EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Έρχεται η ώρα των δικαστών

Η αποκάλυψη των Γάλλων ανοίγει τον δρόμο για το ειδικό δικαστήριο, απέναντι σε αυτούς που έθεσαν την δημοκρατία σε κίνδυνο με τις μεθοδεύσεις τους.
Έστω και με αργούς ρυθμούς «ξεσκεπάζεται» σιγά σιγά η δράση του πρώην πρωθυπουργού κ.
Γιώργου Παπανδρέου, των πολιτικών συνεργατών του αλλά και των υπολοιπων προσώπων που συνδέονται μαζι του και διαχειρίστηκαν με ύποπτο τρόπο την λίστα Λαγκάρντ.

Έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών της Γαλλίας, αποδεικνύει ότι η λίστα Λαγκάρντ είχε φτάσει επίσημα στην Ελλάδα και μάλιστα για να χρησιμοποιηθεί από τις ελληνικές αρχές για φορολογικούς σκοπούς. Ειδικότερα, πρόκειται για το έγγραφο με το οποίο, στις 29 Σεπτεμβρίου 2010, εστάλη η λίστα Λαγκάρντ στον Πρέσβη στο Παρίσι Κ. Χαλαστάνη, έγγραφο το οποίο ο κύριος πρέσβης ισχυρίστηκε ότι «έχασε»! Όπως και ο κύριος Παπακωνσταντίνου είχε «χάσει» το πρωτότυπο. Παρ’ όλα αυτά, όλοι, όπως και ο κύριος Μπίκας ενημέρωναν τον τότε πρωθυπουργό για την πορεία «διαχείρισης» της λίστας! Μία διαχείριση που όπως αποδεικνύεται όχι μόνον δεν έγινε για να αποκομίσει η Ελλάδα έσοδα, αλλά κατά παράβαση της διακρατικής συμφωνίας και της ρητής εντολής των Γάλλων, κάποιοι φαίνεται πως διαχειρίστηκαν την λίστα για προσωπικό τους όφελος.
Όπως προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι και του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών που κατατέθηκε στην Προανακριτική Επιτροπή, οι Γάλλοι έστειλαν επίσημα το CD στον τότε υπουργό Οικονομικών κάνοντας χρήση της φορολογικής σύμβασης Ελλάδας – Γαλλίας για την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών και όχι «άτυπα και εμπιστευτικά» όπως ισχυριζόταν ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Στο έγγραφο ο Διευθυντής, αρμόδιος για φορολογικά θέματα, Ζαν Μαρί Φενέτ, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: «Σας υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας και με τις ανωτέρω παρατεθείσες διατάξεις, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές και να μην χρησιμοποιηθούν για σκοπούς μη φορολογικούς».

Από εκείνη την στιγμή, όλοι επιχείρησαν να αποσιωπήσουν αύτη την αποκάλυψη που στην ουσία στέλνει ενώπιον της Δικαιοσύνης και πιθανότατα στη φυλακή όλους τους εμπλεκόμενους. Από τον τότε πρωθυπουργό, τους υπουργούς, τους πρέσβεις και όλους όσους διαχειρίστηκαν την λίστα.
Η αντιμετώπιση του επίσημου εγγράφου, που επαναλαμβάνουμε πως έφτασε θεσμικά και όχι «εμπιστευτικά», ήταν από την αρχή προκλητική από πλευράς εμπλεκομένων, που αντί να παραδεχτούν την αλήθεια, προτίμησαν να κουνούν το δάχτυλο στις διάφορες επιτροπές της Βουλής. Ο μόνος συνδετικός κρίκος όμως όλων αυτών, ήταν οι προσωπικές τους σχέσεις με τον τ. πρωθυπουργό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήταν προσωπική επιλογή του τ. πρωθυπουργού που αντλούσε την νομιμοποίηση του αποκλειστικά και μόνο από την προστασία του Γιώργου Παπανδρέου. Του κυρίου Παπανδρέου, που όπως και ο κύριος Μπίκας αποδείχθηκε ότι γνώριζαν πολύ καλά την ύπαρξη της λίστας αλλά και την «διαχείριση» της, από το email που αποκάλυψε ο κύριος Διώτης στην προανακριτική.

Η επιστολή αυτή αποτελεί το πρωτόκολλο παράδοσης παραλαβής και τα έγγραφα που συνόδευαν το CD κατά την πρώτη έλευση στην Ελλάδα στις 29.09.2010
Το έγγραφο των γαλλικών Αρχών κάνει αναφορά σε επιστολή του πρέσβη Κ. Χαλαστάνη, στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, όταν ο τελευταίος είχε καταθέσει ότι έμαθε για την λίστα σε μεταγενέστερο χρόνο. Το έγγραφο όμως του κ. Χαλαστάνη δεν είναι στη διάθεση της επιτροπής. «Χάθηκε» και αυτό.
Το έγγραφο του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών, που έφθασε στις 15 Μαΐου στην Προκαταρκτική Επιτροπή, εστάλη στο υπουργείο Εξωτερικών για να μεταφραστεί χωρίς να ανακοινωθεί η έλευσή του.

Επιβεβαίωση του Newsbomb
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ με την αποστολή του εγγράφου από τις γαλλικές Αρχές επιβεβαιώνουν απόλυτα το ρεπορτάζ του Newsbomb.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2012 το Newsbomb αποκάλυπτε την εμπλοκή του ονόματος αποσυρμένου διπλωμάτη κατά την παραλαβή της αρχικής λίστας από τους Γάλλους καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς των κ. κ. Παπακωνσταντίνου και Διώτη.

Κατά την παράδοση της αρχικής λίστας Λαγκάρντ, στις 29 Σεπτεμβρίου του 2010 (σύμφωνα με τις γαλλικές Αρχές), πρέσβης της Ελλάδος στο Παρίσι δεν ήταν ο κ. Ηλίας Κλης, αν περί αυτού κατέθεσε ο κ. Φλωράτος, αλλά ο κ. Κωνσταντίνος Χαλαστάνης που είχε τοποθετηθεί στη θέση αυτή από το φθινόπωρο του 2009.
Τόσο με τον κ. Κλή, όσο και με τον κ. Χαλαστάνη υπάρχει προσωπική γνωριμία με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου αλλά και με τον κ. Δημήτρη Δρούτσα από τη δεκαετία του ’90 όταν ο πρώτος ήταν αναπληρωτής (ακόμα) υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη ενώ ο δεύτερος ανέλαβε καθήκοντα ειδικού συμβούλου στο γραφείο του κ. Παπανδρέου.
Ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ κ. Ιωάννης Διώτης, είχε δηλώσει ξεκάθαρα στη συμπληρωματική του κατάθεση στους οικονομικούς εισαγγελείς (9.1.2013) πως η λίστα «ήταν προϊόν δράσης μυστικών υπηρεσιών», χωρίς να διευκρινίζει το πώς γνωρίζει την πληροφορία αυτή.
Ότι η λίστα ήταν προϊόν «μυστικών υπηρεσιών» είχε υποστηρίξει και ο Ευ. Βενιζέλος στην κατάθεσή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής (11.10.2012), επικαλούμενος συνομιλία του με τον Κ. Μπίκα.
Είναι προφανές ότι κάποιοι επιχείρησαν να «κουκουλώσουν» το μέγα σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ για να βγουν «λάδι».

Η προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου και της παρέας του να περιπλέξουν την υπόθεση και να αποπροσανατολίσουν τις έρευνες είναι πλέον πασιφανής και επιβεβαιώνεται από τα πιο επίσημα χείλη, αυτά των γαλλικών Αρχών.
Είναι πλέον επιτακτικό η δικαιοσύνη να διατάξει τον περιορισμό όλων των προσώπων, ανεξάρτητα από το πόρισμα της επιτροπής.
Ο λαός ζητά την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται για τη σημερινή του κατάσταση.
Σημειώνεται ότι Προκαταρκτική Επιτροπή αποφάσισε να καλέσει ως μάρτυρες τους πρώην υπουργούς Γιάννη Ραγκούση (θα προσέλθει την Πέμπτη) και Φίλιππο Σαχινίδη καθώς και τον εκδότη – δημοσιογράφο Μάκη Κουρή.
Σχετικό θέμα
Έγγραφα – βόμβα από τη Γαλλία για τη λίστα Λαγκάρντ!

Ανακοίνωση ΣΕΛΜΑ

Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες,

Από το 2010 έχει ξεκινήσει η ολέθρια ανατροπή των εργασιακών κεκτημένων με άναρχο τρόπο και με το δόγμα του ΣΟΚ. Κάποιοι ″ καλοί ″ συνάδελφοι και συνδικαλιστές ακόμα και σήμερα βάζουν πολύ μεγάλη πλάτη στον όλεθρο. Ξεκαθαρίζουμε κάτι, συνδικαλιστές που δεν απέργησαν την 1η ΜΑΗ για μας δεν είναι συνδικαλιστές, δεν τους αναγνωρίζουμε.

- Όπως έχετε ενημερωθεί τα προστατευόμενα μέλη συμμετέχουν πλέον στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο μετά από την διεκδίκηση και την κατάληψη στον Πύργο Ελέγχου Σεπολίων. Σ’ αυτή την κατάληψη ο αγώνας μας ποινικοποιήθηκε και διώκεται ο Σταματόπουλος Αντώνης, όχι σαν Πρόεδρος του Σωματείου, αλλά σαν άτομο.

- Η οδοντιατρική κάλυψη είναι σε εξέλιξη και βρίσκεται στη φάση προσφορών.

Στις 13.05.2013 στάλθηκε επιστολή προς την διοίκηση και σ’ όλους τους αρμόδιους για το ανθυγιεινό επίδομα. Καταλήγοντας η επιστολή ″ θα υποχρεωθούμε να μην παρέχουμε την εργασία μας στις περιπτώσεις που αυτή πραγματοποιείτε σε ανθυγιεινό και επικίνδυνο περιβάλλον και επιφυλασσόμαστε παντός νόμιμου δικαιώματος μας ″.

Καλούμαι όλους τους εργαζόμενους της ΣΤΑ. ΣΥ. Α.Ε. και όλα τα συνδικάτα της ΣΤΑ. ΣΥ. Α.Ε. που συνυπέγραψαν την επιστολή να παρευρεθούν την Πέμπτη 23.05.2013 και ώρα 21 : 00 στην υπηρεσία της επιδομής στο αμαξοστάσιο Σεπολίων, για διαμαρτυρία μη καταβολής ανθυγιεινού επιδόματος.

- Υπενθυμίζουμε στους συναδέλφους ότι στις 07.06.2013 εκδικάζεται στο εφετείο η υπόθεση των πρώτων δέκα αγωγών για τις παράνομες περικοπές του 2010.

Τέλος καλούμαι τα μέλη του Σ.Ε.Λ.Μ.Α. σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση την Τρίτη 28.05.2013 και ώρα 17 : 00 στην καινούργια αίθουσα του Σ.Ε.Λ.Μ.Α., Αθηνάς 67 – 3ος όροφος με τα εξής θέματα:

1. Ενημέρωση για Σ.Σ.Ε.

