EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Ολοκληρώθηκε το συλλαλητήριο.Απίστευτες στιγμές σήμερα στο Συλλαλητήριο.

Απίστευτες στιγμές σήμερα στο Συλλαλητήριο. Λαός και κλήρος έστειλαν το μήνυμα στην Κυβέρνηση, ενώ με που ο κόσμος είδε το λάβαρο της Αγίας Λαύρας, ξεσηκώθηκε. Εικόνες Ελληνικές, Ορθόδοξες!









Δείτε τις εικόνες:






Δωρόθεος: Η Εκκλησία δεν αποδέχεται τον όρο Μακεδονία ως συστατικό ονομασίας άλλου κράτους

Το μήνυμα της Ιεράς Συνόδου, η οποία συμμετέχει επισήμως στο συλλαλητήριο του Συντάγματος, μετέφερε ο Μητροπολίτης Δωρόθεος, ο οποίος αναφέρθηκε στο δικαίωμα της υπεράσπισης των δικαίων της Μακεδονίας και στις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπίων.

Πιο αναλυτικά η ομιλία του:



«Αγαπητοί αδελφοί, η Ιερα Σύνοδος και ο Μακαριότατος αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και οι ιεράρχες που εκπροσωπούνται μετά από ομόφωνη απόφαση, απευθύνονται προς όλους, επισημαίνοντας ότι η εκκλησία της Ελλάδος θεωρεί ότι κάθε έκφραση υπερασπίσεως των δικαίων της Μακεδονίας είναι πέρα και έξω από κομματικούς σκοπούς.

Η εκκλησία διατύπωσε τη θέση της στο εξαιρετικά αυτό ευαίσθητο εθνικό θέμα για την πολύπαθη Μακεδονία. Η Εκκλησία έχει μαρτυρήσει με το λόγο και το αίμα κλήρου και λαού την ελληνικότητα της Μακεδονίας από αρχαιοτάτων χρόνων, γι’αυτό και δεν μπορεί να αποδεχθεί τον όρο Μακεδονία, ή όποιο άλλο παράγωγο, ως συστατικό του ονόματος άλλου κράτους. Κάτι το οποίο θα έχει επιπτώσεις και στην ονομασία της εκεί σχισματικής εκκλησίας. Στο όνομα Μακεδονία περικλείονται οι αλυτρωτικές διαθέσεις του κράτους των Σκοπίων.

Οι ιεράρχες μας στην περιοχή έχουν επιμαρτυρήσει περί της ελληνικότητας της Μακεδονίας μας. Ιερή ευθύνη της εκλκλησίας είναι να διακονεί την ενότητα όλων των Ελλήνων αδιακρίτως. Εθνική συναίνεση, ομοψυχία και προσπάθεια. Όλοι οι Έλληνες πρέπει να δίνουμε τον αγώνα για την πατρίδα.

Η Μακεδονία είναι στις καρδιές όλων των Ελλήνων. Ο Θεός είναι μαζί μας και με την πατρίδα μας».

Για 1,5 εκατομμύριο πολίτες μιλούν οι διοργανωτές

Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ότι σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους οι διαδηλωτές ανέρχονται σε περίπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες. Ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο ήταν όλες οι κεντρικές λεωφόροι γύρω από τη Βουλή, όπως η λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας που ήταν αδιάβατη από το ύψος του Πολεμικού Μουσείου. «Κοσμοπλημμύρα» γίνεται στην οδό Σταδίου, τη Φιλελλήνων, στη Μητροπόλεως και την λεωφόρο Αμαλίας από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Από τις 12 το μεσημέρι η πλατείας Συντάγματος είχε γεμίσει από πολίτες από όλη τη Μακεδονία, την Κρήτη, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Ιονίου που έφτασαν στο κέντρο της Αθήνας για να διατρανώσουν ότι η Μακεδονία είναι ελληνική.

