EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018

Πως κόβεται ο γόρδιος δεσμός των αυθαιρέτων

Η τραγωδία στο Μάτι επανέφερε με δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα το πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης. Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός εξήγγειλε από το Λαύριο την κατεδάφιση αυθαιρέτων, για τα οποία υπάρχει τελεσίδικη σχετική απόφαση. Το γεγονός ότι ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ούτε η δική του, στα τρισήμιση χρόνια ζωής της, δεν είχε υλοποιήσει αυτές τις αποφάσεις είναι ενδεικτικό.

Η πρακτική που έχει ακολουθήσει μέχρι τώρα η Πολιτεία, δηλαδή το πολιτικό σύστημα, είναι η με χρονική καθυστέρηση και έναντι ενός προστίμου μαζική νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κτισμάτων. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να υπηρετούνται και οι ανάγκες των πελατειακών σχέσεων και η εισπρακτική σκοπιμότητα.

Υπολογίζεται ότι πολύ πάνω από ένα εκατομμύριο κτίσματα παραβιάζουν τη νομοθεσία. Γι’ αυτό και πρέπει να έγινε εξαρχής η διάκριση ανάμεσα σε αυθαιρεσίες βαθμού “πταίσματος”, “πλημμελήμματος” και “κακουργήματος”. Η πρώτη κατηγορία είναι τα κατά βάση νόμιμα κτίσματα, στα οποία υπάρχουν κάποιες παραβάσεις της πολεοδομικής νομοθεσίας. Για την περίπτωση αυτή θα πρέπει να προβλέπεται η νομιμοποίηση (κι όχι βεβαίως η νομική γελοιότητα της τακτοποίησης, που ίσχυσε για τους ημιυπαίθριους) με ένα μικρό πρόστιμο ανάλογο του βαθμού της παράβασης.

Το σοβαρό πρόβλημα είναι τα αυθαίρετα κι όχι οι μικροαυθαιρεσίες. Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι η Πολιτεία ούτε θέλει ούτε μπορεί να προβεί σε μαζικές κατεδαφίσεις. Ακόμα, όμως, κι αν είχε και τη βούληση και τα μέσα να το πράξει θα ήταν λάθος.

Πρώτον, επειδή αυτά τα κτίσματα είναι επενδεδυμένος κοινωνικός πλούτος.

Δεύτερον, επειδή το κόστος κατεδάφισης θα ήταν τεράστιο.

Τρίτον, επειδή τα μπάζα θα δημιουργούσαν ένα τεράστιο οικολογικό και αισθητικό πρόβλημα.

Εάν η Πολιτεία περιορίζεται στη νομιμοποίηση θα επαναλάβει αυτό που έχει συμβεί στο παρελθόν: θα προκύψει μία νέα γενιά αυθαιρέτων. Για να λυθεί το πρόβλημα, η νομιμοποίηση πρέπει να συνοδευθεί από μέτρα για την επόμενη ημέρα. Το πρώτο μέτρο πρέπει να είναι η κατεδάφιση των -συγκριτικά λιγότερων- κτισμάτων, που για διάφορους λόγους πράγματι πλήττουν σοβαρά το δημόσιο συμφέρον.

Στην κατηγορία των “πλημμελημάτων” ανήκουν τα αυθαίρετα, τα οποία δεν δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα. Αυτά, που αποτελούν και τη μεγάλη πλειοψηφία, επιβάλλεται να νομιμοποιηθούν. Η νομιμοποίηση πρέπει να γίνει έναντι τσουχτερού προστίμου, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνοδεύεται και από κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις. Τα έσοδα που θα προκύψουν από τα πρόστιμα θα πρέπει να μπαίνουν σε ειδικό λογαριασμό, ο οποίος και θα χρηματοδοτεί αφενός τις κατεδαφίσεις, αφετέρου αναγκαίες πολεοδομικές παρεμβάσεις στις επίμαχες περιοχές.

Το καθεστώς μετά τη νομιμοποίηση

Το κρίσιμο μέτρο είναι το καθεστώς που θα πρέπει να ισχύσει μετά τη νομιμοποίηση. Κάθε νέο αυθαίρετο (ή παλαιότερο που δεν εντάχθηκε στη διαδικασία νομιμοποίησης) πρέπει να εντοπίζεται και να επιβαρύνεται με ένα καταλυτικό πρόστιμο, το οποίο πρακτικά να ισοδυναμεί με δήμευση, π.χ. πενταπλάσιο της αντικειμενικής αξίας.

Οι δορυφορικές φωτογραφίες επιτρέπουν σήμερα τον άμεσο εντοπισμό. Το πρόστιμο πρέπει να επιβάλλεται με ειδική ταχύτατη διαδικασία και να μην προβλέπεται ρύθμισή του. Εάν δεν πληρωθεί άμεσα, το αυθαίρετο κτίσμα να περιέρχεται στην ιδιοκτησία του δημοσίου, να αποκτά νόμιμο τίτλο και να βγαίνει σε πλειστηριασμό με εξίσου ταχύτατη διαδικασία.

Μετά τις πρώτες δημεύσεις και τους πρώτους πλειστηριασμούς θα καταστεί σαφές ότι η Πολιτεία για πρώτη φορά εννοεί αυτό που νομοθετεί. Ως αποτέλεσμα κανείς δεν θα διακινδυνεύσει να πληρώσει για να χτίσει αυθαίρετο, ξέροντας ότι θα εντοπιστεί άμεσα και θα δημευθεί.

Τρεις προϋποθέσεις

Για να λειτουργήσει, όμως, αποτελεσματικά αυτό το καθεστώς απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις:

Πρώτον, ο εντοπισμός των αυθαιρέτων να φύγει από την αρμοδιότητα τοπικών υπηρεσιών πολεοδομίας, που υπάγονται στους δήμους και οι οποίες σχεδόν κατά κανόνα εμφανίζουν υψηλό βαθμό διαφθοράς και διαπλοκής με την τοπική κοινωνία. Πρέπει να είναι αρμοδιότητα μίας ειδικής υπηρεσίας που θα υπάγεται στον αρμόδιο υπουργό και η οποία θα έχει τα τεχνολογικά μέσα να εντοπίζει και την αρμοδιότητα να πραγματοποιεί επιτόπιους ελέγχους ανά την επικράτεια.

Δεύτερον, τα αυθαίρετα που μέσω των υψηλών προστίμων ουσιαστικά θα δημεύονται πρέπει με ταχύτατες διαδικασίες να αποκτούν νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας και να εκπλειστηριάζονται με αξιόπιστο τρόπο. Για τον σκοπό αυτό μπορεί να χρειασθεί η βοήθεια ειδικής εταιρείας real estate.

Τρίτον, η πολεοδομική νομοθεσία πρέπει να κωδικοποιηθεί και κυρίως πρέπει να απλοποιηθεί και να έχει προβλέψεις για τα σημαντικά. Σήμερα, οι διατάξεις καθορίζουν ασήμαντες λεπτομέρειες στην οικοδομή, κατά τρόπο που ουσιαστικά κανείς δεν μπορεί να είναι απολύτως νόμιμος. Η σημερινή νομοθεσία είναι υπαγορευμένη από τον γραφειοκρατικό μηχανισμό με σκοπό κάθε ιδιοκτήτης να είναι δυνάμει όμηρος και ως εκ τούτου ευάλωτος στον εκβιασμό και στη μίζα. Το αποτέλεσμα είναι, ως αντίδραση, να αναπτύσσεται στην κοινωνία μία κουλτούρα ανοχής, η οποία στην πράξη εξισώσει το “πταίσμα” με το “κακούργημα”.

Εάν συντρέξουν αυτές οι προϋποθέσεις, το καρκίνωμα των αυθαιρέτων θα εξαλειφθεί οριστικά. Το αποτέλεσμα θα είναι η ριζική αλλαγή της εικόνας και κυρίως η διαμόρφωση μίας άλλης νοοτροπίας στην ίδια την κοινωνία.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η κάλπικη διάσωση της Ιρλανδίας

Η αντιμετώπιση της χώρας μας από την ΕΚΤ, η οποία μας έχει κλείσει στην απομόνωση όπως τον ασθενή που πάσχει από λέπρα, είναι κάτι περισσότερο από εγκληματική – αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους που θα έπρεπε να μισούν κυριολεκτικά οι Έλληνες τη γερμανική Ευρωζώνη.

«Στην Ιρλανδία αυτή την στιγμή υπάρχουν 2.500 παιδιά άστεγα – ενώ το να μείνει κανείς άστεγος στη συγκεκριμένη χώρα είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, επειδή όχι μόνο βρέχει συνέχεια, αλλά και κάνει πολύ κρύο (άλλο να είσαι άστεγος στην Ιταλία ή στην Ελλάδα και άλλο στην Ιρλανδία). Κανένας πολιτικός δεν φαίνεται να είναι σε θέση να λύσει αυτό το πρόβλημα, κρίνοντας από το ότι παραμένει άλυτο διαχρονικά – ενώ ο συνολικός αριθμός των αστέγων, ενηλίκων και ανηλίκων, ευρίσκεται σε συνεχή άνοδο από το 2013.

Από την άλλη πλευρά, στην Ιρλανδία που πέτυχε δήθεν το θαύμα της εξόδου από την κρίση, η αστυνομία είναι βυθισμένη στη διαφθορά, μαζί με τους δικηγόρους και τους δικαστές – ενώ οι πολιτικοί κατέχουν τα σκήπτρα τόσο στη διαπλοκή, όσο και στη διαφθορά. Μόλις πρόσφατα δόθηκε η άδεια από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε μία δημοσιογράφο και σε ορισμένους άλλους, να δημοσιεύουν επίσημα στα κοινωνικά μέσα μαζικής δικτύωσης (twitter, face book κλπ) τα βρώμικα σκάνδαλα των προαναφερθέντων, έτσι ώστε οι Πολίτες να αντιδράσουν – κάτι που όμως δεν το πιστεύω, αφού η διαφθορά στην Ιρλανδία είναι πάρα πολύ καλά δικτυωμένη. Πόσο μάλλον αφού εάν προβούν σε αποκαλύψεις θα χάσουν τις δουλειές τους, θα τους απειλήσουν κοκ.

