EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Οι πολυεθνικές και τα «νησιά των θησαυρών»

Ο δρόμος των μεγάλων πολυεθνικών οδηγεί στα Νησιά των Θησαυρών, αλλά και σε προορισμούς λιγότερο μακρινούς, όπως η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και οι Κάτω Χώρες. Αυτά είναι τα πιο γνωστά μέρη που οι πολυεθνικές επιχειρήσεις τοποθετούν (κρύβουν;) μεγάλο μέρος των χρημάτων τους. Πολυεθνικές εταιρείες που είναι ικανές για όλα, προκειμένου να παραμείνουν τα χρήματά τους σε ασφαλή μέρη όπως τα παραπάνω, μακριά από τα φώτα των φορολογικών αρχών των χωρών τους.

του Κώστα Μελά

Η Apple, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, προτιμά να δανείζεται για να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της σε κεφάλαια κίνησης και να ανταμείψει τους μετόχους της, παρά να χρησιμοποιήσει μέρος από τη ρευστότητά της (πάνω από 200 δισ δολάρια) που έχει αποθηκεύσει στους φορολογικούς παραδείσους.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ των Citizens for Tax Justice και U.S. Public Interest Research Group Education Fund, οι μεγαλύτερες 500 αμερικάνικες εταιρείες διακρατούν περίπου 2100 δισ δολάρια έξω από τα σύνορα των ΗΠΑ, σε εξωχώρια (οφσόρ) κέντρα. Εάν αυτή η ποσότητα των χρημάτων επέστρεφε στις ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να εισπράξει με μια κίνηση περίπου 620 δισ δολάρια. Από τους τεχνολογικούς κολοσσούς, όπως η Microsoft και η Oracle, μέχρι τις μεγάλες χρηματοπιστωτικές εταιρείες, όπως η Citigroup και η Goldman, δεν υπάρχει εταιρεία να μην διαθέτει χρηματικούς πόρους στα εξωχώρια κέντρα μακριά από τα δίχτυα του αμερικάνικου Internal Revenue Service (IRS).

Ο ισχύων νόμος στις ΗΠΑ, επιτρέπει να θεωρούνται «διαρκείς επανεπενδύσεις» τα πραγματοποιηθέντα-καταγραφέντα κέρδη στις αμερικάνικες θυγατρικές στο εξωτερικό, από τη στιγμή δεν έχουν μεταφερθεί (κατευθείαν ή με μορφή μερισμάτων) στη μητρική εταιρεία στις ΗΠΑ. Έτσι, εάν τα κέρδη παραμείνουν στο εξωτερικό και δεν χρησιμοποιούνται για την χρηματοδότηση των επενδύσεων, ή για την ανταμοιβή των μετόχων, δεν φορολογούνται. Αυτό, βεβαίως, δεν απαγορεύει σε οποιαδήποτε θυγατρική του εξωτερικού να επενδύσει σε οποιοδήποτε είδος αμερικάνικου περιουσιακού στοιχείου (στοιχείου ενεργητικού).

Όπως γίνεται κατανοητό, αυτοί οι πόροι αφαιρούνται από το φορολογικό σύστημα των ΗΠΑ, αλλά και από κάθε άλλο φορολογικό σύστημα σε ανάλογες περιπτώσεις. Όμως, η χρηματοπιστωτική μηχανική δεν σταματά εδώ: πολλές εταιρείες χρησιμοποιούν τα συγκεκριμένα χρήματα ως εγγύηση (collateral) για να λάβουν δάνεια και να προβούν σε επενδύσεις στη μητρική εταιρεία, που βρίσκεται βεβαίως στη χώρα προέλευσης, ή να καταβάλουν μερίσματα στους μετόχους, χωρίς όμως να εξαναγκασθούν να πληρώσουν φόρους επειδή επαναπάτρισαν τα ανάλογα ποσά.

Προτιμούν δηλαδή οι εταιρείες να πληρώσουν επιτόκιο ύψους περίπου 4% παρά να πληρώσουν φόρο 35% που αποτελεί το κόστος επαναπατρισμού των κερδών. Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε την πρόθεση να μειωθεί ο συγκεκριμένος φόρος στο 14%. Τώρα, ο πρόεδρος Τραμπ μειώνει το ύψος του φόρου στο 8,75%. Το κέρδος για τις αμερικανικές πολυεθνικές σε αυτή την περίπτωση είναι σημαντικότατο, εάν αποφασίσουν να πάνε τα χρήματά τους στις ΗΠΑ.
Η Αμερική πρώτα

Θεωρώ ότι η προσπάθεια των αμερικανικών αρχών να πείσουν τις μεγάλες αμερικανικές πολυεθνικές να επανεισάγουν τα πραγματοποιηθέντα κέρδη τους στο εξωτερικό πηγαίνει pari passo με τις διαρροές την τελευταία περίοδο ότι οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις διαθέτουν εξωχώριες εταιρείες στους φορολογικούς παραδείσους. Εκεί πληρώνουν ελάχιστους φόρους. Βεβαίως, αυτό ήταν γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1980, εάν όχι πολύ νωρίτερα.

Όμως, οι απανωτές διαρροές (Panama Papers, Paradise Papers κλπ) από ανώνυμες πηγές σε συγκεκριμένους δημοσιογράφους την ίδια περίοδο, φαίνεται ότι εξυπηρετεί (για να μην πω καθοδηγείται) την πολιτική της Ουάσιγκτον. Δεν είναι μόνο το μότο του προέδρου Τραμπ «η Αμερική πρώτα» που μπορεί να μας οδηγήσει σε μια εξήγηση της κατάστασης που επιχειρείται να διαμορφωθεί στην παγκόσμια κατανομή ισχύος.

Νομίζω ότι το υπόδειγμα της παγκοσμιοποίησης στο οποίο οι εξωχώριες επικράτειες είχαν βασικό ρόλο τίθεται σιγά-σιγά σε αμφισβήτηση. Τα κράτη αντιλαμβάνονται ότι έχουν ανάγκη από τα δημοσιονομικά έσοδα που τα ίδια αφαίρεσαν από τον εαυτό τους την προηγούμενη 35ετία. Το ζήτημα είναι ανοιχτό ως προς το αν θα το επιτύχουν και με τον τρόπο που θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα έσοδα.

πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΕΕ: Μείωση προσωπικού, αύξηση κόστους!

