EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Η κορυφαία τραπεζική απάτη

Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών – επειδή αυτός που μπορεί να τυπώσει χρήματα από το πουθενά, μπορεί επίσης να τυπώσει ίδια κεφάλαια, ειδικά όταν είναι διεφθαρμένος και απατεώνας όπως οι Ισλανδοί τραπεζίτες.

Δεν πληρώνω πια τόκους, εκτός εάν μου αποδείξουν πως μου έχουν δανείσει νόμιμα, πραγματικά χρήματα και όχι αέρα – ενώ, όπως γνωρίζω, οι τράπεζες δεν έχουν κόστος αναχρηματοδότησης των δανείων, οπότε δεν δικαιούνται τόκους (πηγή).

Άποψη

Η Ισλανδία δεν θεωρείται διεφθαρμένη χώρα, αφού ευρίσκεται στη 14η θέση της παγκόσμιας κατάταξης – όταν η Ελλάδα είναι στην 80η και η Σουηδία στην 1η (πηγή). Εν τούτοις, στην Ισλανδία δρομολογήθηκε η μεγαλύτερη τραπεζική χρεοκοπία όλων των εποχών, με κριτήριο το σύνολο του ισολογισμού των τριών τραπεζών της ως προς το ΑΕΠ της χώρας τους – το οποίο είχε φτάσει στα 115 δις € ή πάνω από εννέα φορές του ΑΕΠ του 2009 (12,89 δις $).

Εκτός αυτού, ενώ η Ελβετία χρειάστηκε τρεις αιώνες για να δημιουργήσει έναν τραπεζικό τομέα, ο οποίος είναι οκτώ φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της (άρα εξαιρετικά επικίνδυνος), η Ισλανδία τα κατάφερε μόλις μέσα σε πέντε χρόνια – με καταστροφικά αποτελέσματα, όπως απεδείχθη.

Θετικό εν προκειμένω στοιχείο είναι η ταχύτητα, με την οποία ερευνήθηκε η κορυφαία τραπεζική απάτη παγκοσμίως – όπου το Κοινοβούλιο κατάργησε το τραπεζικό απόρρητο και σύστησε μία εξεταστική επιτροπή, η οποία απέδειξε μεταξύ άλλων πως οι εποπτικοί μηχανισμοί του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως λειτουργούν σήμερα, δεν προσφέρουν καμία ασφάλεια.

Στην επιτροπή δόθηκαν πολύ μεγάλες αρμοδιότητες, με την έννοια πως είχε τη δυνατότητα να απαιτήσει κάθε είδους έγγραφο ή μαρτυρία από τις τράπεζες, από τους πελάτες τους, καθώς επίσης από τους πολιτικούς – οπότε βρέθηκαν πρακτικές και λεπτομέρειες που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αδύνατον.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δεν ήταν εύκολο να τα δει κανείς, αφού αποτελούνταν από σχεδόν 3.000 σελίδες στη γλώσσα της χώρας – κάτι που άλλαξε όταν μία καθηγήτρια του Yale, η οποία ήταν μέλος της εξεταστικής επιτροπής, δημοσίευσε τα στοιχεία σε μία από κοινού μελέτη της με έναν καθηγητή του πανεπιστημίου Brown, καθώς επίσης με ένα μέλος της κεντρικής τράπεζας της Ισλανδίας. Ο τίτλος της μελέτης δε είναι ο εξής: «Η άνοδος, η πτώση και η ανάσταση της Ισλανδίας»(πηγή) – μίας χώρας που, σε πλήρη αντίθεση με την Ελλάδα, προτίμησε και βίωσε ένα οδυνηρό τέλος, από την οδύνη δίχως τέλος που επέλεξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, χωρίς ακόμη να έχουν διδαχθεί απολύτως τίποτα από τα κατά συρροή λάθη ή/και τις προδοσίες τους.

Η μεγάλη απάτη

Συνεχίζοντας, το σημαντικότερο ίσως δίδαγμα της μελέτης είναι το ότι, δεν πρέπει κανείς να εμπιστεύεται τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών – επειδή αυτός που μπορεί να τυπώσει χρήματα από το πουθενά, μπορεί επίσης να τυπώσει ίδια κεφάλαια (πηγή: Haring), ειδικά όταν είναι απατεώνας, όπως συνήθως οι τράπεζες. Τα τυπωμένα όμως ίδια κεφάλαια έχουν ελάχιστη αξία σε εποχές κρίσης – ενώ ασφαλώς οι τράπεζες της Ισλανδίας δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά μάλλον τον κανόνα.

Ειδικότερα, όταν μία τράπεζα εγκρίνει ένα δάνειο, δημιουργεί ουσιαστικά καταθέσεις από το πουθενά (ανάλυση) – με τις οποίες μπορεί ο δανειολήπτης να αγοράσει ότι θέλει, οπότε επίσης τραπεζικές μετοχές. Εάν τώρα οι μετοχές αυτές είναι καινούργιες, εάν έχουν εκδοθεί δηλαδή πρόσφατα, τότε αυξάνουν τα ίδια κεφάλαια της τράπεζας – η οποία για αυτόν ακριβώς το λόγο τις εκδίδει.

Στην Ισλανδία τώρα, σύμφωνα με τη μελέτη, οι τράπεζες εξέδιδαν μαζικά νέες μετοχές μετά την καταστροφική αποκρατικοποίηση τους – υπενθυμίζοντας πως προηγουμένως ανήκαν στο δημόσιο. Επί πλέον έδιναν και οι τρείς δάνεια, η μία στους πελάτες της άλλης, δημιουργώντας χρήματα από το πουθενά, για να αγοράσουν τις νέες μετοχές – ενώ χρησιμοποιούσαν αυτές τις μετοχές ως εγγύηση για τα δάνεια τους!

Εκτός αυτού, ορισμένες φορές δάνειζαν επίσης τους αγοραστές των δικών τους μετοχών – όπως άλλωστε έχει συμβεί με την Credit Suisse στην εντιμότατη Ελβετία (ανάλυση), η οποία είναι στο νούμερο 10 της παγκόσμιας κατάταξης διαφθοράς παρά τα τραπεζικά σκάνδαλα, τη Novartis κοκ. (ενώ μόνο η Ελλάδα κατηγορήθηκε διεθνώς ως διεφθαρμένη από την εγκληματική κυβέρνηση του 2010 που την καταδίκασε στη χρεοκοπία παραμένοντας ατιμώρητη – τεκμηριώνοντας την ανοησία των Ελλήνων).

Ως εκ τούτου, όταν έγινε η εκκαθάριση των χρεοκοπημένων τραπεζών της Ισλανδίας, διαπιστώθηκε ότι διέθεταν πολύ λιγότερα πραγματικά κεφάλαια, από αυτά που είχαν δηλώσει προηγουμένως– επειδή τα δάνεια που είχαν δώσει δεν μπορούσαν να εισπραχθούν, ενώ οι εγγυήσεις που διέθεταν ήταν σε μετοχές των εκάστοτε άλλων τραπεζών, οπότε άνευ αξίας.

Απεδείχθη λοιπόν πως η τράπεζα KAUPTING είχε χρηματοδοτήσει το 70% της τιμής αγοράς της LANDSBANKI στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης της – ενώ η LANDSBANKI είχε με τη σειρά της χρηματοδοτήσει το 35% της εξαγοράς της BUNADARBANKI, η οποία αργότερα εξαγοράσθηκε από την KAUPTING!

Επρόκειτο λοιπόν για μία κορυφαία τραπεζική απάτη, η οποία δεν θα αποκαλυπτόταν ποτέ, εάν δεν χρεοκοπούσε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ισλανδίας – το οποίο έδινε θηριώδη επιτόκια κυρίως στους Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες (όπως άλλωστε οι Κυπριακές τράπεζες κοκ.) που τελικά έχασαν τα χρήματα τους (αφού πολύ σωστά οι Πολίτες της χώρας δεν ανέλαβαν τα χρέη των τραπεζών τους παρά τις διεθνείς πιέσεις, επαναστατώντας και πλημμυρίζοντας τους δρόμους).

Οι εντιμότατοι ιδιοκτήτες των τριών ισλανδικών τραπεζών ήταν δικτυωμένοι μεταξύ τους, κρυφά ως επί το πλείστον – ενώ τεκμηριώθηκε απόλυτα όπως αναφέραμε ότι, τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών είχαν δημιουργηθεί από το πουθενά και από τις ίδιες, οπότε ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτα. Τη χρονική στιγμή δε της κατάρρευσης τους περίπου το 20% των συνολικού δανειακού όγκου των τριών μεγάλων τραπεζών αποτελούταν από δάνεια, τα οποία αφορούσαν έξι δικτυωμένες μεταξύ τους ομάδες – η εκάστοτε των οποίων διέθετε σημαντικά μετοχικά μερίδια σε τουλάχιστον μία από τις τράπεζες αυτές.

Τα συγκεκριμένα δάνεια πάντως είχαν δοθεί χωρίς κανένα σεβασμό στους κανόνες που αφορούσαν την υπερβολική συγκέντρωση κινδύνων, την εσωτερική πληροφόρηση κοκ. – ήταν δηλαδή παράνομα. Εκτός αυτού στήριζαν τεχνητά τις τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο, οπότε παραπλανούσαν τους αγοραστές τους – οι οποίοι ασφαλώς δεν γνώριζαν τι συνέβαινε, αφού οι πολύπλοκες συμμετοχικές δομές των τριών τραπεζών διατηρούσαν κρυφή την πραγματική μετοχική τους σύνθεση.
Επίλογος

Εάν δεν συνέβαιναν όλα αυτά στην Ισλανδία, η οποία θεωρείται ως μία χώρα με πολύ μικρή διαφθορά, αλλά στην Ελλάδα, θα ισχυριζόταν κανείς πως οφειλόταν στο DNA των Ελλήνων – οι οποίοι δυστυχώς αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν πως αποτέλεσαν το μεγάλο θύμα της κρίσης, πίσω από την οποία κρύφτηκαν και συνεχίζουν να κρύβονται οι μεγάλες απάτες των γερμανικών, των γαλλικών κοκ. τραπεζών.

Ακόμη δε και όταν αποκαλύπτονται θηριώδη σκάνδαλα διαφθοράς, φοροδιαφυγής και ξεπλύματος μαύρου χρήματος σε κράτη όπως το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία και η Γερμανία, οι ίδιοι οι Έλληνες συνεχίζουν να θεωρούν τη χώρα τους ως κορυφαία διεφθαρμένη – λόγω του ότι αυτό τους έχει επιβληθεί από τους εκάστοτε χειραγωγούς τους, με φράσεις του τύπου «μαζί τα φάγαμε».

Αφού όμως δεν συνέβησαν στην Ελλάδα αλλά στην αδιάφθορη Ισλανδία, η μελέτη έχει προβληματίσει σε μεγάλο βαθμό την κοινή γνώμη – η οποία συνειδητοποίησε πως δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη κάτι ανάλογο στις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης, απλά και μόνο επειδή δεν έχουν γίνει αντίστοιχες έρευνες. Πόσο μάλλον όταν οι συγγραφείς της έρευνας τονίζουν πως με πολύ κόπο κατάφεραν να βρουν τι ακριβώς έχει συμβεί στην Ισλανδία – ενώ θα ήταν αδύνατον εάν δεν είχε αρθεί το τραπεζικό απόρρητο, καθώς επίσης εάν δεν είχαν δοθεί στην επιτροπή όλες οι αναγκαίες αρμοδιότητες.

