EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Νέο χαράτσι με τον ΕΝΦΙΑ κι ο Τσακαλώτος ειρωνεύεται: Αυξήσεις μόνο για... ψηφοφόρους της ΝΔ

«Η έξοδος δεν θα γίνει με προληπτική γραμμή στήριξης. Θα είναι μια ενισχυμένη παρακολούθηση χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς χρήματα και νέο μέτρο» είπε ο υπουργός Οικονομικών - Χαρακτήρισε «εγγύηση» την δέσμευση της περιουσίας του Δημοσίου - Αντιπολίτευση: Η κυβέρνηση ταπεινώνει την Ελλάδα, βάζοντας σε υποθήκη την εθνική περιουσία

Το «μαύρο-άσπρο» επιχείρησε να κάνει ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος στην Βουλή αναφορικά με τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που υποθηκεύουν την δημόσια περιουσία για την αποπληρωμή των δανείων στον ESM, αλλά και για τις αυξήσεις του ΕΝΦΙΑ.

Ο υπουργός Οικονομικών επιτέθηκε για άλλη μια φορά στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για να υποστηρίξει σε άλλο σημείο πως «εμείς δεν πουλάμε φούμαρα» και να «βαφτίσει» την δέσμευση της δημόσιας περιουσίας ως «εγγύηση».

Υποσχέθηκε παράλληλα «εκπλήξεις» για τον ΕΝΦΙΑ, υποστηρίζοντας ότι οι όποιες αυξήσεις δεν αφορούν «λαϊκές συνοικίες», αλλά «μάλλον ψηφοφόρους της ΝΔ», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

«Πρώτη φορά στα τελευταία οκτώ χρόνια, με τα τόσα μνημόνια, έχω ακούσει τόσες ανακρίβειες» είπε ο κ. Τσακαλώτος, ξεκινώντας επιθετικά την τοποθέτησή του, για να υποβαθμίσει τις παρατηρήσεις της αντιπολίτευσης. «Τέτοια διαστρέβλωση στοιχείων δεν έχω ξανασυναντήσει» συνέχισε, για να προσθέσει: «Η έξοδος δεν θα γίνει με προληπτική γραμμή στήριξης. Θα είναι μια ενισχυμένη παρακολούθηση χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς χρήματα και νέο μέτρο».

Ο υπουργός εμφανίστηκε αισιόδοξος για την εξέλιξη στο πεδίο του χρέους, λέγοντας ότι «η συζήτηση για το χρέος πηγαίνει καλύτερα και θα το δείτε στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου. Ευελπιστούμε για λύση».

Ο ίδιος κάλεσε την αντιπολίτευση να μελετήσει τα στοιχεία για την ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ανεργίας, για να υποστηρίξει: «Μας λέτε ότι καταστρέψαμε την χώρα, αλλά τα στοιχεία άλλα λένε. Δείτε τα στοιχεία για την ανεργία. Δεν είναι όλα ρόδινα. Όμως, άλλο η καταστροφολογία. Δεν είμαι ευτυχής για την κατάσταση, γιατί εμείς δεν πουλάμε φούμαρα».

Ο υπουργός επιστράτευσε για άλλη μια φορά τους ιδιότυπους μαθηματικούς λογισμούς του, προκειμένου να δείξει στο Σώμα ότι τα πλεονάσματα 5,19% του ΑΕΠ που εμφανίζονται στο Μεσοπρόθεσμο, δεν συνεπάγονται σκληρή δημοσιονομική πολιτική λιτότητα, αλλά… παροχές και φοροελαφρύνσεις!

«Το 3,5% ήταν και παραμένει ο στόχος. Το επιπρόσθετο είναι ο δημοσιονομικός χώρος που θα ξοδέψουμε. Δεν θα το αφήσουμε το υπερπλεόνασμα. Για παράδειγμα, λέμε το 2019 να ξεκινήσουμε με μείωση της φορολογίας. Θα δούμε αν θα είναι για τον ΕΝΦΙΑ ή για κάτι άλλο. Μετά σκεφτόμαστε να έχουμε ένα μείγμα με μείωση της φορολογίας και αύξηση των δαπανών» ανέφερε ο κ. Τσακαλώτος, για να προσθέσει: «Το 2019 δημιουργείται χώρος 700 εκατ. που λεμε να παει όλο στις φοροαπαλλαγές. Γιατί υπάρχει ο έξτρα δημοσιονομικός χώρος; Γιατί μειώνεται η ανεργία και άρα πάει καλύτερα ο ΕΦΚΑ, μειώνεται η φοροδιαφυγή και άρα έχουμε καλύτερα έσοδα».

Αναφορικά με το επίμαχο άρθρο 109 που βάζει ως εγγυητή των δανείων και το Υπερταμείο, υποθηκεύοντας την περιουσία του, είπε: «Ακούω επιχειρήματα για ενέχυρα και υποθήκη της περιουσίας του λαού».

Και σημείωσε: «Γιατί έρχεται η αλλαγή; Ο πρώτος νόμος που ψηφίσαμε έλεγε ότι θα πρέπει να ενταχθεί στην δανειακή σύμβαση και το Υπερταμείο όταν αυτό συσταθεί. Το Ταμείο δεν είναι για αποκρατικοποιήσεις, αλλά για αξιοποιήσεις. Όταν γίνεται δάνειο υπάρχει εγγύηση. Δεν είναι υποθήκη είναι εγγύηση. Σκεφτείτε το. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο. Αυτό μπορέσαμε. Σκεφτείτε το, λοιπόν, ώστε σε ένα χρόνο που θα πάμε εκλογές να μην λέτε τα ίδια. Τον Μάιο του 2019 να λέτε άλλα πράγματα».

Τέλος, για τον ΕΝΦΙΑ είπε πως «θα σας εκπλήξουμε. Δεν θα σας βγει ούτε αυτό. Ελάχιστες θα είναι οι διαφορές. Ο περισσότερος κόσμος δεν θα καταλάβει τίποτα. Ένα μεγάλο κομμάτι θα έχει μειώσεις. Ένα μικρό κομμάτι θα έχει αυξήσεις -μάλλον είναι ψηφοφόροι σας, γι' αυτό αντιδράτε με αυτό τον τρόπο. Στις λαϊκές περιοχές η διάφορα θα είναι μη μετρήσιμη. Ο κόσμος θα ψηφίσει σε ένα χρόνο εκείνον που θα του υποσχεθεί κάτι καλύτερο».

Αντιπολίτευση: Η κυβέρνηση ταπεινώνει την Ελλάδα, βάζοντας σε υποθήκη την εθνική περιουσία

Η ταπεινωτική διάταξη για την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, οι περικοπές των συντάξεων, η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, η μείωση του αφορολόγητου και τα «ματωμένα» πλεονάσματα αποτελούν τα βασικά υλικά των εισηγήσεων της αντιπολίτευσης, που εξαπολύει σφοδρό σφυροκόπημα στην κυβέρνηση για το νέο μνημονιακό πολυνομοσχέδιο.

Από την άλλη πλευρά, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, Μάκης Μπαλαούρας, επέλεξε να τοποθετηθεί για τις διατάξεις που απλοποιούν τις αδειοδοτικές διαδικασίες των επιχειρήσεων και απέφυγε να μιλήσει για τα δύσκολα μέτρα δημοσιονομικών περικοπών και εκχώρησης εθνικής περιουσίας.

«Με το νομοσχέδιο εντάσσονται στην εύκολη αδειοδότηση πάνω από το 90% των επιχειρήσεων. Ούτε μπαχτσίσια ούτε καθυστερήσεις ούτε τίποτα. Η δική μας επιχειρηματικότητα έχει πρόταγμα την απλούστευση και και τον έλεγχο». Υποστήριξε, τέλος, ότι τα υπερπλεονάσματα θα χρησιμοποιηθούν για μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας (ΝΔ) υπογράμμισε: «Από τα λεφτά χωρίς Μνημόνιο καταλήξαμε σε ένα ακόμα, το 4ο Μνημόνιο, χωρίς χρηματοδότηση» ενώ χαρακτήρισε «ταπεινωτική εξέλιξη, την ενεχυρίαση δημόσιας περιουσίας 25 δισ. ευρώ».

«Συζητούμε ένα ακόμα αριστερό πολυνομοσχέδιο για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης του 3ου αχρείαστου Μνημονίου -του πιο επώδυνου, ιδίως για τα χαμηλά στρώματα. Η συζήτηση γίνεται με ασταθή οικονομία, ανασφαλή οικονομία και την χώρα υπο την απειλή βαρύτατων εθνικών υποχωρήσεων» είπε σε άλλο σημείο ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, για να προσθέσει ότι με τα προωθούμενα μέτρα καταρρίπτεται το αφήγημα της κυβέρνησης περι καθαρής εξόδου.

«Θα μειωθούν από το 2019 οι κύριες συντάξεις, θα περικοπεί η προσωπική διαφορά στις επικουρικές, θα αυξηθούν κι άλλο ασφαλιστικές εισφορές ελεύθερων επαγγελματιών, θα περικοπεί το αφορολόγητο όριο από 2020. Επίσης, διατηρείται ο ΕΝΦΙΑ στα σημερινά επίπεδα και αναμένεται με τροπολογία να υπάρξει αύξηση για λαϊκές συνοικίες και χαμηλά στρώματα» εξήγησε ο κ. Σταϊκούρας, για να προσθέσει: «Φέρνετε απώλειες ενός μισθού και τριών συντάξεων. Οι περικοπές των συντάξεων το 2019 υπερκαλύπτουν τα όποια αντίμετρα, αν υλοποιηθούν και τον όποιο δημοσιονομικό χώρο, εάν υπάρξει». Τέλος, χαρακτήρισε «ταπεινωτική» την ενεχυρίαση της δημόσιας περιουσίας, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «βάζει υποθήκη το σπίτι μας».

«Αμετάκλητα και άνευ όρων εκχωρείτε στον ESM τη δημόσια περιουσία, γιατί μόνο εσείς δεχτήκατε το Υπερταμείο. Σήμερα ολοκληρώνεται το τυπικό μέρος της δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας. Το Υπερταμείο καθίσταται εγγυητής κι αναλαμβάνει σε περίπτωση αθέτησης πληρωμής» είπε ο κ. Σταϊκούρας και συνέχισε: «Μπαίνει η δημόσια περιουσία υποθήκη και ενεχυριάζεται μέχρι ποσού 25 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση βάζει υποθήκη το σπίτι της, χωρίς καν να παίρνει το σύνολο του δανείου. Η ταπεινωτική αυτή εξέλιξη δείχνει ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο με αυτή την κυβέρνηση»

«Το νομοσχέδιο δεσμεύει την χώρα για τα επόμενα χρόνια όχι μόνο σε υψηλά πλεονάσματα, αλλά και με δήμευση της δημόσιας περιουσίας για 100 χρόνια» είπε ο κ. Γιάννης Κουτσούκος από την Δημοκρατική Συμπαράταξη. Ο εισηγητής της ΔΗΣΥ ανέφερε ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αποκρούσει το αίτημα των δανειστών για υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας και αναρωτήθηκε αν τα μέλη της κυβέρνησης έγιναν «ενδοτικοί».