Κοντά στον στόχο μείωσης του προσωπικού για θεσμικά όργανα, φορείς και οργανισμούς της κατά 5% βρίσκεται η ΕΕ, τουλάχιστον στα χαρτιά, σύμφωνα με αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ωστόσο, οι ελεγκτές επισημαίνουν ορισμένους παράγοντες που συμβάλλουν στις ανοδικές πιέσεις στον αριθμό των υπαλλήλων. Ως αποτέλεσμα, σήμερα η Ένωση διατηρεί 46.373 θέσεις προσωπικού. Αν και μοιάζει με τεχνικό, το ζήτημα έχει ενδιαφέρον, δεδομένου ότι είναι αυτοί που κατά τα άλλα απαιτούν από την Ελλάδα δραστικές περικοπές και στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και στις αποδοχές τους.

Οι ελεγκτές εξέτασαν τον τρόπο με τον οποίο τα θεσμικά όργανα, οι φορείς και οργανισμοί της ΕΕ είχαν εφαρμόσει τη δέσμευση να μειώσουν το 5% των θέσεων προσωπικού τους κατά την περίοδο 2013-2017, όπως απαιτεί το Συμβούλιο. Σημειώνεται εδώ ότι πρόκειται για μια γρήγορη αξιολόγηση και όχι για έκθεση ελέγχου. Δηλαδή, κάνει κάποιες διαπιστώσεις και παρουσιάζει τα υποκείμενα στοιχεία σε ένα συγκεκριμένο θέμα χωρίς να διατυπώνει συστάσεις.

Σύμφωνα με το πόρισμα των ελεγκτών, ο στόχος του 5% επιτεύχθηκε από τα περισσότερα όργανα, φορείς και οργανισμούς της ΕΕ έως το 2017. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι οργανισμοί της ΕΕ, για τους οποίους συμφωνήθηκαν ελαφρώς διαφορετικά χρονοδιαγράμματα, αναμένεται να επιτύχουν τους αντίστοιχους στόχους τους μεταξύ του 2018 και του 2020. Οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι οι περικοπές είχαν επιτευχθεί με την κατάργηση κενών θέσεων και την μη αντικατάσταση του προσωπικού που έφυγε. Οι Ευρωβουλευτές διατηρούν το προσωπικό τους.



Ωστόσο, οι ελεγκτές σημείωσαν επίσης ότι, κατά την περίοδο 2013-2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (η «αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή») χορήγησαν ορισμένες νέες θέσεις προσωπικού. Συνολικά, 2,886 θέσεις μειώθηκαν και 2,392 προστέθηκαν έως το 2017. Βέβαια αυτές οι μειώσεις προσωπικού ήρθαν αρκετά καθυστερημένα σε κάποιες περιπτώσεις.
Άνοδος κόστους λειτουργίας

Σύμφωνα με την έκθεση, η μείωση του προσωπικού –υποτίθεται ότι- θα πρέπει να αντισταθμιστεί από την αύξηση του χρόνου εργασίας για το προσωπικό χωρίς αναπροσαρμογή των μισθών. Ωστόσο, συνολικά, ο προϋπολογισμός για τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς αυξήθηκε κατά 6,6% και οι πραγματικές πληρωμές αυξήθηκαν κατά 9,2% κατά την περίοδο.

Οι ετήσιες αυξήσεις κατά την περίοδο οφείλονται στη συνολική αύξηση των καλυμμένων θέσεων προσωπικού, ετήσιες ενημερώσεις μισθών που ισχύουν για όλο το προσωπικό, προαγωγές προσωπικού σε ανώτερες βαθμίδες. Ουσιαστικά, μπορεί το προσωπικό να μειώνεται, τουλάχιστον στα χαρτιά, αλλά το κόστος λειτουργίας της ΕΕ έχει αυξηθεί.

Οι προσθήκες, μαζί με τις αυξήσεις προσωπικού για τις πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -που εξαιρέθηκε από τις περικοπές- αντιστάθμισαν σε μεγάλο βαθμό τη μείωση κατά 5% των θέσεων που συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 2013, σε καθαρή μείωση 494 θέσεων (δηλ. 1,1%) σε σχέση με 2012, που είναι το έτος βάσης. Κατά την ίδια περίοδο, οι προϋπολογισμοί των συμβασιούχων υπαλλήλων αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο, από 6.583 σε 8.781.



Τον Φεβρουάριο του 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να μειωθούν οι θέσεις προσωπικού όλων των θεσμικών οργάνων, φορέων και οργανισμών της ΕΕ κατά 5% κατά την περίοδο 2013-2017. Τον Δεκέμβριο του 2013, η μείωση αποφασίστηκε από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Κομισιόν.

Τον Φεβρουάριο του 2017, το Συμβούλιο σημείωσε ότι τα επίπεδα του προσωπικού έπρεπε να παρακολουθούνται συνεχώς και πρότεινε μια ανεξάρτητη αξιολόγηση από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, μετά την οποία η Κομισιόν πρόκειται να παρουσιάσει «κατάλληλη πρόταση παρακολούθησης».




πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

2018: η Ευρώπη στον αέρα, η Ελλάδα στα κάγκελα

Με πολλές πολιτικές εκκρεμότητες που εγκυμονούν επικίνδυνες αβεβαιότητες εισβάλει στην Ευρώπη το 2018. Mε τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία να παραμένει κεντρικό ζητούμενο, τις εκλογές τον Μάρτιο στην Ιταλία να προκαλούν ρίγη, ενώ και οι εκλογές στην Κύπρο δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο, δεδομένης της έντασης στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Η Ευρώπη, μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού στην Αυστρία του δεξιού Λαϊκού Κόμματος και του ακροδεξιού Κόμματος των Ελευθέρων υπό τον Σεμπάστιαν Κουρτς, παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Μέρκελ και Σούλτς για τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία. Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) Χορστ Ζεεχόφερ, θέτει ως προαπαιτούμενο τον περιορισμό των μεταναστών.

Η συμμετοχή των Χριστιανοκοινωνιστών στις διαπραγματεύσεις Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών ενδέχεται να αποδειχθεί επιλογή της Μέρκελ για να οδηγήσει τη Γερμανία και πάλι σε εκλογές, με το επιχείρημα ότι εξάντλησε όλες τις δυνατότητες συνεννόησης. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, αν και ενέκρινε την διαπραγμάτευση, κινδυνεύει να συντριβεί στις επόμενες εκλογές εάν προσχωρήσει και πάλι στο Μεγάλο Συνασπισμό, καθώς κάθε φορά χάνει κάποιο σημαντικό ποσοστό.