Ωστόσο, η Ελληνική Αστυνομία περίπου στις 16:00 το μεσημέρι της Κυριακής ανακοίνωσε ότι οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο ήταν 140.000, εκτίμησε που προκάλεσε θυμηδία. Κι αυτό διότι οι εικόνες και μόνο από την συγκέντρωση αποτυπώνουν ότι η εντυπωσιακή παρουσία των Ελλήνων πολιτών δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται στις 140.000 διαδηλωτές.

Το Λάβαρο της Επανάστασης



Σύμφωνα με το αρχείο της Μονής (κώδιξ 1703) το Λάβαρο αποτελούσε προσφορά των Ελλήνων της Σμύρνης κατά τα τέλη του 16ου αιώνα. Η παράσταση του λαβάρου αποδίδει την Κοίμηση της Θεοτόκου –μνήμη της οποίας τιμά η Μονή- και είναι επίμηκες ορθογώνιο (1,20 μήκος και 0,95 πλάτος) με μεταξωτά κρόσσια και διανθισμένο από πολύτιμα υλικά!

Το ιερό λάβαρο πολλές φορές έγινε βορά λεηλασιών. Το 1772 καταγράφετε η πρώτη υφαρπαγή του στην Μολδοβλαχία. Οι μοναχοί της μονής με την αρωγή του Πατριαρχείου και μοναχών της Μολδοβλαχίας το εξαγόρασαν με την ανταλλαγή άλλων κειμηλίων της μονής. Το 1780 αντίστοιχο περιστατικό με την μεταφορά του αυτήν τη φορά στην Ήπειρο. Το 1826 και κατά την πυρπόληση του μοναστηριού από τον Ιμπραήμ το λάβαρο διεσώθη τελευταία στιγμή χάριν των μοναχών Αθανασίου και Δανιήλ οι οποίοι το μετέφεραν στο νησί Κάμηλο της Ιθάκης. Σήμερα φυλάσσετε στο φυσικό του χώρο σε ιδική προθήκη και αποτελεί το ιστορικότερο κειμίλιο της μονής.

Το 1844 με δημοσίευμα!!! της εφημερίδας «ΚΑΙΡΟΙ» , αμφισβητήθηκε το λάβαρο και ανέφερε πως το λάβαρο της ορκωμοσίας ήταν η σημαία των Κερπενιτών (αγωνιστές της Κερπινής Καλαβρύτων) -αμφισβητήθηκε προς αποφυγή παρεξηγήσεων το λάβαρο που χρησιμοποιήθηκε και όχι το γεγονός της επανάστασης-.

Με αφορμή του συγκεκριμένου δημοσιεύματος και προς αποκατάσταση της αλήθειας ξεκίνησε έρευνα και αναζητήθηκαν πρώτα απ όλα οι μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων που βρίσκονταν ακόμα εν ζωή.

Οι μάρτυρες που κατεγράφησαν και πιστοποίησαν το γεγονός της χρησιμοποίησης του Λαβάρου της Αγίας Λαύρας ως επαναστατικής σημαίας, αλλά και του γεγονότος της επανάστασης της 21ης Μαρτίου 1821 είναι σύμφωνα με τα αρχεία της Μονής οι: Αντιστράτηγος Β.Πετιμεζάς , Σπύρος Καρασπύρος, Μπολιαρίτης, Σταμάτης Μποτιώνης, Καλλιμάνης εκ Σαββανών, Θεοδ. Ανδρικόπουλος, Π. Κασκανδραμης, Π. Θεοδωρόπουλος από του Φίλια, Πρόκριτος Κ. Παπαδαίος από Μαζέικα, Γιαννάκης Λαμπρόπουλος εκ Παγκρατίου, Αν Παπανικολάου, Απ.Παναγόπουλου εκ Βυσωκάς, ο τότε (1821) διάκονος του Π.Π.Γερμανού και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόφιλος Βλαχοπαπαδόπουλος, ο Αλεξ. Δεσποτόπουλος από το Αίγιο ο οποίος εκφώνησε τον πανηγυρικό της ημέρας 25η Μαρτίου 1881 και συγκινημένος θυμήθηκε την ιστορική εκείνη ώρα αφού και ο ίδιος είχε ορκισθεί. Μαρτυρεί όμως και το ίδιο το λάβαρο που φέρει τούρκικο βόλι κατά την επίθεση στα Καλάβρυτα (21/3/1821) και είναι εμφανέστατο ακριβώς στο κεφάλι του αριστερού Αγγέλου της εικόνας του. Αυτά τα ολίγα αγαπητοί για την αποκατάσταση αληθινών γεγονότων με ιστορικά και αδιάσειστα στοιχεία.





πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Τα συλλαλητήρια και οι πρόθυμες ελίτ

Καμία ορατή ανάγκη, κάποιος κίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα, δεν επιβάλλει να λυθεί το Σκοπιανό εδώ και τώρα. Το επιχείρημα ότι η λύση του Σκοπιανού στερεώνει την ειρήνη είναι οφθαλμοφανώς ανυπόστατο. Αναταραχή στην περιοχή μόνο ξένες δυνάμεις μπορούν να προκαλέσουν. Οι Βαλκάνιοι ούτε την όρεξη έχουν, πλέον, για φασαρίες ούτε διαθέτουν την απαραίτητη ισχύ. Η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Ευρώπη βρίσκεται στα Σκόπια και στόχος είναι να μετατραπεί σε νατοϊκή αλλά δεν κινδυνεύει η ισορροπία στα Βαλκάνια από μια μικρή καθυστέρηση.

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η πίεση των Αμερικανών για το Σκοπιανό συνδέεται με την πίεση για λύση του Κυπριακού και αγνοεί και στις δυο περιπτώσεις τα ειδικά ελληνικά συμφέροντα. Όχι διότι επικρατεί κάποιος ανθελληνισμός στην Ουάσιγκτον. Αλλά επειδή εκτιμούν ότι η Ελλάδα χωρίς να είναι ασήμαντη δεν έχει να προσφέρει κάτι το καθοριστικό στη σύγκρουση με τη Ρωσία. Ουδείς εδώ φαίνεται διατεθειμένος να πεθάνει για τις υποτιθέμενες «δυτικές αξίες». Οι εθνομηδενιστές, δεξιάς ή αριστερής απόχρωσης, έχουν υπονομεύσει την ιδέα της θυσίας για την πατρίδα ενώ οι Σύμμαχοι έχουν απογοητεύσει βαθιά κάθε νοήμονα φίλο της Δύσης.

Μόλις προχθές ο Αμερικανός Τζ. Σταυρίδης, πρώην Διοικητής του ΝΑΤΟ, δήλωσε ότι η Τουρκία είναι «πολύτιμη για τη Δύση» και με κανένα τρόπο δεν πρέπει να χαθεί χάριν των Κούρδων. Για τους ίδιους λόγους και με την ίδια λογική για ποιο λόγο σε μια κρίσιμη στιγμή δεν θα θεωρηθεί χρήσιμο (για να μην πω απαραίτητο) να ικανοποιηθεί η Τουρκία με μερικά «δώρα» στο Αιγαίο και στη Θράκη; Ώστε να σταματήσει αυτά τα παιχνίδια με τον Πούτιν; Έτσι δεν έγινε με την Κύπρο; Δωράκι στην Τουρκία ήταν η διπλή εισβολή στην Κύπρο. Γιατί να μη γίνουν τα ίδια με τα Σκόπια;

Η μπόσικη ελληνική ελίτ

Η ελληνική ελίτ έχει αποδειχθεί πολύ «μπόσικη» στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων. Και πολύ κοντόθωρη γιατί ξεπουλώντας αυτή τη χώρα πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται. Ο πατριωτισμός θα ήταν προς το συμφέρον της. Μπας και διασώσει κάτι από όσα έχει. Αλλά η εθελοδουλεία την έχει μετατρέψει σε άβουλη ζύμη, την έχει αποβλακώσει. Η ελληνική και η σκοπιανή ελίτ, με τις δυο καινούργιες κυβερνήσεις τους και με την αρωγή του Μάθιου Νίμιτς, δίνουν την εικόνα ότι ιδρώνουν και λαχανιάζουν για να περάσουν με καλό βαθμό ένα «τεστ» που τους έβαλε αιφνιδίως και άνευ πραγματικού λόγου ένας δύστροπος επικυρίαρχος.