Λόγω του διαδικτύου πάντως, οι μισοί Πολίτες έχουν πεισθεί πια πως δεν αξίζει να ασχολούνται με το διεφθαρμένο σύστημα, αφού δεν αλλάζει – ενώ οι άλλοι μισοί είναι το διαφθαρμένο σύστημα. Κανένας δεν πιστεύει στη δήθεν ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, στη δήθεν δίκαιη εκκλησία, στη δήθεν ικανότητα και σοφία της άρχουσας τάξης. Γιατί λοιπόν ένας φυσιολογικός άνθρωπος να αναμετρηθεί με τη βρωμιά, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα είναι άνιση η μάχη και θα τη χάσει;

Αντίθετα, οι ελίτ της Ελλάδας έχουν να χάσουν πολλά ακόμη, πολύ περισσότερα από τους φτωχούς Έλληνες, παρά το ότι πιστεύουν πως θα έχουν μερίδιο στη λεηλασία της χώρας – ειδικά όσον αφορά τους Γερμανούς που δεν αφήνουν ούτε ψίχουλο στο πιάτο αυτών που κατακτούν, ενώ ταυτόχρονα μισούν την εθνική μειοδοσία και τους προδότες όσο τίποτα άλλο. Ο μεγάλος κίνδυνος πάντως για την Ελλάδα δεν είναι οι ξένοι, οι οποίοι απλά εκμεταλλεύονται καταστάσεις με γνώμονα το δικό τους συμφέρον, αλλά οι ίδιοι οι Έλληνες – ιδίως η άπατρις εγχώρια κομματική και οικονομική ελίτ, η οποία ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά της ιδιοτελή συμφέροντα και τίποτα άλλο, παρά τα μεγάλα λόγια των πολιτικών που σχεδόν ποτέ δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες πράξεις (Μαρίνα Α., με παρεμβάσεις).

Άποψη

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, όποιο Έθνος νομίζει πως ο καπιταλισμός λειτουργεί δίκαια, με ηθικούς παίχτες και κανόνες, κάνει μεγάλο λάθος – ενώ, εάν οι Πολίτες του έχουν τη συνήθεια να κατηγορούν μονότονα τον εαυτό τους, αναλαμβάνοντας ευθύνες που δεν τους αναλογούν ή χρέη που δεν μπορούν να πληρώσουν, επειδή έχουν πεισθεί πως ο οφειλέτης έχει μόνο την ευθύνη και όχι εξίσου ο δανειστής, τότε είναι καταδικασμένοι. Εκτός αυτού, υπενθυμίζουμε τα τα εξής:


«Η πολιτική δεν υπάρχει για να λέει αλήθειες. Η πολιτική υπάρχει για να εκμεταλλεύεται τους ευκολόπιστους, όπως κάποιες θρησκείες. Αν εσύ είσαι ενήλικος, δεν έχεις καταλάβει ούτε αυτό και ασχολείσαι με την πολιτική, είσαι επικίνδυνος για την ανθρωπότητα”.

Περαιτέρω όσον αφορά την Ιρλανδία, μία χώρα που ουσιαστικά ανήκει στις αμερικανικές κυρίως πολυεθνικές που έχουν εγκατασταθεί λόγω των χαμηλών φόρων που πληρώνουν (πολύ λιγότερους από τον επίσημο φορολογικό συντελεστή του 12,5%), κυβερνάται και επιβιώνει από αυτές, έχουμε αναλύσει τη σκανδαλώδη στατιστική απάτη που έχει χρησιμοποιηθεί (πηγή) – αφενός μεν για να παραμείνει φορολογικός παράδεισος, αφετέρου επειδή ανέλαβαν οι δύστυχοι Πολίτες της τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών, καθώς επίσης για να υπερηφανευθεί η Τρόικα ότι κατάφερε να βγει μία χώρα από την κρίση, επειδή εφάρμοσε ακριβώς τα μέτρα που της επιβλήθηκαν!

Εν προκειμένω, για να μην επαναλαμβανόμαστε, παραθέτουμε το κατωτέρω γράφημα της εξέλιξης του χρέους της Ιρλανδίας ως προς το ΑΕΠ (μπλε στήλες, αριστερή κάθετος), σε σχέση με το ΑΕΠ της (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος) – από τα οποία διαπιστώνεται πως μετά το 2012, αφού η χώρα είχε οδηγηθεί στο ΔΝΤ, συνέβη ένα θαύμα, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία.



Ειδικότερα, το ΑΕΠ της Ιρλανδίας εκτοξεύθηκε από τα 220 δις $ περίπου το 2012 στα σχεδόν 340 δις $ το 2017 – αυξήθηκε δηλαδή κατά 55% (!), με εύλογο αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος της να πέσει από το 120% του ΑΕΠ που οδηγήθηκε από την κρίση το 2012/13 (γύρω στο 40% προ κρίσης), σε λιγότερο από το 70% το 2017! Το θαύμα αυτό, το οποίο δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, από καμία χώρα στον πλανήτη, είχε φυσικά θετικά αποτελέσματα στο επιτόκιο δανεισμού της, στο δείκτη ιδιωτικού χρέους ως προς το ΑΕΠ κοκ. – κάτι που όμως δεν φαίνεται να έχει ωφελήσει τα μεσαία και κατώτερα εισοδηματικά στρώματα της κοινωνίας, κρίνοντας από την εισαγωγή του κειμένου.




Σε κάθε περίπτωση, το χρέος της Ιρλανδίας σε απόλυτο μέγεθος έχει μειωθεί ελάχιστα, στα 240 δις $ περίπου, από 264 δις $ το 2012 – με τη βοήθεια όμως της ΕΚΤ που έχει μειώσει το επιτόκιο δανεισμού της στο 0,90% από 12% στις αρχές του 2012 (γράφημα), καθώς επίσης των Ευρωπαίων αποταμιευτών που ουσιαστικά επιδοτούν τα μηδενικά βασικά επιτόκια της ΕΚΤ. Εκτός αυτού, η Ιρλανδία συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) που αυξάνει τη ρευστότητα (=πιο χαλαρές πιστώσεις) στην πραγματική οικονομία της – ενώ η μοναδική χώρα που δεν απολαμβάνει το συγκεκριμένο προνόμιο είναι η Ελλάδα, η οποία το έχει ανάγκη περισσότερο από όλα τα άλλα κράτη.

Η αντιμετώπιση λοιπόν της χώρας μας από τη γερμανική ΕΚΤ, η οποία έχει κλειστεί στην απομόνωση όπως ο ασθενής που πάσχει από λέπρα, είναι κάτι περισσότερο από εγκληματική – αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους που θα έπρεπε να μισούν κυριολεκτικά οι Έλληνες τη γερμανική Ευρωζώνη, εκτός από τα μαρτύρια, στα οποία έχουν καταδικαστεί, τα σχέδια υφαρπαγής της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας τους κοκ.

Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί στη νομισματική ένωση από τις ανίκανες, δειλές ή/και διεφθαρμένες κυβερνήσεις της μετά το 2010 (ανάλυση), οι οποίες την έχουν αλυσοδέσει με τα δεσμά των δανειακών συμβάσεων – αδιαφορώντας για τη μετατροπή των Πολιτών σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές, αρκεί να διατηρούν τις καρέκλες και τα προνόμια τους.

Εν τούτοις, επειδή η Ελλάδα είναι μία πλούσια, πολλαπλά προικισμένη χώρα, θα καταφέρει τελικά να επιβιώσει – εάν οι Έλληνες εκμεταλλευθούν κάποια στιγμή τον τεράστιο πλούτο και τα μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των βασικών πυλώνων της οικονομίας τους, επιλέγοντας μία έντιμη, ικανή κυβέρνηση που δεν θα τους πουλήσει ξανά. Βασικό στοιχείο είναι να αντιμετωπιστούν ως «boutique» υψηλής ποιότητας και υπηρεσιών ορισμένοι κλάδοι, όπως ο πρωτογενής τομέας και ο τουρισμός – αφού η Ελλάδα αδικείται όταν επιλέγει τη μαζική παραγωγή/υπηρεσίες, έχοντας πλεονεκτήματα που δεν διαθέτει καμία άλλη χώρα.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΠΩΣ ΔΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΑΣ ΧΩΡΕΣ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΣΜΑ…

Οι αλυσίδες των σκλάβων χρέους σπάζουν μόνο με την ανατροπή της έννομης τάξης; Η απάντηση είναι εύκολη, σχεδόν αυτονόητη εάν δεν τρέφει κανείς αυταπάτες και δεν πιστεύει σε προικισμένους ηγέτες ή στον από μηχανής θεό – έχοντας την άποψη πως οι Πολίτες πρέπει να πάρουν επιτέλους τη ζωή τους στα χέρια τους.

«Η αναγέννηση του Φοίνικα μέσα από τις στάχτες του συμβαίνει μόνο στη μυθολογία. Είμαστε όμως τόσο βαθιά χωμένοι μέσα στο έλος, στα στάσιμα βρώμικα νερά, είμαστε τόσο απομονωμένοι από τους φίλους μας, τόσο στερημένοι από έντιμους και εμπνευσμένους ηγέτες, ώστε θα ήταν ότι χειρότερο να επικεντρωθούμε σε μύθους και να ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον τρόπο για να τους κάνουμε πραγματικότητα.

Απευθύνομαι λοιπόν σε όλους όσους θεωρούν ανυπόφορη τη σημερινή κατάσταση και πιστεύουν ότι τα πράγματα διαρκώς χειροτερεύουν. Προς χάριν αυτών, και μόνον, θα παραφράσω την κατακλείδα του Μανιφέστου του Μαρξ και του Ένγκελς: «Έλληνες, ενωθείτε! Δεν έχετε να χάσετε παρά τις αλυσίδες σας. Αλλά μπορείτε να κερδίσετε τον κόσμο!» ”.

Στην Ελλάδα αντιμετωπίσαμε από την αρχή μία κρίση δημοσίου χρέους, με την έννοια πως το κράτος ήταν αυτό που υπερχρεώθηκε – κάτι που συμβαίνει επίσης στην Ιταλία, αλλά όχι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, η αιτία της κρίσης των οποίων ήταν η υπερχρέωση του ιδιωτικού τους τομέα.

