EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Δεξιά αμφισβήτηση και καθεστωτική αντιφασιστική ρητορική

Η Ιταλία, τρίτη οικονομία στην ΕΕ, και ο ισλαμιστής Ερντογάν είναι ανόμοιες περιπτώσεις, αλλά έχουν κοινό αντίπαλο τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ελίτ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Στην Ιταλία ο λαός έδωσε την πλειοψηφία στα κόμματα που αμφισβητούν την πολιτική των Βρυξελλών-Βερολίνου. Στην Τουρκία ο κυρίαρχος της πολιτικής σκηνής Ερντογάν (απειλητικός και επικίνδυνος για μας) αμφισβητεί το δικαίωμα των ΗΠΑ να ρυθμίζουν τη ζωή της χώρας του, να διορίζουν κυβερνήσεις της αρεσκείας τους.

Οι ελίτ χρησιμοποιούν την οικονομία ως όπλο εναντίον τους. Στην Τουρκία η λίρα άρχισε να παίρνει την κατηφόρα κατά την προεκλογική περίοδο και ανάλογα με την πορεία του Ερντογάν. Πάνω αυτός κάτω αυτή. Ο οικονομικός πόλεμος θα επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα αλλά είναι πολύ αμφίβολο ότι θα ρίξει τον Ερντογάν. Παρεμπιπτόντως, ο Ερντογάν μας απειλεί, αλλά δεν βασίζεται μόνο στην ανοχή των ΗΠΑ. Τον ενθαρρύνει κυρίως η ψοφοδεής στάση της εκάστοτε κυβέρνησης των Αθηνών.

Στην Ιταλία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σ. Ματαρέλα, προκάλεσε πολιτική, οικονομική και κοινωνική αναταραχή, έκανε πραξικόπημα για να διασώσει την Ευρώπη, για την ακρίβεια την πολιτική του Βερολίνου και του ευρωιερατείου που βλάπτουν την Ιταλία και το λαό της. Ο Σαβόνα, ο προταθείς υπουργός Οικονομικών που απόρριψε ο Ματαρέλα, δήλωσε: «δεν υπάρχει Ευρώπη αλλά μόνο η Γερμανία περιτριγυρισμένη από δειλούς«.

«Ιl palazzo contre la piazza»- το παλάτι ενάντια στην πιάτσα, στα πεζοδρόμια – λένε στη Ρώμη. Ο Λουίτζι ντι Μάιο, ηγέτης του πρώτου κόμματος, των Πέντε Αστέρων, δήλωσε: «να μας πουν ότι οι εκλογές είναι άχρηστες και ότι αποφασίζουν τα λόμπι και οι Οίκοι Αξιολόγησης». Τα ίδια έγιναν στην Ελλάδα με το δημοψήφισμα. Ο υποτιθέμενος σεβασμός της λαϊκής ετυμηγορίας ποδοπατιέται όχι στο προτεκτοράτο η Ελλάς αλλά στο τρίτο ισχυρότερο κέντρο της ΕΕ, στην Ιταλία. Ας σημειωθεί, πάντως, ότι ο Ντι Μάιο καταλόγισε στους Οίκους Αξιολόγησης, και όχι στο Βερολίνο, την ευθύνη για το πραξικόπημα του Ματαρέλα.

Έτσι, και έστειλε μήνυμα συνδιαλλαγής με το Βερολίνο και ταυτόχρονα επισήμανε ότι η Μέρκελ δεν είναι ούτε το μοναδικό ούτε, ίσως, το πιο ισχυρό κέντρο της αντίδρασης. Να θυμόμαστε ότι τα δυο κόμματα στήριξαν λαϊκές δυνάμεις, αλλά πηγή της δύναμής τους είναι μεγαλοεπιχειρηματίες, ιδίως της Λέγκας. Εξάλλου οι Ιταλοί είναι μαέστροι σε ελιγμούς, δολιχοδρομήσεις και κινήσεις παρασκηνίου. Η μάχη Ιταλία-Βρυξέλλες θα είναι περίπλοκη και όχι σύντομη.

