EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Η αυταπάτη του αμερικάνικου ονείρου

Η μόνιμη επωδός των ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι η εξύμνηση του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου όπου σύμφωνα με αυτό η συγκέντρωση πλούτου στα χέρια των κραταιών εχόντων θα διαχυθεί στις κατώτερες τάξεις και έτσι θα δημιουργηθεί πλούτος σε ολόκληρη την κοινωνία. Είναι όμως έτσι;
Η Αμερική είναι μία παγκόσμια υπερδύναμη και απετέλεσε το πρότυπο οικονομικό μοντέλο για πολλές χώρες. Αυτό όμως που πολλοί αγνοούν είναι η συνέπεια της οικονομικής δύναμης της Αμερικής για τον ίδιο τον πληθυσμό της και ειδικότερα για τη μεσαία και εργατική τάξη.
Στην Αμερική ο κερδισμένος είναι οι πολύ πλούσιοι ενώ οι υπόλοιπες τάξεις ανήκουν στους χαμένους. Πιο συγκεκριμένα, για την περίοδο 1979-2006 το εισόδημα της εργατικής τάξης αυξήθηκε μόνο 10% (σε 27 χρόνια) ενώ της μεσαίας τάξης αυξήθηκε κατά 21%. Το 21% δεν είναι τόσο καλό όσο μπορεί να φαίνεται γιατί πρέπει κάποιος να συνυπολογίσει το μικρότερο αριθμό μελών που αριθμεί πλέον η αμερικανική οικογένεια άρα το εισόδημα ανά άτομο παρουσιάζεται μεγαλύτερο ενώ δεν είναι. Στην πραγματικότητα, το εισόδημα της μεσαίας τάξης αυξήθηκε μόνο κατά 0,7% ετησίως.  Στο σημείο αυτό θα πρέπει να συνυπολογισθεί ότι  η μεσαία τάξη εργάζεται πολύ περισσότερες ώρες σήμερα από ότι στο τέλος της δεκαετίας του 1970. Χωρίς αυτές τις επιπλέον ώρες η αύξηση του εισοδήματος των αμερικανικών νοικοκυριών θα ήταν μηδαμινή. Αντίστοιχα, η αύξηση του εισοδήματος των πλουσίων για την ίδια περίοδο αυξήθηκε κατά 260%.
Η κατάσταση για τη μεσαία και την εργατική τάξη είναι ακόμα χειρότερη και με γνώμονα το συνταξιοδοτικό. Οι εργαζόμενοι επιβαρύνονται όλο και περισσότερο με το κόστος της συνταξιοδότησής τους και η εγγυώμενη από το κράτος σταθερή σύνταξη είναι για λίγους. Λόγω του συνταξιοδοτικού συστήματος, οι συντάξεις βασίζονται σε σχήματα συμμετοχής όπως είναι το 401(k) όπου οι Αμερικάνοι εναποθέτουν τις αποταμιεύσεις τους. Τα σχήματα αυτά επενδύουν σε  αμοιβαία κεφάλαια αλλά μπορεί να συμπεριλαμβάνουν επίσης μετοχές, ομόλογα κτλ.  Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τι επίπτωση μπορεί να έχει στις συντάξεις τους μία πτώση στο χρηματιστήριο όπως αυτή που έγινε το 2007 και 2008 αλλά και αυτή που προοιωνίζεται για το 2016. Ως εκ τούτου, πολλοί Αμερικάνοι διατρέχουν τον κίνδυνο να μην έχουν σχεδόν καθόλου εισόδημα στα συντάξιμα χρόνια τους.
Επιπλέον, το ιατροφαρμακευτικό κόστος είναι άλλος ένας τρόπος που απομυζείται το εισόδημα της μεσαίας και της εργατικής τάξης γιατί επιβαρύνονται με το κόστος ασφάλισης. Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι ενώ οι εργαζόμενοι ξοδεύουν πάρα πολλά για ιατροφαρμακευτική κάλυψη ($7.290 ανά άτομο το 2007), το κράτος διαθέτει τους λιγότερους γιατρούς, νοσοκόμες και νοσοκομεία ανά άτομο σε σχέση με τις υπόλοιπες πλούσιες χώρες. Ως αποτέλεσμα, η θνησιμότητα λόγω έλλειψης έγκαιρης φροντίδας στις ΗΠΑ είναι πολύ υψηλή και οι άνω των εβδομήντα πέντε ετών κινδυνεύουν από θνησιμότητα τέτοιου τύπου.
Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί ότι υπάρχει το αμερικανικό όνειρο και έτσι κάποιος μπορεί να γεννήθηκε φτωχός αλλά μπορεί να γίνει πλούσιος στην πορεία και έτσι να γλιτώσει από τα προαναφερθέντα προβλήματα.
Τα στοιχεία όμως κι εδώ είναι απογοητευτικά. Τη δεκαετία του 1970 μόνο ένας στους επτά μπορούσε να ανέβει στην εισοδηματική κατηγορία των πλουσίων ενώ σήμερα είναι ένας στους δέκα. Αυτοί δε που ανήκαν στην υψηλά εισοδηματική κατηγορία που αντιστοιχεί στο 1% του αμερικανικού πληθυσμού ανήκαν στην ίδια κατηγορία και τη δεκαετία του 1970 γεγονός που αποδεικνύει την κληρονομικότητα του πλούτου. Λόγω της συσσώρευσης του πλούτου θα καταστεί ακόμα πιο δύσκολη η κοινωνική κινητικότητα από τις χαμηλές τάξεις στην κατηγορία των πλουσίων.
Η πλήρης αποτυχία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου αποδεικνύεται και στην πρώτη χώρα πλήρους εφαρμογής του. Το μοντέλο αυτό πλήρους εξαθλίωσης της μεσαίας και εργατικής τάξης εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη. Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν τι προδιαγράφεται και για τη χώρα μας.
Φωτεινή Μαστρογιάννη
Οικονομολόγος – καθηγήτρια ΜΒΑ
Παραπομπές
Bernstein, J. & Kronbluh, K. (2005) Running Faster to Stay in Place:The Growth of Family Work Hours and Incomes, New America Foundation Work and Family Program research paper (June 2005), 5.
Hacker, J.S., Pierson, P. (2010).Winner-Take-All  Politics. NY: Simon & Schuster Paperbacks.
Miles, G. (2009). Chasing the Same Dream, Climbing Different Ladders:Economic Mobility in the United States and Canada, Economic Mobility Initiative: An Initiative of the Pew Charitable Trusts (January, 2009).
Hacker, J.S. (2008). The New Push for American Health Security in Health at Risk:America’s Ailing Health System – and How to Heal It.NY:Columbia University Press.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας

Σε μια επαρχιακή πόλη της Μακεδονίας, στη μαύρη και φοβερή Κατοχή του ’41 με ’42, όπου οι εκτελέσεις και οι σφαγές των αθώων ανθρώπων ήσαν ανελέητες και αθρόες, οι φυλακίσεις και οι εξορίες φοβερές, το ξύλο και τα βασανιστήρια τρομακτικά, και η πείνα ως γνωστόν θέριζε τους πάντες.

Σε όλα αυτά δυστυχώς έχω και γω προσωπική πείρα διότι πολλά είδαν τότε τα παιδικά μου μάτια.
Η οικογένεια της κυρίας αυτής όταν ήτο παιδούλα, ήτο πολύ ευσεβής και ακόμα ευσεβέστεροι ο παππούς και η γιαγιά. Άνθρωποι της πολλής προσευχής και της πολλής ελεημοσύνης.

Το βράδυ που ξημέρωνε Χριστούγεννα, η πεντάχρονη αδελφή της ξύπνησε και της ζήτησε να βγουν έξω στην αυλή, για να πάει στην τουαλέτα. Δυστυχώς εκείνη την εποχή οι τουαλέτες ήσαν έξω στις αυλές. Έξι παιδιά κοιμόντουσαν όλα κάτω στο πάτωμα, στρωματσάδα, – δεν υπήρχαν κρεβάτια και πούπουλα και παπλώματα σαν τα σημερινά.

Σιγά σιγά βγήκαν έξω στο μικρό διάδρομο. Απέναντί τους ήταν το δωμάτιο του παππού και της γιαγιάς.

Ξαφνιάστηκαν όμως γιατί είδαν, έντονο φως να βγαίνει από τις χαραμάδες και από τα πολλά ανοίγματα της σαραβαλιασμένης πόρτας. Πλησίασαν πιο κοντά και είδαν έντρομοι τη γιαγιά τους τυλιγμένη στις φλόγες. Άρχισαν να τσιρίζουν δυνατά, και η μεγάλη να φωνάζει:

– Φωτιά, φωτιά, η γιαγιά καίγεται!

Ξύπνησαν βέβαια όπως ήταν επόμενο όλοι, και πρώτοι έτρεξαν οι γονείς, οι οποίοι άνοιξαν την πόρτα, κοίταξαν μέσα, και ύστερα την έκλεισαν απαλά και σιγά σιγά. Γύρισαν στα παιδιά και τους είπαν:

– Μη φοβάστε, δεν είναι φωτιά.

Και με σιγανή φωνή είπε ο πατέρας στα παιδιά του:

– Αυτό που είδατε παιδιά μου, δεν είναι φωτιές. Είναι οι φλόγες του Αγίου Πνεύματος που μοιάζουν με φωτιές. Για κοιτάξτε τώρα… Σιγά σιγά σβήνουν. Έτσι γίνεται πάντοτε. Όταν η γιαγιά και ο παππούς προσεύχονται και μάλιστα τις πιο πολλές φορές όλη τη νύχτα. Διότι αν δεν ηπροσηύχονταν τόσο πολύ, ο παππούς και η γιαγιά, όπως και ποιος ξέρει, πόσοι άλλοι άγνωστοι χριστιανοί, δεν θα μας είχαν πετσοκόψει όλους τα Βουλγαρικά τότε στρατεύματα κατοχής. Από τέτοιες προσευχές και αγρυπνίες δεν θα αφήσει να χαθεί ποτέ η Ελλάδα η πατρίδα μας, ούτε και η Ορθοδοξία.
«Αυτά ήσαν τα λόγια του πατέρα μας, την αξέχαστη εκείνη νύχτα των Χριστουγέννων», μου είπε η κυρία και συνέχισε λέγοντας:

«Πολλές φορές από τότε, είδα τον παππού και τη γιαγιά να προσεύχονται όλη την νύχτα. Και όσες φορές επέτρεψε ο Θεός, στην παιδική μου τότε αθωότητα, έβλεπα να καίγονται σαν λαμπάδες από τις φλόγες της Πεντηκοστής. Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας. Με προσευχή και με Δοξολογία. Με εκκλησιασμό και Θεία Κοινωνία».



olympia.gr



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Η «σάτιρα» της ακραίας και χυδαίας εμπορευματοποίησης

Τα σώου της «μονομαχίας» Λαζόπουλου-Άδωνι («μονομαχία» μέσα σε μια σκάφη νερό για το ποιος υπηρετεί καλύτερα τους νέους αποικιοκράτες) έθεσε πάλι το ζήτημα της σάτιρας… 


Ο Λαζόπουλος προπαγανδίζει τα ιδεολογήματα του 4ου Ράιχ και των μαφιόζων του χρήματος στο όνομα της σάτιρας… 

Ο Άδωνις …έμαθε ότι η σάτιρα καρατομεί την εξουσία 
και αυτό το παπαγαλίζει εναντίον του Λαζόπουλου, ξεχνώντας ο κουτοπόνηρος ότι και ο ίδιος είναι από τις πλέον μακάβριες γκριμάτσες της εξουσίας των νέων αποικιοκρατών… 

Αναδημοσιεύουμε, λοιπόν, το παρακάτω κείμενο, το οποίο θέτει και αναλύει το ζήτημα της σάτιρας… 

Το άρθρο είναι γραμμένο το Φεβρουάριο του 2008 και έχει δημοσιευτεί στο ΡΕΣΑΛΤΟ, τεύχος-25. 