2. Έναρξη νομικής διαδικασίας για τις περικοπές των εργαζομένων από τους νόμους 4024 – 4093 όπου το κοστολόγιο θα επιβαρύνει το Σωματείο ( το θέμα θα τεθεί σε ψηφοφορία ).

Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη, δεν υπάρχουν περιθώρια αναβολών.

ΠΗΓΗ

Η τρόικα δίνει «4» δώρα στην κυβέρνηση για το έλλειμμα! Εξαιρούν ό,τι τους συμφέρει για να παρουσιάσουν καλύτερα στοιχεία!

Η κυβέρνηση προσπαθεί να πετύχει έστω και λογιστικά, ένα πρωτογενές πλεόνασμα για να αποδείξει ότι ο προϋπολογισμός πάει καλά, η τρόικα βγαίνει επιτυχημένη και η κυβέρνηση παίρνει πόντους, ενώ θα ανοίξει όπως λένε και οι δανειστές, ο δρόμος για περαιτέρω μείωση του ελληνικού χρέους.

Πως θα το καταφέρουν αυτό; Πολύ απλά, όπως έβαλαν τη χώρα στο μνημόνιο με στατιστικά στοιχεία υπολογισμένα κατά το δοκούν έτσι προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι τα πράγματα πάνε καλύτερα. Σε συμφωνία με την τρόικα έχουν δημιουργήσει ένα «δικό» τους τρόπο υπολογισμού του ελλείμματος, «δώρο» των δανειστών. Τα στοιχεία του α’ τετραμήνου του 2013 δείχνουν ότι την εικόνα έσωσε η μείωση των δαπανών, αλλά και η βουτιά του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που αντί να πέσουν στην αγορά 1,75 δις ευρώ τελικά έφτασαν μόλις 836 εκατ. ευρώ.

Διαβάστε το ιδιαίτερα κατατοπιστικό άρθρο του Δήμητρας Καδδά από το capital.gr:

Η τρόικα έδωσε μέσα από το αναθεωρημένο μνημόνιο 4 «δώρα» στην ελληνική κυβέρνηση για τον τρόπο υπολογισμού του ελλείμματος: περιλαμβάνουν ευνοϊκή καταμέτρηση επιστροφών φόρων, τη χρηματοδότηση προς τις τράπεζες, τα εσόδων από το τέλος ακινήτων και τα εσόδων από πώληση κρατικής περιουσίας.

Το έλλειμμα όπως το μετρά η Eurostat διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο το «δέχεται» η τρόικα για να κρίνει αν έχει γίνει επαρκής προσαρμογή. Στην τελευταία αναθεώρηση του μνημονίου, επιτεύχθηκε συμφωνία για 4 «διαφοροποιήσεις» που ευνοούν την ταχύτερη δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά και για 2 υπολογισμούς που δεν «βολεύουν» την Ελλάδα:

* όλες οι πληρωμές που θα γίνουν και θα σχετίζονται με την απόδοση επιστροφών φόρων απαιτητών προ του Σεπτεμβρίου του 2012 (το μεγαλύτερο μέρος των 2,7 δισ. ευρώ που εκκρεμούν προς πληρωμή) θα εξαιρεθούν από το έλλειμμα.

* Τα έσοδα του τέλους ακινήτων μέσω της ΔΕΗ θα περιλαμβάνουν όσα έφτασαν στα ταμεία εντός του έτους αλλά και όλες τις πληρωμές σε ταμειακή βάση που αφορούν στο ίδιο έτος αλλά έγιναν έως και τον Μάρτιο του επόμενου χρόνου.

* όλες οι πληρωμές για τη στήριξη των τραπεζών εξαιρούνται (με τον τρόπο αυτό το έλλειμμα του 2012 είναι 6% και όχι 10% που εκτιμά η Eurostat).

* Μειώνει το έλλειμμα η πώληση περιουσιακών στοιχείων όπως κτίρια, εκτάσεις, πώληση δικαιωμάτων και αδειών μόνο εφόσον οι κινήσεις αυτές έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου.

* Εξαιρούνται από το έλλειμμα και όλες οι μεταβιβάσεις (που θα το μείωναν) από κέρδη που διακρατούν κεντρικές τράπεζες.

ΡΕΦΕΝΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ

Υποκρίνονται και συγκαλύπτουν συστηματικά το πολιτικό έγκλημα
Συγκαλύπτουν εαυτούς και αλλήλους στο βασίλειο του λαμογιστάν και ταυτόχρονα βγάζουν στο σφυρί πατρίδα, λαό και εθνική αξιοπρέπεια αν και ξέρουν πως, θα είχαν εξοικονομήσει
περισσότερα χρήματα με την πάταξη του πολιτικού εγκλήματος, από το τίμημα της ταπείνωσης με το οποίο ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία…

Του Κ. Κυριακόπουλου
Πουλάνε τα πάντα – Σκοτώνουν ότι επιμένει να ανασαίνει σ αυτό τον τόπο – Βγάζουν με τρόπο ελεεινό στο σφυρί ότι πετά, ότι περπατάει, ότι κάνει απεγνωσμένη προσπάθεια να κολυμπήσει…
Κι αυτή την αθλιότητα, τη βάφτισαν εθνική πολιτική. Κι έχουν το θράσος να την εξυμνούν θαυμάζοντας την υποτιθέμενη «μοναδικότητά» της. Αλλά για να δούμε…
Είναι μοναδικό ή συνιστά πρωτοφανή αγυρτεία να βγάζεις στο σφυρί την περιουσία της κοινωνίας που σε εμπιστεύθηκε για να διαχειριστείς τις υποθέσεις της;
Είναι εθνική πολιτική ή συνιστά ολέθριο ποινικό αδίκημα και απροκάλυπτη εκδήλωση εθνικής απιστίας να τροφοδοτείς τη βουλιμία των πλιατσικολόγων με όλα εκείνα που μάτωσε για να εξασφαλίσει ως κοινωνικό αγαθό, ως πανεθνική περιουσία η Ελληνική κοινωνία μεταπολεμικά;
Συνιστά υπεύθυνη εθνική στάση ή κατάντια ανεπίτρεπτη και πρωτοφανή ξεπεσμό να μετατρέπεσαι από κυβερνήτης σε βαποράκι που «σκοτώνει» μπιρ παρά ότι βρει, αποθεώνοντας το μεγαλείο της «δόσης;
Λένε οι ελεεινοί…
Έχετε άλλη πρόταση για το που θα μπορούσαμε να βρούμε τα χρήματα που έχει ανάγκη ο τόπος;
Απαντούμε στους ελεεινούς…
Αν πρόκειται τα χρήματα που θα βρούμε πλιατσικολογώντας τον τόπο μας, να καταλήξουν στα γκεσταπίτικα θησαυροφυλάκια, όχι μόνο δεν έχουμε υποχρέωση να τα αναζητήσουμε, αλλά έχουμε εθνικό καθήκον να αποτρέψουμε με κάθε τρόπο τη διαφυγή τους από τον τόπο.
Αυτή είναι η διαφορά του δουλοπρεπούς και του δωσίλογου, από τον υπεύθυνο εθνικό ηγέτη.
Λένε οι ξεφτιλισμένοι…
Μα χρωστάμε και πρέπει να αποπληρώσουμε τα χρέη μας.
Απαντάμε στους ξεφτιλισμένους…
Ξέρετε πόσα χρωστάμε;
Είστε σε θέση να κατονομάσετε τα πολιτικά λαμόγια από το σινάφι σας που δανείστηκαν και κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα μιζάροντας εαυτούς αλλά και δανειστές με υποθήκη την πατρίδα και την κοινωνία ολόκληρη;
Ποιους απ αυτούς τιμωρήσατε…
Πόσους εκτελέσατε…
Πόσες περιουσίες δημεύσατε…
Γιατί συμβιβαστήκατε εξωδικαστικά με τη Ζήμενς;
Στο όνομα ποιού λαού τολμήσατε αυτά τα αίσχη;
Έχετε συνειδητοποιήσει πως δεν είχατε συγκαλύψει συστηματικά το πολιτικό έγκλημα, θα είχατε εξοικονομήσει περισσότερα χρήματα από το τίμημα της ταπείνωσης με το οποίο ξεπουλάτε τη δημόσια περιουσία;
Ας πάμε όμως και παρακάτω…
Ξέρετε πόσα χρωστάμε; Πάνω από 400 δις. Σωστά;
Και ποιο πρόβλημα θα λύσετε ξεπουλώντας το δημόσιο πλούτο για να εισπράξετε 10 δις στην καλύτερη περίπτωση;
Θα μειώσετε το χρέος;
Τι κάνατε μέχρι τώρα;
Καταστρέψατε τη ζωή μας… Τινάξατε στον αέρα τα ασφαλιστικά ταμεία μας…
Βάλατε χέρι αδίστακτο φορολογώντας ακόμη και τη μιζέρια του άστεγου και του άνεργου…
Και τι καταφέρατε με όλα αυτά;
Καταφέρατε να αυξήσετε το χρέος. Τα 10 δις από το πλιάτσικο ποιόν θα σώσουν λοιπόν;
Τη ζωή μας;
Την πατρίδα;
Τα κρατικά ταμεία;
Την εθνική μας αξιοπρέπεια;
Και τι θα γίνει αν μειώσετε σήμερα το χρέος κατά 10 δις. Τα 10 θα τα βρείτε ξεπουλώντας τα πάντα. Τα υπόλοιπα 390 που θα τα βρείτε; Και τι θα μείνει να ξαναπουλήσετε όταν μετά από ένα μήνα τα 390 θα ξαναγίνουν και πάλι 400 δις;
Επίλογος…
Η δεξαμενή του πλιάτσικου –δηλαδή η ίδια η Ελληνική κοινωνία την οποία βιάζουν συστηματικά τα τελευταία τρία χρόνια– στέρεψε πλέον οριστικά και αμετάκλητα.
Η εφιαλτική πολιτική που επέλεξαν να εφαρμόσουν, δε δημιουργεί μια Ελλάδα ικανή να παράξει πλούτο και να ορθοποδήσει οικονομικά. Αυτό που κάνουν είναι να ξεπουλούν τις πηγές του πλούτου.
Αυτό δε θα φέρει την Ελλάδα της ανάπτυξης που ισχυρίζονται, αλλά θα υποβαθμίσει οριστικά τη χώρα σε μπουρδέλο των Βαλκανίων και της Νοτιανατολικής Μεσογείου.
Το μόνο που θα μένει μετά από αυτό, είναι να δημεύσουν τα σπίτια των πολιτών. Και αυτή την εξέλιξη ήδη την έχουν δρομολογήσει.
Να τους σταματήσουμε τώρα…
Να τους ακυρώσουμε τώρα…
Να τους τιμωρήσουμε παραδειγματικά τώρα…
Γιατί στο τέλος αυτός ο λαός, θα πρέπει να κάνει ρεφενέ ακόμη και για να αγοράσει το σκοινί με το οποίο θα κρεμάσει τους προδότες του.

