελία Εφετών θα αναλάβει τελικά την έρευνα για το κατά πόσον ευσταθούν ή όχι οι καταγγελίες ότι υπήρξε παράνομο «παιχνίδι» γύρω από τις μετοχές της Εθνικής Τράπεζας και της Eurobank το τελευταίο χρονικό διάστημα εν όψει της συγχώνευσής τους και με ενδεχόμενη κατάχρηση προνομιακών πληροφοριών για το επικείμενο
«διαζύγιο». 

 Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ν. Παντελής έδωσε παραγγελία στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης με ταχείς ρυθμούς για να διαπιστωθεί σύντομα εάν στοιχειοθετούνται ή όχι αξιόποινες πράξεις. Η εισαγγελική έρευνα θα εξετάσει το ενδεχόμενο αξιόποινων παραβάσεων της νομοθεσίας που σχετίζεται με την προστασία της κεφαλαιαγοράς (Ν. 3340/05) και της γενικότερης χρηματιστηριακής νομοθεσίας, καθώς και το κατά πόσον υπήρξε χειραγώγηση μετοχών ή άλλα οικονομικά αδικήματα.
πηγή
Για να καταλάβετε  τον λόγο  για τον οποίο  επιλέξαμε  τον συγκεκριμένο τίτλο της παρούσας ανάρτησης διαβάστε  το παρακάτω  κείμενο του  οικονομικού ρεπόρτερ του capital gr Θ.Μαυρίδη:


Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς...
Αυτούς γιατί τους πληρώνουμε;

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ενός να αποφασίσει πως θα ξοδέψει τα λεφτά του. Αν θα τα φάει σε σουβλάκια, σε νυκτερινά κέντρα ή αν θα τα επενδύσει στις σπουδές των παιδιών του. Το κακό είναι όταν νομίζει ότι επενδύει, ενώ στην πραγματικότητα έχει μπλέξει με παπατζήδες. Στα Χρηματιστήρια η τέχνη της εξαπάτησης είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη. Γι’ αυτό και υπάρχει η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.
Ξέρουμε! Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι κακό ο κόσμος εγκαλεί την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Κι η Επιτροπή λέει «κάνουμε τους απαραίτητους ελέγχους». Μόνο που όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
 Κι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έχει να ανακοινώσει κάτι σημαντικό εδώ και πάρα πολύ καιρό! 
Είναι σαν να λέμε ότι διαθέτουμε υπηρεσία δίωξης ναρκωτικών και δεν έχει εντοπίσει ούτε ένα γραμμάριο κοκαΐνης. 
 Δίκαια θα αναρωτηθεί ο φορολογούμενος πολίτης: Αυτούς γιατί τους πληρώνουμε;
Εμείς οι δημοσιογράφοι γινόμαστε πολλές φορές άδικοι. Ξιφουλκούμε θυμίζοντας τον Δον Κιχώτη που τα έβαλε με τους ανεμόμυλους. Ωστόσο, έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ακούσαμε να κάνει κάτι αυτή η Ανεξάρτητη Αρχή. Τόσο άγιοι είναι πια αυτοί στο Χρηματιστήριο Αθηνών; Τι έγινε; Πάνε όλοι στο Άγιο Όρος;

Αφορμή για την σημερινή γκρίνια είναι το πάρτι στις τραπεζικές μετοχές. 
Τι πάρτι; 
Εδώ μιλάμε λες και ανακαλύψαμε χρυσάφι κάτω από τα πόδια μας. 
Συμβαίνει κάτι τέτοιο και δεν το έχουν πάρει χαμπάρι τόσο καιρό τα μεγάλα λαγωνικά των αγορών;  
Είναι προφανές ότι τις τελευταίες ημέρες έχει σημειωθεί ένα ασυνήθιστο φαινόμενο. 
Σαν να βλέπει κανείς έναν παλμογράφο που δείχνει φυσιολογικές ενδείξεις και ξαφνικά να τρελαίνεται. Δεν μπορεί αυτό να έχει συμβεί από μόνο του.
 Κάτι θα έχει γίνει.
 Κι αυτό το κάτι θέλουμε να το μάθουμε.
Θα μας πουν ότι ερευνούν και ότι αποφασίζουν σε μία απόσταση από τα γεγονότα για να μην αδικήσουν τους αντισυμβαλλόμενους. Κι ότι οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται εν ψυχρώ και όχι εν θερμώ. Θα μπορούσαμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο, αν υπήρχε μέχρι σήμερα ένα κάποιο αποτέλεσμα. Εκτός κι αν όλα στο Χρηματιστήριο Αθηνών είναι φυσιολογικά.

Αν έχουν πάντως την καλοσύνη ας κοιτάξουν λίγο πιο προσεκτικά το θέμα των τραπεζικών μετοχών. Έχουν στα χέρια τους όλα τα απαραίτητα εργαλεία. 
Το ζητούμενο είναι να προλαβαίνει κανείς το έγκλημα.
Αν είναι να πηγαίνουμε από κηδεία σε κηδεία, δεν χρειαζόμαστε τις υπηρεσίες τους.
 
Θανάσης Μαυρίδης
πηγη

«ΠΟΥΛΗΣΑΝ» ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ


Εκείνοι που γνωρίζουν τι συνέβη κρατούν το στόμα τους κλειστό γιατί φοβούνται για τη ζωή τους - «Καρφιά» από κύκλους της τράπεζας κατά της κυβέρνησης - Μάχη μέχρις εσχάτων για να παραμείνει ελληνική η Εθνική  
 
Παρά τον βρώμικο πόλεμο που έχει ξεσπάσει από εβδομάδες με στόχο η Εθνική Τράπεζα να περάσει σε ξένα χέρια και στον οποίο δυστυχώς παραδόθηκε η τρικομματική μας κυβέρνηση, η μεγάλη μας τράπεζα, που συμπυκνώνει την Ιστορία του έθνους μετά την απελευθέρωση, ανθίσταται μόνη! Η Διοίκησή της δίνει τον ύστατο αγώνα για να κρατηθεί ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Παρά τις αδίστακτες απειλές και τους ωμούς εκβιασμούς, που έχουν μεγιστοποιηθεί τις τελευταίες μέρες.
Προς το παρόν τα στόματα κρατούνται κλειστά. Έχει τέτοιες διαστάσεις το «υπεράθλιο παιγνίδι» που έχει παιχθεί και βρίσκεται σε εξέλιξη μέχρι να ολοκληρωθεί το σχέδιο, που εκείνοι που γνωρίζουν τι συνέβη αποφεύγουν να μιλήσουν και λένε με φανερή ανησυχία «φοβάμαι για τη ζωή μου!», χωρίς να διευκρινίζουν τι εννοούν.

Αυτό και μόνο δίνει την έκταση της δραματικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί προκειμένου να περάσουν τα ανεκτίμητα ασημικά μας στους νέους κατακτητές, χωρίς καμιά αντίσταση από εκείνους που κρατούν τα κλειδιά της χώρας. Ο χαρακτηρισμός «μεγάλο φιάσκο» είναι πολύ ελαφρύς για να αποδώσει τις τεράστιες ευθύνες που έχει η κυβέρνηση και εκείνοι που τη στηρίζουν, καθώς και τον ρόλο που έπαιξε η πολιτική ηγεσία της χώρας. Δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι δεν γνώριζε εξαρχής ποιες ήταν οι βουλές των νέων αφεντικών μας, των Γερμανών. Γιατί οι πληροφορίες από απόλυτα αξιόπιστες πηγές είναι κατηγορηματικές: Ότι από τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση ήταν ενήμερη για το... κουστούμι που είχαν ράψει για την Εθνική Τράπεζα, και μάλιστα εγγράφως! Και δεν είχαν μείνει μόνο εκεί. Πριν από έξι εβδομάδες η «τρόικα» είχε καταστήσει σαφές στον υπουργό Οικονομικών ότι είναι αντίθετη στον γάμο της Εθνικής με τη Eurobank. Και ενώ το Μαξίμου το γνώριζε -δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς εχέφρων νους ότι ο κ. Στουρνάρας δεν ενημέρωσε τον πρωθυπουργό- οι διαδικασίες για την ολοκλήρωση της συγχώνευσης προχωρούσαν. Άλλωστε δεν μπορεί ο πρωθυπουργός αλλά και οι δύο συγκυβερνώντες αρχηγοί, Βενιζέλος και Κουβέλης, να ισχυρισθούν ότι δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτε, όταν οι εφημερίδες ήταν γεμάτες όλο αυτό τον καιρό, μέχρι και την περασμένη Κυριακή, από ολοσέλιδες διαφημίσεις αλλά και τα κανάλια πρόβαλλαν ότι: «Εθνική και Eurobank ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν τον μεγαλύτερο ελληνικό τραπεζικό όμιλο - Έτσι γράφεται το αύριο». Και δεν μπορεί ο Τουρκολιάς και ο Λάτσης να έκαναν του κεφαλιού τους, αν δεν είχαν το πράσινο φως από την κυβέρνηση.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι τις δύο τελευταίες εβδομάδες άρχισε να ακούγεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι ο γάμος στράβωσε, όμως η κυβέρνηση με τη στάση της έδειχνε ότι δεν υπάρχει κανένα σύννεφο και ότι όλα προχωρούν όπως αρχικά είχαν προγραμματισθεί.


Εθνική: Εμείς προχωράμε

Και ενώ είναι άγνωστο ποιες ήταν οι αρχικές προθέσεις της κυβέρνησης και ποιες είναι σήμερα για την επόμενη ημέρα της Εθνικής, η Διοίκηση της τράπεζας προχωρεί για την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης και τη συνέχιση της αυτόνομης πορείας της, μετά τη διάλυση του γάμου που επέβαλε η «τρόικα», έτσι, για να μην έχει πια καμιά αμφιβολία και ο τελευταίος αντιρρησίας για το ποιος κυβερνά τούτο τον τόπο. Η κατεύθυνση σύμφωνα με κύκλους της «Μεγάλης μας φίλης» είναι:
• Να μη χαθεί η ελληνικότητα της τράπεζας, να παραμείνει όπως είναι ανεξάρτητη και να παίζει τον ρόλο της προς χάρη της οικονομίας, χωρίς να εξυπηρετεί διορισμούς και να χορηγεί δάνεια με πολιτικές κατευθύνσεις.

Και ο νοών νοείτω... Ξεκάθαρο το μήνυμα που βγαίνει, όπως και το ποιους έχει παραλήπτες αυτό. Είναι ολοφάνερο ότι η Εθνική Τράπεζα παλεύει μόνη της…

Αισιοδοξούν...

Αυτές τις κρίσιμες στιγμές που διακυβεύεται η ελληνικότητα των τραπεζών μας, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Αλέκος Τουρκολιάς και όλα τα στελέχη της δίνουν αγώνα για να βρεθούν τα 800 εκατομμύρια ευρώ για να γίνει η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και να καλυφθεί η απαίτηση για την ανακεφαλαιοποίηση. Υπάρχει αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρουν, αν και ο στόχος δεν είναι εύκολος.

Όλα θα κριθούν για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα στις 29 Απριλίου που θα πραγματοποιηθεί η γενική συνέλευση των μετόχων της Εθνικής Τράπεζας.

Τουρκολιάς: Κάλεσμα όλων των «Εθνικάριων»

Η επιτυχία της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου εξαρτάται από τον κάθε «Εθνικάριο», τονίζει σε μήνυμά του προς όλους τους εργαζόμενους στην τράπεζα και τον όμιλο ο διευθύνων σύμβουλος Αλέξανδρος Τουρκολιάς.

Σε μια ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική συγκυρία, σε διεθνές επίπεδο και κάτω από έντονο ανταγωνισμό, καλούμεθα όλοι να συστρατευθούμε στην επίτευξη της ελάχιστης συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην απαιτούμενη αύξηση.

Και το όλοι δεν είναι σχήμα λόγου, όπως άλλωστε γνωρίζετε, όταν αναφέρομαι στην Εθνική, τονίζει ο κ. Τουρκολιάς και αναφερόμενος στα όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες επισημαίνει: «Πολύ πρόσφατα, όλοι μας σαν αποδέκτες “ενημέρωσης”, κατακλυστήκαμε από πληροφορίες που έθιγαν ή θίγουν προσωπικές αξίες, κυρίως όμως υπονομεύουν την αξιοπιστία, το κύρος, την ισχύ της Εθνικής Τράπεζας.