Η υπερχρέωση του ελληνικού δημοσίου φυσικά προϋπήρχε. Φάνηκε όμως μετά το 2008, επειδή σταμάτησε ξαφνικά να αναπτύσσεται η οικονομία μας, λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης – οπότε άρχισαν να μειώνονται τα έσοδα του κράτους, αυξήθηκαν τα ελλείμματα και το χρέος ως προς το ΑΕΠ λόγω της υποχώρησης του τελευταίου, ενώ δυσκόλεψε ο βιώσιμος δανεισμός του, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων του.

Με δεδομένο δε το ότι η κρίση ρευστότητας του 2010 αντιμετωπίσθηκε από τη Γερμανία ως μία κρίση φερεγγυότητας, με ευθύνη κυρίως της τότε ελληνικής κυβέρνησης που διέσυρε διεθνώς τη χώρα, καθώς επίσης της ΕΛΣΤΑΤ με τη διόγκωση των ελλειμμάτων της, η Ελλάδα οδηγήθηκε στην παγίδα του ΔΝΤ – το οποίο τελικά μετέτρεψε την οικονομία μας σε κινούμενη άμμο που απορροφάει σταδιακά και επώδυνα τα πάντα.

Οι αιτίες τώρα της υπερχρέωσης του δημοσίου τομέα μίας χώρας, σε περιόδους ειρήνης, είναι συνήθως η κακοδιαχείριση, η διαφθορά, η διαπλοκή, το πελατειακό-κομματικό κράτος, η φοροδιαφυγή, τα θεσμικά ελλείμματα, τα έξοδα ενός υπερδιογκωμένου κράτους που δεν καλύπτονται από τα έσοδα του κοκ. – καταστάσεις που οδηγούν στον πλουτισμό των ελίτ κυρίως του ιδιωτικού τομέα, χωρίς όμως να αιτιολογείται από την υγιή επιχειρηματικότητα, από την υψηλή παραγωγικότητα των εργαζομένων, από την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, καθώς επίσης από όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που συντελούν στην αντικειμενική άνοδο του βιοτικού επιπέδου.



Όπως φαίνεται από το γράφημα, οι δημόσιες δαπάνες το 2007 ήταν πολύ υψηλότερες από τα δημόσια έσοδα (μπλε στήλες) – κάτι που σήμερα έχει μεν ομαλοποιηθεί, αλλά με έναν μη υγιή τρόπο που είναι αδύνατον να διατηρηθεί στο μέλλον.

Όταν τώρα η υπερχρέωση μίας χώρας υπερβεί ένα ορισμένο επίπεδο ή/και γίνει εμφανής στα πλαίσια μίας χρηματοπιστωτικής κρίσης, υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επίλυσης της: (α) η ονομαστική διαγραφή εκείνου του μέρους των χρεών που είναι πολύ δύσκολο να εξυπηρετηθούν, ειδικά σε μία χώρα που δεν μπορεί να τα μειώσει πληθωριστικά αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα και τη δική της κεντρική τράπεζα – η Ελλάδα δεν είχε βέβαια ποτέ, αφού η ΤτΕ ανήκει σε ξένους ή (β) η μεταφορά των χρεών του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα (=όταν δεν χρεοκοπεί επίσημα το κράτος, χρεοκοπούν οι Πολίτες του). Στα πλαίσια αυτά τα εξής:

Η επιλογή της χρεοκοπίας

Η πρώτη λύση είναι άμεση, επώδυνη και συνώνυμη με τη χρεοκοπία, έχοντας στο παρελθόν επιλεχθεί από χώρες όπως η Αργεντινή και η Ρωσία – ενώ προκύπτει όταν οι Πολίτες αρνούνται να αναλάβουν την πληρωμή των χρεών του δημοσίου.

Έχοντας αναφερθεί εκτενώς στο θέμα ήδη από το 2009 , δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε – εκτός από το ότι έχουν χαθεί όλες οι ευκαιρίες για τη χώρα μας, όπως το 2010 όπου τα χρέη μας ήταν απέναντι στις τράπεζες, κυρίως το 2011 πριν την υπογραφή του PSI, καθώς επίσης το 2015 προτού ψηφισθεί το τρίτο μνημόνιο.

Απαιτεί φυσικά τη ρήξη με τους πιστωτές, με όλα όσα ρίσκα κάτι τέτοιο συνεπάγεται – ενώ για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα απομονώνεται η χώρα από τις αγορές, οπότε είναι υποχρεωμένη να χρηματοδοτεί μόνη της τις ανάγκες της.
Η μεταφορά των χρεών στον ιδιωτικό τομέα

Η δεύτερη λύση διαρκεί ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι λιγότερο οδυνηρή, όπως έχει τεκμηριωθεί από εκείνες τις χώρες που ακολούθησαν το συγκεκριμένο δρόμο (Βραζιλία, Τουρκία, Ν. Κορέα κλπ.).

Ο τρόπος τώρα, μέσω του οποίου γίνεται η μεταφορά των δημοσίων χρεών στον ιδιωτικό τομέα, είναι το σύστημα των μνημονίων που επιβάλλει το ΔΝΤ – αφού αυτό καλείται για να διασώσει μία χώρα από την πτώχευση της, συνήθως λόγω των εξωτερικών της χρεών ως αποτέλεσμα των ελλειμμάτων του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Χωρίς πολλές λεπτομέρειες, το ΔΝΤ υποχρεώνει την εκάστοτε κυβέρνηση να αυξήσει τους φόρους (συντελεστές, μηχανισμός είσπραξης κλπ.), καθώς επίσης να μειώσει τις δαπάνες (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικό κράτος κοκ.), εκβιάζοντας την με την πληρωμή ή μη των δόσεων του δανείου που έχει συμφωνηθεί μαζί της – με πρώτο αποτέλεσμα τη μη περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους της (ισοσκέλιση των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού της), καθώς επίσης του εξωτερικού ιδιωτικού (ισοσκέλιση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών).

Τόσο η αύξηση των φόρων τώρα, όσο και η μείωση των δαπανών, έχουν ως αποτέλεσμα την πτώση των τιμών της ακίνητης περιουσίας, τον περιορισμό των εισοδημάτων, τον αποπληθωρισμό, καθώς επίσης την άνοδο των μη εξυπηρετούμενων (κόκκινων) χρεών των Πολιτών – απέναντι στο κράτος, στις τράπεζες κλπ.

Σε αυτό το χρονικό σημείο, όσοι έχουν τη δυνατότητα πληρώνουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιποι χάνουν τα περιουσιακά τους στοιχεία στις εξευτελιστικά χαμηλές τιμές που έχουν δημιουργηθεί – μέσω των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών.

Κάποιοι άλλοι βέβαια εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα για να μην επιβαρυνθούν με το υπέρογκο κόστος διάσωσης της – κάτι που, σε συνδυασμό με την ανεργία, δημιουργεί επί πλέον δυσκολίες στο ασφαλιστικό, στη συνταξιοδοτικό κοκ., ενώ επιδεινώνει το δημογραφικό της πρόβλημα.

Έτσι αυξάνεται το καθαρό ιδιωτικό χρέος (=δάνεια μείον τα περιουσιακά στοιχεία) παρά το ότι μειώνεται σε απόλυτο μέγεθος λόγω του μη νέου δανεισμού, ενώ ταυτόχρονα περιορίζεται το δημόσιο ή δεν κλιμακώνεται με τον ίδιο ρυθμό – αφού υποχρεώνονται οι Πολίτες να εξοφλήσουν τις υψηλότερες υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος είτε με τα εισοδήματα, είτε με τις καταθέσεις, είτε με την ακίνητη περιουσία τους.

Παράλληλα επιβάλλονται οι ιδιωτικοποιήσεις των επιχειρήσεων του δημοσίου, καθώς επίσης το ξεπούλημα των περιουσιακών του στοιχείων για την εξυπηρέτηση του χρέους – φυσικά σε τιμές πολύ χαμηλότερες από την πραγματική τους αξία, αφού κανένας δεν επενδύει σε μία χώρα που βιώνει τέτοιες οικονομικές συνθήκες, εάν δεν έχει το κίνητρο της αγοράς σε τιμές ευκαιρίας.

Από την άλλη πλευρά προωθούνται μεταρρυθμίσεις, οι γνωστές διαρθρωτικές αλλαγές δηλαδή, για τους εξής λόγους:

(α) αφενός μεν για να καταπολεμηθούν οι αιτίες που προκάλεσαν την υπερχρέωση (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.), έτσι ώστε να μην επαναληφθεί στο μέλλον,

(β) αφετέρου για να εξασφαλισθεί η παροχή φθηνής εργασίας εκ μέρους των εργαζομένων, με όσο το δυνατόν πιο ελκυστικούς όρους για τους ξένους επενδυτές – οι οποίοι διαφορετικά δεν θα δραστηριοποιούνταν σε μία χρεοκοπημένη χώρα.

Τα μειονεκτήματα της μεθόδου του ΔΝΤ

Το πρώτο μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι η μεγάλη αύξηση του ιδιωτικού χρέους, μετά την αρχική μείωση του – όπως στο παράδειγμα της Ν. Κορέας στα πλαίσια της ασιατικής κρίσης και της δραστηριοποίησης του ΔΝΤ, όπου τα χρέη του ιδιωτικού της τομέα έχουν εκτοξευθεί στο 255% του ΑΕΠ της, έναντι μόλις 38% του δημοσίου.

Κάτι ανάλογο έχει συμβεί στη Σουηδία, καθώς επίσης στις υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες, ως αποτέλεσμα της τραπεζικής κρίσης που αντιμετώπισαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 – χωρίς όμως να απαιτηθεί η δραστηριοποίηση του ΔΝΤ.

Στην περίπτωση της Ισπανίας και της Ιρλανδίας τώρα, οι οποίες είχαν χαμηλό δημόσιο χρέος όταν ξέσπασε η κρίση, η διάσωση των τραπεζών εκ μέρους τους τριπλασίασε στην πρώτη και τετραπλασίασε στη δεύτερη το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ, παρά το ότι δεν αντιμετώπισαν μεγάλη πτώση του – ενώ διενεργήθηκαν ταυτόχρονα επιθετικές κατασχέσεις και πλειστηριασμοί της ακίνητης περιουσίας των Πολιτών τους, για να περιορισθεί το δικό τους χρέος (στην Ιρλανδία σήμερα το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ μειώνεται, λόγω της αύξησης του ΑΕΠ από την εγκατάσταση ξένων πολυεθνικών για φορολογικούς λόγους, καθώς επίσης από τα βρώμικα στατιστικά παιχνίδια).