Το ηθικό δίδαγμα πάντως για την Ελλάδα είναι πως εάν δεν διεξαχθεί μία ανάλογη έρευνα για τις αιτίες που την οδήγησαν στην υπερχρέωση και αργότερα στη χρεοκοπία με το PSI, καθώς επίσης εάν δεν κλειστούν στη φυλακή οι υπεύθυνοι όπως δεκάδες τραπεζίτες στην Ισλανδία, η κυλιόμενη χρεοκοπία θα συνεχίζεται στο διηνεκές – ενώ η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία θα εξαϋλωθούν χωρίς να μειωθεί το χρέος, οι Έλληνες θα εξαθλιωθούν και θα εξευτελίζονται διεθνώς καταλήγοντας σκλάβοι χρέους της γερμανικής βιομηχανίας, οι κυβερνήσεις θα συνεχίζουν την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων για να μη χάσουν τα προνόμια τους όπως κατά τη γερμανική κατοχή, η κυρία Merkel θα μας λοιδορεί αποκαλώντας τον σκοπιανό Μακεδόνα πρωθυπουργό, ο τούρκος δικτάτορας θα διεκδικεί ελληνικά εδάφη, οι Αλβανοί υα αποθρασυνθούν, οι μετανάστες θα κατακλείσουν την Ελλάδα κοκ.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η κακοδαιμονία της Ελλάδας

Το ύψος του δημοσίου χρέους, το μέγεθος του κόκκινου ιδιωτικού, η αδυναμία παραγωγής πλούτου και η πολιτική αστάθεια αποτελούν τα βασικά προβλήματα της πατρίδας μας – ενώ η μη έγκαιρη και σωστή επίλυση τους θα οδηγήσει τους Έλληνες στα σκουπίδια της ιστορίας.

«Η βασική αιτία της κακοδαιμονίας της Ελλάδας δεν είναι πρωταρχικά η οικονομία, αλλά η πρωτοφανής και πρωτόφαντη παρακμιακή πορεία της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα: ηθικά, (διαφθορά), πνευματικά (παρασιτική νοοτροπία), οικονομικά (παρασιτική οικονομία, μνημόνια κλπ.), κοινωνικά, (έλλειψη αξιοκρατίας, καταρράκωση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης) και πολιτικά (κομματικό κράτος, πελατειακές σχέσεις). Με μια λέξη πολιτιστικά, με την έννοια της εξαφάνισης ή απίσχνανσης όλων των αρχών και αξιών της χώρας μας.

Αν δεν ανατραπεί αυτή η κατάσταση, τότε ακόμη και να μας χάριζαν το χρέος ή/και να μας δάνειζαν άλλα τόσα, είτε στην δραχμή είμαστε, είτε στο ευρώ, είναι δώρο άδωρο. Το θέμα είναι πολιτιστικό και πολιτικό – με την έννοια ότι μόνο μια πολιτική εξουσία, σωστή φυσικά, (θέλει ανάλυση για το τι είναι σωστή εξουσία, εγώ προσωπικά λέω πατριωτική εξουσία), είναι σε θέση να αλλάξει τα κακώς έχοντα» (Δ.Β.).

Ανάλυση

Η παραπάνω άποψη για τις αιτίες της κακοδαιμονίας της Ελλάδας και τη μοναδική λύση που υπάρχει, ακούγεται από πάρα πολλούς – γεγονός που σημαίνει ότι, αυτή η αντίληψη κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Εν τούτοις μία σωστή, πατριωτική πολιτική εξουσία, εάν υποθέσουμε ότι θα αναλάμβανε μία τέτοια τη διακυβέρνηση της χώρας, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει μία μεγάλη σειρά πρακτικών προβλημάτων – τα οποία έχουν αυξηθεί και επιδεινωθεί σε ακραίο βαθμό μετά το 2010, από το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων.

Ορισμένα από αυτά, τονίζοντας πως πριν από όλα στην περιοχή που βρισκόμαστε πρέπει (Κράτος και Πολίτες) να μάθουμε να ζούμε λιτά, προσεκτικά, νοικοκυρεμένα, αλληλέγγυα και μη παρασιτικά, αφού σε αντίθεση με άλλες χώρες χρειαζόμαστε μία πανάκριβη στρατιωτική προστασία, συμμάχους που εύλογα δεν συμπαθούν τους επαίτες, οικονομική ισχύ και μία μεγάλη κοινωνική συνοχή, είναι τα εξής:

(α) Το ύψος του δημοσίου χρέους: Πλησιάζοντας ήδη στο 190% του ΑΕΠ (περί τα 330 δις € έναντι 174 δις € ΑΕΠ), ενώ θα αυξηθεί με τα δημοσιονομικά ελλείμματα που συνεχίζουν να υπάρχουν, καθώς επίσης με το «μαξιλάρι» που σχεδιάζει η κυβέρνηση για να διαχειρισθεί την έξοδο από την τρίτη δανειακή σύμβαση, αποτελεί την «τροχοπέδη νούμερο ένα» για τη διενέργεια δημοσίων επενδύσεων – χωρίς τις οποίες μία χώρα που είναι βυθισμένη για όγδοη συνεχή χρονιά στην ύφεση, έχει βιώσει την πιο αποτυχημένη διάσωση στην παγκόσμια ιστορία και με τη ζήτηση στο ναδίρ, είναι αδύνατον να αναπτυχθεί (επόμενο εμπόδιο όσον αφορά τις δημόσιες επενδύσεις είναι οι απαγορεύσεις των μνημονίων).

Ειδικά όσον αφορά το μαξιλάρι, με δεδομένη την υποχρέωση της χώρας για τη συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων και της ξένης επιτήρησης έως ότου «ανακυκλωθεί» το 75% των δανείων της Τρόικα, κανένας δεν καταλαβαίνει γιατί προτιμάται από την πιστοληπτική γραμμή στήριξης που προτείνει η Ευρώπη – με την έννοια πως το κόστος δανεισμού του ποσού που χρειάζεται (περί τα 18 δις € έως τα τέλη του 2019, εκ των οποίων τα μισά θα προέλθουν από την τρίτη δανειακή σύμβαση), είναι πολύ μεγαλύτερο.

Δηλαδή, τα 9 δις € της τρίτης δανειακής σύμβασης θα κόστιζαν 1% ετησίως (άρα περί τα 100 εκ. €), ενώ τα υπόλοιπα 9 δις € θα δανειζόντουσαν από τις αγορές με ένα επιτόκιο της τάξης του 3,5%, όταν η πιστοληπτική γραμμή δεν θα κόστιζε τίποτα – οπότε ο προϋπολογισμός μας, άρα όλοι εμείς μέσω της φορολόγησης, θα επιβαρυνόταν με περίπου 400 εκ. €, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος!


Ανεξάρτητα όμως από τον παραλογισμό του μαξιλαριού, με αυτό το ύψος του χρέους, το οποίο θα κοστίζει λιγότερο μεν όταν επιμηκυνθεί νομοτελειακά αφού είναι αδύνατη η εξυπηρέτηση του μετά το 2021 (γράφημα), αλλά θα συνεχίσει να είναι υπέρογκο, είναι αδύνατη η προσέλκυση εγχωρίων και ξένων ιδιωτικών επενδύσεων (αφού είναι ανέφικτες οι δημόσιες) και άρα η ανάπτυξη – ενώ φυσικά δεν είναι η μοναδική αιτία, αφού συνεχίζουν να υπάρχουν το πελατειακό κράτος, η γραφειοκρατία, η εχθρότητα προς την επιχειρηματικότητα, η υπερβολική και ασταθής φορολογία, η αδυναμία γρήγορης απονομής δικαιοσύνης κοκ.

Εν προκειμένω υπάρχουν πολλές προτάσεις αντιμετώπισης του προβλήματος, όπως η στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης – έτσι ώστε αμέσως μετά να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους πιστωτές (με τους ιδιώτες είναι ανέφικτες, λόγω του αγγλικού δικαίου που έχει επιβληθεί μετά το PSI), με στόχο τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους. Εκτός του προβλήματος όμως των τραπεζών που ασφαλώς θα μας δημιουργούσε η ΕΚΤ εκβιάζοντας μας όπως συνηθίζει, έχουμε πλέον χάσει όλα τα διαπραγματευτικά μας χαρτιά – το αργότερο μετά την υπογραφή της τρίτης δανειακής σύμβασης το 2015 από τη συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων της Βουλής.

Για ποιό λόγο λοιπόν θα συμφωνούσαν οι Ευρωπαίοι στη διαγραφή μέρους του χρέους σήμερα, διακινδυνεύοντας να απαιτήσουν κάτι ανάλογο χώρες όπως η Ιταλία ή η Πορτογαλία, όταν όλες οι απαιτήσεις τους είναι υποθηκευμένες με δημόσια περιουσιακά στοιχεία, ενώ κατέχουν πια το τραπεζικό σύστημα, το οποίο ελέγχει ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία αξίας 300-400 δις €;

Εκτός αυτού, μετά από οκτώ χρόνια βαθιάς κρίσης οι Έλληνες έχουν πλέον χάσει ένα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων και των αποταμιεύσεων τους, καθώς επίσης τις ανθρώπινες αντοχές τους – οπότε είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσουν τα νέα προβλήματα που θα παρουσιάζονταν κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης.

Μία άλλη πρόταση είναι η μονομερής καταγγελία του χρέους στον Ο.Η.Ε., με βάση τη Σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών που προβλέπει (άρθρα 46-52 και 61-62) πότε μία διεθνής συνθήκη είναι άκυρη ως να μην έγινε ποτέ – όπως στην περίπτωση της παραβίασης των διατάξεων εσωτερικού δικαίου, της χρήσης δόλου, της απειλής κατά εκπροσώπου του κράτους, της αδυναμίας εκτέλεσης των συμφωνηθέντων, της θεμελιώδους μεταβολής των καταστάσεων κοκ.

Εν προκειμένω, εκτός του ότι δεν είναι καθόλου εύκολη μία τέτοια διαδικασία, αφού διαφορετικά θα τη χρησιμοποιούσαν πολλές χώρες, το πιθανότερο θα ήταν η απαίτηση της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – ως αποτέλεσμα της καταγγελίας ή ως προϋπόθεση της διαγραφής ενός μέρους των χρεών της και της κατάργησης των μνημονίων. Επομένως, θα έπρεπε να δοθούν προηγουμένως απαντήσεις σε θέματα που αφορούν το εθνικό νόμισμα – όπως σε αυτά που έχουμε θέσει (Τα ερωτηματικά της δραχμής) στα πλαίσια ενός ανοιχτού διαλόγου.

Η συγκεκριμένη πρόταση έχει βέβαια τη λογική της, ειδικά εάν συνοδευόταν από μία σειρά ενεργειών (ανάλυση), αλλά στην άθλια κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η οικονομία μας, με τους περισσότερους Έλληνες εξαθλιωμένους, με κατεστραμμένο τον παραγωγικό μας ιστό, με μία σειρά εθνικών προβλημάτων, με ανίκανους πολιτικούς κλπ. οι πιθανότητες επιβίωσης από μία τέτοια διαδικασία που θα διαρκούσε αρκετά είναι πολύ περιορισμένες – ενώ δεν υπάρχει καμία προηγούμενη εμπειρία στην Ευρωζώνη και τα ρίσκα δεν είναι καθόλου εύκολο να προϋπολογιστούν.

Σε κάθε περίπτωση, φυσικά δεν θα επένδυε κανένας ξένος στην Ελλάδα τα πρώτα χρόνια, ενώ δεν θα είχε καμία πρόσβαση στις χρηματαγορές – με όλα όσα προβλήματα συνεπάγεται κάτι τέτοιο, ειδικά όσον αφορά το ξένο συνάλλαγμα για μία χώρα που εξαρτάται σχεδόν απόλυτα από τις εισαγωγές, όπως δυστυχώς συμπεραίνεται από το σταθερά ελλειμματικό εμπορικό μας ισοζύγιο (γράφημα – ένα μεγάλο μέρος των προϊόντων που εξάγουμε προϋποθέτει την εισαγωγή ξένων πρώτων υλών).