Λαζόπουλος: Το καθεστωτικό όπλο της «αριστερής διαστροφής» 


Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου 
 

Η «μάχη» της κατινιάς στην αγορά της τηλεθέασης αποκαλείται σάτιρα!
 Πάνε να μας επιβάλουν ως σάτιρα την αρρωστημένη διάθεση και το ανακάτεμα του βούρκου που πουλιέται στη διαφημιστική αγορά του ιδεολογικού ολοκληρωτισμού των καναλιών.


Όπως σε όλα τα ζητήματα, έτσι και στα ζητήματα της αισθητικής οι έννοιες έχουν αναποδογυριστεί, συνακόλουθα η ιστορία και η θεωρία της τέχνης έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων. Έτσι, η σάτιρα από το ανηλεές μαστίγωμα της εξουσίας έγινε η εξουσία που μαστιγώνει τα θύματά της, τα «ψώνια» και τα «νούμερα» που η ίδια δημιουργεί. Ο «νέος Αριστοφάνης» είναι ο τηλεοπτικός αστέρας της εξουσίας των καναλιών ο οποίος «διδάσκει» θορυβωδώς την αυτοϊκανοποίηση του νοσηρού ατομικισμού, ανακυκλώνει τον βούρκο και «ηδονίζεται» με αυτή την ανακύκλωση. Και αυτή την πολτοποίηση της σκέψης και της αισθητικής την αποκαλεί το Ιερατείο της «προόδου» σάτιρα. 


Αυτό βεβαίως που λησμονούν όλοι αυτοί οι νέοι «θεωρητικοί» της τέχνης είναι ότι η «σκέψη» και η «αισθητική» της τηλεοπτικής αγοράς δεν μπορεί να παράγει κανένα απολύτως καλλιτεχνικό δημιούργημα, ούτε να δώσει ζωή στη σάτιρα. Αντίθετα καταστρέφει αδυσώπητα και τη σκέψη και την αισθητική και τις ευαισθησίες και τα συναισθήματα, κάθε καλλιτεχνικό ταλέντο. Η «αισθητική» και οι «ευαισθησίες» του τηλεθεάματος είναι υποταγμένες πλήρως στο αδηφάγο κεφάλαιο, υπαγορεύονται από την αγορά της αχαλίνωτης ακροαματικής κερδοφορίας. 


Εμπόριο διαστροφής 

Τα κανάλια και ιδιαίτερα τα ιδιωτικά ποντάρουν πάνω στη νοσηρή περιέργεια και τα πιο κατώτερα ανθρώπινα ένστικτα.Έτσι, μέσω κοινωνικών-αισθητικών δολωμάτων, που ερεθίζουν τη νοσηρή περιέργεια και φαντασία, αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τη βία, τα εγκλήματα, τα δράματα, τη σεξολαγνεία, την πορνολαγνεία κ.λπ.


Βεβαίως τα κανάλια δεν είναι ο πρωτογενής παράγοντας της σήψης. Ούτε φυσικά την αποτυπώνουν απλώς. Την εμπορεύονται, την ανακυκλώνουν και την αναπαράγουν. Τρέφονται από αυτήν και «ξερνούν» έτσι όλα τα παθολογικά φαινόμενα και τα εκκρίματα του «πολιτισμού» της «ελεύθερης αγοράς». 
Κατά κανόνα η κριτική που γίνεται περιορίζεται στο σύμπτωμα της ασθένειας και όχι στα αίτια που τη γεννούν. 


Τι δεν λέγεται όμως ή λέγεται με μισόλογα; Ότι είναι η ίδια η «ελεύθερη αγορά», που γέννησε αυτό το «τέρας» της παραπληροφόρησης και της υποκουλτούρας. Τα ιδιωτικά κανάλια είναι πλήρως υποταγμένα στους ανταγωνιστικούς νόμους της αγοράς. Εδώ τα πάντα πουλιούνται και αγοράζονται. Η πληροφορία γίνεται εμπόρευμα. Η είδηση συσκευάζεται, λουστράρεται και πλαστικοποιείται προς πώληση. Αυτή η διαδικασία της υπερβολής, της διόγκωσης και του εντυπωσιασμού δεν αλλοιώνει απλώς την ουσία της ενημέρωσης, αλλά καταστρέφει και κάθε γέφυρα επικοινωνίας με το κοινωνικό γίγνεσθαι.


Σήμερα δεν έχουμε ενημέρωση, αλλά μεγάλες βιομηχανίες παραπληροφόρησης. Τα ιδιωτικά κανάλια είναι οι πομποί των ισχυρών κέντρων της οικονομικής εξουσίας και αποτελούν το σύγχρονο μοντέλο της άμεσης παρέμβασης αυτής της εξουσίας. Και είναι γνωστό ότι οι επιδιώξεις των μονοπωλιακών οικονομικών κέντρων είναι η συγκέντρωση και μονοπώληση των πάντων: ανθρώπων και πραγμάτων, ιδεών και συναισθημάτων… 


Μέσα σε ένα τέτοιο καθεστώς καμιά πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία δεν μπορεί να υπάρξει. Τα πάντα είναι υποταγμένα και «εμπνέονται» από τις απαιτήσεις μιας οικονομικά κυρίαρχης και πολιτιστικά ευνούχας τάξης. Τα πάντα υπαγορεύονται από τη βιομηχανία του τηλεοπτικού θεάματος, από το κέρδος και τις ιδεολογικοπολιτικές ανάγκες του συστήματος. Το μόνο που μπορεί να παραχθεί είναι η ανοησία, ακριβώς γιατί η ανοησία (αισθητικά, ιδεολογικά και πολιτικά) είναι ισοπεδωτική, βάρβαρη και καταστροφική. Κατασκευάζει δούλους και λακέδες, όλα αυτά που χρειάζεται το ολοκληρωτικό καθεστώς των ισχυρών του χρήματος. 


