EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Οι ανεκτίμητες υπηρεσίες του πρωθυπουργού

Έπεισε την πλειοψηφία των Ελλήνων πως είναι αδύνατη η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη χωρίς μνημόνια, ότι δεν είναι τόσο άσχημο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, καθώς επίσης πως η σκλαβιά του χρέους είναι υποφερτή.

«Η Ελλάδα έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή μέρους του χρέους της, εναλλακτικά το πάγωμα του στο διηνεκές, αφού έχει υποβληθεί σε μία αιματηρή εγχείρηση που διήρκεσε επτά ολόκληρα χρόνια, χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανένας – επειδή οι Έλληνες γνώριζαν τις δικές τους ευθύνες.

Η εγχείρηση όμως απέτυχε με ευθύνη των χειρουργών, ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα, ενώ όλοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Ελλάδας στη διαγραφή του χρέους – γεγονός που σημαίνει πως είναι υποχρεωμένοι οι δανειστές της να το καταλάβουν, καθώς επίσης η κυβέρνηση της να πάψει επιτέλους να εκβιάζεται, σκύβοντας διαρκώς το κεφάλι, εκλιπαρώντας και ζητιανεύοντας.

Δυστυχώς όμως ο πρωθυπουργός προσέφερε μία πραγματικά ανεκτίμητη υπηρεσία στην παγκόσμια ελίτ, καθώς επίσης στη Γερμανία: έπεισε την πλειοψηφία των Ελλήνων πως είναι αδύνατη η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη χωρίς μνημόνια, ότι δεν είναι τόσο άσχημο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης πως η σκλαβιά του χρέους είναι υποφερτή.

Σωστά λοιπόν η καγκελάριος είχε δηλώσει ευχαριστημένη τον Αύγουστο του 2015 ότι, «οι εκλογές στην Ελλάδα δεν είναι μέρος του προβλήματος, αλλά της λύσης του» – αν και ελάχιστοι κατάλαβαν τότε τι ακριβώς εννοούσε ή ποιός ήταν ο στόχος που έκλεισαν οι τράπεζες, επιβάλλοντας αμέσως μετά ελέγχους στη διακίνηση των κεφαλαίων» (ΒΒ).


Άποψη

Οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν καμία απολύτως αντίρρηση να πληρώνουν τους φόρους που πραγματικά τους αναλογούν στο κράτος τους, ακόμη και αν δεν είναι ανταποδοτικοί – παρά το ότι δηλαδή δεν εισπράττουν αντίστοιχες υπηρεσίες, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα κράτη.

Εν τούτοις, είναι άδικο να αναπληρώνουν τους φόρους που δεν αποδίδουν οι μεγάλοι πολυεθνικοί όμιλοι , χρησιμοποιώντας τους φορολογικούς παραδείσους που τους παρέχει η πολιτική ελίτ, ευρισκόμενη στην έμμισθη υπηρεσία τους – κάτι που δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Είναι επίσης άδικο να πληρώνουν γενικά οι Πολίτες για τις διασώσεις των τραπεζών, οι οποίες έχουν πλέον συνηθίσει να ιδιωτικοποιούν τα τεράστια κέρδη τους σε περιόδους ανάπτυξης, κοινωνικοποιώντας τις ανάλογα μεγάλες ζημίες τους σε εποχές ύφεσης – μία διαδικασία που έχει αποκτήσει διαστάσεις επιδημίας, μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008.

Μία επόμενη αδικία, η οποία αφορά κυρίως την Ελλάδα, είναι η πληρωμή φόρων για ένα χρέος που είναι αδύνατον ποτέ να εξυπηρετηθεί – επειδή η χώρα μας καταδικάστηκε σε μία πολιτική λιτότητας μέσω των μνημονίων, η οποία έχει καταστρέψει ολοσχερώς την οικονομία μας, εκτοξεύοντας στα ύψη την ανεργία, οδηγώντας χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χρεοκοπία, μειώνοντας γεωμετρικά το ΑΕΠ κοκ.

Ακόμη όμως και τότε, είμαστε σίγουροι πως οι Έλληνες δεν θα ήθελαν να αποφύγουν τις ευθύνες τους, αρκεί να είχαν τη δυνατότητα. Με απλά λόγια, εάν οι μισθοί, οι συντάξεις, τα εισοδήματα, καθώς επίσης τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν είχαν καταρρεύσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην είναι δυνατόν να πληρωθούν οι συνεχώς αυξανόμενοι φόροι, όσο και αν το επιθυμούν.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι αδιανόητο να απαιτεί μία κυβέρνηση την επιβολή, καθώς επίσης την είσπραξη φόρων από ανέργους, από ζημιογόνες ή χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, από Πολίτες με μισθούς, με εισοδήματα ή με συντάξεις που δύσκολα τους εξασφαλίζουν την επιβίωση, από ανθρώπους που αδυνατούν να πουλήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία ακόμη και σε εξευτελιστικές τιμές, για να ανταποκριθούν με τις υποχρεώσεις τους κοκ.

Στα πλαίσια αυτά, το να βαφτίζει η κυβέρνηση αυθαίρετα τους Έλληνες φοροφυγάδες ή κακοπληρωτές, επιβάλλοντας εξοντωτικές ποινές, τρομοκρατώντας ή οδηγώντας τους στις φυλακές, δεν οδηγεί πουθενά την Ελλάδα – αντίθετα, την εξευτελίζει διεθνώς, μειώνοντας ως εκ τούτου δραματικά τις πιθανότητες να βρεθεί τελικά μία βιώσιμη λύση στα προβλήματα της.

Όσον αφορά τώρα την ίδια την κυβέρνηση, κανένας Πολίτης που δεν είναι «κομματικά αλλοτριωμένος» δεν έχει στόχο του την ανατροπή της, όσο δεν βλέπει κάποια καλύτερη στον ορίζοντα – παρά το ότι έχει τεκμηριωθεί η ανικανότητα, καθώς επίσης η ανεπάρκεια πολλών στελεχών της, ενώ δεν έχει σεβαστεί καθόλου όλα όσα η ίδια πρέσβευε, ως πολιτική παράταξη.

Είναι όμως αδύνατον να αποδέχονται οι Έλληνες τους ισχυρισμούς της, σύμφωνα με τους οποίους παρέλαβε μία χρεοκοπημένη χώρα, χωρίς καμία προοπτική – αφού κανένας δεν την υποχρέωσε να διεκδικήσει την εξουσία, όταν το έκανε επιδείνωσε την οικονομία της χώρας μας, ενώ εάν κρίνει πως δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει, τότε οφείλει άμεσα να αποχωρήσει, να παραιτηθεί.

Προφανώς η κυβέρνηση δεν πρέπει να θεωρεί τους Έλληνες ανόητους, ισχυριζόμενη ότι ψήφισε μέτρα που η ίδια δεν εγκρίνει, επειδή δήθεν εκβιάσθηκε – αφού είχε στη διάθεση της ανέκαθεν τη λύση της παραίτησης, ενώ δεν ρώτησε κανέναν πριν ακόμη υπογράψει τη θανατική καταδίκη της χώρας της (των Πολιτών της ουσιαστικά, αφού η Ελλάδα θα πάει πολύ καλά για τους νέους ιδιοκτήτες της).

Άλλωστε οι Έλληνες δεν είναι μικρά παιδιά, ώστε να μην κατανοούν πως οι συνεχείς κυβιστήσεις της οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στην επιθυμία της να παραμείνει στην εξουσία – ακόμη και αν κάτι τέτοιο προϋποθέτει την «πώληση της ψυχής της στο διάβολο», όπως τεκμηριώνεται από όλες τις ενέργειες της, μετά το θλιβερό συμβιβασμό της 13ης Ιουλίου.

Περαιτέρω, οι Έλληνες είναι υποχρεωμένοι να αντιδρούν ενεργητικά και να την πιέζουν, με κάθε δυνατό τρόπο – ειρηνικά φυσικά, χωρίς όμως να επιλέγουν να σιωπούν όπως τα πρόβατα, οδηγούμενοι στο ικρίωμα από αυτόν που δυστυχώς επέλεξαν να τους κυβερνήσει. Ειδικά οι νέοι, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό δεν θα ήταν συνεπείς μόνο σε σχέση με τον εαυτό τους αλλά, κυρίως, απέναντι στην πατρίδα τους – αφού καμία χώρα δεν έχει μέλλον, όταν εξορίζει τη νεολαία της ή όταν οι νέοι της την εγκαταλείπουν, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.

Ως εκ τούτου, οι αφορισμοί του τύπου «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» είναι εντελώς απαράδεκτοι – εκτός εάν αυτά τα παιδιά είναι ανίκανα να αντιδράσουν και να αμυνθούν, οπότε εύλογα οδηγούνται στον Καιάδα. Εάν δεν είναι τώρα σε θέση να καταλάβουν ότι, στη χώρα τους συντελείται μία βιβλική φυλετική εκκαθάριση, πως σε λίγα χρόνια θα έχουν αντικατασταθεί οι Έλληνες από άλλους λαούς, τότε τίποτα δεν μας σώζει – σε καμία περίπτωση πάντως η νεκρική σιωπή που διαπιστώνεται δυστυχώς στους νέους μας .

Ολοκληρώνοντας, τόσο οι Έλληνες, όσο και η κυβέρνηση, πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως η ονομαστική διαγραφή του χρέους είναι κάτι που δικαιούμαστε – τουλάχιστον ως αποζημίωση για την καταστροφική πολιτική των μνημονίων που μας επιβλήθηκε. Εναλλακτικά, η πληρωμή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων που μας οφείλει η Γερμανία – απαιτήσεις που δεν είναι προφανώς μη ρεαλιστικές και μη επιτεύξιμες .