Κάτι σχετικά ανάλογο συνέβη στην Κύπρο λόγω της τραπεζικής κρίσης που βίωσε, το δημόσιο χρέος της οποίας αυξήθηκε από 45% του ΑΕΠ το 2008 στο 108,9% το 2015, ενώ τα μη εξυπηρετούμενα χρέη του ιδιωτικού της τομέα εκτοξεύθηκαν στα ύψη – παρά το ότι επιβλήθηκε ένα άγριο κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων, με κύρια θύματα τους Ρώσους.

Στην Πορτογαλία η αύξηση του δημοσίου χρέους ήταν από 71,7% του ΑΕΠ το 2008 στο 127% περίπου σήμερα – ενώ αφενός μεν ιδιωτικοποίησε τα πάντα, αφετέρου μείωσε τις κρατικές δαπάνες χωρίς καμία καθυστέρηση, ενώ η μείωση του ιδιωτικού της χρέους εξασφαλίσθηκε με την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των Πολιτών (η κατάσταση της άλλαξε ριζικά μετά την εκλογή μίας νέας, έντιμης κυβέρνησης).

Στην Ισλανδία, η οποία αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη των τραπεζών της και βίωσε μία οδυνηρή κρίση χρεοκοπίας, το δημόσιο χρέος της επίσης τετραπλασιάστηκε, κυρίως όμως ως αποτέλεσμα την υποτίμησης του νομίσματος της που επέβαλλε το ΔΝΤ, ενώ το ιδιωτικό χρέος της είναι στα ύψη – στο 320% του ΑΕΠ της, έναντι 275% της Πορτογαλίας (γράφημα), έχοντας μειωθεί στη συνέχεια ποσοστιαία, λόγω της επιστροφής της σε πορεία ανάπτυξης, οπότε της αύξησης του ΑΕΠ μεταξύ άλλων (σε $) μέσω της ανόδου της ισοτιμίας του νομίσματος της.



Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ιδιωτικού χρέους της Ισλανδίας (γαλάζιες στήλες, αριστερή κάθετος) και της Πορτογαλίας (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος), ως ποσοστό επί του ΑΕΠ τους.

Περαιτέρω, το δεύτερο και μεγαλύτερο μειονέκτημα της αποφυγής της χρεοκοπίας μέσω του ΔΝΤ, είναι η επιστροφή της κρίσης μερικά χρόνια μετά, όπως στην περίπτωση της Βραζιλίας και της Τουρκίας σήμερα – μέσω των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους, τα οποία αυξάνουν τα εξωτερικά χρέη τους, υποτιμούν το νόμισμα με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος των εισαγομένων προϊόντων, καθώς επίσης το εξωτερικό χρέος σε όρους εγχωρίου νομίσματος κοκ.

Η αιτία είναι το ότι, οι ιδιωτικοποιήσεις με αγοραστές τους ξένους, καθώς επίσης οι εξαγορές των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα από αλλοδαπούς ομίλους ή απλά η εγκατάσταση τους, έχουν ως αποτέλεσμα αφενός μεν την εξαγωγή των κερδών στις χώρες τους, αφετέρου την εισαγωγή των δικών τους προϊόντων – όπως στο παράδειγμα της LIDL στην Ελλάδα.

Φυσικά η πολυεθνική εξάγει τα κέρδη της στην πατρίδα της, ενώ προωθεί όσο περισσότερο μπορεί γερμανικά προϊόντα – κάτι που ασφαλώς δεν μπορεί και δεν πρέπει να επικρίνει κανείς, αφού οφείλεται στον οικονομικό πατριωτισμό της.

Ως αποτέλεσμα πάντως αυτής της διαδικασίας αυξάνουν ξανά τα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, άρα το εξωτερικό χρέος, οπότε αργά ή γρήγορα η εκάστοτε χώρα βιώνει μία επόμενη κρίση.

Στην περίπτωση της Ελλάδας τώρα, όπου το χρέος της είναι εξωτερικό, οι δαπάνες εξυπηρέτησης του (τόκοι) μειώνουν συνεχώς την ήδη προβληματική ρευστότητα στην εσωτερική της αγορά – οπότε ουσιαστικά στραγγαλίζεται η Οικονομία της από πολλές διαφορετικές πλευρές, πόσο μάλλον όταν είναι η μοναδική χώρα που δεν συμμετείχε ποτέ στο πρόγραμμα της ΕΚΤ (QE), κυρίως λόγω της κυβέρνησης του 2015 και των καταστροφικών χειρισμών της.

Η μεσοβέζικη «επιλογή» της Ελλάδας

Ο τρόπος της αντιμετώπισης της κρίσης υπερχρέωσης του δημοσίου τομέα είναι ασφαλώς θέμα επιλογής – ενώ η σημαντικότερη πτυχή του είναι η εξάλειψη εκείνων των αιτιών, οι οποίες οδήγησαν στην υπερχρέωση, έτσι ώστε να μην επαναληφθεί στο μέλλον.

Η επιλογή όμως αυτή είναι τόσο λιγότερο επώδυνη, καθώς επίσης τόσο περισσότερο αποτελεσματική, όσο δεν καθυστερεί να ληφθεί η όποια απόφαση – είτε η άμεση χρεοκοπία δηλαδή, είτε η μέθοδος του ΔΝΤ, την οποία πρέπει να τηρήσει μία χώρα βασιλικότερα του βασιλιά, χωρίς αντιδράσεις.

Στην περίπτωση της Ελλάδας έχει επιλεχθεί μεν εκ των πραγμάτων η λύση του ΔΝΤ, της Γερμανίας και της Τρόικα κατ’ επέκταση, αφενός μεν από τις κυβερνήσεις της, αφετέρου από τη μη αντίδραση των Πολιτών, αλλά δεν ήταν και δεν είναι από κανέναν συνειδητή – οπότε δεν εφαρμόσθηκε ούτε με το σωστό τρόπο.

Ακόμη χειρότερα, έχει αποφευχθεί εντελώς το βασικότερο στοιχείο της: η εξάλειψη των αιτιών που οδήγησαν το κράτος στην υπερχρέωση του (διαφθορά, διαπλοκή, πελατειακό κράτος κοκ.) – ενδεχομένως επειδή ο στόχος της Γερμανίας είναι η υφαρπαγή όλων όσων έχει και δεν έχει, καθώς επίσης η παραδειγματική τιμωρία της για να μην τολμήσει να της αντισταθεί καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης (οπότε την εξυπηρετεί).

Πρόκειται λοιπόν για τη χειρότερη δυνατή επιλογή ενός κράτους – για μία «μεσοβέζικη λύση» που δεν οδηγεί πουθενά και που λόγω της οποίας όλες οι συνθήκες βαίνουν νομοτελειακά προς το χειρότερο.

Προς τη μετατροπή της σε μία άβουλη ξένη αποικία, εάν ενδιάμεσα δεν οδηγηθεί στο χάος – σε ένα αποτυχημένο κράτος όπως ήδη συμβαίνει στην Ελλάδα, κρίνοντας από την πρόσφατη, ολοσχερή κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού στο Μάτι και όχι μόνο.

Για παράδειγμα, εάν οι Έλληνες επέλεγαν να πληρώσουν τους δανειστές της χώρας τους με τη μεταφορά μέρους των περιουσιακών τους στοιχείων στο δημόσιο το 2010, όπως είχαμε εξετάσει εκείνη την εποχή, θα τους κόστιζε πολύ λιγότερο – αφού τότε η ακίνητη περιουσία τους ήταν κατά 600 δις € ακριβότερη, του δημοσίου είχε υπολογισθεί στα 300 δις € από το ΔΝΤ, οι μισθοί και οι συντάξεις τους ακόμη υψηλοί, η αξία των επιχειρήσεων τους πολύ μεγαλύτερη κοκ.

Από την άλλη πλευρά, εάν επέλεγαν τη χρεοκοπία το 2010 ή το 2011, αφενός μεν είχαν τα οικονομικά μέσα ακόμη για να ανταπεξέλθουν με τα οδυνηρά της επακόλουθα, αφετέρου η χώρα ήταν σε θέση να μετατρέψει τα εξωτερικά της χρέη σε δραχμές – οπότε να εξυπηρετεί σταδιακά τις υποχρεώσεις της με ένα πληθωριστικό νόμισμα, γεγονός που θα σήμαινε ότι, θα συμμετείχαν στην απώλεια της αγοραστικής του αξίας και οι δανειστές της.

Ως εκ τούτου, μη επιλέγοντας συνειδητά έναν από τους δύο παραπάνω τρόπους, έχουμε βρεθεί στη χειρότερη δυνατή θέση – σε μία κατάσταση κυλιόμενης χρεοκοπίας, όπου η οικονομία μας συνεχίζει να επιδεινώνεται σε τρομακτικό βαθμό.

Η όποια σταθεροποίηση της οφείλεται δυστυχώς στον τουρισμό, ο οποίος όμως είναι συγκυριακός – με τις πρώτες ρωγμές να διαφαίνονται ήδη.

Ακόμη χειρότερα, δεν έχει αντιμετωπισθεί κανένα από όλα εκείνα τα προβλήματα που υπερχρέωσαν τη χώρα, κυριότερο εκ των οποίων είναι ασφαλώς το πελατειακό κράτος – ενώ, εκτός αυτού, η Ελλάδα είναι εντελώς απροετοίμαστη και ανοχύρωτη απέναντι στην επόμενη παγκόσμια κρίση, η οποία είναι νομοτελειακή ανά κάποια χρόνια.

