EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Να πως ξεπλένουν την τουρκική κατοχή

Στο Κυπριακό, μετά το 1974, υπήρξε μια συστηματική μεθοδευμένη προσπάθεια εξουδετέρωσης του πυρήνα του ζητήματος, που είναι η εισβολή και η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή. Τούτο έγινε δια του λεγόμενου δικοινοτικού διαλόγου, ενώ επιχειρήθηκε να εδραιωθεί στην κοινωνία μέσα από επιδοτούμενα επαναπροσεγγιστικά προγράμματα. Εδραιώθηκε σε πολιτικό επίπεδο και από τις κοντόφθαλμες παραδομένες αντιλήψεις, που κυριαρχούνται από τα σύνδρομα της ήττας.

Δημιουργήθηκε μια θεωρία που αρνείται την πραγματικότητα. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να αντιληφθεί τους τουρκικούς σχεδιασμούς και συμπεριφορές και επιτρέπει την εδραίωση των κατοχικών δεδομένων. Η λεγόμενη ρεαλιστική σχολή στο Κυπριακό έχει επανειλημμένα αποτύχει και κάθε φορά που αποτυγχάνει είναι και ένα πισωγύρισμα.

Ο δικοινοτικός διάλογος έχει χρησιμοποιηθεί από την Τουρκία ως άλλοθι για εδραίωση των σχεδιασμών της στην Κύπρο, που είναι ο πλήρης έλεγχος του νησιού. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες συζητείτο κατά κύριο λόγο το συνταγματικό και μπήκε στο ράφι η κατοχή. Η κατοχική δύναμη ήταν εκτός της μεγάλης εικόνας. Εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο, κατέχει τμήμα της χώρας, δημιούργησε ένα ψευδοκράτος, που λειτουργεί ως μαριονέτα της και οι συζητήσεις που διεξάγονται για τέσσερις και πλέον δεκαετίες είναι, κυρίως, για τη δομή της εξουσίας και την κατανομή της.

Αυτό δεν είναι ρεαλισμός είναι η νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής. Κι αυτή η προσέγγιση, η πεπατημένη, δηλαδή, φαίνεται να μην αλλάζει, αν και όλα γύρω μας αλλάζουν. Για να είναι σίγουροι πως αυτό το μοντέλο θα ισχύσει θέλησαν να προετοιμάσουν και τους πολίτες. Πρώτα έκτισαν ένα τείχος διαχωρισμού και στη συνέχεια επιχείρησαν και επιχειρούν να πετύχουν ομαλοποίηση δια του εξευμενισμού της κατοχής.

«Στόχος να τα βρουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι», όπως λένε. Το πρόβλημα δεν είναι, όμως, οι σχέσεις μεταξύ τους, αλλά η Τουρκία. Για να πετύχουν, λοιπόν, τον στόχο αυτό, επιλέγουν εργαλεία ξεπλύματος της κατοχικής δύναμης. Αρχικά ήταν όλα εκείνα τα επιχορηγούμενα σεμινάρια. Το 2004 απέδειξε πως το μοντέλο αυτό απέτυχε καθώς δεν απέδωσε. Τσάμπα πήγαν τα λεφτά και οι επενδύσεις.

Επάνοδος με το γλωσσάρι
Τώρα επανέρχονται με διαφοροποιημένα προγράμματα. Φαίνεται πως δεν είναι μόνο εμείς που δεν μαθαίνουμε, αλλά και άλλοι. Το γλωσσάρι του ΟΑΣΕ είναι μιας μορφής απροκάλυπτης προσπάθειας εξευμενισμού της κατοχής. Μπορεί η αντίδραση να το έχει εξουδετερώσει εσωτερικά, συνεχίζει να ζημιώνει, όμως, διεθνώς. Όταν πλέον το μήνυμα είναι πως και αυτοί εκεί συμφώνησαν να κόψουν ενοχλητικές αναφορές, γιατί να γίνεται από τρίτους λόγος για εισβολή και κατοχή;

Η εύκολη οδός είναι να ταμπελώνουν. Όσοι, για παράδειγμα, αντιδρούν στον παραλογισμό του γλωσσαρίου είναι «εθνικιστές» και «δεν θέλουν λύση». Εθνικιστές είναι εκείνοι που επί της ουσίας είναι φορείς ή εκφράζουν πολλές φορές, χωρίς να το καταλαβαίνουν, τον τουρκικό εθνικισμό. Όπως έγραψε ο Λουκάς Αξελός, ο Ιρλανδός, ο Ιρακινός, ο Παλαιστίνιος, ο Ελληνοκύπριος είναι «εθνικιστές» και δεν είναι οι κατακτητές, Τούρκοι, Ισραηλινοί, Βρετανοί, Αμερικανοί; Είναι κατάντια (τους) να θεωρείται εθνικισμός η απελευθέρωση.