«Αυτό που κάνετε με το άρθρο 109 τροποποιώντας τη δανειακή σύμβαση, βάζοντας υποθήκη τη δημόσια περιουσία είναι πρωτοφανές. Δεν το έκανε καμία κυβέρνηση παρότι το ζήτησαν οι δανειστές. Το αποτρέψαμε. Είπαμε ότι είμαστε μια αξιοπρεπής κι αξιόπιστη χώρα και δεσμευόμαστε για την αποπληρωμή των δανείων. Γίνατε τόσο ενδοτικοί που ότι σας ζητάνε λέτε ναι;» ανέφερε χαρακτηριστικά, για να τονίσει τέλος: «Δεσμεύετε τη χώρα με αδιέξοδα, γι’ αυτό ζητάμε εκλογές. Θα γίνουν σύντομα κι ο λαός αν θέλει να δει άσπρη μέρα μπορεί να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς, αλλιώς θα συνεχίζεται αυτή η κατάσταση με τη χώρα σε αδιέξοδα».

Από το ΚΚΕ ο κ. Νίκος Καραθανασόπουλος είπε μεταξύ άλλων ότι «οι καναλάρχες θα δώσουν 70 εκατ. ευρώ, αλλά εσείς θα τους επιστρέψετε 103 εκατ ευρώ με την μείωση της φορολογίας που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο». «Μετατρέπετε το Υπερταμείο σε εγγυητή ορθής εκτέλεσης και αποπληρωμής δανείου του ESM» τόνισε σε άλλο σημείο, υποστηρίζοντας ότι ο λαός έχει ήδη καταρρίψει το κυβερνητικό αφήγημα.

Ο κ. Γιώργος Αμυράς από το Ποτάμι μίλησε για νέο βαρύ μνημόνιο, ενώ για το Υπερταμείο είπε: «Ξεχάσατε τι λέγατε; Ότι δεν υπάρχει επιτροπεία, υποθήκευση περιουσίας και δεν μεταβιβάζονται ούτε πωλούνται μετοχές; Αυτά λέγατε. Τελικά εντάξατε όλες τις ΔΕΚΟ και όλη την δημόσια περιουσία. Βάλατε ντροπιαστικές ρήτρες. Υπόσχετε να φέρει κύρια ευθύνη το υπερταμείο σαν να ήταν ο κύριος οφειλέτης. Αυτό είναι η αξιοπρέπεια που υποσχόσασταν; Το μόνο που υπάρχει είναι η ρήτρα αφερεγγυότητας των Τσίπρα - Καμμένου. Κάτι παρόμοιο ζητουσε ο Σόιμπλε παλιότερα αλλά το κατάφερε επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στο τελευταίο ενεχυροδανειστήριο αν δώσεις ένα ρολόι θα πάρεις και κάποια λεφτά. Αυτό που κάνατε είναι ρεκόρ αποτυχίας, για να μην πω υποτέλειας».




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Γ. Κατρούγκαλος: «Αν στο νομοσχέδιο υπάρχει φράση για περικοπές, εγώ θα παραιτηθώ»! (φωτό)

«Σας λέω λοιπόν ότι αυτό που είπα –και δεν το λέει εύκολα ένας πολιτικός- είναι ότι αύριο θα παραιτηθώ εάν φέρει ο κ. Κικίλιας μία φράση από το νομοσχέδιο που να είναι σχετική με περικοπές, είτε με τις συντάξεις, είτε με οτιδήποτε».

Με τα λόγια αυτά ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών –και πρώην υπουργός Εργασίας- διαψεύδει σε συνέντευξή του στον Real FM ότι το Πολυνομοσχέδιο που θα ψηφιστεί προβλέπει ότι θα υπάρξουν περικοπές συντάξεων, για το 2019 και μετά.

Όποιος διαβάσει πάντως το Νομοσχέδιο, όπως έχει αναρτηθεί επισήμως στην Βουλή (δείτε εδώ) θα διαπιστώσει πως αφθονούν οι αναφορές σε περικοπές συντάξεων (και όχι μόνον) που θα γίνουν από το 2019 και ως το 2022.













Πηγή



Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αυτή είναι η ΖΩΗ του Παύλου του Θεού!

Κυριακή 10 Ιουνίου 2018. Εφυγε από τη ζωή ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Η ΒΙΑΝΕΞ θα τον αποχαιρετίσει με την παρακάτω ανακοίνωση>

Με βαθιά θλίψη και ανείπωτο πόνο η οικογένεια της ΒΙΑΝΕΞ αποχαιρετά υποκλινόμενη τον Ιδρυτή και Πρόεδρο της. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος μπορεί να μην είναι πια κοντά μας, όμως, ό, τι μεγαλειώδες δημιούργησε και όλους όσους ευεργέτησε είναι εδώ για να τον θυμίζουν για πάντα.
Με πείσμα σπαρτιάτικο και οξύνοια χαρακτηριστική συστήνει αυτήν που έμελε να γίνει η μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία της Ελλάδας και μια από τις μεγαλύτερες της Ευρώπης. Στα 70 χρόνια ενεργής επαγγελματικής παρουσίας του Πατριάρχη της ελληνικής βιομηχανίας, μόνο επιτυχίες, επενδύσεις και χιλιάδες θέσεις εργασίας σημειώνονται. Όλες οι εταιρείες Κολοσσοί του φαρμάκου επιθυμούν να συνάψουν συνεργασία μαζί του, το όνομά του ταυτίζεται με το ήθος, την ακεραιότητα και την αποτελεσματικότητα, ενώ ο ίδιος ακούραστος δε σταματά να αναζητεί νέους δρόμους έρευνας και ανάπτυξης. Έχοντας πάντα τον Άνθρωπο ως βασική του αξιακή προτεραιότητα, δημιουργεί σχέσεις ζωής με τους εργαζομένους του και όποιον συναναστρέφεται.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής, η ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε αποφασίζει η σημαία της να κυματίζει μεσίστια σε όλες τις εγκαταστάσεις και τα γραφεία της εως και την ημέρα της Κηδείας, ενώ η 10η Ιουνίου κηρύσσεται ως επίσημη μέρα Πένθους και Αργίας εφεξής.




«Αν θέλεις να μάθεις οτιδήποτε για οποιοδήποτε φάρμακο, έναν άνθρωπο στην Ελλάδα θα ρωτήσεις: τον Παύλο Γιαννακόπουλο». Η παραπάνω φράση ακολουθεί εδώ και δεκαετίες τον γνωστό μεγαλοβιομήχανο, που μαζί με τα αδέρφια του Θανάση και Κώστα έκτισαν μια αληθινή αυτοκρατορία στο χώρο της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας.




Με τις συνέπειες της Μικρασιατικής καταστροφής να πλήττουν βάναυσα την κοινωνικοπολιτική ζωή της χώρας και την αβασίλευτη δημοκρατία να μην προσφέρει επίλυση των προβλημάτων, ένας Λάκωνας, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, αποφάσισε στα μέσα της δεκαετίας του ΄20 να ανοίξει ένα από τα πρώτα φαρμακεία των Αθηνών στην οδό Πειραιώς. Σε μια εποχή που τα φαρμακευτικά σκευάσματα ήταν εξαιρετικά δυσεύρετα σε βαθμό να χαρακτηρίζονται ως είδη πολυτελείας, η συμπεριφορά του μεθοδικού και υπερεργατικού νεαρού φαρμακοποιού ήταν ιδιαίτερη και πρωτόγνωρη για τα έως τότε δεδομένα του επαγγέλματος. Αντιμετώπιζε τον πελάτη ανθρώπινα, έκανε ότι είναι δυνατόν προκειμένου να βοηθήσει το συνάνθρωπο, αναγάγοντας το επάγγελμά του σε κοινωνική υπηρεσία.

Αντίο στον Παύλο Γιαννακόπουλο. Τον άνθρωπο, τον επιχειρηματία, τον αθλητικό παράγοντα άλλου τύπου, τον θεμελιωτή του μεγάλου μπασκετικού Παναθηναϊκού. Αφήνει ένα τεράστιο κενό στον ελληνικό αθλητισμό και στις καρδιές όσων ξέρουν να εκτιμούν τη σεμνότητα & την ανιδιοτελή προσφορά

Παρότι οι εποχές ήταν δύσκολες, γρήγορα ο προσηνής Γιαννακόπουλος απέκτησε πελάτες και εκτός των ορίων της περιοχής που εξυπηρετούσε. Εκατοντάδες Αθηναίοι κατέφθαναν καθημερινά πεζοί ή με το τραμ στο φαρμακείο και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος τους εξυπηρετούσε όλους, ανεξαρτήτως οικονομικού και κοινωνικού status. Μια πενταετία αργότερα, το 1929, με το φαρμακείο να είναι ένα από τα διασημότερα των Αθηνών, γεννιέται ο πρωτότοκος γιος του, ο Παύλος. Θα ακολουθήσουν ακόμη τρία παιδιά, δύο ακόμη γιοι και μια κόρη. Ο μικρός Παύλος, ήδη από την εφηβεία, παρέα με το μεσαίο αδελφό του το Θανάση (γεννηθέντα το 1931), θητεύουν στο πλάι του πατέρα τους, ευυπόληπτου και αξιοπρεπέστατου οικογενειάρχη, με σκοπό μαζί με τον μικρότερο αδελφό τους, τον Κώστα, να αναλάβουν στο μέλλον τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης.




Η λαίλαπα του πολέμου και της Κατοχής σκοτώνει οποιοδήποτε σχέδιο και κάθε σκέψη που σχετίζεται με το επιχειρείν αποτυγχάνει εν τη γενέσει. Η οικογένεια θα δοκιμαστεί σκληρά αλλά θα επιβιώσει. Μετά την απελευθέρωση, ο διορατικός και πανέξυπνος φαρμακοποιός, αντιλαμβάνεται ότι κινδυνεύει να ξεπεραστεί από τις εξελίξεις και αφήνει πίσω του τον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής φαρμάκων, ιδρύοντας μια από τις πρώτες μονοπρόσωπες εισαγωγικές εταιρείες φαρμάκων στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει το σχέδιο του, αφού φεύγει από τη ζωή το 1950 και η εταιρεία διαλύεται, με την οικογένεια να πτωχεύει και να μην μπορεί να αυτοσυντηρηθεί.




Ο μικρός Παύλος, υπό τις δυσμενέστερες των συνθηκών αναλαμβάνει να ξαναστήσει από την αρχή την επιχείρηση και να ακολουθήσει το όραμα του πατρός του. Μέσα από κακουχίες και αγώνα, η οικογενειακή επιχείρηση είναι και πάλι πρωτοπόρος και όταν φτάνουμε στην αρχή της δεκαετίας του ΄60, λαμβάνει χώρα μιας κεφαλαιώδους σημασίας κίνηση για ολόκληρο τον κλάδο της βιομηχανίας φαρμάκων στην Ελλάδα: ο 32χρονος πια Παύλος Γιαννακόπουλοςέχει πάρει τη σκυτάλη και ιδρύει την ομόρρυθμη εταιρεία “ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ” (Φάρμακα Γιαννακόπουλου).