Αυτή τη βαρβαρότητα του τηλεοπτικού θεάματος αχρηστεύεται κάθε ταλέντο δημιουργικό και τσακίζεται κάθε καλλιτεχνική ιδιοφυία. Παράγονται μόνο οι ιδεολογικοί, καλλιτεχνικοί μεταπράτες, η υποκουλτούρα και η ηλιθιότητα, δηλαδή τα «νούμερα» και τα «ψώνια». Αυτά τα τηλεοπτικά «κόπρανα» αποτελούν τα υποπροϊόντα του τηλεοπτικού θεάματος, δηλαδή τα «νούμερα» και τα «ψώνια» είναι το διαστροφικό υποπροϊόν αυτής της κατάστασης, τα «θύματα» της ισοπεδωτικής ανοησίας που παράγει το ίδιο καθεστώς της τηλεοπτικής αγοράς. 

Γίνεται φανερό ότι αυτές οι εστίες της τηλεοπτικής διαστροφής δεν μπορούν να παράγουν σάτιρα. Αυτή απαιτεί πριν από όλα την αυτοαναίρεσή τους. Τηλεοπτική σάτιρα χωρίς να καρατομεί πρωταρχικά την τηλεοπτική εξουσία, το ολοκληρωτικό καθεστώς των ΜΜΕ και τα αφεντικά τους δεν νοείται. 

Τι είναι σάτιρα 

Το να γελάς με την ανθρώπινη εξαθλίωση, την ηδονοβλεψία, τα σεξοανέκδοτα και με επιλεκτικές, ξεκάρφωτες και κοινωνικά αφυδατωμένες εικόνες κιτσαριού δεν είναι σάτιρα. 


Είναι η θορυβώδης αυτοϊκανοποίηση του νοσηρού ατομικισμού που πουλιέται! Η σάτιρα αναπτύσσεται από την κοινωνική αποσύνθεση, αλλά αποτελεί ΑΡΝΗΣΗ αυτής της αποσύνθεσης και όχι χαρακτηριστική της εκδήλωση. Η μαχητική διάθεση, η πληθωρική υγεία, η φρεσκάδα του πνεύματος, οι μεγάλες ανθρώπινες αξίες και η ζωογόνα πνοή των μεγάλων κοινωνικών οραμάτων και ιδεών, βρίσκουν σε αυτή μια διέξοδο. 


Η σάτιρα δεν γελοιοποιεί τον άνθρωπο, αλλά τις αλυσίδες του:
Το σύστημα και τις δομές του, τα οποία εξαθλιώνουν τον άνθρωπο και διαστρέφουν την προσωπικότητά του. Όταν γελάς με την αθλιότητα και το ανθρώπινο δράμα αυτό δεν είναι σάτιρα, αλλά διανοητική και ηθική διαστροφή: Ο κομπασμός της καθεστωτικής βλακείας που αυτό-αναγορεύεται σε ευφυΐα, παίρνοντας σαν μέτρο σύγκρισης τα κόπρανα της δικής της βλακείας. 


Το να γελάς με τον ανάπηρο ή με τα θύματα ενός πολέμου δεν είναι σάτιρα, αλλά κτηνώδης εξουσιαστική διαστροφή. Η «σάτιρα» που γελάει με τα θύματα δεν σατιρίζει τους θύτες, αλλά αντίθετα τους απαλλάσσει. 


Η σάτιρα είναι το εντελώς αντίθετο από το ανέκδοτο και τη χυδαία ευχαρίστηση του κουτσομπολιού και του σόκιν. Είναι, όπως ήδη αναφέραμε, το ανηλεές μαστίγωμα των θυτών, των νόμων τους, της φιλοσοφίας τους και της ηθικής τους. Αυτό απαιτεί όραμα, δηλαδή μια ανώτερη ηθική δικαίωση.


 Πιο λιανά: Προϋποθέτει ενιαίο αντίκρισμα της ζωής, την ανασύνθεσή της (το ξεπέρασμα της αποσύνθεσης), το όραμα μιας νέας ανώτερης ζωής. Το να βρίσκεις ηδονή στο βούρκο δεν έχει τίποτα το κοινό με τη σάτιρα. Είναι η διαστροφή εκείνων που εκστασιάζονται με τα πνευματικά και συναισθηματικά τους κόπρανα: Με τα υποπροϊόντα της καπιταλιστικής σήψης και παρακμής.

Η σάτιρα είναι το «αντίδοτο» στην εξουσία, το κοφτερό ξίφος που «καρατομεί» τις κοινωνικές σχέσεις και τις μορφές που γεννούν, τρέφουν και γιγαντώνουν τα «νοσήματα» της εποχής μας: τον ψυχωτικό τεμαχισμό του ανθρώπου, την ψυχική εξαθλίωση, την πνευματική αλλοτρίωση, το ναρκισσισμό, τον εγωισμό, τον κυνισμό, την αναισθησία, τις ποικίλες διαστροφές και πολλά άλλα… 


Η σάτιρα, ως ευφυής και λεπτή ικανότητα να διαπιστώνει και να παρουσιάζει την κωμική πλευρά της πραγματικότητας στρέφεται κατά των προσώπων εκείνων που είναι φορείς αυτών των ανταγωνιστικών κοινωνικών σχέσεων και των δομών εξουσίας.