Ώστε αυτός, σαν καλός εκπαιδευτής, να αποφασίσει αν τα «στραβάδια» θα αποφοιτήσουν και θα συνεχίσουν ή θα φωνάξει τους επόμενους. Αυτό είναι το ύστατο και πραγματικό νόημα αυτού που λέγεται «σκοπιανό πρόβλημα». Μια δοκιμασία αν το «στραβάδι» θα βρει που είναι και θα φέρει πρόθυμα το μπαλάκι πίσω όταν ο κύριος το πετάξει λίγο πάρα πέρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τελευταία ελπίδα του πολιτειακού και πολιτικού συστήματος για μια στοιχειώδη αυτό-ανανέωση. Αλλά αυτή, η ξεδοντιασμένη από χρόνια, αριστερά, παραδόθηκε, ξέπνοη και πρόθυμη, με την πρώτη πίεση των άμυαλων εγχώριων και άπληστων ξένων ισχυρών κέντρων αποφάσεων.

Δεν είχε άλλωστε κάτι διαφορετικό να προτείνει. Το βέτο του Βουκουρεστίου ήταν κυριολεκτικά το «κύκνειο άσμα» των όποιων «δεξιών» πατριωτικών πνευματικών, πολιτικών, οικονομικών δυνάμεων του τόπου. Το έκαναν, κυνηγήθηκαν στο πρόσωπο του Καραμανλή και παρέδωσαν το πνεύμα. Πλέον ούτε μιλάνε ούτε λαλάνε. Στα αριστερά η επικράτηση των εθνομηδενιστών είναι απόλυτη με κάποιες έντιμες αλλά αδύναμες ατομικές ή συλλογικές εξαιρέσεις.

Στον «ενδιάμεσο» χώρο, της υποτιθέμενης κεντροδεξιάς ή κεντροαριστεράς, (τίτλοι πλαστοί, άνευ αντικρίσματος στην πραγματικότητα), εμφανίζονται διάφορα «παιδιά του σωλήνα» που το μόνο που αποδεικνύουν είναι ότι οι καιροσκόποι πάντα βρίσκουν διεξόδους και προστάτες για να εκτραφούν και να ευδοκιμήσουν.
Η δύναμη των συλλαλητηρίων

Τη φόρα να λυθεί μάνι-μάνι το Σκοπιανό και χωρίς προσοχή στις λεπτομέρειες (όπου κρύβεται ο διάβολος) ανέκοψε το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση επιχείρησε να διαβάλλει το συλλαλητήριο αλλά τελικά κατάλαβε ότι οι φλυαρίες του Φίλη ή του Ρουβίκωνα, εθνομηδενιστικές ή «ακροαριστερές», είναι ανεκτές όσο περιορίζονται στα ολίγα φύλλα του δημοσιογραφικού Οργάνου του κόμματος.

Όταν, όμως, παρεμβαίνει μαζικά ο κόσμος, απειλείται, συλλογικά και ατομικά, το μέλλον των κυβερνητικών στελεχών. Μεταστράφηκε, περιδεής από το πλήθος της Θεσσαλονίκης, και η ηγεσία της Εκκλησίας που ανακάλυψε εκ νέου τον πατριωτισμό. Έσχατο όπλο η διασπορά ειδήσεων προς εκφοβισμό ώστε να αποτρέψουν τη μαζική προσέλευση στο συλλαλητήριο της Αθήνας.

Στα Σκόπια δεν υπάρχει πλειοψηφία να εγκρίνει οποιοδήποτε σχέδιο. Τι μπορεί να γίνει; Να συμφωνήσουν οι δυο πλευρές στο «Σχέδιο Κοτζιά» και αφού εγκριθεί από τον Νίμιτς (εννοείται και από τις ΗΠΑ) θα προταθεί στα Κοινοβούλια των δυο χωρών. Οι δυο κυβερνήσεις θα έχουν δείξει, αναμφισβήτητα, (στις ΗΠΑ) την καλή τους θέληση. Και όλοι θα περιμένουν να εγκριθεί το σχέδιο από τα δυο Κοινοβούλια. Όποτε εγκριθεί.