Οικονομική και εθνική κρίση

Η κρίση έχει διπλό χαρακτήρα: Οικονομικό και Εθνικό. Το ότι ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι ο Ιταλός Ντράγκι δεν παίζει ρόλο. Δεν τον έβαλαν εκεί για να θυμάται ότι είναι Ιταλός, αλλά επειδή μπορεί να το ξεχάσει. Μια δεύτερη όψη του προβλήματος είναι η εξής: Ως τώρα ξέραμε ότι η Δεξιά ήταν υποστηρικτής των κατεστημένων δυνάμεων ενώ η Αριστερά ήταν ο χώρος αμφισβήτησης. Αυτό είναι παρελθόν. Οι δυνάμεις της Δεξιάς έχουν διασπαστεί σε πατριωτικές και σε νεοφιλελεύθερες/παγκοσμιοποιημένες, με τις τελευταίες να κυριαρχούν.

Η Αριστερά έχει αλλοιωθεί στον πυρήνα της. Είναι πλέον ο καλύτερος υποστηρικτής του Συστήματος. Στην πράξη μόνο μικρές ομάδες αμφισβήτησης, πολιτικά ανίσχυρες και συνήθως αόμματες, έχουν απομείνει στα αριστερά του φάσματος. Για καλό ή για κακό ούτε η Δεξιά έχει Μουσολίνι, ούτε η Αριστερά Λένιν ή Γκράμσι. Μικρού αναστήματος άτομα επιχειρούν να κυβερνήσουν τον Πλανήτη. Τα ΜΜΕ της κυρίαρχης ευρωπαϊκής ελίτ αντιμετωπίζουν πολύ θετικά τη μεταλλαγμένη «Αριστερά», με κορυφαίο παράδειγμα τον ΣΥΡΙΖΑ. Πατριάρχης της μετάλλαξης ήταν ο Τόνι Μπλερ και στην Ελλάδα ο Σημίτης, αλλά ο Τσίπρας είναι πλέον ο φυσικός της ηγέτης.

Η Μέρκελ και ο Γιούνκερ είναι οι επιφανείς εκπρόσωποι του ευρωιερατείου, η ελίτ που γίνεται μέρα τη μέρα ο νεκροθάφτης της Ενωμένης Ευρώπης. Η κυριαρχία τους φθίνει, όχι ραγδαία αλλά σταθερά. Το προμήνυμα ήρθε από τη Γαλλία, όταν η Λεπέν ξεπέρασε το 30%. Βαθιά αναταραχή προκάλεσαν οι εκλογές στην Ιταλία. Ακόμα και τώρα δεν αποκλείεται να επικρατήσουν τελικά στην Ιταλία οι κατεστημένες δυνάμεις.

Ακόμα κι αν συμβεί αυτό απλώς θα καθυστερήσει τη φορά των πραγμάτων. Η προπαγάνδα ότι αντίπαλος είναι ο δήθεν ανερχόμενος φασισμός αφήνει αδιάφορους όλο και περισσότερους, επειδή η εναλλακτική που προσφέρουν η Μέρκελ, ο Μακρόν ή ο Τσίπρας είναι η φτώχεια, η περιφρόνηση της δημοκρατίας, η καταπάτηση της λαϊκής κυριαρχίας και η καταστροφή της πατρίδας. Με μια λέξη φαίνονται χειρότεροι από αυτό που λένε ότι μας απειλεί.

Προς σύγκρουση

Ο διχασμός της ιταλικής αστικής τάξης θα βαθύνει, αντιμετωπίζοντας άλυτα προβλήματα. Και οι αντιστάσεις θα είναι πιθανόν ισχυρότερες, επειδή στην Ιταλία η αστική τάξη δεν έχει σχέση με τη διαβρωμένη, ανίκανη και ασθενή ελληνική αστική τάξη. Η κρίση στην Ευρώπη έχει ταυτόχρονα ταξικό και εθνικό χαρακτήρα. Πλήττει τους πληβείους, αλλά κυρίως διχάζει τους μεσαίους: άλλοι ξεπέφτουν και άλλοι, οι λιγότεροι, διασώζονται.

Αξίζει να σημειωθεί, για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος, ότι η ανάλυση του Κεφαλαίου που έκανε ο Μαρξ του επέτρεψε να προβλέψει, πριν από δυο αιώνες, αυτή την εξέλιξη των μικρομεσαίων σε περιόδους κρίσης. Ταυτόχρονα τα πιο αδύναμα κράτη κινδυνεύουν να χάσουν ή έχασαν ήδη την εθνική τους κυριαρχία και πολύ πιθανό να χάσουν και την εδαφική τους ακεραιότητα, όπως η Ελλάδα. Το Σκοπιανό θα προστεθεί στους υπάρχοντες αλυτρωτισμούς, είναι υποθήκη δεινών.