Ο Παύλος, σεβόμενος τις οικογενειακές αξίες και αρχές που του έχει μεταλαμπαδεύσει ο πατέρας του, πείθει τους περισσότερους ξένους παραγωγούς φαρμάκων να τον εμπιστευθούν, κλείνει συμφωνίες με εταιρείες κολοσσούς, επί της ουσίας οικοδομεί εκ του μηδενός την ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Ο μικρός το δέμας αλλά με απίστευτη πειθώ και διαπραγματευτική ικανότητα Παύλος, δεν σταματά εκεί όπως θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος. Στοχεύει στην κάλυψη ολόκληρης της Επικράτειας, αναζητεί συνεργασίες και αντιπροσώπους από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο, κλείνει τη μια συμφωνία πίσω από την άλλη και διαρκώς αναπτύσσει ραγδαία την οικογενειακή επιχείρηση.

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος ήταν ένας σπουδαίος αθλητικός παράγοντας που οδήγησε τον Παναθηναϊκό σε μεγάλες επιτυχίες και έχαιρε καθολικής εκτίμησης. Και ένας πολύ σημαντικός επιχειρηματίας, με ξεχωριστή διαδρομή. Στην οικογένειά του εκφράζω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια.

Δίπλα του έχει τα αδέλφια του, μπορεί να προΐσταται, αλλά άπασες οι αποφάσεις είναι προϊόντα οικογενειακών συμβουλίων, με σκοπό την πρόοδο και την προάσπιση των συμφερόντων της επιχείρησης. Όπως στη Αρχαία Σπάρτη όλες οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονταν στην Απέλλα (την αντίστοιχη Εκκλησία του Δήμου) με γνώμονα το καλό των πολιτών, έτσι και στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, οι αποφάσεις λαμβάνονταν με γνώμονα την ποιότητα του προϊόντος, μα πάνω απ’ όλα την ανθρώπινη φροντίδα. Εκείνο που πιθανόν να διαφεύγει σε πολύ κόσμο και αποτελεί το μεγάλο μυστικό της επιτυχίας και της οικονομικής ευμάρειας της οικογένειας Γιαννακόπουλου, είναι το παράπλευρο εμπόριο και δη εκείνο των νωπών οπωροκηπευτικών.




Σε μια περίοδο προ καθεστώτος που το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο επέτρεπε την εισαγωγή μπανάνας μόνον για ένα διάστημα καθοριζόμενο από Διατάγματα του Υπουργείου Εμπορίου, ο Παύλος εκμεταλλευόμενος γνωριμίες και επιχειρηματική διαίσθηση, κατορθώνει να επιλέγει πάντα το σωστό timing και να εισάγει το φρούτο νόμιμα. Το εμπόριο μπανάνας μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 όταν και διευθετήθηκε το νομικό κενό όσον αφορά τις εισαγωγές, ήταν εκείνο που επέτρεψε στην εταιρεία φαρμάκων να βελτιώσει την οικονομική θέση της και εξασφάλισε στην οικογένεια Γιαννακόπουλου τους απαιτούμενους πόρους για το εταιρικό expansion και τη γιγάντωσή της που συμπτωματικά επήλθε ταυτόχρονα με την κορυφαία στιγμή στην ιστορία του Παναθηναϊκού.

Το 1971, χρονιά που ο Παναθηναϊκός του Φέρενς Πούσκας κατορθώνει και φτάνει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Λονδίνο, ο Παύλος Γιαννακόπουλος μετατρέπει την ομόρρυθμη εταιρεία σε ανώνυμη και ιδρύει τη ΒΙΑΝΕΞ. Παράλληλα, στα 42 του χρόνια και θαμπωμένος από την τεράστια επιτυχία του Wembley, λαμβάνει τη μεγάλη απόφαση να ασχοληθεί και με τα κοινά της αγαπημένης του ομάδας, του Παναθηναϊκού. Η σχέση του αθηναϊκού συλλόγου με τα αδέλφια Γιαννακόπουλου χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του ΄40, όταν ο πατέρας τους – κι εκείνος φίλαθλος του συλλόγου – τους έπαιρνε μαζί του στη Λεωφόρο για να παρακολουθήσουν τις Κυριακές τα παιχνίδια της ομάδας. Το ποδόσφαιρο τότε ήταν κοινωνικό γεγονός, αποκούμπι της χειμαζόμενης από τις κακουχίες αθηναϊκής κοινωνίας και η Λεωφόρος το πιο σύγχρονο και ωραιότερο γήπεδο της Ελλάδας. Μοιραία και ο Παύλος και ο Θανάσης ερωτεύτηκαν το τριφύλλι.




Όπως θα εκμυστηρευθεί σε παλιότερη συνέντευξή του ο Παύλος, όλη τη βδομάδα πριν τα εντός έδρας παιχνίδια του Παναθηναϊκού, ήταν τύπος και υπογραμμός, “καλό παιδί” άψογο στα καθήκοντά του, προκειμένου να τον πάρει μαζί του ο πατέρας του στο γήπεδο. Η σχέση πάθους με τον Παναθηναϊκό συνεχίστηκε και αργότερα, όταν έφηβος πια, σπαταλούσε μεγάλο μέρος από το βδομαδιάτικο χαρτζηλίκι του για να αγοράσει με δυόμισι δραχμές ένα εισιτήριο στην κερκίδα των ορθίων και να θαυμάσει από κοντά τα ινδάλματά του. Πανάκης, Νεμπίδης, Λινοξυλάκης, Βουτσαράς, Παπαντωνίου και οι υπόλοιποι αστέρες της δεκαετίας του ΄50 ήταν ήρωες στα μάτια των αδελφών Γιαννακόπουλων, που συνέδεσαν τη δική τους ενηλικίωση, με την ποδοσφαιρική ενηλικίωση του Παναθηναϊκού, που από μια τεχνική και φαντεζί ομάδα εξελίχθηκε σε οδοστρωτήρα που έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.




Ακριβώς μια εβδομάδα μετά τον τελικό με τον Άγιαξ και ενώ η ΒΙΑΝΕΞ έχει ανοίξει τις πύλες της και έχει τη δυνατότητα να παράξει φάρμακα σε ελληνικό έδαφος, ο Παύλος Γιαννακόπουλος εγγράφεται μέλος του συλλόγου και συμμετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου. Η πορεία του στα διοικητικά δρώμενα του Παναθηναϊκού είναι αλματώδης και παράλληλη με τη φρενήρη πορεία της ΒΙΑΝΕΞ. Κολοσσοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, από την Άπω Ανατολή, από τη δυτική Ευρώπη, εμπιστεύονται το Γιαννακόπουλο και κλείνουν συμφωνίες εκατομμυρίων με την εταιρεία του που είναι πλέον εκ των κορυφαίων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι συμβάσεις και οι συμφωνίες του Γιαννακόπουλου είναι τρομακτικές για τα δεδομένα της εποχής, αλλά δεν αλλοιώνουν το χαρακτήρα του. Εκείνος παραμένει νουνεχής και συνετός, πιστός στην ανατροφή και τις αρχές του.

Την ίδια αναγνώριση και αντιμετώπιση έχει και στα εσωτερικά του Παναθηναϊκού, παρόλο που πληρώνει την κόντρα των επικεφαλής διοικητικών ηγετών Κίτσιου και Μαντζεβελάκη. Ο σύλλογος μετά την επιτυχία του Wembley βυθίζεται στην εσωστρέφεια, χωρίζεται σε παρατάξεις και ο Παύλος επιλέγει τον “παναθηναϊκό συναγερμό”. Η ομάδα στο μεταξύ αγωνιστικά φθίνει, υπολείπεται σαφώς ενός σαρωτικού Ολυμπιακού με το Νίκο Γουλανδρή στον προεδρικό θώκο, ενώ προκύπτει και ένας ακόμη πολύ δυνατός αντίπαλος από το βορρά: ο καλύτερος ΠΑΟΚ όλων των εποχών, εκείνος της δεκατίας του ΄70. Ο Γιαννακόπουλος είναι η ήρεμη δύναμη και η φωνή της λογικής στο σύλλογο, μόλις δύο χρόνια μετά την ενασχόλησή του με τα κοινά.




Προς έκπληξη όλων, ο Γιαννακόπουλος ξεπερνά σε δημοφιλία ακόμα και τους δύο διεκδικούντες (Ματθαίο Κουμαριανό στο ψηφοδέλτιο του οποίου μετείχε και Σπύρο Ανέστη) την ηγεσία του “παναθηναϊκού συναγερμού”, τιμάται στην ιστορική συνέλευση του Ιουνίου του 1973 με τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης (πράγμα που θα επαναλάβει και ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Αθηναίων) από κάθε άλλον στην τελική ψηφοφορία για την ανάδειξη του νέου επικεφαλής. Δικαιωματικά και έχοντας την αμέριστη εμπιστοσύνη των ψηφισάντων, τίθεται εκείνος στην ηγεσία του “συναγερμού” παρότι δεν κατήλθε ποτέ υποψήφιος να διεκδικήσει την ηγεσία. Βοηθά διαρκώς όλα τα τμήματα οικονομικά, αντιμετωπίζει τους πάντες στοργικά και αποπνέει καλοσύνη και υγεία. Οι έριδες ωστόσο στο εσωτερικό της παράταξης τον ανατρέπουν και στην επαναληπτική ψηφοφορία απέχει και εκπίπτει του αξιώματος, αφού προηγουμένως έχει επιχειρηθεί ακόμη και να διαγραφεί από τα μητρώα μελών προκειμένου να μην αναλάβει την προεδρία!

Αποχωρώντας, ο πάντοτε φειδωλός και ενωτικός Παύλος, δηλώνει ότι προέχει η καλή πορεία του Παναθηναϊκού και θα επιστρέψει στην κερκίδα, μαζί με τους απλούς φίλους της ομάδας που την αγαπούν και τη στηρίζουν ανιδιοτελώς.




Έναν χρόνο αργότερα, γεννιέται ο γιος του και πλέοντας σε πελάγη ευτυχίας μαζί με τη σύζυγό του Δέσποινα, του χαρίζουν το όνομα του παππού του, Δημήτρη. Μαζί με την ανείπωτη προσωπική ευτυχία από τη γέννηση του παιδιού και επιχειρηματικά η μια επιτυχία διαδέχεται την άλλη. Εν μέσω ιστορικών εξελίξεων για την πολιτική ζωή της χώρας, ξεπηδά το πρώτο εργοστάσιο που θα στεγάσει την παραγωγή φαρμάκων επί της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας. Η εταιρεία πλέον έχει ξεπεράσει τα στενά ελληνικά όρια, μετατρέπεται σε βιομηχανία και όταν το 1977 ολοκληρώνεται το εργοστάσιο, απασχολεί πολυάριθμο προσωπικό και εξακολουθεί να συνάπτει ασύλληπτης αξίας συμφωνίες με κολοσσούς του εξωτερικού. Έξω από τη μέγγενη του καθεστώτος, η πορεία της είναι αλματώδης, η οικογένεια Γιαννακόπουλου τα κατάφερε.