Τέλος υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες ενός τέτοιου εξαιρετικά απαιτητικού εγχειρήματος – όπως η συμφωνία μετατροπής του υπολοίπου χρέους σε εθνικό νόμισμα που έχει απαγορευθεί από το PSI, η εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας, στην οποία όμως έχει ανανεωθεί σχετικά πρόσφατα η σύμβαση κοκ. Οφείλει όμως να εξεταστεί πολύ σοβαρά, αφού η κυλιόμενη χρεοκοπία που βιώνουμε δεν φαίνεται να έχει ημερομηνία λήξης – ενώ μας έχει ήδη κοστίσει πάνω από 1 τρις €.

(β) Το ύψος του κόκκινου ιδιωτικού χρέους: Η Ελλάδα είναι σε τρισχειρότερη θέση σε σχέση με το 2010, ειδικά όσον αφορά την υπερχρέωση του ιδιωτικού της τομέα – η οποία, μεταξύ άλλων, καθιστά σχεδόν αδύνατη τη δανειοδότηση πολλών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, για τη διεξαγωγή επενδύσεων, ενώ οι εγγυήσεις αυτών που είναι ακόμη αξιόχρεοι (ακίνητα, μετοχές, αποταμιεύσεις) έχουν κυριολεκτικά καταρρεύσει.
Έχοντας υπερβεί τα 230 δις € ή το 130% του ΑΕΠ, από 10-20% το 2010, αποτελεί μία πολύ μεγάλη τροχοπέδη – ειδικά επειδή οι τράπεζες δημιουργούν το 90% των χρημάτων που κυκλοφορούν μέσω της παροχής δανείων (ανάλυση). Ακόμη λοιπόν και αν ήταν υγιείς οι τράπεζες, η ρευστότητα στην οικονομία θα παρέμενε πολύ χαμηλή – ενώ μπορεί μεν αρκετοί να πιστεύουν ότι, η μειωμένη ρευστότητα οφείλεται στο ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα έχει παραμείνει σε ανάλογο ύψος με το ΑΕΠ (γράφημα).

Εν προκειμένω, μπορούν και πρέπει να βρεθούν άμεσα λύσεις για τα τραπεζικά δάνεια – όπως η επιμήκυνση τους με χαμηλό επιτόκιο, η ενοικίαση των σπιτιών στους ιδιοκτήτες, το Leaseback, η διαγραφή του μέρους των δανείων που έχουν αποσβέσει ήδη οι τράπεζες, η υπαγωγή ορισμένων σε μία κακή τράπεζα κοκ. Οφείλουν όμως επί πλέον να αναζητηθούν λύσεις για τα χρέη απέναντι στο δημόσιο και στους οργανισμούς του – αφού διαφορετικά οι Πολίτες της χώρας είναι καταδικασμένοι. Εν τούτοις δεν πρόκειται για κάτι απλό, αφού θα διαταραχθούν πολλές ισορροπίες – όπως η «ασύμμετρη» αντιμετώπιση αυτών που δεν οφείλουν και δεν χρεώθηκαν για να αγοράσουν σπίτι.

(γ) Η παραγωγή πλούτου: Το τρίτο πρόβλημα, στο οποίο πρέπει να δοθεί λύση, είναι η αναβίωση του παραγωγικού μηχανισμού της χώρας, μέσω του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας της – ο οποίος πρέπει να στηριχθεί στους τρεις βασικούς πυλώνες (πρωτογενής παραγωγή, τουρισμός και ναυτιλία) που μπορούν να βοηθήσουν, χωρίς σημαντικές επενδύσεις. Στη συνέχεια όμως οφείλουν να ενισχύσουν τη βιομηχανία και τη δημιουργία σύγχρονων, καινοτόμων επιχειρήσεων – για να μπορέσει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει τουλάχιστον τις απαιτήσεις της «μικρής» παγκοσμιοποίησης (=ΕΕ).

Ορισμένοι βέβαια θεωρούν πως ο ενεργειακός πλούτος της χώρας μας είναι αρκετός για να μας οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση – κάτι για το οποίο εμείς αμφιβάλλουμε, αφού δεν είμαστε σε θέση ούτε να τον εξορύξουμε, ούτε να τον προστατεύσουμε στρατιωτικά όπως, για παράδειγμα, η Ρωσία (ενώ δεν βρισκόμαστε σε μία ασφαλή γεωγραφική θέση, όπως η Νορβηγία).

Αντίθετα, κρίνοντας από τα εθνικά μας προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί επικίνδυνα, ο ενεργειακός πλούτος μας κοστίζει ήδη περισσότερα από όσα κάποια στιγμή θα μας προσφέρει, απειλώντας επί πλέον την εδαφική μας ακεραιότητα – ενώ ο χρόνος που απαιτείται για να έχουμε θετικά αποτελέσματα στην οικονομία μας είναι πολύ μεγαλύτερος, από όσο θέλουμε να πιστεύουμε.

(δ) Η πολιτική σταθερότητα: Όταν σε μία χώρα, στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας της, στην άκρη του γκρεμού, τα πολιτικά κόμματα όχι μόνο δεν επικοινωνούν πολιτισμένα μεταξύ τους αλλά, πολύ χειρότερα, δημιουργούν συνθήκες εμφυλίου πολέμου, ενδιαφερόμενα αποκλειστικά και μόνο για τη νομή της εξουσίας, οι πιθανότητες να βρει λύσεις για τα προβλήματα της είναι ανύπαρκτες – μεταξύ άλλων επειδή η πολιτική αστάθεια είναι ότι χειρότερο για τους εγχώριους και ξένους επενδυτές, καθώς επίσης για τις χρηματαγορές.

Στα πλαίσια αυτά, ο τρόπος αντιμετώπισης του πολιτικού σκανδάλου διαφθοράς της Novartis, το οποίο δεν είναι μόνο υπαρκτό αλλά ίσως το μικρότερο συγκριτικά με πολλά άλλα (στρατιωτικός εξοπλισμός, κατασκευές, Siemens κλπ.), είναι κυριολεκτικά απαράδεκτος – αφού θα έπρεπε να είναι αποκλειστικά και μόνο αντικείμενο της Δικαιοσύνης και όχι των κομμάτων.

Σε κάθε περίπτωση, οι πολιτικοί που δωροδοκούνται και χρεοκοπούν τη χώρα τους, θα έπρεπε να τιμωρούνται όσο πιο παραδειγματικά γίνεται – ενώ είναι απαράδεκτο να κρύβονται πίσω από την ασυλία που οι ίδιοι θεσμοθέτησαν, ακριβώς για να μπορούν να κλέβουν ανενόχλητοι (τα δανεικά και αγύριστα των κομμάτων είναι επίσης σκανδαλώδη).

Κάτι ανάλογο ισχύει για το σοβαρότατο θέμα των Σκοπίων, για το οποίο δεν έπρεπε να γίνεται καμία πολιτική εκμετάλλευση – ενώ η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα να διαπραγματεύεται το όνομα της Μακεδονίας, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι αντίθετη. Αν μη τι άλλο επειδή προκαλεί μία μεγάλη πολιτική αστάθεια στη χώρα, την οποία ασφαλώς δεν χρειάζεται κανένας – πόσο μάλλον όταν γνωρίζει η κυβέρνηση πως ενδεχομένως οι Πολίτες δεν θα διστάσουν να εισβάλλουν στη Βουλή για να την εμποδίσουν, όταν θα φέρει εκεί τη συμφωνία για το όνομα.
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, υπάρχουν φυσικά πολλά άλλα προβλήματα – όπως το ασφαλιστικό, το δημογραφικό, η ανεργία (η πτώση της είναι πλασματική, αφού είναι φύσει αδύνατη όταν μειώνεται το ΑΕΠ), οι συντάξεις, η ανταγωνιστικότητα κλπ. Θεωρούμε όμως πως τα τέσσερα παραπάνω είναι εξαιρετικά σημαντικά και προηγούνται – αφού εάν δεν επιλυθούν οι Έλληνες, οι οποίοι ήδη εγκαταλείπουν μαζικά την πατρίδα τους, ενώ έχουν απογοητευθεί εντελώς από το θλιβερό επίπεδο της κομματικής τους ηγεσίας, θα οδηγηθούν στα σκουπίδια της ιστορίας.


viliardos@analyst.gr
Οικονομολόγος

πηγη


Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η οικονομία της συμφοράς

Είναι δυνατόν να αυξάνονται τα χρέη και τα δίδυμα ελλείμματα της υπερδύναμης στο διηνεκές; Μπορεί να τα αντισταθμίζει με το δολάριο, με το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, καθώς επίσης με τη στρατιωτική της ισχύ;

Επικαιρότητα

Η αμερικανική κυβέρνηση δημοσίευσε την ετήσια οικονομική έκθεση της για το 2017 (πηγή), εξηγώντας πως οι καθαρές απώλειες του κράτους, τα ελλείμματα ή οι ζημίες χρήσης του, διαμορφώθηκαν στο αστρονομικό ποσόν του 1,2 τρις $. Όπως εξηγεί δε ένας οικονομικός αναλυτής*, ο αριθμός αυτός είναι ίσος με ολόκληρο το ετήσιο ΑΕΠ της Αυστραλίας (1,204 τρις $) – ενώ σημαίνει πως η χώρα χάνει πάνω από 2,2 εκ. $ το λεπτό! Συμπληρώνει δε πολύ σωστά πως το 2017 ήταν ένα θετικό έτος για τις Η.Π.Α., καθώς επίσης για την παγκόσμια οικονομία, χωρίς καμία σημαντική κρίση – ενώ τα έσοδα της κυβέρνησης ήταν στα επίπεδα ρεκόρ των 3,3 τρις $ (άρα οι δαπάνες ήταν 4,5 τρις $ ή 26 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας, για να προκύψει έλλειμμα 1,2 τρις $!).



Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται τι θα συμβεί, εάν ακολουθήσει ένα κακό έτος – με μία ύφεση που θα πρέπει να καταπολεμηθεί με τη βοήθεια του δημοσίου, όπως το 2008, με έναν καινούργιο πόλεμο ή με μία σημαντική τραπεζική κρίση. Πόσο μάλλον όταν το δημόσιο χρέος της υπερδύναμης, σε απόλυτο μέγεθος, είναι πάνω από το διπλάσιο σε σχέση με το 2008 – πλησιάζοντας τα 20 τρις $ ή το 105,4% του ΑΕΠ!

Η αναφορά συνεχίζεται με τον υπολογισμό της καθαρής θέσης των Η.Π.Α. – η οποία είναι η διαφορά μεταξύ των κρατικών περιουσιακών στοιχείων (ενεργητικό) και των υποχρεώσεων (παθητικό). Στο παράδειγμα ενός ιδιώτη, θα έπρεπε από τη μία μεριά να υπολογίσει την αξία του σπιτιού του, του αυτοκινήτου του, τις καταθέσεις του κοκ., αφαιρώντας από την άλλη τα χρέη του – όπως τα τραπεζικά δάνεια, τις πιστωτικές κάρτες κλπ. Η κατάσταση εδώ ήταν απελπιστική για το αμερικανικό κράτος – αφού η καθαρή αξία το 2017 ήταν αρνητική, φτάνοντας στα -20,4 τρις $ (στη σελίδα 55 της έκθεσης εάν έχει δίκιο ο αναλυτής).

Με δεδομένο δε το ότι, το 2016 η καθαρή θέση ήταν στα -19,3 τρις $, σημαίνει πως επιδεινώθηκε κατά περίπου 6% σε ετήσια βάση. Δηλαδή, εάν από τη μία πλευρά προσθέσει κανείς όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Η.Π.Α. (οικόπεδα, κτίρια, καταθέσεις, υποδομές κλπ.) και αφαιρέσει τις υποχρεώσεις τους, όπως το δημόσιο χρέος, η διαφορά φτάνει στο αστρονομικό ποσόν των -20,4 τρις $. Με απλά λόγια, εάν οι Η.Π.Α. πουλήσουν ότι έχουν και δεν έχουν θα μείνουν χρεωμένες με 20,4 τρις $ – ένα μέγεθος που καθιστά αστείο συγκριτικά το ελληνικό δημόσιο χρέος, ενώ υπό αυτές τις προϋποθέσεις μία επιχείρηση θα είχε χρεοκοπήσει προ πολλού. Η αιτία είναι ουσιαστικά το ότι, έχουν αποκρατικοποιήσει τα πάντα – χωρίς όμως να μειωθούν τα χρέη τους.