Το σύνολο των ανυπόστατων ή και κακόβουλων αναφορών, πέραν του ότι καταρρίπτεται από τις εξελίξεις, αντιμετωπίζεται καταλλήλως. Οφείλω όμως να εστιάσω την προσοχή μου σε δύο στοιχεία που αναφέρονται στην Εθνική ως κεφάλαιο και όχι ως προς τη Διοίκησή της.


πηγη

Ο ΝΕΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ: Χωρίς ιδιοκτησία – χωρίς δουλειά – χωρίς αξιοπρέπεια !!!

Του Μενάλαου Γκίβαλου

 Θυμίζουν «ημέρες του Απριλίου του 1967», καθώς πλησιάζει άλλωστε η αντίστοιχη «επέτειος», οι πρακτικές της κρατικής καταστολής που εφαρμόσθηκαν στην πολύπαθη περιοχή της Ιερισσού: Κουκουλοφόροι των δυνάμεων ασφαλείας -επίλεκτες μονάδες του «Στρατού του Κεφαλαίου»- εισβάλλουν σε σπίτια κατοίκων στις τρεις το πρωί, σπάζουν τις πόρτες και συλλαμβάνουν -σύρουν στην κυριολεξία- ξυπόλυτους και με τις πυτζάμες οικογενειάρχες…

Η δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι επιχειρήσεις που το υπηρετούν, μετέτρεψαν σε…πραιτωριανούς τις αστυνομικές δυνάμεις, που έχουν ως αποστολή τη προστασία και την ασφάλεια των πολιτών, τη διαφύλαξη της περιουσίας και της αξιοπρέπειάς τους…

Βιώνουμε ένα μεταμοντέρνο μοντέλο ολοκληρωτισμού. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει υπονομευθεί καίρια. Το Σύνταγμα παραβιάζεται ή αγνοείται συστηματικά, το Κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε «εκδοτήριο» πράξεων νομοθετικού περιεχομένου των μνημονιακών επιταγών, η εκτελεστική εξουσία, οι κυβερνήσεις των Μνημονίων, ευτελίζονται καθημερινά, έχοντας υποταγεί πλήρως στους εκπροσώπους των δυνάμεων κατοχής.

Μόνο κάποιοι -ανθιστάμενοι ακόμα- «πυρήνες» στον χώρο της Δικαιοσύνης (η οποία δέχεται ευθέως προπηλακισμούς όταν δεν εναρμονίζεται με το «μνημονιακό Δίκαιο») ορθώνουν το ανάστημά τους, υπηρετώντας τον όρκο τους και τις αρχές του Δικαίου.

Ο χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός, με πολιτική έκφραση τη γερμανική ολιγαρχική ομάδα που «συμβολοποιείται» στα πρόσωπα του Βόλ. Σόιμπλε και της Άνγκ. Μέρκελ, επελαύνει διαλύοντας τους θεσμούς του κοινωνικού κράτους, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, και ληστεύει τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών.

Ο νέος αυτός ολοκληρωτισμός, η νέα αυτή μορφή δικτατορίας, που εμφανίζεται με τη μορφή της «νεοφιλελεύθερης λιτότητας», δεν έχει ως κύριο αντίπαλο κάποιο σοσιαλιστικό/κοινωνιστικό πρότυπο, αλλά πριν απ’ όλα αποθεμελιώνει τον βασικό πυρήνα των αρχών και των κανόνων του κλασικού φιλελεύθερου προτύπου της αστικής-βιομηχανικής κοινωνίας, όπως τη γνωρίσαμε κατά τον 20ό αιώνα.

Όσες μορφές κεφαλαίου, όσες μορφές επιχειρηματικής δραστηριότητας συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής εξουσίας, όποιας μορφής κερδοσκοπική δραστηριότητα («μαύρου» χρήματος, προϊόντων εγκλήματος, μεγάλης φοροδιαφυγής) εναρμονίζεται με τη στρατηγική της εξουσίας αυτής, προστατεύονται και ενισχύονται.

Αντίθετα η ατομική ιδιοκτησία, η περιουσία, οι καταθέσεις στις τράπεζες, αλλά και κάθε παραγωγική-επιχειρηματική-επαγγελματική δραστηριότητα, που ανάγεται στην πραγματική οικονομία και λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους, στοχοποιείται και απονομιμοποιείται. Η Κύπρος έγινε στόχος για το «μέγεθος» του τραπεζικού της συστήματος. Στην Ελλάδα υπάρχει -κατά τους οικονομικούς δικτάτορες- απαράδεκτα υψηλό ποσοστό ατομικής ιδιοκτησίας στον τομέα της κατοικίας, αλλά και τεράστιος αριθμός μικρομεσαίων επαγγελματιών… Γι’ αυτό και μέσω των χαρατσιών και των δεκάδων φόρων στην κατοικία, και ταυτόχρονα λόγω της προφανούς αδυναμίας να πληρωθούν τα δάνεια, οι κατοικίες θα οδηγηθούν μαζικά σε εκποίηση από «ειδικά funds»… Όσο για τους μικρομεσαίους, αυτοί θα πρέπει να διαλυθούν και να αποτελέσουν φτηνό εργατικό δυναμικό… Μέχρις ότου έρθει η ανάπτυξη, υπάρχουν άλλωστε τα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής. Το «κούρεμα» των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου υπήρξε το πρώτο στάδιο του «πειράματος». Η διαρπαγή των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο αναδεικνύεται στο αποφασιστικό γεγονός που ανοίγει τις «πύλες της κολάσεως»… Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί -δηλαδή οι φόροι- και οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών κάλυψαν σε πρώτη φάση τις «μαύρες οπές» των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Τώρα είναι η αποταμίευση, ο συσσωρευμένος μόχθος, οι καταθέσεις, που καλούνται να «συμβάλουν» στις ζημίες και στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών…

Οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και θα καταστούν σύντομα νομοθετήματα των εθνικών-κρατικών δικαίων. Οι ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ. Η χρηματοπιστωτική δικτατορία και οι πολιτικοί της εκφραστές διαμορφώνουν και επιβάλλουν το δικό τους δίκαιο, αποφασίζουν για τις περιουσίες, για τις ζωές δεκάδων εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων των χωρών της Νότιας Ευρώπης.

Στην πολιτισμένη Ευρώπη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα γυρίζουμε ξαφνικά αιώνες πίσω: Οι αρχές της γαλλικής επανάστασης, ο πυρήνας της φιλελεύθερης δημοκρατίας, τα ατομικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, η μεσαία τάξη -»σπονδυλική στήλη» της κοινωνικοοικονομικής δομής της βιομηχανικής επανάστασης- καταπατώνται, απονομιμοποιούνται, διαλύονται. Ένας νέος ολοκληρωτισμός απλώνει τα μαύρα πέπλα του πάνω από την Ευρώπη. Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να συνειδητοποιήσουν την ιστορική οπισθοδρόμηση και να αποτρέψουν την επέλαση του οικονομικού, πολιτικού και πνευματικού αυτού ολοκληρωτισμού. Γιατί ο νέος οικονομικός πόλεμος, που ξεκίνησε, ίσως αποδειχθεί πιο καταστροφικός και από τους συμβατικούς του προηγούμενου αιώνα για την Ευρώπη.

πηγη

Η ΓΣΕΕ ...ΚΑΙ Ο ΚΡΥΠΤΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ

«Όσο οι αντιμνημονιακές συγκεντρώσεις οργανώνονται από τη ΓΣΕΕ δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα» έλεγε πριν από δύο χρόνια κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός. Και μάλλον ήξερε τι έλεγε. Τα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει συμβεί μεταπολεμικά και η ΓΣΕΕ απλώς... παρίσταται. Τελευταία, δε, ούτε καν συνεδριάζει." Ο πρόεδρός της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, απαξιωμένος πια, ειδικά μετά τις εν κρυπτώ συνεννοήσεις με τον ΣΕΒ και τη συνάντησή του με τη Μέρκελ, απουσιάζει από όλους τους αγώνες, ακόμα και ως φυσική παρουσία, καθώς δεν τολμά να εμφανιστεί σε καμία συγκέντρωση και κυκλοφορεί μόνο με αστυνομική συνοδεία. Είναι ο πρώτος πρόεδρος της ΓΣΕΕ που δεν εμφανίζεται ούτε καν στις παραδοσιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς. Όσο κι αν έψαχνε κανείς φέτος να τον δει, έστω και φυλασσόμενο κάπου ανάμεσα στα υπόλοιπα στελέχη της ΓΣΕΕ, δεν θα τον έβλεπε. Πρόκειται για τον πρόεδρο που θα περάσει στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος ως ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη μεγαλύτερη καταστροφή εργασιακών δικαιωμάτων, καθώς πρόκειται για μοναδική (στην πρόσφατη ιστορία) υποχώρηση, κι αυτή συνέβη επί των ημερών του.
Η ειρωνεία, πάντως, είναι (κι έχει τον συμβολισμό της) ότι ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας, Γιάννης Παναγόπουλος, παχυλά αμειβόμενος ο ίδιος με εισοδήματα πολύ πάνω από τα εκατό χιλιάδες ευρώ ετησίως, είναι υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας (από εκεί προέρχεται) με τον βαθμό του διευθυντή. Η ΓΣΕΕ, εδώ και καιρό, δεν έχει πλέον ειδικό βάρος, δεν παρεμβαίνει στις εξελίξεις και δεν είναι υπολογίσιμος συνομιλητής κανενός. Σε μία τέτοια κρίσιμη περίοδο, παρ' ότι αναγκάστηκε να οργανώσει πολλές απεργίες –κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία- με ευθύνη κυρίως του προέδρου της και προέδρου της ΠΑΣΚΕ, φρόντιζε να τις απονευρώνει και να μην θέτει σαφή αιτήματα αιχμής. «Δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε την κυβέρνηση. Θα μπορούσαμε, αν είχαμε λειτουργήσει διαφορετικά» παραδέχεται μέλος του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ.
 

ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΓΣΕΕ
 
Είναι ολοφάνερο ότι αντίστοιχη με την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, αν όχι εντονότερη, υπάρχει και στη ΓΣΕΕ. Οι συσχετισμοί αποτυπώνουν την εικόνα περασμένων εποχών και συντηρούνται μόνο και μόνο χάρη στην έντονη κομματικοποίηση του συνδικαλισμού στην Ελλάδα. Στα σωματεία πολλών επιχειρήσεων τελευταία, έχουν αναδειχθεί συνδικαλιστές που δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα, αλλά διακρίθηκαν χάρη στους αγώνες τους και λόγω της καταξίωσής τους από τους συναδέλφους τους. Αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ μέχρι τώρα να αναδειχθούν στο Δ.Σ. της ΓΣΕΕ, καθώς η στελέχωσή της εξακολουθεί να περνάει μέσα από τα κομματικά φίλτρα. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος είναι μία κλασική περίπτωση στελέχους (επαγγελματία συνδικαλιστή) που ευδοκίμησε στο κομματικό θερμοκήπιο του ΠΑΣΟΚ. Λίγο πριν αποχωρήσει ο προηγούμενος πρόεδρος της ΓΣΕΕ και επίσης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Πολυζωγόπουλος, έλεγε στους δημοσιογράφους ότι προετοιμάζει για διάδοχο του τον Γ. Παναγόπουλο, άγνωστο μέχρι τότε ευρύτερα στην κοινωνία.
Πριν από την «εκλογή» του προέδρου, από τους συνδικαλιστές, δηλαδή, είχε αποφασιστεί και προετοιμαστεί η διαδοχή, η οποία στην πραγματικότητα έγινε με «δαχτυλίδι». Σε παλιότερες δηλώσεις του στην Ελευθεροτυπία ο πρόεδρος Γ. Παναγόπουλος απαντώντας στις επικρίσεις για προσωπική ανεπάρκεια και κυβερνητικό συνδικαλισμό, είχε σηκώσει το γάντι: «Στα 45 μέλη της ΓΣΕΕ τα 22 είναι της ΠΑΣΚ και 23 είναι όλοι οι άλλοι. Έχουν πλειοψηφία. Αν θέλουν, μπορούν να κάνουν οτιδήποτε στη ΓΣΕΕ». Από τους 23 όμως που είναι οι «άλλοι», οι δέκα είναι της ΔΑΚΕ (Ν.Δ.), οι δέκα του ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) και οι τρεις της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ). Το ΠΑΜΕ, εδώ και πολύ καιρό, δεν συμμετέχει ενεργά στη ΓΣΕΕ και δεν επιδιώκει καμία συνεννόηση για να διαμορφωθεί μία νέα πλειοψηφία. Τις περισσότερες φορές κατεβαίνει με δική του διαφορετική πρόταση, τραβώντας μόνο του τον δικό του δρόμο.
 