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ" 

ΠΗΓΗ

ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ - ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΑΠΟ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ! ΕΣΠΑΣΑΝ ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΩΝ 3 ΔΙΣ. ΟΙ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ

Μεγάλη αύξηση παρουσίασαν οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογούμενων προς το δημόσιο τον Απρίλιο, «σπάζοντας» το φράγμα των 3 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών
Συστημάτων, οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές διαμορφώθηκαν στο ποσό των 3,095 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση 917 εκατ. ευρώ συγκριτικά με τον Μάρτιο, όταν είχαν διαμορφωθεί στα 2,178 δισ. ευρώ.

Το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών – παλαιών έως 31.12.2012 και νέων – των φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων προς το δημόσιο ανήλθαν στο τέλος Απριλίου στα 58 δισ. ευρώ από 57,28 δισ. ευρώ τον Μάρτιο.

Σημειώνεται ότι τον Απρίλιο οι εισπράξεις στα δημόσια ταμεία νέων ληξιπρόθεσμων χρεών διαμορφώθηκαν σε 401 εκατ. ευρώ έναντι 140 εκατ. ευρώ τον Μάρτιο, ενώ των παλαιών ληξιπρόθεσμων οφειλών διαμορφώθηκαν σε 754 εκατ. ευρώ έναντι 606 εκατ. ευρώ τον Μάρτιο.


Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει επίσης πως τον Απρίλιο ένας στους τέσσερις ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες δεν υπέβαλε περιοδικές δηλώσεις ΦΠΑ και δεν απέδωσε τον φόρο στο Δημόσιο. Τον μήνα αυτόν θα έπρεπε να υποβληθούν συνολικά 108.100 δηλώσεις ΦΠΑ αλλά υποβλήθηκαν εμπρόθεσμα μόνο 82.755 δηλώσεις που σημαίνει ότι δεν υπέβαλαν δήλωση 25.345 υπόχρεοι.

Τον Απρίλιο διενεργήθηκαν 1.462 έλεγχοι για την απόδοση του ΦΠΑ, έναντι 943 ελέγχων τον Μάρτιο και βεβαιώθηκαν 25,1 εκατ. ευρώ φόροι και πρόστιμα. Ωστόσο, εισπράχθηκαν 7,8 εκατ. ευρώ, έναντι εισπράξεων 8,3 εκατ. ευρώ τον Μάρτιο.

Στις μεγάλες επιχειρήσεις τον Απρίλιο έγιναν 48 τακτικοί έλεγχοι και βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα 63,2 εκατ. ευρώ. Εισπράχθηκαν 15,1 εκατ. ευρώ. Πραγματοποιήθηκαν επίσης 68 προσωρινοί έλεγχοι σε μεγάλες επιχειρήσεις, βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα 22 εκατ. ευρώ και εισπράχθηκαν 5,6 εκατ. ευρώ.

Στους αυτοαπασχολούμενους έγιναν 75 έλεγχοι και 40 στους φορολογούμενους μεγάλου πλούτου. Στις κατηγορίες αυτές, συνολικά βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα 4,21 εκατ. ευρώ και συνολικά εισπράχθηκαν 1,12 εκατ. ευρώ.

πηγή: naftemporiki.gr

ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ GREXIT - "Βλέπουν" επιστροφή στη δραχμή ως μονόδρομο!

Πληθαίνουν οι εγκωμιαστικές δηλώσεις και τα θετικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της, στον οποίο πιστοποιείται ότι αποκατέστησε τη σταθερότητα και ενίσχυσε την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων προς την Ελλάδα. Από τον γερμανικό συστημικό Τύπο. Ωστόσο, η
συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ γερμανική Αριστερά, δεν είναι τόσο αισιόδοξη για την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και στο βάθος βλέπει δραχμή...

Οι γερμανικές εκλογές θα καθορίσουν τις εξελίξεις στην ευρωζώνη

Ουδείς αρνείται ότι η διαχειριστική πρόοδος της Αθήνας έχει τεράστιο κοινωνικό και αναπτυξιακό κόστος. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν ο ένας στους τρεις Έλληνες είναι άνεργος και το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Έτσι, όπως σημειώνει και η «Welt am Sonntag», ο Σαμαράς έχει σημειώσει ήδη δύο επιτυχίες: «Ικανοποιεί τους πιστωτές και ταυτόχρονα σταθεροποίησε, έως ένα βαθμό, την ελληνική πολιτική και την κοινωνία». Αυτό είναι και το ζητούμενο στην παρούσα φάση.

Σενάριο γερμανικής Αριστεράς για «Grexit»

Έρευνα του πολιτικού ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ του γερμανικού Κόμματος της Αριστεράς παρουσιάζει την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή σχεδόν ως μονόδρομο. Κι αυτό για να σωθεί η Ευρωζώνη.

Για να επιζήσει η ΕΕ θα πρέπει να επιτραπεί η έξοδος χωρών από την ευρωζώνη. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα του γερμανικού πολιτικού ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ που πρόσκειται στο Κόμμα της Αριστεράς. Την έρευνα υπογράφουν ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος των Ηνωμένων Εθνών Χάινερ Φλάσμπεκ και ο καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας. Στόχος της έρευνας τους είναι να εξετάσουν τις αιτίες της κρίσης του ευρώ και να αναδείξουν εναλλακτικές προτάσεις για το ξεπέρασμα της.

Πολιτική της λιτότητας δυναμιτίζει ευρώ και ΕΕ

Η πρώτη και βασική διαπίστωση της έρευνας είναι ότι ο τρόπος αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη όχι μόνο έχει αποτύχει, αλλά εγκυμονεί και τον κίνδυνο να οδηγήσει την ΕΕ σε αδιέξοδο. Ο Χάινερ Φλάσμπεκ εκτιμά ότι «σε περίπτωση που εφαρμοστεί το πρόγραμμα προσαρμογής που εφαρμόζεται στην Πορτογαλία, Ελλάδα και Ισπανία και στη Γαλλία και την Ιταλία, τότε η Ευρώπη θα οδηγηθεί στην οικονομική καταστροφή. Το πιθανότερο είναι η μείωση των μισθών και η πολιτική της λιτότητας στα δημοσιονομικά να εκτοξεύσει και σε αυτές τις χώρες την ανεργία στο 20%. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ πως θα καταφέρει να επιζήσει πολιτικά η ΕΕ».

Οι δύο ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πολιτική των περικοπών στους μισθούς και στα δημόσια έξοδα δεν έχει οδηγήσει σε καμία χώρα του κόσμου σε έξοδο από την κρίση. Όπως τονίζει ο καθηγητής Λαπαβίτσας, η Ελλάδα ακολουθεί αυτόν τον «αδιέξοδο» δρόμο για να παραμείνει στην ευρωζώνη και επισημαίνει ότι «κάνοντας όμως αυτό δημιουργεί τρομακτικές συνθήκες στην οικονομία τις οποίες όλοι γνωρίζουμε, την ανεργία και την τεράστια ύφεση – και δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη. Η Ελλάδα μένει λοιπόν στην ευρωζώνη εφαρμόζοντας την πολιτική της τρόικα, βραχυπρόθεσμα. Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα υποσκάπτει όμως την οικονομία της».

Κατά την άποψη των δύο οικονομολόγων, η κατάσταση στην ευρωζώνη έχει φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Για αυτό το λόγο οι λύσεις που προτείνουν για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας στα κράτη μέλη είναι δραστικές.

«Ως εναλλακτικές λύσεις ενδείκνυνται είτε ισχυρές αυξήσεις των μισθών στη Γερμανία για ένα μεγάλο διάστημα, δηλαδή για τα επόμενα 10-15 χρόνια, είτε η παροχή του δικαιώματος σε αυτές τις χώρες που δεν μπορούν να αντέξουν το βάρος να βγουν από τη νομισματική ένωση, χωρίς όμως βγουν από την ΕΕ», εκτιμά ο κ. Φλασμπεκ.

Παίρνοντας υπόψη της πρόσφατες σχετικά χαμηλές αυξήσεις που πέτυχε το συνδικάτο μετάλλου (IG-Metall) ο κ. Φλάσμπεκ αμφιβάλλει ότι στη Γερμανία υπάρχει η θέληση για αισθητή αύξηση των μισθών.

Επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή

Σε αυτή την περίπτωση οι δύο οικονομολόγοι προτείνουν για χώρες όπως η Ελλάδα την έξοδο από τη νομισματική ένωση. Αυτή την λύση ο κ. Λαπαβίτσας την είχε διατυπώσει ήδη το 2010. Η Ελλάδα θα μπορούσε τότε να είχε κάνει παύση πληρωμών και να ζητήσει διαγραφή του χρέους, που ο μεγάλος όγκος του τότε όχι μόνο ήταν σε ομόλογα, αλλά σε ομόλογα για τα οποία ίσχυε μάλιστα η ελληνική νομοθεσία. Η έξοδος θα προκαλούσε μεν ένα σοκ στην οικονομία. Αλλά, όπως τονίζει ο κ. Λαπαβίτσας, αυτό το σοκ δεν θα οδηγούσε σε μία συρρίκνωση της τάξεως του 20 με 25% που ζούμε σήμερα και οπωσδήποτε θα οδηγούσε στην ανάκαμψη με ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 2-3% που προβλέπονται με το σημερινό καθεστώς. Για τον κ. Λαπαβίτσα η λύση της ελληνικής εξόδου από το ευρώ μοιάζει με μονόδρομο.

Όπως τονίζει, «η Ελλάδα χρειάζεται αυτή τη στιγμή κατά την άποψη μου συντεταγμένη και συμπεφωνημένη έξοδο. Θα πρέπει να περάσει σε μια διαδικασία όπου θα πρέπει να ζητήσει από τις χώρες που στην ουσία κυβερνούν την ευρωζώνη, δηλαδή τη Γερμανία, ένα μηχανισμό εξόδου. Αυτοί που νομίζουν ότι η έξοδος δεν είναι εφικτή, δεν έχουν παρά να δουν την Κύπρο. Στην ουσία η τρόικα εφάρμοσε εκεί μέτρα που κάνουν την έξοδο εφικτή».

Δηλαδή τους ελέγχους στις κεφαλαιακές ροές και στην κίνηση των τραπεζικών καταθέσεων. Εκτός αυτού, προσθέτει ο κ. Λαπαβίτσας, θα πρέπει η Ελλάδα να σταματήσει την αποπληρωμή του χρέους και να ξεκινήσουν νέες διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση του.

Με αυτές τις απόψεις, ως προς τη διαδικασία της εξόδου από το ευρώ, συμφωνεί και το Κόμμα της Αριστεράς, το οποίο από το 2010 καταψηφίζει στη γερμανική Βουλή τα δανειακά προγράμματα προς την Ελλάδα, με την αιτιολογία ότι είναι αναποτελεσματικά. Η αντιπρόεδρος του κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας Σάρα Βάγκενκνεχτ σημειώνει ότι «μια έξοδος θα είχε βέβαια και αρνητικές επιπτώσεις. Π.χ., επειδή η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος θα ήταν μεγάλη, τα εισαγόμενα προϊόντα θα ακρίβαιναν πολύ. Θα ήταν λοιπόν σκόπιμο οι χώρες του Νότου που βρίσκονται υπό την επίβλεψη της τρόικα να συνεργαστούν και να αναπτύξουν μια κοινή στρατηγική. Αυτό θα διευκόλυνε τη θέση της Ελλάδας. Μια μεμονωμένη έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να τη φέρει σε μια πολύ δύσκολη θέση. Καταλαβαίνω, όμως, ότι όλο και περισσότεροι Έλληνες λένε, δεν ανεχόμαστε πλέον αυτό που μας επιβάλλουν και γι’ αυτό ας βγούμε καλύτερα».