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο πρωθυπουργός οφείλει να καταλάβει ότι, οι Έλληνες δεν θέλουν να μεταφέρουν τα χρέη τους στις επόμενες γενιές, επιμηκύνοντας το χρόνο αποπληρωμής τους, ούτε να τους κληροδοτήσουν μία ξεπουλημένη χώρα – ακόμη και αν θα πρέπει να υποστούν ακόμη μεγαλύτερα δεινά, από αυτά με τα οποία τους επιβάρυναν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις τους. Μπορεί βέβαια να μη φαίνεται κάτι τέτοιο σήμερα, αλλά σύντομα θα διαπιστωθεί – όταν επιτέλους συνειδητοποιήσουν οι Πολίτες ποιό θα είναι το μέλλον τους.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Είδος υπό εξαφάνιση οι αποδείξεις - Βροχή τα πρόστιμα

«Λαβράκια» φοροδιαφυγής βγάζουν οι έλεγχοι της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων στα νησιά και στις τουριστικές περιοχές, όπου επιχειρηματίες στον χώρο της εστίασης μηχανεύονται όλες τις μεθόδους για να αποκρύψουν έσοδα από την εφορία.
Έτσι σε έλεγχο που έγινε στην παραλία της Κατερίνης εντοπίστηκε ταβέρνα που δεν είχε κόψει αποδείξεις 16.400 ευρώ, ενώ στη Πάρο και την Μύκονο, σε γνωστές ταβέρνες επιβλήθηκαν οι ποινές που προβλέπει ο νόμος επίσης για μη έκδοση αποδείξεων δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Στην Πάρο, σε έλεγχο που διενεργήθηκε σε κατάστημα εστίασης διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν κοπεί 36 αποδείξεις αξίας 6.500 ευρώ. Το κατάστημα σφραγίστηκε τη Δευτέρα συνοδεία της Αστυνομίας αλλά κατά περίεργο τρόπο λίγες ώρες αργότερα αφαιρέθηκε η κορδέλα σφράγισης της ΑΑΔΕ και ζητήθηκε εκ νέου η συνδρομή του ταξίαρχου για να επανατοποθετηθεί. Και πάλι, όμως, στη συνέχεια σβήστηκε από τη σφράγιση η ένδειξη «κλειστό λόγω φοροδιαφυγής», με αποτέλεσμα η επιχείρηση να αντιμετωπίζει τώρα την ποινή του 10ήμερου λουκέτου αντί για το 48ωρο κλείσιμο που της είχε επιβληθεί.

Σε άλλη περίπτωση στη Μύκονο διαπιστώθηκε ότι ο ιδιοκτήτης ταβέρνας δεν είχε κόψει 65 αποδείξεις αξίας 24.000 ευρώ αν και είχε πληρωθεί μέσω POS και είχε χρεώσει τις κάρτες των πελατών. Μη έκδοση αποδείξεων εντοπίστηκε και σε κυλικείο στο καράβι της γραμμής που κάνει το δρομολόγιο Καβάλας - Θάσου όπου και εκεί επιβλήθηκε πρόστιμο, καθώς η νομοθεσία δεν προβλέπει λουκέτο για τέτοιες περιπτώσεις.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Υποχρεωτική επανεξέταση για 3.000 κατόχους παράτυπων τίτλων σπουδών

Σε υποχρεωτική επανεξέταση καλούνται μέχρι τα τέλη του έτους χιλιάδες απόφοιτοι ιδιωτικών τεχνικών εκπαιδευτηρίων (ΤΕΕ) με παράτυπους τίτλους σπουδών.

Πρόκειται για πάνω από 3.000 κατόχους τέτοιων πτυχίων, αρκετοί από τους οποίους κατάφεραν να διοριστούν στη συνέχεια στο δημόσιο εξαιτίας της υψηλής βαθμολογίας που είχαν συγκεντρώσει και κυρίως σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας. Αν και η Μαριέττα Γιαννάκου είχε ψηφίσει ως υπουργός Παιδείας το 2007 σχετικό νόμο που προέβλεπε τη διενέργεια εξετάσεων για τους αποφοίτους των σχολών αυτών, ο νόμος ουδέποτε εφαρμόστηκε. Την ίδια ώρα η Πανελλήνια Ομοσπονδία Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) αντιδρά και τάσσεται κατά της επανεξέτασης, παρέχοντας στην ουσία κάλυψη στους κατόχους τέτοιων πτυχίων.

Το ιστορικό
To 2005 ήρθε στο φως της δημοσιότητας το σκάνδαλο με τα παράτυπα πτυχία, έπειτα από καταγγελία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ). Δύο ιδιωτικά τεχνικά εκπαιδευτήρια, οι σχολές Ευρώπη και Τομή, στην Αρτα φέρονται να εξέδιδαν τίτλους σπουδών σε μαθητές τους με βαθμούς που δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές τους επιδόσεις. Τα συγκεκριμένα εκπαιδευτήρια στην ουσία έδιναν σάρκα και οστά στο ελληνικό όνειρο της μεταπολίτευσης. Αυτό του διορισμού στο δημόσιο. Οι μαθητές ελάμβαναν τίτλους σπουδών με άριστα και στη συνέχεια χρησιμοποιούσαν τα πτυχία αυτά προκειμένου να διοριστούν στο δημόσιο μέσω ΑΣΕΠ. Η άριστη βαθμολογία είχε αποτέλεσμα να λαμβάνουν 1.000 μόρια στη συνολική τους μοριοδότηση με αποτέλεσμα να υπερτερούν έναντι άλλων συνυποψηφίων τους. Εκατοντάδες κάτοχοι τέτοιων τίτλων σπουδών κατάφεραν να διοριστούν. Μόνο τον Σεπτέμβριο του 2004 οι απόφοιτοι των Σχολών Ευρώπη που διορίστηκαν στο δημόσιο ανήλθαν σε 84. Από αυτούς η συντριπτική πλειονότητα σε διάφορα νοσοκομεία ανά την Ελλάδα.

Η τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αποφάσισε να διερευνήσει το σκάνδαλο κάτω από το βάρος των καταγγελιών της Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ). Αρχικά διενεργήθηκε ΕΔΕ από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Ιωαννίνων. Καθηγητές και υπάλληλοι που κλήθηκαν να καταθέσουν περιέγραψαν τα όσα συνέβαιναν πίσω από τις πόρτες των συγκεκριμένων εκπαιδευτηρίων. Μαθητές δεν πήγαιναν στα μαθήματα αλλά έπαιρναν κανονικά πτυχίο, παρεμβάσεις στα γραπτά μαθητών, πιέσεις στους καθηγητές για άριστη βαθμολογία, παράνομες εγγραφές κ.τ.λ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση αναπληρωτή εκπαιδευτικού με την ειδικότητα θεολόγου ο οποίος προκειμένου να διοριστεί στο δημόσιο έλαβε πτυχίο από ιδιωτικό εκπαιδευτήριο της Θεσσαλονίκης. Με τη μόνη διαφορά ότι ο συγκεκριμένος θεολόγος την περίοδο που φαίνεται, σύμφωνα με τον τίτλο σπουδών, να φοιτά στη Θεσσαλονίκη υπηρετούσε ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μία ακόμη χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή απόφοιτης συγκεκριμένου ΤΕΕ, η οποία κατάφερε να διοριστεί στο δημόσιο αλλά παράλληλα με τη φοίτησή της στο ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα απασχολούνταν εκεί και ως… εκπαιδευτικός. Με λίγα λόγια η καθηγήτρια ήταν παράλληλα και μαθήτρια στο ΤΕΕ.

Πλημμελής επιτήρηση, γνωστά θέματα και παραγραφή

Εντυπωσιακά είναι και τα όσα αναφέρει η έκθεση ελέγχου με ημερομηνία 11 Μαΐου 2011 η οποία πραγματοποιήθηκε από συγκεκριμένη εκπαιδευτικό στα δύο εκπαιδευτήρια στην Αρτα. Η εκπαιδευτικός ήταν μέλος της επιτροπής που συγκροτήθηκε έπειτα από συνεδρίαση του ΠΥΣΔΕ του Ν. Αρτας προκειμένου να εκδώσει έκθεση-πρόταση αναφορικά με τη νομιμότητα των συγκεκριμένων ΤΕΕ. Η εκπαιδευτικός είχε μειοψηφήσει έναντι των άλλων δύο μελών της επιτροπής με αποτέλεσμα να εκδοθούν δύο διαφορετικά πορίσματα. Στο δικό της πόρισμα η ίδια είχε διαπιστώσει ότι για το σχολικό έτος 2002-2003 είχαν εγγραφεί στις Σχολές Ευρώπη στην Αρτα 520 μαθητές. Ωστόσο, όπως διαπιστώνει στην έκθεση ελέγχου της, η χωρητικότητα του σχολείου δεν ξεπερνούσε τους 220. Με λίγα λόγια οι μαθητές ουδέποτε φοίτησαν. Σε ό,τι αφορά το ΤΕΕ Τομή η έκθεση ελέγχου αναφέρει πως γινόταν «πλημμελής επιτήρηση κατά τη διάρκεια εξέτασης των μαθητών με προφανή σκοπό να διευκολυνθούν οι μαθητές να αντιγράψουν», ενώ παράλληλα πολλοί μαθητές ήταν διπλοεγγεγραμμένοι. Φοιτούσαν δηλαδή ταυτόχρονα τόσο σε δημόσιο όσο και ιδιωτικό ΤΕΕ κατά παράβαση της νομοθεσίας. Μεταξύ των διευκολύνσεων που παρείχαν στους σπουδαστές τους τα δύο ΤΕΕ ήταν και «η συστηματική αλλοίωση ή αντικατάσταση των γραπτών των μαθητών τους», ενώ οι πτυχιακές εξετάσεις ήταν απολύτως διαβλητές.

«Οι πτυχιακές εξετάσεις των μαθητών και των δύο ιδιωτικών ΤΕΕ ήταν απολύτως διαβλητές, χωρίς το απαιτούμενο κύρος, παραβιάζοντας κάθε έννοια νομιμότητας αφού τα θέματα των εξετάσεων ήταν γνωστά στους εξεταζόμενους» υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά στην έκθεση ελέγχου.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη για αναζήτηση τυχόν ποινικών ευθυνών. Η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αρτας άσκησε ποινικές διώξεις κατά 28 εκπαιδευτικών. Μεταξύ αυτών και όσοι είχαν παραπεμφθεί στο Ανώτατο Περιφερειακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΑΠΥΣΔΕ) Ηπείρου για το πειθαρχικό παράπτωμα της παράβασης καθήκοντος. Με το υπ’ αριθμόν 62/2012 βούλευμα οι κατηγορούμενοι εκπαιδευτικοί απαλλάχτηκαν από τις κατηγορίες λόγω παραγραφής. Οι κατηγορίες ήταν σε βαθμό πλημμελήματος και από το 2007, που ξέσπασε το σκάνδαλο, είχε παρέλθει πενταετία.

Ο νόμος Γιαννάκου δεν εφαρμόστηκε ποτέ
Το 2007 η Μαριέττα Γιαννάκου προχώρησε στην ψήφιση του νόμου 3577/2007. Ο νόμος προέβλεπε ότι τα πτυχία των ΤΕΕ που τους αφαιρέθηκε η άδεια θα έπρεπε να χορηγηθούν εκ νέου έπειτα από ειδικές πτυχιακές εξετάσεις. Ο νόμος αφορούσε όσους αποφοίτους των σχολών αυτών έλαβαν πτυχίο κατά τα έτη 2004- 2008. Ωστόσο ο νόμος Γιαννάκου δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Τόσο μέχρι το πέρας της «γαλάζιας» διακυβέρνησης το 2009 όσο και στη συνέχεια από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Σαμαρά – Βενιζέλου. Οι διάδοχοι της κ. Γιαννάκου αδιαφόρησαν παντελώς για τον συγκεκριμένο νόμο, ενώ οι απόφοιτοι των εκπαιδευτηρίων αυτών συνέχιζαν να διορίζονται στο δημόσιο λόγω της ευνοϊκής τους βαθμολόγησης.