Ο Παύλος είναι πια ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες επιχειρηματίες, λόγω Παναθηναϊκού είναι και το πιο προβεβλημένο από τα αδέλφια ως πρεσβύτερος. Διατελεί Γενικός Γραμματέας του συλλόγου, δίνει ξεχωριστά πριμ στους ποδοσφαιριστές, επιβραβεύοντάς τους στις μεγάλες επιτυχίες. Πρωτίστως όμως βοηθά οικονομικά τα λιγότερο προβεβλημένα τμήματα του συλλόγου. Χάρη στην οικονομική αρωγή του αναπνέει ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκός, σε βαθμό να ανακηρύσσεται ευεργέτης του σωματείου. Το Μάιο του 1976 ο Παναθηναϊκός δείχνει να αποκτά μια υποτυπώδη διοικητική σταθερότητα και κατόπιν απαίτησης της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών, αναλαμβάνει χρέη Α΄ Αντιπροέδρου και Γενικού Αρχηγού του συλλόγου. Όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσει τον κύριο εκφραστή της επόμενης μέρας, αφού αποχωρήσει ο Αντώνης Μαντζεβελάκης.Η Ελλάδα έχει βγει από το γύψο, αποπνέει δημοκρατικός αέρας στη χώρα και μια από τις τελευταίες κυβερνητικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης Ράλλη, είναι το νομικό πλαίσιο για την επαγγελματοποίηση του ποδοσφαίρου. Ο νόμος 879/79 επί της ουσίας αλλάζει το χάρτη στο ελληνικό ποδόσφαιρο, οι ομάδες μετατρέπονται σε ανώνυμες εταιρείες, με τα χρέη τους να διευθετούνται και το προϊόν γίνεται πολύ πιο ελκυστικό. Ο Παναθηναϊκός φυτοζωούσε οικονομικά, ποδοσφαιριστές απλήρωτοι, το σωματείο ανήμπορο να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του και ουδείς είχε την παρρησία να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο Ολυμπιακός είχε ήδη δρομολογήσει τη διοικητική του συνέχεια με ομάδα εφοπλιστών να τον αναλαμβάνει, στην ΑΕΚ ο υπό αποχώρηση Λουκάς Μπάρλος δίσταζε ανάμεσα σε Ανδρέα Ζαφειρόπουλο και Βάσσο Χατζηιωάννου και ο Παναθηναϊκός είχε μείνει ορφανός. Εκεί και πάλι εμφανίζεται ο Παύλος Γιαννακόπουλος.

Με μια κίνηση που όμοιά της δεν είχε συναντηθεί ως τότε στα ποδοσφαιρικά χρονικά της χώρας, καταθέτει επιταγή 20 εκατομμυρίων δραχμών για την αγορά μετοχών του συλλόγου και αυτομάτως ανακηρύσσεται από τον κόσμο της ομάδας ως σωτήρας της.




Επί μια οκταετία πρόσφερε στο σύλλογο, πλήρωνε εκατομμύρια παρότι μακριά από επιτελικές θέσεις και αξιώματα, βοηθούσε αθόρυβα τμήματα με τα οποία δεν ασχολείτο κανείς. Δικαίως φίλοι και ρεπόρτερ τον ανέδειξαν ως κύριο εκφραστή της παναθηναϊκής ιδέας και του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός “ήρωας” αφού πάντοτε έκανε πίσω προτάσσοντας το συμφέρον του Παναθηναϊκού, ακόμη και όταν αυτό συγκρουόταν με το προσωπικό του συμφέρον. Κάπως έτσι αποσύρθηκε όταν εντελώς ξαφνικά εμφανίστηκαν στο προσκήνιο ο Βαρδής και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 και οι Βαρδινογιάννηδες είχαν συχνή παρουσία στο γήπεδο, ο Γιώργος πολλές φορές είχε βοηθήσει και το σύλλογο (χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο με τον Τότη Φυλακούρη και το Σπύρο Ανέστη από το φιλικό με την Κόρινθο το 1971 στη Λεωφόρο) και τίποτα δεν φανέρωνε τις προθέσεις του, μέχρι που πρόσφερε 50 εκατομμύρια δραχμές για την αγορά του 54% των μετοχών του Παναθηναϊκού αναγκάζοντας τον Παύλο Γιαννακόπουλο να αποσυρθεί. Ο τελευταίος, παρότι πικραμένος και προδομένος από ορισμένα διοικητικά στελέχη του συλλόγου, αποχώρησε και πάλι αποστέλλοντας μηνύματα ενότητας και αγόρασε συμβολικά μια μετοχή της νεοσυσταθείσας ΠΑΕ έναντι 2 χιλιάδων δραχμών.




Παρέμεινε κοντά στον Παναθηναϊκό, σε πολύ πιο διακριτικό ρόλο και σίγουρα μακριά από το ποδοσφαιρικό τμήμα, σε μια περίοδο ιδιαίτερα αγχώδη για την ελληνική οικονομία. Λαμβάνοντας και πάλι μια απόφαση υψηλού ρίσκου, επιλέγει να μην ακολουθήσει την πλειάδα ξένων επιχειρήσεων, οι οποίες με το που ανέλαβε το “επικίνδυνο” και “εναντίον της Δύσης” ΠΑΣΟΚ την εξουσία, δεν εμπιστεύονταν πλέον την ελληνική οικονομία και αποχώρησαν από τα ελληνικά εδάφη. Ο Γιαννακόπουλος, παρά τις Κασσάνδρες που έκαναν λόγο για ένα ακόμη κράτος-μέλος της Σοβιετικής Ένωσης και της COMECON, ήταν πεπεισμένος ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου και τα στελέχη του θα εκλογικεύσουν τις πολιτικές θεωρίες τους εναντίον της ΕΟΚ και των ΗΠΑ και δεν θα εκτροχιάσουν το τραίνο της Ελλάδας από τους ευρωπαϊκούς ρυθμούς ανάπτυξης. Δικαιώθηκε στο ακέραιο.

Εκμεταλλεύτηκε την άτακτη φυγή της Winthrop-Sterling και το 1983 απέκτησε και δεύτερη εργοστασιακή μονάδα στην Παλλήνη, ενώ λίγο νωρίτερα είχε συνάψει μια κεφαλαιώδους σημασίας συμφωνία με τον οίκο Merck&CO που επέτρεψε στη ΒΙΑΝΕΞ όχι απλώς να παγιωθεί παγκοσμίως στη βιομηχανία φαρμάκου, αλλά να επεκτείνει τις δραστηριότητές της σε τέτοιο βαθμό, ώστε δύο χρόνια αργότερα να εξαγοράσει και τη μονάδα της Upjohn επίσης στην Παλλήνη, σαρώνοντας την αγορά. Παράγει πλέον ξηρά αντιβιοτικά, προϊόντα προερχόμενα από τις εξελιγμένες μονάδες του που μετέρχονται υπερσύγχρονα μέσα και μεθόδους (ψυχρή αφυδάτωση – lyophilization, διαρκής έρευνα με διακεκριμένο επιστημονικό προσωπικό κ.ά.) με αποτέλεσμα να αποτελέσει κορυφαία μονάδα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και να βραβευθεί για την ποιότητα παραγωγής. Ο γιος του φιλάνθρωπου φαρμακοποιού της οδού Πειραιώς, ανήκει πλέον στη βιομηχανική ελίτ.




Παρά την τρομερή ανάπτυξη και τα νούμερα που ζαλίζουν, η ΒΙΑΝΕΞ παραμένει μια εταιρεία οικογενειακού χαρακτήρα, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται σαν μέλη της οικογένειας που εξακολουθεί να λειτουργεί ενθυμούμενη τις πολύ δύσκολες στιγμές της κατοχής και της αρχής της δεκαετίας του ΄50 όταν απεβίωσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αφήνοντας τέσσερα ανήλικα τέκνα και μια πτωχευμένη λόγω πολέμου επιχείρηση. Ο Παύλος έχει κληρονομήσει τη διορατικότητα του πατέρα του, έχει τεράστιο ταλέντο στις διαπραγματεύσεις και αναμφίβολα ρισκάρει. Στο τέλος όμως δικαιώνεται και το μαράζι του είναι ότι μόνον σε ένα χώρο δεν κατάφερε να ηγηθεί: στο ποδόσφαιρο. Εξακολουθεί να είναι κοντά στο τριφύλλι παρά τις υπεραυξημένες υποχρεώσεις του και το 1987 πείθεται και πάλι από τη “βάση” να ξανασχοληθεί με τα κοινά του Παναθηναϊκού.Αντιμετωπίζεται διαφορετικά, βαδίζει πια στο 58ο έτος της ηλικίας του, είναι εξέχον μέλος του ΕΒΕΑ, διοικεί μια άκρως επιτυχημένη ελληνική επιχείρηση με διαρκείς ρυθμούς ανάπτυξης και μοιραία τοποθετείται επικεφαλής όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων. Συμπτωματικά, το καλοκαίρι του 1987 η Ελλάδα ζει το απίθανο και η εθνική μπάσκετ κατακτά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, με συνέπεια το άθλημα να τεθεί σε μια τροχιά διαστημικής εξέλιξης στη χώρα. Όλη η Ελλάδα παίζει μπάσκετ, μιλάει για μπάσκετ, ασχολείται με το μπάσκετ. Γήπεδα φυτρώνουν απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, τα παιδιά θαυμάζουν το Γκάλη, το Γιαννάκη, το Φάνη, το Φασούλα, αλλά ο Παναθηναϊκός είναι σε πτωτική πορεία μετά τα χρυσά (αλλά δίχως προβολή) χρόνια του τμήματος τη δεκαπενταετία 1970-84. Ο Παύλος, μαζί με τον αδελφό του Θανάση, παίρνουν τη μεγάλη απόφαση και αναλαμβάνουν το μπασκετικό τμήμα του Παναθηναϊκού.




Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παύλος δεν είχε επαφή με το άθλημα, ασχολήθηκε μετά την επιτυχία της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ και στις αρχές δυσκολευόταν αφάνταστα να αντιληφθεί πως λειτουργεί ο χώρος. Όταν σχεδίαζε μαζί με το Ρίτσαρντ Ντουξάιρ τον πρώτο Παναθηναϊκό επί προεδρίας του, είχε προτείνει στον εμβρόντητο Ντουξάιρ να χρησιμοποιήσει τους συνδέσμους του στις ΗΠΑ και να καταθέσει πρόταση στον Magic Johnson που τον είχε παρακολουθήσει σε στιγμιότυπα από το All Star game και ήταν καταπληκτικός. Ο εμβρόντητος Ντουξάιρ, προσπάθησε να του εξηγήσει ότι οι κορυφαίοι Αμερικανοί μπασκετμπολίστες είναι αδύνατον να έλθουν στην Ευρώπη, αφού εκτός των αστρονομικών ποσών με τα οποία αμείβονταν στο ΝΒΑ, θεωρούσαν ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ ανήκει περίπου στη νεολιθική εποχή του αθλήματος.