Μας δάνεισαν 4.3 δισ. ευρώ και πληρώσαμε ομόλογο 5.6. ΑΚΟΥΡΕΥΤΟ.

Τρύπιο κουβά θυμίζουν τα οικονομικά της χώρας
Σ’ ένα φαύλο κύκλο χρέους και συνεχών δανεισμών έχει μπει η χώρα εδώ και καιρό, με αποτέλεσμα οι δόσεις που λαμβάνουμε από την τρόικα να πηγαίνουν για αποπληρωμή παλαιότερων χρεών και όχι
στην πραγματική οικονομία.

Τελευταία περίπτωση, αυτή τη ς δόσης
των 4.3 δισεκατομμυρίων ευρώ που χορηγήθηκε στην Ελλάδα την περασμένη Παρασκευή και η οποία χθες, έγινε καπνός μαζί με όσα χρήματα είχε καταφέρει η χώρα να συγκεντρώσει από δύο διαδοχικές δημοπρασίες εντόκων γραμματίων, εξάμηνης και τρίμηνης διάρκειας.

Η Ελλάδα πλήρωσε συνολικά 5.6 δισεκατομμύρια ευρώ σε ομόλογο που έληγε χθες, ποσό που σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών καλύφθηκε από χρήματα που βρίσκονταν στο χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (4 δισ.) και από χαρτοφυλάκια εθνικών κεντρικών τραπεζών (1.6 δισ.)

Ξεπετάνε και τα αεροδρόμια

Μέχρι τις αρχές Ιουνίου θα έχουν μπει οι «βάσεις» για το ολοκληρωτικό ξεπούλημα των αεροπορικών υποδομών της χώρας μας, που θα προσφέρει σε «ξένα χέρια» κάθε ελληνικό αεροδρόμιο και θα αφήσει στις ορέξεις των ιδιωτών τις χρεώσεις και τους φόρους για τη χρήση τους.
Κάτι που θα καταστήσει ακόμη ακριβότερες τις αεροπορικές μεταφορές μέσα κι έξω από τη χώρα για όλους μας, σε συνδυασμό μάλιστα με το παιχνίδι που παίζεται με τις αεροπορικές εταιρείες, με ορίζοντα τα τέλη του καλοκαιριού.
Οι επόμενες δύο - τρεις εβδομάδες θα είναι καθοριστικές σε αυτό το «παιχνίδι» της κυβέρνησης που έχει πολλές άγνωστες πτυχές και παρασκήνιο, με μόνους σίγουρα χαμένους τους επιβάτες… Το σχέδιο περιλαμβάνει τον συνδυασμό της αποκρατικοποίησης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (ΔΑΑ) «Ελ. Βενιζέλος» (ώστε το κράτος να απαλλαγεί από τη μόνιμη αυτή εστία διαμαρτυριών για τις υπέρογκες χρεώσεις του) και των περιφερειακών αεροδρομίων, που εδώ και μερικές εβδομάδες έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες κι έχουν βγει στην «πιάτσα» για προσφορές.

Η πρόσφατη εξαγορά του πακέτου των αεροδρομίων της Hochtief (μαζί με αυτά, το 26,7% του ΔΑΑ) από το fund του καναδικού συνταξιοδοτικού ταμείου PSP Investments έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση να δώσει κινητικότητα στο θέμα (εξ ου και τα παπαγαλάκια βγήκαν και μιλούσαν για ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία και τα σχετικά… λες και οι Καναδοί είχαν αγοράσει μόνο το δικό μας) για να το «τρέξει» ως πακέτο. Έτσι, θέλει να βάλει μπροστά τους Κινέζους, που έχουν όντως εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους για το «Ελ. Βενιζέλος» (και ιδίως στο πλαίσιο της επίσκεψης Σαμαρά στο Πεκίνο), ελπίζοντας να φέρει κοντά και όσους ξένους μπορεί να ενδιαφέρονται. Κι έτσι, με «λαγό» τον ΔΑΑ θα επιχειρήσει να περάσει στους μνηστήρες του «φιλέτου» και το πακέτο των περιφερειακών αεροδρομίων, για τα οποία το ενδιαφέρον είναι πολύ μικρότερο.

Δεν είναι τυχαίο ότι τη Δευτέρα ανακοινώθηκε η παράταση για την προθεσμία υποβολής ενδιαφέροντος για τα περιφερειακά αεροδρόμια. Η αναβολή (που έχει πολλές αναγνώσεις, όπως θα δούμε και πιο κάτω) σίγουρα εξυπηρετεί και τον κεντρικό σχεδιασμό, που ορίζει πως πρέπει πρώτα να δούμε τι ψωνίζουν οι Κινέζοι (δηλαδή αν ενδιαφέρονται και για τα περιφερειακά) για να αποφασίσουμε πώς θα χειριστούμε το θέμα…

Πράγματι, η αναβολή για την υποβολή ενδιαφέροντος για τα περιφερειακά αεροδρόμια ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη για μια σειρά λόγων. Πρώτον, γιατί το ενδιαφέρον είναι όντως χαμηλό. Και δεύτερον, για να δοθεί χρόνος στην κυβερνητική κουστωδία που επισκέπτεται το Πεκίνο να διαπιστώσει μήπως υπάρχει κινεζικό ενδιαφέρον και για αυτά. Επίσημα λοιπόν το ΤΑΙΠΕΔ ανακοίνωσε ότι η αναβολή έγινε κατόπιν αιτήματος των ενδιαφερομένων, αλλά η αλήθεια είναι ότι, αν υπάρχει πρόβλημα υποψηφιοτήτων στη φάση αυτήν, που η δήλωση ενδιαφέροντος δεν είναι δεσμευτική για τους «μνηστήρες», τα πράγματα είναι όντως δύσκολα… Σίγουρα λοιπόν θα χρειαστεί το θέμα της περιφέρειας να επισημανθεί εκ νέου στους Κινέζους, που, όπως μας έχει πει και η κυβέρνηση, είναι «σοβαροί επενδυτές»…

Οι μνηστήρες
Από τότε που άνοιξε το «βιβλίο» των προσφορών για τα περιφερειακά αεροδρόμια, στο ΤΑΙΠΕΔ δεν είδαν κάποια συγκινητική συμμετοχή, κι έτσι άρχισαν να διαρρέουν για πιθανό ενδιαφέρον της γαλλικής Vinci (δραστηριοποιείται στη Γέφυρα Ρίου και σε οδικούς άξονες) και της γερμανικής Fraport που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης και εκμεταλλεύεται 12 διεθνή αεροδρόμια. Δηλαδή τους δύο «μνηστήρες» που εμφάνιζαν και για το «Ελ. Βενιζέλος» μέχρι που ήρθαν οι Κινέζοι. Επίσης έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι υπάρχει και ελληνικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα στα αεροδρόμια που χρήζουν αναβάθμισης της υποδομής τους σε επίπεδο ανακατασκευής χώρων. Και σε αυτό το επίπεδο παρουσιάζουν ως εν δυνάμει ενδιαφερόμενους κατασκευαστικούς ομίλους όπως ο Ελλάκτωρ, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και η J&P Άβαξ, ίσως δε και τον Κοπελούζο, που ελέγχει το 4,99% του «Ελ. Βενιζέλος» και έχει αναλάβει σε κοινοπρακτικό έργο την ανακατασκευή και λειτουργία του ρωσικού αεροδρόμιου Pulkovo στην Αγία Πετρούπολη.

Βέβαια, εάν στο ΤΑΙΠΕΔ είχαν διασφαλίσει τέτοια ονόματα, σίγουρα δεν θα καθυστερούσαν τη διαδικασία. Να μην ξεχνάμε πως η Vinci ήταν ο κύριος παίκτης στην αγορά του πακέτου των αεροδρομίων της Πορτογαλίας πρόσφατα αντί 3 δισ. ευρώ. Οπότε τα πράγματα μιλούν από μόνα τους. Και πώς να είναι διαφορετικά άλλωστε, αφού τα ελληνικά αεροδρόμια είναι ένα πολύ δύσκολο project από τη φύση του, μια και, εκτός από τα διεθνή αεροδρόμια που φέρνουν κόσμο (Ρόδος, Ηράκλειο, Χανιά, Κέρκυρα, Θεσσαλονίκη), περιλαμβάνει πολλά άλλα που εξυπηρετούν νησιά ή πόλεις μερικών χιλιάδων ή και εκατοντάδων κατοίκων χωρίς τουριστικό ενδιαφέρον. Για τον λόγο αυτόν άλλωστε και ο Χατζηδάκης άφησε έξω τις πιο κραυγαλέες τέτοιες περιπτώσεις και είπε ότι αυτά τα αεροδρόμια θα χρηματοδοτούνται από τα ενοίκια που θα εισπράττει το κράτος από τα υπόλοιπα…

Δύο ομάδες
Έτσι, όπως είναι λίγο - πολύ γνωστό, τα αεροδρόμια της περιφέρειας (διεθνή και εσωτερικού) για τις ανάγκες του διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με συγκρίσιμο μέγεθος, τουλάχιστον ως προς την επιβατική κίνηση, που και για τις δύο περιπτώσεις κυμαίνεται μεταξύ 8,5 και 9 εκατ. επιβατών τον χρόνο:
• Στην πρώτη ομάδα εντάχθηκαν τα αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Κέρκυρας, Ζακύνθου, Κεφαλλονιάς, Ακτίου, Καβάλας και Χανίων. Ο επενδυτής που θα αναλάβει την ομάδα αυτήν μπορεί να προσθέσει, εφόσον το επιθυμεί, τα αεροδρόμια Αλεξανδρούπολης, Αράξου (Πάτρα) και Καλαμάτας.
• Στη δεύτερη ομάδα περιλήφθηκαν τα αεροδρόμια Σκιάθου, Σάμου, Μυτιλήνης, Μυκόνου, Σαντορίνης, Κω και Ρόδου. Εδώ ο επενδυτής μπορεί να προσθέσει την Κάρπαθο, τη Χίο και τη Λήμνο.
«Μπαλαντέρ» είναι το αεροδρόμιο της Αγχιάλου, στον Βόλο, το οποίο μπορεί να προστεθεί σε οποιαδήποτε ομάδα. Ακόμη και αυτή η περίπτωση, όμως, αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος και τις αδυναμίες του σχεδιασμού. Η Αγχίαλος είναι ένα μεγάλο διεθνές αεροδρόμιο, φτιαγμένο με ΝΑΤΟϊκές προδιαγραφές και κονδύλια, που σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί και βαριά βομβαρδιστικά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Κι όμως, γι’ αυτό το αεροδρόμιο, που εξυπηρετεί εκατοντάδες πτήσεις τσάρτερ σε περιοχές υψηλού τουριστικού ενδιαφέροντος, δεν υπάρχει το παραμικρό ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα η Περιφέρεια Θεσσαλίας να διεκδικεί η ίδια την ανάληψη της λειτουργίας του, υποστηρίζοντας ότι είναι ο μόνος ενδιαφερόμενος…