Όπως έγραψε ο Δημήτρης Χρήστου στην Αυγή (3-8-2014): «Κάποιοι μπερδεύουν τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό ή δεν μπορούν να διακρίνουν τις κολοσσιαίες διαφορές που υπάρχουν. Ίσως μια φωτογραφία του Άρη Βελουχιώτη καβάλα στο άλογο να κρατά την ελληνική σημαία αξίζει όσο χίλιες λέξεις, για να γίνει αντιληπτό πως πατριωτισμός και διεθνισμός δεν είναι έννοιες αντίθετες, αλλά απόλυτα συνδεδεμένες. Χωρίς τη μία δεν μπορεί να υπάρξει και η άλλη. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να ισχυρίζονται κάποιοι ότι ο πατριωτισμός είναι ξεπερασμένη έννοια».



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΤΡΩΚΤΙΚΑ – ΑΡΟΥΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Χρηματοδότηση των κομμάτων: “Μα Φις Φάιντα”

Γράφει ο σ. Καθηγητής Επαμεινώνδας Πανάς

Σχολιάζει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Εξασφαλίσαμε και παρακάτω σας παρουσιάζουμε ένα άρθρο του Επαμεινώνδα Πανά σ. καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο «Χρηματοδότηση των κομμάτων: “Μα φις Φάιντα”»!

Ένα καταγγελτικό άρθρο για τα κόμματα που νέμονται – “σφετερίζονται” την Εξουσία στον Τόπο μας, αλλά και απόλυτα ενημερωτικό για τον ελληνικό λαό, προκειμένου να διαπιστώσει τα τεράστια ποσά που λαμβάνουν τα κόμματα για τη λειτουργία τους, όταν ο ελληνικός λαός πένεται και δυστυχεί από εγκληματικά λάθη και παραλήψεις των πολιτικών, που στελεχώνουν αυτά τα κόμματα Εξουσίας (σ.σ. χαρακτηρίζω κόμματα Εξουσίας και εκείνα τα κόμματα που δεν εισήλθαν στη Βουλή, αλλά φρόντισε η “μαφία” της Εξουσίας να τα χρηματοδοτεί κι εκείνα)!

Το άρθρο του κ. Επαμεινώνδα , Πανά…
Δεν είναι τα Μνημόνια και η Λιτότητα οι αιτίες που τσακίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά και τη χώρα. Ασφαλώς ούτε η έλλειψη μιας ποιοτικής παιδείας. Ούτε τα πλεονάσματα ούτε τα χρεωλύσια. Οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες είναι μερικά ζωντανά, δραματικά στοιχεία που δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας που δημιούργησε το Πελατειακό Κράτος είναι η αιτία όλων αυτών.

Το πολιτικό σύστημα κατέστρεψε την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του πολίτη. Δεν ήθελαν ελεύθερους πολίτες αλλά εξαρτημένους ψηφοφόρους.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να δημιουργηθούν οι συντεχνίες. Έτσι δημιουργήθηκε και η επιθυμία του κάθε Έλληνα πολίτη για μια ρουσφετολογική θέση στο δημόσιο, με όραμα χωρίς να πολυκουράζεται, να του δοθεί η πρόωρη σύνταξη. Κομματικό δουλεμπόριο. Δηλαδή, χρεώνονται τα κόμματα της μεταπολίτευσης ότι δημιούργησαν ένα φαύλο κύκλο συναλλαγών. Το πελατειακό σύστημα είναι η Λερναία Ύδρα που σαρώνει την ελληνική κοινωνία φθείροντας και διαφθείροντας τον τόπο. Αυτός είναι ο καρκίνος της χώρας. Αν δεν θεραπευθούμε από τον καρκίνο, δύσκολα θα περιοριστεί η παρακμή της χώρας.

Η μικροπολιτική, το ρουσφέτι, ήταν το θερμοκήπιο που αναπτύχθηκε η κομματοκρατία. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δεν μπορούσε να λυθεί κανένα πρόβλημα της χώρας. Με άλλα λόγια, τα κόμματα της μεταπολίτευσης έδειξαν με εκκωφαντικό τρόπο ότι δεν είναι ικανά να λύσουν τα προβλήματα της χώρας. Υπάρχει ερμηνεία για αυτή την ανικανότητά τους. Τα ίδια τα κόμματα με τις νοοτροπίες τους, με τη φιλοσοφία τους που στηρίζεται στο ανύπαρκτο “πολιτικό κόστος” ανέδειξαν ως μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας τα ίδια τα κόμματα.

Γεγονός είναι ότι ζούμε σε κατάσταση αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Δύο δείγματα αρκούν: Οι πλημμύρες και οι πυρκαγιές, στην τύχη οφείλουμε ότι ζούμε.