Παρόλα αυτά και με τα πολλά χρήματα που διέθεσε ο Γιαννακόπουλος, ο Ντουξάιρ μαζί με το Μιχάλη Κυρίτση που ανέλαβε προπονητής της ομάδας την επόμενη σεζόν, έπεισαν τον “Helicopter” Έντγκαρ Τζόουνς να εγκαταλείψει το Κλήβελαντ και τους Cavs και να υπογράψει στον Παναθηναϊκό.




Ο πρώτος ουσιαστικά Παναθηναϊκός του Γιαννακόπουλου ήταν ακριβώς εκείνος, της σεζόν 88/89, που τερμάτισε τρίτος πίσω από το αχτύπητο δίδυμο Άρη και ΠΑΟΚ, μπροστά όμως από τον μέχρι πρότινος άπιαστο Πανιώνιο. Το αργυρό μετάλλιο της Εθνικής το ίδιο καλοκαίρι έπεισε το Γιαννακόπουλο να συνεχίσει με πείσμα και να επενδύσει ακόμη περισσότερα. Η ΒΙΑΝΕΞ άλλωστε διήγε χρυσές μέρες με το τζίρο της εταιρείας να ανέρχεται σε πάνω από 9 δισεκατομμύρια δραχμές και τα νούμερα να δείχνουν ότι μελλοντικά θα σπάει το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο.

Όσο η εταιρεία όμως έσπαγε τα κοντέρ, άλλο τόσο οι οικονομικές θυσίες της οικογένειας Γιαννακόπουλου στον Παναθηναϊκό απέβαιναν ατελέσφορες.




Πρώτα ο Άρης, μετά ο ΠΑΟΚ και στο τέλος ο Ολυμπιακός, στερούσαν από τον Παναθηναϊκό τη χαρά του τίτλου, παρά το γεγονός ότι ο Παύλος επένδυε τρομακτικά ποσά για το άθλημα. Επέλεξε ως προπονητή τον Ζέλικο Παβλίτσεβιτς, εν ενεργεία πρωταθλητή Ευρώπης με τη Γιουγκοπλάστικα (ασχέτως αν απεδείχθη ότι δεν είχε ιδέα ο άνθρωπος και η τότε POP’84 πήγαινε στον αυτόματο), έφερε στην Αθήνα τον Αντόνιο Ντέηβις, τον Άριαν Κόμαζετς, το Στόικο Βράνκοβιτς, το Σάσα Βολκόφ, αγόρασε ότι καλύτερο κυκλοφορούσε στα μικρά εθνικά κλιμάκια (Οικονόμου, Γεωργικόπουλο, Μυριούνη, Αλβέρτη, κ.ά.) έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και έντυσε στα πράσινα το Νίκο Γκάλη και τον Παναγιώτη Γιαννάκη, η συγκομιδή του όμως ήταν πολύ φτωχή. Ένα κύπελλο Ελλάδος το 1993, την πρώτη σεζόν του Γκάλη με το τριφύλλι και δύο αποτυχημένα final4 σε Τελ Αβίβ και Σαραγόσα, όπου αποκλείστηκε δις από τον Ολυμπιακό του “εχθρού” Ιωαννίδη.




Στο χώρο του μπάσκετ το κοινό γνώρισε μια άλλη πτυχή του χαρακτήρα του, που απείχε παρασάγγας από το προφίλ του ευπατρίδη και ευεργέτη που με κόπο έχτισε τις πρώτες έξι δεκαετίες της ζωής του. Ο παρορμητισμός του, το αλόγιστο πάθος του με τον Παναθηναϊκό, η εσωτερική αναγκαιότητα να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει, τον οδήγησαν σε εκτός πλαισίου ενέργειες για τις οποίες μετάνιωσε όπως θα δηλώσει αργότερα. Το μυαλό του θόλωνε όταν αισθανόταν ότι ο Παναθηναϊκός αδικείται, δεν δίσταζε να εισέλθει στο παρκέ για να διαμαρτυρηθεί, απέσυρε την ομάδα από τους τελικούς του πρωταθλήματος πλήττοντας το κύρος του θεσμού και το πρεστίζ της.




Δεν ταίριαζαν αυτές οι συμπεριφορές στον επιχειρηματία Γιαννακόπουλο, παρόλο που ακριβώς γι’ αυτές λατρεύτηκε παθολογικά από τον κόσμο του Παναθηναϊκού, ο οποίος πολύ πριν αρχίσουν να πέφτουν βροχή τα ευρωπαϊκά του ζητούσε επιτακτικά να αναλάβει και την ΠΑΕ.

Η πρώτη δικαίωσή του ήρθε το 1996 στο Παρίσι, όταν εν μέσω αποθέωσης από τα μέλη της αποστολής σήκωσε συγκινημένος το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Δίπλα του καθόταν κάθιδρος αλλά περιχαρής ένας Αμερικανός μπασκετμπολίστας: ο Ντόμινικ Ουίλκινς. Ναι, ο Παύλος με την τρέλα του είχε καταφέρει να κάνει το ακατόρθωτο, να φέρει από την άλλη άκρη του Ατλαντικού έναν All Star, έναν μπασκετμπολίστα που ανήκει στο Hall of Fame του κορυφαίου πρωταθλήματος στον κόσμο. Λίγα χρόνια πριν ο Ντουξάιρ γελούσε, ο Παύλος όμως δεν το ξέχασε ποτέ και έφερε έναν τιτάνα του παγκόσμιου μπάσκετ στην Ελλάδα πληρώνοντας το αστρονομικό ποσό των 3μισι εκατομμυρίων δολαρίων ανά σεζόν.




Ακόμη θυμάμαι τη σπασμένη φωνή του στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 όταν ανακοίνωνε σε τηλεφωνική σύνδεση την υπογραφή του Human Highlight Film στον Παναθηναϊκό: “Ο αθλητής Γουίλκινς υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διάρκειας με τον Παναθηναϊκό, είναι μια μεγάλη μέρα για την Ελλάδα, για όλους τους φίλους του Παναθηναϊκού”. Ήταν τόσο μεγάλη η χαρά του, που στο τέλος πριν κλείσει το τηλέφωνο, ευχήθηκε “χρόνια πολλά” στον κόσμο, σαν να ήταν Χριστούγεννα, σαν να είχανε συνδεθεί με Καισαρεία και ο Άγιος Βασίλης μας ανακοίνωνε τα δώρα μας. Αυτός είναι ο Παύλος Γιαννακόπουλος, ένας απίστευτα ρομαντικός άνθρωπος, ο αγαπημένος θείος που δεν είχαμε ποτέ, εκείνος που δεν θα μας χαλούσε ποτέ χατήρι ακόμη κι αν ζητούσαμε το ακατόρθωτο.

Όταν πια το 1998 και αφού και σε επιχειρηματικό επίπεδο ταξίδευε σε δυσθεώρητα για τα ελληνικά δεδομένα επίπεδα (η ΒΙΑΝΕΞ είχε εξαγοράσει και τις εγκαταστάσεις της Hoechst στη Βαρυμπόμπη, για να στεγάσει τα γραφεία της κεντρικής διοίκησης και το κέντρο διανομής προϊόντων) πάτησε και στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος, δεν σταμάτησε ποτέ. Με την εξαίρεση που επιβεβαίωσε τον κανόνα το 2002. Μαζί με το πρώτο ευρωπαϊκό του Παρισιού, εκείνο το πρώτο πρωτάθλημα έχει ξεχωριστή θέση στα εσώψυχά του. Μετά από δέκα συναπτά έτη που στωικά περίμενε τη σειρά του, μετά από αμέτρητες οικονομικές θυσίες (προεξέχουσας εκείνης του Ουίλκινς τον οποίο εξόφλησε και για τη δεύτερη σεζόν που αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό, επειδή δεν χωρούσε στα σχέδια του Μάλκοβιτς) είχε έρθει επιτέλους η σειρά του να γράψει ιστορία.




Σε συνεντευξή του στην εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ” μετά την κατάκτηση εκείνου του πρώτου Πρωταθλήματος Ελλάδος στο μπάσκετ, ερωτηθείς για το εάν αποκόμισε κάποιο οικονομικό κέρδος λόγω της ενασχόλησής του με τον Παναθηναϊκό, ήταν σαφής αναφορικά με τις οικονομικές θυσίες του ιδίου και της οικογενείας του: “Είναι η ακριβή τρέλα μου. Γιατί για μένα είναι χόμπι και όχι οικονομική επιχείρηση. Όποιος πει ότι από τα αθλήματα αυτά βγάζεις χρήματα, θα πει ψέματα. Είμαι 27 χρόνια στον Παναθηναϊκό και δυστυχώς δεν υπήρξε μια χρονιά που να είχα οικονομικό κέρδος. Εγώ έχω πελάτες 10 εκατομμύρια Ελληνες, δεν μπορώ να χρησιμοποιώ το άθλημα αυτό σαν μοχλό πίεσης. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος το κάνει, εγώ τουλάχιστον αυτό το απορρίπτω αναφανδόν. Δεν είχα, ούτε έκανα σκέψη ποτέ μου να χρησιμοποιήσω το άθλημα για οτιδήποτε άλλο. Με τη βοήθεια του Θεού, δεν χρειάστηκε να το κάνω.”.

Ακολούθησαν δεκατέσσερα χρόνια απόλυτης κυριαρχίας και καταξίωσης, χρόνια γεμάτα τίτλους και επιτυχίες, γεμάτα εικόνες και αναμνήσεις για τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού, έμπλεα υπερηφάνειας και επιβολής. Ο Σούμποτιτς είχε αφήσει τη θέση του στον Ομπράντοβιτς, χτίστηκε μια αυτοκρατορία στηριζόμενη στο πλάνο του Σέρβου κόουτς και την απίστευτη διαχειριστική και επενδετική ικανότητα του Παύλου και σε μικρότερο βαθμό του αδελφού του. Ο Παναθηναϊκός έγινε γνωστός στα πέρατα του κόσμου, φόρεσαν τη φανέλλα του αθλητές (όπως συνήθιζε να τους αποκαλεί) όπως ο Σκοτ, ο Ράτζα, ο Ρέμπρατσα, ο Κάτας, ο Μποντιρόγκα, ο Τζεντίλε, ο Σισκάουσκας, ο Τομάσεβιτς, ο Πέκοβιτς, ο Κουτλουάι, ο Γιασικεβίτσιους. Πέρασαν όλοι οι διεθνείς που έγραψαν και γράφουν την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, κάποιοι έμειναν όπως ο Αλβέρτης και ο Διαμαντίδης, κάποιοι αποχώρησαν όπως ο Σπανούλης, κάποιοι ήρθαν απλώς αργά όπως ο Φάνης. Όλοι τους είχαν ένα κοινό: αγαπούσαν τον Παύλο Γιαννακόπουλο.