 Μόνο τότε η σάτιρα επιτελεί την κοινωνική της λειτουργία: Να οργώνει και να οργανώνει το συναίσθημα και τη συνείδηση, να εκπέμπει μηνύματα κοινωνικής αλληλεγγύης και αγωνιστικής διάθεσης. Διαφορετικά αποξηραίνεται κάθε ζωικός χυμός της και μετατρέπεται σε ένα ανούσιο και αντιδραστικό παιχνίδι ανεκδοτολογικής ειρωνείας, διασκεδαστικό στις μικροαστικές παρεούλες που «σπάνε» την πλήξη τους, στον καναπέ, με χαζοχαρούμενα αστειάκια, υπαινιγμούς και υπονοούμενα, προσωπικά κουτσομπολιά και σεξολάγνους ηδονοβλεπτισμούς… 

Η Σάτιρα προϋποθέτει αγωνιστική συμμετοχή στα πολιτικά πράγματα και πλήρη ανεξαρτησία από τους μηχανισμούς εξουσίας. Δηλαδή να μην είσαι ο ίδιος εξουσία, να μη συμμετέχεις σε δομές εξουσίας, να μην είσαι ενσωματωμένος στα όργανα εξουσίας και μάλιστα στα βάρβαρα όργανα της ολοκληρωτικής τηλεοπτικής εξουσίας. Μόνο τότε η σάτιρα αποκτάει τη λεπτή αίσθηση της πραγματικότητας, την πολιτική οξυδέρκεια και τη διανοητική υγεία που δίχως αυτά σάτιρα δεν υπάρχει. Δίχως αυτά το σατιρικό ταλέντο εκπίπτει στη μικροαστική διαστροφή, αντιδραστικό εργαλείο στα χέρια της εξουσίας, ακριβώς γιατί υπνωτίζει και αποχαυνώνει, διαιωνίζει την παρακμή και το κατεστημένο σύστημα ιδεών και ηθικής: Το σύστημα που παράγει την αθλιότητα, το ανθρώπινο δράμα, την αφυδάτωση των συναισθημάτων, τον ακρωτηριασμό της σκέψης, το ναρκισσιστικό ατομικισμό κ.λπ… 


Σε αυτά τα ασφυκτικά καλούπια του συστήματος εξαντλείται το σατιρικό ταλέντο του Λαζόπουλου. 

Λαζόπουλος: Το εργαλείο της Νέας Εποχής 


Τα τηλεοπτικά σώου του Λαζόπουλου δεν παρεκκλίνουν από τα πρότυπα των αχαλίνωτων διαστροφών της εμπορευματοποίησης: Της ακροαματικότητας και του θεάματος.


 Δηλαδή όχι μόνο δεν αναιρούν τη λογική του καταναλωτικού θεάματος, αλλά αποτελούν την υπερτονισμένη έκφραση αυτής της αγοραίας λογικής. Ο Λαζόπουλος υπερτονίζει την ύπουλη λογική του τηλεοπτικού θεάματος και αναπαράγει όλη τη φαιά ιδεολογία αυτού του θεάματος: Μια ιδεολογία που αλλοτριώνει τον άνθρωπο από τις βαθύτερες σκέψεις του και τα αισθήματά του, που τον κρατάει σε αδράνεια και λειτουργεί υπνωτικά και αποπροσανατολιστικά. Μια ιδεολογία που δολοφονεί ανελέητα τη σκέψη.

 Αυτός ο τηλεοπτικός…«Αριστοφάνης» είναι το πολτοποιημένο «πνεύμα» της Νέας Εποχής, το μακάβριο αποτύπωμα, αλλά και το ιδεολογικό εργαλείο αυτής της εποχής.

Δεν είδαμε ποτέ το Λαζόπουλο να γελοιοποιεί το σύστημα και τους μηχανισμούς του, να καρατομεί τα πρόσωπα και τα σύμβολα της πολυεδρικής καπιταλιστικής εξουσίας, τους «προφήτες» των Νέων Ιδεών και τους «εφιάλτες» του νεοταξικού Μεσαίωνα. 


Ιδιαίτερα δεν τον είδαμε ποτέ να γελοιοποιεί το είδωλό του(τηλεοπτικό είδωλο εξουσίας είναι), συνακόλουθα τα μεγάλα αφεντικά του, τα οποία παράγουν και επιβάλλουν (και μέσω των ΜΜΕ), όλων των ειδών τα σκουπίδια, το ιδεολογικό και ηθικό τσιμέντο της κτηνωδίας, της υποκουλτούρας, της αποβλάκωσης και του εκμαυλισμού της ανθρώπινης συνείδησης. 

Ο Λαζόπουλος, απλώς γελοιοποιεί το «γελοίο» αυτών των εκμαυλισμένων θυμάτων: Τα «σκύβαλα» του καθεστώτος και ιδιαίτερα του τελετουργικού, τηλεοπτικού ολοκληρωτισμού.


 Ηδονίζεται να εξευτελίζει τα εξαθλιωμένα θύματα, το κατάντημα των ανθρώπων, το μίζερο σύμπτωμα της τηλεοπτικής βαρβαρότητας. Δεν γελοιοποιεί τη μήτρα της βαρβαρότητας, αλλά τα θύματά της, δηλαδή τα απόβλητα αυτής της «μηχανής» του τηλεοπτικού θεάματος που αλέθει ανθρώπους και ιδέες, συνειδήσεις και συναισθήματα, τα πάντα. 