Είναι σύνηθες να καθυστερεί η κύρωση διεθνών συμφωνιών. Τα Σκόπια θα μένουν έως την κύρωση (και εφαρμογή) εκτός ΝΑΤΟ και ΕΕ. Δεν υπάρχει κακό σενάριο για την Ελλάδα, δηλαδή να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ πριν από την κύρωση και εφαρμογή της συμφωνίας. Μετά τα συλλαλητήρια ο Τσίπρας και οι Συριζαίοι δεν θα είναι διατεθειμένοι να θάψουν τον εαυτό τους πρόωρα-ο Κοτζιάς δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Είπαν ότι τα συλλαλητήρια βλάπτουν. Έκαναν λάθος. Σώζουν καριέρες και ζωές. Τις δικές τους.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αλήθειες και παραμύθια περί πλουσίων και φτωχών

Λέγεται πως ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ ρώτησε κάποτε τον Έρνεστ Χεμινγουέι: «Πιστεύεις ότι οι πλούσιοι είναι διαφορετικοί από εσένα και εμένα;» Χωρίς να σκεφτεί ιδιαίτερα, ο εκκεντρικός συγγραφέας απάντησε: «Ναι, έχουν περισσότερα χρήματα από εσένα και εμένα» και ήπιε μία γουλιά από το ποτό του.

της Νεφέλης Λυγερού

Οι τελευταίες έρευνες, όμως, διαψεύδουν τον Χεμινγουέι. Οι πλούσιοι, εκτός από περισσότερα χρήματα, έχουν και ιδιαίτερες συμπεριφορές και συνήθειες. Ο καθηγητής ψυχολογίας και κοινωνικής συμπεριφοράς στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Πωλ Πιφέχει κάνει εκτεταμένες έρευνες σχετικά με τη συμπεριφορά των πλουσίων.

Αυτές έδειξαν ότι άτομα με περισσότερα χρήματα έχουν την τάση να είναι λιγότερο γενναιόδωρα, λιγότερο έμπιστα, λιγότερο φιλάνθρωπα και λιγότερο εργατικά από τα άτομα με μικρομεσαία εισοδήματα.

Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι εκείνοι που έχουν στην κατοχή τους ακριβά αυτοκίνητα είναι πιο πιθανό να φερθούν με αγένεια στους άλλους οδηγούς και στους πεζούς. Πειράματα κοινωνικής ψυχολογίας απέδειξαν ότι οι πλούσιοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να πουν ψέμματα και να διαπράξουν απάτες.

Έχουν, επίσης, μεγαλύτερη προδιάθεση να μειώσουν ή να αδικήσουν κάποιον. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι τα επιστημονικά αυτά ευρήματα ερμηνεύουν την προειδοποίηση του Χριστού προς στους μαθητές του ότι «είναι πιο εύκολο να περάσει μία καμήλα από την τρύπα μίας βελόνας, παρά πλούσιος να εισέλθει εις την βασιλεία των ουρανών».
Χαριτωμένη εκκεντρικότητα

Με βάση αυτές τις έρευνες, οι πλούσιοι τείνουν να συμπεριφέρονται χειρότερα από τους υπόλοιπους, με τη μόνη διαφορά ότι η κακή τους συμπεριφορά υποβαθμίζεται. Ενίοτε θεωρείται μέχρι και χαριτωμένη εκκεντρικότητα. Ο λόγος είναι απλός: σε μια κοινωνία που λατρεύει τον πλούτο, εκείνοι που τον κατέχουν αποκτούν τη λάμψη του. Αυτό το έγραψε ο νεαρός Μαρξ το 1844 και θα έλεγε κανείς ότι δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τότε.