Ενδέχεται, λοιπόν, να επιδιώξει τη συμμετοχή του μετά από νέες εκλογές και με όρους που θα είναι δύσκολο να μην αποδεχθούν οι Χριστιανοδημοκράτες. Το σενάριο να σχηματίσουν Οι Σοσιαλδημοκράτες κυβέρνηση μειοψηφίας με ανοχή των Χριστιανοδημοκρατών δεν μοιάζει να στέκει. Πάντως, οι νεώτερες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για σχηματισμό κυβέρνησης στο Βερολίνο τον Απρίλιο, ή αλλιώς θα έχουμε εκλογές.
Ευρωπανικός λόγω Ιταλίας

Αν και ο σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία καθυστερεί τις διεργασίες για την αναδιάρθρωση της Ευρωζώνης, η είσοδος της Ιταλίας σε προεκλογική φάση, δεδομένου ότι υπογράφτηκε το προεδρικό διάταγμα για εκλογές τον Μάρτιο (πιθανώς στις 4) έχει προκαλέσει πανικό στις Βρυξέλλες. Είτε γιατί μπορεί να προκύψει ακυβερνησία στην τρίτη οικονομία της Eυρωζώνης, είτε γιατί μπορεί να σχηματιστεί μια εχθρική προς το Βερολίνο κυβέρνηση.

Σημειωτέον ότι το 36% των βουλευτών που εκλέχτηκαν το 2013 με 10 κόμματα, έχει αποχωρήσει από αυτά και σήμερα το πολιτικό σκηνικό μετρά 20 κόμματα που πιθανότατα να αναμετρηθούν στις επικείμενες εκλογές. Το «Κίνημα των 5 Αστέρων» προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 26%, έναντι 23% του Δημοκρατικού Κόμματος (Ρέντζι). Ο Μπερλουσκόνι (16%) συνεννοείται με τα αποσχιστικά σχήματα και τη Λέγκα του Βορρά. Όσο για την ιταλική οικονομία, αυτή βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού. Εξ ου και η βιασύνη να μετατραπεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.

Αν σε αυτές τις μείζονες πολιτικές αβεβαιότητες προστεθεί το ανοιχτό ζήτημα της Καταλονίας, του δεύτερου γύρου διαπραγματεύσεων για το Brexit, το χάσμα Βρυξελλών με τους 4+1 του Βίζεγκραντ και την έναρξη των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας για το μεταμνημονιακό καθεστώς, τις εκκρεμότητες και τις εντάσεις στα δυτικά Βαλκάνια, και το Μεταναστευτικό ως ενεργοποιημένη βόμβα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η Ευρώπη είναι στον αέρα. Το κλίμα αυτό είναι πιθανό να επιβραδύνει τους ισχνούς ρυθμούς ανάπτυξης που καταγράφονται. Αυτοί, άλλωστε, δεν οφείλονται σε κάποια εγγενή δυναμική, αλλά στο 1,5 τρισ. ευρώ της πιστωτικής χαλάρωσης που εξαντλείται σύντομα.
Οι συνέπειες για την Ελλάδα

Μέσα στο κλίμα αυτό, μια μεγαλύτερη καθυστέρηση στον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία και με μια Ιταλία να ανεβάζει την εντροπία του ευρωπαϊκού συστήματος, οι ελληνικές προσδοκίες για «καθαρή έξοδο» θα τεθούν στον πάγο, ανατρέποντας πολιτικούς σχεδιασμούς και πιέζοντας τους δείκτες αντοχής. Οι Έλληνες φορολογούμενοι και οι δανεισμένοι από τις τράπεζες είναι στα κάγκελα, καθώς οι δυνατότητες τους έχουν εξαντληθεί και οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί ενεργοποιούν υπόγεια κοινωνικά ρεύματα που ενδέχεται να βγουν στην επιφάνεια.

Οι Βρυξέλλες ούτως ή άλλως φοβούνται ένα εκλογικό αιφνιδιασμό από τον Αλέξη Τσίπρα μετά την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης. Αυτό σημαίνει ότι μετά τις 22 Ιανουαρίου αρχίζει ένα διπλωματικό παρασκήνιο για σκληρούς παίκτες και με χτυπήματα κάτω από τη μέση.

Οι εντάσεις μετά το πέρας των εορτών θα εμφανιστούν απότομα και δυνατά, ξεκινώντας από την Κύπρο, όπου η αντίστροφη μέτρηση για τις προεδρικές εκλογές της 28ης Ιανουαρίου 2018 έχει αρχίσει. Μία ανατροπή, δηλαδή η μη επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη, θα επιφέρει αλλαγές και στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού. Όπως επίσης και στην αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Κύπρο ενδιαφέρουν καίρια πλέον, λόγω της έντασης που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά και για την ενεργειακή πτυχή, η οποία ενδιαφέρει τις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Όταν παίζεις με το άυλο χρήμα, παίζεις με τα φαντάσματα…

Είναι κακομοιριά να τρομάζει κανείς υπερβολικά με το άγνωστο. Και όμως αυτό συμβαίνει σήμερα. Η άφιξη του νέου χρόνου βρίσκει την ανθρωπότητα ζαρωμένη σε μια γωνιά να παρακολουθεί με δέος τα κύματα του χρόνου που έρχονται καταπάνω της.

του Βασίλη Καραποστόλη
Ο κόσμος φοβάται αυτό που γεννιέται, αντί να το χαιρετίζει ανυπόμονα. Είναι γιατί μέσα στο καινούργιο κυριάρχησε το απρόβλεπτο. Τα γεγονότα ξέσπασαν ξαφνικά και απροειδοποίητα, είναι αλήθεια αυτό. Ήρθε η κρίση, ήρθε η αναστάτωση, όλα αυτά που κάνουν τους πάντες να ομολογούν: «Δεν το περιμέναμε». Μα τι να περιμένουν; Κανείς δεν περίμενε τίποτε, πολύ καιρό πριν ενσκήψει η κρίση. Δεν υπήρχε ούτε αναμονή, ούτε προσμονή, ούτε πρόβλεψη. Η ίδια η έννοια της πρόβλεψης είχε ήδη υπονομευτεί στις δυτικές κοινωνίες.