Η καρατόμηση των πολιτικών προσώπων κι αυτή είναι υποταγμένη στα ασφυκτικά πλαίσια του αγοραίου τηλεοπτικού σώου. Και εδώ απομονώνει το «σύμπτωμα» και γελοιοποιεί το παραπολιτικά «γελοίο». Μια ρηχή, πολιτική δημαγωγία, μια αποστειρωμένη επιθεώρηση λαϊκισμού και μικροπολιτικής προπαγάνδας. Τα πολιτικά πρόσωπα εμφανίζονται σαν σκόρπια εξαρτήματα μιας μηχανής, αφυδατωμένα κοινωνικά και ιδεολογικά, άδεια από ιστορική και κοινωνική ουσία, χωρίς ιδεολογική και πολιτική «ψυχή». Και εδώ η «σάτιρα» του Λαζόπουλου μένει σε κάποια εξωτερικά συμπτώματα της νόσου, δεν αμφισβητεί στο ελάχιστο το κοινωνικό σύστημα, αντίθετα είναι υποταγμένη πλήρως στη μικροπολιτική και στα πολιτικά παιχνίδια των ισχυρών μηχανισμών της καπιταλιστικής εξουσίας…


Απέναντι λοιπόν στα πολιτικά απόβλητα και απέναντι στη «δυστυχία» των εκκριμάτων του αγοραίου τηλεοπτικού «πολιτισμού», ο Λαζόπουλος διατρανώνει τη δική του ανάπηρη (αλλά ακριβοπληρωμένη) υπεροχή. Στείρος από ανατρεπτικές ιδέες, ενσωματωμένος πλήρως στους μηχανισμούς των ανακτορικών ιδεολογικών δομών, πελεκίζει άπληστα και αχόρταγα τους «ανάπηρους»!!!


Έχει την ψυχολογία και τη νοοτροπία των πωρωμένων εξουσιαστών. Εκείνων, δηλαδή, που ηδονίζονται να εξευτελίζουν τον άνθρωπο, να τον ρίχνουν στα έσχατα όρια της δουλοπρέπειας, αυτοπεριφρόνησης και ταπείνωσης. Και μόνο αυτό αποδεικνύει τη στειρότητα των ιδεών του και της ευαισθησίας του, τη σατιρική του ένδεια. Αποδεικνύει, δηλαδή, ότι και ο ίδιος αποτελεί αποτύπωμα αυτών που γελοιοποιεί, ότι είναι ένας άνθρωπος του συστήματος, που απλώς «τρυπάει» κάποιες «φουσκάλες» πυώδεις του καθεστώτος που υπηρετεί. Χτυπάμε το σαμάρι για να μην χτυπήσουμε το γάιδαρο. Το δόλιο τέχνασμα των «αριστερών» λακέδων πολυτελείας!!!


Ο λόγος του Λαζόπουλου, όπως κάθε λόγος καταναλωτικής καταγγελίας, λειτουργεί σαν ιδεολογικό εμβόλιο. Ομολογεί κάποια κτυπητά, εξωτερικά ελαττώματα του συστήματος για να συγκαλύψει καλύτερα τα βασικά ελαττώματα. Δηλαδή με μικρές δόσεις από το αναγνωρισμένο κακό ανοσοποιεί το σύστημα και το προστατεύει από τον κίνδυνο μιας γενικευμένης αμφισβήτησής του.


 Η «σάτιρα» του Λαζόπουλου το κάνει αυτό με επιτυχία. Με «αριστερό» μανδύα καταλύει κάθε διαλεκτική, κάθε αναδρομή πέραν από το επιφανειακά ορατό. Έτσι διαιωνίζει και ανακυκλώνει την υπάρχουσα αθλιότητα και βαρβαρότητα της καπιταλιστικής ζούγκλας… 

Η «σάτιρα» του Λαζόπουλου δεν έχει σκοπό, ένα ηθικό σύστημα αξιών, ένα νέο ιδανικό, ένα νέο τραγούδι που να εμπνέει και να ενθουσιάζει. Εξαντλείται στον κυνισμό και στις λεκτικές απρέπειες, στοιχεία που υποκρύπτουν έλλειψη πίστης και οράματος, ή το σβήσιμο μιας πίστης. 


Όλα αυτά φυσικά δεν αποτελούν απλώς το διακριτικό σήμα του μικροαστικού αναρχισμού, αλλά την «αριστερή μόδα» της Νέας Εποχής. Προϊόν αυτών των «Νέων Ιδεών» είναι ο Λαζόπουλος. Το ιδεολογικό εργαλείο του συστήματος (όπως κάθε τηλεοπτικός σταρ), το οποίο καταστρέφει κάθε πολιτικό και αισθητικό κριτήριο και «μπολιάζει» την κοινωνία με τα «νέα γούστα», τα ισοπεδωτικά νεοταξικά «γούστα»: Η «αισθητική» των κοπράνων… 

Η φιλοσοφία του νοσηρού ατομικισμού 

Το φιλοσοφικό βάθρο του Λαζόπουλου συνοψίζεται σε αυτό που κατά κόρον επαναλαμβάνει: 
«Να είσαι ο εαυτός σου»!!! 


Ο «Εαυτός», όμως, διαμορφώνεται μέσα σε ένα δοσμένο κοινωνικό και ιδεολογικό περιβάλλον το οποίο κατασκευάζει όλων των ειδών τις ασθένειες και τις διαστροφές: Οικονομικές, ψυχολογικές, πνευματικές, εγκληματικές κ.λπ. 


Συνεπώς όταν λέμε να «είσαι ο «εαυτός» αποδεχόμαστε ολοκληρωτικά αυτό το σύστημα και τις διαστροφές του. Και όχι μόνο το αποδεχόμαστε, αλλά γινόμαστε και κήρυκες αυτών των νοσημάτων. Κηρύσσουμε τη ζούγκλα των «εαυτούληδων». 