Η ΓΣΕΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
 
Από την στιγμή που προέκυψε το πρώτο μνημόνιο με τα ακραία αντεργατικά μέτρα, πιεσμένη και από την κοινωνική οργή, η ΓΣΕΕ υποχρεώθηκε να πάρει αποφάσεις για κάποιες κινητοποιήσεις, τις οποίες απλώς διαχειρίστηκε όμως, χωρίς να τις εντάξει σε μία συνολική στρατηγική σύγκρουσης, ρήξης και διεκδίκησης. «Γραμμή ρεαλισμού» την ονόμασε ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά εξελίχθηκε σύντομα σε γραμμή υποχώρησης. Ο ίδιος επέλεξε για τον εαυτό του τον ρόλο του προνομιακού συνομιλητή της τρόικας, της κυβέρνησης, του πρωθυπουργού, του ΣΕΒ και της Μέρκελ, ενώ ήταν απών όταν τον καλούσαν εργαζόμενοι που πλήττονταν, θαμπώνοντας ακόμα περισσότερο την εικόνα της ΓΣΕΕ και τον βαθμό αξιοπιστίας της. Είχε κάνει και δήλωση, μάλιστα, με την οποία υποστήριζε ότι παρά τη διαφωνία του με το μνημόνιο, δεν πιστεύει ότι υπάρχει εναλλακτική λύση!
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, σε άλλες δηλώσεις του στο πρακτορείο Ρόιτερ ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ θεωρώντας το Μνημόνιο τετελεσμένο γεγονός και προτείνοντας να σταματήσουν τις απεργίες, δήλωνε: «Έχουμε κάνει τόσες πολλές απεργίες, παρ' όλα αυτά οι σκληρές πολιτικές, που προβλέπονται στο Μνημόνιο, έχουν εφαρμοστεί και δεν υπάρχουν προφανείς εναλλακτικές λύσεις». Τον Δεκέμβριο του 2010, όταν αποκαλύφθηκε η μυστική συνάντηση του με εκπροσώπους του ΣΕΒ και άλλων εργοδοτικών οργανώσεων (ο ίδιος αρχικά το αρνούνταν), προκλήθηκε κρίση στο Δ.Σ. της ΓΣΕΕ η οποία εκδηλώθηκε με τις παραιτήσεις από το προεδρείο του γ. γραμματέα και του αν. προέδρου που ανήκαν στη ΔΑΚΕ (η οποία επανήλθε τρεις μήνες μετά) και στην Αυτόνομη Παρέμβαση.
«Δεν υπάρχει καμία τακτική για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, ούτε για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά ούτε και για τις ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, τα λιμάνια» αναφέρει στο ΜΟΝΟ, ο Γ. Γαβρίλης επικεφαλής της Αυτόνομης Παρέμβασης και πρώην (παραιτήθηκε τον Μάρτιο) αν. πρόεδροςτης ΓΣΕΕ.
 
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ Η ΓΣΕΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΠΛΕΟΝ ΣΠΑΝΙΑ.
 
Κι εκεί που θα περίμενε κανείς το Δ.Σ. της ΓΣΕΕ να συνεδριάζει μέρα παρά μέρα αυτή την περίοδο, η αλήθεια είναι ότι έχει να συνεδριάσει από τον Μάρτιο, λόγω της έντασης που προκλήθηκε μετά τη συνάντηση του προέδρου της με τη Μέρκελ. Συνάντηση που τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. πληροφορήθηκαν με sms που τους έστειλε, ενώ βρισκόταν ήδη στη Γερμανία.
«Εμείς επιμέναμε η ΓΣΕΕ να αποτελέσει ισχυρό πολιτικό πόλο που θα αναλάβει την αντιπαράθεση και τη σύγκρουση με την κυβέρνηση, αλλά δεν εισακουστήκαμε» δηλώνει ο Γ. Γαβρίλης. «Τα κινήματα της πλατείας μας ξεπέρασαν και η εμφάνισή τους μπορεί να ερμηνευθεί και ως ήττα των συνδικάτων, που δεν μπόρεσαν να εκφράσουν και να οργανώσουν συλλογική δράση ενάντια στο μνημόνιο και την πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας. Για να καταλάβουμε την πίεση που άσκησαν τα κινήματα αυτά, αρκεί να θυμηθούμε την αποσταθεροποίηση που προκάλεσαν στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και το τηλεφώνημά του στον Α. Σαμαρά». Την περίοδο εκείνη, ούτε η ΠΑΣΚΕ, ούτε το ΠΑΜΕ συμφωνούσαν να συναντηθούν τα συνδικάτα με το κίνημα της πλατείας Συντάγματος. Δεν είχαν καν τη διάθεση να σταθούν φιλικά -έστω- απέναντί τους. Παρ' όλα αυτά, στη συνέχεια, ένα μέρος συνδικαλιστικών οργανώσεων και σωματείων αποφάσισαν να συναντηθούν με τους υπόλοιπους διαδηλωτές της πλατείας δημιουργώντας μία εκρηκτική δυναμική, η οποία προκάλεσε και την αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αποκαλύπτοντας την έλλειψη κοινωνικής νομιμοποίησης.
 
Η ΓΣΕΕ ΚΑΙ Η ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ
 
Το διοικητικό συμβούλιο της ΓΣΕΕ αποτελείται από 45 μέλη, τα οποία εκλέγονται από το συνέδριο που γίνεται κάθε 3 χρόνια. Οι σύνεδροι εκλέγονται από δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, δηλαδή ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Χιλιάδες εργαζόμενοι ωστόσο, που δουλεύουν σε μικρές επιχειρήσεις, μένουν στην ουσία χωρίς εκπροσώπηση. Μόνο το 4% των ιδιωτικών επιχειρήσεων έχουν κάποιας μορφής σωματείο.
Το τελευταίο συνέδριο έγινε πριν από δύο χρόνια και σε αυτό συμμετείχαν 480 σύνεδροι που εξελέγησαν από 154 δευτεροβάθμιες οργανώσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΕΕ κάθε σύνεδρος εκλέγεται από περίπου 1.000 ψηφίσαντες, αν και πολλά από αυτά είναι πλασματικά και κάποιες οργανώσεις δεν είναι παρά μόνο «σφραγίδες». Οι περισσότεροι σύνεδροι που εκλέγουν την ηγεσία της ΓΣΕΕ προέρχονται από τις ΔΕΚΟ και κυρίως από τη ΔΕΗ, τις συγκοινωνίες, τον ΟΤΕ, τις τράπεζες (μετά την ιδιωτικοποίηση τους τα σωματεία των τελευταίων απομαζικοποιήθηκαν και η συμμετοχή τους μειώθηκε, ενώ σε πολλές από αυτές η συνδικαλιστική δράση λειτουργεί πλέον σε συνθήκες παρανομίας).
Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, με κυρίαρχη την αριθμητική υπεροχή των εκπροσώπων των ΔΕΚΟ (που έχουν χαρακτηριστεί ως «κομματικά μαγαζιά» και «φέουδα» των εκάστοτε υπουργών που επιδίωκαν τη συμμαχία των συνδικαλιστών) όλη την προηγούμενη περίοδο και όταν οι ΔΕΚΟ ήταν το προνομιακό πεδίο των ρουσφετολογικών οργίων του δικομματισμού, γιατί το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. έχουν τόσο μεγάλη εκπροσώπηση. Στη δεύτερη «ταχύτητα» συνδικάτων της ΓΣΕΕ, μετά τις ΔΕΚΟ, είναι αυτά των Οικοδόμων, των Ναυτεργατών κ.λπ. στα οποία στηρίζει κυρίως τη δύναμή του το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ.
Ο μεγαλύτερος όγκος των εργαζομένων, που εργάζεται σε μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις έως 20 ατόμων στερείται εκπροσώπησης. Εξαιτίας της έντονης κομματικοποίησης των συνδικάτων, η ανάδειξη των συνδικαλιστών γίνεται με όρους κομματικής διευθέτησης και λιγότερο με όρους κοινωνικής καταξίωσης και αναγνώρισης της αγωνιστικής δράσης των πρωταγωνιστών σε αγώνες. Αντίθετα, στη βάση, σε σωματεία επιχειρήσεων που οργανώνουν κινητοποιήσεις ξεχωρίζουν κάποιοι συνδικαλιστές για τη μαχητικότητα τους που χαίρουν σεβασμού από τους συναδέλφους τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Νίκος Λειβαδάς, πρόεδρος των εργαζομένων της ALAPIS. Μιλώντας στο ΜΟΝΟ επισημαίνει την αδιαφορία και την παντελή απουσία του προέδρου της ΓΣΕΕ από τους αγώνες του σωματείου τους, αλλά και συνολικά:
«Η σιωπή μετά τη συνάντηση με το αφεντικό. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζα την παρουσία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ μετά το ραντεβού με την Μέρκελ. Την ώρα που εφαρμόζονται οι πιο σκληροί αντεργατικοί νόμοι, αυτοί απουσιάζουν από όλα π.χ. από τις διαπραγματεύσεις για τα επικουρικά ταμεία, για την εφαρμογή διαθεσιμότητας και εκ την περιτροπής εργασία. Απουσίαζαν από τα δικαστήρια μεγάλων εργασιακών χώρων (Σκαραμαγκά, ALAPIS). Δεν συντόνισαν κανέναν αγώνα. Δεν υπήρχαν στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων... ο κατάλογος είναι τεράστιος».
Στην ΠΑΣΚΕ, πάντως, παρατηρείται μεγάλη αποσυσπείρωση τελευταία, ενώ αρκετά στελέχη πρώτης γραμμής έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, όπως ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος (που έχει συγκρουστεί σκληρά και σε προσωπικό επίπεδο με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ), ο Ν. Κουλουμπαρίτσης, ο μαχητικός πρώην πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στον ΟΑΣΑ και του σωματείου της ΕΘΕΛ που εξαναγκάστηκε από το ΠΑΣΟΚ σε παραίτηση, επειδή ζητούσε συνέχιση των κινητοποιήσεων κ.ά.
Η κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό που άρχισε να επιβάλλεται μετά το 1981, μοιάζει αδύνατο να μην ακολουθήσει την αντίστροφη μέτρηση που έχει ξεκινήσει ήδη στην κοινωνία. Πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι η οριστική μετάλλαξη της ΠΑΣΚΕ συνέβη την περίοδο που η χώρα προετοιμαζόταν για την ΟΝΕ, αφού πρώτα το ΠΑΣΟΚ είχε φροντίσει να χειραγωγήσει τους συνδικαλιστές του, με πολλούς από τους οποίους υπήρξε γενναιόδωρο. Σύμφωνα με έρευνες, πάντως, από όλους τους πρώην προέδρους της ΓΣΕΕ, ο Χρήστος Πρωτόπαπας είναι αυτός που συγκεντρώνει την πιο αρνητική κριτική. Οι δημοσιογράφοι, επίσης, τον θυμούνται, τη δεκαετία του '90, όταν ήταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ, να κυκλοφορεί με Μερσεντές και σοφέρ. Εκείνος ήταν από τους στενούς συνεργάτες του Κ. Σημίτη, ενώ αντίστοιχα ο Γ. Παναγόπουλος ανήκε στο πολιτικό περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου, τον οποίο είχε στηρίξει για την εκλογή του ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Σε μια εποχή που όλα αλλάζουν, που οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. καταδικάστηκαν από την κοινωνία -αφού είχαν προλάβει πρώτα εκείνα να την καταδικάσουν-, ο συνδικαλισμός δεν γίνεται να παραμείνει ίδιος. Ο Γ. Παναγόπουλος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των εργαζομένων και πάσχει από το ίδιο πρόβλημα νομιμοποίησης που έπασχε και η κυβέρνηση Παπανδρέου.
ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΗΤΤΕΣ
ΤΙ ΕΧΑΣΑΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ
 