Μάλιστα το 2011 συνέβη και κάτι το οποίο εγείρει πολλά ερωτήματα. Την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η προανακριτική διαδικασία για τη συγκεκριμένη υπόθεση και στο μεταξύ οι άδειες των ΤΕΕ είχαν ανακληθεί, ένας εκ των τότε κατηγορουμένων τοποθετήθηκε στη θέση του επικεφαλής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του νομού Αρτας. Παρά το γεγονός ότι ήταν εμπλεκόμενος στη συγκεκριμένη υπόθεση και η τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας είχε ενημερωθεί σχετικά από την ΟΙΕΛΕ για την εμπλοκή του.

Το 2016 και ενώ είχαν περάσει εννέα χρόνια από την ψήφιση του νόμου Γιαννάκου, δίχως αυτός να εφαρμοστεί, ψηφίστηκε από τον τότε υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη ο ν. 4415/2016. Ο νόμος ουσιαστικά ισχυροποιούσε τον νόμο Γιαννάκου και επέκτεινε την εφαρμογή του και για τους κατόχους πτυχίων πέραν των ετών 2004-2008. Είχε προηγηθεί σχετική εισήγηση από τους ελεγκτές του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ) προς το υπουργείο Παιδείας έπειτα από έλεγχο που πραγματοποίησαν το 2015. Στο πόρισμά τους και συγκεκριμένα στις προτάσεις τους προς το υπουργείο Παιδείας ανέφεραν χαρακτηριστικά:

«Να μεριμνήσει (το υπουργείο Παιδείας) για την τροποποίηση της παρ. 2 του άρθρου 24 του νόμου 3577/2007 έτσι ώστε να καλύπτει κάθε μη σύννομη περίπτωση λειτουργίας ιδιωτικών ΤΕΕ ή χορήγησης πτυχίου χωρίς χρονικό προσδιορισμό, προβλέποντας παράλληλα και τη σχετική διαδικασία».

Τον περασμένο Αύγουστο ψηφίστηκε στη Βουλή ο νόμος 4485/2017. Το άρθρο 72 του νόμου ουσιαστικά έθεσε το πλαίσιο της σχετικής διαδικασίας που θα πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική πολιτεία για τα πτυχία αυτά. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Documento» η σχετική διαδικασία αναμένεται να υλοποιηθεί το αργότερο μέχρι τα τέλη του έτους. Είναι η πρώτη φορά έπειτα από το ξέσπασμα του σκανδάλου το 2005 που οι απόφοιτοι των σχολών αυτών θα κληθούν να δώσουν εξετάσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του υπουργείου Παιδείας οι απόφοιτοι των σχολών αυτών ανέρχονται σε περίπου 3.071. Από αυτούς οι 1.186 αφορούν την ειδικότητα «βοηθός νοσηλευτικής», ενώ σχεδόν οι μισοί από αυτούς φέρονται να έχουν διοριστεί στο δημόσιο.

Να σημειωθεί ότι τον Γενάρη του 2017, το υπουργείο Παιδείας κήρυξε άκυρους τους τίτλους δεκαοκτώ ιδιωτικών σχολείων σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ οι απόφοιτοί τους αποκλείστηκαν από τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ για διορισμό στο δημόσιο. Επρόκειτο για τα δύο ιδιωτικά εκπαιδευτήρια στην Αρτα, ένα στη Βοιωτία, τρία στη Θεσσαλονίκη, ένα στις Σέρρες, ένα στην Αττική, δύο στα Τρίκαλα και επτά στη Λάρισα.

Αγωγή της ΠΟΕΔΗΝ κατά της ΟΙΕΛΕ

Στο μεταξύ πόλεμος μεταξύ ΠΟΕΔΗΝ και ΟΙΕΛΕ έχει ξεσπάσει για το συγκεκριμένο ζήτημα. Πριν από λίγες μέρες η ΠΟΕΔΗΝ κατέθεσε αγωγή κατά της ΟΙΕΛΕ και προσωπικά κατά του προέδρου της ΟΙΕΛΕ Μιχάλη Κουρουτού. Σε αυτή γίνεται λόγος για 5.000 κατόχους τέτοιων πτυχίων που απασχολούνται σε υπηρεσίες της υγείας, καθώς επίσης και για «ψευδείς ισχυρισμούς» και «υβριστική συμπεριφορά» από την πλευρά της ΟΙΕΛΕ και ζητείται αποζημίωση 200.000 ευρώ. Το «Documento» επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλη Γιαννάκο και έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα αναφορικά με το θέμα της επανεξέτασης που προωθεί το υπουργείο Παιδείας όπως επίσης και για την προσφυγή στη Δικαιοσύνη σε βάρος της ΠΟΕΔΗΝ.

Σε ό,τι αφορά την επανεξέταση των αποφοίτων των σχολών αυτών ο κ. Γιαννάκος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν πλαστά πτυχία», ενώ υπογράμμισε ότι η ΠΟΕΔΗΝ τάσσεται κατά της επανεξέτασης.

«Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να γίνει διαγωνισμός, θα προσφύγουμε με ασφαλιστικά μέτρα κατά της υπουργικής απόφασης και στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να ακυρώσουμε τον διαγωνισμό με δικαστήρια και κινητοποιήσεις» υπογράμμισε στο «Documento» ο κ. Γιαννάκος και συμπλήρωσε: «Οσοι έχουν πλαστά πτυχία να διωχτούν από το δημόσιο, οι άνθρωποι αυτοί όμως δεν έχουν».

Η αλήθεια είναι ότι τα πτυχία αρκετών αποφοίτων των εκπαιδευτηρίων αυτών δεν είναι πλαστά αλλά στην ουσία… παράτυπα. Ελάμβαναν δηλαδή βαθμολογίες που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και κατάφερναν να διορίζονται στο δημόσιο σε βάρος άλλων συνανθρώπων τους που οι βαθμολογίες τους ήταν χαμηλότερες. Η επανεξέταση των αποφοίτων κατά έναν τρόπο αποκαθιστά το περί δικαίου αίσθημα στην ελληνική κοινωνία, ενώ ερωτήματα γεννά η στάση του συνδικαλιστικού οργάνου που εκπροσωπεί όσους έχουν διοριστεί σε υπηρεσίες υγείας. Το ερώτημα βέβαια που τίθεται πλέον είναι και η στάση που θα κρατήσει η ΝΔ απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αν θα συμφωνήσει δηλαδή να εφαρμοστούν όσα προέβλεπε στην ουσία ο νόμος Γιαννάκου ή θα διαφωνήσει μόνο και μόνο για μικροπολιτικούς λόγους.

Δημήτρης Μπαξεβανάκης Υφυπουργός Παιδείας

«Δεν παίζουμε με τις παρανομίες»


Το 2007 επί υπουργίας της κ. Γιαννάκου ψηφίστηκε ο νόμος 3577 που όριζε τη διενέργεια πτυχιακών εξετάσεων για τους κατόχους χιλιάδων παράτυπων πτυχίων που εκδόθηκαν από αρκετά ιδιωτικά ΤΕΕ των οποίων η λειτουργία κρίθηκε μη νόμιμη και στα οποία επιβλήθηκαν ποινές. Οι εξετάσεις αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ ούτε από την κυβέρνηση της ΝΔ ούτε από την επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε από τη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Στην τελευταία μάλιστα κυβέρνηση υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος παριστάνει ότι θέλει δήθεν να ενισχύσει την αριστεία. Ενώ λοιπόν πρόλαβε να θέσει σε διαθεσιμότητα πολλές χιλιάδες υπαλλήλους, μεταξύ αυτών και 2.000 εκπαιδευτικούς, δεν ασχολήθηκε καθόλου με όσους κατέχουν αυτά τα παράτυπα πτυχία.

Η κυβέρνησή μας, με τον πρόσφατο νόμο 4485, ρύθμισε όλες τις λεπτομέρειες και είμαστε πλέον έτοιμοι ώστε τους προσεχείς μήνες να διενεργηθούν οι εξετάσεις. Οσοι επιτύχουν θα αποκτήσουν νόμιμα πτυχία. Για όσους αποτύχουν ή δεν προσέλθουν στον διαγωνισμό ο νόμος ορίζει ότι τα πτυχία που κατέχουν είναι εξαρχής ανίσχυρα. Ας καταλάβουν όλοι ότι εμείς δεν παίζουμε με τις παρανομίες που έχουν διαπραχθεί από τα συγκεκριμένα ιδιωτικά ΤΕΕ.

Μαριέττα Γιαννάκου, πρώην υπουργός Παιδείας

«Ανεπίτρεπτο να μην αντιμετωπίζονται τέτοιες υποθέσεις»


Ο νόμος 3577/2007 περιελάμβανε ειδικό άρθρο για τα ιδιωτικά ΤΕΕ. Προ αυτού, με βάση καταγγελίες που είχαν γίνει από την ΟΙΕΛΕ και είχαν επιβεβαιωθεί, είχαν επιβληθεί πειθαρχικές κυρώσεις ανάλογης βαρύτητας με το αδίκημα, για όλες τις παραβάσεις των κανόνων λειτουργίας και για τα σχολικά έτη 2004-2008. Ο νόμος όριζε ότι οι μαθητές αυτών των ΤΕΕ θα ελάμβαναν έγκυρο πτυχίο ύστερα από ειδικές πτυχιακές εξετάσεις που θα διενεργούσε το υπουργείο Παιδείας. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι ότι οι απόφοιτοι αυτών των ΤΕΕ διορίστηκαν σε μεγάλη έκταση στο δημόσιο με βάση τα κριτήρια του ΑΣΕΠ, μεταξύ των οποίων, σημαντική συμμετοχή είχε η βαθμολογία κατά την αποφοίτηση από τα σχολεία αυτά. Κατ’ αυτό τον τρόπο πιθανόν παραμερίστηκαν παιδιά με έγκυρο πτυχίο, προς χάριν παιδιών με «χαριστική» βαθμολογία. Σε κάθε περίπτωση είναι ανεπίτρεπτο τέτοιες υποθέσεις να μην αντιμετωπίζονται άμεσα από τα αρμόδια υπουργεία και τη Δικαιοσύνη ώστε να αποτραπεί η επανάληψη αυτών των φαινομένων.