Δηλαδή, ανυψώνουμε το άτομο σε θεότητα, σε άτομο χωρίς όρια, χωρίς σύνορα, χωρίς αρχές, χωρίς αναστολές. Αυτό είναι ο Λαζόπουλος. Ένα καθεστωτικό γρανάζι που προπαγανδίζει, μέσω της δήθεν «σάτιράς» του και με τη «στάμπα» του «αριστερού προφήτη», το «ατομικό ένστικτο» που διαμορφώνεται μέσα στη βαρβαρότητα του αχαλίνωτου καπιταλιστικού ανταγωνισμού και του χυδαίου καταναλωτισμού. 

Αυτός ο «μοντέρνος αριστερός» της τηλεοπτικής κακουργίας αναπαράγει όλους τους παρακμιακούς μύθους και τα μπαγιάτικα ιδεολογήματα του καθεστώτος που υπηρετεί. 


Αποκρύβει ότι ο «εαυτός», δηλαδή ο άνθρωπος δεν είναι μια αφηρημένη οντότητα. Ο άνθρωπος σήμερα δεν είναι παρά ένα άτομο απωλεσμένο, αλλοτριωμένο και παραδομένο στην κυριαρχία απάνθρωπων όρων και συνθηκών. 


Αποκρύβει, αυτός ο «αριστερός» ότι σήμερα υπάρχει σχίσμα του ανθρώπου, αλλοτρίωση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Ο «εαυτός» είναι το «δικαίωμα» του εγωιστικού ατόμου!


Ο «εαυτός» (ούτε αυτό το γνωρίζει ο « αριστερός προφήτης» των Νέων Ιδεών), είναι ο διαχωρισμός του ανθρώπου από τον άνθρωπο, είναι το ατομικό δικαίωμα του συμφέροντος που οδηγεί στο να μη βρίσκει ο καθένας στον άλλο την πραγματοποίηση αλλά τον περιορισμό της ελευθερίας του. Που οδηγεί στην ανταγωνιστική ζούγκλα των ατόμων. 


Για μια τέτοια αγέλη ατόμων μονάδων μας μιλάει ο Λαζόπουλος, αναπαράγοντας όλη τη φαιά φιλοσοφία της Νέας Τάξης. Μια αγέλη «εαυτούληδων» που θα ποδηγετείται από τους κατασκευασμένους πλαστικούς ηγέτες (τύπου Τσίπρα) και θα χαχανίζει, στον καναπέ, από τα υπνωτικά δηλητήρια των τηλεοπτικών σταρ: Τους σύγχρονους γενίτσαρους του καθεστώτος. 


Γι’ αυτό ο κύριος αυτός δεν θίγει ποτέ τους ομοίους του: Τα είδωλα της τηλεοπτικής εξουσίας, τους «σταρ» της παραπληροφόρησης και της απάτης, τα «προοδευτικά» Ιερατεία και τα αφεντικά τους. 


Γελοιοποιεί απλώς τα «εξαμβλώματα», τα «ψώνια», τα μικρά και ασήμαντα «ψώνια». Τα «ψώνια» καρχαρίες δεν τολμά να τα αγγίξει… 


Απεναντίας δίνει τροφή και κέρδη στους καναλάρχες. Ακριβώς γιατί συντηρεί και δίνει ακροαματικότητα στις εκπομπές που δήθεν σατιρίζει. Μια κερδοφόρα ανακύκλωση των τηλεοπτικών κοπράνων και ένα αχαλίνωτο σώου στα τηλεπαράθυρα…


Γρανάζι, από τα πλέον επικίνδυνα (γιατί υποδύεται το ρόλο του «αριστερού» και του «ποιοτικού») του τηλεοπτικού θεάματος και της δυναστείας της ακροαματικότητας είναι ο Λαζόπουλος. Το ροζ ιδεολογικό λαρύγγι του πλανητικού ολοκληρωτισμού…




πηγη



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αποφυλακίζεται σε τρεις μήνες ο Ρουπακιάς

Σε κάτι λιγότερο από τρεις μήνες ο Γιώργος Ρουπακιάς, ο άνθρωπος που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι τον Σεπτέμβριο του 2013 ,αναμένεται να βρεθεί εκτός φυλακής.

Το ανώτατο όριο προφυλάκισης (30 μήνες) λήγει για τον Γιώργο Ρουπακιά τον Μάρτιο και έτσι θα αφεθεί ελεύθερος. «Χρονικά πρόκειται για ένα αντικειμενικό γεγονός. Η αποφυλάκισή του δεν μπορεί πλέον να αποτραπεί. Αυτό το γνωρίζαμε όσοι ασχολούμαστε με τη δίκη εδώ και καιρό. Και αυτό γιατί η δίκη ξεκίνησε πολύ μετά τη δολοφονία και οι ρυθμοί με τους οποίους κινήθηκε η δικαιοσύνη δεν άφηναν περιθώρια ολοκλήρωσης της διαδικασίας πριν από το 30μηνο.

Σημαντική ήταν και η καθυστέρηση από τη Βουλή που κράτησε επί τέσσερις μήνες τη δικογραφία για το αίτημα άρσης της ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Οι αρμόδιες ανακρίτριες είχαν στείλει προς τη Βουλή επιστολή με την οποία διαμαρτύρονταν για τους πολύ αργούς ρυθμούς. Όταν είδαν ότι δεν αλλάζει τίποτα, έστειλαν εκ νέου επιστολή διαμαρτυρίας», δηλώνει στον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής», ο Θανάσης Καμπαγιάννης, συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.