Στον καιρό του μνημονίου, της απαξιωμένης κι ελεγχόμενης από τον δικομματισμό ΓΣΕΕ (με τους συσχετισμούς άλλων εποχών), επί προεδρίας Γιάννη Παναγόπουλου, που δεν τολμά να εμφανιστεί σε συγκεντρώσεις εργαζομένων και προτιμά να συνομιλεί με τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση και τη Μέρκελ, σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες υποχωρήσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων της μεταπολεμικής περιόδου καθώς και οι μεγαλύτερες απώλειες.
1) Η ανεργία έσπασε κάθε προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ, φτάνοντας στο 21,7% ενώ στους νέους ξεπέρασε το 50%. Μέσα σε ένα χρόνο, δηλαδή, οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 318.435, φτάνοντας τα 1,7 εκατομμύρια. Μέχρι το τέλος του έτους η δηλωμένη ανεργία προβλέπεται να ξεπεράσει το 23%, ενώ η αδήλωτη ξεπερνάει ήδη το 30%.
2) Διαλύθηκε το ασφαλιστικό σύστημα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι που βγαίνουν στο εξής στη σύνταξη, να λαμβάνουν συντάξεις με χαρακτήρα προνοιακού επιδόματος.
3) Οι συντάξεις, όσων τις λαμβάνουν ήδη, μειώθηκαν έως και 40% με τάση περαιτέρω διαδοχικών μειώσεων στο μέλλον.
4) Μειώθηκαν έως και 50% οι μισθοί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
5) Καθιερώθηκε καθεστώς εύκολων απολύσεων με δυνατότητα μείωσης των αποζημιώσεων έως και 50%.
6) Δόθηκε η ευχέρεια στους εργοδότες να καθιερώσουν την εκ περιτροπής εργασία και τη μερική απασχόληση. Σχεδόν οι μισές από τις 537.000 νέες συμβάσεις που υπεγράφησαν από τον Ιανουάριο μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2011, ήταν μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, ενώ περισσότερες από 42.000 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, μετατράπηκαν σε μερικής ή εκ περιτροπής.
7) Καταστράφηκε ο θεσμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και δόθηκαν όλα τα μέσα στους εργοδότες να τις αντικαταστήσουν με ατομικές συμβάσεις εργασίας.
8) Σαρώθηκε το συλλογικό εργατικό δίκαιο.
9) Μειώθηκε ο κατώτερος μισθός, ο οποίος κατρακύλησε στα 586 ευρώ (μεικτά) το μήνα, για όσους έχουν προϋπηρεσία έως και τρία έτη.
10) Ο μισθός των νέων κάτω των 25 ετών μειώθηκε κατά 32% φτάνοντας τα 510 ευρώ το μήνα (μεικτά).

ΠΗΓΗ 



Τράπεζες σε ξένα χέρια

Το 1994 το Μεξικό γνώρισε την επονομαζόμενη “κρίση της τεκίλα”. Ήταν η δεύτερη δομική κρίση της χώρας, μετά από αυτήν του 1982, και εξίσου βαθιά. Η βασική αιτία και των δύο ήταν η χρηματοπιστωτική απελευθέρωση των προηγούμενων χρόνων.

Η άρση των περιορισμών στις τράπεζες έφερε υπερδιόγκωση της πίστωσης, άρα συνέβαλε σε μεγάλο έλλειμμα στις εξωτερικές συναλλαγές, δημοσιονομικό έλλειμμα, συσσώρευση χρέους και τελικά κατάρρευση της ισοτιμίας του πέσο.

Η “θεραπεία” σχεδιάστηκε από το ΔΝΤ, φυσικά σε αγαστή σύμπνοια με την Ουάσινγκτον. Γιατί, όπως λέει και το απόφθεγμα που αποδίδεται στον Πορφίριο Ντίαζ, “το Μεξικό είναι πολύ μακριά από τον θεό, αλλά πολύ κοντά στις…Ηνωμένες Πολιτείες“.

Εφαρμόστηκε το γνωστό πακέτο – λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών –  με τα γνωστά αποτελέσματα – ύφεση, ανεργία, και δυστοκία στην ανάπτυξη.

Η “κρίση της τεκίλα” ήταν μια κλασική περίπτωση αποτυχημένης χρηματοπιστωτικής απελευθέρωσης, αλλά με μια λεπτομέρεια άκρως διδακτική για την Ελλάδα. Το πρόγραμμα ‘θεραπείας’ κατέληξε σε απώλεια εθνικού ελέγχου επί των τραπεζών.

Το 1995 οι χρεοκοπημένες μεξικανικές τράπεζες πέρασαν στα χέρια επιθετικών τραπεζών από την Ισπανία, τις ΗΠΑ και αλλού. Ήταν η εποχή που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται οι θεωρίες για τα θετικά αποτελέσματα που υποτίθεται ότι θα είχαν οι ξένες τράπεζες στις αναπτυσσόμενες χώρες γιατί θα απέφευγαν τα θαλασσοδάνεια και θα τόνωναν τις επενδύσεις.

Το Μεξικό δοκίμασε την πραγματικότητα από πρώτο χέρι. Στην πράξη οι ξένες τράπεζες έριξαν το βάρος στις καταναλωτικές πιστώσεις και γενικά μακριά από την παραγωγή. Δεν υπάρχει τίποτε περίεργο σ’ αυτό. Ο δανεισμός για παραγωγικές δραστηριότητες απαιτεί γνώση των συνθηκών του παραγωγικού ιστού, οι οποίες έχουν συγκεκριμένο εθνικό και τοπικό χαρακτήρα. Οι ξένες τράπεζες συνήθως δεν έχουν την ειδική γνώση που απαιτείται και άρα προτιμούν να δανείσουν για άλλους σκοπούς. Χωρίς εθνική ιδιοκτησία επί των τραπεζών, το Μεξικό γνώρισε παντελώς αδιάφορη αναπτυξιακή πορεία τα χρόνια που ακολούθησαν, με ελάχιστη δυναμική και πολύ έντονες ανισότητες.

Η ελληνική κρίση έχει βέβαια μεγάλες διαφορές με αυτήν της ‘τεκίλα’. Αλλά στην ουσία παραμένει μια κρίση που συνδυάζει τεράστια εξωτερικά ελλείμματα, υπερχρέωση του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και δημοσιονομικά ελλείμματα. Μόνο που η Ελλάδα ανήκει στην ΟΝΕ και άρα η αναταραχή δε μπορεί να εμφανιστεί ως κρίση ισοτιμίας, όπως θα συνέβαινε υπό φυσιολογικές συνθήκες. Αντιμέτωπη με ύφεση, ιδιωτικοποιήσεις και απελευθέρωση των αγορών, η οικονομία συντρίβεται, χωρίς να υπάρχει ισοτιμία που θα μπορούσε να πέσει και να απορροφήσει μέρος της πίεσης, όπως συνέβη στο Μεξικό.

Αναπόφευκτα λοιπόν καταρρέει το τραπεζικό σύστημα. Ο κύριος λόγος είναι το PSI, το οποίο μεταβίβασε τεράστιες ζημίες στις ελληνικές τράπεζες και τελικά στις πλάτες του ελληνικού λαού, αλλά βέβαια και η βαθύτατη ύφεση που δημιουργεί πολύ μεγάλες επισφάλειες. Η ανακεφαλαιοποίηση δεν προχωρεί ομαλά, αφού οι ιδιώτες θα αντιμετωπίσουν μεγάλες ζημίες αν παράσχουν τα επιπλέον κεφάλαια.

Η συγχώνευση της Εθνικής με τη Eurobank, δεν λύνει το πρόβλημα αφού και οι δύο έχουν αρνητική καθαρή θέση στους ισολογισμούς τους. Επιπλέον η συγχώνευση θα δημιουργούσε μια υπερ-τράπεζα πολύ επικίνδυνη για την οικονομία συνολικά. Παρακάμπτοντας την ελληνική κυβέρνηση, η Τρόικα τις οδηγεί στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Τουλάχιστον η Εθνική κινδυνεύει να βρεθεί σύντομα σε ξένα χέρια.

Η μεταβίβαση των τραπεζών, ιδίως της Εθνικής, σε ξένους θα συμβάλλει στην απόλυτη περιθωριοποίηση της Ελλάδας. Μετά την τεράστια σωρευτική συρρίκνωση των τελευταίων τριών χρόνων, δεν θα υπάρχει καν η δυνατότητα να τονωθεί ο παραγωγικός ιστός μέσω του πιστωτικού συστήματος. Με τις τράπεζες σε ξένα χέρια, οι ρυθμοί ανάπτυξης προοιωνίζονται ακόμη χειρότεροι. Η “παράταξη του ευρώ”, που έχει ήδη προκαλέσει ιστορική ζημία στη χώρα, απειλεί να ολοκληρώσει την καταστροφή.

 πηγη

Ποιοι, πως και πότε θα αποχωρήσουν από το Δημόσιο

Ο δρόμος για τις απολύσεις στο Δημόσιο άνοιξε με τη συμφωνία κυβέρνησης και τρόικας. Μέχρι το τέλος του 2014 θα απομακρυνθούν15.000 δημόσιοι υπάλληλοι, από τους οποίους οι 4.000 στους 7,5 μήνες που απομένουν μέχρι την εκπνοή του έτους. Νομοσχέδια ετοιμάζονται για την κατάργηση κρατικών φορέων και τη συντόμευση της αποπομπής των επιόρκων.
Σε απολύσεις 15.000 υπαλλήλων μέχρι το 2014, εκ των οποίων 4.000 φέτος και 11.000 του χρόνου, που θα προκύψουν έπειτα από αξιολόγηση δομών, υπηρεσιών και ικανοτήτων των υπαλλήλων, συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση με την τρόικα.
Το πράσινο φως στις απολύσεις έδωσε η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο, στην οποία παραβρέθηκε και ο υπουργός Α. Μανιτάκης, προκειμένου να απελευθερωθεί η δόση των 2,8 δισ. ευρώ.
Όπως αναφέρει το "Έθνος" οι απολύσεις υπαλλήλων αποσυνδέονται από το σχέδιο της κινητικότητας-διαθεσιμότητας, στο οποίο εκτιμάται ότι θα τεθούν 25.000 υπάλληλοι οι οποίοι θα μετακινηθούν σε άλλες θέσεις.
Ειδικότερα προβλέπονται 14.000 αναγκαστικές αποχωρήσεις, συνολικά μέχρι το τέλος του 2014, εκ των οποίων 4000 μέχρι το τέλος του 2013.

Οι αποχωρήσεις αυτές προκύπτουν από τέσσερις πηγές:

1.Από τους οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου του ευρύτερου δημόσιου τομέα που θα καταργηθούν διότι δεν είναι βιώσιμες και δεν εξυπηρετούν ανάγκες επιτακτικές. Οι κατάργησή τους θα αποφασιστεί μετά από αξιολόγηση σκοπιμότητας της ύπαρξής τους. Οι υπάλληλοί ιδιωτικού δικαίου που υπηρετούν εκεί θα έχουν όλη την κοινωνική προστασία που προβλέπεται από την νομοθεσία και θα τους παρασχεθεί πρόσθετη προστασία ως αντιστάθμισμα της αποχώρησής τους.
2.Από οργανισμούς του δημοσίου που θα συγχωνευθούν, έπειτα από αξιολόγηση των δομών τους. Οι υπάλληλοι που αντιστοιχούν σε πλεονάζουσες θέσεις θα αξιολογηθούν, αφού αποτιμηθούν τα προσόντα τους και είτε θα μετακινηθούν είτε θα αποχωρήσουν οικειοθελώς με αντιπαροχή κινήτρων.
3.Από πειθαρχικά υπόλογους υπαλλήλους που θα κριθούν απολυτέοι από τα αρμόδια πειθαρχικά συμβούλια.
4.Ένα μέρος θα προέλθει ακόμη από υπαλλήλους που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα, μετά από αξιολόγηση δομών, διαπίστωση θέσεων που πλεονάζουν, αποτίμηση προσόντων και εφόσον επιλέξουν να αποχωρήσουν αντί να μετακινηθούν, με κίνητρα οικειοθελούς αποχώρησης (εξαγορά πλασματικών χρόνων).
Το σημαντικότερο είναι ότι η κινητικότητα αποσυνδέεται από κάθε ενδεχόμενο αναγκαστικής αποχώρησης. Έχει αποκλειστικό σκοπό την ορθολογική ανακατανομή του προσωπικού στο δημόσιο, την άμεση κάλυψη επιτακτικών αναγκών και την αξιοποίηση των υπαλλήλων. Η αξιολόγηση των δομών στα Υπουργεία που έχει περατωθεί στους προσεχείς μήνες, με τα περιγράμματα θέσεων και την ανακατανομή του προσωπικού στις ριζικά αναδιαρθωμένες διευθύνσεις, με περιορισμένο αριθμό πλεοναζουσών θέσεων, που δεν υπερβαίνει συνολικά το 5%.