Έτσι βιώνουμε τα μειονεκτήματα και των δύο τρόπων επίλυσης της κρίσης, τόσο της χρεοκοπίας δηλαδή, όσο και της μεταφοράς μέρους της ιδιωτικής περιουσίας στο δημόσιο, χωρίς κανένα από τα πλεονεκτήματα τους – κάτι που δεν μπορεί ασφαλώς να θεωρηθεί σφάλμα μόνο των δανειστών, αφού οφείλεται και σε εμάς τους ίδιους.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ιταλία, η οποία όμως έχει αφενός μεν τη βοήθεια της ΕΚΤ, αφετέρου τη δυνατότητα επιστροφής στη λιρέτα – οπότε διαθέτει ένα σημαντικό διαπραγματευτικό χαρτί, ειδικά λόγω του μεγέθους της οικονομίας της, καθώς επίσης της σημασίας της για τη διατήρηση της Ευρωζώνης, την οποίο εμείς δεν έχουμε.
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, όλα τα παραπάνω αποτελούν πια ιστορία, η οποία δυστυχώς δεν αλλάζει όσο και αν θέλουμε – οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να εκτιμήσουμε τη σημερινή κατάσταση της πατρίδας μας ρεαλιστικά, αναζητώντας τη σωστή λύση υπό τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν και τις οποίες βιώνουμε.

Βέβαια, οποιαδήποτε λύση και αν επιλεχθεί, θα πρέπει να εμπεριέχει τη ριζική εξυγίανση του κράτους – αφού χωρίς αυτήν δεν πρόκειται να επιλυθεί κανένα πρόβλημα της οικονομίας και της κοινωνίας μας.

Εκτός αυτού, την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων της υπερχρέωσης και της κυλιόμενης χρεοκοπίας (PSI, μνημόνια κλπ.), έτσι ώστε να αποκατασταθεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα των Ελλήνων – καθώς επίσης για να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος που οδηγεί στην πολιτική τα πραγματικά ικανά άτομα της χώρας, τον οποίο διατηρεί ερμητικά κλειστό το πελατειακό κομματικό κράτος.

Ενδεχομένως δε η ποινική δίωξη όλων όσων συνέβαλλαν στην ανείπωτη καταστροφή της πατρίδας μας μέσω της υπογραφής των μνημονίων, καθώς επίσης της πολιτικής της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της διεθνούς επαιτείας, να μας βοηθούσε στην καταγγελία όλων των αντισυνταγματικών και αποικιοκρατικών δανειακών συμβάσεων – πιθανότατα και στη διεκδίκηση αποζημιώσεων για το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων, τα οποία μας έχουν κοστίσει πάνω από 1 τρις €, ενώ έχουν υπονομεύσει ακόμη και την εδαφική μας ακεραιότητα, καθώς επίσης την εκμετάλλευση των ενεργειακών μας αποθεμάτων.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, όταν διαπιστώνει κανείς πως οι Έλληνες συνεχίζουν να ποτίζουν το δηλητηριώδες αγκάθι που δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να ανθίσει, το πελατειακό-κομματικό κράτος δηλαδή, κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις που δίνουν

(α) 30% στη ΝΔ – παρά την κυβίστηση των Ζαπείων, την υπογραφή του PSI, του Mea Culpa του κ. Σαμαρά, του 2ου θηριώδους μνημονίου, της υποταγής στην πολιτική των μνημονίων κλπ., καθώς επίσης

(β) 20% στο ΣΫΡΙΖΑ – παρά την καταστροφική διαπραγμάτευση του 2015, την προδοσία του δημοψηφίσματος, το κλείσιμο των τραπεζών, το τρίτο μνημόνιο, τον αφελληνισμό του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, το σκάνδαλο των αεροδρομίων, το τεσσαρακονταετές μνημόνιο, την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας, την κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού στο Μάτι κοκ.,

δεν μπορεί να αναζητήσει αισιόδοξα τις σωστές λύσεις – πόσο μάλλον όταν γνωρίζει πως τίποτα σταθερό δεν χτίζεται επάνω σε σαθρά θεμέλια, ότι τα αρρωστημένα κύτταρα σε έναν οργανισμό σχεδόν πάντοτε απορρίπτουν τα νέα εάν δεν αφαιρεθούν με το μαχαίρι, πως η παρθενογένεση δεν είναι εφικτή σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς επίσης ότι η Ελλάδα χρειάζεται γρήγορα και απαραίτητα μία εκ βάθρων ανανέωση του πολιτικού της συστήματος. Κατά τον κ. Μαρκεζίνη πάντως τα εξής:

«Πρέπει να αλλάξουμε οπωσδήποτε τους Έλληνες πολιτικούς δρώντες, ακριβώς επειδή πρέπει να αλλάξουμε τις ισχύουσες πολιτικές: χρειαζόμαστε νέες πολιτικές σε εσωτερικό, ήτοι κοινωνικό, επίπεδο· νέες πολιτικές στις εξωτερικές μας σχέσεις και στην εθνική μας άμυνα· νέες πολιτικές στους τομείς των δημόσιων οικονομικών και, εν γένει, της οικονομίας.

Αυτή η καινοτομία όμως μπορεί να προέλθει μόνον από νέα πρόσωπα, που δεν θα ελέγχονται από ξένους παράγοντες αλλά απλώς θα ξέρουν να συνεργάζονται μαζί τους· που δεν θα σαστίζουν από φοβερό αίσθημα κατωτερότητας αν η κυρία Merkel τούς τηλεφωνεί για να τους πει τι πρέπει να κάνουν· που δεν θα είναι εξαρτημένα από τα οικονομικά μας κατεστημένα και άρα που δεν θα νιώθουν υποχρεωμένα να υποκύπτουν στα αιτήματά τους για κάθε λογής «διευκολύνσεις». Υπάρχουν τέτοια πρόσωπα;

Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι: «Ναι!» Ο νέος ηγέτης μας, όμως, πρέπει να μπορεί να ονειρευτεί και, όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να έχει το θάρρος, τη φαντασία και τη ρητορική δεινότητα να μεταδώσει αυτό το όνειρο και στον λαό του.

Να κάνει τους συμπατριώτες του υπερήφανους που είναι Έλληνες. Να αναζωπυρώσει την πίστη τους στον Θεό τους, αλλά, συγχρόνως, να τους διδάξει και εκείνο το είδος ανεκτικότητας που δίνει δύναμη σε ένα ενωμένο έθνος και συνάδει με τη νομική μας αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτή εκφράζεται και εφαρμόζεται από το δίκαιό μας.

Δεν μπορούμε να πούμε στις άλλες χώρες πώς να κυβερνώνται· οφείλουμε όμως να εξασφαλίσουμε την εντιμότητα, την αποτελεσματικότητα και τη δίκαιη διακυβέρνηση της χώρας μας.

Αν ο ηγέτης έχει πίστη, αν είναι αποδεδειγμένα ανεπηρέαστος και ανεξάρτητος από αμφίβολης εντιμότητας επιχειρηματίες και ξένους πολιτικούς, και αν μπορεί επιπλέον να εμπνεύσει έναν νέο στόχο στους Έλληνες και να τους κάνει να πιστέψουν σε αυτόν, τότε, ναι, μπορεί να τα καταφέρει.

Και θα τα καταφέρει, εφόσον συνεργαστεί με ανθρώπους τους οποίους θα επιλέξει με βάση την αξία τους, και όχι κομματικά κριτήρια.

Θα τα καταφέρει, εφόσον αρχίσει τη διακυβέρνησή του αποκαθιστώντας πάραυτα τις οικονομικές αδικίες που έχουν υποστεί οι πιο αδύναμοι, οι πιο φτωχοί, οι πιο περιθωριοποιημένοι, οι ξεχασμένοι συνταξιούχοι, οι απόκληροι.

Θα τα καταφέρει, εφόσον πείσει τους πλουσίους (και στην Ελλάδα έχουμε πολλούς!) να δώσουν τη βοήθειά τους σε αυτήν τη φάση έντονης ανάγκης, και εφόσον, ως αντάλλαγμα, θέσει σε ισχύ ένα φορολογικό καθεστώς που θα τους προσφέρει κίνητρα αλλά και σταθερότητα φορολογικής ρύθμισης για να κάνουν εκ νέου επενδύσεις στην Ελλάδα.

Τέλος, θα τα καταφέρει εφόσον προσελκύσει νέους φίλους από το εξωτερικό, μέχρις ότου οι παλιοί φίλοι λογικευθούν και ξαναφερθούν στη χώρα μας με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Αυτό το προτείνω από καιρό, αλλά πρέπει να γίνει αμέσως!»

Υπάρχει αλήθεια ένας τέτοιος ηγέτης στην Ελλάδα, ή μήπως πρόκειται για μία αυταπάτη του συμπαθέστατου ακαδημαϊκού; Ακόμη και αν υπάρχει, έχει χρόνο σήμερα η Ελλάδα, αφού έχουν περάσει έξι ολόκληρα χρόνια από το 2012 που γράφηκε το κείμενο του, ενώ έχουν έκτοτε μεσολαβήσει πολύ μεγαλύτερα εγκλήματα;

Ή μήπως η μοναδική δυνατότητα της χώρας μας πια δεν είναι άλλη από την επώδυνη, πλήρη ανατροπή της έννομης τάξης, για να κατεδαφιστεί το σαθρό οικοδόμημα εκ θεμελίων και να δημιουργηθεί ένα εντελώς καινούργιο, υγιές και αποτελεσματικό;

Παρά το μεγάλο ανθρώπινο πόνο που θα προκαλούσε, αφού ασφαλώς θα γύριζε την ελληνική οικονομία ακόμη πιο πίσω, αφήνοντας ολόκληρη τη σημερινή γενιά με τραύματα ανάλογα του Εμφυλίου των μέσων της δεκαετίας του ’40;

Η απάντηση κατά την άποψη μας είναι εύκολη, σχεδόν αυτονόητη εάν δεν τρέφει κανείς αυταπάτες και δεν πιστεύει σε προικισμένους ηγέτες ή στον από μηχανής θεό – έχοντας την άποψη πως οι Πολίτες πρέπει να πάρουν επιτέλους τη ζωή τους στα χέρια τους.

Πόσο μάλλον εάν γνωρίζει τη σημερινή κατάσταση της χώρας, καθώς επίσης πού οδηγείται – ενώ δεν είναι πρόθυμος να σκύβει συνεχώς το κεφάλι ότι και αν του ζητείται, καθώς επίσης να πληρώνει χρέη στο διηνεκές (τα οποία όμως δεν θα μειώνονται ποτέ, καθιστώντας αυτών και τα παιδιά του σκλάβους χρέους).