Μιχάλης Κουρουτός Πρόεδρος ΟΙΕΛΕ

«Καταστρατήγηση κάθε έννοιας αξιοκρατίας και ισονομίας»




Εδώ και δεκαετίες ιδιωτικοί φορείς παιδείας εκδίδουν παράνομους τίτλους, διεξάγουν μαϊμού-εξετάσεις, παραχαράσσουν βαθμολογίες. Τούτο συμβαίνει σε όλο το φάσμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να έχουν λάβει απολυτήρια γυμνασίου-λυκείου, πιστοποιήσεις ξένων γλωσσών και ηλεκτρονικών υπολογιστών και πιστοποιήσεις άλλων επαγγελματικών προσόντων χωρίς ουσιαστικά να παρακολουθούν μαθήματα, χωρίς καν να δίνουν εξετάσεις. Η θηριώδης αυτή μηχανή εκπαιδευτικής παρανομίας όπου ξεπλένονται εκατομμύρια ευρώ καταστρατηγεί κάθε έννοια ισονομίας και αξιοκρατίας και διευρύνει τις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες. Ας μην ξεχνάμε ότι οι κάτοχοι αυτών των παράνομων τίτλων που ήταν με άριστο βαθμό λάμβαναν τον ανώτατο αριθμό μοριοδότησης στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και καταλάμβαναν έτσι τις θέσεις των παιδιών που μόχθησαν για να πάρουν το απολυτήριό τους. Οσο για την ΠΟΕΔΗΝ, που κατέθεσε αγωγή εναντίον μας, δεν έχω να πω πολλά. Απλώς και μόνο επισημαίνω ότι στο κείμενο της αγωγής, που αποτελεί τραγέλαφο, αποκαλούν «νόμιμα» τα αμαρτωλά ιδιωτικά ΤΕΕ που εξέδιδαν τους παράνομους τίτλους (και στα οποία η πολιτεία έχει βάλει λουκέτο) και «ανύποπτους» τους μαθητές που έπαιρναν τα πτυχία τους χωρίς να παρακολουθούν μαθήματα, εργαστήρια κ.λπ.





πηγη


Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΙΑΝΙΣΤΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ

Κατρακύλα δίχως τέλος από μια συμμορία ψευτοαριστερών που κάνανε κατάληψη της εξουσίας εξαπατώντας έναν λαό και κάνουν πλιάτσικο στην περιουσία του δημοσίου..

Ολοι μας θυμόμαστε τον διορισμό της ΣΥΡΙΖΑΙΑΣ πιανίστριας και υποψηφίας από την πεντέλη ως μουσική επιμελήτρια στον ΟΑΣΑ με μισθό 3900 ευρώ..










ΕΡΧΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΜΕ ΧΘΕΣΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΙΣΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΥΠΕΧΩΔΕ ΩΣ ΜΕΤΑΚΛΗΤΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟ...
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΠΙΑΝΙΣΤΑ ΤΟΥ




πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Είναι το Ποδόσφαιρο έξω από την Πολιτική;

Οι καθεστωτικοί μηχανισμοί προπαγάνδας (ΜΜΕ, κόμματα και CIA), ιδιαίτερα η δημοσιογραφία της ποδοσφαιρικής σήψης, ανακάλυψε (!!!) τώρα, με τις γελοιότητες του Αλαφούζου περί «κυβερνητικής διαπλοκής» στο Ποδόσφαιρο, το πόσο «λάθος» και μεγάλο «κακό» είναι η σύνδεση του Ποδοσφαίρου με την Πολιτική!!! 

Η όρασή τους είχε χαθεί όταν ο Μαρινάκης, ΕΥΘΕΩΣ, χρησιμοποιούσε τον «Ολυμπιακό» για την κατάληψη του Δήμου Πειραιά. Εδώ δεν υπήρχε ΑΜΕΣΗ σύνδεση του ποδοσφαίρου με την πολιτική!!!

Ούτε, επίσης, υπήρξε ΑΜΕΣΗ σύνδεση του ποδοσφαίρου με την πολιτική, όταν ένας άλλος «νονός», ο Μπέος, εμπορεύτηκε ασύστολα το ποδόσφαιρο για την πολιτική του αναρρίχηση… 

Τέλος, όλοι αυτοί οι ηθικολόγοι της ποδοσφαιρικής δημοσιογραφικής πορνείας, δεν έβγαλαν τις παρωπίδες τους, ούτε όταν ο νέος εισβολέας στο Ποδόσφαιρο, Ιβάν Σαββίδης, ανοικτά σηματοδότησε ότι ο ΠΑΟΚ είναι το «εργαλείο» για πολιτικούς στόχους: Και η διείσδυση στο χώρο των ΜΜΕ είναι πολιτικός στόχος. 

Και η ΟΜΟΛΟΓΙΑ (Σαββίδη) στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, ότι λειτούργησε σαν «λαγός», επιβεβαιώνει την άμεση πολιτική διαπλοκή με την κυβέρνηση… 

Οι παρωπίδες πολλών δημοσιογράφων αφαιρέθηκαν τώρα με τη γελοία, αλλά και βλακώδη «πολιτική παρέμβαση» Αλαφούζου… 

Η μεγάλη, όμως, ΑΠΑΤΗ
 των κατεστημένων προπαγανδιστικών μηχανισμών και των αρουραίων της δημοσιογραφίας συνίσταται σε τούτο: Στην αγωνιώδη προσπάθειά τους να εμφανίσουν το Ποδόσφαιρο (το σύγχρονο όπιο) ΕΞΩ και ΥΠΕΡΑΝΩ της Πολιτικής, σαν κάτι το «αυτόνομο» και «ανεξάρτητο». 
Καταρχάς το Ποδόσφαιρο, ως δομή, θεσμική λειτουργία και θέαμα, είναι το ίδιο μια ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ του συστήματος με συγκεκριμένους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ στόχους: Το αφιόνι του φανατισμού, τη συσκότιση της κριτικής σκέψης, τους τεχνητούς (αταξικούς) διχασμούς, την ψυχωτική βαρβαρότητα, τη χειραγώγηση των λαϊκών στρωμάτων και πολλά άλλα. 

Η ίδια η «διαπλοκή» Κράτους, παρακράτους, ποδοσφαιρικών κυκλωμάτων, σωματείων, παραγόντων κ.λπ είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ λειτουργία… 

Με την ευρεία έννοια ΤΙΠΟΤΑ δεν υπάρχει ΕΞΩ και Υπεράνω της Πολιτικής. 

Το Ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα με την εμπορευματοποίησή του, δηλαδή με το πέρασμά του στα χέρια των ισχυρών του χρήματος και των «νονών» του χρήματος, είναι ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ στην Πολιτική, διαπλέκεται με το οικοδόμημα της καπιταλιστικής εξουσίας. 
Μέχρι χθες η διαπλοκή αυτή, οι σχέσεις, δηλαδή, ποδοσφαίρου και πολιτικής, ήταν ΕΜΜΕΣΕΣ, ακριβώς όπως είναι κάθε «νορμάλ» σχέση Κεφαλαίου και Πολιτικής. 

Το κεφάλαιο κυβερνάει δια πολιτικών αντιπροσώπων, έμμεσα και όχι άμεσα… 

Οι άμεσες, επεμβάσεις του κεφαλαίου, αποτελούν παρακμιακά συμπτώματα της δυσλειτουργίας του ελληνικού καπιταλισμού, λόγω της ιστορικής του καθυστέρησης και όχι τον κανόνα. 

Σήμερα, λόγω του καθεστώτος της νέας αποικιοκρατίας μας,τείνουν να γίνουν κανόνας οι ΑΜΕΣΕΣ πολιτικές επεμβάσεις του κεφαλαίου, ιδιαίτερα των μαφιόζων του χρήματος (αυτό όμως είναι αντικείμενο ξεχωριστής ανάλυσης). 

Το δρόμο των ΑΜΕΣΩΝ πολιτικών παρεμβάσεων, στο Ποδόσφαιρο, τον άνοιξε ο Μαρινάκης με την ευθεία εισβολή του στην πολιτική αρένα (αυτό που η όραση πολλών δημοσιογράφων δεν είδε).
 

Από τότε επισημαίναμε ότι το «πείραμα» Μαρινάκη θα γενικευτεί, αν πετύχει. Γράφαμε: 

«Κάθε «μαφιόζος» του χρήματος και «νονός» του ποδοσφαίρου θα «επενδύει» πάνω στο ποδοσφαιρικό αφιόνι του οπαδού και θα το μετατρέπει σε πολιτική υστερία, σε πολιτικό αφιόνι: ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Δηλαδή πλήρης ισοπέδωση των ιδεολογικών οριοθετήσεων και της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ (το νεοταξικό αίτημα περί ΤΕΛΟΥΣ των ιδεολογιών και της ιστορίας). 

Σήμερα γενικεύεται η άμεση πολιτική παρέμβαση των ποδοσφαιρικών μαφιών: Οι ομάδες αρχίζουν να μετατρέπονται σε όργανα πολιτικής προπαγάνδας, σε «τοπικές» των κυβερνητικών κομμάτων. 
Ο αγώνας της «παράγκας» τώρα δικαιώνεται!!! 

Μαρινάκης-Αλαφούζος ανοίγουν, νέα, ΚΟΙΝΗ πολιτική παράγκα από τη μια, και από την άλλη ο Ιβάν Σαββίδης ανοίγει τη δική του συριζαίκη «παράγκα»… 

Από την ΕΜΜΕΣΗ διαπλοκή Ποδοσφαίρου και Πολιτικής (αυτή που ΠΑΝΤΑ υπήρχε) φτάνουμε στην ΑΜΕΣΗ ταύτιση του Ποδοσφαίρου με την Πολιτική… 

Και η τραγωδία, μόλις έχει αρχίσει: Βρίσκεται στα πρώτα επεισόδια…
 

ΥΓ. 
Φυσικά όλη αυτή η άμεση πολιτικοποίηση της μαφιόζικης ποδοσφαιρικής λειτουργίας δεν εδραιώνει μόνο τις δυνάμεις του 4ου Ράιχ (με «αριστερές» και δεξιές λεοντές), αλλά, αντικειμενικά στηρίζει και το ΣΥΡΙΖΑ: Τον εμφανίζει σαν «εξυγιαντή» και πολέμιο της «Διαπλοκής» και σαν το ισχυρό «ανάχωμα» απέναντι στη Δεξιά. 

Τα «αριστερά» ανδρείκελα του 4ου Ράιχ
 τα οποία διαπλέκονται με τους διεθνείς (αλλά και εγχώριους) μαφιόζους του χρήματος, οι επαρμένες και μοχθηρές δυνάμεις της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ (ΣΥΡΙΖΑ) εμφανίζονται σαν εχθροί της δεξιάς και της «διαπλοκής»… 

Τελικά μήπως ο Αλαφούζος και ο Μαρινάκης παρέχουν σωσίβιο στο ΣΥΡΙΖΑ;



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Σαν Σημερα 1941 ξεκινά η πολιορκία του Λένινγκραντ, που θα διαρκέσει 17 μήνες.