Το σκεπτικό
Αυτό είναι βέβαια το μικρότερο από τα προβλήματα. Το μεγάλο (πρόβλημα) είναι το ίδιο το σκεπτικό της αποκρατικοποίησης: Με διάρκεια παραχώρησης που έχει προσδιοριστεί σε 30-35 χρόνια, οι συμβάσεις με τους αναδόχους θα προβλέπουν την καταβολή αρχικού εφάπαξ τιμήματος και στη συνέπεια επιπρόσθετες πληρωμές σε ετήσια βάση. Όλα αυτά, με την προϋπόθεση ότι οι ανάδοχοι θα πραγματοποιήσουν μεγάλες επενδύσεις αναβάθμισης των αεροδρομίων. Όπως είναι γνωστό, τα περισσότερα απέχουν πολύ από το να θεωρούνται σύγχρονα ή έστω ανταγωνιστικά, τόσο σε επίπεδο δυνατοτήτων υποδοχής αεροσκαφών όσο και σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους επιβάτες. Με την εξαίρεση ίσως του «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης, τα υπόλοιπα διεθνή αεροδρόμια έχουν μείνει, σε γενικές γραμμές, στη δεκαετία του ’70 και θα απαιτήσουν αναβάθμιση και σε ηλεκτρονικά συστήματα και ραδιοβοηθήματα, για να ανέβουν κατηγορία στα τεστ των εταιρειών σε ό,τι αφορά τα standards των αποπροσγειώσεων.

Και βέβαια, όλα τα αεροδρόμια – ιδιαίτερα τα μικρά αεροδρόμια της νησιωτικής χώρας – θα χρειαστούν εκτεταμένη κτηριακή αναβάθμιση στους χώρους υποδοχής των επιβατών, αλλά και της διαχείρισης των αποσκευών και των εμπορευμάτων.
Εάν οι εργασίες αυτές δεν γίνουν, δεν θα έχει νόημα η παραχώρηση. Εάν γίνουν, το κόστος θα είναι υψηλό. Το ερώτημα είναι λοιπόν, πώς θα αποδώσει κέρδη η μεγάλη επένδυση που θα πρέπει να γίνει από τον ανάδοχο, ο οποίος επιπρόσθετα θα πρέπει να καλύψει και τα μισθώματα προς το ελληνικό Δημόσιο… Δύο είναι οι λύσεις: είτε να αυξηθεί σημαντικά η επιβατική κίνηση, είτε τα τέλη χρήσης του – ή και τα δυο. Κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι τα αεροδρόμια θα πρέπει να αποκτήσουν κίνηση, που δεν φαίνεται ακόμη να υπάρχει (εκτός εάν σε επίπεδο διεθνών αφίξεων την «κλέψουν» από το «Ελ. Βενιζέλος», δημιουργώντας έτσι ένα άλλο πρόβλημα…), είτε να αυξήσουν τους φόρους μετακυλίοντας το κόστος στους επιβάτες.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο ανησυχεί ήδη τόσο τις αεροπορικές εταιρείες όσο και τους κατοίκους των περιοχών των οποίων τα αεροδρόμια θα παραχωρηθούν. Ιδίως δε των νησιών, για τα οποία τα αεροπορικά εισιτήρια εσωτερικού είναι ακριβά λόγω των φόρων που βάζει το «Ελ. Βενιζέλος».
Στους φόρους του αεροδρομίου (περί τα 20 ευρώ, ανά ταξίδι στο εσωτερικό, και περισσότερο ακόμη για το εξωτερικό) έχει αναφερθεί πολλές φορές το «Π» και, σύμφωνα με όλους τους αναλυτές, αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, ενώ η Αθήνα απέκτησε έναν εξαιρετικό διεθνή αερολιμένα, με στόχο να γίνει κόμβος της διεθνούς επιβατικής κίνησης στην Ανατολική Μεσόγειο, τελικά… κατάφερε να χάσει εταιρείες και επιβάτες. Μόνο πέρυσι, με σταθερό αριθμό αφίξεων, ο ΔΑΑ έχασε 1,5 εκατ. επιβάτες, ενώ και φέτος, όπως επισημάναμε την περασμένη εβδομάδα, ο ρυθμός μείωσης της επιβατικής του κίνησης… αυξάνεται σταθερά. Κάτι που σημαίνει ότι την κίνηση παίρνουν τα περιφερειακά αεροδρόμια, τα οποία – όντας ακόμη κρατικά – χρεώνουν λιγότερους φόρους. Τι θα γίνει, όμως, εάν και τα περιφερειακά αεροδρόμια γίνουν μικρά «Ελ. Βενιζέλος»;

ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ; Δεκάδες παραγγελίες πλοίων έφερε η επίσκεψη Α.Σαμαρά (στα ... κινεζικά ναυπηγεία)!

Τελικά είχε οικονομικό περιεχόμενο από επενδυτικής άποψης η επίσκεψη Α.Σαμαρά στην Κίνα και μάλιστα μεγάλο. Με μία διαφορά: Οι επενδύσεις θα γίνουν στην Κίνα και τα κεφάλαια θα εισρεύσουν στην κινεζική οικονομία και όχι στην ελληνική!

Συγκεκριμένα υπογράφηκαν δάνεια άνω των 263,4 εκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών και των κινεζικών τραπεζών Εxim και China Development, με τα οποία διασφαλίζεται η συνέχεια εννέα ναυπηγικών συμβολαίων, εξασφάλισαν και 14 νέες παραγγελίες πλοίων για τις ελληνικές φοπλιστικές εταιρείες!

Υπολογίζεται ότι σήμερα στην Κίνα εκτελούνται 184 παραγγελίες πλοίων από Έλληνες εφοπλιστές, ενώ η XRTC -που ενεργεί ως σύμβουλος της China Development στην Ελλάδα- εκτιμά ότι τα τελευταία επτά χρόνια τα κινεζικά ναυπηγεία δέχθηκαν συμβόλαια ύψους 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα. Οι νέες παραγγελίες αφορούν τους ομίλους Λασκαρίδη, Μαρινάκη και Γκιόχα.

Υπενθυμίζεται ότι τα κυβερνητικά "παπαγαλάκια" ήθελαν τους Κινέζους να ενδιαφέρονται να επενδύσουν στα ... ελληνικά ναυπηγεία! Εδώ ακόμα και οι Έλληνες εφοπλιστές κάνουν παραγγελίες μόνο στους Κινέζους, κι εμείς φαντασιωνόμαστε κινεζικό ενδιαφέρον για τα ναυπηγεία (ή για το Ελληνικό, κλπ κλπ).

Στην πραγματικότητα ούτε ένα (1) ευρώ όφελος για την Ελλάδα δεν περιέχουν οι "μεγάλες συμφωνίες" που έκλεισε η κυβέρνηση με τους Κινέζους...

Όχι γιατί δεν θα ηθελαν οι Κινεζοι ή γιατί είναι εντελώς άχρηστοι οι δικοί μας, αλλά για λόγους άλλους.

To γιατί το έγραψε πρώτο το defencenet.gr και μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο, "ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ... ΑΕΡΟΣ-ΑΕΡΟΣ! Η κινέζικη "φούσκα" των αόρατων επενδύσεων - Πολλά λόγια, πολύ μελάνι, μηδέν αποτέλεσμα".

Ναρκωμένη γενιά


 

Πόσα likes κερδίσαμε σήμερα αλλάζοντας ξανά τη φωτογραφία στο προφίλ μας; Πόσα εξυπνακίστικα σχόλια διαδικτυακής αργκό πετύχαμε να αναρτήσουν οι φίλοι μας για μας;
Στα πόσα friend requests επιβεβαιωνόμαστε;

Πόσες κοινότοπες και βαρετά επαναλαμβανόμενες- εν γνώσει μας ως προς τη μονοτονία τους- παρασκευιάτικες εξόδους είναι αναγκαίες για να νιώσουμε ότι υποκαθιστούν με επιτυχία την έλλειψη σκοπού που να μας συναρπάζει και να μας κινητροδοτεί στην καθημερινότητά μας;
Πόσες δόσεις φόβου και ανασφάλειας χρειαστήκαμε για να πειστούμε ότι πρέπει να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, πιο υποταγμένοι, πιο αντικοινωνικοί και άρα πιό μόνοι;
Πόσες εκπομπές χυδαίας αποβλάκωσης, όπου η γόβα της κυρίας τάδε αναδεικνύεται σε θέμα πολύωρης συζήτησης αντέξαμε να παρακολουθήσουμε;
Πόσα δελτία ειδήσεων είδαμε εν γνώσει μας ότι ψεύδονται ασύστολα;
Πόσα ανόητα σουξέ επιπέδου δημοτικού απαιτούνται για να ξεχάσουμε τι σημαίνει τέχνη και για να δικαιώσουμε την αισθητική της χούντας;
Πόσα στερεότυπα σε κάθε επίπεδο της σκέψης μας, κληροδοτημένα από τις 30- 40- 50- 60 συμβουλές του “καλού εραστή”, “πετυχημένου άντρα”, “γοητευτικής γυναίκας”, “ακαταμάχητου θηλυκού” χωράνε στα κεφάλια μας;

Μια ολόκληρη γενιά και εν γένει μια ολόκληρη κοινωνία ναρκώνεται, εθίζεται στα πλέον σκληρά ναρκωτικά εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια, τόσο στην περίοδο της φούσκας, όσο και στην τωρινή της κρίσης. Για την ακρίβεια η γενιά μας ξεκίνησε τα ναρκωτικά όταν “απογειωνόταν” η Ελλάδα των τραπεζιτών και των υπηρεσιών, στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλισμού της φούσκας.

Όχι δεν είναι κακό να θέλει κανείς να είναι ανέμελος. Να ασχολείται και με πιο “ελαφριά” πράγματα. Εδώ όμως συνέβη κάτι πολύ διαφορετικό: κυρίως από τις αρχές του ’90 το κατεστημένο της χώρας, με κύριο όπλο το καρτέλ των ΜΜΕ και λογής έντυπα λίγο αργότερα από τη μια απαξίωσαν κάθε μορφή λαϊκής συμμετοχής- κόμματα, συνδικάτα, φοιτητικό κίνημα, δημόσιο χώρο εν γένει- φυσικά εν μέρει αξιοποιώντας παραφθορές των εν λόγω μορφών συμμετοχής και από την άλλη προώθησαν ως κυρίαρχες τις πλέον στερεοτυπικές και κοινότοπες αντιλήψεις για το δημόσιο βίο αρχικά αλλά και για την προσωπική ζωή καθενός αργότερα.