Στην ίδια έκθεση τώρα υπολογίζονται χωριστά οι μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις της χώρας από την κοινωνική ασφάλιση και την περίθαλψη (MEDICARE) – όπου η συνολική παρούσα αξία των μελλοντικών δαπανών που υπερβαίνουν τα μελλοντικά έσοδα φτάνει στο εξωπραγματικό -49 τρις $ – γεγονός που σημαίνει ότι, τα δύο μεγαλύτερα και σημαντικότερα προγράμματα συνταξιοδότησης και υγειονομικής περίθαλψης των Η.Π.Α. είναι αφερέγγυα κατά -49 τρις $ και άρα χρεοκοπημένα. Στα πλαίσια αυτά, όποιος ισχυρίζεται πως μόνο η Ελλάδα έχει ασφαλιστικό πρόβλημα, απλά δεν γνωρίζει τι συμβαίνει σε άλλες χώρες – μεταξύ των οποίων και η Γερμανία.

Συμπερασματικά λοιπόν το αμερικανικό κράτος ευρίσκεται στο κόκκινο, με σχεδόν 70 τρις $ ή όσο περίπου το παγκόσμιο ΑΕΠ (78 τρις $ το 2017) – οπότε λογικά τα οικονομικά των Η.Π.Α. είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και υπερβολικά μη βιώσιμα. Εν τούτοις, οι εταιρείες αξιολόγησης δεν ανησυχούν καθόλου, ενώ η κυβέρνηση ψηφίζει μεγάλες φορολογικές περικοπές, σαν να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα – παρά το ότι, εάν μελετήσει κανείς την ιστορία, θα βρει δεκάδες παραδείγματα δεσποζουσών δυνάμεων που παγιδεύτηκαν στα υπερβολικά χρέη τους καταρρέοντας στη συνέχεια.

Μπορεί αυτή τη φορά τα πράγματα να είναι διαφορετικά; Είναι δυνατόν να αυξάνονται τα χρέη και τα δίδυμα ελλείμματα (γράφημα) της υπερδύναμης στο διηνεκές; Μπορεί να τα αντισταθμίζει με το δολάριο, με το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, καθώς επίσης με τη στρατιωτική της ισχύ; Είναι υπεράνω τέτοιων προβλημάτων, λόγω της ηγεμονικής θέσης της στον πλανήτη; Ίσως, αν και πολύ δύσκολα το πιστεύει κανείς.



* Simon Blackπηγη


Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Λεφτά υπάρχουν για τους εργαζόμενους του MEGA

Τα χρήματα για να καταβληθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων του MEGA υπάρχουν στους λογαριασμούς που έχουν δεσμεύσει οι τράπεζες. Συγκεκριμένα στην επιστολή που απέστειλαν στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη τα μέλη του ΔΣ της Τηλέτυπος ΑΕ, γίνεται λόγος για ύπαρξη μετρητών που ξεπερνά τα 7 εκ. ευρώ, «Σήμερα στους δεσμευμένους λογαριασμούς της εταιρίας υπάρχουν μετρητά άνω των 7 εκ και εκχωρημενες/δεσμευμένες απαιτήσεις που ξεπερνούν τα 50 εκ». Είναι φανερό ότι «λεφτά υπάρχουν» που θα λέγαμε και σε μια άλλη εποχή… Μόνο που αυτήν τη φορά δεν πρόκειται για ένα σύνθημα κενό περιεχομένου! Οι μέτοχοι δείχνουν στην κυβέρνηση πού μπορεί να τα αναζητήσει αν όντως επιθυμεί να ξεμπλοκάρει την κατάσταση και οι εργαζόμενοι να εισπράξουν επιτέλους τα δεδουλευμένα τους.

Με άλλα λόγια οι μέτοχοι λένε ότι εμείς κάναμε αυτό που μας αναλογούσε… Το ίδιο και οι εργαζόμενοι, για αυτό και είναι «Εύλογο το αίτημα τους να καταβληθεί το σύνολο των δεδουλευμένων τους» τονιζοντας ότι «Το ΔΣ της εταιρίας έχει απευθυνθεί στις πιστώτριες τράπεζες και έχει μεταφέρει το αίτημα αυτό χωρίς αποτέλεσμα».

Η μπάλα λοιπόν περνάει στην περιοχή των κυβερνώντων που καλούνται τώρα να ασχοληθούν με τις τράπεζες οι οποίες έχουν το κλειδί του χρηματοκιβωτίου… Και για να ανοίξει ενδεχομένως χρειάζεται η εκτελεστική εξουσία να πάρει κάποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες – όπως αναφέρεται στον επίλογο της επιστολής, προκειμένου να λύσει τα χέρια των τραπεζών για να καταβληθεί στους εργαζόμενους το σύνολο των δεδουλευμένων τους.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Εισβολή σε γραφείο γιατρού στο νοσοκομείο Μεταξά από μέλη του Ρουβίκωνα

Νέα εισβολή σε γραφείο γιατρού, μετά την επίθεση που είχαν πραγματοποιήσει τον περασμένο Οκτώβριο σε χειρουργό στον Ευαγγελισμό, πραγματοποίησαν πριν από λίγη ώρα μέλη του Ρουβίκωνα,

Αυτή τη φορά στόχος τους αποτέλεσε γιατρός που εργάζεται στο νοσοκομείο «Μεταξά» στον Πειραιά.

Σε ανάρτησή τους στo indymedia, τα μέλη του Ρουβίκωνα αναφέρουν ότι «πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι ο (σσ: αναφέρουν το όνομα του γιατρού) απαιτεί και λαμβάνει ειδικά αμοιβή, για την παροχή υπηρεσιών που αφενός έχει ορκιστεί να παρέχει δωρεάν και αφετέρου αμείβεται».

«Επιλέξαμε να επισκεφτούμε αυτή τη φορά τον (σσ: αναφέρουν την ιδιότητα και το όνομα του γιατρού) που είναι γνωστός από συγκεκριμένες περιπτώσεις χρηματισμού και να του εξηγήσουμε ότι βρίσκεται πια στο φως», προσθέτουν, ενώ σε άλλο σημείο της ανάρτησής τους σημειώνουν: «Ο χώρος της υγείας, όπως ακούμε κι από “επίσημα χείλη” πλέον, είναι μια μαύρη τρύπα διαφθοράς και μετατόπισης πλούτου από την βάση στην κορυφή. Από τους φτωχούς στους πλούσιους. Είτε με την αυξανόμενη συνεισφορά τους στα φάρμακα που καταλήγει να καλύψει λαδώματα, είτε με το φακελάκι στον γιατρό, είτε με την ανασφάλιστη εργασία».



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Στον «αέρα» το χρονοδιάγραμμα για τις νέες αντικειμενικές

Μαζί με τον... οβελία θα «ψηθούν» οι νέες αντικειμενικές που θα τσουρουφλίσουν τη μεσαία τάξη - Δεν προλαβαίνουν πριν το Πάσχα μετά το ατελείωτο μπάχαλο με τους εκτιμητές- Τι σημαίνει αυτό για τον υπολογισμό του φετινού ΕΝΦΙΑ - Ανησυχία της τρόικα και για πλειστηριασμούς, εξωδικαστικό και Δημόσιο - Για Μάιο παραπέμπονται οι μεγάλες αποφάσεις για συντάξεις, αφορολόγητο

Η καθυστέρηση που παρατηρείται για την προσδιορισμό των νέων αντικειμενικών αξιών αλλά και για την εξάπλωση του συστήματος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ξεχώρισαν κατά τις επαφές της κυβέρνησης με τους θεσμούς χθες Τετάρτη στο ξενοδοχείο Hilton.

Για τις αντικειμενικές που εξαρτώνται άμεσα με τις νέες χρεώσεις του ΕΝΦΙΑ κορυφαίος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών ομολόγησε ουσιαστικά χθες ότι θα προσδιοριστούν κοντά στο Πάσχα «και... βλέπουμε».

Άλλο ένα αγκάθι που προέκυψε μετά τη συνάντηση της αρμόδιας υπουργού Όλγας Γεροβασίλη με τους θεσμός είναι οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην επιλογή των νέων Γενικών Γραμματέων και των Γενικών Διευθυντών. Οπως είπε η κ. Γεροβασίλη, για 69 θέσεις Γενικών Γραμματέων έχουν υποβληθεί 7.000 αιτήσεις και για 69 θέσεις διευθυντών 3.000 αιτήσεις.

Βάζουν πάλι χέρι στη γενική κυβέρνηση

Μέσα σε αυτό το κλίμα εντύπωση προκάλεσε η είδηση ότι συμφωνήθηκε να κατατεθεί στη Βουλή νέα διάταξη νόμου, που θα δεσμεύει ρητά τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης να καταθέτουν τα διαθέσιμά τους στον ειδικό λογαριασμό του Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος. Διότι από την άλλη πλευρά οι οικονομολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για αυτή την πρακτική σε συνδυασμό δε με την απροθυμία της κυβέρνησης να ζητήσει την προληπτική γραμμή πίστωσης που θα διασφαλίσει τη χώρα έναντι κινδύνων μετά τη λήξη της θητείας της παρούσας κυβέρνησης.

Νύξεις στο χρέος από το EWG

Σήμερα το πρωί θα τεθούν επί τάπητος τα προαπαιτούμενα της αγοράς προϊόντων και της αναπτυξιακής στρατηγικής και οι επικεφαλής θα αναχωρήσουν από την Αθήνα. Ορισμένα στελέχη θα μεταβούν στο συνέδριο των Δελφών και διαπραγματεύσεις θα ξαναρχίσουν μετά τις διακοπές του Πάσχα το πιθανότερο στις αρχές Μαΐου.

"Είναι όσο smooth όσο φαίνεται", δηλαδή η διαπραγμάτευση είναι όντως όσο ομαλή φαίνεται δήλωνε υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών εισερχόμενο στις επαφές με τους θεσμούς λίγο μετά τις δύο το μεσημέρι της Τετάρτης στο Hilton.

Ο ίδιος είπε ότι στη συνεδρίαση του Euroworking Group σήμερα στις Βρυξέλλες. αναμένεται να υπάρξει ενημέρωση για τις έως τώρα επαφές της κυβέρνησης με τους θεσμούς ενώ "έμφαση θα δοθεί στις τεχνικές συζητήσεις που διεξάγονται για το ζήτημα του χρέους".

Σημειώνεται ότι στο Euroworking Group που συνεδριάζει απόψε στις Βρυξέλλες και την ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπήσει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Μεταμοντέρνα Αριστερά (5) Οι Μαρίες Αντουανέτες του Προλεταριάτου

Οι περιπτώσεις Γυναικών εκπροσώπων του Κυβερνητικού και Κομματικού ΣΥΡΙΖΑ έχουν γίνει γνωστές κατά καιρούς και κατέληξαν οι περισσότερες σε μια διακωμώδηση της πολυδιαφημισμένης, ειδικότερα από την Νεοφιλελεύθερη «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετοχής των Γυναικών στα Πολιτικά δρώμενα. 

Του Ηλία Παπαναστασίου 

Σχεδόν όλες σχολιάστηκαν αρνητικά από τα Media –και όχι μόνο τα Social Media– και αρκετές εφημερίδες του Αντιπολιτευόμενου τύπου όλων των αποχρώσεων.