Δεν είναι τυχαίο, διότι την ίδια αγάπη που έτρεφαν “τα παιδιά του” στον Παναθηναϊκό, του έχουν και οι 1300 Έλληνες εργαζόμενοι στη ΒΙΑΝΕΞ η οποία στο μεταξύ είχε αναδειχθεί σε κολοσσό, αντίστοιχο με εκείνους που χρόνια πριν σύναπταν συμφωνίες με το Λάκωνα που δεν μιλούσε αγγλικά επειδή ενέπνεε εμπιστοσύνη και ήταν τίμιος. Με την είσοδο στη νέα χιλιετία, η πρώην “ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ” εκείνη η ομόρρυθμη εταιρεία της δεκαετίας του ΄60, πλέον αριθμούσε τέσσερις τεράστιες μονάδες παραγωγής και έρευνας, ήταν το πρώτο όνομα στην ατζέντα κορυφαίων ερευνητικών ιδρυμάτων του εξωτερικού, διένειμε φαρμακευτικά προϊόντα σε όλο τον πλανήτη. Όπως ο Παναθηναϊκός είναι ασταμάτητος στα παρκέ ανά την Ευρώπη, η ΒΙΑΝΕΞ είναι ασταμάτητη στον κλάδο της και διαρκώς αναπτύσσεται, χωρίς να χάνεται το βασικό συστατικό της επιτυχίας της: το οικογενειακό κλίμα, η ελληνική παιδεία, η αλληλοεκτίμηση, η ευθύτητα, όλα παρακαταθήκες του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και κατόπιν των τεσσάρων παιδιών του.


Ο ευπατρίδης Παύλος, ολιγαρκής, λακωνικός και υπεραπαιτητικός στη ζωή του, είναι ένας άνθρωπος απλός και συνάμα πολύπλοκος. Περήφανος για τη διαδρομή του και στο επιχειρείν και στον Παναθηναϊκό, δεν μπορούσε να αρνηθεί τη συμμετοχή του στο άνοιγμα της πολυμετοχικότητας του Γιάννη Βαρδινογιάννη το 2009. Στάθηκε αρωγός της πρόσκαιρης εκτόξευσης και του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού, επενδύοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για τα δεδομένα της εποχής, προκειμένου να δει και τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό πρώτο παντού. Εκείνο το sui generis σχήμα της ΠΑΕ ηττήθηκε από την οικονομική κρίση, τους κακούς χειρισμούς στο θέμα του γηπέδου στο Βοτανικού και τις έριδες μεταξύ των μετόχων, ούτως ή άλλως όμως ποτέ δεν έγραφε στην ουγιά “Γιαννακόπουλος”.

Λίγο μετά, διείδε ότι όφειλε στην ιστορία και το όνομά του να αποχωρήσει ενόσω βρισκόταν στην κορυφή. Σίγουρος ότι η νέα γενιά θα συνεχίσει το έργο του, έκλεισε τον κύκλο του στον Παναθηναϊκό το 2012, μετά από 40 ολόκληρα χρόνια ενασχόλησης με το σύλλογο. Άφησε πίσω του 6 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ένα διηπειρωτικό, 13 πρωταθλήματα, 9 κύπελλα, την πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Κυρίως όμως κράτησε την αγάπη του κόσμου όταν αποτύγχανε τα πρώτα χρόνια της θητείας του. Το μεγαλύτερο παράσημο στην “αθλητική” διαδρομή του Παύλου Γιαννακόπουλου, είναι ακριβώς αυτό: η αγάπη του κόσμου σχεδόν από καταβολής ενασχόλησής του με τον Παναθηναϊκό.




Το ίδιο άφησε και στην εταιρεία του, όταν μετά από μια πεντηκονταετία παραχώρησε το management στη νέα γενιά, στο γιο του Δημήτρη και την ανιψιά του Κατερίνα. Και από αυτή τη διαδρομή διαφυλάττει περισσότερο την αγάπη των ανθρώπων που συνέβαλαν στο να γίνει η εταιρεία αυτό που τελικά έγινε. Δεν είναι ούτε η Eldrug, το παραπαίδι της ΒΙΑΝΕΞ που αποτελεί σημείο αναφοράς στον παγκόσμιο βιοτεχνολογικό τομέα, ούτε οι τέσσερις εργοστασιακές μονάδες, ούτε το απίστευτο expansion στις πέντε Ηπείρους, ούτε η συμβολή στην παλινόρθωση της ελληνικής οικονομίας εν μέσω δριμύτατης οικονομικής κρίσης και η αξιοποίηση του ελληνικού επιστημονικού προσωπικού εντός συνόρων.




Πάνω απ’ όλα είναι η ανθρώπινη φροντίδα, μια σχέση αμφίδρομη όπως ακριβώς είχε διδάξει το 1924 ο πατριάρχης της οικογένειας, Δημήτρης Γιαννακόπουλος, όταν υποδεχόταν με μοναδική ευγένεια τους πρώτους πελάτες στο φαρμακείο του. Ο Παύλος αυτό το βίωμα το πήγε παραπέρα, αυτή τη διδαχή τη μετουσίωσε σε πράξη σε όλη του τη ζωή. Γι’ αυτό συγκινήθηκε και μας συγκίνησε στην πρόσφατη εκδήλωση στο ΟΑΚΑ, όταν εμφανίστηκε στο παρκέ εν μέσω αποθέωσης με τα υγρά του μάτια να αποτυπώνονται για πάντα στη μνήμη μας. Γιατί πάνω απ’ όλα είναι ο άνθρωπος.





Οι χρονιές-σταθμούς που σημάδεψαν την πορεία τους στον επιχειρηματικό και μπασκετικό χώρο.
1924: Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ανοίγει για πρώτη φορά φαρμακείο, ένα από τα πρώτα στην Αθήνα, στην οδό Πειραιώς. Το νερό μόλις είχε κυλήσει στο αυλάκι για την επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας. Τα τρία αδέρφια, ο Παύλος, ο Θανάσης και ο Κώστας μαθαίνουν τη δουλειά από τον πατέρα τους με τον Παύλο να ξεχωρίζει και να επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο.

1951: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος ιδρύει την εταιρεία ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ, η οποία σύντομα γίνεται αποκλειστικός αντιπρόσωπος όλων των μεγάλων παραγωγών φαρμάκων του εξωτερικού της εποχής (Alcon, Merck, Takeda, Boots κ.ά.).

1971: Η ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ μετατρέπεται σε ΑΕ και μετονομάζεται σε ΒΙΑΝΕΞ.

1972: Ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος αρχίζουν να ασχολούνται με τον Παναθηναικό.

1973: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος εκλέγεται πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού και διεκδικεί την προεδρία του συλλόγου. Όπως έχει πει χαριτολογώντας: «Από τότε που έγινα πρόεδρος σαν να… ψήλωσα, όλοι με πρόσεχαν!»

1974: Με την παύση της δικτατορίας, οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με το εμπόριο μπανάνας, προϊόν ουσιαστικά άγνωστο στον μέσο Έλληνα εκείνη την εποχή. Η κίνηση αυτή, παρά το μεγάλο ρίσκο που εμπεριείχε, τους δικαίωσε απόλυτα αφού αποδείχθηκε καθοριστικής σημασίας στην «απογείωση» της οικονομικής τους κατάστασης.

1979: Η οικογένεια Γιαννακόπουλου δεν καταφέρνει να μπει στο χώρο του ποδοσφαίρου, αφού η οικογένεια Βαρδινογιάννη είναι αυτή που αγοράζει την ΠΑΕ.

1974: Κατασκευάζεται το πρώτο εργοστάσιο στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας.

1983: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος κάνει την αρχή στην αγορά φθηνών εργοστασίων από πολυεθνικές με την Winthrop-Sterling να γίνεται το νέο «μέλος» της οικογένειας.

1985: Αγοράζεται η Upjohn.

1987-1997: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος διατελεί πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού.

Το 1992 έχοντας πλέον αναλάβει τη διοίκηση του τμήματος μπάσκετ από τον Ιούνιο του 1987 και σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση προκαλούν αίσθηση ντύνοντας στα πράσινα Γκάλη, Βράνκοβιτς, Κόμαζετς και Σοκ. Η αναγέννηση των «πρασίνων» που είχαν να γευτούν τη χαρά ενός πρωταθλήματος από το 1984 και γενικότερα ενός τροπαίου (σ.σ. κύπελλο Ελλάδας) από το 1986 είχε πλέον θεμελιωθεί.

1997: Αγοράζονται οι εγκαταστάσεις της Hoechst στη Βαρυμπόμπη, όπου στεγάζονται η κεντρική διοίκηση και το κέντρο διανομής.

1999: Αγοράζεται η μονάδα παραγωγής αντιβιοτικών του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας στη Βιομηχανική Ζώνη Πατρών, η οποία ανακαινίζεται και αναβαθμίζεται.

Στο μπασκετικό κομμάτι ένα περιστατικό έρχεται να στιγματίσει το πράσινο στρατόπεδο. Στο τελευταίο ματς της κανονικής περιόδου στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό ο Παναθηναϊκός χρειάζεται νίκη με +11 πόντους ώστε να εξασφαλίσει το πλεονέκτημα έδρας. Τελικά κερδίζει μόλις με 3 (59-56) και λίγο πριν από τη λήξη διαδραματίζονται τραγελαφικές σκηνές αφού κάποιοι ζητούν να οδηγηθεί ο αγώνας στην παράταση (!) και εκεί να γίνει προσπάθεια κάλυψης της επιθυμητής διαφοράς.

Μετά τη λήξη του ντέρμπι, ο 24χρονος τότε Δημήτρης Γιαννακόπουλος εισέρχεται στα αποδυτήρια και επιχειρεί να επιτεθεί στον προπονητή των «πρασίνων» Σλόμπονταν Σούμποτιτς. Το γεγονός αυτό κάνει έξαλλο τον Ντίνο Ράτζα ο οποίος υπερασπίζεται τον προπονητή του και χειροδικεί κατά του τον νεαρού Γιαννακόπουλου.

Λίγες μέρες μετά ο Παναθηναϊκός κατακτά το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα μέσα στο ΣΕΦ, μια νίκη που ουσιαστικά παγίωσε την κυριαρχία του τα επόμενα χρόνια.

2007: Ιδρύεται η Eldrug (σ.σ. από το «Ελληνικό Φάρμακο»), με σκοπό την παραγωγή του πρώτου πρωτότυπου φάρμακου made in Greece.

2008: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος εισέρχεται στο χώρο του ποδόσφαιρο, καθώς μετέχει στο πολυμετοχικό διοικητικό σχήμα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Η δήλωσή του γιου του, Δημνήτρη, στην «Πράσινη» την ίδια χρονιά (σ.σ. «Ονειρεύομαι τη φανέλα του Παναθηναϊκού με πιο πολλά αστέρια από την αμερικανική σημαία») σκορπίζει ενθουσιασμό στους φίλους της ομάδας.

2010: Παρά την κρίση, η ΒΙΑΝΕΞ παρείχε αυξήσεις 6% στους εργαζομένους, κίνηση που προκάλεσε αίσθηση.