Δεν είναι, όμως, κάποια γονιδιακή ανωμαλία που καθιστά τους πλούσιους διαφορετικούς. Υπάρχει μία πολύ λογική εξήγηση γιατί άτομα που έχουν κατακτήσει τόσα πολλά στη ζωή τους τείνουν να έχουν αυτές τις συμπεριφορές.

Ο οικονομολόγος Κρις Ντίλοου δίνει την απάντηση, επικαλούμενος την έρευνα του Κάμερον Άντερσον και του Σεμπάστιαν Μπριόν. Οι δύο ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι άτομα με υπερβολική αυτοπεποίθηση κατά κανόνα αντιμετωπίζονται πιο ευνοϊκά από τους άλλους, καθώς θεωρούνται περισσότερο ταλαντούχα και ικανά.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι «η αυτοπεποίθηση μπορεί να φτάσει κάποιον πολύ μακριά. Αυτό μπορεί να έχει θετικές επιπτώσεις. Μπορεί, όμως, να μετατρέψει την αυτοπεποίθηση σε αλαζονεία». Η σκέψη αυτή ενισχύεται περαιτέρω από την κοινή πεποίθηση ότι οι πλούσιοι και ισχυροί αξίζουν ό,τι έχουν κατακτήσει.

Σε μια διάσημη μελέτη του, ο Μέλβιν Λέρνερ διαπίστωσε το εξής: όταν οι μαθητές ενός σχολείου ενημερώθηκαν πως ένας συμμαθητής τους κέρδισε τυχαία ένα βραβείο, έσπευσαν να αποδώσουν την τύχη του στα προτερήματά του. Μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι συμβαίνει και το ακριβώς αντίθετο: οι άνθρωποι έχουν την τάση να αποδίδουν αρνητικά χαρακτηριστικά στα θύματα.
Η μυθολογία των πλουσίων

Μια πιο πρόσφατη μελέτη των Τζούστους Χέουερ, Κρίστοφ Μέρκε και Μάρτιν Γουέμπερ καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα. Οι χρηματιστές ξεγελούν τους επενδυτές, υπονοώντας ότι το ρίσκο που παίρνουν βασίζεται στην ικανότητα τους να προβλέπουν, υποβαθμίζοντας τον συχνά κρίσιμο παράγοντα της τύχης. Όπως και οι μαθητές στο παραπάνω πείραμα, οι επενδυτές πιστεύουν ότι τα στελέχη που αποκομίζουν κέρδη από ριψοκίνδυνες επενδύσεις-στοιχήματα είναι τα πιο ικανά.

Μία ακόμα έρευνα του Τσαρλς Οράιλι διαπιστώνει ότι οι διευθύνοντες συμβούλοι που διακρίνονται από αλαζονεία, ναρκισσισμό και επιθετικότητα προς τους υφιστάμενούς τους αμείβονται καλύτερα από άλλους που έχουν ηπιότερη συμπεριφορά. Στη Δύση και κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αποδειχθεί ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών ασπάζεται την άποψη-φετίχ ότι η αμοιβή των μεγαλοστελεχών καθορίζεται με ορθολογικό τρόπο από την αγορά.

Και όμως, τα στοιχεία την διαψεύδουν. Πολυάριθμες μελέτες έχουν αποδείξει ότι μάνατζερς συνεχίζουν να έχουν προκλητικά μεγάλες αμοιβές αν και οι εταιρείες που διευθύνουν παρακμάζουν στα χέρια τους. Ο Κρίστοφερ Λας το εξηγεί εύστοχα: «Τίποτα δεν ελκύει την επιτυχία όσο η εμφάνιση της επιτυχίας».

Σύμφωνα με τη μυθολογία των πλουσίων, τα άτομα που κατάφεραν να διακριθούν οικονομικά αποτελούν ειδικές περιπτώσεις και ως εκ τούτου δικαιούνται ειδικής μεταχείρισης. Ένας διάσημος οικονομολόγος έγραψε πριν πολλά πολλά χρόνια:

«Η διάθεση να θαυμάζουμε και σχεδόν να λατρεύουμε τους πλούσιους και τους ισχυρούς και να περιφρονούμε ή να παραμελούμε τους λιγότερο προνομιούχους είναι η μεγάλη και πιο καθολική αιτία για τη διαφθορά της ανθρώπινης ηθικής». Ο οικονομολόγος αυτός δεν ήταν ο Μαρξ. Ήταν ο Άνταμ Σμιθ.