Τρια "mea culpa" Τόμσεν για την Ελλάδα

Τρία λάθη της τρόικας με την Ελλάδα αναγνώρισε ουσιαστικά με την παρέμβαση του στο συνέδριο του Economist ο Π. Τόμσεν.
Ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα μιλώντας στο συνέδριο αναφέρθηκε στο ύψος των τιμών στην Ελλάδα και τόνισε ότι ενώ οι μισθοί μειώνονται οι τιμές παραμένουν στο ύψος τους. Με λίγα λόγια η τρόικα δεν κατάφερε να περάσει την εσωτερική υποτίμηση σε όλο το φάσμα της οικονομίας, καθώς παρόλο που το διαθέσιμο εισόδημα έχει πέσει στα... τάρταρα οι τιμές παραμένουν στο ύψος τους και πολλές φορές κινούνται με αυξητικές τάσεις.
Ο κ. Τόμσεν αναφέρθηκε ακόμη στις αλλαγές που έγιναν στο δημόσιο και μάλιστα είπε πως: "Όσον αφορά στις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, οι προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι ανεπιτυχείς. Χρειάζεσαι νέα άτομα για να έχεις έναν αποδοτικό δημόσιο τομέα. Δεν θα υπάρξει απώλεια θέσεων εργασίας. Θα υπάρξει αντικατάσταση προσώπων με νέα. Η κυβέρνηση κάνει πολύ αποφασισμένα αυτή την προσπάθεια". Βέβαια ξέχασε να αναφέρει ότι στις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις είχε συμφωνήσει η τρόικα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έγιναν υπό την καθοδήγηση ξένων απεσταλμένων. Μάλιστα είπε ότι είναι αδικία να γίνονται απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και στο δημόσιο να υπάρχει ασυλία.
Το τρίτο λάθος που φαίνεται ότι αναγνώρισε ο κ. Τόμσεν είναι ότι με μειωμένους μισθούς και συντάξεις, αλλά και υπερφορολόγηση είναι ουσιαστικά αδύνατο να βγει η Ελλάδα από την ύφεση, ωστόσο τη συγκεκριμένη συνταγή έχουν επιβάλει οι δανειστές και εφαρμόζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Μίλησε για άνιση κατανομή των βαρών ανάμεσα στους φορολογουμένους, κάτι που έχει δικαιολογημένα εγείρει κοινωνικές αντιδράσεις. Μάλιστα ανέφερε ότι υπάρχουν ακόμα πολύ πλούσιοι οι οποίοι δεν πληρώνουν τους φόρους τους όταν οι περισσότεροι φορολογούμενοι προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σ στις υποχρεώσεις τους.

ΕΡΕΥΝΑ ΣΟΚ: ΟΛΑ τα δάνεια της Ελλάδας από το 1821 ως το 2011 - Τι πληρώσαμε και σε ποιους!

Αν σκεφτείτε ότι από το 1994 ως το 2010 πληρώσαμε ως χώρα 571.000.000.000 (πεντακόσια εβδομήντα ένα δισεκατομμύρια) ευρώ διαβάστε τι έχουμε πληρώσει τα τελευταία 200 χρόνια! 



Μια έρευνα - απάντηση στους απατεώνες και παραχαράκτες της ιστορίας, όπως η «Bild» και το «Focus»!

- Είναι η Ελλάδα το απείθαρχο και ατίθασο παιδί της Ευρώπης και ένα από τα πλέον ατίθασα παγκοσμίως;

- Μας αξίζει που το «Focus» χρησιμοποιεί τα αγάλματα των προγόνων μας για να μας κάνει άσεμνες χειρονομίες με το δάχτυλο;

- Είμαστε τεμπέληδες και κατά το κοινώς λεγόμενο «μπαταξήδες» που δεν πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας στους δανειστές μας;

- Είμαστε ένας λαός καλοπερασάκηδων που αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με τις συμβατικές υποχρεώσεις μας έναντι των … «συμμάχων» μας;

Ερωτήματα που μπορεί να απαντηθούν μόνο αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και μάλιστα εκ της Εθνικής παλιγγενεσίας με την Επανάσταση του 1821.

Ψάξαμε λοιπόν βιβλιογραφία, στοιχεία στο διαδίκτυο και κατορθώσαμε και ανακαλύψαμε όλα τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από τότε μέχρι σήμερα! Στις παρακάτω γραμμές θα βρείτε απίστευτες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας στα ερωτήματα που θέτουν τα «πειθήνια όργανα» των διεθνών τοκογλύφων όπως το «Focus» και η «Bild», που δεν έχουν σταματήσει δευτερόλεπτο να «χτυπούν» την Ελλάδα!
-
Η έρευνα που ακολουθεί, διενεργήθηκε το 2011 και δημοσιεύτηκε τότε στην προσωπική μου σελίδα, στο adalis.gr [H αρχική δημοσίευση εδώ].

Αξίζει πραγματικά να διαβάσει το αναγνωστικό κοινό των AegeanTimes.gr, τα εξωφρενικά δάνεια που σύναψε η χώρα μας με τους γνωστούς οίκους διεθνών τοκογλύφων, που καταδυναστεύουν την χώρα μας, πριν καν απαλλαχτεί από τους Οθωμανούς !

Δάνεια, που στο σύνολό τους είναι αποικιοκρατικά, με εξοντωτικούς όρους, τα οποία τα αποπληρώσαμε μέχρι τελευταίας ... δεκάρας!

Δάνεια τα οποία θα πρέπει να επανεξεταστούν, και στο ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, να γίνουν άμεσα απαιτητά από τους τοκογλύφους, οι οποίοι σήμερα μας κουνάνε το δάχτυλο υποτιμητικά!

Η έρευνα που ακολουθεί, θα είναι πάντοτε επίκαιρη, για όσο διάστημα το πολιτικό προσωπικό της χώρας, ΔΕΝ απαιτεί την επιστροφή των χρημάτων από απεχθή δάνεια όπως αυτό που παρουσιάσαμε στο χτεσινό μας πρωτοσέλιδο [Διαβάστε ΕΔΩ] ! Και τελικά, ακόμη κι αν δεν βρεθεί ένας πολιτικός να βάλει στο τραπέζι το θέμα της επιστροφής των δανείων που πληρώσαμε στους διεθνείς λωποδύτες, θα έρθει η μέρα που ο Ελληνικός Λαός θα τα πάρει πίσω μόνος του! Τρόποι υπάρχουν πολλοί!

Ελπίζω όμως να μην φτάσουμε ως εκεί!
 
Αλλά ας ξεκινήσουμε την παρουσίαση της έρευνας για τα δάνεια που έλαβε η Ελλάδα, χωρισμένη σε χρονικές περιόδους!


Η Ελληνική Επανάσταση είχε λάβει δάνεια ακόμη και για καριοφίλια που δεν παραλάβαμε ποτέ πριν το 1821, γεγονός που έμελλε να σηματοδοτήσει τι θα επακολουθήσει αργότερα. Ετσι η ιστορία του Δημοσίου χρέους της χώρας μας χωρίζεται σε πολλές περιόδους τις οποίες και τις κατηγοριοποιούμε

Πρώτη περίοδος 1824 με 1897
 
Την περίοδο αυτή η Ελλάδα πήρε ΔΕΚΑ (10) εξωτερικά δάνεια, συνολικά 770 εκ. γαλλικά Φράγκα. Το πόσο «καλά παιδιά» ήμασταν καθώς και πόσο τοκογλύφοι υπήρξαν οι … πρόγονοι του Ντομινίκ Στρος-Καν (δεν ξέρω αν τότε είχαν καμαριέρες) φαίνεται από το γεγονός, ότι ενώ η αναγραφόμενη αξία των ΔΕΚΑ αυτών δανείων , ήταν 770 εκ. γαλλικά Φράγκα, εντούτοις στο χέρι πήραμε μόνο … 464 εκ.!!! Τα υπόλοιπα δεν μας δόθηκαν ποτέ μιας κα αποτέλεσαν … έξοδα φακέλων των Τραπεζών, καθώς και ότι άλλο μπορεί να χρεώσει ένας γνήσιος τοκογλύφος !!!
Από ποιους τα πήραμε όμως;

• Δύο δάνεια από την Αγγλία κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1824 και το 1825, συνολικά 2,8 εκ. λίρες στερλίνες

• Ένα, 60 εκ. γ.φ. με την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας, το 1832.

• Δύο επί Κουμουνδούρου, το 1879 και το 1890, συνολικά 180 εκ. γ.φ.

•Πέντε επί Χ. Τρικούπη το 1882-1885 και το 1886-1881, συνολικά 450 εκ. γ.φ. και τέλος

•Ενα επί Σωτηρόπουλου-Ράλλη το 1893, 9.7 εκ. γ.φ.

Την εποχή αυτή μεγάλη δύναμη είχε ο Στρατός. Οι πελατειακές σχέσεις όμως καθώς και η διαχείριση τους ήταν ακριβώς η ίδια με την σημερινή. Ετσι , η χώρα μας που διέθετε 20.000 τακτικό στρατό, έπαιρνε όλα αυτά τα δάνεια για να συντηρεί τους αξιωματικούς και να τους μισθοδοτεί! Φτάσαμε έτσι να έχουμε … 12.000 Αξιωματικούς. Δηλαδή, 1,4 αξιωματικοί για κάθε 2 φανταράκια! Το θέμα ήταν λοιπόν ποιος διέταξε ποιον μιας όλοι καταλάβατε τι σκοπό είχαν τα δάνεια μας. Δάνεια που μας έδιναν με φειδώ οι μεγάλες δυνάμεις γιατί προσέβλεπαν στον πλούτο της χώρα μας μετά την απελευθέρωσή της και μας υποχρέωναν να στρατικοποιήσουμε την Ελλάδα για να αντέξει ως νεοσύστατο κράτος (δεν ξέρω αν σας φέρνει στο μυαλό κάτι από το σύγχρονο 7 προς 10 καθώς και την κούρσα εξοπλισμών με την Τουρκία) !!!

Οι περισσότεροι καπετάνιοι τότε, εμφάνιζαν περισσότερους άνδρες για να επωφελούνται τους επιπλέον μισθούς. Έτσι ενώ ένας Στρατηγός έπαιρνε μισθούς για 12.000 άνδρες στην ουσία πλήρωνε μόνο 3.000 μιας και είχε μόνο τόσους !!!

Η πρώτη πτώχευση ήταν θέμα χρόνου και ήρθε μόλις το 1825 .
 
Το 1826 ανέλαβε την διακυβέρνηση ο Α. Ζαίμης και στο ταμείο του κράτους βρήκε μόνο … 16 γρόσια! Δηλαδή ούτε καν μια λίρα !!!!
Τότε λοιπόν η Ελλάς ονομάστηκε για πρώτη φορά Ψωροκώσταινα

Περίοδος του Οθωνα

Όταν έγινε Βασιλιάς ο Οθωνας, πήρε κι αυτός ένα … δανειάκι και μάλιστα με την εγγύηση των τριών μεγάλων Δυνάμεων (όπως βλέπετε υπήρχε και τότε μια ... Τρόικα)!

Η κάθε μια εγγυήτρια δύναμη … εγγυήθηκε για το 1/3 του δανείου με μια διαφορά! Την τρίτη δόση η οποία ήταν 20 εκ. γαλλικά φράγκα δεν καταβλήθηκε ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ στη χώρα μας. (Σας θυμίζει τίποτε αυτό άραγε;)

Πάντως όσα πήρε ο Οθωνας, δηλαδή οι δύο προηγούμενες δόσεις , σύνολο 20. εκ γαλ. Φράγκα , οι Έλληνες δε τα είδαν στις τσέπες τους μιας και το 57% κατακρατήθηκε από την δανειοδότρια τράπεζα κατακρατήθηκε στο εξωτερικό, ενώ το υπόλοιπο σπαταλήθηκε από την αντιβασιλεία κυρίως σε έξοδα του … Βαυαρικού στρατού (πάλι οι Γερμανοί δηλαδή στη μέση)!!!