2012: Τέλος εποχής για τον Παύλο και τον Θανάση στον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Η μεταβίβαση των μετοχών στις 26/7/2012 από τον Παύλο στο γιο του Δημήτρη σηματοδοτεί μια νέα εποχή για το «τριφύλλι», που ξεκίνησε επεισοδιακά όταν με δάκρυα στα μάτια ο τελευταίος ξέσπασε δημόσια κατά της οικογένειάς του και πιο συγκεκριμένα κατά του θείου του, Θανάση: «Πολλοί έχετε αναρωτηθεί για ποιον λόγο έφυγε ο κ. Ομπράντοβιτς από την ομάδα. Έφυγε γιατί του χρωστούσε ο Θανάσης Γιαννακόπουλος πάρα πολλούς μισθούς. Για όλα αυτά υπάρχουν αποδείξεις. Όταν ανέλαβα και ζήτησα από τους συνεργάτες του Θανάση Γιαννακόπουλου στοιχεία, με κορόιδεψαν οικτρά. Με έχουν κατηγορήσει για πολλά πράγματα, αλλά δεν έχω ανοίξει το στόμα μου. Ένας άνθρωπος μπορεί να αντέξει πολλά. Και για το αίμα του κρατάει το στόμα του κλειστό και δέχεται τα πάντα. Δεν μπορώ, όμως, να δεχθώ την προδοσία από το ίδιο μου το αίμα. Λυπάμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω στον Παναθηναϊκό».

Η απάντηση του Θανάση Γιαννακόπουλου ηρέμησε τους φίλους του Παναθηναϊκού που προς στιγμή θεώρησαν ότι ένας «εμφύλιος» θα προκαλούσε ισχυρό πλήγμα στα θεμέλια της πράσινης αυτοκρατορίας: «Να ’ναι καλά ο ανιψιός μου, ο Δημήτρης, η οικογένεια δε θα φύγει από τον Παναθηναϊκό».


2014: Τον περασμένο Νοέμβριο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη θέση του προέδρου και πως μεταβιβάζει το σύνολο των μετοχών του στον Μάνο Παπαδόπουλο.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Λουκέτα σε όλη τη χώρα η ΑΑΔΕ για οικονομικές παραβάσεις - Ταξί χρέωσε 280 ευρώ τη διαδρομή Αθήνα-Λουτράκι!

Αποφασισμένη να μην αφήσει ανεξέλεγκτη την τουριστική αγορά εμφανίζεται η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, βγάζοντας στους δρόμους και ελεγκτές που παριστάνουν τους τουρίστες, με έμφαση σε όλους τους προορισμούς και τα σημεία υποδοχής και αναχώρησης ταξιδιωτών (αεροδρόμια, λιμάνια, κλπ.).

Στο Ελευθέριος Βενιζέλος, οδηγός, που είχε άδεια για απλό ΤΑΧΙ, από το 1970, πραγματοποιούσε με τρία πολυτελή mini van, VIP transfers από το αεροδρόμιο στο Λουτράκι, χρεώνοντας τη διαδρομή με 280 ευρώ, χωρίς επιπλέον να εκδίδει κανένα φορολογικό στοιχείο.

Εντοπίστηκε από ελεγκτές της ΑΑΔΕ από ΔΟΥ της νησιωτικής Ελλάδας, οι οποίοι παρίσταναν τους ξένους τουρίστες, που αναζητούσαν μεταφορικό μέσο, ενώ του επιβλήθηκαν τα προβλεπόμενα πρόστιμα.

48ωρα λουκέτα σε πολλές περιοχές

Την ίδια στιγμή, εντυπωσιακά είναι και τα ευρήματα από ελέγχους εφοριακών σε όλη την χώρα, επιβάλλοντας την διακοπή λειτουργίας των επιχειρήσεων για 48 ώρες. Για παράδειγμα:

- Στα Τρικαλα, σε Αίθουσα Εκδηλώσεων, για τιμολόγιο με ανακριβή στοιχεία ύψους 2.140 ευρώ, καθώς και για μη έκδοση τιμολογίου 2.700 ευρώ για γάμο.

- Στη Νάξο, σε συνεστίαση 70 ατόμων για Μη έκδοση αποδείξεων αξίας 565 ευρώ.

- Στην Κόρινθο, σε γραφείο Πολιτικού Μηχανικού για 22 αποδείξεις ύψους 1040 ευρώ.

- Στο Αγρίνιο, σε Εστιατόριο για 7 αποδείξεις, αξίας 950 ευρώ.

- Στη Λαμία σε Παιδότοπο για 9 αποδείξεις αξίας 1244 ευρώ.

- Λαμία σε επιχείρηση Υγείας, επειδή εντοπίστηκε ότι σε 15 μήνες δεν είχε εκδώσει 1.800 αποδείξεις, αξίας 80.000 ευρώ.

- Στο Ωραιόκαστρο, σε Πάρκο Δεινοσαύρων, για 275 αποδείξεις που δεν είχαν κοπεί

- Στη Λαμία, σε Κέντρο Αισθητικής, για 74 αποδείξεις αξίας 2.110 ευρώ.

- Στην Ναύπακτο, σε Κέντρο Αισθητικής, για 143 αποδείξεις αξίας 1.665 ευρώ

- Στην Χαλκιδική, σε Beach Bar που δεν είχε εκδώσει 54 αποδείξεις για ξαπλώστρες.

- Στην Κομοτηνή, σε γραφείο Λογιστή, για 61 αποδείξεις αξίας 4430 ευρώ.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Καμπανάκι κινδύνου στην Αφρική: Η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε ταχεία εξαφάνιση τα υπεραιωνόβια μπαομπάμπ

Τα περισσότερα από τα πιο μεγάλα σε ηλικία μπαομπάμπ της Αφρικής πεθαίνουν με ταχύτατους ρυθμούς την τελευταία δεκαετία, προειδοποιούν οι επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν ότι αυτή η εξαφάνιση "άνευ προηγουμένου" ενδέχεται να συνδέεται με τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη.

"Είναι σοκαριστικό και εντυπωσιακό να παρακολουθούμε την εξαφάνιση τόσων δέντρων ηλικίας χιλιάδων ετών" εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Άντριαν Πάτρουτ, του Πανεπιστημίου Μπαμπ-Μπολιάι της Ρουμανίας, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιευτήκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Plants.

"Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, τα μεγάλα μπαομπάμπ της νότιας Αφρικής άρχισαν να πεθαίνουν αλλά εδώ και 10-15 χρόνια η εξαφάνισή τους επιταχύνθηκε ξαφνικά, λόγω της πολύ υψηλής θερμοκρασίας και της ξηρασίας", συνέχισε ο ερευνητής.

Τα πανύψηλα μπαομπάμπ, ηλικίας 1.100-2.500 ετών, με τους ογκώδεις κορμούς και τα κλαδιά που θυμίζουν ρίζες, είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες στην άνυδρη αφρικανική σαβάνα, καθώς ξεχωρίζουν από απόσταση πολλών χιλιομέτρων. Όμως, τα τελευταία 12 χρόνια, τα εννιά από τα 13 παλαιότερα μπαομπάμπ πέθαναν, μερικώς ή και πλήρως. Μεταξύ αυτών ήταν και τρία θρυλικά "τέρατα": το Πάνκε στη Ζιμπάμπουε, ηλικίας 2.350 ετών,το δέντρο του Πλάτλαντ στη Νότια Αφρική με κορμό διαμέτρου άνω των 10 μέτρων και το διάσημο μπαομπάμπ Τσάπμαν στην Μποτσουάνα, στο οποίο είχε χαράξει τα αρχικά του ο Λίβινγκστον και είχε χαρακτηριστεί εθνικό μνημείο.

Οι επιστήμονες έκαναν τη διαπίστωση αυτή κατά τύχη, αφού αρχικά μελετούσαν τα δέντρα για να εντοπίσουν το μυστικό των τεράστιων διαστάσεών τους. Μεταξύ 2005-2017 ο Πάτρουτ και οι συνεργάτες του μελέτησαν όλα τα μεγαλύτερα σε μέγεθος και ηλικία μπαομπάμπ της Αφρικής, συνολικά 60 δέντρα. Διατρέχοντας τη Ζιμπάμπουε, τη Νότια Αφρική, τη Ναμίμπια, τη Μοζαμβίκη, την Μποτσουάν και τη Ζάμπια, συνέλεξαν δείγματα με τα οποία κατόπιν χρονολόγησαν τα δέντρα.

"Η κουφάλα ενός μπαομπάμπ στη Ζιμπάμπουε είναι τόσο μεγάλη που μπορούν να βρουν καταφύγιο μέσα της περίπου 40 άνθρωποι" αναφέρεται στον ιστότοπο του εθνικού πάρκου Κρούγκερ, στη Νότια Αφρική.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μπαομπάμπ κατά περιόδους παράγουν νέους κορμούς, όπως άλλα είδη βγάζουν κλαδιά. Σταδιακά, οι κορμοί αυτοί συγχωνεύονται μεταξύ τους. Όταν πεθαίνουν πάρα πολλοί κορμοί, το δέντρο καταρρέει. "Όταν ξεκινήσαμε την έρευνα, μας πληροφόρησαν ότι έπεσε το μπαομπάμπ Γκρούτμπουμ στη Ναμίμπια, αλλά νομίζαμε ότι ήταν μεμονωμένο γεγονός", είπε ο Πάτρουτ.

"Οι θάνατοι αυτοί δεν οφείλονται σε επιδημία", τονίζουν οι ερευνητές που εικάζουν ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάζει την ικανότητα των μπαομπάμπ να επιβιώνουν στο φυσικό περιβάλλον τους και σημειώνουν ότι θα χρειαστούν και άλλες έρευνες για να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί αυτή η υπόθεση.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η Αποβλάκωση … λίγο πριν τον αφανισμό

Υπάρχει μια δυσδιάκριτη διαδικασία σε κάθε κοινωνία που της δίνει και τη χαριστική βολή λίγο πριν αποχαιρετήσει το χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Λίγο πριν το τέλος … φαίνονται κάποια σημάδια που είναι αλάνθαστα συμπτώματα της εξόντωσής της.

Ένα απ’ αυτά, και ίσως το βασικότερο, είναι η αποβλάκωση του Πολίτη ή τέλος πάντως η απόλυτη ηλιθιοποίησή του!

Στο ερώτημα του πώς γίνεται ένας λαός βλάκας, η άμεση απάντηση είναι ΜΕΣΩ της Παιδείας! Οκ … λογικό! … αλλά άντε και σου παρέχουν παιδεία κατιμά, το θέμα είναι πώς αντιδράς, εσύ τι κάνεις.

Εδώ βρίσκεται το κλειδί.

Η στέρηση σοβαρής και σφαιρικής Παιδείας από έναν πληθυσμό σίγουρα του υψώνει τον πήχη της δυσκολίας στην όποια προσπάθεια του έστω να αυτό-μορφωθεί, και τελικά απαιτείται μεγαλύτερος ΚΟΠΟΣ, μεγαλύτερη ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και περισσότερος ΧΡΟΝΟΣ για να καλύψει τα ΚΕΝΑ που του δημιουργήθηκαν.