Σαν Σημερα 1941 ξεκινά η πολιορκία του Λένινγκραντ, που θα διαρκέσει 17 μήνες.

Την πολιορκία του Λένινγκραντ και τα όσα φριχτά συνέβησαν περιγράφει σ΄ ένα εξαιρετικό κειμενό του ο συνάδελφος Βενιζέλος Λεβεντογιάννης:

Η μικρή Τάνια Σαβίτσεβα, επιτάχυνε το βήμα της. Ήθελε να βρεθεί στο σπίτι της πριν πέσει ο ήλιος. Στους δρόμους και στις δεκάδες γέφυρες της πόλης που γεννήθηκε και έμενε, δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Ένας βοριάς σάρωνε τα πάντα. Η θερμοκρασία το βράδυ άγγιζε και τους -30. Το πλακόστρωτο γλίστραγε επικίνδυνα. Το βράδυ το χιόνι γινόταν πάγος. Η Τάνια έστριψε αριστερά στην οδό Απράσκιν και βρέθηκε στην πλατεία Λομονόσοβα. Στην άκρη σε ένα παγκάκι μια μητέρα κρατούσε στην αγκαλιά της ένα παιδάκι. Έμοιαζε να το κοιτάζει. Δεν κουνιόντουσαν. Μικροί σταλακτίτες κρέμονταν από τη μύτη και τα μαλλιά τους. Ήταν νεκροί και οι δύο, από την πείνα και το κρύο.
 
Δεξιά και αριστερά δεκάδες πτώματα είχαν παραμείνει άταφα ανάμεσα στα χαλάσματα, ύστερα από τους σφοδρούς βομβαρδισμούς. Είχαν παγώσει. Δεν μύριζαν, ούτε σάπιζαν...
Η Τάνια, πάντα όταν έβγαινε στους δρόμους, αρνιόταν να κοιτάξει τους νεκρούς. Όταν βράδιαζε, τους φοβόταν κιόλας. Περισσότερο και από τις βόμβες. Προσπέρασε τα πτώματα και σήκωσε τον γιακά από το πανωφόρι της, ενώ με το μικρό χεράκι της κατέβασε περισσότερο τον βαρύ σκούφο στο μέτωπο της. Πέρασε τρέχοντας τα ερείπια που κάποτε ήταν το υπέροχο κτίριο που στεγαζόταν το θέατρο Κ'οργκοκο και διέσχισε την μικρή γέφυρα του καναλιού Φοντάνκα.
 
 
Ήταν χαρούμενη. Είχε καταφέρει να βρει φαγητό και μόλις θα έφτανε σπίτι θα απολάμβανε με τους συγγενείς της ένα υπέροχο δείπνο. Ζούσαν όλοι μαζί, γονείς, θείες, παππούδες, στριμωγμένοι στον δεύτερο όροφο ενός νεοκλασικού κτιρίου στην οδό Πραβόυ πίσω από το αστυνομικό τμήμα. Πολλές φορές σκέφτηκαν να μετακομίσουν σε κάποιο υπόγειο καταφύγιο για να γλυτώσουν από τους βομβαρδισμούς όμως ο παππούς Βάνιας αρνιόταν πεισματικά να εγκαταλείψει το σπίτι.
Στην εσωτερική τσέπη του βαριού παλτού της έκρυβε δυο φέτες σαπισμένο σκληρό ψωμί και ένα νεκρό παγωμένο, αλλά διατηρημένο άριστα, αρουραίο που είχε βρει πριν από λίγη ώρα σε κάτι σκουπίδια στην άκρη ενός υπονόμου δίπλα από το Ζιμνίζ Ντβόρετς, τα καλοκαιρινά ανάκτορα των Τσάρων. Επιτάχυνε το βήμα της ευχαριστημένη...
 

Η Τάνια ζούσε στην ομορφότερη κατά πολλούς πόλη της Ευρώπης. Ένα μείγμα Βενετίας και Παρισιού. Με άπειρα κανάλια να την διασχίζουν και τον ποταμό Νέβα να δεσπόζει. Με τη χλιδή και τα υπέροχα κτίρια, τα περισσότερα κτισμένα σε ρυθμούς Μπαρόκ και Αρτ Νουβό, να την κοσμούν, δίνοντας μια τσαρική μεγαλοπρεπέστατη ατμόσφαιρα. Ζούσε στην πόλη των καλλιτεχνών των διανοούμενων και των συγγραφέων. Η Τάνια ήξερε ότι παλιά την πόλη την ονόμαζαν Αγία Πετρούπολη, αλλά τώρα είχε το όνομα του πρώτου ηγέτη της μεγάλης χώρας της. Τώρα την ονόμαζαν “Πόλη του Λένιν”...
 
ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ Βαυαρικές Άλπεις, λίγους μήνες νωρίτερα. Απρίλιος 1941

Ο Χάιντς Λίγκε ο πιστός προσωπικός, μπάτλερ του Αδόλφου Χίτλερ, ήταν τρομερά αγχωμένος. Έδινε συνέχεια διαταγές στο προσωπικό του πύργου προκειμένου τίποτε να μην πάει στραβά. Ο Φύρερ εδώ και τρεις ημέρες δεν είχε βγει από το γραφείο του. Δεν είχε καν αναπαυθεί έστω και για μερικές ώρες. Ήταν συνέχεια κλεισμένος με τους στενότερους επιτελείς του και σχεδίαζαν... Ο άνθρωπος που λάτρευε σαν θεό, τον είχε φωνάξει τόσες φορές μέσα. Ο Λιγκε είχε καταλάβει ότι κάτι σημαντικό συνέβαινε. Είχε δει και τους τεράστιους απλωμένους χάρτες επάνω στο μεγάλο δρύινο γραφείο. Είχε ακούσει τις φωνές του όταν επέπληττε κάποιον ανώτατο αξιωματικό του.

Τώρα τον είχε φωνάξει πάλι μέσα. Ήθελε δροσερό νερό και ασπιρίνες. Πονούσε φρικτά το κεφάλι του. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ένας υπηρέτης έφερε την κρυστάλλινη κανάτα με τα ποτήρια από τη Βοημία. Ο Λιγκε ίσιωσε τη στρατιωτική του στολή, έφτιαξε τα μαλλιά του, χτύπησε διακριτικά την βαριά πόρτα και μπήκε. Περπάτησε αρκετά στο παχύ χαλί του μεγάλου γραφείου.
 
πτώματα από το κρύο και τους βομβαρισμούς βρισκόντουσαν παντού. Στο βάθος εκρήγνυται μια βόμβα

Δεξιά του ήταν μια τεράστια τζαμαρία με υπέροχη θέα στις Άλπεις. Αριστερά του, πορτραίτα Πρώσων αξιωματικών, τον κοίταζαν αυστηρά σαν να τον επέπλητταν. Τον έκαναν να νιώθει άβολα. Στους άλλους τοίχους ήταν κρεμασμένες σημαίες της χώρας του και στην άκρη ένα τεράστιο πορτραίτο του Φύρερ του. Στο βάθος σκυμμένοι κάτω από χάρτες συνομιλούσαν ο Χίτλερ με τους συνεργάτες του. Πίσω τους, επάνω στον τοίχο μπορούσε να δει το Χάρτη της Σοβιετικής Ένωσης. Τρία Βέλη ξεκινούσαν από τη Γερμανία, και άνοιγαν σαν βεντάλια. Ένα Βόρεια ένα στο μέσον και ένα Νότια...
“Οι ασπιρίνες που ζητήσατε φύρερ μου” είπε και στάθηκε προσοχή όταν έφτασε δίπλα στον ηγέτη του Γ Ράιχ. Ακούνητος, σχεδόν δεν ανέπνεε. Κανείς δεν του έδωσε σημασία και ο Λίγκε περίμενε υπομονετικά. 
 
“Operation Nordlicht, κύριοι” είπε ο Αδόλφος Χίτλερ απευθυνόμενος στον Ροδόλφο Ες και τον Χάιρνιχ Χίμλερ. “Επιχείρηση Βόρειο Σέλας. Μέρος της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Με αυτό θα τσακίσουμε τους Σοβιετικούς. Ήδη όπως καλά ξέρετε οι 3 στρατιές μας είναι έτοιμες. Η ομάδα στρατιών Βοράς η Ομάδα Κέντρο και η Ομάδα Νότος. Μέχρι το τέλος του φθινοπώρου πρέπει να έχουμε καταλάβει το Μινσκ το Κίεβο και το Λένινγκραντ. Μετά θα ασχοληθούμε με τη Μόσχα και με τα πετρέλαια του Καυκάσου. Θέλω την προσοχή σας στην Επιχείρηση Βόρειο Σέλας. Θέλω να πάνε όλα όπως τα έχουμε σχεδιάσει παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες. Θέλω μέχρι να μπει ο χειμώνας, η Αγία Πετρούπολη να έχει ισοπεδωθεί , δεν θέλω να υπάρχει στο χάρτη πόλη με την ονομασία Λένινγκραντ. Επικεφαλής στο Βόρειο Σέλας θα είναι ο Generalfeldmarschall , ο στρατάρχης Φον Λέεμπ”.
Ο Λέεμπ σηκώθηκε χτύπησε στρατιωτικά τα τακούνια από τις μπότες του σαν παλιός Πρώσος αξιωματικός και ετοιμάστηκε να μιλήσει...
 
 
Ο Χίτλερ σήκωσε το κεφάλι του, είδε τον μπάτλερ του, έφτιαξε τη χωρίστρα του, έκανε νόημα με το χέρι του στον Λέεμπ να σωπάσει και ρώτησε εκνευρισμένος: “ Χάιντς τι ζητάς εδώ;” Πριν ο Λίγκε προλάβει να απαντήσει ο Χίτλερ συμπλήρωσε: “ Ααα ναι έφερες τις ασπιρίνες. Άφησε τες και φύγε..”
Εκείνο το απόγευμα του Απρίλη του 1941 μόλις ο Χάιντς Λίγκε βγήκε από το γραφείο, ο Χίτλερ διαφώνησε έντονα με τον Στρατάρχη Λεμπ για τον τρόπο της επίθεσης στο Λένινγκραντ. Ο Χίτλερ ζητούσε μια αστραπιαία επίθεση που θα τσάκιζε τους μισητούς Σοβιετικούς στο Λένινγκραντ. Ο Λέεμπ του απάντησε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον για 4 λόγους.