Μέχρι πριν από μισό αιώνα με βάση κάποιους υπολογισμούς οι άνθρωποι ήταν σε θέση να πιθανολογήσουν το τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια. Οι εκτιμήσεις αυτές τους βοηθούσαν να χαράξουν την πορεία τους, όπως τους βοηθούσε επίσης και το σώμα τους, ο οργανισμός τους με τις φυσικές του ιδιότητες. Τα μάτια, τα χέρια, κάθε όργανο, είχαν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν αυτομάτως σε πολλά απρόοπτα.

Όταν έρχεται μια δυνατή ριπή ανέμου, τα βλέφαρα κατεβαίνουν και το μάτι μισοκλείνει αμέσως για να εμποδίσει να μπουν η σκόνη και τα σκουπιδάκια. Για πολύ μεγάλο διάστημα το απρόβλεπτο αντιμετωπιζόταν με τα ανακλαστικά των ανθρώπων, με τους θεσμούς τους, με τους νόμους και τα συμβόλαια. Ώσπου αυτή η περίοδος της φυσικής προσαρμοστικότητας έληξε βίαια.
Τα δημιουργήματα και ο αιφνιδιασμός

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δύση δεν έκανε άλλο παρά να παράγει, χωρίς να συνειδητοποιεί, αυτό που θα την εξέπληττε κάποτε δυσάρεστα. Κατασκευάζονταν αντικείμενα και μηχανήματα προορισμένα να εντυπωσιάσουν, να συνεπάρουν, να αιχμαλωτίσουν, να ανατρέψουν συνήθειες, να καταργήσουν κεκτημένους ρυθμούς, να δείξουν με δυο λόγια, στον άνθρωπο-δημιουργό τους ότι είναι αντίγραφα της πιο εκπληκτικής, της πιο αστάθμητης πλευράς του πνεύματός του.

Το αυτοκίνητο έπρεπε να τρέχει γρηγορότερα, όπως και οι σκέψεις, οι εικόνες στις οθόνες να εναλλάσσονται απότομα, όπως οι εντυπώσεις, οι πόρτες να ανοίγουν μόνες τους και χωρίς θόρυβο, όπως σε κάποια όνειρα. Μπροστά στα κατορθώματά του ο κατασκευαστής έμενε άναυδος. Η δική του αστάθεια, η δική του μεταβλητότητα, όλα τα καπρίτσια της διάνοιας και της φαντασίας του, είχαν μεταφερθεί στα αντικείμενα που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει.

Μοιραία, τα δημιουργήματά του θα τον αιφνιδίαζαν. Γιατί το πνεύμα μας μαζί με το εκπληκτικό περιέχει και το παράλογο. Θα έπρεπε να ήμασταν έτοιμοι, αφού το αποφασίσαμε, να αποδεχθούμε ακόμη κι αυτό: να μην καταλαβαίνουμε καλά το πώς αντί του άλφα είναι ενδεχόμενο να προκύψει το βήτα. Η κρίση είναι μια τέτοια κολοσσιαία διάψευση. Την προετοίμασε μέσα στον πολιτισμό μας η αντικατάσταση της πρόνοιας από την καινοτομία που έγινε αυτοσκοπός και που κατέληξε να προκαλεί περισσότερες νευρικές εντάσεις παρά περιέργειες.

Το θελήσαμε, όμως, να μείνουμε εμβρόντητοι. Το ζητήσαμε να μαγευτούμε από το ανεξέλεγκτο. Λόγω της ανίας της, η Δύση -αφού πλέον είχε ξεφύγει από τα βάσανα- νόμιζε ότι θα διασκέδαζε με το να παίξει ακόμη ένα παιγνίδι, με το άυλο χρήμα αυτή τη φορά. Το άυλο την ξεγέλασε. Αλλά όταν παίζει κανείς με τα άυλα, είναι σαν να παίζει με τα φαντάσματα. Και δεν δικαιούται τότε να λέει ότι τον παραπλάνησαν τα φαντάσματα, γιατί τα τελευταία είναι για να κάνουν αυτό ακριβώς.
Το καινούργιο και το απρόβλεπτο

Προς τι λοιπόν το παράπονο; Ο κόσμος μας επεθύμησε το καινούργιο υπό τον όρο ότι δεν θα περιείχε το απρόβλεπτο. Ήταν παράλογο αυτό, και κάτι χειρότερο: αφύσικο. Έτσι το πλήγμα ήρθε αναπόφευκτα. Πρέπει να το σκεφτούμε ξανά αυτό, πρέπει να χωνέψουμε την αποτυχία μας. Προβάλλει μήπως το αίτημα ενός νέου φαταλισμού; Όχι αναγκαστικά.

Σε κάποιους ίσως ριζώσει, πράγματι, ένα αίσθημα ταπεινωμένης υποταγής σε όσα γίνονται ερήμην τους. Για κάποιους άλλους όμως μπορεί να έχει ακόμη ένα νόημα να επαναπροσανατολιστούν χωρίς αυταπάτες. «Το πεπρωμένο οδηγεί όποιον βούλεται, και όποιον δεν βούλεται, τον σέρνει», είχε πει ο υπομονετικός Σενέκας.

Ας αρνηθούμε λοιπόν να συρθούμε από τα πράγματα κι ας προσπαθήσουμε να πορευτούμε μέσα σ’ αυτό που μοιάζει να συντελείται τυχαία, από τους ανταγωνισμούς, την τρέλα του κέρδους, τη μανία της εξουσίας, την παγκόσμια ανικανότητα για σύναψη συμφωνιών. Η μόνη θεραπεία για το απρόβλεπτο είναι η τήρηση των υποσχέσεων. Κι αυτή η υποχρέωση καταργήθηκε διεθνώς, γελοιοποιήθηκε.