Σε εκείνο ακριβώς το σημείο η συντριπτική πλειοψηφία των φυσιολογικών ανθρώπων αποτυγχάνει και βουλιάζει μέσα στην ημιμάθεια, μετά από λίγα χρόνια στην αμάθεια, και εν τέλει ουσιαστικά στον αφανισμό από προσώπου γης καί πολιτισμικά, καί εθνολογικά, και στο τέλος καί βιολογικά.

Διότι όσο μεγαλύτερη προσπάθεια απαιτείται για να ξεπεράσεις τη ζημιά που υπέστης τόσο πιο αποφασισμένος πρέπει να είσαι για να βγεις απ’ τη στραβωμάρα που σε κατατρέχει! Απλό, κατανοητό και δυστυχώς δουλεύει! Ειδικά στην Ελλάδα των τελευταίων 40 ετών έχει δουλέψει σε βάθος.

Σαν πολιτισμική τερηδόνα έχει καταφάγει όλη την αδαμαντίνη της Ελληνικής Κοινωνίας και έτσι βρεθήκαμε να έχουμε πλέον απόψεις διαμάντια! … κάθε ανοησία, ναρκισσιστική ψευδογνώμη, ανιστόρητη θεώρηση του παρελθόντος και φυσικά μιμητικό μαϊμουδισμό του μέλλοντός μας που ήδη δεν ανήκει πια σε εμάς.

Και όλα αυτά γιατί η νωθρότητα ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ναι μεν δύσκολο αλλά εξίσου αδικαιολόγητο το ότι τόσο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού δε ΣΤΡΩΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ, και προτιμάει τη φτήνια που του πλασάρουν.



Πότε ξέρουμε το λοιπόν ότι κατεστράφη οτιδήποτε ήταν αυτό που τέλος πάντων άξιζε κάτι; Πολύ απλό σαν ερώτημα και η απάντηση είναι εξίσου απλή αλλά και δολοφονική = Όταν επικρατεί ο σχετικισμός!

Ξαναλέω προς εμπέδωση = Όταν επικρατεί ο σχετικισμός!

Η σχετικολογία και η έλλειψη σημείων αναφοράς που να λειτουργούν σαν ΠΥΞΙΔΕΣ ΑΞΙΩΝ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ήταν οι ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ κατά τη Μεταπολίτευση.

Πλέον ο καθένας μιμείται απόψεις εισαγόμενες και συχνά εγκάθετες, σχετικολογεί, ανακριβολογεί, και στην πράξη λέει ό,τι του κατέβει με βάση τυχαία ακούσματα και φήμες ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΨΑΞΕΙ, σε μια εποχή που είναι πρωτοφανής η παροχή πληροφορίας σε πλείστες πηγές.

ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Κοινωνία, ένα έθνος, βυθίζεται στις υποκειμενικές απόψεις του κάθε τυχόντα, ή στην προπαγάνδα που εκτελούν οργανωμένες μειοψηφίες, και τελικά ΑΚΗΔΕΣΤΑΤΗ ΒΑΔΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΔΩ. Έχει και συνέχεια διότι δεν είναι μόνον η ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΠΟΒΛΑΚΩΝΕΙ!


Είναι και η αυταρέσκεια!

Διότι το πρώτο κίνητρο για να ψάξει κάποιος τα πράγματα είναι να κατανοήσει ότι είναι πάνω κάτω αγράμματος. Πώς θα γίνει, όμως, να παραδεχθεί κάποιος κάτι τέτοιο τη στιγμή που θα τον οδηγήσει σε κατάρρευση της αυτό-εικόνας του;

Έλα μου ντε! Εκεί είναι ο δεύτερος πυλώνας πάνω στον οποίο βασίζεται η αποβλάκωση και η καταδίκη του αφανισμού μας.

ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ και ΑΥΤΑΡΕΣΚΕΙΑ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗ, τα 2 δηλητηριώδη συστατικά, με τα οποία μας πάνε κοιμισμένους στη Σφαγή, και ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ.

Σε τελική ανάλυση, όποιος κοπιάσει διαβάζοντας, ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ ΘΑ ΣΩΘΕΙ. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχουν εγγυήσεις σε μια περίοδο όπου το ψέμα πάει σύννεφο, οι επικοινωνιακές πονηριές πληρώνονται αδρά, και η αναθεωρητική γραμμή επί του παρελθόντος πριμοδοτείται.

Λίγα χρόνια ακόμη έτσι και σαν τα ζόμπι θα κυκλοφορούμε, ΑΔΑΕΙΣ, ΑΜΑΘΕΙΣ, ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΟΙ και ΚΑΤΑΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΙ, έχοντας τους ώμους βεβαρυμμένους με ψέματα και ανόητες γνώμες.

Τώρα πια, μόνον οι μελετηροί έχουν ελπίδα να ζήσουν καλά – ακόμα και μέσα στη δυσκολία που βιώνουμε.

Συνεχίζεται (to be continued) …




macroskopio


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Πέμπτη 14 Ιουνίου: Στάση εργασίας στα Λεωφορεία

Στάση εργασίας στα Λεωφορεία πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Ιουνίου 2018 μεταξύ 12:00 – 17:00.

Τα οχήματα θα αρχίσουν να αποσύρονται από τις 11:00 π.μ., ενώ αποκατάσταση της κυκλοφορίας αναμένεται ως τις 18:00 ή και αργότερα. Η στάση εργασίας περιλαμβάνει όλα τα δρομολόγια λεωφορείων του ΟΑΣΑ, συμπεριλαμβανομένων και τον δρομολογίων του Αεροδρομίου.

Η στάση εργασίας πραγματοποιείται προκειμένου να γίνει γενική συνέλευση των εργαζομένων του κλάδου με θέμα την αποτροπή του επικείμενου κλεισίματος του αμαξοστασίου στο Ελληνικό.

Τα υπόλοιπα μέσα αναμένεται να κινούνται κανονικά.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Συντάξεις: Μαχαίρι 2,88 δισ. ευρώ - Όλες οι αλλαγές ως το 2022 (παραδείγματα - πίνακες)

Από μία έως τρεις συντάξεις θα είναι η απώλεια λόγω προσωπικής διαφοράς μετά την περικοπή του 18%.

Η προσωπική διαφορά θα αρχίσει μέσα στους επόμενους μήνες να εμφανίζεται στα εκκαθαριστικά που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι. Εκεί θα φανεί ανά περίπτωση και το ποσό της μείωσης που θα έρθει από τη σύνταξη του Ιανουαρίου 2018 και ύστερα. Το δεδομένο είναι ότι δε θα γλιτώσουν ούτε οι χαμησοσυνταξιούχοι.

Επιπλέον μείωση φέρνει για τους συνταξιούχους η κατάργηση του οικογενειακού επιδόματος στο Δημόσιο και του επιδόματος συζύγου στους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα (ήδη το επίδομα έχει καταργηθεί για τους νέους συνταξιούχους).

Το 2020 έρχεται η πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ για τους συνταξιούχους που παίρνουν λιγότερα από 664 ευρώ τον μήνα, ενώ οι συνταξιούχοι το 2019 και το 2020 δεν θα πάρουν τις προβλεπόμενες αυξήσεις βάσει της εξέλιξης του ΑΕΠ.

Από το 2022 οι συνταξιούχοι θα μπορούν να βγουν σε σύνταξη μόνο εφόσον έχουν συμπληρώσει τα 40 έτη στα 62 τους χρόνια, σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να συμπληρώσουν τα 67 έτη.

Σε όλα τα παραπάνω και σε ό,τι αφορά στις αποδοχές των συνταξιούχων θα πρέπει να υπολογιστεί και η μείωση που θα υποστούν όλοι λόγω της μείωσης του αφορολόγητου που θα σημάνει επιπλέον φόρο 650 ευρώ τον χρόνο.

Παραδείγματα

Ασφαλισμένη στο ΙΚΑ με 28 έτη ασφάλισης και σύνταξη 1.140 ευρώ θα έχει απώλεια της τάξης των 205 ευρώ, η νέα της σύνταξη θα είναι δηλαδή στα 869 ευρώ το μήνα.

Ένας ασφαλισμένος στο ΙΚΑ με 40 έτη και σύνταξη μετά τις περικοπές που έγιναν ως σήμερα στα 1.184 ευρώ θα έχει μείωση 173 ευρώ και νέα σύνταξη στα 1.010 ευρώ το μήνα.

Συνταξιούχος ΠΕ του Δημοσίου με 35 έτη υπηρεσίας θα δει τη σύνταξή του να μειώνεται από τα 1.225 ευρώ στα 1.004 ευρώ θα έχει δηλαδή απώλειες 221 ευρώ το μήνα.

Ένας συνταξιούχος του πρώην ΤΕΒΕ με 30 έτη ασφάλισης θα δει τη σύνταξή του να μειώνεται από τα 985 ευρώ στα 807 ευρώ, με απώλειες στα 177 ευρώ τον μήνα.

Μια μητέρα ανηλίκου με ασφάλιση 20 ετών στο ΙΚΑ και 695 ευρώ κύρια και επικουρική σύνταξη θα έχει 100 ευρώ μείωση στην κύρια και 30 ευρώ στην επικουρική, θα χάσει δηλαδή μέσα σε έναν χρόνο 1.500 ευρώ, δηλαδή άνω των δύο συντάξεων.



Οι μειώσεις στις συντάξεις του ΙΚΑ


Έτη ασφάλισης
Σημερινή σύνταξη (προ φόρων)
Σύνταξη με πλαφόν 18%
17
487
454
19
480
394
20
527
432
20
818
715
25
733
648
27
1.246
1.022
30
1.142
949
30
1.497
1.228
31
1.188
995

33
1.231
1.030
33
942
877
34
928
796
35
1.344
1.127
35
1.070
900
36
1.408
1.170
38
693
584
40
1.037
968
40
1.018
875

Δημόσιο, συνταξιούχοι ΠΕ

Έτη ασφάλισης
Σημερινό ποσό (μετά τον φόρο)
Καθαρή σύνταξη 12/2018
40
1.085
1.038
36
1.035
935
37
1.080
938
35 (ειδικά μισθολόγια)
1.365
1.120
35
1.065
913
35
985
878
35
1.090
894
32
953
809

Δημόσιο: συνταξιούχοι ΤΕ

Έτη ασφάλισης
Σημερινή σύνταξη ( μετά τον φόρο)
Καθαρή σύνταξη από 12/2018
40
1.118
917
39
1.060
923
38
1.061
906
37
1.076
882
37
1.080
886
37
1.053
871
36
1.060
869
36
1.039
852
35
1.035
882

35
1.015
840
33
966
792

Δημόσιο, συνταξιούχοι ΔΕ

Έτη ασφάλισης
Σημερινή σύνταξη (μετά τον φόρο)
Καθαρή σύνταξη από 12/2018
39
1.071
904
38
1.061
884
37
1.020
845
37
1.065
878
36
1.054
864
36
1.051
862
35
1.005
838
35
946
808
35
1.015
832

35
1.011
829
35
929
808
34
988
810




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!