Εν τούτοις δεν θα την αναφέρουμε, θεωρώντας πως δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε – αφού οφείλει να είναι μία συλλογική απόφαση, η οποία έτσι και αλλιώς θα συμβεί, όταν δεν θα έχουν πια τίποτα άλλο να χάσουν οι Έλληνες εκτός από τις αλυσίδες τους. Πρέπει αλήθεια να περιμένουν αυτή την απίστευτα οδυνηρή κατάληξη, πριν ενεργοποιηθούν; Ούτε εδώ δεν θα απαντήσουμε, αφού εάν δεν γνωρίζει κανείς από μόνος του την απάντηση, τότε είναι ασφαλώς περιττή η δική μας.

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου



ΠΗΓΗ


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Μύκονος: Στη «δαγκάνα» των ελεγκτών Luis Vuitton και Καλούα - Ασφαλισμένοι σε ισπανικό ΙΚΑ και POS απευθείας …Ελβετία

Λαβράκια βγάζουν οι έλεγχοι απο τους ελεγκτές της Ανεξάρτητης Αρχης Δημοσίων Εσόδων στο νησία της Μυκόνου στο πλαίσιο της επιχείρησης "Τρίαινα".

Ετσι, σύμφωνα με πληροφορίες εντοπίστηκαν στο κατάστημα της Luis Viton στο κέντρο της Μυκόνου 2 POS συνδεδεμένα με την Ελβελτία, ενώ άλλο ένα τέτοιο POS εντοπίστηκε στο κατάστημα της ίδιας εταιρείας που λειτουργεί στο Nammos Village.

Μάλιστα στο κατάστημα της Louis Viton στο Nammos Village βρέθηκαν Ισπανοί εργαζόμενοι που ήταν ασφαλισμένοι στο Ισπανικό ΙΚΑ και τώρα ερευνάται η νομιμότητα της πρακτικής αυτής. Τα δύο POS κατασχέθηκαν.

Επίσης στο κέντρο Καλούα στην Παράγκα της Μυκόνου διαπιστώθηκε ύστερα απο τον έλεγχο που διενεργήθηκε οτι δεν είχαν κοπεί αποδείξεις 3.500 ευρώ, ενώ στο κατάστημα τουριστικών ειδών που λειτουργεί στον ίδιο χώρο εμπορεύματα δεν είχαν τιμολόγια αγοράς. Στο κέντρο επιβλήθηκε 48ωρο λουκέτο.

Ακόμη στο γνωστό εστιατόριο Κατρίν στο κέντρο της Μυκόνου κατασχέθηκαν οι ημερήσιες εισπράξεις ύψους 19.000 ευρώ διότι διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση είχε ληξιπρόθεσμες και μη ρυθμισμένες οφειλές προς την εφορία ύψους 380.000 ευρώ.

Λουκέτο 48 ωρών επιβλήθηκε και σε μεγάλο πλυντήριο στη χώρα της Μυκόνου καθώς δεν είχε κόψει 67 αποδείξεις 13.000 ευρώ.





Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Φωτιά στο Μάτι: Στο «μαύρο κουτί» οι απαντήσεις - «Πυρετώδεις» οι εισαγγελικές έρευνες

Στο «μαύρο κουτί» των συνομιλιών μέσω ασυρμάτων κατά το κρίσιμο διάστημα εκδήλωσης και εξάπλωσης της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι κρύβονται οι απαντήσεις για τα λάθη και τις παραλείψεις των αρμοδίων φορέων, που κόστισαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι διάλογοι των αξιωματικών της πυροσβεστικής έχουν αποτυπωθεί στο καταγραφικό σύστημα που λειτουργεί στο Ε.Σ.Κ.Ε. (Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων) της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, στο Χαλάνδρι, κι αναμένεται να ρίξουν φως στη μεγαλύτερη σε ανθρώπινα θύματα φυσική καταστροφή που βίωσε ποτέ η χώρα.

Στην ουσία, εκεί θα εξακριβωθεί αν ποτέ ενημερώθηκε έγκαιρα το Συντονιστικό για τη φωτιά και κυρίως αν, πότε και ποιος έδωσε ή δεν έδωσε εντολή εκκένωσης της φλεγόμενης περιοχής, ως όφειλε και προβλεπόταν βάσει της νομοθεσίας.

«Πυρετώδεις» οι εισαγγελικές έρευνες

Μέχρι το τέλος της εβδομάδας ολοκληρώνεται – εκτός απροόπτου - το πρώτο μέρος της εισαγγελικής έρευνας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Ηλίας Ζαγοραίος, ο οποίος διενεργεί την προκαταρκτική εξέταση μαζί με τη συνάδελφό του, εισαγγελέα πρωτοδικών Βαρβάρα Γνεσούλη, αναμένεται να έχουν κλείσει τον κύκλο της εξέτασης των βασικών μαρτύρων, που προέρχονται από τους εμπλεκόμενους φορείς (Δήμους, Περιφέρεια, Πυροσβεστική, ΕΛΑΣ, Τροχαία, Λιμενικό).

Την Τρίτη μάλιστα, έφτασε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας και ο επίσημος κατάλογος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας με τα ονόματα και τα στοιχεία των θυμάτων της πυρκαγιάς. Έτσι, μέσα στα επόμενα 24ωρα αναμένεται να ανοίξει ένας δεύτερος κύκλος μαρτύρων. Αυτή τη φορά πρόκειται για τους συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι θα καλούνται και θα εξετάζονται στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα προκειμένου να καταθέτουν όσα στοιχεία έχουν στη διάθεσή τους.

Παράλληλα έως το τέλος Αυγούστου αναμένεται να έχουν διαβιβαστεί στην Εισαγγελία όλα τα έγγραφα που έχουν ζητηθεί από αρμόδιους φορείς, όπως είναι η αυτοψία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Στη συνέχεια όλα αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία οι εισαγγελείς θα τα αποτιμήσουν προκειμένου να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα της έρευνάς τους, που είναι η απόδοση ποινικών ευθυνών σε συγκεκριμένα πρόσωπα.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Μαύρο χρήμα: Πώς γίνεται το «ξέπλυμα» - Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών

Ύποπτοι για «ξέπλυμα» μαύρου χρήματος είναι όσοι μεταφέρουν πάνω από 1.000 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ακόμη και αν είναι δικοί τους, σύμφωνα με το νομοσχέδιο για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες!

Τις διαφορετικές αυτές ανατροπές στο νομοθετικό καθεστώς φέρνει το εν λόγω νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, που κατατέθηκε στη Βουλή.

Ειδικότερα, προβλέπει ότι κάθε μη τακτικά επαναλαμβανόμενη μεταφορά χρηματικού ποσού άνω των 1.000 ευρώ, ακόμη και αν γίνεται μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών του ιδίου προσώπου, θα θεωρείται ύποπτη για «ξέπλυμα» χρήματος.

Στην Ελλάδα των capital controls, στη χώρα που για να ανοίξει ένας επαγγελματίας νέο τραπεζικό λογαριασμό πρέπει να κλείσει έναν άλλο και να περιμένει έναν μήνα την έγκρισή του, στη χώρα που οι πολίτες αλαφιασμένοι κάθε πρώτη και 15 του μήνα προσπαθούν να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους, το υπουργείο Οικονομικών βάζει στο στόχαστρο κάθε τραπεζική συναλλαγή 1.000 ευρώ και άνω!

Ο τζόγος

Ειδικά για τον διαδικτυακό τζόγο, το νέο νομοθετικό πλαίσιο γίνεται ακόμη αυστηρότερο: κάθε συναλλαγή άνω των 2.000 ευρώ με εταιρεία διενέργειας διαδικτυακού στοιχήματος ή άλλων τυχερών παιγνίων θα θεωρείται και αυτή ύποπτη για «ξέπλυμα» χρήματος!
Σήμερα ισχύει το άρθρο 12 του Ν. 3691/2008, το οποίο προβλέπει ότι οι τράπεζες οφείλουν να εφαρμόζουν μέτρα δέουσας επιμέλειας σε περιπτώσεις περιστασιακών συναλλαγών που ανέρχονται σε ποσό τουλάχιστον 15.000 ευρώ, ανεξάρτητα από το αν η συναλλαγή διενεργείται με μία μόνη πράξη ή με περισσότερες, μεταξύ των οποίων φαίνεται να υπάρχει κάποια σχέση.

Το νέο καθεστώς που επιβάλλει το υπουργείο Οικονομικών θεωρεί ότι οι τράπεζες πρέπει να εφαρμόζουν τα «μέτρα δέουσας επιμέλειας» σε κάθε περιστασιακή συναλλαγή που αφορά μεταφορά χρηματικών ποσών άνω των 1.000 ευρώ.

Επιπλέον, με το άρθρο 12 του νομοσχεδίου στις περιπτώσεις εφαρμογής μέτρων δέουσας επιμέλειας εντάσσονται και οι συναλλαγές εμπόρων αγαθών που υπερβαίνουν τα 10.000 ευρώ σε μετρητά, καθώς και οι συναλλαγές των παρόχων υπηρεσιών τυχερών παιγνίων που υπερβαίνουν τα 2.000 ευρώ και διενεργούνται είτε κατά την κατάθεση του στοιχήματος είτε κατά την είσπραξη των κερδών.

Το υπουργείο Οικονομικών δίνει νέες υπερεξουσίες στην Αρχή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες. Η Αρχή θα μπορεί να δεσμεύει περιουσιακά στοιχεία ή να κατάσχει αμέσως ποσά σε συγκεκριμένες συναλλαγές εφόσον θεωρεί ότι υπάρχουν υποψίες συσχέτισης με νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες ή με χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.