Μπαίνουμε ταχέως στην τελική φάση σύγκρουσης σε πλανητικό επίπεδο. Οι ΗΠΑ διατηρούν μεν τον τίτλο της υπερδύναμης, αλλά αδυνατούν πλέον να επιβληθούν στρατιωτικά. Και χρειάζεται να παρέμβει δραστικά η Κίνα (αγοράζοντας μαζικά αμερικανικά προϊόντα αξίας περίπου 300δις $) για να διασώσει τις ΗΠΑ από την καταστροφή, απομακρύνοντας προσωρινά τον κίνδυνο πολέμου.

Ο πόλεμος παραμένει επίκαιρος επειδή η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζει την ανάπτυξή της στους εξοπλισμούς, ενώ της Κίνας και της Ρωσίας όχι: Πχ οι ΗΠΑ το 2015 είχαν αμυντικό προϋπολογισμό 611 δισ $, η Κίνα είχε 215 δις $ και η Ρωσία 69 δις $, λίγο περισσότερα από την Ινδία και τη Σαουδική Αραβία. Έως το τέλος της θητείας Τραμπ οι ανατροπές θα είναι απότομες και ριζικές. Πιθανότατα θα ξημερώσει ένας διαφορετικός Κόσμος.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η Γερμανία σπέρνει λιτότητα, η ΕΕ θερίζει ευρωσκεπτικισμό

«Εδώ βρίσκεται το βασικό μάθημα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Εάν η φιλελεύθερη δημοκρατία αποτύχει να δώσει οικονομική ευημερία για ένα ικανοποιητικά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού σε αρκετά μεγάλες περιόδους, τελειώνει, μαζί με τους χρηματοοικονομικούς και οικονομικούς θεσμούς που έχει δημιουργήσει» έγραψε στο άρθρο του στους Financial Times ο Βόλφγκανγκ Μινχάου, με αφορμή την πολιτική κρίση στην Ιταλία.
Και πράγματι έχει δίκιο. Η Γερμανία εκμεταλλεύτηκε τη νομισματική ένωση, εμποδίζοντας την οικονομική ολοκλήρωση της ΕΕ προς όφελός της. Σήμερα για παράδειγμα, με την παγκόσμια οικονομία σε αναστάτωση και τα επιτόκια δανεισμού όλων των χωρών σε άνοδο, οι αποδόσεις των γερμανικών 10ετών τίτλων μειώθηκαν στο χαμηλό επίπεδο για το 2018 του 0,3%. Τι είδους ενιαία οικονομία είναι αυτή; Τι είδους θεμιτό έχει αυτός ο ανταγωνισμός εντός της Ευρωζώνης;

Πολλοί οργίζονται με την αλαζονεία με την οποία το Βερολίνο κυρίως αντιμετώπισε την κρίση των Ιταλών πολιτών. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του γερμανού επιτρόπου προϋπολογισμού Γκίντερ Έτινγκερ που δήλωσε μετά το ναυάγιο σχηματισμού κυβέρνησης στην Ιταλία ότι: «Οι αγορές θα μάθουν στους Ιταλούς πώς να ψηφίζουν».

Τίποτα δεν είναι άσπρο μαύρο

Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και ευθύνες για την οικονομική κατάσταση της ιταλικής οικονομίας δεν έχουν μόνον οι Βρυξέλλες. Ήταν ευθύνη των ιταλικών κυβερνήσεων και που παρά τις μεγάλες οικονομικές δυνατότητες της χώρας, την επιβάρυναν με αβάσταχτα δάνεια που σήμερα φτάνουν τα 2,3 τρισ. ευρώ, χωρίς να δημιουργούν ανάπτυξη.

Ποτέ οι ιταλικές κυβερνήσεις που εκπροσωπούσαν την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ένωσης, δεν έκαναν χρήση της αξίας των διαπραγματευτικών μετοχών τους στην ΕΕ. Η κάθαρση στη χώρα, δεν ολοκληρώθηκε και η διαφθορά δεν εξαλείφθηκε. Ναι αλλά αυτούς τους τιμώρησαν οι ψηφοφόροι, είναι ο αντίλογος. Μάλιστα. Και αυτοί που εξέλεξαν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της μεγάλης αλλαγής.