Τελικά η καθαρή εισροή , από το δάνειο, για την Ελλάδα ήταν μόλις 14,2%. Στο τέλος του 1859 η Ελλάδα έναντι του δανείου χρωστούσε υπερτριπλάσια των όσων λογιστικά είχε επωφεληθεί από το δάνειο.

Με αυτά και μ αυτά , φτάσαμε στο 1843 οπότε είχαμε και τη δεύτερη χρεοκοπία της Ελλάδος.

Η Τρικουπική περίοδος
 
Κατά την περίοδο αυτή κυρίαρχος θα αναδυθεί ο έμπιστος των ανακτόρων Α. Συγγρός. Ηταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε στο Ελληνικό Δημόσιο δανειοδότες, στους οποίους συμμετείχε και ο ίδιος. Ήταν ο άνθρωπος που από τη δανειακή πρόσοδο εκτελούσε δημόσια έργα (Ισθμός Κορίνθου, σιδηρόδρομοι Λαυρίου, Θεσσαλίας κλπ.). Ηταν ο υπερεργολάβος με ό,τι αυτό σημαίνει. Τώρα αν αυτό σας θυμίζει κάποιο νεότερο πολιτικό της Ελλάδος, σίγουρα δεν φταίμε εμείς. Αλλά κάπου έχει πάει το μυαλό σας ε;;;

Από την άλλη πλευρά ο Χ. Τρικούπης θα αναδυθεί σε πρωταθλητή του εξωτερικού δανεισμού.

Την περίοδο του ελληνικού βασιλείου 1832-1893 στον Τρικούπη χρεώνεται το 58,4% του εξωτερικού δανεισμού, με 450 εκ. γαλλικά φράγκα.

Και όπως ήταν φυσικό, ο υπερδανεισμός με τοκογλυφικούς όρους , έφερε και πάλι το 1893 την τρίτη χρεοκοπία στην χώρα μας.

Ετσι μέχρι το 1897, ο συνολικός δανεισμός μας έφθασε όπως είπαμε στα 770 εκ. γ.φ., από τα οποία “στο χέρι πήραμε” 389 εκ. γ.φ. δηλαδή μόλις το 50,5%. Με την συνηθισμένη τακτική δηλαδή, υπογράψαμε στους τοκογλύφους «γραμμάτια» και στο χέρι πήραμε μόλις τα μισά. Και φυσικά τα τοκοχρεολύσια … έτρεχαν!!!

Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι όλα αυτά τα πληρώσανε τελικά τα τρισέγγονα του Τρικούπη εις το ακέραιο και δέκα φορές πάνω!!

Ετσι το 1898 η Ελλάδα θα τεθεί υπό τον  Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (κάτι θα σας θυμίζει ο όρος αυτός ε;) και ταυτόχρονα θα της παραχωρηθεί δάνειο 150 εκ. φ. (κάτι σαν α 110 δις που πήρε ο Γιώργος δηλαδή)

Απ’ αυτό το 62% καταβλήθηκε ως … αποζημίωση της Οθ. Αυτοκρατορίας κυρίως για την παραχώρηση της Θεσσαλίας και τον πόλεμο του 1897. Το 15% χρησιμοποιήθηκε για κάλυψη των ελλειμμάτων, το 20% στο κυμαινόμενο χρέος και το 3% στα έξοδα έκδοσης. Πάντως φανήκαμε αρκετά … «κύριοι» αφού πληρώσαμε αποζημίωση σε αυτούς που παράνομα μας κατείχαν (αν και στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε για την περίπτωση αυτή μια πολύ γνωστή λέξη που αρχίζει με το γράμμα «Μ»)

Ακολουθεί μια δεύτερη περίοδος από το 1900 ως το 1945 
 
 
Ως το 1914 υπάρχει μια περίοδος στην οποία αναπτύσσεται ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα και υποχωρεί ο κρατικός. Την ίδια αυτή εποχή η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Μακεδονικό αγώνα και από το 1912 τους Βαλκανικούς.

Την περίοδο αυτή συνομολογήθηκαν τέσσερα εξωτερικά δάνεια, συνολικά 521 εκ. φ.



Τα δύο πρώτα (76 εκ. φ.) μέχρι το 1910 και το τέταρτο 335 εκ. φ. το 1914.

Τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν :
 
- Υπέρ της εξυπηρέτησης των ήδη υπαρχόντων εξωτερικών δανείων (από τότε ήταν της μόδας να πληρώνει η Ελλάδα χρεολύσια προηγούμενων δανείων με … νέα δάνεια).

- Υπέρ της διεξαγωγής των Βαλκανικών πολέμων και

- Στην ενσωμάτωση των νέων περιοχών που προέκυψαν μετά τους Βαλκανικούς.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι την περίοδο αυτή υπογράψαμε νέα δάνεια για να πληρώνουμε τα παλιά.

Από το 1915 ως το 1923 η Ελλάδα του διχασμού βρίσκεται εν μέσω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια θα βιώσει τη Μικρασιατική καταστροφή και να βρεθεί με τους πρόσφυγες απ’ αυτήν. Εδώ αρχίζουν και τα πραγματικά … δανειακά (πλην όμως τοκογλυφικά) ευτράπελα !!!

Η οικονομική πορεία διαρθρώνεται από τις μεγάλες, έκτακτες πολεμικές δαπάνες (περίπου 6,2 δισ. δρχ.) ενώ σε έξαρση βρίσκεται και ο εσωτερικός δανεισμός.

Ενώ η χώρα στην ουσία δεν μπορούσε να δανειστεί, και ουδείς γνώριζε το παραμικρό στο Κοινοβούλιο, ξαφνικά όλοι άρχισαν να μιλούν για δύο μυστικά δάνεια και μάλιστα μεγάλα!

Ένα το 1915 και ένα το 1916 , ισόποσα από 40 εκ μάρκα έκαστο.
Τα 80 εκ μάρκα αυτά δεν είχαν εγγραφεί πουθενά !!! Η Κυβέρνηση Σκουλούδη τα κράτησε εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και δεν τα ανέγραψε πουθενά λες και πρόκειται για δάνειο κάποιου … «μπακάλη της γειτονιάς» !!!

Η υπόθεση έφτασε το 1918 στο ανώτατο ειδικό δικαστήριο στο οποίο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκλειφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας!!

Κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί σε κανένα συντεταγμένο κράτος παρά μόνο σε Αφρικανικές Δημοκρατίες όπου οι Φύλαρχοι είχαν το … γενικό κουμάντο !!

ΤΟ ΠΟΙΟ ΑΙΣΧΡΟ ΔΑΝΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ... ever !!!
 
Την περίοδο αυτή υπογράψαμε και λάβαμε το πιο αισχρό δάνειο που έχει πάρει ποτέ χώρα! Αισχρό όχι για το μέγεθός του, μιας και ήταν σχετικά μικρό αλλά επαίσχυντο για τον λόγο που το λάβαμε! Προσέξτε λοιπόν:

Το 1913 ο Ελληνικός Στρατός, αποτελούμενος από δυνάμεις της Β.Ελλάδος, έχυσε το αίμα του για να καταλάβει μια στρατηγικής σημασίας σιδηροδρομική γραμμή! Την γραμμή Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινούπολης! Και το πέτυχε αυτό! Η γραμμή κατελήφθη από τον Ελληνικό Στρατό. Φαίνεται όμως ότι οι “Σύμμαχοι” είχαν άλλα σχέδια για μας!

Ενώ την καταλάβαμε εμείς, ξαφνικά οι Γάλλοι αποφάσισαν ότι … η γραμμή τους ανήκει, στα πλαίσια της “συμμαχικής μοιρασιάς” ! Όμως ήταν κάτι που υπήρχε σε Ελληνικά εδάφη και δεν θα μπορούσαμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο! Ετσι μας εξανάγκασαν να την αγοράσουμε!!!!

Κι επειδή ως συνήθως δεν είχαμε λεφτά, μας έδωσαν το δάνειο και μάλιστα σε δολάρια. Μας έδωσαν ένα Καναδικό (δηλαδή Γαλλικό) δάνειο 8.000.000 δολαρίων για να πληρώσουμε στους Γάλλους μια σιδηροδρομική γραμμή την οποία εμείς την είχαμε καταλάβει με τον στρατό μας !!!!

Είπε κανείς τίποτα;


Περίοδος Μεσοπολέμου 1924 με 1932
 
Με τη Μικρασιατική καταστροφή ο ελληνισμός θα βρεθεί σε αμηχανία και σύγχυση. Από το 1924 μέχρι το 1928 ο κοινοβουλευτισμός θα βρεθεί σε οξύτατη κρίση, με 12 κυβερνήσεις, δηλαδή κάθε 4,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση.

Ο Βενιζέλος θα επιστρέψει και θα κερδίσει τις εκλογές του 1928, με 223 έδρες από τις 250. Η τετραετία του θα είναι περίοδος κοινοβουλευτικής ομαλότητας.

Τα επιτακτικότερα προβλήματα είναι το προσφυγικό και η σταθεροποίηση της δραχμής που η αξίας της είχε πέσει στο δέκατο πέμπτο της προπολεμικής. Η φορολογική επιβάρυνση παραμένει δυσβάστακτη. Σε σχέση με την προπολεμική έχει αυξηθεί κατά 37 φορές!!!

Από το 1924 μέχρι το 1930 εισέρευσαν στην Ελλάδα 1,16 δισ. χρυσά φράγκα, εκ των οποίων το 78% ήταν δάνεια.

Την περίοδο 1924-1931 συνομολογήθηκαν εννιά (9) εξωτερικά δάνεια, συνολικά 992 εκ. φρ.

Τα δάνεια αυτά προήλθαν από την Αγγλία κατά 48%, τις ΗΠΑ κατά 31% και τα υπόλοιπα σε μονοψήφια ποσοστά από Βέλγιο, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Αίγυπτο και Ιταλία.

Τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων, την εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού, τη σταθεροποίηση της δραχμής και παραγωγικά.

Την ίδια περίοδο η εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού απορροφούσε το 29% των τακτικών εσόδων.

Συνολικά την περίοδο 1824-1932 είχαμε δανεισθεί από το εξωτερικό 2,2 δισ. χρ. φρ. Μέχρι το 1932 είχαμε αποσβέσει 2,38 δισ. χρ. φρ. δηλαδή 183 περισσότερα απ’ όσα είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούμε 2 δισ. χρ. ερ. (σας θυμίζει κάτι άραγε αυτό; σας θυμίζω προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο : «το 1994 χρωστούσαμε 90 δις ευρώ πληρώσαμε 517 δις ως το 2010 και παρ όλα αυτά χρωστάμε άλλα 340 δις»)

Το 1932 είχαμε την τέταρτη πτώχευση.
 
Μέχρι το 1945 δεν θα υπάρξει νέος εξωτερικός δανεισμός ενώ θα παγώσει, λόγω της παγκόσμιας κρίσης, η εξυπηρέτηση των παλαιών.

1946-1966 Ανασυγκρότηση και ανάπτυξη

Πρώτο μέλημα της χώρας η ανασυγκρότηση της από την κατοχική καταστροφή που είχε φθάσει 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946.

Το δεύτερο πρόβλημα ήταν ο εμφύλιος και το τρίτο οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, οι μεγαλύτερες στη Δυτ. Ευρώπη 19 και που έφθαναν στο 27,5% των συνολικών εξόδων.

Τα προβλήματα μέχρι το 1952-53 θα τα αντιμετωπίσουν συνολικά 18 κυβερνήσεις που θα προχωρήσουν σε οκτώ υποτιμήσεις. Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση και κάθε χρονιά και υποτίμηση.

Το δημόσιο χρέος συντίθεται από το προπολεμικό και το μεταπολεμικό. Το προπολεμικό, μέχρι το 1962 ήταν υπερτριπλάσιο του μεταπολεμικού. Στο προπολεμικό ΔΧ το 90% καταλάμβανε ο προπολεμικός εξωτερικός δανεισμός.