Σαφής νέος νόμος
1. Κάθε περιστασιακή συναλλαγή που συνίσταται σε μεταφορά χρηματικών ποσών άνω των 1.000 ευρώ ελέγχεται. Ως «μεταφορά χρηματικών ποσών» νοείται οποιαδήποτε συναλλαγή εκτελείται τουλάχιστον εν μέρει ηλεκτρονικά για λογαριασμό ενός πληρωτή μέσω ενός παρόχου υπηρεσιών πληρωμών, ασχέτως εάν πληρωτής και δικαιούχος είναι ένα και το αυτό πρόσωπο και ασχέτως εάν ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή και αυτός του δικαιούχου είναι ο ίδιος. Στην έννοια αυτή συμπεριλαμβάνεται και κάθε μεταφορά που πραγματοποιείται μέσω κάρτας πληρωμής, εργαλείου ηλεκτρονικού χρήματος, κινητού τηλεφώνου ή κάθε άλλης ψηφιακής ή πληροφορικής τεχνολογίας συσκευής εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων πληρωμής με παρόμοια χαρακτηριστικά.
2. Ελέγχονται οι συναλλαγές των εμπόρων αγαθών που υπερβαίνουν τα 10.000 ευρώ σε μετρητά.
3. Ελέγχονται οι συναλλαγές των παρόχων υπηρεσιών τυχερών παιγνίων που υπερβαίνουν τα 2.000 ευρώ και διενεργούνται είτε κατά την κατάθεση του στοιχήματος είτε κατά την είσπραξη των κερδών.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιούνται στο εξής οι μεταβιβάσεις ανωνύμων μετοχών μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο. Στόχος, προφανώς, είναι να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια, αλλά κυρίως να καταστεί ευκολότερος ο έλεγχος των συναλλαγών και ο εντοπισμός περιπτώσεων νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Στο εξής, οι μεταβιβάσεις ανωνύμων μετοχών μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο θα γίνονται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με ιδιωτικό έγγραφο βεβαίας χρονολογίας και όχι όπως γινόταν μέχρι σήμερα.

Τι θεωρείται «ξέπλυμα»
Το νομοσχέδιο θεωρεί «νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες» («ξέπλυμα» χρήματος) τις εξής συναλλαγές:
1. Τη μετατροπή ή μεταβίβαση περιουσίας εν γνώσει του γεγονότος ότι προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες, με σκοπό την απόκρυψη ή συγκάλυψη της παράνομης προέλευσής της ή την παροχή συνδρομής σε οποιονδήποτε ενέχεται στις δραστηριότητες αυτές, προκειμένου να αποφύγει τις έννομες συνέπειες των πράξεών του.
2. Την απόκρυψη ή συγκάλυψη της αλήθειας με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο, όσον αφορά στη φύση, προέλευση, διάθεση, διακίνηση ή χρήση περιουσίας ή στον τόπο όπου αυτή αποκτήθηκε ή ευρίσκεται ή στην κυριότητα επί περιουσίας ή σχετικών με αυτή δικαιωμάτων, εν γνώσει του γεγονότος ότι η περιουσία αυτή προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες.
3. Την απόκτηση, κατοχή ή χρήση περιουσίας, εν γνώσει, κατά τον χρόνο της κτήσης ή της διαχείρισης, του γεγονότος ότι η περιουσία προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες.
4. Τη χρησιμοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα με την τοποθέτηση σε αυτόν ή τη διακίνηση μέσω αυτού εσόδων που προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες, με σκοπό να προσδοθεί νομιμοφάνεια στα εν λόγω έσοδα.
5. Τη σύσταση οργάνωσης ή ομάδας δύο τουλάχιστον ατόμων για τη διάπραξη μίας ή περισσότερων από τις πράξεις που αναφέρονται παραπάνω και τη συμμετοχή σε τέτοια οργάνωση ή ομάδα.
Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες υπάρχει και όταν οι δραστηριότητες από τις οποίες προέρχεται η προς νομιμοποίηση περιουσία έλαβαν χώρα στο έδαφος άλλου κράτους, εφόσον αυτές θα ήταν βασικό αδίκημα αν διαπράττονταν στην Ελλάδα και θεωρούνται αξιόποινες, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού.
Θυμίζουμε πάντως ότι οι κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών δεν προστατεύονται από το φορολογικό απόρρητο και δεν αποτελούν ευαίσθητα και χρήζοντα αυξημένης προστασίας προσωπικά δεδομένα τα στοιχεία σχετικά με το υπόλοιπο και τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών των ελεγχόμενων για φοροδιαφυγή.

Σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το δικαίωμα προστασίας του ιδιωτικού βίου του φορολογούμενου, σταθμιζόμενο προς το επιτακτικό δημόσιο συμφέρον της ανάγκης διερεύνησης και καταστολής της φοροδιαφυγής, δεν απαιτεί να εξαρτάται η πρόσβαση του φορολογικού ελέγχου στις παραπάνω πληροφορίες από τη στοιχειοθέτηση εύλογης υπόνοιας διάπραξης φοροδιαφυγής εκ μέρους του φορολογούμενου.
Πάντως η φορολογική διοίκηση δεσμεύεται από το φορολογικό απόρρητο κατά τη συλλογή και επεξεργασία στοιχείων για το υπόλοιπο και τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών των ελεγχόμενων φορολογούμενων.
Ως απόρρητα αντιμετωπίζονται όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες που σχετίζονται με έναν φορολογούμενο, είτε αυτές αφορούν τις φορολογικές του υποχρεώσεις είτε τη γενικότερη επαγγελματική ή οικονομική του δραστηριότητα.
Υπενθυμίζεται πως από την 1η Ιανουαρίου 2014 και εφεξής η περιοδική διαβίβαση από τα τραπεζικά ιδρύματα στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ηλεκτρονικών αρχείων με στοιχεία που αφορούν, μεταξύ άλλων, τόκους καταθέσεων και δεδομένα καταθετικών λογαριασμών ή και λογαριασμών πληρωμών φυσικών προσώπων, οι οποίοι εμφανίζουν είτε συνολική ετήσια κίνηση χρέωσης είτε συνολική ετήσια κίνηση πίστωσης μεγαλύτερη των 100.000 ευρώ, είναι υποχρεωτική.

Δαγκάνα
Αντιμέτωποι με την άρση του τραπεζικού τους απορρήτου και μάλιστα σε βάθος πενταετίας θα βρεθούν από τον Σεπτέμβριο και οι 150.000 δανειολήπτες που έχουν ζητήσει να ενταχθούν στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας.
Οι αλλαγές που ψηφίστηκαν τον περασμένο Ιούνιο αυστηροποιούν το καθεστώς της προστασίας του νόμου Κατσέλη με στόχο να εντοπιστούν όσοι δανειολήπτες κρύβονται πίσω από τις προστατευτικές διατάξεις, κρύβουν καταθέσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία και, ενώ έχουν τη δυνατότητα, δεν πληρώνουν τις οφειλές τους στις τράπεζες.
Στόχος της ρύθμισης είναι η αντιμετώπιση των στρατηγικά κακοπληρωτών, καθώς σήμερα το τραπεζικό απόρρητο εμποδίζει τον ουσιαστικό έλεγχο με αποτέλεσμα ακόμα και δανειολήπτες με υψηλές καταθέσεις να κάνουν χρήση των ευεργετικών διατάξεων του νόμου Κατσέλη.

Στρατηγικοί κακοπληρωτές
Η διάταξη αποσκοπεί στην αποκάλυψη στρατηγικών κακοπληρωτών, οι οποίοι είχαν μεγάλα ποσά κατατεθειμένα σε πιστωτικά ιδρύματα που δεν είναι διάδικοι (σ.σ.: δηλαδή σε άλλες τράπεζες από αυτές που χρωστούν), αλλά και να αποτρέψει την άσκηση αιτήσεων από πρόσωπα με πτωχευτική ικανότητα, τα οποία επιδιώκουν να επωφεληθούν της αυτοδίκαιης αναστολής εκτέλεσης μέχρι την ημέρα επικύρωσης.
Στο ίδιο πλαίσιο προβλέπεται η μη υπαγωγή των οφειλετών στο προστατευτικό πλαίσιο του νόμου, σε περίπτωση που οι αιτήσεις υπαγωγής τους απορρίφθηκαν, είτε επειδή σκόπιμα κατέστησαν αφερέγγυοι (π.χ. οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία, μεταβίβασαν περιουσία δολίως σε άλλα πρόσωπα) είτε επειδή σκόπιμα παραποίησαν την οικονομική τους κατάσταση (π.χ. απέκρυψαν περιουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό).
Ωστόσο, ορίζεται ότι η αποδοχή υπερχρεωμένης κληρονομιάς, ακόμα κι αν ο κληρονόμος γνώριζε την υπερχρέωση του κληρονομουμένου και απέβλεπε στην προστασία της κληρονομιάς κύριας κατοικίας, δεν συνιστά από μόνη της δόλια περιέλευση σε αδυναμία πληρωμής, παρά θα πρέπει να συνδυάζεται με άλλα περιστατικά (π.χ. υπαιτιότητα του κληρονόμου για την υπερχρέωση του κληρονομουμένου).

Επίσης προβλέπεται προστασία της πρώτης κατοικίας βάσει της εμπορικής της αξίας (και όχι της αντικειμενικής), εφόσον υφίσταται έκθεση ανεξάρτητου εκτιμητή ακινήτων που είναι εγγεγραμμένος στο οικείο μητρώο του υπουργείου Οικονομικών. Αν η εκτίμηση της εμπορικής αξίας έχει ως αποτέλεσμα να μην εξαιρεθεί η κύρια κατοικία από τη ρευστοποίηση, τότε η τιμή πρώτης προσφοράς κατά τον πλειστηριασμό της δεν θα μπορεί να είναι κατώτερη από το όριο αξίας κύριας κατοικίας που τίθεται ως προϋπόθεση για την προστασία της.
Σύμφωνα πάντως με τις αλλαγές που ήδη ισχύουν, οι δανειολήπτες που έχουν καταθέσει αιτήσεις υπαγωγής και οι οποίες εκκρεμούν στα δικαστήρια θα πρέπει να δηλώσουν οι ίδιοι ότι δίνουν την άδεια για την άρση του τραπεζικού τους απορρήτου από τους πιστωτές τους, διαφορετικά, με βάση τις προθεσμίες που θέτει ο νόμος, από τον Σεπτέμβριο η άρση του απορρήτου θα γίνεται αυτόματα και αν οι ίδιοι εκφράζουν αντιρρήσεις, τότε θα βγαίνουν εκτός του νόμου και θα χάνουν κάθε προστασία.