Βουλευτίνες με έξαλλες δηλώσεις και συμπεριφορές, υπουργίνες με ειρωνική καλοσοβαντισμένη αφ’ υψηλού διάθεση, Politically Correct Φεμινίστριες που έβλεπαν σεξισμό ακόμη και στην παραμικρή κριτική δικών τους στελεχών αλλά έκαναν την πάπια –«Ποιούσαν την νήσσαν» επί το κοσμιότερον …– όταν το περιστατικό αφορούσε Γυναίκες αντιπάλων παρατάξεων και φυσικά όλα τα ανωτέρω με απεριόριστες δόσεις ψευδό–φεμινισμού του συρμού και «Αντί–σεξιστικό Σεξισμό» κατά των Ανδρών, του «Συστήματος», της επάρατης «Πατριαρχίας» και γενικότερα κατά του Τρισκατάρατου Μισογύνη, Σεξιστή, Φαλλοκράτη και Υποψήφιου Βιαστή που είναι – γενικά…– ο Νεοέλληνας Αρσενικός. 

Λίγα είχαν ειπωθεί για το οικονομικό υπόβαθρο, τους τεράστιους μισθούς, τα οικονομικά προνόμια και το «ψητό» –όπως λέμε στην Αγορά…– των σεβαστών αυτών Δεσποινίδων και Κυριών που κάτω από την επίφαση των Μικροαστικών τρόπων της Νεόπλουτης έκρυβαν καθαρά οικονομικά συμφέροντα, βόλεψη, απληστία και απίστευτα προνόμια. 

Συνήθως, η προσοχή των Media ήταν στραμμένη στους τρόπους ή την εμφάνιση. Μπλαζέ ύφος, επιτηδευμένα ατημέλητες μερικές ή εντυπωσιακά κομψευόμενες άλλες, ελιτισμός στο φουλ – η Full speed αγγλοσαξονιστί….– υπεραρκετή δόση σνομπισμού και αύρα νεόπλουτης που ανακάλυψε την Αμερική και τα σαλόνια (και δεν ξεκολλά με τίποτα…), επίδειξη ψευδό–κουλτούρας που θυμίζει χωριατοπούλα που πήγε στην Χαϊδελβέργη ή το Παρίσι και γοητεύθηκε ανεπανόρθωτα, επιδεικτική επιθετικότητα που έβγαινε σε απεριόριστες δόσεις σαν αφρός σαμπάνιας από τεράστιο μπουκάλι και φυσικά η αυταρέσκεια και η ματαιόδοξη αυθυποβολή της Ανωτερότητας του «Ηθικού Πλεονεκτήματος» που δεν έκρυβε ποτέ την μεγαλοσύνη της αιωνιότητας, «Εμείς και κανείς άλλος στον αιώνα τον άπαντα, Ω! Διεφθαρμένοι!». 

Τυπική συμπεριφορά μικροαστούλας κομμώτριας που το Joker την τίναξε κυριολεκτικά από το Αιγάλεω στο Κεφαλάρι… 

Αυτά βέβαια παθαίνει όποιος, πάση θυσία, θέλει να ενταχθεί στο αστικό κατεστημένο και μάλιστα της αστικής ή μεγαλοαστικής κοπής.
 

Όποιος με άλλα λόγια,
 θέλει να ξεφύγει από μικροαστός –στην καλύτερη των περιπτώσεων– η άεργος Lumben και να «εκτιναχτεί» μέσω Διορισμού στο Δημόσιο σε ανώτερη Κοινωνική Θέση. Ένας «Κοινωνικός Καταπέλτης» στον οποίο, όπως θα δούμε, διαπρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ και η λεγόμενη «Πρώτη Φορά κλπ. κλπ.» δημιουργώντας το δικό του στρατό στο Δημόσιο εφόσον ο Ιδιωτικός Τομέας, με τον οποίο οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ έχουν πάρει διαζύγιο από γεννησιμιού, τους ήταν παντελώς άγνωστος και δύσβατος αλλά και πολύ δύσκολος για να σταδιοδρομήσουν. 

Έτσι, η μόνη δίοδος Κοινωνικής Ανόδου για τα αγόρια και τα κορίτσια του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι το Δημόσιο. Εκεί ανοίγεται «πεδίον δόξης λαμπρόν» για τα διψασμένα για Διορισμό και βόλεψη παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ και τα οποία μη έχοντας προοπτική στον Ιδιωτικό Τομέα, ειδικότερα στο Ελεύθερο και Επιχειρηματικό Επάγγελμα τα οποία απεχθάνονται βαθύτατα, στρέφονται στο Δημόσιο σχηματίζοντας ολόκληρο στρατό από Paupers και Αέργους – και όχι Ανέργους– υποψήφιους προς Διορισμό. 

Μοναδική ασχολία αυτών των Λεβέντηδων είναι η τυφλή υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και ο φρενήρης παλαμακισμός που ειδικότερα στα Social Media έχει λάβει ψυχοπαθολογικές διαστάσεις. Ο διάλογος έχει καταργηθεί, το υβρεολόγιο των 50 λέξεων αποτελεί την νέα γλώσσα των Greeklish των Συριζαίων τρολλαδόρων, οι δε χαρακτηρισμοί και συκοφαντίες το νέο επίτευγμα της Επιστήμης της Γλωσσολογίας αυτό δηλαδή της Γλώσσας των Lumben υβριστών. 

Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας. Είναι γνωστό πως ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις Γυναίκες. Ποιές Γυναίκες όμως; 

Συνοπτικά:
 

(α). Από τις Γυναίκες που εργάζονται στον Δημόσιο Τομέα. 

(β). Από ένα σημαντικότατο τμήμα
 της μεσαίας και ανώτερης Υπαλληλικής Γραφειοκρατίας με κορυφή τα Άνω στρώματα της Υπαλληλοκρατίας και του Κρατικού/Κομματικού Μανδαρινάτου συν ένα μεγάλο ποσοστό της Πανεπιστημιακής Υπαλληλικής Γραφειοκρατίας που αποτελούν τη λεγόμενη Πανεπιστημιακή Ελίτ και (Ψευδο) Ιντελιγκέντσια. 

(γ). Πανεπιστημιακές Σχολές με Ανθρωπιστικές Σπουδές – ή Τμήματα τους…– έχουν σαρωθεί κυριολεκτικά από ΣΥΡΙΖΑΙΕΣ Φεμινίστριες, σε μικροαστική ή νεοφιλελεύθερη ψευδοαριστερή κατεύθυνση και με υπέρ-αρκετή δόση Βαλκανικής Version και ιδεολογικού νεοπλουτισμού. 

Αποτελούν το βαρύ κανόνι και την εμπροσθοφυλακή ενός βαλκανικά μιμητικού και χωριατίζοντος ψευδοαριστερού Neoliberal Feminism με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις Πασιονάριες του Φεμινισμού που στελεχώνουν την Γενική Γραμματεία Ισότητας και το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, επιλεκτικού χαρακτήρα μικροαστές φεμινίστριες που – συνήθως…– κατακεραυνώνουν ασήμαντες περιπτώσεις, κυριολεκτικά για γέλια, όπως η περίπτωση τραγουδιού της Άντζελας Δημητρίου, δηλώσεων Ντάισεμπλουμ κλπ. (Εννοείται «λησμονούν» να καταγγείλουν αχαρακτήριστα υβρεολόγια στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ όπως του Πολάκη εναντίον της Βίκυ Σταμάτη ή τελευταία, «λησμονούν» να βγάλουν τσιμουδιά για την περίπτωση της πλούσιας Υπουργού Ράνιας Αντωνοπούλου που σε τελική ανάλυση προσβάλει κυρίως το ίδιο τους το φύλο… Ίσως γιατί είναι Πλούσια, Φεμινίστρια, Αμερικανοτραφής και πιθανότατα αποτελεί το κρυφό όνειρο κάθε ΣΥΡΙΖΑΙΑΣ). 

Χαρακτηριστικά τους;
 Φανατικές οπαδοί της Πολιτικής Ορθότητας και του Νεοφιλελεύθερου (ψευδό)προοδευτικού μεγαλοαστικού φεμινισμού της Δυτικής Ελίτ, υποστηρικτές της Χίλαρι Κλίντον, της συζύγου Μακρόν και του νεομακκαρθικού, υπερσυντηρητικού και προτεσταντικής έμπνευσης επιθετικού κατασκευάσματος της Νεοφιλελεύθερης Φεμινιστικής Γυναικείας Ελίτ που είναι το «Κίνημα» Me too – απώτερο στόχο να «Γίνουμε Χαλίφηδες στην θέση του Χαλίφη» δηλαδή να διώξουμε τους Άνδρες και να έλθουν Γυναίκες στην Εξουσία χωρίς να αλλάξουμε κανένα Σύστημα…– γαρνιρισμένα όλα με μπόλικη μπεσαμέλ ψευδό–κουλτούρας ημιμαθών και αύρα ρωμαίικης διγλωσσίας και βαλκανικής, επαρχιώτικης αισθητικής και mentalite. 

Αν δε προσθέσουμε και τα καλολογικά στοιχεία που ακούν στο όνομα εστετισμός (για τις κάπως «διαβασμένες»…) συν ο σνομπισμός και άφθονο μπλαζέ ύφος που προσπαθεί αγωνιωδώς να κρύψει αληθινή καταγωγή και πραγματική υποδομή χαρακτήρα – και όχι Fake, επίπλαστες πλευρές ψευδοχαρακτήρα…– τότε μπορούμε ίσως να ισχυριστούμε πως ζωγραφίσαμε το πορτραίτο της Femina Syrizeana, αντίστοιχο και ανάλογο του Homo Syrizeikus… 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψηφίζεται σε ανάλογο ποσοστό από τις εργαζόμενες του Ιδιωτικού Τομέα τις οποίες έχει «γραμμένες» στα παλαιοτέρα των υποδημάτων του, ιδιαίτερα τις μεσαίες και χαμηλότερα οικονομικά εργαζόμενες. 

Μισθωτές της Βιομηχανίας, Βιοτεχνίας και Εμπορικού Τομέα – το καθαυτό δηλαδή corpus της Γυναικείας Εργατικής Τάξης– ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχει απλώς λησμονήσει αλλά το έχει κυριολεκτικά συνθλίψει οικονομικά με τις νεότερες ατομικές συμβάσεις μερικής απασχόλησης, ειδικότερα των τελευταίων τριών ετών. 

Η πλέμπα του Γυναικείου φύλου, οι γυναίκες της εργατικής τάξης αποτελούν τελευταία προτεραιότητα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ και των καλοβολεμένων θηλυκών εκπροσώπων τους που βολεύτηκαν στο Δημόσιο με παχυλούς, παχυλότατους μισθούς. 

Είναι γνωστό άλλωστε πως οι γυναίκες της εργατικής τάξης δεν βγάζουν Simon de Beauvoir ή Gender Studies a la Butler και άλλων φυντανιών της Νεοφιλελεύθερης Φεμινιστικής «Επιστήμης». 

Αντίθετα, οι γυναίκες της Working Class δηλαδή της Μισθωτής, Εργατικής Τάξης αποτελώντας τεράστιο τμήμα της σύγχρονης Μισθωτής Εργατικής Τάξης της Δύσης αλλά και της Ελλάδας, έχουν να επιδείξουν Clara Zetkin, Alexandra Kollontai, Luise Kautsky, Rosa Luxembourg και Dolores Ibarruri, Θεωρητικά και Μαχητικά Γυναικεία πρότυπα που είναι παντελώς άγνωστα ή τελείως υποτιμημένα από το Νεοφιλελεύθερο Γυναικείο Λόμπι του ΣΥΡΙΖΑ. 
άλλωστε, είναι γνωστό πως συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ απεχθάνεται την Διαλεκτική και Ολιστική Κοσμοθεωρία του Ιστορικού Σοσιαλισμού όπως θεμελιώθηκε από τους Marx και Εngels αλλά και τους σύγχρονους ή επιγόνους τους (Plechanov, Bebel, Kautsky, Luxembourg, Hilferting, Lenin, Lafargue κλπ). 