Οι θυσίες του Ελληνικού Λαού των τελευταίων δέκα χρόνων δεν έπιασαν τόπο. Δυστυχώς στον ορίζοντα δεν φαίνεται ελπίδα, αντίθετα η χώρα βουλιάζει όλο και πιο βαθιά. Αν όμως όλα αυτά τα προβλήματα προέκυψαν από τα κόμματα της μεταπολίτευσης, τότε δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα επίλυσής τους. Ίσως πάλι οι τελευταίες φονικές καταστροφές να σηματοδοτούν την αδήρικτη ανάγκη ριζικής αλλαγής της νοοτροπίας όλων των κομμάτων.

Τα κόμματα δυστυχώς φαίνεται να ανήκουν στον εαυτό τους. Αλλά χρηματοδοτούνται από τις θυσίες του δοκιμαζόμενου Ελληνικού Λαού. Έχουν τα κόμματα εξασφαλίσει τις οικονομικές τους χρηματοδοτήσεις από τη μείωση των μισθών των εργαζομένων και των συντάξεων των Ελλήνων.

Μήπως, όμως, υπερβάλλουμε; Και να μη θέλαμε να υπερβάλλουμε δεν μας αφήνει το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Φαίνεται ότι το μόνο μείζον θέμα είναι η επιβίωση των κομμάτων μέσω της κρατικής χρηματοδότησης. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του σχετικού νόμου περί χρηματοδότησης των κομμάτων, τακτική χρηματοδότηση δικαιούνται:

Τα πολιτικά κόμματα και οι συνασπισμοί που εκπροσωπούνται με εκλεγμένους βουλευτές.
Τα πολιτικά κόμματα και οι συνασπισμοί από τους συνδυασμούς των οποίων έχουν εκλεγεί αντιπρόσωποι στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Τα πολιτικά κόμματα και οι συνασπισμοί τα οποία στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές είχαν καταρτίσει πλήρεις συνδυασμούς, τουλάχιστον, στο 70% των εκλογικών περιφερειών της χώρας, και συγκεντρώσει αριθμό ψήφων, τουλάχιστον ίσο με το 1,5% του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων της επικράτειας.

Για το 2018 σύμφωνα με την απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη, τα κόμματα θα μοιραστούν το ποσό των 13,5 εκατομμυρίων ευρώ. Η κατανομή της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης διαμορφώνεται ως εξής:

Στα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ θα εισρεύσουν 4.430.026,27 ευρώ.

Στη Νέα Δημοκρατία το συνολικό ποσό είναι 3.580.359,56 ευρώ

Στη Χρυσή Αυγή το ποσό φθάνει στα 1.145.219,33 ευρώ

Στο ΚΚΕ αναλογούν 979.503,10 ευρώ

Στη Δημοκρατική Συμπαράταξη αναλογούν 895.130,17 ευρώ

Στο ΠΟΤΑΜΙ αναλογούν 811.014,48 ευρώ

Οι ΑΝΕΛ λαμβάνουν 595.271,12 ευρώ

Η Ένωση Κεντρώων λαμβάνει το ποσό των 565.777,90 ευρώ

Η Λαϊκή Ενότητα του Λαφαζάνη ενισχύεται με 79.411,76 ευρώ

Το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη θα εισπράξει το ποσό των 79.411,76 ευρώ

Η ΕΛΙΑ λαμβάνει 169.411,78 ευρώ

Ανεξάρτητοι Έλληνες Ευρωπαϊκό Αντιμνημονιακό Μέτωπο 411,78 ευρώ

Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση είναι:

Οι ισολογισμοί τους δημοσιεύονται ετησίως;

Εκπληρώνουν τα κόμματα τις υποχρεώσεις τους ως προς τα δάνεια που είχαν λάβει;

Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπάρχει ειδικό τεύχος για τα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων. Όμως πολύ δύσκολα κάποιος θα βρει λεπτομέρειες για τα οικονομικά των κομμάτων.
Ποια είναι η διαφάνεια των κομμάτων; Γιατί δεν αναρτούν στην ιστοσελίδα τους τα δάνεια, τις αποπληρωμές τους και τους ισολογισμούς τους;

Όπως βλέπετε από τα παραπάνω στοιχεία, υπάρχουν κόμματα τα οποία ο ελληνικός λαός δεν τα τίμησε με την ψήφο του, και όμως χρηματοδοτούνται – βλέπε ΛΑΟΣ (Γ. Καρατζαφέρης) και Λαϊκή Ενότητα (Π. Λαφαζάνης). Δηλαδή συνεχίζουν τα κόμματα αυτά, να ζουν οικονομικά από τις περικοπές των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Με το δίκιο του ο Έλληνας πολίτης που χρηματοδοτεί εν μέσω βαθύτατης οικονομικής κρίσης διερωτάται που είναι η διαφάνεια των κομμάτων, πως αξιοποιούνται προς όφελος των πολιτών αυτά τα χρήματα.