Ο Ιταλός πρόεδρος, η μόνη αντίρρηση που πρόβαλε στην εντολή σχηματισμού κυβέρνησης των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας, ήταν στο πρόσωπο του δηλωμένου ευρωσκεπτικιστή, του 81 ετών Πάολο Σαβόνα για τη θέση του υπουργού Οικονομικών. Για ποιο λόγο οι δύο ετερόκλητοι εταίροι δεν συμβιβάστηκαν εξαρχής για να αποφευχθεί η κρίση και προτίμησαν να οδηγήσουν τη χώρα σε νέα εκλογική αναμέτρηση εν μέσω αναταραχής;

Είναι αρκετοί που έθεσαν το ερώτημα μήπως έχουν σχέδιο για την έξοδο της χώρας από το ευρώ; Και μπορούν να το υλοποιήσουν εγκλωβίζοντας τη μισή εκλογικά Ιταλία, χωρίς δημοψήφισμα; Επισήμως, στο κυβερνητικό πρόγραμμά τους δεν θέτουν τέτοιο ζήτημα. Σύμφωνα μάλιστα με δύο δημοσκοπήσεις τα ποσοστά των Ιταλών υπέρ της παραμονής στο ευρώ φτάνουν έως και το 72%. Οι δημοσκοπήσεις έγιναν από τους οργανισμούς Euromedia και Piepoli για την εκπομπή «Porta a Porta» του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού δικτύου RAI.

Ο αναγκαίος συμβιβασμός

Το θέμα είναι ότι από την κρίση που προκλήθηκε δεν τρόμαξαν μόνον οι αγορές. Τρόμαξαν και οι ίδιοι οι Ιταλοί. Και το μήνυμα δεν μπορούσε να αγνοηθεί ούτε από τα Πέντε Αστέρια ούτε από την Λέγκα που τελικά την Τετάρτη αποφάσισαν να συμβιβαστούν με τον πρόεδρο της Ιταλίας.

Πρωθυπουργός της κυβέρνησης θα είναι ο Τζουζέπε Κόντε. Οι ηγέτες των δύο κομμάτων, Σαλβίνι και Ντι Μάιο είναι αντιπρόεδροι και αντιστοίχως υπουργοί Εσωτερικών και Οικονομίας-Εργασίας. Το υπουργείο Οικονομικών ανέλαβε ο καθηγητής Τζιοβάνι Τρία (πρόεδρος της Εθνικής Σχολής Διοίκησης και καθηγητής της πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Vergata) και τελικά ο Σαβόνα ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων.

Το Βερολίνο παίζει με τη φωτιά

Η Ευρώπη όπως είναι σήμερα, δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά, αγνοώντας τα κύματα των δεξιών εθνικισμών που έχουν εκδηλωθεί στην Ανατολή και ριζώνουν στη Γαλλία και στην Ιταλία, ακόμα και στη Γερμανία. Η ενότητα της ΕΕ απειλείται σοβαρά. Και όπως είναι τα πράγματα σήμερα στον κόσμο, η ενότητα και η οικονομική της ολοκλήρωση είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ.

Το θέμα είναι ότι υπάρχουν χώρες που αρνούνται να ενταχθούν πραγματικά και πολίτες αγανακτισμένοι, έτοιμοι να πάνε στο άλλο άκρο για να εκδικηθούν τους ηγεμόνες. Και είναι πρωτίστως ευθύνη της Γερμανίας να αντιληφθεί το ταχύτερο δυνατό το κακό που έχει προκαλέσει στο ενοποιητικό εγχείρημα και τα ερείπια που θα ακολουθήσουν εάν συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.