Τα θεωρητικά τους φληναφήματα ξεκινούν από έναν διαστρεβλωμένο Gramsci και καταλήγουν σε έναν δεξιόστροφο και δεξιότατο ευρωκομουνιστή Πουλαντζά, όπως τους συμφέρει να παρουσιάζουν τον Πουλαντζά. 

Οι Γυναίκες εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ στον ανώτερο Κρατικό και Κομματικό Μηχανισμό, έχοντας ενσωματωθεί πλήρως σε ένα οικονομικά άνετο περιβάλλον και λησμονώντας την χαμηλή –συνήθως – κοινωνική τους προέλευση, αστικοποιήθηκαν άρδην και με ταχύτατους ρυθμούς στοχεύουν στην ανώτατη κλίμακα της κοινωνικής πυραμίδας. 

Εννοείται, μέσω του Δημόσιου Τομέα που είναι ο προνομιακός τους χώρος. Από κει πηγάζει όλη η συμπεριφορά της νεόπλουτης ψευδό–εστέτ φεμινίστριας με την οποία ποζάρουν όλες οι ΣΥΡΙΖΑΙΕΣ των Ανωτάτων Κλιμακίων. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά τρία παραδείγματα: 

• Την πρόσφατη περίπτωση της πλουσιότατης Υπουργού Ράνιας Αντωνοπούλου που δεν δίστασε – παρόλη την εξαιρετική οικονομική της άνεση– να καρπωθεί το επίδομα ενοικίου και μάλιστα σε μια αμιγώς Προλεταριακή Περιοχή συνταξιούχων Ανθρακωρύχων όπως το Κολωνάκι του Δήμου Αθηναίων. Και με έναν λαό χειμαζόμενο που χάνει τα σπίτια του και δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι του… Τα σχόλια περιττεύουν. 

 

• Η λησμονηθείσα περίπτωση της κυρίας Αικατερινάρη, Συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ,
 του Φορέα δηλαδή που εκποιεί και ξεπουλά την Ελληνική Δημόσια Περιουσία. Η ίδια παραδέχτηκε πολύ διστακτικά και ντροπαλά πως αμείβεται με 270.000 ευρώ το χρόνο και μάλιστα, με επιθετικό τρόπο, ανέφερε πως σε Τράπεζα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ανάλογη θέση έβγαζε πολλά περισσότερα. Προφανώς, σεβάστηκε τον χειμαζόμενο και σε μεγάλο βαθμό πνεόμενο ελληνικό λαό και έκανε σοβαρότατες περικοπές εισπράττοντας μόνο 270.000 ετησίως… Η ιδία – ούσα κόρη παλαιάς βουλευτίνας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ – δεν πρότεινε καμία περικοπή στο μισθό της, ευαγγελιζομένη προφανώς το μήνυμα της «Πρώτη Φορά κλπ. κλπ.». Τίμια πράγματα και ξεκάθαρα. Αμιγώς προλεταριακά. 

• Η τρίτη περίπτωση είναι αυτή της κυρίας Έφης Αχτσιόγλου.Εκ Γιαννιτσών η καταγωγή και με σπουδές στο ΑΠΘ, εξελίχθηκε ταχύτατα ακολουθώντας τα νάματα του μέντορα της, γνωστού Επαναστάτη Νοτίου Βαλκανικής και Περιχώρων, σεβαστού και αξιομνημόνευτου κ. Κατρούγκαλου, γνωστού και ως Επαναστάτη των Συνταξιούχων, ίσως λόγω περικοπών της Κατρουγκάλειας Νομοθεσίας (Προσωπική Διαφορά Νόμου Κατρούγκαλου, νεοελληνιστί…). 

 
Δεν μας αφορούν τα οικονομικά της κ. Υπουργού. Απλά, προτείνουμε τους αναγνώστες να μελετήσουν – κυριολεκτικά – το Video της συνάντησης της με συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Υπουργείο της. Με εκπροσώπους δηλαδή της Εργατικής Τάξης (Το ύφος και η γλώσσα του σώματος τα λένε όλα). Και χωρίς να αναφέρουμε την περίπτωση των αναρίθμητων συμβάσεων μερικής απασχόλησης και μισθών 360 ευρώ που έχουν ανθίσει επί των ημερών της. 

Οι παραπάνω περιπτώσεις ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ Γυναικών εκπροσώπων στη Κυβέρνηση και τον ανώτατο Κρατικό Μηχανισμό, είναι χαρακτηριστικές –τυπικές θα λέγαμε – περιπτώσεις χαρακτηρολογικές και ανθρωπομορφικές, ΣΥΡΙΖΑΙΑΣ Μαρίας Αντουανέττας που παριστάνει την εκπρόσωπο του Λαού και των Εργαζομένων (Το πιστεύουν κιόλας…). 

Μάλιστα, η Ιστορία που ως γνωστό «Επαναλαμβάνεται δυο φορές, την Πρώτη Φορά σαν Τραγωδία και την Δεύτερη Φορά σαν Φάρσα»(Marx, “18th Brumaire of Louis Bonaparte”) στην περίπτωση μας επιβεβαιώνεται πλήρως. 

Μόνο που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συσκευασία του ενός που περιλαμβάνει και τις δυο, Φάρσα και Τραγωδία μαζί. Με μια υποσημείωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια Φάρσα που σχεδόν βέβαια θα καταλήξει σε Τραγωδία.





πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Τρεις ελληνικές περιφέρειες στις πιο φτωχές της Ευρώπης

Τεράστιες ανισορροπίες στις περιφέρειες της Ευρώπης εντοπίζουν τα στοιχεία της Eurostat, για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στις περιφέρειες κυμαίνεται από 29% έως και 611% του κοινοτικού μέσου όρου. Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι πέραν των «αδύναμων κρίκων», όπως είναι η Ελλάδα, η Βουλγαρία και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, και οι ισχυροί της Ένωσης φιλοξενούν ορισμένες από τις φτωχότερες περιφέρειες.

Συνολικά 21 περιφέρειες εμφανίζουν ΑΕΠ χαμηλότερο του 50% του μέσου όρου. Από πέντε συναντάμε στη Βουλγαρία και στην Πολωνία, τέσσερις στην Ουγγαρία, από τρεις σε Ελλάδα και Ρουμανία και μία στη Γαλλία.

Όπως προκύπτει από την έκθεση της στατιστικής υπηρεσίας, στα τέλη του 2016 η πλέον φτωχή περιφέρεια ήταν το Σεβεροζαπάντεν της Βουλγαρίας, με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο 29% του κοινοτικού μέσου όρου.

Οι τρεις ελληνικές περιφέρειες είναι η Ανατολική Μακεδόνια- Θράκη, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο 46% του κοινοτικού μέσου όρου, η Ήπειρος με 48% και η Δυτική Ελλάδα με 49%.

Στον αντίποδα η πλέον πλούσια περιφέρεια της Ένωσης δεν θα είναι πια ευρωπαϊκή, πρόκειται για το Εσωτερικό Λονδίνο (Inner London) με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο 611% του μέσου όρου.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Εργασιακός Μεσαίωνας: Ιδιοκτήτης περιπτέρου υποχρέωνε έγκυο υπάλληλό του να κάθεται σε ξύλα

Μια υπόθεση η οποία παραπέμπει σε εργασιακό μεσαίωνα απασχολεί τις τελευταίες ώρες μετά από επώνυμη καταγγελία την επιθεώρηση εργασίας της Πάτρας.
Σύμφωνα με την καταγγελία, ιδιοκτήτης περιπτέρου που λειτουργεί σε κεντρική πλατεία της Πάτρας, υποχρέωνε την έγκυο υπάλληλό του να εργάζεται καθήμενη πάνω σε ξύλινη επιφάνεια , προκειμένου να  την εξώθηση σε παραίτηση καθώς δεν επιθυμούσε να έχει στην υπηρεσία του έγκυο υπάλληλο.
Παράλληλα της εξαφάνισε την ειδική καρέκλα που είχε προμηθευτεί για να κάθεται με ασφάλεια  γι’ αυτή και το έμβρυο, με αποτέλεσμα όπως η ίδια καταγγέλλει να υποστεί πρόωρους σπασμούς και τελικά να γεννήσει πρόωρα.
Πάντα σύμφωνα με τα όσα καταγγέλθηκαν και στο patrastimes.gr η γυναίκα βίωνε επί χρόνια τον εργασιακό μεσαίωνα καθώς αναγκαζόταν να ασφαλίζεται μόνη της ενώ λόγω της αδιαφορίας του εργοδότη της έχασε τόσο το επίδομα τοκετού όσο  και αυτό της μητρότητας.
Να σημειωθεί, πως όπως αναφέρει τόσο το θύμα τα εργοδοτικής αυθαιρεσίας, όσο και το σωματείο των εργαζομένων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και στις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ,  παρόλο που απολύθηκε ουδέποτε ο εργοδότης της κατέβαλε την αποζημίωση της.



Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Γoλγοθάς 30 ατόμων με αυτισμό: Τους πήραν από το θεραπευτήριο Σκαραμαγκά και τους δένουν στο Λοιμωδών (Photo)

Σοβαρές καταγγελίες για 30 άτομα με αυτισμό που μέχρι πρότινος νοσηλεύονταν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά και πλέον έχουν μεταφερθεί σε άλλες ακατάλληλες δομές με κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή τους έκανε στο ΘΕΜΑ 104,6 ο νομικός εκπρόσωπος του Συλλόγου «Οικογένεια» των Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Χρόνιες Παθήσεις του Θεραπευτηρίου Σκαραμαγκά.

Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Μπαλακτάρη τα άτομα αυτά φιλοξενούνταν από το 2009 στο κτήριο του θεραπευτηρίου που είχε χτιστεί ως φοιτητική εστία και είχε προσαρμοστεί στις ειδικές απαιτήσεις των ατόμων αυτών.

Σταδιακά, όμως, υπήρξε απαξίωση του θεραπευτηρίου καθώς οι υπεύθυνοι το εγκατέλειψαν ως κτήριο σταματώντας παράλληλα να το ενισχύουν με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

«Τα παιδιά αυτά χρειάζονται κυρίως στοργή και προσωπική επφαή με τον νοσηλευτή. Ειδικοί λένε ότι η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος οδηγεί σε κατάπτωση της ψυχικής και σωματικής τους υγείας και τελικά στο θάνατο» τόνισε ο κ. Μπαλακτάρης επικαλούμενος και το δυστυχές παράδειγμα οχτώ παιδιών που νοσηλεύονταν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά και τελικά έχασαν τη ζωή τους όταν μετακινήθηκαν σε άλλες δομές στην Ελλάδα από το 2009 και μετά.



Η πλειονότητα των 30 ατόμων που είχαν παραμείνει στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά μεταφέρθηκε, σύμφωνα με τον δικηγόρο, στο πρώην Λοιμωδών, στο παράρτημα ΑμεΑ Δυτικής Αττικής ενώ μια άλλη ομάδα μεταφέρθηκε σε άλλη παρόμοια ακατάλληλη δομή.

Επειδή όμως σε αυτές τις δομές αφενός φιλοξενούνται άποροι και ηλικιωμένοι που δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ειδικές ανάγκες των ατόμων με αυτισμό και αφετέρου δεν υπάρχει το κατάλληλο προσωπικό εφαρμόζονται μέθοδοι προηγούμενων δεκαετιών όπως φαίνεται στις φωτογραφίες-γροθιά στο στομάχι που δείχνουν παιδιά να δένονται σε κρεβάτια.