Πρώτον η ιδιομορφία και η ιδιαιτερότητα της περιοχής πέριξ της πόλης εκμηδένιζε το γερμανικό πλεονέκτημα σε υλικοτεχνική υποδομή αλλά και σε έμψυχο υλικό και καθιστούσε τον καλύτερα εξοπλισμένο και ανώτερο σε όλα, Γερμανό στρατιώτη, εφάμιλλο του Σοβιετικού. Μια κατά μέτωπον επίθεση θα είχε ανυπολόγιστο κόστος.
 
Δεύτερον, η πόλη, χτισμένη στο δέλτα του ποταμού Νέβα, περιβαλλόταν από ελώδεις εκτάσεις, όπου τα τεθωρακισμένα θα κολλούσαν και θα γίνονταν εύκολη λεία για τους Ρώσους αντιαρματιστές. Ακόμη όμως κι αν περνούσαν, οι κύριες αστικές περιοχές διαρρέονται από κανάλια και επικοινωνούν με πολύ στενές γέφυρες θα αναγκάζονταν, λοιπόν, να αναλωθούν σε πολύμηνες μάχες εκ του συστάδην, κτήριο προς κτήριο και γέφυρα προς γέφυρα, σε μια άγνωστη μεγαλούπολη που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να διαθέσει εκατοντάδες χιλιάδες επιστράτους για την άμυνά της.
 
Σοβιετικά Α/Α με φόντο το χρυσό τρούλο του Αγίου Ισαάκ 

Τρίτον πιθανή απόβαση από το Φινλανδικό κόλπο ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία λόγω του απροσπέλαστου της Κροστάνδης, ενός οχυρωμένου νησιού στη θαλάσσια είσοδο της πόλης που λειτουργεί ως αβύθιστο πλοίο. Επίσης, ο γερμανικός στρατός δε διέθετε εμπειρία σε τέτοιου είδους αποβατικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Επιπλέον εμπόδιο αποτελούσε ο αρκετά ισχυρός Σοβιετικός Στόλος Βόρειας Θάλασσας και τα υποβρύχια του.
 
Και τέταρτον, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν Ρώσοι και Εβραίοι, εν αντιθέσει με τις Βαλτικές Δημοκρατίες, όπου οι κάτοικοι είχαν δει τους Γερμανούς ως απελευθερωτές. Επομένως ήταν δύσκολο να συγκροτηθούν δωσιλογικές ομάδες ή να βρεθούν ντόπιοι με καλή γνώση της πόλης, οι οποίοι θα βοηθούσαν την Βέρμαχτ.
 
Ο Χίτλερ ρώτησε τότε τον αξιωματικό του τι έχει να προτείνει και εκείνος απάντησε με ένα τόνο απαισιοδοξίας: “Πολιορκία. Μόνο πολιορκία. Οι πληροφορίες μου θέλουν το Λένινγκραντ να έχει εφόδια μόνο για κάποιες ημέρες. 'Αλευρα και σιτηρά για 35 ημέρες, ζυμαρικά για 30 ημέρες, κρέας για33 ημέρες, λίπη για 45 ημέρες, και ζάχαρη για 60 . . .”
 
Ο Χίτλερ έμεινε να κοιτά το χάρτη σκεπτικός. Έσπαγε το κεφάλι του να βρει κάτι, ένα ψεγάδι, για να αντικρούσει τον επιτελή του και να τον αποπέμψει. Δεν συμπαθούσε και ιδιαίτερα τους Πρώσους αξιωματικούς και την έπαρση τους. Κι όμως ο Λέεμπ είχε δίκιο. Ο ηγέτης του Γ Ράιχ πήρε τις 2 ασπιρίνες και όσο έπινε το νερό του, κοίταζε στα μάτια τον αξιωματικό του. Μετά σηκώθηκε, έφτιαξε ξανά τη χωρίστρα του και μίλησε: “ Ο Φον Λέεμπ σαν συνεπής καθολικός προτιμά να προσεύχεται παρά να πολεμά. Αλλά εδώ έχει δίκιο. Το Λένινγκραντ θα πέσει με πολιορκία. Θα κόψουμε κάθε δρόμο, κάθε δίοδο της πόλης με τον έξω κόσμο. Οποιαδήποτε πρόταση παράδοσης από το Λένινγκραντ πρέπει να απορριφθεί. Σε αυτό τον αγώνα δεν με ενδιαφέρει να κρατήσω έστω ένα μικρό ποσοστό της πόλης ζωντανό. Ισοπεδώστε το... Θέλω να σβηστεί από προσώπου γης ” (directive No 1601)

Πτέρυγα παίδων σε νοσοκομείο του Λένινγκραντ-χριστούγεννα του 1942

Λένινγκραντ αρχηγείο Κόκκινου Στρατού- Νοέμβριος 1941 Εξωτερική θερμοκρασία -22

Η πόρτα του υπόγειου γραφείου άνοιξε ξαφνικά και μέσα στο γεμάτο καπνό δωμάτιο μπήκε γρήγορα ένας άνδρας. Τίναξε το χιόνι από το βαρύ χακί στρατιωτικό του παλτό, έβγαλε το καπέλο του και δάγκωσε τα γάντια του. Τα έβγαλε και ακούμπησε τα χέρια του στο μαγκάλι που έκαιγε σε μια άκρη. Μέσα στο δωμάτιο υπήρχαν δύο υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του Κόκκινου στρατού.

Ο άνδρας που κοίταζε ένα χάρτη της πόλης κάτω το δυνατό φως μιας λάμπας, σήκωσε το δίχως μαλλιά καραφλό κεφάλι του: “ Ααα σύντροφε Κλιμέντ Βοροσίλοφ, σε περιμέναμε. Βάλε λίγο τσάι και έλα να μας εξηγήσεις την κατάσταση”
 
Ο Κλιμέντ Βοροσίλοφ έγνεψε καταφατικά και κατευθύνθηκε προς το σαμοβάρι που βρισκόταν κάτω από το πορτραίτο του Στάλιν σε μια άκρη του δωματίου.

“ Τα πράγματα Σύντροφοι δεν πάνε καθόλου μα καθόλου καλά” είπε ο καραφλός μεγαλόσωμος άνδρας “ η πολιορκία είναι πλήρης. Η θέση μας είναι εξαιρετικά δυσχερής” Τίναξε τη στάχτη από το βαρύ ρώσικο τσιγάρο του, και συνέχισε: “Νότια της πόλης, η Βέρμαχτ μαζί με τη Γαλάζια μεραρχία των Ισπανών, έχουν δημιουργήσει ένα ημικύκλιο που μας έχει αποκόψει. Από τον Φινλανδικό κόλπο μέχρι τις νότιες ακτές της της λίμνης Λατόγκα, δεν έχουμε καμία επικοινωνία με τις άλλες πόλεις. Βόρεια, τα τσιράκια των Γερμανών οι Φινλανδοί, ελέγχουν την άνω Λατόγκα και την Καρελία. Ενισχύσεις δεν μπορούν να έρθουν από πουθενά. Όλοι οι άξονες είναι κλειστοί. Τα τρόφιμα τελείωσαν, πετρέλαιο δεν έχουμε. Είμαστε καταδικασμένοι να πολεμήσουμε μέχρι ενός. Το θέμα είναι να κάνουμε τους ναζί να πληρώσουν ακριβά κάθε μέτρο πόλης που θα παίρνουν”

Ό άνδρας που πριν λίγη ώρα είχε μπει στο αρχηγείο, άφησε το φλιτζάνι με το αχνιστό τσάι, σε ένα γραφείο και πλησίασε τον χάρτη.
 
Γκεόργκι Ζούκοφ

“Σύντροφε Ζούκοφ μου επιτρέπετε;”

Ο καραφλός στρατηγός στάθηκε διακριτικά στην άκρη του επίπλου δίπλα στον μεγάλο απλωμένο χάρτη. Πλάι του ήταν ένας άλλος ανώτατος αξιωματικός του Κόκκινου στρατού, ο στρατηγός Λεονίντ Γκοβόροφ.

“Σύντροφε στρατηγέ Ζούκοφ, Σύντροφε στρατηγέ Γκοβόροφ, μόλις επέστρεψα από τα οχυρωματικά έργα. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε από τον Ιούνιο, έχουμε δημιουργήσει στην ευρύτερη περιφέρεια του Λένινγκραντ ένα ισχυρό δίκτυο άμυνας. 800 χιλιόμετρα συρματόπλεγμα, και 5.000 οχυρώματα δεν είναι κάτι που οι ναζί μπορούν να αγνοήσουν.”

Ο Βοροσίλοφ έσκυψε στο χάρτη και άρχισε να δείχνει: “ Εδώ, εδώ και εδώ οι γερμανικές επιθέσεις αποκρούονται. Εδώ στα δυτικά, τα έλη, μας βοηθούν. Τα πάντσερ κολλάνε και τα διαλύουμε. Από τα βόρεια οι δυνάμεις μας κρατάνε καλά. Νομίζω ότι τα προβλήματα μας είναι δυο. Οι άμαχοι και η έλλειψη εφοδίων. Αυτά πρέπει να επιλύσουμε αλλά πως....”

Η σειρήνα από ένα βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης Junkers ju 87 “stuka”, έκοψε τα λόγια του Βοροσίλοφ στη μέση. Ο χαρακτηριστικός του ήχος, πάγωνε ακόμη και τους ψυχραιμότερους πολεμιστές. Ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, το δωμάτιο σείστηκε δυνατά. Σοβάδες και σκόνη έπεσαν πάνω στο γραφείο με τον απλωμένο χάρτη και τα φώτα έσβησαν για λίγο. Μετά η λάμπα τρεμόπαιξε και άναψε πάλι.


Σοβιετικοί φαντάροι σε χαράκωμα στις παρυφές της πόλης

“Καταραμένη Λουφτβάφε” Ψιθύρισε ο Ζούκοφ. Τίναξε τη σκόνη από τα διακριτικά του στο γιακά στη βάση του λαιμού του, άναψε ένα άλλο τσιγάρο και πήρε πάλι το λόγο: “ Σας μεταφέρω τα λόγια του συντρόφου Ιωσήφ Στάλιν: “Το Λένινγκραντ δεν πρέπει να πέσει. Εάν το πάρουν οι ναζί τότε θα δημιουργήσουν μια τανάλια από βορά και από το κέντρο, που θα ισοπεδώσει τη Μόσχα. Η πατρίδα μας θα χαθεί και μαζί της τα οράματα του σοσιαλισμού. Το Λένινγκραντ πρέπει να κρατηθεί πάση θυσία. Ανεξαρτήτου κόστους. Οι 200.000 στρατιώτες του στρατού μας που το υπερασπίζονται μαζί με τα 4μιση εκατομμύρια των κατοίκων του, θα θυσιαστούν όλοι, εάν χρειαστεί, αλλά οι Γερμανοί δεν θα πατήσουν το πόδι τους. Σύντροφε Βοροσίλοφ όπως ξέρεις αναλαμβάνω την υπεράσπιση της πόλης με εντολή της Stavka, της Ανώτατης στρατιωτικής Διοίκησης Μόσχας, του Πολιτικού Γραφείου και του συντρόφου Στάλιν προσωπικά. Καλώ εσένα και τον σύντροφο Γκοβόροφ να με βοηθήσετε στο σκοπό αυτό. Για μένα Κλιμέντ, δεν υπάρχει η προηγούμενη αποτυχία σου στη Φινλανδία...”