Πως θα μπορούν να λειτουργήσουν οι παγκόσμιες ισορροπίες σε έναν κόσμο με διαλυμένη την ΕΕ, τον Τραμπ να κηρύττει οικονομικό πόλεμο σε όλους τους άλλους και την Μέση Ανατολή των πετρελαίων να φλέγεται; Εκτός, εκτός αν η Γερμανία μπει στην τρίτη καταστροφική πρόκληση να συνεχίσει μόνη και κυρίαρχη με όσους δορυφόρους επιθυμούν να την ακολουθήσουν. Θα επιστρέψουμε ένα αιώνα πίσω;



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ποια είναι τα 10 πιο «σκληρά» μέτρα που θα εφαρμοστούν μετά την έξοδο της Ελλάδος από τα μνημόνια τον 8/2018;

Τα 10 πιο «σκληρά» μέτρα που θα εφαρμοστούν μετά την έξοδο από τα μνημόνια

Μεγάλες περικοπές σε συντάξεις και αφορολόγητο για μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες, ετήσιες αυξήσεις στον «λογαριασμό» του ΕΝΦΙΑ με σημαντικές επιβαρύνσεις για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, κατάργηση του ΕΚΑΣ, αυξήσεις εισφορών για 1 εκατ. αυτοαπασχολούμενους, είναι λίγα μόνο από τα μέτρα που θα εφαρμοστούν στην μετά το μνημόνιο εποχή.

Μπορεί η κυβέρνηση να εστιάζει στην «καθαρή έξοδο» από τα μνημονιακά  προγράμματα, όμως τα «σκληρά» μέτρα έχουν ψηφιστεί και θα εφαρμοστούν στα χρόνια που θεωρητικά τα ελληνικά νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να παίρνουν «βαθιές ανάσες» από την βαριά φορολογία.
Όμως, οι δεσμεύσεις για πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ τα επόμενα τέσσερα χρόνια μάλλον προϊδεάζουν για συνέχιση της λιτότητας.

Το νέο μνημόνιο είναι εδώ, έστω και χωρίς νέα κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας,  ενώ τα «δύσκολα» είναι δυστυχώς ακόμη μπροστά για τον ελληνικό λαό και θα έρθουν αφού βγούμε από το Μνημόνιο…     

Μόνο από τις περικοπές σε συντάξεις (οι απώλειες θα ξεπερνάνε ακόμα και τις 2 συντάξεις το χρόνο) και αφορολόγητο τα νέα βάρη που θα σηκώσουν οι φορολογούμενοι και θα εμφανιστούν ως εξοικονομήσεις δαπανών στον προϋπολογισμό θα φθάσουν τα 3,9 δις. ευρώ ή το 2% του ΑΕΠ.

Εφόσον συνυπολογιστούν και οι… υπόλοιπες μεταρρυθμίσεις, όπως είναι η ετήσια αναπροσαρμογή του ΕΝΦΙΑ ή το πάγωμα των αυξήσεων στις συντάξεις και η περικοπή του ΕΚΑΣ ο λογαριασμός των επιβαρύνσεων ανεβαίνει πάνω από τα 5,5 δισ. ευρώ.                     

Τα σκληρά μέτρα που θα εφαρμοστούν μετά το Μνημόνιο και η απόδοση τους έχει ως εξής:   

1. Μειώσεις συντάξεων: Από την περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις κύριες συντάξεις ( λοιπών φορέων) έως 18% θα εξοικονομηθούν δαπάνες  1,328 δισ. ευρώ, το 2019, 1,286 δισ. ευρώ το 2020, και 1,246 δις. ευρώ το 2021.

2. Μειώσεις επικουρικών συντάξεων: Από την μείωση της προσωπικής διαφοράς στις επικουρικές συντάξεις κατά 18% θα εξοικονομηθούν 232 εκατ. ευρώ το 2019, 225 εκατ. ευρώ το 2020 και 218 εκατ. ευρώ το 2021.

3. «Πάγωμα» των αυξήσεων στις συντάξεις:  Από τη μη αναπροσαρμογή των κύριων συντάξεων μέχρι την 1.1.2022 θα εξοικονομηθούν 115 εκατ. ευρώ το 2019, 258 εκατ. το 2020 και 436 εκατ. ευρώ το 2021.

4. Περικοπές συντάξεων δημοσίου: Από την περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις κύριες συντάξεις του δημοσίου κατά 18% η απόδοση του μέτρου είναι 805 εκατ. ευρώ το 2019, 780 εκατ. ευρώ το 2020 και 756 εκατ. ευρώ το 2021. 
Επίσης από το «πάγωμα» της αναπροσαρμογής των κύριων συντάξεων στο δημόσιο μέχρι την 1.1.2022 θα εξοικονομηθούν 13 εκατ. ευρώ το 2019, 35 εκατ. το 2020 και 68 εκατ. ευρώ το 2021.

