728x90 AdSpace

  • Ροη Ειδησεων

    Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

    Ποινικοποίηση της ακίνητης περιουσίας στα πλαίσια της νέα τάξης πραγμάτων.

    Το πνεύμα ιδιοκτησίας διπλασιάζει τη δύναμη του ανθρώπου.
    Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας

    Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα
    giota.houliara@gmail.com

    Τον Νοέμβριο του 2016 έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας μια ανεξάρτητη αμερικάνικη παραγωγή του Ραμίν Μπαχράνι (Αμερικανός σκηνοθέτης με καταγωγή από το Ιράν) και τίτλο «99 Homes». H ταινία δεν φέρει επάνω της τίποτε από την αίγλη των μεγάλων χολιγουντιανών παραγωγών ούτε είχε την τύχη να προωθηθεί διαφημιστικά στα πλαίσια του marketing. Παρόλ΄αυτά, καθήλωσε κοινό και κριτικούς με τις εξαιρετικές θεατρικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών αλλά κυρίως με τη κινηματογραφική δράση που παρέπεμπε χωρίς εξάρσεις και χρωματισμούς σε επίπεδο ντοκιμαντέρ και αναδείκνυε σε όλο το εύρος της, το δράμα της κρίσης γύρω από τα στεγαστικά δάνεια που ξέσπασε στις ΗΠΑ το 2008 (και συνεχίζεται μέχρι σήμερα), από τη μεριά όσων ζουν με τη δαμόκλειο σπάθη της κατάσχεσης πάνω απ’ το κεφάλι τους.

    Οι σκηνές με τις εξώσεις που παρουσιάζονται στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας δείχνοντας την πραγματικότητα των ανθρώπων και κάνοντας αισθητή την απουσία του δόγματος περί Αμερικάνικου Ονείρου είναι γεμάτες ένταση και κάνουν το στομάχι του θεατή να σφίγγεται. Η φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ που συνδέεται άμεσα με την κρίση στην Ευρώπη και κατ΄επέκταση στην Ελλάδα προβληματίζουν για το μέλλον όλους εκείνους που κατέχουν ένα σπίτι. «Είναι ακόμα έτσι. Ξέρεις πόσες εξώσεις είδα όταν ετοίμαζα την ταινία;.» δήλωσε ο σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι σε συνέντευξη του στο διαδικτυακό χώρο in.gr το Νοέμβριο του 2014.(Η ταινία είχε παρουσιαστεί πριν την προβολή της στην Ελλάδα στα πλαίσια του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης). «Φίλοι μου μεσίτες μού στέλνουν ακόμα φωτογραφίες. Την προηγούμενη εβδομάδα ένας φίλος μου μεσίτης στη Φλόριντα μού έστειλε φωτογραφία από ένα σπίτι τελείως κατεστραμμένο. Στους τοίχους είχαν γραφτεί φριχτά πράγματα, χειρότερα και από αυτά που δείχνω στην ταινία μου. Η ιστορία συνεχίζεται. Εταιρείες αγοράζουν μαζικά σπίτια που έχουν κατασχεθεί από τις τράπεζες και πιστεύω ότι αυτό θα οδηγήσει στην επόμενη κατάρρευση της οικονομίας. Δεν αποκλείεται να γίνει σε ένα-δυο χρόνια από τώρα. Πολλοί πιστεύουν ότι θα καταρρεύσει η Σίλικον Βάλεϊ, αλλά δεν θα εκπλαγώ εάν καταρρεύσει πάλι η αγορά των ακινήτων» διευκρίνιζει εξηγώντας πως ο εφιάλτης της κρίσης δεν τελείωσε για την Αμερική.

    Φούσκα ακινήτων στις ΗΠΑ.