Δεν μένει άλλο, επομένως, εκτός από το να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι υπάρχει το εντελώς αναπάντεχο. Το περιέχουν τα πράγματα και οι καταστάσεις, το φέρει όμως και ο ίδιος ο άνθρωπος. Κάθε φορά που γεννιέται ένα ανθρώπινο πλάσμα, έρχεται στον κόσμο και η δυνατότητα να συμβεί το οτιδήποτε. Η γέννηση είναι ένα μοναδικό συμβάν κι ανάλογα μοναδική μπορεί να είναι και η δράση καθενός. Μπορούμε να ξαναγεννήσουμε τον εαυτό μας, να ξαναγίνουμε δραστήριοι είτε από απελπισία, είτε από πείσμα, είτε επειδή νιώθουμε πως αυτό είναι το μόνο γόητρο για έναν θνητό. Εύχομαι να ισχύσει το τελευταίο.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αποκλειστικό: Τα νέα 13 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης -Τα «πάνω – κάτω» στους φόρους εισοδήματος

Αυτά είναι τα νέα 13 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης,
Και όποιος νομίζει ότι το 2018 δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα «πλανάται πλάνην οικτράν»…
Το συμπληρωματικό Μνημόνιο (τεχνική συμφωνία) που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους δανειστές (4 Δεκεμβρίου του 2017) προβλέπει πληθώρα νέων παρεμβάσεων στους φόρους εισοδήματος, ακινήτων και
ΦΠΑ. Προβλέπει νέα αυστηρότερα τεκμήρια διαβίωσης αλλά και την επιβολή αυξημένων τόκων σε όσους υποβάλουν εκπρόθεσμα τις φορολογικέ τους δηλώσεις.
Στον ίδιο λογαριασμό με τα 82 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης που θα ξεκινήσει τον Φεβρουάριο περιλαμβάνεται και η δέσμευση του οικονομικού επιτελείου έναντι των δανειστών που δεν υπάρξουν άλλες νέες χαριστικές ρυθμίσεις ή άλλα μέτρα αμνήστευσης για όσους χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο.
Αντίθετα, από την Πρωτοχρονιά σφίγγει περαιτέρω ο κλοιός για τους οφειλέτες με τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης που μπαίνουν σε άμεση εφαρμογή. Μάλιστα από το 2018 πέραν αυτών που γίνονται για χρέη προς τις τράπεζες καθιερώνονται ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και για οφειλές προς την εφορία και τα Ταμεία.
Αλλαγές και θα υπάρξουν και στην νομοθεσία για τα τεκμήρια διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων ενώ έως τον Μάρτιο θα πρέπει οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων να έχουν ευθυγραμμιστεί με τις εμπορικές. Διορθωτικές κινήσεις θα υπάρξουν και στους συντελεστές υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ με στόχο την διεύρυνση της βάσης επιβολής του συγκεκριμένου φόρου μέσω περιορισμού των απαλλαγών από την εφαρμογή του.
Τον Μάιο του 2018 θα μάθουμε αν η νέα μείωση στο αφορολόγητο ποσό ενεργοποιηθεί νωρίτερα από το 2019 μαζί με το μαχαίρι στις συντάξεις εφόσον το ΔΝΤ κρίνει πως αυτό είναι απαραίτητο.
Ήδη, το Ταμείο έχει ταχθεί υπέρ της μείωσης του αφορολογήτου από το 2019 και μέχρι σήμερα δεν έχει δώσει ενδείξεις ότι προτίθεται να μεταβάλει τη στάση του.
Αναλυτικότερα όμως ο κατάλογος με τα νέα μέτρα – προαπαιτούμενα του 2018 έχει ως εξής:
1.Αναθεώρηση των διατάξεων του Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών ώστε να προβλέπουν μειωμένα πρόστιμα για τις παραβάσεις που εντοπίζονται κατά τους φορολογικούς ελέγχους.
2.Αξιολόγηση της πιθανής αύξησης του κατώτατου ορίου ακαθαρίστων εσόδων για την επιβολή του ΦΠΑ.
Το όριο αυτό ανέρχεται σήμερα στα 10.000 ευρώ και εξετάζεται να ανέβει στα 25.000 ευρώ.
3.Επανεξέταση και τροποποίηση των διατάξεων του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων προκειμένου να ευθυγραμμιστούν πλήρως με τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και να συμπεριλάβουν και τη διαδικασία των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
4.Επανεξέταση των κινήτρων στη φορολογία εισοδήματος των επιχειρήσεων και τις φορολογικές απαλλαγές, εξαλείφοντας τις διατάξεις που θεωρούνται αναποτελεσματικές ή άδικες.
Έως τον Μάρτιο του 2018:
5. Ευθυγράμμιση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων με τις αγοραίες τιμές τους και σύσταση εξειδικευμένης ομάδας εμπειρογνωμόνων και ένα μόνιμο πληροφοριακό σύστημα για την αναθεώρηση των φορολογητέων αξιών των ακινήτων. Οι αναπροσαρμογές των φορολογητέων αξιών των ακινήτων θα επηρεάσουν το ύψος των φορολογικών επιβαρύνσεων στις αγοραπωλησίες, τις κληρονομιές, τις δωρεές και τις γονικές παροχές ακινήτων, αλλά σε πλήθος άλλων φόρων και τελών επί της απόκτησης και της χρήσης ακινήτων.
6. Νομοθεσία για την προσαρμογή των συντελεστών υπολογισμού και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) αν κριθεί αναγκαίο προκειμένου, μετά την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών, να προκύψει ουδέτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα και τα εκκαθαριστικά του φόρου να εκδοθούν τον Ιούλιο/Αύγουστο του 2018.
7.Επανεξέταση του ευνοϊκού καθεστώτος φορολόγησης της ναυτιλίας υπό το πρίσμα των υποδείξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
8.Τεχνική επανεξέταση των διατάξεων του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος μετά την τριετή εφαρμογή τους, προκειμένου να προσδιορίσει τα προβλήματα και τα «παραθυράκια» στην εφαρμογή τους και να υποβάλουν προτάσεις τροποποιήσεων για τη αποσαφήνιση και βελτίωσή τους και την εξάλειψη των αντικρουόμενων ρυθμίσεων.
9.Κωδικοποίηση και απλοποίηση της νομοθεσίας για τον ΦΠΑ, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών και να εξαλειφθούν τα κενά και οι εκκρεμότητες.
10.Επανεξέταση του νομοθετικού καθεστώτος για την επιβολή τόκων εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων, όπως αυτό αποτυπώνεται στον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών.
11.Τροποποίηση του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων με στόχο την επέκταση της εφαρμογής των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και σε υποθέσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο.
Έως τον Απρίλιο του 2018:
12.Επανεξέταση του φόρου επί των κερδών από την εκμετάλλευση ακίνητης περιουσίας και προώθηση νομοθετικών αλλαγών αν κριθεί αναγκαίο έως τον Μάιο του 2018.
Έως τον Μάιο του 2018:
13. Επανεξέταση των διατάξεων για τα τέλη χαρτοσήμου με σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίησή τους.
Επανεξέταση του συστήματος τεκμαρτού προσδιορισμού του φορολογητέου εισοδήματος και νομοθέτηση αλλαγών αν κριθεί αναγκαίο.
Μάριος Χριστοδούλου
πηγη




Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Το έτος της αφύπνισης;

Θεωρώντας πως το 2018 θα είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο έτος τόσο για τον πλανήτη, όσο και για την Ελλάδα, αναρωτιόμαστε εάν ξυπνήσουν επιτέλους οι Έλληνες, συνειδητοποιώντας πού τους οδηγούν ο πανικός και η σιωπή τους – χωρίς να είμαστε αισιόδοξοι, διαπιστώνοντας πως διευρύνεται το σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Ανάλυση

Υπενθυμίζουμε πως η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία, λόγω της σημαντικής και ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης, καθώς επίσης του φυσικού, πολιτιστικού και υπόγειου πλούτου της, δεν πρέπει ποτέ να υπερχρεώνεται – αφού τότε κινδυνεύει η εδαφική της ακεραιότητα, επειδή είναι αδύναμη να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς που νομοτελειακά την επιβουλεύονται.
Ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η λιτή διαβίωση τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του – κατά το παράδειγμα της αρχαίας Σπάρτης, η οποία δεν είχε υιοθετήσει μόνο έναν λιτό τρόπο διαβίωσης αλλά, επίσης, ήταν πάντοτε ετοιμοπόλεμη. Στη σημερινή εποχή βέβαια η έννοια «ετοιμοπόλεμη» για μία χώρα δεν απαιτεί μόνο τη στρατιωτική της ετοιμότητα σε αμυντικό επίπεδο αλλά, κυρίως, την οικονομική της ανεξαρτησία – η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να τίθεται σε κίνδυνο.
Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έκανε μεγάλα λάθη στο παρελθόν, κυρίως μετά το 1980, όπου άρχισε να ζει πάνω από τις δυνατότητες της – μη λιτά καλύτερα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό το δημόσιο χρέος της. Εκτός αυτού κυβερνήθηκε από διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς, οι οποίοι διέφθειραν με το πελατειακό κράτος που «κατασκεύασαν» ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού – θεωρώντας πως η μεγαλύτερη ζημία στη χώρα προκλήθηκε από τα ευρωπαϊκά πακέτα και τις επιδοτήσεις, οι οποίες τελικά κατέστρεψαν τον πρωτογενή μας τομέα και όχι μόνο.   
Περαιτέρω η Ελλάδα, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με τα υψηλά επιτόκια δανεισμού της (περί το 25% το 1994), αναγκάσθηκε να υιοθετήσει το ευρώ – χωρίς όμως να είναι καθόλου προετοιμασμένη η οικονομία της. Στη συνέχεια, αντί να μάθει από τα λάθη της, αφενός μεν επιστρέφοντας στη λιτότητα, αφετέρου προσαρμόζοντας την οικονομία της στα νέα δεδομένα, έκανε ακριβώς το αντίθετο – πέφτοντας στις εξής παγίδες:
(α) στη συμμετοχή της σε μία νομισματική ένωση που δεν διαθέτει κανένα μηχανισμό συναλλαγματικής εξισορρόπησης, ούτε αντιμετώπισης κρίσεων (β) στην προσαρμογή της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ στις ανάγκες μόνο της Γερμανίας (γ) στην κατανάλωση επί πιστώσει (γράφημα) επειδή ο δανεισμός ήταν φθηνός, άφθονος και ανεύθυνος εκ μέρους των τραπεζών, καθώς επίσης (δ) στην αύξηση των μισθών των εργαζομένων πολύ πάνω από την παραγωγικότητα τους και περισσότερο από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, με πρώτο αποτέλεσμα να χάσει την ανταγωνιστικότητα της.
Ενώ λοιπόν η ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας αυξήθηκε σχεδόν κατά 14% από το 2000 έως το 2010, της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας μειώθηκε κατά 11,3%, 9,1%, 11,2% και 9,4% αντίστοιχα – οπότε η απόσταση με τη Γερμανία, η οποία σε άλλες περιπτώσεις θα εξισορροπούταν με την υποτίμηση του νομίσματος, πλησίασε το 26%. Η μείωση αυτή της ανταγωνιστικότητας φάνηκε κυρίως στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Ελλάδας, τα ελλείμματα του οποίου έφτασαν στο ζενίθ το 2008, στο -14,9% του ΑΕΠ – ενώ, όπως αναφέραμε η χώρα μας δεν είχε τη δυνατότητα της υποτίμησης του νομίσματος της, όπως στο παρελθόν, έτσι ώστε να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της και να περιορίσει τα ελλείμματα.
Στον προϋπολογισμό της βέβαια δεν εμφανίσθηκαν εν πρώτοις μεγάλα ελλείμματα, οπότε δεν αυξήθηκε σημαντικά το χρέος, επειδή τα επιτόκια δανεισμού της ήταν χαμηλά, ενώ δεν είχαν ακόμη εκτοξευθεί στα ύψη οι δαπάνες του δημοσίου – αν και ήταν σταθερά υψηλές (γράφημα), ενώ κορυφώθηκαν το 2013 μεταξύ άλλων λόγω της «διάσωσης» των τραπεζών. Σε κάθε περίπτωση, από το 2005 έως το 2009 το κόστος των μισθών και των συντάξεων του δημοσίου αυξήθηκε κατά 38,6% στα 25 δις € το 2009 (πηγή) – άρα πολύ περισσότερο από το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας, καθώς επίσης από την παραγωγικότητα των εργαζομένων.
Έτσι έφτασε η Ελλάδα στην εποχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης όπου, αντί να φροντίσει η τότε κυβέρνηση της να διατηρήσει τουλάχιστον την πολιτική σταθερότητα, η οποία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση του βιώσιμου δανεισμού της από τις αγορές, διορθώνοντας σταδιακά τα μεγάλα λάθη του παρελθόντος (διόγκωση των δημοσίων δαπανών, εικονική αύξηση του ΑΕΠ με την πρόσθεση της παραοικονομίας, υπερβολικές εγγυήσεις του δημοσίου στις τράπεζες, δίδυμα ελλείμματα, μη έγκαιρη ανανέωση των ομολόγων που έληγαν μαζικά το 2010 κλπ.), προτίμησε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές – ότι χειρότερο δηλαδή για εκείνη την εποχή, ειδικά για μία χώρα όπως η Ελλάδα.
Στη συνέχεια ο υπουργός οικονομικών της νέας κυβέρνησης, αντί να προσπαθήσει να διατηρήσει χαμηλούς τόνους, ενδιαφέρθηκε μόνο να καλύψει τα νώτα του – αυξάνοντας τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, για να μπορέσει αργότερα να παρουσιάσει καλύτερα αποτελέσματα της θητείας του.
Ταυτόχρονα τόσο ό ίδιος, όσο και ο νέος πρωθυπουργός, διέσυραν διεθνώς τους Έλληνες, κατηγορώντας τους ως φοροφυγάδες – οπότε ο συνδυασμός των δύο «εγκλημάτων» θορύβησε τις αγορές σε μεγάλο βαθμό. Το εύλογο αποτέλεσμα ήταν να αυξηθούν γεωμετρικά τα επιτόκια δανεισμού της χώρας – ακριβώς εκείνη την εποχή, όπου επρόκειτο να λήξουν πολλά μαζί ομόλογα του δημοσίου και έπρεπε να ανανεωθούν.
Εκτός αυτού είχαν προηγηθεί συζητήσεις με το ΔΝΤ, κυρίως επειδή ο πρωθυπουργός είχε την πεποίθηση ότι, μόνο με τη βοήθεια του θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα εγγενή προβλήματα της χώρας – όπως τον ανεύθυνο, «αχόρταγο» συνδικαλισμό του στενότερου και ευρύτερου δημοσίου τομέα, ο οποίος δεν επέτρεπε την εξυγίανση του κράτους και γενικότερα της οικονομίας.