Από την άλλη πλευρά, μία πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ έδειξε ότι οι φτωχοί είναι πιθανότερο να υιοθετήσουν απερίσκεπτους και αντιπαραγωγικούς τρόπους συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα, το χαμηλό εισόδημα συνοδεύεται από μια σειρά σχεδόν αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών, όπως είναι η μη χρήση ζώνης ασφαλείας, η έλλειψη προληπτικής ιατρικής και οι παρορμητικές αγορές.
Οι βλαβερές συνέπειες της φτώχειας!

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η διαφοροποίηση της καθημερινότητας των πλουσίων και των φτωχών. Ο κάθε άνθρωπος είναι, βέβαια, διαφορετικός, αλλά κατά κανόνα οι συνήθειές τους δεν είναι άσχετες με την κοινωνική-οικονομική θέση τους. Ο Τομ Κόρλεϊεπιχείρησε να τις συγκεντρώσει στην ιστοσελίδα RichHabitsInstitute.com.
Το 30% των πλουσίων τρώνε περισσότερες από 300 θερμίδες πρόχειρου φαγητού κάθε μέρα. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών είναι 97%!
Παίζει τζόγο το 23% των πλούσιων. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών είναι 52%.
Το 80% των πλουσίων εστιάζει τις προσπάθειές του στην επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου σκοπού. Μόνο το 12% των φτωχών κάνει το ίδιο.
Το 76% των πλούσιων κάνει αερόβια άσκηση τέσσερις ημέρες την εβδομάδα. Μόνο το 23% των φτωχών κάνει το ίδιο.
Το 63% των πλουσίων ακούει ηχητικά βιβλία ή ενημερωτικές εκπομπές στο ραδιόφωνο, Το αντίστοιχο ποσοστό στους φτωχούς είναι 5%.
Το 81% των πλουσίων φτιάχνει καθημερινά μία λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνει. Μόνο το 19% των φτωχών κάνει το ίδιο.
Οι πλούσιοι γονείς υποχρεώνουν τα παιδιά τους διαβάζουν δύο ή περισσότερα βιβλία το μήνα σε ποσοστό 63%. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών γονέων είναι μόλις 3%.
Το 80% των πλουσίων τηλεφωνεί σε φίλους και γνωστούς για να τους ευχηθεί για τη γιορτή ή τα γενέθλιά τους. Το αντίσοιχο ποσοστό των φτωχών είναι μόλις 11%.
Το 88% των πλούσιων διαβάζει πάνω από μισή ώρα την ημέρα Τύπο και sites για να ενημερωθεί. Μόλις το 2% των φτωχών κάνει το ίδιο.
Μόνο το 6% των πλουσίων θα εκφράσει ανοικτά αυτό που σκέφτεται. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών είναι 69%.
Το 33% των πλούσιων βλέπει τηλεόραση περισσότερο από μία ώρα την ημέρα. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών είναι 77%.

Το 44% των πλούσιων ξυπνάει τρεις ώρες πριν από ξεκινήσει την εργασία του. Μόνο το 3% των φτωχών κάνει το ίδιο.
Το 86% των πλούσιων πιστεύει και εφαρμόζει τη δια βίου εκπαίδευση. Το αντίστοιχο ποσοστό των φτωχών είναι μόλις 5%.
Το 86% των πλούσιων απολαμβάνει το διάβασμα, σε σύγκριση με το 26% των φτωχών.