Τα κυρίαρχα στερεότυπα ήταν πρώτον, η καριέρα που αποτυπώνεται σε λεφτά και πρόσκαιρη, κενή περιεχομένου δημοσιότητα.

Δεύτερον, η ατομιστική θεώρηση των πραγμάτων και συνεπώς η απόσυρση από όποια- ούτως ή άλλως δυσφημησμένη- συλλογική δραστηριότητα μπορούσε να χαλάσει την ατομική καλοπέραση και φυσικά που αμφισβητούσε τον κυρίαρχο μύθο της “ισχυρής Ελλάδας” και του καπιταλιστικού μονοδρόμου.

Τρίτον, στη βάση των δύο παραπάνω η διαρκής ανάγκη επιβεβαίωσης του ατόμου δια των επαγγελματικών, ερωτικών και εν γένει κοινωνικών επαφών του, που ακριβώς θα εκπληρωνόταν- η επιβεβαίωση- με την πιστή αντιγραφή συγκεκριμένων προτύπων συμπεριφοράς.

Με άλλα λόγια η ματαιοδοξία, η κενότητα, η επιφανειακότητα και η ανασφάλεια έγιναν τα βασικά κίνητρα συμπεριφοράς. Οι συλλογικές κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές κατ’ ουσίαν απαξιώθηκαν και υποχώρησαν μπροστά στο πρότυπο ενός βαθιά μοναχικού ατόμου, που ακριβώς επειδή έχανε την πολιτική και κοινωνική του διάσταση αλλοτριωνόταν ραγδαία, πολύ εντονότερα και βαθύτερα από όσο παλιότερα.

Το αλλοτριωμένο, μοναχικό άτομο βεβαίως, που δε βλέπει τίποτα πέρα από την εξώπορτα του σπιτιού του, που έχει εθιστεί να ακολουθεί ακόμα και στον πλέον προσωπικό τομέα του βίου του καθοδηγούμενα πρότυπα δεν μπορεί παρά να έχει την ανάγκη ισχυρών ναρκωτικών. Τέτοια ναρκωτικά ήταν η γέννηση και η κάλυψη ανύπαρκτων κατ’ ουσίαν καταναλωτικών αναγκών, βάσει αυτών η κοινωνική επίδειξη και ψεύτο- καταξίωση, οι ευτελείς διασκεδάσεις και η στροφή σε μια ανόητα αλαζονική ιδιωτικότητα.

Τα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πήραν όλα τα παραπάνω και ως πολύ ισχυρά μέσα που επικαθορίζουν εν τέλει και το σκοπό τα μεγέθυναν. Δεν υπάρχει ίσως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από τις φωτογραφίες προφίλ στο facebook. Μια καταρχήν πολύ αθώα ιδέα, το να μοιράζεσαι προσωπικές σου στιγμές με φίλους σου μετατρέπεται σε μια ναρκισσιστική επίδειξη από επιτηδευμένες πόζες, γιατί εν τέλει το ίδιο το μέσο μαζί με τα κυρίαρχα στερεότυπα σε καθοδηγεί. Κυρίως όμως, το αλλοτριωμένο μοναχικό άτομο όταν χάνει- όπως συμβαίνει σήμερα- τα υποκατάστατά του, τα ναρκωτικά του ανακαλύπτει τη μοναξιά του και τη δυστυχία του.

Η φτώχεια, η ανεργία, η ανασφάλεια, η απώλεια του βιοτικού επιπέδου που είχε ή προσδοκούσε ότι θα αποκτούσε κάποιος, ή η απειλή όλων των παραπάνω μας βρίσκει χωρίς συλλογικότητες, χωρίς θέσεις αντίστασης, χωρίς μια έστω σχετική μόρφωση. Κυρίως όμως και εξαιτίας των ανωτέρω χωρίς ένα σκοπό που να υπερβαίνει τα προσωπικά αδιέξοδα ή άγχη και που να νοηματοδοτεί το άτομο ως μέρος μιας συλλογικότητας, μιας γενιάς με πολιτικούς όρους. Δηλαδή μιας ευρείας ομάδας ανθρώπων που μοιράζεται την αίσθηση ενός ιστορικού πεπρωμένου το οποίο αποτελεί ευθύνη της να εκπληρώσει και που τη σφραγίζει.

Η έλλειψη σκοπού οδηγεί σε έλλειψη προσανατολισμού και τελικά στο ισχυρότερο και καταστροφικότερο ναρκωτικό: στο φόβο. Ο φόβος σε κάνει παθητικό, υποταγμένο, αδύναμο και κυρίως έχει μακρόχρονες επιδράσεις: γεννά μια κουλτούρα παθητικότητας, περίκλειστη, με τάσεις αναχωρητισμού από τη δημόσια σφαίρα και εσωτερίκευσης. Ο μακρόχρονος φόβος μιας κοινωνίας τη διαστρέφει και ματαιώνει τις όποιες δημιουργικές δυνάμεις της.

Σήμερα λοιπόν χρειαζόμαστε αντιστροφή πορείας. Αλλά αυτή η δουλειά δε γίνεται από μόνη της ή από κάποιους άλλους. Η ύπαρξη συλλογικού σκοπού προϋποθέτει εκπόνηση θέσεων. Η εκπόνηση θέσεων προϋποθέτει δύσκολες συλλογικές διαδικασίες σε εχθρικό περιβάλλον και απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο. Και μάλιστα συλλογικές διαδικασίες που να διαμορφώνουν πολιτικό, συλλογικό υποκείμενο και πρόγραμμα δράσης. Όλα αυτά δεν μπορεί παρά να έχουν στην αφετηρία τους την ωριμότητα, την αποφασιστικότητα, την αυτοθυσία και τη στράτευση δυνάμεων που σήμερα είναι ανενεργές ή δρουν κατετμημμένα. Δεν είναι εύκολο. Είναι όμως αναγκαίο.

Periodista

Έγγραφα – βόμβα από τη Γαλλία για τη λίστα Λαγκάρντ! Δεν ήταν παράνομο προΐόν όπως είχε πει ο Παπακωνσταντίνου αλλά επίσημα έγγραφα!

Την απαρχή των εγκληματικών χειρισμών του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου αναφορικά με την λίστα Λαγκάρντ αποκαλύπτουν τα νέα έγγραφα που απέστειλε το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας.

Όπως προκύπτει οι Γάλλοι έστειλαν επίσημα το CD στον τότε υπουργό Οικονομικών κάνοντας
χρήση της φορολογικής σύμβασης Ελλάδας – Γαλλίας για την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών και όχι «άτυπα και εμπιστευτικά» όπως επίμονα ισχυριζόταν ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Πέραν αυτού στο διαβιβαστικό τους έγγραφο επισήμαιναν ότι το περιεχόμενο της λίστας μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για «φορολογικούς σκοπούς» εκθέτοντας με τον τρόπο αυτό τις φαιδρές δικαιολογίες του κ. Παπακωνσταντίνου περι «παράνομου προϊόντος και άρα μη αξιοποιήσιμου»!


Πιο αναλυτικά, πρόκειται για τα πρωτόκολλα παράδοσης παραλαβής και τα έγγραφα που συνόδευαν το CD κατά την πρώτη έλευση στην Ελλάδα στις 29.09.2010 τα οποία καταρρίπτουν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τους ισχυρισμούς Παπακωνσταντίνου με τους οποίους επιχείρησε να δικαιολογηθεί για τους λόγους που έκρυψε και δεν έδωσε την λίστα στο ΣΔΟΕ για φορολογικούς ελέγχους.

Διαβάστε τα έγγραφα και τις επίσημες μεταφράσεις από τα γαλλικά στα ελληνικά (κλικ στις εικόνες):




olympia.gr

Σαν να μην πέρασε μια μέρα... Στα ύψη προ-μνημονίων παραμένει το δημόσιο χρέος - ΑΧΡΗΣΤΟΙ !!!


 

Είναι η διαγραφή του χρέους «αιρετική» πρόταση; Φουσκώνει συνεχώς το δημόσιο χρέος, παρά τα πολυδιαφημιζόμενα «κουρέματα» (PSI+ και «επαναγορά ομολόγων») και τη διαρκή λιτότητα.
Σκαρφάλωσε στα 309 δισ. ευρώ το Μάρτιο του 2013, όταν ένα χρόνο πριν ήταν 280,3 δισ. ευρώ και το Δεκέμβριο του 2012 ανέρχονταν στα 305 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών. Τρία χρόνια από την προσφυγή στα μνημόνια το χρέος παραμένει στα ίδια σχεδόν επίπεδα, παρά τις άγριες περικοπές στα εισοδήματα και την κατρακύλα του ΑΕΠ.

Μέσα σε ένα χρόνο, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 29 δισ. ευρώ και είναι σχεδόν στα ίδια επίπεδα με το Μάρτιο του 2010 πριν τη προσφυγή στα μνημόνια όταν είχε διαμορφωθεί σε 310,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους που δημοσιοποιήθηκε την ώρα που η συγκυβέρνηση παίζει το χαρτί του "success story".

Κι αυτό παρά τα «κουρέματα» και την λεηλασία του κρατικού προϋπολογισμού με τις άγριες περικοπές δαπανών που διοχετεύουν πλούτο κι έσοδα σε τοκοχρεολύσια προς ιδιώτες και επίσημους πιστωτές, σαν τις τράπεζες και τα hedge fund και σαν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Η τελευταία κέρδισε πρόσφατα 2 δισ. ευρώ.

Από τα 309 δισ. ευρώ, τα 100,5 δισ. ευρώ ήταν ομόλογα και βραχυπρόθεσμοι τίτλοι και τα υπόλοιπα δάνεια. Τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης φτάνουν στα 183 δισ. ευρώ.

Αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα Λήξης Χρέους Κεντρικής Διοίκησης την 31/03/2013, το 2013 και το 2014 οι απαιτήσεις των δανειστών δημιουργούν δυσκολίες.

Φέτος λήγουν ομόλογα και δάνεια 12 δισ. ευρώ και βραχυπρόθεσμοι τίτλοι 15 δισ. ευρώ, ενώ το 2014 λήγουν 24,9 δισ. ευρώ δάνεια και ομόλογα. Από το 2015 το ποσό αποκλιμακώνεται στα 16,1 δισ. ευρώ και στα 6,8 δισ. ευρώ το 2016.




Το Δεκέμβριο του 2012 έγινε το δεύτερο «κούρεμα» που οδήγησε σε εξοικονόμηση της τάξεως των 20 δισ. ευρώ, ωστόσο η εικόνα είναι πλασματική εάν δει κάποιος τα τελευταία στοιχεία, την ώρα που εξανεμίζεται το περιβόητο "πρωτογενές πλεόνασμα" ("πλέονασμα" σημαίνει άγριες περικοπές κοινωνικών δαπανών, κυρίως).

Και με δεδομένο ότι μια σειρά hedge fund κέρδισαν με σκανδαλώδη τρόπο πάνω από 2 δισ. ευρώ, σύμφωνα με ρεπορτάζ των Financial Times, χάρη στη δελεαστική προσφορά τιμής επαναγοράς που πρόσφερε απλόχερα εκείνη την περίοδο η κυβέρνηση Σαμαρά και προσωπικά ο πρωθυπουργός σε επαφές που είχε με τους «κερδοσκόπους» που ξόρκιζε πριν μερικούς μήνες μαζί με τον Γ. Παπανδρέου.