Όπως προβλέπεται στον νόμο, η δήλωση του οφειλέτη θα αναφέρει ότι παρέχει άδεια σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα, στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή, να διαβιβάζει, έως τη συζήτηση της αίτησης, στους πιστωτές κατά των οποίων στρέφεται η αίτηση, την κίνηση των τραπεζικών του λογαριασμών και των λοιπών τραπεζικών προϊόντων τη χρονική περίοδο από πέντε έτη πριν από την άσκηση της αίτησης έως την ημέρα της συζήτησής της, καθώς και ότι παρέχει άδεια προς τους πιστωτές, κατά των οποίων στρέφεται η αίτηση, να προβαίνουν αποκλειστικά για τον σκοπό δικαστικής και εξώδικης διαχείρισης της αίτησης σε επεξεργασία και ανταλλαγή των δεδομένων που κατέχουν ή λαμβάνουν από τα πιστωτικά ιδρύματα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος υπολογίζεται ότι 13,1 δισεκατομμύρια ευρώ είναι η αξία των δανείων που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς νομικής προστασίας για την οποία εκκρεμεί η έκδοση της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης. Μάλιστα από τα δάνεια αυτά, 6,9 δισεκατομμύρια ευρώ αφορούν απαιτήσεις που έχουν ήδη καταγγελθεί.


Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Στο τσιγκέλι οι υποδομές ενέργειας - ΔΕΗ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ φεύγουν από τα χέρια του δημοσίου

Ενεργειακός «πυρετός» κυριαρχεί αυτή την περίοδο στο οικονομικό επιτελείο, καθώς η επιτυχής και εντός χρονοδιαγράμματος ολοκλήρωση των αποκρατικοποιήσεων σε ΔΕΗ, ΕΛΠΕ και ΔΕΣΦΑ, θα κρίνει εν πολλοίς την εκπλήρωση του στόχου των 2,7 δισ. εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις το 2018.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εξελίξεις, δύο ενδιαφερόμενες εταιρείες προκρίνονται αμφότερες στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού των ΕΛΠΕ, ενώ, παράλληλα, η Κομισιόν, μέσα σε χρόνο - ρεκόρ, άνοιξε τον δρόμο για την ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης του ΔΕΣΦΑ από την ιταλική Snam. Στο μέτωπο της ΔΕΗ δύο από τα έξι σχήματα που διεκδικούν τις λιγνιτικές μονάδες, δηλαδή αυτά της ΓΕΚ Τέρνα και του Ομίλου Κοπελούζου, δείχνουν να αποκτούν πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων «μνηστήρων».

Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τα ΕΛΠΕ, οι πληροφορίες λένε ότι το διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ έχει εγκρίνει τη συμμετοχή των δύο ενδιαφερομένων, Glencore και Vitol, στη β’ φάση του διαγωνισμού πώλησης του 50,1% των μετοχών των EΛΠΕ. Ωστόσο, ακόμη δεν έχει δοθεί από την κυβέρνηση το πράσινο φως. Στις στρατηγικού ενδιαφέροντος αποκρατικοποιήσεις, όπως εκείνες του τομέα ενέργειας, δίδεται η σύμφωνη γνώμη τόσο του αρμόδιου υπουργείου (ΥΠΕΝ) όσο και του υπουργείου Εξωτερικών.

Πεσκέσι στους Ιταλούς

Αναφορικά με τον ΔΕΣΦΑ, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG Comp) έδωσε το πράσινο φως να προχωρήσει η αποκρατικοποίηση. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προτεινόμενη εξαγορά (σ.σ.: του ΔΕΣΦΑ από την ιταλική Snam) δεν εγείρει ανησυχίες για τον ανταγωνισμό, διότι οι εταιρείες δεν δραστηριοποιούνται στην ίδια γεωγραφική περιοχή». Η Κομισιόν σημειώνει ότι ο ΔΕΣΦΑ διαχειρίζεται το δίκτυο αγωγών υψηλής πίεσης και έναν τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα, ενώ η Snam είναι ο διαχειριστής του βασικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ιταλία.

Είναι αξιοσημείωτος, ωστόσο, ο χρόνος που απαιτήθηκε ώστε η Κομισιόν να ξεδιαλύνει το καθεστώς ανταγωνισμού στη συγκεκριμένη αποκρατικοποίηση. Απαιτήθηκαν λιγότερο από 40 ημέρες προκειμένου οι υπηρεσίες της να εκφέρουν γνώμη, δεδομένου ότι η κοινοποίηση της σχετικής συγκέντρωσης (μέσω εξαγοράς) έγινε μόλις στις 8 Ιουνίου 2018. Και παρόλο που ανεπισήμως οι κοινοτικές αρχές ενημερώνονταν από την ελληνική κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ για τις κινήσεις που γίνονται στον ΔΕΣΦΑ, η ταχύτητα με την οποία αποκρίθηκε η Κομισιόν εξέπληξε.

Με αυτό ως δεδομένο, θεωρείται πλέον θέμα χρόνου η ολοκλήρωση της συναλλαγής. Εκκρεμεί ακόμη η έγκριση της συμφωνίας από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αλλά θεωρείται πλέον υπόθεση λίγων εβδομάδων το κλείσιμο της μεταβίβασης του 66% του ΔΕΣΦΑ.

Η «κούρσα» για τους λιγνίτες

Σε εγρήγορση βρίσκονται τα επιτελεία των έξι εταιρειών που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τους λιγνίτες σε Μεγαλόπολη και Φλώρινα, προκειμένου να συγκροτήσουν συμπράξεις υπό τον χρονικό περιορισμό που έχει τεθεί από τη ΔΕΗ.

Οι πρώτοι που ανακοίνωσαν την από κοινού υποβολή δεσμευτικής προσφοράς στη δεύτερη φάση του διεθνούς διαγωνισμού για τις δύο εταιρείες της ΔΕΗ, του βορρά (μονάδα Μελίτη Ι και άδεια για Μελίτη ΙΙ) και του νότου (Μεγαλόπολη ΙΙΙ και IV), ήταν, την περασμένη Πέμπτη, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και ο τσεχικός όμιλος Seven Energy (μέσω της εταιρείας Indoverse Coal Investments Limited).

Την ίδια δυναμική δείχνει ότι έχει και το σχήμα της κινεζικής Beijing Guohua Power με την Damco Energy του ομίλου Κοπελούζου, το οποίο, όπως διαφαίνεται, θα προχωρήσει στο επόμενο βήμα των δεσμευτικών προσφορών.

Με πολύ προσεκτικά βήματα προχωρεί η Μυτιληναίος. Άλλωστε, ο επικεφαλής του ομίλου κ. Ευ. Μυτιληναίος, στην τελευταία γενική συνέλευση, είχε αναφέρει ότι ενδιαφέρεται να μετέχει στον διαγωνισμό και να εξετάσει τα στοιχεία στο data room, επισημαίνοντας όμως παράλληλα το αρνητικό κλίμα που δημιουργούν στην ηλεκτροπαραγωγή οι αυξημένες τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων, οι οποίες μάλιστα πρόσφατα ξεπέρασαν τα 17 ευρώ ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα (CO2) πιάνοντας «ρεκόρ» επταετίας.

Αντιστάθμισμα

Είναι αξιοσημείωτο ότι σήμερα, στην ενεργοβόρα ελληνική βιομηχανία κατευθύνεται το 15% των εσόδων από τα δικαιώματα εκπομπών (το κάθε κράτος - μέλος της Ε.Ε. μπορεί να χορηγήσει στη βιομηχανία του έως και το 25%). Με βάση τις τιμές CO2 που έχουν διαμορφωθεί από τις αρχές του έτους έως σήμερα, εκτιμάται ότι για το 2018, με μια μέση τιμή 12 ευρώ ανά τόνο, θα συγκεντρωθούν περί τα 400 εκατ. ευρώ, με δεδομένο ότι η Ελλάδα έχει 33,5 εκατ. δικαιώματα. Έτσι, η ενεργοβόρα βιομηχανία θα μπορεί να ωφεληθεί περί τα 60 εκατ. ευρώ ως αντιστάθμισμα.

Σε κάθε περίπτωση, όπως έχει επισημάνει πολλάκις ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ κ. Μαν. Παναγιωτάκης, η συμμετοχή της βιομηχανίας θα βοηθήσει, όμως, για να έχει επιτυχία ο διαγωνισμός, πρέπει να υπάρξει δυνατότητα χορήγησης Αποζημιώσεων Διαθεσιμότητας Ισχύος (ΑΔΙ) στις λιγνιτικές μονάδες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, βάσει του τελικού σχεδίου που έχει αποστείλει η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), οι λιγνιτικές μονάδες δεν αποκλείονται από το δικαίωμα να λαμβάνουν ΑΔΙ. Όμως το σχέδιο θα πρέπει να εγκριθεί και από την Κομισιόν.

Διαπραγματεύσεις

Ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωκοινοβούλιο έχει προτείνει χορήγηση ΑΔΙ έως το 2020 για τις νέες μονάδες και έως το 2025 για τις υφιστάμενες. Αντιστοίχως, το Συμβούλιο Υπουργών βάζει το όριο λίγο παρακάτω, δηλαδή έως το 2030 για τις υφιστάμενες λιγνιτικές μονάδες, συν... μπόνους ΑΔΙ για άλλα πέντε χρόνια, υπό προϋποθέσεις. Οι διαπραγματεύσεις είναι σκληρές και συνεχίζονται έως ότου οριστικοποιηθεί τελικά η πρόταση που αφορά τον νέο κανονισμό για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος περιλαμβάνει και τις ρυθμίσεις για τους μηχανισμούς διασφάλισης ισχύος.

Σε κάθε περίπτωση, σύντομα θα διαφανούν οι διαθέσεις για συμπράξεις των έξι παικτών που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τους λιγνίτες. Ωστόσο, η δεύτερη τσεχική εταιρεία που συμμετέχει στον διαγωνισμό, η Energetick, φέρεται να έχει ζητήσει από τη ΔΕΗ παράταση στην προθεσμία που έχει τεθεί για τη σύναψη συμμαχιών.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!