5. Κατάργηση του ΕΚΑΣ: Από τον Δεκέμβριο του 2018 το κονδύλι για ΕΚΑΣ μειώνεται στα 45 εκατ. ευρώ τον χρόνο (από 853 εκατ. το 2015) και από τον Δεκέμβριο του 2019 εξαλείφεται από τον χάρτη.

6.Μείωση 3.000 ευρώ στο αφορολόγητο: Η μείωση του αφορολογήτου ορίου από τα 8.636 ευρώ σήμερα στα 5.685 ευρώ (έχει νομοθετηθεί για το 2020) θα αυξήσει κατά 650 ευρώ την κατώτατη φορολογική επιβάρυνση αυξάνοντας τις εισπράξεις από την άμεση φορολογία κατά  1,920 δισ. ευρώ το 2020 και κατά 2,058 δισ. ευρώ το 2021.

7. Αυξήσεις ΕΝΦΙΑ ως το 2020: Δέσμευση για ετήσια αναπροσαρμογή του ΕΝΦΙΑ μέσω αυτοματοποιημένου οργανισμού προβλέπει η νέα τεχνική συμφωνία έτσι ώστε μετά την ευθυγράμμιση των αντικειμενικών με τις εμπορικές τιμές να διασφαλίζεται η είσπραξη των 2,65 δισ. ευρώ για το δημόσιο. 
Οι αυξήσεις στον φόρο θα ξεκινήσουν από φέτος και θα κορυφωθούν μέσα στην επόμενη διετία.
Εξετάζεται ακόμη σενάριο αύξησης του αφορολόγητου στον συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ που θα είναι «δώρο» για τους μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων.   

8. Αυξήσεις εισφορών στους αγρότες: Από το 2019 επιβάλλεται η σταδιακή αύξηση της εισφοράς αγροτών ώστε να ανέρχεται στο 20% του εισοδήματός τους,  έως το 2022.

9. Αυξήσεις εισφορών στους ελεύθερους επαγγελματίες: για το 2018 η βάση υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών των αυταπασχολυμένων είναι προσωρινά μειωμένη κατά 15%. Από το 2019 και μετά καταργείται η έκπτωση 15% στην εισοδηματική βάση υπολογισμού των εισφορών για αυταπασχολούμενους.
Θα πληρώνουν εισφορές για το 100% του εισοδήματος, μαζί με φόρους και ασφαλιστικές εισφορές

10. Μειώσεις δαπανών υγείας: Δρομολογούνται παρεμβάσεις 210 εκατ. ευρώ στον τομέα της υγείας έως το 2021.




Μάριος Χριστοδούλου
www.bankingnews.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

«Πράσινο φως» από τους δανειστές για μείωση του ορίου πληρωμών με μετρητά στα 200 - 250 ευρώ από 500 ευρώ

Οι αρχές έχουν διαπιστώσει ότι από τις 650.000 επιχειρήσεις που έχουν POS περίπου το 30% δεν το χρησιμοποιούν.

Σε μείωση του ανώτερου ορίου συναλλαγών με μετρητά στα 200 - 250 ευρώ, από 500 ευρώ που είναι σήμερα προσανατολίζεται η κυβέρνηση μετά τη νέα χαλάρωση των capital controls.
Στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι το όριο αυτό θα πρέπει να χαμηλώσει  προκειμένου να επεκταθεί η χρήση του πλαστικού χρήματος που θα συμβάλει στη μείωση της φοροδιαφυγής.

Το θέμα έχει συζητηθεί με τους δανειστές οι οποίες άναψαν το «πράσινο φως» στο οικονομικό επιτελείο ώστε μετά την αύξηση του μηνιαίου ορίου αναλήψεων στα 5.000 ευρώ (ανά τράπεζα στην Ελλάδα) να ελαχιστοποιηθούν τα φαινόμενα «μαύρων συναλλαγών»  στην αγορά.
Γεγονός το οποίο θα είχε αντίκτυπο και στις συναλλαγές με πλαστικό και ηλεκτρονικό χρήμα φουσκώνοντας έτσι την παραοικονομία.