    «Τη στιγμή που γίνεται αποδεκτή στην κοινωνία η ιδέα ότι η ιδιοκτησία δεν είναι εξίσου ιερή με τους θεϊκούς νόμους, αρχίζει η αναρχία και η τυραννία» ανέφερε ο Αμερικανός ιστορικός Henry Adams πολύ πριν ξεσπάσουν οι οικονομικές κρίσεις στις ΗΠΑ. Σε αντίθεση με την οικονομική κρίση του 1929, όταν η φούσκα εκδηλώθηκε κυρίως στο χρηματιστήριο και στις τιμές των μετοχών, στις αρχές της χιλιετίας, στις ΗΠΑ, η φούσκα εκδηλώθηκε στις τιμές των ακινήτων. Με τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων να κυμαίνονται σε πολύ χαμηλό επίπεδο, η πλειοψηφία των Αμερικάνων απέκτησε τη δυνατότητα να αγοράσει σπίτι. Αναφέροντας πλειοψηφία εννοούμε σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού, ακόμα και ανέργους, ή ημιαπασχολούμενους, οι οποίοι μπορούσαν την εποχή εκείνη να πάρουν στεγαστικό δάνειο.

    Με άλλα λόγια δηλαδή η αμερικανική αγορά, στα πλαίσια πολιτικών επιλογών και της οικοδομικής φιλοσοφίας των ΗΠΑ, ανέπτυξε μια ιδιαίτερη κατηγορία στεγαστικών δανείων, τα λεγόμενα Δάνεια Χαμηλής Εξασφάλισης (Sub-Prime Loans, subprimes). Πρόκειται ουσιαστικά για δάνεια που χορηγούνταν χωρίς εγγύηση σε οικογένειες με ιδιαίτερα χαμηλή πιστοληπτική ικανότητα. Τα δάνεια αυτά δίνονταν με ευκολία και ανέρχονταν στο 13% της συνολικής στεγαστικής πίστης των ΗΠΑ.(Αλήθεια μήπως σας θυμίζει την περίοδο του υπερδανεισμού των Ελλήνων πολιτών από τις τράπεζες όπου με απλή προσημείωση σπιτιού σου παραχωρούσαν δάνειο για κάθε χρήση;)

    Το ερώτημα βέβαια είναι πως θα μπορούσε ο δανειολήπτης με χαμηλό εισόδημα να αποπληρώσει το σπίτι του. Η απάντηση είναι πως δεν μπορούσε, αλλά είχε τη δυνατότητα καθώς ανέβαιναν οι τιμές να πουλήσει το σπίτι, να αποπληρώσει το δάνειο και να βγάλει και κέρδος. Για μια μικρή χρονική περίοδο το σύστημα δούλεψε. Τα ακίνητα άλλαζαν χέρια με μεγάλη ταχύτητα, σε όλο και μεγαλύτερες τιμές και όλοι αποκόμιζαν κέρδη. Στην ουσία, όμως, τα προβλήματα που προέκυπταν από τη χορήγηση αυτών των δανείων και οφείλονταν στην καταστρατήγηση ενός βασικού κανόνα της τραπεζικής πίστης: την αναγκαιότητα διεξαγωγής της δέουσας πιστοληπτικής αξιολόγησης των δανειοληπτών ώστε να διαφοροποιηθούν οι επιτοκιακές χρεώσεις, ανάλογα με τον κίνδυνο, παρέμεναν. Όταν τα επιτόκια άρχιζαν να ανεβαίνουν, πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Μόνο που εκείνη την εποχή γινόταν το τρελό πάρτυ του real estate. Ουδείς σκεφτόταν τις συνέπειες. Οι πολίτες στην προσπάθειά τους να πραγματοποιήσουν το αμερικάνικο όνειρο της κατοικίας αναλάμβαναν δάνεια. Αξιοσημείωτο είναι μάλιστα το γεγονός πως σε αρκετές περιπτώσεις στις ΗΠΑ, τα δάνεια δεν τα χορηγούσαν τα τραπεζικά ιδρύματα αλλά οι κτηματομεσίτες Ο κτηματομεσίτης έπαιζε το ρόλο του μεσολαβητή ανάμεσα στην τράπεζα και τον μελλοντικό ιδιοκτήτη. Αλλά το ξέφρενο αυτό πανηγύρι δεν μπορούσε να συνεχιστεί επ΄άπειρον και η φούσκα δεν είχε τη δυνατότητα να ξεχειλώσει και άλλο καθώς θα έσκαγε. Και έσκασε!