Η λίστα αυτή προκάλεσε κύμα αντιδράσεων όταν κυκλοφόρησε. Πρέπει να παραδεχθεί κανείς, όμως, ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ των συνηθειών και των επιλογών με το εισοδηματικό επίπεδο, τουλάχιστον στις δυτικές κοινωνίες.
Στο μυαλό ενός εκατομμυριούχου

Στο βιβλίο του «Τα μυστικά του μυαλού ενός εκατομμυριούχου» ο Χαρβ Έκερ εξηγεί πώς ο καθένας διαθέτει ένα «οικονομικό σχέδιο». Πρόκειται για ένα εσωτερικό σενάριο που υπαγορεύει στο άτομο πώς θα σχετιστεί με το χρήμα. Κατά τον Έκερ, οι περισσότεροι έχουν ελαττωματικά σχέδια που τους εμποδίζουν να πλουτίσουν.

Στο βιβλίο του απαριθμεί 17 διαφορές των «οικονομικών σχεδίων» των μεγαλοαστών, της μεσαίας τάξης και των φτωχών. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Οι πλούσιοι πιστεύουν στην αρχή «μπορώ να δημιουργήσω τη ζωή μου». Οι φτωχοί πιστεύουν αντίθετα ότι «η ζωή αποφασίζει για εμένα».
Οι πλούσιοι παίζουν το παιχνίδι της ζωής για να κερδίσουν χρήματα. Οι φτωχοί για να μη χάσουν.
Οι πλούσιοι έχουν αυτοδεσμευτεί να είναι πλούσιοι. Οι φτωχοί θέλουν να είναι πλούσιοι.
Οι πλούσιοι αρπάζουν τις ευκαιρίες. Οι φτωχοί ασχολούνται με τα εμπόδια.
Οι πλούσιοι θαυμάζουν τους πιο πλούσιους και επιτυχημένους. Οι φτωχοί κατηγορούν τους πλούσιους και επιτυχημένους.

Η λίστα συνεχίζεται. Το βιβλίο του Έκερ προσπαθεί να αποδείξει ότι οι επιτυχημένοι υπερπηδούν κάθε εμπόδιο και περιορισμό, ενώ οι αποτυχημένοι υποκύπτουν.
Οι συστημικές αιτίες της φτώχειας

Ένα παρόμοιο βιβλίο που σημείωσε τεράστια επιτυχία ήταν «Οι 10 σημαντικότερες διακρίσεις μεταξύ των εκατομμυριούχων και της μεσαίας τάξης» του Κηθ Κάμερον Σμιθ. Ο Σμιθ, επίσης, ισχυρίστηκε ότι ενώ οι εκατομμυριούχοι σκέφτονται μακροπρόθεσμα, η μεσαία τάξη σκέφτεται βραχυπρόθεσμα. Ενώ οι εκατομμυριούχοι μιλούν για ιδέες, η μεσαία τάξη μιλά για τα πράγματα και για άλλους ανθρώπους. Ενώ οι εκατομμυριούχοι υιοθετούν τις αλλαγές, η μεσαία τάξη φοβάται τις αλλαγές.

Και οι δύο συγγραφείς έχουν ένα κοινό. Αγνοούν επιδεικτικά τις συστημικές αιτίες της φτώχειας. Και κανένας από αυτούς δεν έχει ποτέ πραγματικά υπάρξει φτωχός. Επίσης, υποτιμούν ή δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους τον πολύ σημαντικό παράγοντα της τύχης.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο πλούτος φέρνει ευκαιρίες. Εκείνοι που έχουν χρήματα έχουν και περισσότερες επιλογές. Οι πλούσιοι μπορούν να αναλάβουν ρίσκα, τα οποία συχνά αποφέρουν ακόμα περισσότερα χρήματα. Έτσι, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τη μεσαία τάξη και πολύ περισσότερο με τους φτωχούς.

Οι ατελείωτες λίστες με αυτά που διαφοροποιούν τους πλούσιους από τους κοινούς θνητούς υπονοούν ότι κάθε άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη έχει τη δυνατότητα να γίνει πλούσιος, αρκεί να υιοθετήσει τις κατάλληλες τακτικές! Μπορεί οι εξαιρέσεις να τροφοδοτούν το παρηγορητικό για τους φτωχούς παραμύθι, αλλά ο κανόνας ήταν και παραμένει αδυσώπητος.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!