Το Third Point που διεκδικούσε τον ΟΠΑΠ, έβγαλε σε λίγους μήνες 500 εκατ. ευρώ ως αντάλλαγμα την «επαναγορά», αγοράζοντας φθηνά (15-17 σεντς του ευρώ) το καλοκαίρι και πουλώντας ακριβά (34 σεντς).

Το σύνολο δανείων που έχουν δοθεί στην Ελλάδα από την τρόικα από το 2010 ως τώρα φθάνουν τα 205 δισ. ευρώ, δείχνει η σχετική έκθεση της ΕΕ για την Ελλάδα. Τα 73 δισ. δόθηκαν στο πρώτο πρόγραμμα «προσαρμογής» και 132,1 δισ. ευρώ στο δεύτερο πρόγραμμα από το 2012 και μετά.

Πριν τη προσφυγή στο μνημόνιο (τρία χρόνια πριν) το χρέος ήταν 310,3 δισ. ευρώ, αναφέρουν τα στοιχεία στο επίσημο Δελτίο Δημοσίου Χρέους του υπουργείου Οικονομικών.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως το χρέος παραμένει ακόμα σχεδόν στα ίδια επίπεδα, με μόλις 1 δισ. ευρώ μείωση στο βουνό του χρέους παρά την απομύζηση του κρατικού προϋπολογισμού, αποδεικνύοντας πως τα πάντα πήγαιναν σε τοκοχρεολύσια.

Εάν αυτό συνδυαστεί με την κατάρρευση του ΑΕΠ σχεδόν 25% από το 2008, καταλαβαίνει κάποιος γιατί θεωρείται "μη βιώσιμο". Ιδιαίτερα εάν επισημάνουμε πως οι αγορές αυτό που εξετάζουν στο μικροσκόπιο είναι η σχέση αποπληρωμής τοκοχρεολυσίων προς τα έσοδα του προϋπολογισμού, οπού εκεί η σχέση χτυπάει «κόκκινο».

Η ΕΕ εκτιμά ότι το ελληνικό χρέος θα φτάσει το 175% του ΑΕΠ το 2013 και το 2014 για να αποκλιμακωθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2016.

Μπορεί η επιμήκυνση αποπληρωμής να εμφανίζεται ως «ελάφρυνση», στην πράξη όμως σημαίνει επιμήκυνση της λιτότητας.

Η οικονομία και η κοινωνία παραμένει δέσμια του υψηλού δημόσιου χρέους που φούσκωσε από τις διευκολύνσεις προς τους αναξιοπαθούντες του επιχειρείν όταν έσκασε διεθνώς η φούσκα το 2008, με αποτέλεσμα τράπεζες και επιχειρήσεις να αποδειχθούν «ζόμπι» χωμένα σε μια μαύρη τρύπα προηγούμενων επεκτατικών "ανοιγμάτων" με την «εγγύηση του ελληνικού δημοσίου».

Αυτό πληρώνεται ακόμη σήμερα και όχι οι «τεμπελιά» και η «ανικανότητα»... και άλλα τέτοια παραμύθια και ιδεοληψίες.

Κάπως έτσι τα «κουρέματα» αποδείχθηκαν... συμφωνίες της συμφοράς, μαζί με τη διαρκή λιτότητα.

Οπότε, γιατί όχι, διαγραφή του χρέους προς τους «επίσημους» πιστωτές σαν την ΕΚΤ;

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΥΣΙΔΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.



 

Ανθρώπινη αλυσίδα έξω απο το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου θα σχηματίσουν και σήμερα μέλη της κίνησης Λαϊκή Στάση Πληρωμών σε μια προσπάθεια να εμποδίσουν για μια ακόμη φορά την διαδικασία των πλειστηριασμών ιδιωτικών περιουσιών από τις τράπεζες. ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥΣ.

Κάθε σπίτι Έλληνα που πηγαίνει στους τραπεζίτες, είναι έσχατη προδοσία απέναντι στον λαό και την πατρίδα.

Άλλη μια κινητοποίηση για την αναστολή των πλειστηριασμών, στις 15.30
Ενημερωτικά φυλλάδια της Λαϊκής Στάσης Πληρωμών διένειμαν, το απόγευμα της Τρίτης 21 Μαΐου, μέλη της Κίνησης, στο πλαίσιο προγραμματισμένης δράσης που είχε αποφασιστεί στην τακτική συνέλευση στην πλατεία Ελευθερίας την προηγούμενη Κυριακή.

Μέλη της ομάδας βρέθηκαν στην περιοχή των Καμινίων και μοίρασαν ενημερωτικά φυλλάδια της Λ.Σ.Π., καλώντας τον κόσμο να ενισχύσει με την φυσική του παρουσία στο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου, σήμερα το μεσημέρι, την προσπάθεια αναστολής των πλειστηριασμών. Το "ραντεβού" έξω από το Ειρηνοδικείο έχει οριστεί για τις 15:30.

Πηγές: olympia.gr & cretalive.gr

Είμαι υπόδικος και δεν το ξέρω;

Δεν καταλαβαίνω την πρεμούρα του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίξει τον νόμο Ρουπακιώτη στον βαθμό που πρόκειται για τον νόμο Μιλτιάδη Παπαϊωάννου (κι αργότερα Καστανίδη), εις ό,τι αφορά την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών ή αντιθέτως περί τη φραγή εναντίον ορισμένων απ’ αυτές, έστω για λόγους ανωτέρας βίας υπέρ του καλού και του ωφέλιμου.
Ο δρόμος προς την κόλαση

είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις και το καλό όταν μετέρχεται μεθόδους του κακού για να κατισχύσει γίνεται κακό το ίδιο - κοινώς, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.
 
Με τον νόμο Ρουπακιώτη διατρέχει κίνδυνο η έκφραση γνώμης. Μια γνώμη μπορεί να είναι λάθος ή επικίνδυνη ή ηλίθια ή απάνθρωπη. Εχει δικαίωμα όμως να εκφρασθεί. Και μια άλλη γνώμη σωστή ή έξυπνη ή ωφέλιμη ή ανθρωπιστική να...
την αντικρούσει. Αν μπορεί.

Και πάντως η έκβαση της σύγκρουσης των γνωμών ή των ιδεών δεν μπορεί να αποφασίζεται στα δικαστήρια. Αποφασίζεται στην πολιτική, αφορά τη φιλοσοφία, την ηθική και τις ιδεολογίες. Κι όχι τον ποινικό κώδικα.

Ποινικό κώδικα εναντίον των ιδεών καθιέρωσαν,
στη νεότερη ιστορία, και χρησιμοποίησαν μόνον οι φασίστες και κατά παρέκβασιν οι κομμουνιστές στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού - με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματα.

Τα «εγκλήματα γνώμης», όπως στη Γαλλία καθιέρωσε ο νόμος Γκεϋσώ κι άλλοι προγενέστεροι νόμοι στη Γερμανία (λόγω του ναζιστικού παρελθόντος της), αποτελούν μια γοτθική, μπρουτάλ, συσκότιση της διαφοράς μεταξύ της σκέψης και της πράξης. Η πράξη δικάζεται, η σκέψη ποτέ. Μπορεί να έχει σκεφτεί κάποιος χίλιες φορές να σκοτώσει τον πατέρα του, αν όμως δεν το διαπράξει, δεν δικάζεται. Η σκέψη, η σκοτεινή σκέψη, η φωτεινή σκέψη, κρίνεται, αλλά δεν δικάζεται. Δικάζεται μόνον η πράξη.

Και κατά την εκδίκαση της πράξης, όταν είναι αξιόποινη, δικάζεται και η σκέψη που την προκάλεσε (του ίδιου του υποδίκου ή η τυχόν ηθική αυτουργία άλλων) - αλλά αφού έχει συντελεσθεί η πράξη. Αφού πρώτα υπάρξει σώμα εγκλήματος. Ποτέ πριν!

Προληπτική δίκη της σκέψης για να μη γίνει η πράξη, είναι τόσο γελοία, όσον η προληπτική επιστράτευση των καθηγητών, στην οποία προ ημερών κατέφυγε η κυβέρνηση - για να φέρουμε ένα μόνον παράδειγμα.

Ο νόμος Ρουπακιώτη ενοχοποιεί τις ιδέες, τη γνώμη, ακόμα και την ιστορική έρευνα, όταν θεωρεί την παρότρυνση προς εχθροπάθεια (τι γελοίος βαρβαρισμός, άκρως α-νόητος) ποινικώς κολάσιμη, βάζοντας έτσι την εικασία για το αποτέλεσμα μιας σκέψης ως εμπράγματη απόδειξη μιας πράξης που δεν έχει ακόμα συντελεσθεί. Καφκικό! Τουλάχιστον.

Η προσέγγιση αυτή αποδεικνύεται πόσο γελοία κι επικίνδυνη είναι από το γεγονός ότι ο νόμος Γκεϋσώ στη Γαλλία είχε πέσει πλέον σε ανυποληψία.
(Αφού πρώτα προκάλεσε ζημιά και ζημιά.) Συχνά οι δικαστές τιμωρούν με πρόστιμο... ένα ευρώ τα θύματα αυτού του νόμου, άτινα σύρονται στα δικαστήρια για τις ιδέες τους, ή για την τρέλα τους, ή για την κακία τους ή για τις επιστημονικές τους έρευνες, κι ύστερα τα στέλνουν σπίτι τους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο νόμος αυτός δεν τρομοκρατεί ακόμα. Για παράδειγμα στη Γαλλία η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος είναι ποινικό αδίκημα! Η αλήθεια όμως ή όχι σε ένα ιστορικό ζήτημα δεν μπορεί ποτέ να είναι θέμα νομικής απόφανσης, αλλιώς ο ήλιος θα εκινείτο ακόμα γύρω απ’ τη Γη και ο Αρίσταρχος θα είχε καεί στην πυρά.

Μπορεί κάποιος ηλίθιος ή φασίστας να πιστεύει ότι το Ολοκαύτωμα δεν έγινε, ότι ο βομβαρδισμός της Δρέσδης ήταν έγκλημα πολέμου ή ότι η Γενοκτονία των Ποντίων υπήρξε μόνον στη φαντασία των 350.000 θυμάτων της. Εφ’ όσον οι εν λόγω απόψεις δεν τον οδηγήσουν σε αξιόποινες πράξεις, έχει κάθε δικαίωμα στην πλάνη του. Κατά το γνωστόν λαϊκόν σοφόν, «άσ’ τον τρελό στην τρέλα του».

Αν χωρίς να κάνει κάτι συλληφθεί, αυτοί που τον συλλαμβάνουν είναι φασίστες. Οπως εκείνοι που συνελάμβαναν τους κομμουνιστές και τόσους άλλους για τις ιδέες τους στο παρελθόν. Και σε ορισμένες «φωτισμένες» χώρες της Δύσης με ανάλογους «φωτισμένους» νόμους προσπαθούν να το κάνουν και τώρα.