Το ίδιο θέμα είχε συζητηθεί και με τους τραπεζίτες οι οποίοι είχαν προτείνει στους επιτελείς του υπουργείου Οικονομικών το όριο των συναλλαγών με μετρητά να μειωθεί στο μικρότερο δυνατό ποσό ήτοι στα 100 ευρώ, αλλά εκτιμήθηκε πως κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε μεγάλη πίεση σε επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία οι συναλλαγές με πλαστικό χρήμα έχουν «χτυπήσει» «ταβάνι» καθώς από τα 13 δισ. ευρώ που ήταν το Δεκέμβριο του 2015 εκτοξεύτηκαν στα 26,5 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2017 αφού όπως έχει αποδειχθεί οι καταναλωτές έφθασαν να χρησιμοποιούν κάρτα ακόμη και στο περίπτερο.

 Από την άλλη δεν είναι λίγοι οι καταστηματάρχες και οι επαγγελματίες  οι οποίοι προκειμένου να κρατήσουν τα εισοδήματα τους μακριά από τα νύχια της εφορίας εξακολουθούν να κάνουν καλύτερες τιμές στους πελάτες τους εφόσον αυτοί επιλέξουν να πληρώσουν με μετρητά και χωρίς να κόψουν απόδειξη για τη συναλλαγή.

Οι αρχές έχουν διαπιστώσει ότι από τις 650.000 επιχειρήσεις που έχουν POS περίπου το 30% δεν το χρησιμοποιούν.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζει  και άλλα μέτρα για να επεκτείνει τη χρήση πλαστικού χρήματος αλλά κυρίως  να βάλει φρένο στη φοροδιαφυγή μέσω της μη έκδοσης αποδείξεων.

Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να είναι τα εξής: 

 - Οι επιχειρήσεις να  είναι υποχρεωμένες να πραγματοποιούν ένα μέρος του ετήσιου τζίρου τους π.χ. το 40%, μέσω ηλεκτρονικών πληρωμών και POS.

-  Οι επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που εντοπίζονται με πολύ χαμηλές πωλήσεις μέσω ηλεκτρονικών πληρωμών, θα παρακολουθούνται και θα μπαίνουν αμέσως στη λίστα φορολογικού ελέγχου.

Βασικό εργαλείο για τους ελέγχους που σχεδιάζει να πραγματοποιήσει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ ) αποτελεί το νέο έντυπο Ε3 της φορολογικής δήλωσης όπου οι επιχειρήσεις δηλώνουν το POS που διαθέτουν καθώς και τον επαγγελματικό τους λογαριασμό. Ειδικά για τον επαγγελματικό λογαριασμό, αναμένεται να καθοριστεί συγκεκριμένη προθεσμία προκειμένου οι επαγγελματίες που υποχρεωτικά δέχονται πληρωμές μέσω POS να δηλώσουν στο Taxisnet τον επαγγελματικό λογαριασμό στον οποίο καταλήγουν τα έσοδα από τις πληρωμές που γίνονται με πλαστικό ή ηλεκτρονικό χρήμα.



Μάριος Χριστοδούλου
www.bankingnews.gr




Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ιταλία: Ο τρόμος από τη λαϊκή ΟΡΓΗ οδήγησε σε υποχώρηση και συμβιβασμό…

Κάποιοι επιχειρούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα στην Ιταλία με «γεωπολιτικές» συνωμοσιολογικές παρλαπίπες. Γι αυτούς τους κατασκευαστές εγκεφαλικών θεωρημάτων επιδειξιομανών φλυαριών, ο Λαϊκός Παράγοντας δεν υπάρχει. Όλα καθορίζονται από τους «εγκεφάλους» των «γεωπολιτικών» συγκρούσεων… 

Η διαλεκτική και η ιστορία των λαϊκών κινημάτων (οι λαϊκές ζυμώσεις και οι διεργασίες, η λαϊκή ΟΡΓΗ κ.λπ), είναι άγνωστα γι αυτούς τους πολιτικούς γυρολόγους και εφευρέτες των «γεωπολιτικών παιγνίων»…

Αγνοούν οι άμοιροι ότι οι διεργασίες που συντελούνται στα σπλάχνα των κοινωνιών, οι λαϊκές ζυμώσεις και κινήσεις, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ όχι απλώς το πρωτογενές παραγωγικό υλικό της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ, αλλά και τον κινητήριο, ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ μοχλό της ιστορικής κίνησης, των πολιτικών εξελίξεων… 

Οι σχεδιασμοί και οι στρατηγικές των «από πάνω» (των συγκρουόμενων ιμπεριαλιστικών ή «γεωπολιτικών» συμφερόντων), καθορίζονται από το «παραγωγικό υλικό» της ταξικής πάλης: Αξιοποιούν, εμπορεύονται και εκμεταλλεύονται αυτό το «υλικό»… 