Την περίοδο 1962-67 οι ελληνικές κυβερνήσεις θα διακανονίσουν το 97% του προπολεμικού εξωτερικού Δ.Χ., το οποίο μαζί με τους τόκους ανερχόταν στα 6,41 δισ. δρχ.

Μέχρι το 1955 η Ελλάδα είχε συνάψει μόνο τρια εξωτερικά δάνεια, συνολικά 145 εκ. δολ. Στη συνέχεια θα συνάψει άλλα ΕΙΚΟΣΙΟΚΤΩ (28) εξωτερικά, συνολικά 406,4 εκ. δολ.

Ο μετακατοχικός δανεισμός προήλθε κατά 58,4% από τις ΗΠΑ, κατά 19% από τη Δυτ. Γερμανία και κατά 14,36% από την Αγγλία. Τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς.

Για την εξυπηρέτηση του μετακατοχικού εξωτερικού δανεισμού η Ελλάδα κατέβαλε το 128% της δανειακής προσόδου που λογιστικά είχε πάρει! Καταλάβατε το μέγεθος της τοκογλυφίας;

Περίοδος Δικτατορίας 1967 με 1974
 
Περίοδος υπέρογκου εσωτερικού δανεισμού, ο οποίος και τετραπλασιάσθηκε. Αντίθετα ο εξωτερικός δανεισμός σημειώνει πολύ μικρή αύξηση.

Συνολικά 19 εξωτερικά δάνεια, μόλις στο 6,4% του νέου Δανειακού Χρέους εξ αυτών το 92,2% ήταν σε δολ.

Την περίοδο αυτή εμφανίζονται τα δάνεια σε συνάλλαγμα.
Πρόκειται για δάνεια εργοληπτικών εταιρειών, τα οποία έπαιρναν από το εξωτερικό, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Στη συνέχεια τα παραχωρούσαν στο Ελληνικό Δημόσιο προς εκτέλεση δημοσίων έργων, με ανάδοχους τις εν λόγω εταιρείες. Συνολικά συνομολογήθηκαν 59 τέτοια δάνεια. Προφανώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι ο δανειολήπτης, έτσι δεν θεωρείται εξωτερικός δανεισμός. Στο νέο Δημόσιο Χρέος ο δανεισμός σε συνάλλαγμα αντιπροσώπευε το 23,6%.

Περίοδος Μεταπολίτευσης 1975 με 1981 (Κυβέρνηση Καραμανλή)

Το προπολεμικό εξωτερικό Δημόσιο Χρέος, λόγω του διακανονισμού 1962-67 βαίνει συνεχώς μειούμενο. Από το 4% του συνολικού Δ.Χ. το 1974 θα πέσει το 1981 στο 0,6%.

Ο μεταπολεμικός εξωτερικός, κατά μέσο όρο, στο 3,9% των τακτικών εσόδων.

Συνολικά έχουμε 24 εξωτερικά δάνεια. Τρία από την γαλλική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. Κυριαρχία του δολαρίου και απουσία της αγγλικής λίρας.


Περίοδος 1981 με 1989 (Κυβέρνηση Α.Παπανδρέου)
 
Ο δημόσιος τομέας διευρύνεται εντυπωσιακά. Οι απασχολούμενοι στην κεντρική διοίκηση -ΔΕΚΟ από 300.000 θα αυξηθούν σε 460.000. Μαζί δε με τις δημόσιες τράπεζες, προβληματικές και τις ελεγχόμενες από το Δημόσιο επιχειρήσεις θα φθάσουν τις 640.000!!!

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπ. Οικονομικών και εισηγητικές εκθέσεις επί του προϋπολογισμού, τα ελλείμματα του ευρύτερα δημόσιου τομέα, από το 13,4% επί του ΑΕΠ το 1981 θα φθάσουν το 1989 στο 26,1%. Τα ελλείμματα θα καλυφθούν κατά 106% από τον δανεισμό.

Το 1985 η Ελλάδα ήταν παγκόσμια πρώτη στο κατά κεφαλήν Δημόσιο Χρέος το οποίο είχε αρχίσει να προσδιορίζει την ύπαρξη της οικονομίας και όχι την ανάπτυξή της.

Το διάστημα 1982-89, κατά μέσο όρο, η συνολική εξυπηρέτηση του Δ.Χ. κάλυψε το 33,61% των τακτικών εσόδων της ίδιας περιόδου. Μεταξύ το 1975-87 συνομολογήθηκαν 18,4 δισ. δολ. εξωτερικών δανείων, εκ των οποίων το 81% διετέθη για την εξυπηρέτηση των δανείων!!! Φοβερά μεγάλο ποσοστό! Εκεί κάπου στο 1987 αρχίζει ο Γολγοθάς της Ελλάδος!

Η προσφυγή στον εξωτερικό δανεισμό έγινε για έργα συγκοινωνιακής, αγροτικής και αστικής υποδομής. Ένα, το 1982, για την αποκατάσταση των ζημιών από τους σεισμούς στην Καλαμάτα το 1981 και ένα για την υποστήριξη του ισοζυγίου πληρωμών.

Προφανώς μετά το 1824 ο εξωτερικός δανεισμός είχε γίνει για την χώρα μας, έσοδο τακτικό αλλά και έξοδο υπέρβαρο.
 
Είμαστε σίγουροι ότι αν ψάξουμε σε μεγαλύτερο βάθος ιστορικά τα αρχεία της χώρας μας θα βρούμε και άλλα τέτοια πολλά! Το θέμα όμως είναι, και φαίνεται σε όλη του ην μεγαλοπρέπεια, ότι η Ελλάδα όχι απλά ΔΕΝ αποτέλεσε το «κακομαθημένο παιδί» των συμμάχων και τον «μπαταχτσή» της κοινότητας, αλλά αποτέλεσε τον μεγάλο πελάτη των Δυτικών Τραπεζών και έναν από τους καλύτερους σε όλη την Δυτική Οικονομία ! Τόσο καλό που οι Δυτικές τράπεζες δεν είχαν καμία όρεξη να σταματήσουν να δανείζουν γιατί επί 200 χρόνια πλήρωνε αδιαμαρτύρητα!!!

Η Ελλάδα αποτέλεσε ένα κλασικό παράδειγμα στο οποίο στηρίχτηκε και αναπτύχθηκε η σημερινή Δυτική Οικονομία, όταν αποφάσισε να μεταβληθεί σε «χρεοκρατία» (debtocracy) και ειδικά από την εποχή που ο χρυσός αποτελούσε το αντίκρισμα του πλούτου μιας χώρας! Όταν σταμάτησε αυτό και το χρήμα «γεννιόνταν» από το χρέος (Θεωρία «το χρέος γεννά χρήμα») η Ελλάδα αποτέλεσε έναν βασικό πυλώνα ανάπτυξης των προηγμένων Δυτικών κρατών όχι μόνο γιατί πλήρωνε τοκογλυφικά δάνεια αλλά κυρίως γιατί με τα δάνεια αυτά αγόραζε στρατιωτικό υλικό και προϊόντα των χωρών που της δάνειζαν!!!

Ετσι, απ’ ότι είδατε τα τελευταία 200 χρόνια, 
 
- πληρώναμε δάνεια τα οποία δεν τα λάβαμε ποτέ,
-
- είτε πληρώναμε μέχρι και 200 φορές πάνω την αξία τους ,
-
- είτε πληρώναμε δάνεια για πράγματα που χύσαμε το αίμα μας για να τα αποκτήσουμε!

Φτάσαμε στο σημείο να αποπληρώνουμε δάνεια της πρώτης περιόδου της Επαναστάσεως του 1821 μέχρι και την προηγούμενη δεκαετία, και οι κατ όνομα σύμμαχοί μας να κερδίζουν τεράστια ποσά από χρεολύσια κάθε χρόνο, χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα!

Και ουδέποτε διαμαρτυρηθήκαμε ως λαός! Τα πληρώναμε εργαζόμενοι άοκνα και αγόγγυστα! Πληρώνουμε ακόμη και τους αιμοσταγείς κλέφτες του γερμανικού Ράιχ που στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατέκλεψαν την περιουσία της χώρας μας, ρούφηξαν τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές και ρήμαξαν τον τόπο! Κατοχικές δυνάμεις που κατάσφαξαν τον Ελληνικό λαό και ουδέποτε μας αποζημίωσαν. Ενώ εμείς είχαμε αποζημιώσει ακόμη και τους Οθωμανούς που μας κατείχαν παράνομα επί 4 αιώνες!!!!

Από τις λίγες αυτές γραμμές που σας παραθέτουμε, είναι πλέον πρόδηλο ότι η χώρα μας ήταν από παλιά «άνδρο των διεθνών πλιατσικολόγων» !

- Μπορεί να μας έδωσαν ψίχουλα για να πολεμήσουμε για την ανεξαρτησία μας, αλλά το εξαργύρωσαν επί δύο σχεδόν αιώνες! Για 200 χρόνια ο Ελληνας πληρώνει «αέρα» στους Γερμανούς και στους λοιπούς Φραγκολεβαντίνους, χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία. Από το αστρονομικό ποσό που έχουμε πληρώσει τα 200 αυτά χρόνια, ζήτημα να έχουμε λάβει στην πραγματικότητα ένα 25% και ίσως να είναι και μικρότερο.

Αν σκεφτείτε ότι από το 1994 ως το 2010 πληρώσαμε ως χώρα 571.000.000.000 (πεντακόσια εβδομήντα ένα δισεκατομμύρια ευρώ) φανταστείτε τι έχουμε πληρώσει τα τελευταία 200 χρόνια!
 
Αυτό λοιπόν το άρθρο, κάθε Ελληνας του Εξωτερικού, είτε μένει σε χώρες της ΕΕ. είτε εκτός, πρέπει να το μεταφράσει σε κάθε γλώσσα και να το διανείμει όπου και όπως μπορεί! 

Να το διαδώσει για να καταλάβουν οι λαοί πόσο μας κόστισε η ανεξαρτησία μας και τι πληρώνουμε επί σχεδόν 200 χρόνια στα κοράκια που διέλυσαν τη χώρα μας! Να το εμπεδώσουν καλά γιατί έρχεται η σειρά τους!

Μεταφράστε το, διαδώστε το και βοηθήστε στην προσπάθεια να καταλάβουν οι λαοί του κόσμου ότι ο Ελληνας ήταν ο πλέον καλοπληρωτής δανείων τα τελευταία 200 χρόνια! 

Και αυτά που μας ζητάνε σήμερα, δεν είτε τίποτε άλλο παρά υπερ-τοκοχρεολύσια, ανακεφαλαιοποιήσεις τόκων και σε καμία περίπτωση δεν είναι χρήμα το οποίο το λάβαμε στα χέρια μας ποτέ, και το σπαταλήσαμε.

Ετσι το παρουσιάζουν οι Γερμανοί, οι Αυστριακοί και οι Ολλανδοί γιατί έτσι τους βολεύει, μιας και είναι οι κύριοι δράστες του εγκλήματος και αυτοί οι οποίοι καρπώθηκαν τον Ελληνικό πλούτο !!!

Κάντε λοιπόν την μετάφραση και στείλτε το σήμερα κιόλας για να αφυπνίσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη !!!


Γιώργος Αδαλής 

Μόνο 12 δόσεις για τη ρύθμιση χρεών του 2013

Σε μόλις 12 δόσεις θα μπορούν να ρυθμίσουν τις οφειλές του 2013 όσοι ενταχθούν στη σχετική ρύθμιση.
Σύμφωνα με το σχέδιο που έγινε δεκτό από την τρόικα θα υπάρξει κεφαλαιοποίηση των οφειλών μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2012. Τα χρέη του 2013 θα υπαχθούν στην "πάγια ρύθμιση" η οποία προβλέπει εξόφληση τους σε 12 μηνιαίες δόσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες της "Ημερησίας" η τρόικα αποδέχθηκε το σχέδιο του οικονομικού επιτελείου που έχει ως βασικό κανόνα την αποπληρωμή των χρεών έως και σε 48 δόσεις.
Με την ρύθμιση αυτή η οποία ονομάζεται "νέα αρχή" το οικονομικό επιτελείο έχει ως στόχο αφενός να διευκολύνει 2.300.000 φορολογούμενους που χρωστούν έως 5.000 ευρώ ο καθένας και αφετέρου να αυξήσει τα δημόσια έσοδα.
Στον αντίποδα η ρύθμιση είναι αυστηρή για όσους έχουν μεγάλα χρέη.
-Για χρέη πάνω από 50.000 ή 75.000 ευρώ θα μπορεί να γίνει ρύθμιση μόνο εάν την αίτηση συνυπογράφει λογιστής ο οποίος βεβαιώνει την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη.
-Για οφειλές άνω των 300.000 ευρώ απαιτείται προσημείωση ακινήτων ή εγγυητικές επιστολές τραπεζών.