πηγη


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Kόντρες με Ferrari 288 GTO, F40, F50, Enzo και LaFerrari! ( video)

Πέντε μοναδικές Ferrari, οι οποίες σε κάθε γενιά τους έγραψαν και συνεχίζουν να γράφουν τη δική τους ιστορία, βρέθηκαν σε πίστα αγώνων και στήθηκαν μεταξύ τους ανά ζευγάρια σε κόντρα εκκίνησης. Αρχικά κοντράρεται η 288 GTO με την F40, κατόπιν η Enzo εναντίον της F50, μετά η F40 με την Enzo και τέλος η LaFerrari με την Enzo.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η 288 GTO εφοδιάζεται με 2.9 λτ. V8 turbo κινητήρα απόδοσης 400 ίππων και επιταχύνει στα 0-100 χλμ./ώρα σε 4,8 δλ., η F40 διαθέτει 3.0 V8 turbo κινητήρα 485 ίππων με 0-100 χλμ./ώρα σε 3,8 δλ., η F50 τροφοδοτείται με ατμοσφαιρικό V12 4.7 λτ. κινητήρα ισχύος 520 ίππων (0-100 χλμ./ώρα σε 3,7 δλ.), ηEnzo με το V12 6.0 λτ. μοτέρ των 660 ίππων φτάνει τα 0-100 χλμ./ώρα σε 3,2 δλ. και ηLaFerrari με τον υβριδικό κινητήρα V12 6.3 λίτρων συνολικής ισχύος 963 ίππων επιταχύνει στα 0-100 χλμ./ώρα σε λιγότερο από 3 δλ.

Απολαύστε και τις μοναδικές πέντε Ferrari στο παρακάτω βίντεο:



ΠΗΓΗ : autogreeknews.gr



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ομολογία ΣΟΚ Τσακαλώτου: Τα κάναμε «μούσκεμα - σκ@τ@» στη διαπραγμάτευση

Απογοητευμένος γιατί χάθηκαν πολλές μαχες, στις ημέρες της διαπραγμάτευσης που οδήγησαν στο νέο πρόγραμμα εμφανίστηκε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στο ντοκιμαντέρ #ThisIsACoup. Ο υπ.οικ τόνισε ότι έγιναν λάθη σκεπτικού στη διαπραγματευτική τακτική της Ελλάδας παραδέχεται -ομολογώντας ότι θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει το Τρίτο Μνημόνιο

Αναλυτικότερα, σε συνέντευξή του στον Πολ Μέισον και την Θεόπη Σκαρλάτου στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ #ThisIsACoup, λέει πως «θα μπορούσαμε να το έχουμε αποφύγει το Τρίτο Μνημόνιο, κάναμε έναν τακτικό συμβιβασμό και ο βασικός παράγοντας είναι αν μπορούμε να το ενσωματώσουμε σε μια πιο ριζοσπαστική στρατηγική. Η απάντηση σε αυτό πάει πέρα από την Ελλάδα. Αν μείνουμε η μόνη εκλεγμένη αριστερή ριζοσπαστική κυβέρνηση στην Ευρώπη τα επόμενα 3 – 4 χρόνια, τότε δεν νομίζω ότι θα είμαστε επιτυχημένοι γιατί βασικά δεν θα υπάρχει εντός της Ευρώπης μια διαφορετική ομάδα που θα κάνει διαφορετικές ερωτήσεις και θα δίνει διαφορετικές απαντήσεις».










ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

EKTAKTO – Εκλογές ΝΔ: Πρώτος ο Μεϊμαράκης – Τελευταίος ( Γ@μώτ@ ) ο Άδωνις

 Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο «Βήμα FM», από τα πρώτα αποτελέσματα, που περιλαμβάνουν το 7% των εκλογικών τμημάτων της περιφέρειας, χωρίς να υπάρχουν αποτελέσματα από αστικά κέντρα: 


Ο κ. Μεϊμαράκης συγκεντρώνει ποσοστό της τάξης του 45%, στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης με ποσοστό της τάξης του 22%,τρίτος είναι ο Απόστολος Τζιτζικώστας με ποσοστό της τάξης του 20% και τέταρτος ο Άδωνις Γεωργιάδης ( Μπουμπουκος)  με ποσοστό της τάξης του 10%.




ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Δεν ήταν βόμβα το ύποπτο πακέτο στο αεροπλάνο της Air France

Δεν ήταν βόμβα αλλά μάλλον επρόκειτο για μία κακόγουστη φάρσα, το πακέτο που βρέθηκε στις τουαλέτες αεροπλάνου της Air France και το εξαναγκάστηκε το πρωί σε αλλαγή πορείας και προσγείωση στην Κένυα.

Το αεροσκάφος  είχε απογειωθεί από τον Μαυρίκιο με προορισμό το Παρίσι.

Μετά από έρευνες πυροτεχνουργών το ύποπτο πακέτο αποδείχτηκε ότι περιείχε χαρτόνι, χαρτιά και έναν χρονοδιακόπτη.

«Όλες οι πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι το αντικείμενο δε μπορούσε να προκαλέσει έκρηξη ή να καταστρέψει ένα αεροσκάφος, αλλά ήταν ένας συνδυασμός χαρτονιών, φύλλων χαρτιού και ενός χρονοδιακόπτη» ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Air France σε συνέντευξη Τύπου.

Η Air France βρίσκεται τώρα σε επαφή με τις εισαγγελικές αρχές της Γαλλίας προκειμένου να διενεργηθεί έρευνα σχετικά με το περιστατικό.





πηγη



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Στάση εργασίας σε μετρό και προαστιακό τη Δευτέρα

Χωρίς μετρό θα μείνει αύριο Δευτέρα η Αθήνα από τις 21:00 έως τη λήξη της βάρδιας, λόγω προειδοποιητικής στάσης εργασίας των εργαζομένων στο μέσο, ενάντια στις αποκρατικοποιήσεις. 

Τροποποιήσεις θα πραγματοποιηθούν και στα δρομολόγια του προαστιακού σιδηρόδρομου.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!