Με τον νόμο αυτό ο κ. Ρουπακιώτης ανοίγει τον ασκό του Αιόλου κι έχουν κάθε δίκιο οι κριτικές που ακούγονται εκ δεξιών, απ’ τη Ν.Δ., και εξ αριστερών, απ’ το ΚΚΕ. Και απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζω, όταν ξυπνήσει. Διότι βγάζει μόνος του με τα χέρια του τα μάτια του, όταν ξεπέφτει για μια ακόμα φορά σε μια ρεπούσια κανονιστική αντίληψη, που εκτός απ’ το σταλινικό της υπόβαθρο περί πολιτικώς ορθού, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τη θεωρία των δύο άκρων. Διότι, καλοί μου σύντροφοι, αν αυτό που είπε στα αστεία ο Ζίζεκ για τα γκουλάγκ εκληφθεί στα σοβαρά απ’ τον κ. Κεδίκογλου, με βάση τον νόμο Ρουπακιώτη ο Ζίζεκ θα πάει μέσα.

Τη βλακεία μόνον η γελοιότητα μπορεί να τη νικήσει.
Και στα μεν δικαστήρια η βλακεία απαλλάσσεται, στην πολιτική όμως η βλακεία σε καθιστά θύμα των αντιπάλων σου - δέστε πώς πανηγυρίζει όλο το «εκσυγχρονιστικό» σύστημα στην προοπτική ψήφισης ενός νόμου αλά Γκεϋσώ!

Η συζήτηση αυτή έχει ξαναγίνει. Με αφορμή τον νόμο Παπαϊωάννου. Και τον νόμο Καστανίδη. Τότε δυνάμεις που βρίσκονται μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, ήταν κατά του νόμου εκείνου. Τώρα;

Βεβαίως, υπέρ τέτοιων νόμων ήταν τότε (μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ) και είναι σήμερα η ΔΗΜΑΡ. Δεν εκπλήσσομαι. Οι πρώην διωκόμενοι, όταν ήταν κι αυτοί κομουνιστές, ξέχασαν γρήγορα και υιοθέτησαν καθεστωτικές συμπεριφορές, ίσως από την πολλή συνάφεια με τους θύλακες της εξουσίας - είτε στα ΑΕΙ είτε στα ΜΜΕ και οπωσδήποτε πολύ πριν να γίνουν «κυβερνώσα αριστερά» μαζί με τον κ. Βορίδη, τον κ. Αδωνη Γεωργιάδη και πάντα υπό τη σκέπη του κ. Κεδίκογλου, της θεωρίας των άκρων και των κόκκινων γραμμών που πλύθηκαν με φύκια κι έγιναν δικολαβίες και πολιτικαντισμοί.

Η Χρυσή Αυγή δεν αντιμετωπίζεται με νόμους, αντιμετωπίζεται με ιδέες και πολιτική. Οταν τα μέλη της διαπράττουν (επιρρεπή καθώς είναι στην αλητεία λόγω ρατσισμού) αξιόποινες πράξεις, να συλλαμβάνονται και να τιμωρούνται - νόμοι υπάρχουν και είναι επαρκέστατοι, αρκεί να εφαρμόζονται.

Νόμοι, όπως ο νόμος Ρουπακιώτη, συνταχθέντες υπό το κράτος του φόβου της Χρυσής Αυγής (αν δεν συντάχθηκαν σκοπίμως για άλλους λόγους υπέρτερους) οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα απ’ αυτό που ευαγγελίζονται.

Ούτε υπό το κράτος του φόβου της Χρυσής Αυγής, ούτε υπό το κράτος των «εμπόρων αυτού του φόβου» μπορεί να λειτουργεί η δημοκρατία και να νομοθετεί η Βουλή.

Αλλωστε, οι «έμποροι του φόβου», εν προκειμένω της Χρυσής Αυγής, είναι αυτοί που τον δημιούργησαν. Το μεν ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. με τον τρόπο που διακυβέρνησαν, ορισμένοι δε θύλακοι μέσα στην Αριστερά διότι, αντιπαλεύοντας υπεράγαν τη Χρυσή Αυγή, όταν ακόμα σχεδόν δεν υπήρχε, αντλούσαν «αριστερή» νομιμοποίηση για τη σύμπλευσή τους με τον εκσυγχρονισμό.

Ο αντιφασισμός θέλει παλληκαριά. Δεν είναι θέμα «συνταγματικού τόξου» καθώς πονηρά μπουρδολογεί το ΠΑΣΟΚ για να ξεπλύνει μέσα από έναν εύκολο αντιφασισμό τις αμαρτίες του, είναι θέμα καθαρής πολιτικής στάσης των κομμάτων απέναντι στον φασισμό.

Οχι βεβαίως με τον φασίζοντα τρόπο διακυβέρνησης των τριών κομμάτων, μέσω προεδρικών διαταγμάτων κι επιστρατεύσεων. Ούτε με φασίζοντες (κατά τα άλλα «αντιφασιστικούς») νόμους που διώκουν γνώμες ή ιδέες, αντί να διώκουν μόνον πράξεις.

Οχι, η θεσμισμένη λογοκρισία ή ο εξαναγκασμός σε αυτολογοκρισία έχουν τόση σχέση με τη δημοκρατία, όσον ο φασισμός με την επί του Ορους ομιλία... 


ΠΗΓΗ

Στο λιμάνι του Πειραιά το πρώτο υδατοδρόμιο της πρωτεύουσας

Στην Ακτή Βασιλειάδη, στην περιοχή όπου δένουν τα πλοία για τα Δωδεκάνησα, θα χωροθετηθεί,  όπως όλα δείχνουν, το υδατοδρόμιο της Αθήνας. Το θέμα εξετάστηκε σε συνάντηση είχαν στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας εκπρόσωποι του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς και της εταιρείας Ελληνικά Υδατοδρόμια Α.Ε. Κατά τη συνάντηση διαπιστώθηκε ότι η λειτουργία του υδατοδρομίου στην περιοχή δεν δημιουργεί διαχειριστικό και λειτουργικό πρόβλημα στη λειτουργία του λιμανιού. Ωστόσο, το πράσινο φως για την οριστική χωροθέτηση αναμένεται από το διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΠ.

Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες, σε εκκρεμότητα παραμένει ακόμη το ζήτημα της βάσης συντήρησης, καθώς κρίθηκε ότι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος ώστε η συγκεκριμένη δραστηριότητα να γίνεται επίσης στην Ακτή Βασιλειάδη. Για τη δημιουργία της εξετάζεται περιοχή στο Πέραμα, χωρίς κάποια από τις εμπλεκόμενες πλευρές να διατυπώνει ενστάσεις αφού πρόκειται για σημείο που είναι πολύ κοντά στην περιοχή όπου αναμένεται να χωροθετηθεί το υδατοδρόμιο.

Ο θαλασσοδιάδρομος για την προσθαλάσσωση των υδροπλάνων εξετάζεται να χωροθετηθεί κοντά στο νησί της Ψυττάλειας. Σύμφωνα με τον νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα για τη λειτουργία του υδατοδρομίου, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας κεντρικός θαλασσοδιάδρομος και δύο εφεδρικοί που θα καλύπτουν τις ανάγκες προσθαλάσσωσης.

Για τον Αύγουστο πάνε οι πρώτες πτήσεις
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις παραγόντων που βρίσκονται κοντά στη διαδικασία, οι πρώτες πτήσεις των υδροπλάνων στη χώρα μας παραμπέπονται πλέον για τις αρχές Αυγούστου. Οι καθυστερήσεις που υπάρχουν σε όλα τα στάδια εκτιμάται ότι δεν θα επιτρέψουν νωρίτερα την ολοκλήρωση όλων των διαδικασιών. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, τη φετινή θερινή περίοδο, αναμένεται ότι τα υδροπλάνα θα λειτουργήσουν πιλοτικά σε κάποιες περιοχές και η πλήρης λειτουργία τους θα παραπεμφθεί, μάλλον, για την επόμενη χρονιά.

Πρέπει πάντως να σημειώσουμε ότι ο υπουργός Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Κ. Χατζηδάκης έχει δώσει εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου να τρέξουν το γραφειοκρατικό κομμάτι με ταχύτητα ώστε να μην υπάρχουν προσκόμματα διοικητικής φύσεως για την υλοποίηση επενδύσεων.

Σύμφωνα με τον νέο νόμο για την αδειοδότηση υδατοδρομίων, η διαδικασία ολοκληρώνεται σε διάστημα ενός τριμήνου. Για την απόκτηση της άδειας γίνεται επιθεώρηση του υδατοδρομίου από τετραμελή ομάδα εμπειρογνωμόνων και στη συνέχεια εκδίδεται Κ.Υ.Α. (Κοινή Υπουργική Απόφαση) από το Υπ. Ανάπτυξης και το Υπ. Ναυτιλίας και Αιγαίου.


Ιόνιο - Χαλκίδα - Κρήτη
Η εταιρεία Ελληνικά Υδατοδρόμια έχει αναλάβει τη δημιουργία των υδατοδρομίων σε Κέρκυρα, Ιθάκη, Οθωνούς και Ερείκουσα και βρίσκεται στη διαδικασία κατάθεσης του φακέλου στην αρμόδια αρχή.

Η εταιρεία βρίσκεται επίσης σε προχωρημένες συζητήσεις για την ανάληψη του υδατοδρομίου στη Χαλκίδα. Μάλιστα, η υπογραφή της σχετικής συμφωνίας έχει καθυστερήσει για γραφειοκρατικούς λόγους εξαιτίας της αναβάθμισης του Λιμενικού Ταμείο Χαλκίδας σε Οργανισμό Λιμένος. Επίσης συζητήσεις έχουν γίνει και για υδατοδρόμια στις πρωτεύουσες των τεσσάρων νομών της Κρήτης.

Παράλληλα, η εταιρεία έχει αναλάβει και την εκ νέου έκδοση της άδειας για το υδατοδρόμιο της Πάτμου, το οποίο λειτουργούσε στο παρελθόν, αλλά, όπως προβλέπει ο νόμος, θα πρέπει να πάρει νέα άδεια.


Αργοσαρωνικός
Τέλος, ενδιαφέρον, και μάλιστα έντονο, φαίνεται ότι υπάρχει και για τη δημιουργία υδατοδρομίων στα νησιά του Αργοσαρωνικού. Σε πρόσφατη συνάντηση που υπήρξε με τον Αντιπεριφερειάρχη Νήσων Δημήτρη Κατσικάρη συμμετείχαν εκπρόσωποι από την Αίγινα, την Ύδρα, τις Σπέτσες, τον Πόρο, το Αγκίστρι αλλά και τα Κήθυρα, τα οποία υπάγονται στην ίδια περιφέρεια. Από την πλευρά της περιφέρειας υπάρχει δέσμευση για την κάλυψη του κόστους εξοπλισμού των υδατοδρομίων, εφόσον προχωρήσει η διαδικασία, γεγονός που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό αφού η οικονομική επιβάρυνση θα είναι πολύ μικρότερη για τις τοπικές αρχές.

Πηγή:euro2day.gr