«Επειδή δεν μπορούν να τα διαχειριστούν καταφεύγουν στην καταστολή» λέει ο κ. Μπαλακτάρης και προσθέτει: «Ακόμα και το κτήριο είναι ακατάλληλο. Τα τζάμια δεν είναι αύθραυστα και έτσι υπάρχει ο κίνδυνος αυτοτραυματισμού γιατί αυτά τα παιδιά έχουν τάσεις αυτοτιμωρίας. Παράλληλα έχουν παρατηρηθεί προσπάθειες παιδιών για να φύγουν γιατί τα τζάμια στις τουαλέτες δεν έχουν πλέγματα».



Όπως καταγγέλλει ο ίδιος τόσο ο σύλλογος όσο και οι γονείς έχουν προσπαθήσει να επικοινωνήσουν με την αρμόδια υπουργό Θεανώ Φωτίου που είναι και η πολιτική προϊσταμένη των δομών αυτών, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια ανταπόκριση «ενώ το 2015 μιλούσαν (σ.σ. η Φωτίου και η κυβέρνηση) σε όλους».

Κατά τις ίδιες καταγγελίες ο λόγος για την έξωση των ατόμων αυτών ήταν γιατί σκέφτονται να μεταβιβάσουν το χώρο του θεραπευτηρίου Σκαραμαγκά στο ΤΑΙΠΕΔ προς αξιοποίηση.

«Η κρίσιμη ώρα να ληφθούν αποφάσεις είναι χθες» καταλήγει ο κ. Μπαλακτάρης καθώς οι γονείς έχουν στείλει εξώδικα στο υπουργείο, τις αρμόδιες αρχές και την Εισσαγελία του Αρείου Πάγου προκειμένου τα παιδιά να επιστρέψουν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά αφού πρώτα αυτό αναβαθμιστεί.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Νύχτα εμπρησμών στην Αθήνα: Κάηκαν τα Εξάρχεια, επιθέσεις σε τράπεζες και αυτοκίνητα

Ένταση επικράτησε το βράδυ στην Αθήνα καθώς κουκουλοφόροι χτύπησαν πάλι στα Εξάρχεια, ανατίναξαν ΑΤΜ στη Βουλιαγμένης και έκαψαν αυτοκίνητα.

Νέα νύχτα έντασης στα Εξάρχεια

Πιο συγκεκριμένα επίθεση με βόμβες μολότοφ κατά αστυνομικών πραγματοποίησαν τα μεσάνυχτα κουκουλοφόροι έξω από το Πολυτεχνείο.

Oι κουκουλοφόροι -με ορμητήριο το κτίριο- επιτέθηκαν εναντίον της διμοιρίας των ΜΑΤ που εκτελούσε υπηρεσία στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Τοσίτσα.

Επίθεση με γκαζάκια σε τράπεζα στην λεωφόρο Βουλιαγμένης

Επίθεση με γκαζάκια πραγματοποίησαν άγνωστοι τα ξημερώματα της Πέμπτης σε ATM στη λεωφόρο Βουλιαγμένης.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Πυροσβεστικής, κατασβέστηκε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε εξωτερικό χώρο τράπεζας, επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης στο δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης στην Αττική.

Μπαράζ εμπρησμών αυτοκινήτων τα ξημερώματα στην Αθήνα

Αλλεπάλληλοι εμπρησμοί αυτοκινήτων έγιναν τα ξημερώματα της Πέμπτης σε διάφορες περιοχές της Αθήνας.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την πυροσβεστική υπηρεσία:

Κατασβέστηκε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο, επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως στα Άνω Λιόσια Αττικής.

Κατασβέστηκε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο, επί της οδού Ηπείρου στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας Αττικής.

Κατασβέστηκε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο, στη συμβολή των οδών Παναγίας Γρηγορούσης και Λιοσίων στο δήμο Αχαρνών Αττικής.

Κατασβέστηκε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητο, επί της οδού Ωρομέδοντος στην περιοχή της Άνω Κυψέλης στην Αθήνα.


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ο κόμπος φθάνει στο χτένι και θα επηρεάσει τον Ελληνισμό

Αντιμέτωπες με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, Αθήνα και Λευκωσία υποχρεώνονται να επανεξετάσουν την πολιτική τους απέναντι στην Τουρκία. Κρίσιμο ρόλο θα παίξει το πως θα καταλήξει η κόντρα Δύσης-Ερντογάν.

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Αντιμέτωπη με την άμεση απειλή χρήσης τουρκικής στρατιωτικής βίας στην κυπριακή ΑΟΖ και με την απόπειρα εμβολισμού της ακταιωρού “Γαύδος” στα Ίμια, Αθήνα και Λευκωσία υποχρεώνονται να επανεξετάσουν την πολιτική τους έναντι της Άγκυρας. Το συμπέρασμα από τις εκτιμήσεις των δύο περιστατικών είναι πως εισερχόμαστε σε φάση ποιοτικής αναβάθμισης της τουρκικής επεκτατικής πίεσης.

Μέχρι να καθαρίσει το τοπίο, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι ναι μεν η ελληνική ναυτική παρουσία στην περιοχή των Ιμίων θα συνεχισθεί, αλλά προς το παρόν θα αποφευχθεί οποιαδήποτε κίνηση θα έδινε στην Άγκυρα την ευκαιρία για ένα επεισόδιο αντίστοιχο με αυτό που συνέβη προ ημερών εκεί. Η προειδοποίηση του υπουργού Εξωτερικών προς την Άγκυρα πως εάν υπάρξει επόμενο τέτοιο επεισόδιο η ελληνική αντίδραση δεν θα είναι ειρηνική κρίθηκε απαραίτητη, προκειμένου να καταστεί σαφές στον Ερντογάν πως παίζει με τη φωτιά.

Αν και για τους γνωστούς λόγους η Ελλάδα είναι “γονατισμένη”, και στο υπουργείο Άμυνας και στο υπουργείο Εξωτερικών εκτιμούν πως ο Ερντογάν δεν είναι διατεθειμένος να μπει σε ένα θερμό επεισόδιο, εάν πιστεύει πως μπορεί να γενικευθεί. Ο κύριος λόγος δεν είναι η στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία. Είναι ο φόβος του ότι, παρά τις εκτεταμένες εκκαθαρίσεις, ενδεχομένως να υπάρχουν αξιωματικοί στο Γενικό Επιτελείο, οι οποίοι να εκμεταλλευθούν μία πολεμική κρίση για να στραφούν εναντίον του. Ο Τούρκος πρόεδρος συνδέει αυτό τον φόβο του με την κρίση στις σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας και με αμερικανικές συνωμοσίες.

Όσον αφορά τα συμβαίνοντα στην κυπριακή ΑΟΖ, η Τουρκία κέρδισε τον πρώτο γύρο. Το πλοίο-γεωτρύπανο της ιταλικής ΕΝΙ “Saipem 12000”, που είχε ακινητοποιηθεί εδώ και σχεδόν δύο εβδομάδες από τουρκικά πολεμικά που επικαλούνταν παράνομη τουρκική NAVTEX, επιχείρησε τέσσερις φορές με ελιγμούς να σπάσει το μπλόκο και να φθάσει στον στόχο-κοίτασμα “Σουπιά” στο θαλάσσιο οικόπεδο 3. Δύο φορές ανεκόπη από τουρκική φρεγάτα και άλλες δύο από άλλα τουρκικά πολεμικά σκάφη. Αποχώρησε οριστικά από την περιοχή, όταν απειλήθηκε ευθέως πως εάν δεν αλλάξει πορεία θα εμβολιστεί.

Αν και η ΕΝΙ είναι πεπεισμένη πως τα δικαιώματα που έχει εξασφαλίσει στην κυπριακή ΑΟΖ θα αποδειχθούν “χρυσάφι” έκανε πίσω. Παρότι ως εταιρεία είναι ταυτισμένη με το κράτος, η Ιταλία αποδείχθηκε ανίκανη να καλύψει την εταιρεία της. Δεν είναι μόνο ότι βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Είναι κι ότι δεν νοιώθει ικανή να αντιπαρατεθεί με την Τουρκία. Γι’ αυτό και η ιταλική φρεγάτα F575 που στάλθηκε στην περιοχή δεν είχε εντολή εμπλοκής με τα τουρκικά πλοία, με αποτέλεσμα να παρακάμψει την κρίσιμη περιοχή και να κατευθυνθεί στον Λίβανο.

Το Αφρίν πιέζει τον Ερντογάν

Η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητα στα δύο μέτωπα του Ελληνισμού προκύπτει μεν από την αυτόνομη δυναμική τους, αλλά τροφοδοτείται και από τις εξελίξεις στο μέτωπο του Αφρίν. Παρά τη συντριπτική υπεροπλία του τουρκικού στρατού σ’ όλα τα επίπεδα, η εκεί εισβολή απέχει πάρα πολύ από το να έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Το γεγονός αυτό ασκεί εκ των πραγμάτων πολιτική πίεση στον Ερντογάν στο εσωτερικό του. Αν και η τουρκική κοινή γνώμη είναι ακόμα σε πολύ μεγάλο ποσοστό υπέρ της εισβολής, η προφανής αναποτελεσματικότητα αρχίζει να δημιουργεί ερωτηματικά και για το αξιόμαχο του τουρκικού στρατού, αλλά και για την ίδια την επιλογή. Πολύ περισσότερο, μετατρέπει σε απειλές χωρίς αντίκρισμα τη ρητορική του Τούρκου προέδρου πως θα καταλάβει την Μπανμπίτζ και όλη την περιοχή της βορειοανατολικής Συρίας που ελέγχουν οι Κούρδοι του YPG και στην οποία υπάρχουν αμερικανικές βάσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι νεοοθωμανοί στην Άγκυρα πανηγυρίζουν, ισχυριζόμενοι ότι ουσιαστικά ακύρωσαν το ενεργειακό πρόγραμμα της Λευκωσίας και ως εκ τούτου θα την υποχρεώσουν να έρθει σε κάποιου είδους συμφωνία με την Τουρκία για μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου. Είναι ενδεικτική η προ ημερών ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείο Εξωτερικών. Μιλάει για τα «αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού στις πλουτοπαραγωγικές πηγές του νησιού, του οποίου είμαστε συνιδιοκτήτες»!

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα μιλάει εξ ονόματος των Τουρκοκυπρίων, αλλά είναι η πρώτη φορά που δηλώνει η ίδια «συνιδιοκτήτρια». Στην πραγματικότητα, η ανακοίνωση αποτυπώνει αυτό που σκέφτεται η τουρκική ηγεσία. Θεωρεί τα Κατεχόμενα προέκταση της Τουρκίας και κατ’ επέκτασιν την Τουρκία συνιδιοκτήτρια! Η Τουρκία, όμως, δεν έχει κανένα δικαίωμα στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Μια ματιά στον χάρτη το δείχνει. Ακόμα και οι πιο τραβηγμένες από τα μαλλιά ερμηνείες του διεθνούς δικαίου δεν μπορούν να της δώσουν νομικό έρεισμα.
Το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει

Το παιχνίδι στην κυπριακή ΑΟΖ, πάντως, δεν έχει καθόλου τελειώσει. Προς το παρόν, οι Αναστασιάδης και Τσίπρας θέτουν το ζήτημα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, έχοντας δεδομένη και την υποστήριξη της Ρώμης. Η ΕΕ έχει κάθε λόγο να ενδιαφέρεται για τον ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου, επειδή αποτελεί τη σημαντικότερη προοπτική η Ευρώπη να απεξαρτηθεί ενεργειακά από το ρωσικό φυσικό αέριο, για την οποία ενδιαφέρονται σφόδρα και οι Αμερικανοί.