Έτσι και το πραξικόπημα στην Ιταλία
 δεν ήταν το αποτέλεσμα «γεωπολιτικών συνωμοσιών», αλλά αποτέλεσμα της εκρηκτικής και συμπιεσμένης λαϊκής ΟΡΓΗΣ που εκφράστηκε εκλογικά με το 70% στα δύο κόμματα: Των 5 Αστέρων (M5S) και της Λίγκας. 
Εκλογικά ποσοστά τόσο υψηλά αποτυπώνουν μια δυναμική στο εσωτερικό της κοινωνίας (με όρους κινήματος) πολλαπλάσιας ισχύος… 

Και είναι αυτή η εκρηκτική ισχύς, η σεισμική δυναμική της λαϊκής ΟΡΓΗΣ, που ΤΡΟΜΑΞΕ τα επιτελεία του 4ου Ράιχ και τον Ιταλό πρόεδρο και τους οδήγησαν στο πραξικόπημα… 

Το πραξικόπημα πυροδότησε παραπέρα την κοχλάζουσα λαϊκή ΟΡΓΗ. Ο κίνδυνος να ζήσει η Ιταλία μια ισχυρότατη κοινωνική έκρηξη, έναν επαναστατικό κυκλώνα, σαν τα δικά μας «Ιουλιανά» του 1965, ήταν ορατότατος… 

Αυτό προκάλεσε διπλό πανικό: Και προς τα ιερατεία του ευρώ-φασισμού, αλλά και προς τις ηγεσίες των δύο κομμάτων: Των 5 Αστέρων (M5S) και της Λίγκας. 

Οι ηγεσίες αυτές, το είχαμε επισημάνει από την αρχή, δεν μπορούσαν ΟΧΙ μόνο να καθοδηγήσουν, αλλά καν να αντέξουν τις απαιτήσεις ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος που αναπόφευκτα θα ξέφευγε από τον έλεγχό τους και θα κατέληγε στο δρόμο: Στην επαναστατική αρένα του πεζοδρομίου. 
Κάτω, λοιπόν, από τον ΤΡΟΜΟ να μετεξελιχτεί η εκρηκτική ΟΡΓΗ σε ΕΠΑΝΑΣΤΑΙΚΗ πράξη και δυναμική στο δρόμο (ανοικτή κοινωνική έκρηξη), πανικόβλητες οι δυνάμεις της ευρώ-χούντας και οι δυνάμεις των δύο κομμάτων που αποτύπωσαν εκλογικά τη λαϊκή αγανάκτηση, τα βρήκανε στο άψε σβήσε… 

Η «κυβέρνηση των τεχνοκρατών» του αξιωματούχου του ΔΝΤ, Κάρλο Κοταρέλι, αυτομάτως εξαφανίστηκε… 

Ταυτόχρονα δόθηκε μια δεύτερη εντολή στον Τζουζέπε Κόντε, για σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τον Πάολο Σαβόνα (η πέτρα του σκανδάλου!) στο υπουργείο οικονομικών. Εκεί πήγε ο Τζουζέπε Τρίο: Υποστηρικτής του ευρώ… 

Ο τρόμος, λοιπόν, από τη λαϊκή ΟΡΓΗ που το πραξικόπημα του Ματταρέλλα θα την πυροδοτούσε επαναστατικά και θα την «ξεχείλιζε» στο δρόμο, οδήγησε σε ένα βιαστικό και εκτρωματικό συμβιβασμό… 

Με αυτό το συμβιβασμό της ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ 
των λαϊκών μαζών αγοράζουν οι δυνάμεις του 4ου Ράιχ χρόνο και επιχειρούν να νοθεύσουν, απογοητεύσουν και να αναχαιτίσουν το παλιρροϊκό κύμα της ΟΡΓΗΣ του ιταλικού λαού… 

Η κρίση, βεβαίως, είναι αδιέξοδη και το ποτάμι της λαϊκής αφύπνισης δεν γυρίζει πίσω… 

Οι μελλοντικές εξελίξεις θα είναι καταλυτικές… 

Το μεγάλο ιστορικό ατύχημα: Δεν υπάρχει επαναστατική ηγεσία…





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!