Ο στρατηγός Λεονίντ Γκοβόροφ που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούσε σιωπηλός πήρε το λόγο: “ Σύντροφοι κοιτάξτε εδώ στο χάρτη.” Το δάχτυλο του πέρασε πάνω από τη λίμνη Λατόγκα. “Ίσως αυτή να είναι η λύση στο πρόβλημα μας. Ίσως αυτός να είναι ο δρόμος της ζωής...”
 

Τιχβίν - Λένινγκραντ διαμέσω της παγωμένης λίμνης: Ο δρόμος της ζωής, Στη φωτό φαίνεται η πλήρης πολιορκία 

Πρόχειρο Στρατόπεδο Κόκκινου στρατού- Πόλη Τιχβίν 200 χιλιόμετρα ανατολικά του Λένινγκραντ- Ξημερώματα 20ης Νοεμβρίου 1941

¨Πες τους ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Δεν το κάνω και ας με στείλουν στη Σιβηρία”. Ο Σάσα – Αντρέι Πιτσιπένκο από τα Ουράλια, λοχίας – οδηγός του Κόκκινου στρατού, ήταν κατηγορηματικός: “ Δεν πάω, αυτό να τους πεις”.

Ο Λοχαγός Βασίλι Φετίσοφ, φίλος αδελφικός του Σάσα, που γνωρίστηκαν όταν ακόμη σπούδαζαν μαζί στη σχολή αξιωματικών έτρεχε ξωπίσω του πάνω στο λασπωμένο χωματόδρομο. Το χιόνι μαστίγωνε και τους δύο και ο αέρας δεν τους άφηνε να ακουστούν. Οι μπότες τους ήταν μέσα στη λάσπη και οι χακί στολές τους είχαν γίνει λευκές. Ο Σάσα θα έπρεπε να είναι και εκείνος λοχαγός αλλά ο ατίθασος χαρακτήρας του, δεν άρεσε στον Επίτροπο - καθοδηγητή στη σχολή αξιωματικών. Τον υποβάθμισε.


Ο Κόκκινος Στρατός στο Τιχβίν
 
“Στάσου βρε Σάσα μισό λεπτό. Με κάνεις και σε κυνηγάω. Στάσου άνθρωπε μου.” Ο Βασίλι τον έφτασε και του έκλεισε το δρόμο: “ Μια φορά μόνο θα πάμε και μετά τέλος. Εξάλλου είναι διαταγή” Ο Σάσα τον κοίταξε ειρωνικά και απάντησε: “ Να μην σου πω που γράφω τη διαταγή τους. Ας πάνε αυτοί να οδηγήσουν πάνω σε μια τεράστια παγωμένη λίμνη ένα φορτωμένο φορτηγό”

Ο Σάσα – Αντρέι ευχαριστημένος που μίλησε έτσι, προσπέρασε τον αποσβολωμένο Βασίλι καικατευθύνθηκε προς τους κοιτώνες. Ήθελε όσο τίποτε άλλο να ξαπλώσει. Ο Σοβιετικός στρατός είχε ανακαταλάβει το Τιχβίν πριν από λίγες ώρες και ο ίδιος είχε πολεμήσει σαν σκυλί. Τώρα ήθελε να ξεκουραστεί.

Ο Βασίλι Φετίσοφ που είχε μάθει τα κουσούρια του χαρακτήρα του αγαπημένου του φίλου φώναξε: “Λοχία Πιτσιπένκο κάθε ημέρα που περνάει πεθαίνουν 20.000 άνθρωποι στην καταραμένη πόλη. Πεθαίνουν παιδιά σαν τον μικρό σου Γιούρι... Σε 2 ώρες να είσαι έτοιμος...”
Ο αέρας λες και συμμάχησε, μετέφερε δυνατά και καθαρά τα λόγια του Βασίλι στα αυτιά του Σάσα...
 
Νεκροί στους δρόμους. Νοσοκόμες εξετάζουν τα πτώματα

Ο γερμανικός κλοιός στο Τιχβίν που οδηγούσε απευθείας στα νοτιοδυτικά της Λατόγκα, είχε σπάσει. Οι Σοβιετικοί με μια σφοδρή αντεπίθεση πήραν πάλι την πόλη και τώρα ετοιμαζόντουσαν για ένα εγχείρημα που έμελλε να μείνει στην ιστορία. Θα μετέφεραν εφόδια, τρόφιμα, και φάρμακα στους πολιορκημένους του Λένινγκραντ, με φορτηγά πάνω στην παγωμένη λίμνη. Μόλις ξεφόρτωναν θα εκκένωναν και θα απομάκρυναν από την πόλη τους αρρώστους, τους γέροντες και τα παιδιά.... Ο Δρόμος της ζωής....
 
Ο Σάσα οδηγούσε το φορτηγό του επάνω στον πάγο. Ένα σοβιετικής παραγωγής GAZ AA του ενάμιση τόνου, τα περίφημα “polutorka”, κατασκευασμένο στα εργοστάσια των “εργατών και αγροτών του κόκκινου στρατού” RKKA.

Δεν μιλούσε. Ήταν νύχτα και λόγω του χειμώνα θα αργούσε πολύ να ξημερώσει. Ο ουρανός δεν είχε σύννεφα 200 χιλιόμετρα μακριά από το Τιχβίν όπου λίγες ώρες πριν το σάρωνε σφοδρή χιονοθύελλα. Ο τόπος φωτιζόταν με ένα ψυχρό γαλαζωπό φως που αντανακλούσε στον πάγο.


Νυχτερινή οδήγηση με τα polytorka, επάνω στην παγωμένη Λαντόγκα

Ο Σάσα έβλεπε καθαρά τα αστέρια. Ήταν μια γλυκιά νύχτα χωρίς χιόνι και κρύο. Η θερμοκρασία επάνω στη λίμνη όπου βρισκόταν με το polutorka του θα πρέπει να άγγιζε τους -10. Έδιωξε από το μυαλό του οποιαδήποτε κακιά σκέψη για τον πάγο και πάτησε το μαλακά το γκάζι. Το φορτηγό έχασε για λίγο την πρόσφυση του και ο Σάσα χαμογέλασε. Πάντα διασκέδαζε με τέτοιου είδους παιχνίδια. Πάτησε και άλλο το γκάζι και έκανε το τιμόνι ανάποδα για να επανέλθει. 
Μπροστά του και πίσω του άλλοτε σε μια σειρά, άλλοτε σαν βεντάλια, εκατοντάδες φορτηγά GAZ αλλά και έλκηθρα λίγο πιο πίσω, μετέφεραν από το “δρόμο της ζωής” της λίμνης Λατόνγκα, εφόδια και φάρμακα στους πολιορκημένους...
 
Ιστορίες θάρρους

Το Λένινγκραντ δεν έπεσε ποτέ. Οι Γερμανοί το πολιόρκησαν επί 872 ημέρες. Δεν κατάφεραν ούτε στις παρυφές της πόλης να μπουν. Το Λένινγκραντ θρήνησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Οι περισσότεροι άμαχοι, οι περισσότεροι από το κρύο και την πείνα. Τα τρόφιμα, το πετρέλαιο τα φάρμακα εξαντλήθηκαν από τον δεύτερο μήνα. Ο πρώτος χειμώνας του 41 ήταν ο πιο δύσκολος. Το Λένινγκραντ θα έπεφτε εάν οι Σοβιετικοί δεν καταλάμβαναν την πόλη Τιχβίν και δεν δημιουργούσαν τον “δρόμο της ζωής”. Όσο διήρκεσε η πολιορκία, τόσο ο δρόμος της ζωής ήταν ανοιχτός. Τον πρώτο χειμώνα τα φορτηγά polutorka και τα έλκηθρα, νύχτα μέρα περνούσαν την παγωμένη λίμνη Λατόγκα και μετέφεραν εφόδια. Μετά επέστρεφαν γεμάτα με τραυματίες ή αρρώστους ή μικρά παιδιά και ηλικιωμένους.

 
polutorka διασχίζουν τη Λατόνγκα λίγο πριν λιώσουν οι πάγοι. 2 αεροπλανα τα προστατεύουν 
 
Η Γερμανική αεροπορία όσο και εάν χτυπούσε της εφοδιοπομπές δεν κατάφερε ποτέ να τις σταματήσει. Μόνο ένα στα τρία φορτηγά κατάφερνε να φτάσει μέσα στην πόλη σε αυτό το δρομολόγιο του θανάτου. Το καλοκαίρι του 1942 όταν οι πάγοι έλιωσαν, τα εφόδια συνέχιζαν να στέλνονται με φορτηγίδες. Οι Γερμανοί βύθισαν εκατοντάδες από αυτές. Οι Σοβιετικοί όμως κράτησαν το δρόμο ανοιχτό. Τον επόμενο χειμώνα όταν ξαναπάγωσε η λίμνη οι Σοβιετικοί κράτησαν ανοιχτό τον δίαυλο κατασκευάζοντας μια σιδηροδρομική γραμμή πάνω στη λίμνη. Επίσης πριν παγώσει η Λατόνγκα, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να ποντίσουν αγωγό πετρελαίου σε βάθος 12μιση μέτρων. Έτσι κατάφεραν να ανακουφίσουν λίγο τους πολιορκημένους. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και το 1943.
 
Οι κάτοικοι της πόλης προσπάθησαν να προστατεύσουν τους θησαυρούς και τα κτίρια της. Στη φάση των βομβαρδισμών είχαν καλύψει τα περισσότερα κτίρια με ένα ειδικό δίχτυ το οποίο όταν οι βόμβες από τα αεροπλάνα έπεφταν επάνω , λειτουργούσε σαν ... ¨αερόσακος” και οι περισσότερες δεν έσκαγαν. Στα περισσότερα κτίρια επίσης είχαν τοποθετήσει τεράστια φουσκωτά μπαλόνια που και αυτά έκαναν το ίδιο.