Αντί δε να παγώσει τουλάχιστον τους μισθούς, οι οποίοι ήταν οι υψηλότεροι στην Ευρωζώνη με κριτήριο το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, θεώρησε πώς ήταν βασικότερο πρόβλημα η φοροδιαφυγή – την οποία όμως δεν αντιμετώπισε ως όφειλε με την αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού, αλλά προτίμησε την αύξηση των φόρων ακριβώς την εποχή που η χώρα είχε βυθιστεί στην ύφεση, επιδεινώνοντας την. Εκτός αυτού ανέχθηκε ή προκάλεσε την «απάτη» της ΕΛΣΤΑΤ – η οποία έδωσε τη χαριστική βολή στην πατρίδα μας.
Παράλληλα, η Ελλάδα δεν βοηθήθηκε καθόλου από την Ευρωζώνη (Γερμανία), παρά το ότι εάν χρηματοδοτούταν μόλις με 20 δις €, δεν θα βίωνε την τραγωδία που ακολούθησε – ενώ δεν θα είχε ξεσπάσει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους, ούτε ίσως η τραπεζική που ακόμη μαίνεται. Βέβαια, η Γερμανία ωφελήθηκε τα μέγιστα από την κρίση, αφού έκτοτε αυξάνουν συνεχώς τα πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της, ενώ μειώνονται οι τόκοι δανεισμού και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της – οπότε από τη δική της πλευρά ενήργησε σωστά.
Τέλος, το ΔΝΤ με το μανδύα της Τρόικα εκτέλεσε εν ψυχρώ την Ελλάδα – με την επιβολή των εγκληματικών μνημονίων (ανάλυση), με τους εσφαλμένους συντελεστές (άρθρο), με το εγκληματικό PSI κοκ. Δυστυχώς δε τα ΜΜΕ της χώρας συνηγόρησαν στο έγκλημα, πείθοντας έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων πως επρόκειτο για ένα πικρό μεν αλλά απαραίτητο φάρμακο που θα βοηθούσε στην εξυγίανση της οικονομίας – κάτι που φυσικά διαψεύσθηκε παταγωδώς.
Οι επόμενες εξελίξεις
Περαιτέρω, όλοι γνωρίζουν ότι, η καταπολέμηση μίας μεγάλης κρίσης, όπως η ελληνική, δεν επιτρέπεται να διαρκέσει πάνω από τρία χρόνια – όπου το πρώτο έτος λαμβάνονται όλα τα μέτρα (τα σωστά και όχι αυτά που μας επέβαλλε το ΔΝΤ, όπως άλλωστε το ίδιο παραδέχθηκε πολλές φορές – άρθρο), το δεύτερο ωριμάζουν και το τρίτο αποδίδουν.
Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, εάν δεν επιτύχει δηλαδή η εγχείριση λόγω του ανίκανου χειρουργού, ο οποίος έχει προφανώς την ευθύνη και όχι ο ασθενής, τότε η χώρα βυθίζεται στο χάος – ενώ οι Πολίτες δεν είναι πρόθυμοι πια να στηρίξουν κανένα μέτρο και καμία αλλαγή, όσο ορθολογική και αν είναι. Η αιτία είναι το ότι, αφενός μεν χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην Πολιτεία, καθώς επίσης την αισιοδοξία που απαιτείται, αφετέρου τρομοκρατούνται – ενώ χωρίς τη στήριξη τους τίποτα δεν μπορεί να αποδώσει, ακόμη και αν η κυβέρνηση της έχει θεϊκές ικανότητες.
Με απλά λόγια, οι Πολίτες πανικοβάλλονται από τις συνεχείς μειώσεις των αμοιβών τους, τρομάζουν από τους διαρκώς αυξανόμενους φόρους, φοβούνται για τις καταθέσεις και τα περιουσιακά τους στοιχεία όπως τεκμηριώθηκε από τη θανατηφόρα μαζική εκροή αποταμιεύσεων άνω των 100 δις €, απογοητεύονται από την έλλειψη μελλοντικών προοπτικών, παραλύουν από την εξαθλίωση που διακρίνουν στο περιβάλλον τους εάν όχι στον εαυτό τους κοκ. – οπότε, μεταξύ άλλων, παύουν πια να αντιλαμβάνονται τι είναι σωστό και τι λάθος, αντιμετωπίζουν τους πάντες με καχυποψία, τραυματίζονται ψυχικά και εξουδετερώνονται πλήρως.
Ακόμη χειρότερα καταλήγουν σε τέτοιο βαθμό απόγνωσης από την πολιτική του σοκ και του δέους που τους ασκείται σταδιακά, ώστε δεν αντιδρούν ακόμη και όταν τους παίρνει κανείς το φαγητό από το τραπέζι τους ή τους κατάσχει το σπίτι που απέκτησαν με κόπους χρόνων – συμπεριφερόμενοι κυριολεκτικά όπως τα πρόβατα που οδηγούνται σιωπηλά στη σφαγή.
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, τα παραπάνω, όπως και τα επόμενα λάθη, παραλείψεις και εγκλήματα που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, αποτελούν πλέον παρελθόν – ενώ η Ελλάδα έχει πια χρεοκοπήσει, όσο καμία άλλη χώρα στην παγκόσμια ιστορία (ανάλυση). Ως εκ τούτου, η μοναδική λύση που της απομένει είναι η παραδοχή της κατάστασης της, η επίσημη πτώχευση της δηλαδή, έτσι ώστε να προστατευθεί από τους πιστωτές της πριν τη λεηλατήσουν ολοσχερώς – τονίζοντας πως μία χρεοκοπημένη χώρα δεν είναι καν σε θέση να προστατεύσει την εδαφική της ακεραιότητα, η οποία κινδυνεύει πια σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από έναν ακόμη εξευτελισμό της κυβέρνησης, η οποία τοποθετήθηκε εναντίον της απόφασης της Δικαιοσύνης για την παροχή ασύλου στους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες – καθώς επίσης από τις απαιτήσεις των γειτονικών χωρών, μεταξύ άλλων των Σκοπίων που διεκδικούν με θράσος το όνομα της Μακεδονίας ή της Τουρκίας όσον αφορά τα νησιά, τη Θράκη, τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων κοκ.
Στα πλαίσια αυτά, θεωρώντας πως το 2018 θα είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο έτος τόσο για τον πλανήτη, όσο και για την Ελλάδα, αναρωτιόμαστε εάν ξυπνήσουν επιτέλους οι Έλληνες – συνειδητοποιώντας πού τους οδηγούν ο πανικός, η σιωπή και οι φόβοι τους. Εάν θα είναι πρόθυμοι δηλαδή να δώσουν ένα τέλος στην οδυνηρή κατάσταση που βιώνουν ή εάν θα συνεχίσουν την ίδια πορεία – η οποία τους οδηγεί στη διαιώνιση της σκλαβιάς τους, στην υφαρπαγή όλων των περιουσιακών τους στοιχείων, στην απώλεια εδαφών, στη χρεοκοπία και στην έξοδο από την Ευρωζώνη. Τονίζουμε δε πως ο κοινωνικός, έντιμος φιλελευθερισμός που ασπάζεται η πλειοψηφία του πληθυσμού, δεν συνάδει με την εθελοδουλία – ότι δεν μπορεί δηλαδή να υποστηρίζει ένας φιλελεύθερος τα μνημόνια που καθιστούν εκ των πραγμάτων υπόδουλη και άρα μη ελεύθερη μία χώρα.
Δυστυχώς όμως δεν είμαστε αισιόδοξοι, διαπιστώνοντας πως αντί να αντιδράσουν οι Πολίτες, αρχίζει να επικρατεί το Σύνδρομο της Στοκχόλμης – το οποίο φαίνεται να προωθείται μετά μανίας από ορισμένα ΜΜΕ, για λόγους που τα ίδια γνωρίζουν. Με απλά λόγια, όλο και πιο πολλοί Έλληνες θεωρούν ένοχο τον εαυτό τους για τα δεινά τους, θύτη δηλαδή αντί θύμα – με αποτέλεσμα να εξουδετερώνονται οι υγιείς αντιστάσεις τους, οπότε οι προοπτικές της χώρας για το μέλλον. Ελπίζοντας όμως να κάνουμε λάθος, τις καλύτερες ευχές μας σε όλους για το 2018, ευελπιστώντας να είναι πράγματι το έτος της αφύπνισης – αφού πολύ δύσκολα θα έχουμε μία δεύτερη ευκαιρία.
πηγη



Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αύξηση ΣΟΚ Στο πετρέλαιο κίνησης! Δείτε πόσο θα πάει η τιμή του

Ενώ το 2018 μας βρίσκει με υψηλότερες τις τιμές στα καύσιμα, λόγω της διεθνούς τιμής που ανεβαίνει συνεχώς, η Κυβέρνηση έχει έτοιμο το σχέδιο ισοσκελισμού της τιμής της βενζίνης με το πετρέλαιο κίνησης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες η Κυβέρνηση μελετάει αυτή την κίνηση βλέποντας τη ραγδαία αύξηση
ζήτησης του πετρελαίου κίνησης και την αντίστοιχη μείωση της βενζίνης.

Από την άλλη -εφόσον προχωρήσει σε αυτό το μέτρο- η Κυβέρνηση θα επικαλεστεί το τι συμβαίνει στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε, στις οποίες η τιμές βενζίνης και πετρελαίου είναι στα ίδια επίπεδα.

Βέβαια ο ισοσκελισμός αυτός θα μπορούσε να γίνει με αντίστοιχη μείωση της τιμής της βενζίνης, αλλά έτσι δε θα μπουν χρήματα στα ταμεία, ενώ μπορεί και να χαθούν κάποια. Και λέμε «μπορεί», γιατί αν μείωναν τις τιμές των καυσίμων, είναι δεδομένο οτι θα αυξανόταν η κατανάλωση, όπως γίνεται σε οποιοδήποτε προϊόν με τη μείωση φόρου, δηλαδή της τιμής του.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η Κυβέρνηση σχεδιάζει αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης του πετρελαίου κίνησης από τα 410 ευρώ το χιλιόλιτρο -που είναι σήμερα- στα 700 ευρώ, φέρνοντας την τιμή σχεδόν στα ίδια επίπεδα με της βενζίνης, δηλαδή στο περίπου 1,54€ , από τα 1,30€.

Αναμφίβολα οι κίνδυνοι μίας τέτοιας απόφασης είναι πολλοί, κυρίως για το περιβάλλον. Είναι δεδομένο πως εφόσον η Κυβέρνηση προχωρήσει σε αυτό το εισπρακτικό μέτρο η μεγάλη διαφορά της τιμής που θα δημιουργηθεί του diesel κίνησης με το πετρέλαιο θέρμανσης, θα ενταθεί η παράνομη χρήση του θέρμανσης σε μηχανές παραγωγής (π.χ. τρακτέρ), κάτι που ήδη συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό.




Πηγή: newsauto.gr

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Κάλλη Χρονιά !!!!!!

Φτιάχνεις όμορφο μέλλον, αν ζεις όμορφο σήμερα.
Γιατί το σήμερα γίνεται δυνατό παρελθόν που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο.








Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!