Πιο αναλυτικά η "νέα αρχή" θα έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

- Θα υπάρξει κεφαλαιοποίηση των οφειλών μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2012. Τα χρέη του 2013 θα υπαχθούν στην "πάγια ρύθμιση" η οποία προβλέπει εξόφληση τους σε 12 μηνιαίες δόσεις.
-Οι 48 δόσεις θα ισχύουν μόνο για όσους μπουν στη ρύθμιση τον πρώτο μήνα εφαρμογής της (με τα μέχρι στιγμής δεδομένα έως και τις 30 Ιουνίου) . Στη συνέχεια κάθε μήνας που περνάει θα μειώνεται και ο αριθμός των δόσεων. Για παράδειγμα τον Ιούλιο οι δόσεις θα μειωθούν σε 47, τον Αύγουστο σε 46 και ούτω καθεξής.
- Θα δοθούν οικονομικά κίνητρα για όσους επιλέξουν να εξοφλήσουν ταχύτερα τις οφειλές τους. Δηλαδή ένας οφειλέτης που έχει μπει στη ρύθμιση για 48 δόσεις αλλά τελικά εξοφλήσει την οφειλή του σε μικρότερο διάστημα θα έχει έκπτωση (η επιστροφή θα δίνεται με την τελευταία δόση). Στην περίπτωση της εφάπαξ εξόφλησης των οφειλών προβλέπεται η μείωση κατά 50% των προσαυξήσεων. Το ποσοστό μείωσης πέφτει στο 20% αν γίνει χρήση και των 48 δόσεων.
- Δεν θα επωφεληθούν πτωχευμένες επιχειρήσεις αλλά και όσες είχαν μπει κατά το παρελθόν σε ρυθμίσεις και σταμάτησαν να πληρώνουν.
- Το επιτόκιο υπερημερίας είναι 8.75%.
- Η υπαγωγή στην ευνοϊκή ρύθμιση ισχύει για μία μόνο φορά. Όσοι δεν συνεχίσουν την πληρωμή θα μπορούν στη συνέχεια να υπαχθούν μόνο στην πάγια ρύθμιση οφειλών.
Με την ρύθμιση αυτή η οποία ονομάζεται "νέα αρχή" το οικονομικό επιτελείο έχει ως στόχο αφενός να διευκολύνει 2.300.000 φορολογούμενους που χρωστούν έως 3.000 ευρώ ο καθένας και αφετέρου να αυξήσει τα δημόσια έσοδα.
Στον αντίποδα η ρύθμιση είναι αυστηρή για όσους έχουν μεγάλα χρέη.
-Για χρέη πάνω από 50.000 ή 75.000 ευρώ θα μπορεί να γίνει ρύθμιση μόνο εάν την αίτηση συνυπογράφει λογιστής ο οποίος βεβαιώνει την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη.
-Για οφειλές άνω των 300.000 ευρώ απαιτείται προσημείωση ακινήτων ή εγγυητικές επιστολές τραπεζών.

Πιο αναλυτικά η "νέα αρχή" θα έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

- Θα υπάρξει κεφαλαιοποίηση των οφειλών μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2012. Τα χρέη του 2013 θα υπαχθούν στην "πάγια ρύθμιση" η οποία προβλέπει εξόφληση τους σε 12 μηνιαίες δόσεις.
-Οι 48 δόσεις θα ισχύουν μόνο για όσους μπουν στη ρύθμιση τον πρώτο μήνα εφαρμογής της (με τα μέχρι στιγμής δεδομένα έως και τις 30 Ιουνίου) . Στη συνέχεια κάθε μήνας που περνάει θα μειώνεται και ο αριθμός των δόσεων. Για παράδειγμα τον Ιούλιο οι δόσεις θα μειωθούν σε 47, τον Αύγουστο σε 46 και ούτω καθεξής.
- Θα δοθούν οικονομικά κίνητρα για όσους επιλέξουν να εξοφλήσουν ταχύτερα τις οφειλές τους. Δηλαδή ένας οφειλέτης που έχει μπει στη ρύθμιση για 48 δόσεις αλλά τελικά εξοφλήσει την οφειλή του σε μικρότερο διάστημα θα έχει έκπτωση (η επιστροφή θα δίνεται με την τελευταία δόση). Στην περίπτωση της εφάπαξ εξόφλησης των οφειλών προβλέπεται η μείωση κατά 50% των προσαυξήσεων. Το ποσοστό μείωσης πέφτει στο 20% αν γίνει χρήση και των 48 δόσεων.
- Δεν θα επωφεληθούν πτωχευμένες επιχειρήσεις αλλά και όσες είχαν μπει κατά το παρελθόν σε ρυθμίσεις και σταμάτησαν να πληρώνουν.
- Το επιτόκιο υπερημερίας είναι 8.75%.
- Η υπαγωγή στην ευνοϊκή ρύθμιση ισχύει για μία μόνο φορά. Όσοι δεν συνεχίσουν την πληρωμή θα μπορούν στη συνέχεια να υπαχθούν μόνο στην πάγια ρύθμιση οφειλών.

Δε θα εκτελούν δρομολόγια τα πλοία την Τρίτη

Δεμένα στα λιμάνια θα παραμείνουν την Τρίτη 16 Απριλίου τα πλοία, λόγω της 24ωρης προειδοποιητικής πανελλαδικής απεργίας, την οποία έχει κηρύξει η Εκτελεστική Επιτροπή της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας, με αίτημα την απόσυρση του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Ναυτιλίας.

Η απεργία, που θα περιλαμβάνει όλες τις κατηγορίες πλοίων, θα ξεκινήσει από τις 06:00 της Τρίτης και θα λήξει στις 06:00 της Τετάρτης.

Η Ομοσπονδία ζητεί την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου και την επαναφορά των εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των ναυτεργατών, εν ενεργεία και συνταξιούχων, στο προ των μνημονίων και των σχετικών εφαρμοστικών νόμων καθεστώς.

Ζητούν επίσης την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας για όλες τις κατηγορίες πλοίων, αλλά και την άμεση εξόφληση δεδουλευμένων αποδοχών και αναδρομικών στα πληρώματα επιβατηγών πλοίων, ιδιαίτερα εκείνων της ακτοπλοΐας, που εξακολουθεί να καθυστερείται.

Μετρό Αθήνας: Και τώρα επόμενη στάση ...επέκταση στο Ελληνικό!

Πλέον απομένουν περίπου 3 μήνες για να ξεκινήσει η εμπορική λειτουργία για τους 4 νέους σταθμούς. Συγκεκριμένα η «κόκκινη» Γραμμή 2 από τον σημερινό τερματικό σταθμό ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ διασχίζοντας κατά μήκος την Λεωφόρο Βουλιαγμένης από τους Δήμους Ηλιούπολης, Αλίμου, Αργυρούπολης θα φτάσει στο Ελληνικό στο ύψος του παλιού Αεροδρομίου.
Η επέκταση της γραμμής έχει μήκος 5,5 χιλιόμετρα υπόγειας σήραγγας και διαθέτει 4 σταθμούς: ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, ΑΛΙΜΟΣ, ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Η αλήθεια είναι πως από όλες τις κατασκευές έργων Μετρό που έχουν γίνει στην Αθήνα αυτή εδώ ήταν και η πιο «αθόρυβη». Η τεράστια Λεωφόρος έχει αυτή την ικανότητα καθώς η μόνη επιβάρυνση είναι σε κάποια μικρά τμήματα οι λωρίδες από 3 να περιορίζονται σε 2.
 
Η επέκταση προς το Ελληνικό όμως δεν ήταν σχεδιασμένη αρχικά ως υπόγεια. Το 2003 η τότε Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κα Παπανδρέου ανακοίνωνε την προώθηση της επέκτασης ως «επίγεια και εναέρια». Οι γραμμές και οι σταθμοί είχαν σχεδιαστεί να γίνουν πάνω στην κεντρική νησίδα της Βουλιαγμένης άλλοι στο επίπεδο της γης και άλλοι εναέριοι. Είχαν προβλεφθεί ειδικά ηχοπετάσματα για τον θόρυβο που θα προκαλούσαν οι διερχόμενοι συρμοί. Μάλιστα είχε γίνει λόγος για ολοκλήρωση το 2007!
 
Το 2004 ο πρώην Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κος Σουφλιάς -ευτυχώς- ακυρώνει τον διαγωνισμό αναγνωρίζοντας ποσό ζημιογόνος θα ήταν οπτικά και περιβαλλοντικά. Ο νέος διαγωνισμός προβλέπεται με επιβάρυνση 60.000.000 ευρώ και 6 επιπλέον μηνών αλλά τουλάχιστον με τη γραμμή να συνεχίζει υπόγεια.
 
Στις αρχές του 2006 ανακοινώνεται ο ανάδοχος και ξεκινούν οι εργασίες με σκοπό την ολοκλήρωση τους στο τέλος του 2009. Η διάνοιξη της σήραγγας ήταν πραγματικά «αθόρυβη» και η όχληση ήταν ελάχιστη. Σε διάστημα περίπου 2 ετών διανοίχθηκαν τα 5,5 χιλιόμετρα σήραγγας. Ο Μετροπόντικας που χρησιμοποιήθηκε είναι ο ίδιος που χρησιμοποιήθηκε στην διάνοιξη της σήραγγας από την Εθνική Άμυνα ως τη Δουκίσσης Πλακεντίας ενώ ονομάστηκε χαϊδευτικά «Νίνης» αναφερόμενος σε ποδοσφαιριστή της ομάδας του Παναθηναϊκού.
 
Οι κατασκευαστικές εργασίες των σταθμών δεν είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες εκτός από το σταθμό ΑΛΙΜΟΣ που βρέθηκαν αρχαιότητες με αποτέλεσμα την καθυστέρηση σε σχέση με τους υπόλοιπους. Δόθηκε μια αρχική παράταση για τον Μάιο του 2010 αλλά μετά προέκυψε το πρόβλημα με τη Siemens και τις κατασκευαστικές εργασίες να γίνονται αργά. Σήμερα το επίσημο χρονοδιάγραμμα μιλά για λειτουργία της επεκτασης τον Ιούλιο του 2013.
 
Με την λειτουργία της αναμένεται να προσθέσει περισσότερους από 100.000 νέους επιβάτες ημερησίως ενώ θα καλύψει ένα μεγάλο τμήμα των Νοτίων Προαστίων. Τα σημεία των σταθμών είναι:
 
ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ : Λεωφόρος Βουλιαγμένης και Κλεάνθους
ΑΛΙΜΟΣ: Λεωφόρος Βουλιαγμένης και Θερμοπυλών
ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ: Λεωφόρος Βουλιαγμένης και Πόντου
ΕΛΛΗΝΙΚΟ: Λεωφόρος Βουλιαγμένης και Ιασωνίδου
 
Όλοι οι σταθμοί έχουν:
  • τις αποβάθρες αριστερά και δεξιά (όπως είναι η συντριπτική πλειοψηφία των σταθμών της Αθήνας).
  • θα διαθέτουν εισόδους- εξόδους και στις δύο ρεύματα της Λεωφόρου Βουλιαγμένης
  • θα έχουν μεταλλικό στρογγυλό στέγαστρο
 
Ο σταθμός ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ μελλοντικά θα αποτελέσει σταθμό σύνδεσης με το δίκτυο του Τραμ ενώ ο σταθμός ΕΛΛΗΝΙΚΟ θα παρέχει πρόσβαση στο χώρο του Ελληνικού. Μετά τον τερματικό σταθμό θα λειτουργεί ένα νέο αμαξοστάσιο για τις ανάγκες των συρμών. Στα μελλοντικά πλάνα υπάρχει η σκέψη περαιτέρω επέκτασης της γραμμής έως το κέντρο της Γλυφάδας, σχέδιο το οποίο δεν έχει πολλές πιθανότητες να γίνει στο κοντινό μέλλον.

Πηγή: ypodomes.com