Από την άλλη πλευρά, όμως, η ΕΕ δεν φαίνεται να έχει την πολιτική βούληση να δράσει αποφασιστικά, ειδικά όταν η Μέρκελ ποντάρει στη συνεργασία του Ερντογάν για να συγκρατήσει τη μεταναστευτική ροή. Ναι μεν οι Ευρωπαίοι καταδικάζουν ρητορικά την τουρκική πρακτική και δηλώνουν την αλληλεγγύη τους σε Κύπρο και Ελλάδα, αλλά δεν είναι ούτε διατεθειμένοι ούτε ικανοί να αναλάβουν έμπρακτη συλλογική αποτρεπτική δράση. Το ίδιο και η Ουάσιγκτον όσο τουλάχιστον θα συνεχίζεται η προσπάθειά της να βρει ένα mondus vivendi με τον Ερντογάν.

Η μόνη που έδειξε εμπράκτως αποφασισμένη να εναντιωθεί στην τουρκική πειρατικού χαρακτήρα τακτική ήταν η Γαλλία. Όπως έγινε γνωστό, δική της φρεγάτα έπλευσε στην θαλάσσια περιοχή που παρανόμως είχαν δεσμεύσει οι Τούρκοι με NAVTEX. Δεν πρόκειται για τυχαία ενέργεια. Η γαλλική Total έχει συμβόλαια στην κυπριακή ΑΟΖ από κοινού με την ιταλική ΕΝΙ. Την προηγούμενη φορά που οι Τούρκοι είχαν εκτοξεύσει απειλές για να ματαιώσουν γεώτρηση, το Παρίσι είχε στείλει πολεμικά πλοία και τον υπουργό Εξωτερικών για συνομιλίες με την κυπριακή κυβέρνηση.

Η τωρινή κίνηση της Γαλλίας είναι μία έμμεση πλην σαφής προειδοποίηση προς την Άγκυρα να μην επιχειρήσει να μπλοκάρει γεώτρηση της Total. Σύμφωνα με εκτίμηση διπλωματικών κύκλων, με την επίδειξη δύναμης, το Παρίσι ενδεχομένως δημιουργεί τις προϋποθέσεις η Total να προσφέρει τη γαλλική ναυτική προστασία στις γεωτρήσεις της ΕΝΙ, εξασφαλίζοντας κάποιο μερίδιο από τα δικαιώματα των Ιταλών στο πλαίσιο μίας κοινοπραξίας. Προς το παρόν, όμως, οι Ιταλοί θα κάνουν ό,τι μπορούν για να το αποφύγουν.

Στο παιχνίδι, όμως, συμμετέχει και η αμερικανική ExxonMobil, η οποία έχει προγραμματίσει γεώτρηση σε οικόπεδο της κυπριακής ΑΟΖ το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Θα εμποδίσει ο τουρκικός στόλος και αυτή τη γεώτρηση; Και εάν το προσπαθήσει πώς άραγε θα αντιδράσει η Ουάσιγκτον; Υπενθυμίζουμε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Τίλερσον μέχρι να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο ήταν πρόεδρος της ExxonMobil. Αλλά κι αν δεν ήταν, είναι δυνατόν να “καταπιούν” οι Αμερικανοί τον τουρκικό τσαμπουκά, όταν μάλιστα όλα δείχνουν πως στην κυπριακή ΑΟΖ υπάρχουν πολύ μεγάλος ενεργειακό πλούτος;

Ο κόμπος φθάνει στο χτένι

Εκτός αυτού, υπάρχει και το πρόβλημα ότι με την πειρατική πρακτική της η Τουρκία παραβιάζει όλους τους κανόνες διεθνούς δικαίου, ακολουθώντας ουσιαστικά το παράδειγμα της Κίνας στη νότια σινική θάλασσα. Η Δύση καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο την πρακτική του Πεκίνου, αλλά ακόμα τουλάχιστον δεν επιδεικνύει την ίδια στάση και έναντι της Άγκυρας, γεγονός που αποθρασύνει τον Ερντογάν.

Στην πραγματικότητα, η Δύση δεν έχει ακόμα καταλήξει πως θα αντιμετωπίσει την ανεξέλεγκτη Τουρκία. Δεν θέλει να χάσει το γεωπολιτικά πολύτιμο τουρκικό «οικόπεδο». Από την άλλη πλευρά, όμως, για πόσο ακόμα θα ανέχεται τα αλλεπάλληλα «οθωμανικά χαστούκια». Επιπροσθέτως, το άνοιγμα προς τη Ρωσία έχει μετατραπεί σχεδόν σε γεωπολιτικό εναγκαλισμό. Όλα δείχνουν, λοιπόν, πως ο κόμπος φθάνει στο χτένι.

Η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Τίλλερσον στην Άγκυρα ήταν, ίσως, η ύστατη προσπάθεια της Ουάσιγκτον να γεφυρώσει το χάσμα και να διασώσει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Από την άλλη πλευρά, όμως, τα περιθώρια να τα βρουν είναι περιορισμένα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν η προσπάθεια που έχει δρομολογηθεί αποβεί άκαρπη η αμερικανική ανοχή στον Ερντογάν θα αποκτήσει εκ των πραγμάτων ημερομηνία λήξεως.

Είναι σαφές ότι οι εξελίξεις και στο ελλαδοτουρκικό και στο κυπριακό μέτωπο θα επικαθορισθούν από το εάν θα γεφυρωθεί ή όχι το αμερικανοτουρκικό ρήγμα και κατ’ επέκτασιν από το πώς θα διαμορφωθεί τελικώς η στάση της Δύσης έναντι της Τουρκίας. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να περιμένει “η μπίλια να κάτσει”, ώστε να είναι σαφές το περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα είναι υποχρεωμένη να ανασχέσει την έμπρακτη τουρκική επεκτατική πίεση. Το ίδιο ισχύει και για τη Λευκωσία, αν και στην περίπτωση της κυπριακής ΑΟΖ –όπως ήδη αναφέραμε– υπάρχει χρονοδιάγραμμα που φέρνει τον κόμπο στο χτένι.



πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Οι «πέντε δράκοι» που είναι …δεκαπέντε

Μελέτη που παρουσίασε η «διαΝΕΟσις» προσδιορίζει ότι την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας εμποδίζουν «πέντε δράκοι». Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σύνθετη και απαιτεί μεγαλύτερη καινοτομία, επειδή οι δράκοι είναι …δεκαπέντε.

Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος

Πρόσφατα παρουσιάστηκαν από τη δεξαμενή σκέψης «διαΝΕΟσις» σε ενοποιημένη μορφή οι εργασίες των Νίκο Χριστοδουλάκη, Μιλτιάδη Νεκτάριου και Χάρη Θεοχάρη, που αντιμετωπίζουν το χρέος, τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος και τον επανασχεδιασμό του φορολογικού συστήματος ως συγκοινωνούντα δοχεία. Η μελέτη αντιμετωπίζει τρεις από τους «πέντε δράκους» που κατά την «διαΝΕΟσις» μαστίζουν την ελληνική οικονομία μαζί με την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης και το διπλό πρόβλημα της πολυνομίας και της κακονομίας.

Τα συνδυασμένα μέτρα των τριών που θα επιτρέψουν στη χώρα να μειώσει το χρέος της κάτω από το 100% του ΑΕΠ μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020, προβλέπουν:
Πρώτον, συμβιβασμό με τους δανειστές για πλεόνασμα στο 2% του ΑΕΠ, ώστε ένα μέρος να κατευθύνεται στη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων και υποδομών μέχρι το 2029.
Δεύτερον, τη μείωση των συνολικών εισφορών (από 27% σε 19%) και με χρήση των επικουρικών εισφορών για τη δημιουργία ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος, σύστημα που θα οδηγήσει σταδιακά στη δημιουργία 350.000 θέσεων εργασίας μέχρι το 2030 και τη μείωση της ανεργίας στο 7,1% μέσα σε 10 χρόνια.
Τρίτον, απλοποίηση της φορολογίας με συντελεστή 20% στα καθαρά κέρδη των επιχειρήσεων, φορολογία εισοδήματος από 20% ως 30% για τα φυσικά πρόσωπα και επί των καθαρών κερδών των αυτοαπασχολούμενων και των ατομικών επιχειρήσεων, ενιαίο ΦΠΑ 20% (και χαμηλό συντελεστή 10%).

Χωρίς αμφιβολία, η συμβολή των τριών στην διατύπωση μιας ολοκληρωμένης πρότασης για τρία καυτά θέματα σε μια χώρα που μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων εξακολουθεί να μην έχει ένα ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης είναι σημαντική προσφορά. Όμως, τόσο η διαΝΕΟσις, όσο και άλλοι φορείς του ιδιωτικού τομέα, ακόμη και οι θεσμικοί, που διαμορφώνουν προτάσεις εξακολουθούν να παραμένουν «εντός του κουτιού». Με την έννοια πως δεν υπάρχουν ριζοσπαστικές λύσεις που θα επιταχύνουν τις θετικές εξελίξεις στην οικονομία και συνήθως οι προτάσεις έχουν συντεχνιακή προσέγγιση.

Για παράδειγμα, ο ΣΕΒ πρότεινε στον Μοσκοβισί να μην υπάρξουν πισωγυρίσματα στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, ο κατώτατος μισθός να παραμείνει συνδεδεμένος με την διεθνή ανταγωνιστικότητα και να μειωθεί το «υπερβολικό» μη μισθολογικό κόστος της εργασίας. Αυτές είναι συντηρητικές ιδεοληψίες που καταδεικνύουν και την επιχειρηματική αδυναμία να παραγάγει ανταγωνιστικότητα που δεν θα είναι «επιδοτούμενη» είτε από την εργασία, είτε από το κράτος. Ιδιαίτερα, μετά από ό,τι έχει συμβεί, αυτές οι θέσεις είναι κοινωνικά προκλητικές.

Το μεγάλο σχέδιο

Είναι κρίσιμο για το μέλλον της χώρας να κατανοήσουν οι συστημικές δυνάμεις, αλλά και οι δανειστές-επόπτες ότι υπό τις συνθήκες που έχει διαμορφώσει η χρεοκοπία της χώρας και τα μνημόνια, οι επί μέρους προτάσεις και λύσεις θα έχουν μειωμένη αποτελεσματικότητα εάν δεν αποτελούν οργανικό τμήμα ενός μεγάλου σχεδίου. Χρειαζόμαστε μια υψηλής πολιτικής, για την ανασυγκρότηση της κοινωνίας (για να μην χρησιμοποιήσω τον όρο έθνος) και της οικονομίας. Η κοινωνία πρέπει να μπει μπροστά για να σύρει το κάρο, όχι η οικονομία που έσυρε την κοινωνία στην υπερχρέωση.

Για να διασφαλιστεί αυτό, πρωταρχική σημασία έχει να διαμορφωθούν στιβαρές «κοινωνικές προϋποθέσεις» για την ανάπτυξη, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα, τουλάχιστον στο εσωτερικό μέτωπο και να διασκεδαστεί η καχυποψία και η δυσπιστία των μεσαίων στρωμάτων και πληγέντων από την ανεργία και τους φόρους. Η φορολογική αλλαγή πρέπει να ευνοήσει αυτούς που έβαλαν πλάτη, δηλαδή τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Επίσης, τα νοικοκυριά και ο αγροτικός τομέας πρέπει να απαλλαγούν από τα χρέη τους (και όχι οι τράπεζες από τις φούσκες που αυτές κατασκεύασαν).

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να σκοτωθούν κι άλλοι «δράκοι», όπως η αναποτελεσματικότητα του κοινωνικού κράτους, στο επίπεδο της υγείας και της παιδείας, η ανασφάλεια του πολίτη είτε στην πόλη του, είτε στη χώρα του (εθνική άμυνα), η δημογραφική κατάρρευση, η επαρχιώτικη τουριστική πολιτική κ.ο.κ. Είναι κρίσιμο, λοιπόν, να υπάρξουν ιδέες και προφανώς όχι του νεοφιλελεύθερου τσελεμεντέ για το πώς θα σκοτώσουμε όλους τους «δράκους» που τελικά δεν είναι πέντε αλλά τουλάχιστον δεκαπέντε…


πηγη

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!