    Ήταν αρχές του 2007 όταν η στεγαστική αγορά των ΗΠΑ άρχισε να παρουσιάζει σημάδια κόπωσης.

    Οι τράπεζες που είχαν προχωρήσει σε τέτοια δάνεια (έστω και μέσω κτηματομεσίτη) χρειαζόντουσαν άμεσα ρευστότητα για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Στις 9 Αυγούστου του 2007 μεγάλη κρίση ξέσπασε από την αδυναμία μεγάλων ομάδων του πληθυσμού να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του για δάνεια subprimes. Οι πλειστηριασμοί διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον και ολόκληρες πόλεις έμειναν στο δρόμο. Είναι η εποχή που οι τράπεζες ξεμένουν από ρευστό και στη Βρετανία δημιουργείται πανικός τραπεζικών αναλήψεων. Καθώς η ανεργία αυξάνεται και η αδυναμία όλο και περισσότερων να αποπληρώσουν τα δάνειά τους συνεχίζεται, φθάνουμε στο 2008 όπου το Σεπτέμβριο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάζεται να κρατικοποιήσει τη Fannie Mae και τη Freddie Mac, οι οποίες είχαν στην κατοχή τους ή ήταν εγγυήτριες για πάνω από το 50% της αγοράς στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Το συνολικό μέγεθος της αγοράς ήταν 12 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η Merril Lynch πωλείται στην Bank of America. H Lehman Brothers χρεοκοπεί. Η AIG λαμβάνει βοήθεια από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση αξίας 85 δισεκατομμυρίων δολαρίων. 150 δισεκατομμύρια δολάρια ρευστοποιήθηκαν μέσα σε δύο μέρες. Το ντόμινο της κρίσης που μετακύλσε στην Ευρώπη είχε ξεκινήσει. Όλοι οι επενδυτές έσπευσαν να ρευστοποιήσουν τα επενδυτικά τους προϊόντα.

    Η Federal National Mortgage Association (Fannie Mae) και οι τράπεζες Federal Home Loan Mortgage Corporation (Freddie Mac) ήταν δυο ιδιωτικά ιδρύματα που υπάγονταν με ένα ιδιαίτερο νομικό καθεστώς ως Government-Sponsored Entities (GES), το οποίο τους επέτρεπε να απολαμβάνουν πιστώσεις εγγυημένες από το κράτος, καθώς και χρηματοδότηση με εξαιρετικά ευνοϊκά επιτόκια.Η αποστολή τους συνίστατο στο να προσφέρουν ρευστότητα στην αγορά της στεγαστικής πίστης, είτε εγγυώμενες τα δάνεια, είτε αγοράζοντάς τα από τις άλλες τράπεζες. Ταυτόχρονα, τα αμερικανικά νοικοκυριά ενθαρρύνονταν να δανειστούν,όπως προαναφέραμε, καθώς είχε θεσπιστεί η έκπτωση των τόκων των στεγαστικών δανείων από το φορολογητέο εισόδημα των δανειοληπτών.Το 1990 και οι δύο μαζί κατείχαν πιστώσεις αξίας 740 δισ. δολαρίων. Το ποσό έφτασε τα 1,25 τρισεκατομμύρια το 1995, ξεπέρασε τα 2 τρισ. το 1999 και τα 4 τρισ. το 2005. Την παραμονή της κρατικοποίησής τους, μάλιστα, το χαρτοφυλάκιό τους ανερχόταν στα 5,4 τρισ. (3,8 τρισ. ευρώ). Δηλαδή έφθανε στο 45% του ενεργητικού των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Εξάλλου, οι δύο εταιρείες στήριζαν το 97% των τίτλων που ήταν δομημένοι πάνω σε ενυπόθηκα δάνεια.


    πηγη

    Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

    ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!
    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    0 comments:

    Δημοσίευση σχολίου

    Το ΕΠΙΟΣΥ INFO ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις , υβριστικά ή συκοφαντικά θα αφαιρούνται!

    Item Reviewed: Ποινικοποίηση της ακίνητης περιουσίας στα πλαίσια της νέα τάξης πραγμάτων. Rating: 5 Reviewed By: Chris Prekanik
    Scroll to Top