Με χαρτόνι, ξύλα και μπογιές είχαν δημιουργήσει τρούλους από εκκλησιές, μικρά κτίρια ακόμη και πλατείες. Δεκάδες τέτοιες κατασκευές μπέρδευαν τους Γερμανούς πιλότους των βομβαρδιστικών που από ψηλά δεν μπορούσαν να προσανατολιστούν και έριχναν τις βόμβες αλλού. Μια ημέρα που τα Γερμανικά βομβαρδιστικά σηκώθηκαν για να ισοπεδώσουν την πόλη οι πιλότοι τους βρέθηκαν μπροστά σε μια έκλπηξη.



τεράστια μπαλόνια προστάτευαν τα κτίρια από τις βόμβες.Έπαιζαν το ρόλο "αερόσακου"

Είχαν σαν σημείο αναφοράς και κέντρο προσανατολισμού τους τα ανάκτορα του Ερμιτάζ. Μόνο που από εκείνη την ημέρα από ψηλά έβλεπαν 2 Ερμιτάζ. Το ένα στην βόρεια πλευρά και το άλλο στη Δυτική. Δεν ήξεραν τι να χτυπήσουν, που να χτυπήσουν. Το πραγματικό Ερμιτάζ είχε καλυφθεί με ένα τεράστιο δίχτυ, το οποίο οι κάτοικοι ,είχαν “στολίσει” με χιλιάδες λουλούδια και μικρά δεντράκια. Από ψηλά έμοιαζε με ένα υπέροχο καταπράσινο αλσύλλιο, από τα εκατοντάδες που υπήρχαν στην πόλη. Ο τεράστιος χρυσός θόλος της εκκλησίας του Αγίου Ισαάκ (άλλο σημείο αναφοράς για τους Γερμανούς πιλότους), σε ένα βράδυ καλύφθηκε με τόνους από χώμα. Από ψηλά οι σαστισμένοι και απορημένοι πιλότοι έβλεπαν απλά έναν λόφο...
 
Ένα πρωινό του άγριου χειμώνα του 1942 ένα σοβιετικό καταδιωκτικό αεροπλάνο έσπασε τον από αέρα αποκλεισμό των Γερμανών. Πέταξε πάνω από την πόλη και έριξε σε προκαθορισμένο σημείο έναν ελαφρύ σφραγισμένο ταχυδρομικό σάκο. Την ίδια στιγμή ανακλήθηκαν ενώ πολεμούσαν στα χαρακώματα στις παρυφές της πόλης, όλοι όσοι ήταν επαγγελματίες μουσικοί . Μέσα στον σάκο υπήρχαν οι παρτιτούρες από το συμφωνικό έργο του Ντμίτρι Σοστάκοβιτς που έγραψε (και ολοκλήρωσε στις 27 Δεκεμβρίου του 1941), για τον ηρωισμό των πολιορκημένων (Symphony No7. Opus 60 Leningrad).

Στις 9 Αυγούστου τα κανόνια των πολιορκημένων σφυροκόπησαν τις θέσεις του Γερμανικού πυροβολικού, στέλνοντας περισσότερες από 3000 οβίδες. Τα Γερμανικά κανόνια σίγησαν...

Οι Γερμανοί αιφνιδιάστηκαν και καθώς προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον μαζικό αυτό βομβαρδισμό, άκουσαν από κάθε σημείο της πολιορκημένης πόλης τους ήχους κλασσικής μουσικής να δονεί τον αέρα.

Οι Σοβιετικοί είχαν τοποθετήσει μεγάφωνα σε κάθε δρόμο του Λένινγκραντ και όσοι κάτοικοι μπορούσαν είχαν συγκεντρωθεί και παρακολουθούσαν την απίστευτη αυτή συναυλία. Οι μουσικοί από τα χαρακώματα σχημάτισαν συμφωνική ορχήστρα και έπαιζαν το έργο του Σοστάκοβιτς.


σπάνια φωτό: σφοδρός βομβαρδισμός την ώρα που το polytorka διασχίζει τη λίμνη 
 
Με εντολή των αρχών η ζωή στην πόλη έπρεπε να συνεχιστεί κανονικά. Τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και όλες οι υπηρεσίες δεν σταμάτησαν λεπτό να λειτουργούν. Το ίδιο και τα θέατρα και οι κινηματογράφοι

Πολλοί άνθρωποι πέθαναν από το κρύο επειδή αρνήθηκαν να κάψουν τις βιβλιοθήκες και τα βιβλία τους για να ζεσταθούν. Άλλοι πάλι πέθαναν από την ασιτία. Όπως ο καθηγητής βοτανολογίας του πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, ο οποίος αρνήθηκε να φάει την τεράστια συλλογή του πανεπιστημίου που περιελάμβανε πλήθος βρώσιμων φυτών, καρπών και σπόρων (περισσότερα από 200.000 τεμάχια διαφόρων ειδών). Επίσης όπως και στο Στάλινγκραντ, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας παρατηρήθηκαν φαινόμενα κανιβαλισμού.
 
Πριν την πολιορκία το Λένινγκραντ αριθμούσε τεσσεράμισι εκατομμύρια ψυχές. Στο τέλος της πολιορκίας είχαν μείνει μέσα στην Πόλη 700.000 άνθρωποι. Για τον ηρωισμό των κατοίκων της, ήταν η μοναδική πόλη της Σοβιετικής Ένωσης που έλαβε από τους Δυτικούς τον τιμητικό τίτλο της “Ηρωικής Πόλης”. Το Λένινγκραντ έγινε σύμβολο θάρρους, αυταπάρνησης, μαχητικότητας και δύναμης για ολόκληρο τον κόσμο.

1944 - Λένινγκραντ.
Ο Σάσα – Αντρέι Πιτσιπένκο σταμάτησε το “polutorka” του ακριβώς έξω από την πλατεία Πρεοπραζνεσκάγια. Όλο το τοπίο ήταν ντυμένο στα λευκά. Χιόνι παντού. Από την καρότσα πήδησαν κάτω 10 φαντάροι του Σοβιετικού στρατού και χάθηκαν αριστερά στην οδό Κορντολένκο προς το μουσείο Κβαρντίρα Νεκράσοβα. Η σφοδρή επίθεση του κόκκινου στρατού είχε αποδεκατίσει τη Γαλάζια μεραρχία των Ισπανών και τώρα κυνηγούσε τα απομεινάρια της Βέρμαχτ που έτρεχαν μαζί με τους Φινλανδούς να σωθούν. Η πολιορκία είχε τελειώσει.


αιχμάλωτοι Γερμανοι στρατιώτες, μετά το τέλος της πολιορκίας του Λένινγκραντ
 
Ο Σάσα βγήκε έξω από το φορτηγό του κρατώντας το Καλάσνικοφ των αξιωματικών του Σοβιετικού στρατού, στα χέρια του.

Άναψε ένα τσιγάρο και το ρούφηξε αργά. Σκέφτηκε τον φίλο του. Κοίταξε ψηλά το χιόνι που έπεφτε. Ο Βασίλι είχε διαμελιστεί πριν από τρεις μήνες. Μια βόμβα χτύπησε το φορτηγό του, πάνω στη λίμνη Λατόγκα. Του έλειπε ο φίλος του...

Σκέφτηκε τον γιο του. Χαμογέλασε. Ο Γιούρι θα είναι τώρα 7 χρονών. Ο πόλεμος σε λίγο θα τελείωνε. 
Οι Γερμανοί υποχωρούσαν τρέχοντας σε όλα τα μέτωπα. Θα γύριζε πίσω στα Ουράλια. Στην οικογένεια του...

Με την άκρη του ματιού του, ο Σάσα έπιασε μια κίνηση μέσα στην ολόλευκη καλυμμένη από χιόνι πλατεία.

Ξανακοίταξε καλύτερα. Κάτι υπήρχε θαμμένο κάτω από το χιόνι και κουνιόταν ελάχιστα. Στην αρχή νόμιζε ότι ήταν κανένα γατί που προσπαθούσε να κρυφτεί. Μετά σκέφτηκε λογικά. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Κανένα ζώο δεν κυκλοφορούσε στο Λένινγκραντ. Είχαν φαγωθεί και εξαφανιστεί όλα...
Πλησίασε αργά το παγκάκι της πλατείας, δίπλα από κάτι κούνιες που άφηναν ένα στριγκό, μονότονο ήχο, καθώς ο αέρας, σαν αόρατο χέρι, τις κουνούσε ρυθμικά. Το χιόνι είχε σχηματίσει ένα μικρό βουναλάκι. Όμως κάτι ζωντανό ήταν από κάτω. Γονάτισε και το καθάρισε.. Στην αρχή τρόμαξε με αυτό που είδε. Μετά συνειδητοποίησε ότι είναι ένα πρόσωπο , ένα όμορφο πρόσωπο από ένα μικρό κοριτσάκι. Αποστεωμένο, με ρουφηγμένα μάγουλα, χλωμό. Με μεγάλα μάτια. Το σήκωσε και το πήρε στην αγκαλιά του. Το παιδί πέθαινε από το κρύο και την πείνα: “Μην πεθάνεις τώρα. Όλα τελείωσαν, οι Γερμανοί έφυγαν. Θα γίνεις καλά”


Άγαλμα του Πιτσιπένκο που μεταφέρει το κοριτσάκι νεκρό 
 
Το μικρό κοριτσάκι του έπιασε το μπράτσο, άνοιξε τα ματάκια του και τον κοίταξε. Δεν ήταν πάνω από 10 - 12 χρονών. Φορούσε ένα σκούφο και ένα βαρύ παλτό.

Ο Σάσα το σήκωσε και έτρεξε στο φορτηγό του. Στα ελάχιστα μέτρα μέχρι το polutorka, ένιωσε ένα κοφτό ξαφνικό τράνταγμα. Το μικρό κορμάκι κουνήθηκε άλλη μια φορά και μετά έμεινε άκαμπτο στην αγκαλιά του... Πέθανε....

Στο νοσοκομείο οι γιατροί του είπαν ότι η ασιτία ,η εξάντληση και το κρύο το σκότωσαν. Του έδωσαν το σκούφο και το βρεγμένο παλτό του που τώρα είχε γίνει βαρύτερο από το χιόνι που έλιωσε πάνω του.
Μέσα στο παλτό οι γιατροί βρήκαν και ένα ημερολόγιο 9 σελίδων γραμμένο από τα χεράκια του μικρού κοριτσιού. Του το έδωσαν και αυτό.

Ο Σάσα πήγε να διαμαρτυρηθεί. Δεν γνώριζε το παιδάκι δεν ήταν συγγενής του, τι να τα έκανε τα ρούχα του. Τελικά τα πήρε και πήγε στο polutorka του. Σε λίγο θα έπρεπε να μεταφέρει τους φαντάρους δυτικότερα...

Στο φορτηγό ξεδίπλωσε τις 9 προχειρογραμμένες σελίδες και διάβασε:

 




πηγη


Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!