Ως που να πάρει απάντηση ο πολίτης να θυμηθούμε τι είχε πει στην επιθανάτια κλίνη του ο Αιγύπτιος εθνικός ηγέτης Ζαγλούλ Πασάς: «Μα Φις Φάιντα» – τουτέστιν: «Δεν γίνεται τίποτε». Και έκτοτε έμεινε η ρήση αυτή»!

Σχολιασμός του Παναγιώτη Αποστόλου…
Το πολιτικό Σύστημα της Μεταπολιτεύσεως θέσπισε ένα μαφιόζικο τρόπο χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων από το υστέρημα του ελληνικού λαού!

Μη μπορώντας να εξασφαλίσουν την ύπαρξη και λειτουργία των κομμάτων τους, κατέφυγαν σε “ετήσιο δάνειο” από τον “τραπεζίτη” – ελληνικό λαό! Ένα δάνειο χωρίς επιστροφή, ασχέτως ποια ήταν η οικονομική κατάσταση του λαού μας!

Και τότε, που οι “αγελάδες της ελληνικής” οικονομίας ήταν “παχιές” (μέσω της επίπλαστης και ψευδής ευμάρειας, που τροφοδοτούσαν το λαό) και την εποχή των Μνημονίων, που έχουν στραγγίσει την ελληνική οικονομία, βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη του Έλληνα, κατακλέβοντας τους κόπους του, το πολιτικό Σύστημα δεν έπαψε να χρηματοδοτείται από τον “τραπεζίτη” ελληνικό λαό!

Όμως, εκτός από αυτήν την ετήσια χρηματοδότηση από τον ελληνικό λαό, έχουν “στεγνώσει”, πολλά από τα αναφερόμενα κόμματα στο άρθρο του κ. Πανά και τις τράπεζες με δάνεια, που επί σειρά ετών δεν ανταποκρίνονται στην εξόφλησή τους, και οι τράπεζες μένουν άπραγες, όταν οι ίδιες τράπεζες αρπάζουν το σπίτι του κάθε μεροκαματιάρη για οφειλή ενός ευρώ!

Επιστρέφοντας στην οικονομική ενίσχυση των κομμάτων που ανέρχεται σε 13,5 εκατομμύρια ευρώ για το 2018, να μείνουμε ιδιαίτερα στο σημείο της οικονομικής ενίσχυσης και εκείνων των κομμάτων που δεν εξασφαλίσουν το 3% του εκλογικού Σώματος, όπως ορίζει ο Νόμος, αλλά μπόρεσαν και έπιασαν το 1,5%!

Δηλαδή μιλάμε για καθαρή ληστεία! Άλλη μια στις τόσες άλλες! Έτσι, ο Γιώργος Καρατζαφέρης επί παραδείγματι, θα λάβει “ετήσια αποζημίωση” των κόπων του, 79.411,76 ευρώ στο 2018! Απίστευτο γεγονός!

Όταν η έκτακτη οικονομική ενίσχυση, που ανήγγειλε ο Πρωθυπουργός για πυρόπληκτες οικογένειες της βιβλικής καταστροφής της Ανατολικής Αττικής, ήταν μεταξύ των άλλων, εφάπαξ χορήγηση 5 χιλιάδων ευρώ έως 6 χιλιάδες ευρώ για τρίτεκνες ή πολύτεκνες οικογένειες!

Κι όπως αποκαλύφτηκε στην ευρεία σύσκεψη του Λαυρίου, όπου μετείχε ο Αλέξης Τσίπρας, η ενίσχυση έχει χαθεί στις δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές εργασίες!

Δυο βδομάδες και πλέον από την αποφράδα ημέρα της 23ης Ιουλίου 2018, από το ολοκαύτωμα της Ανατολικής Αττικής και κανείς δεν έχει εισπράξει ούτε ένα ευρώ από τα υποσχεθέντα του Πρωθυπουργού!

Όταν κι οι συνθήκες διαβίωσης των πληγέντων είναι άθλιες, πολύ χειρότερες των “φιλοξενούμενων” λαθρομεταναστών στην ελληνική Επικράτεια!

Αλλ΄ όμως, τίθενται εύλογα ερωτήματα!

Πόσα ευρώ από αυτά που θα λάβουν τα κόμματα από την ετήσια αποζημίωση θα τα διαθέσουν στους πληγέντες;

Θα δείξουν ευαισθησία ή θα το περάσουν στα μουλωχτά;

Θα δείξουν έμπρακτα ότι πονάνε και υποφέρουν πραγματικά για όσους επλήγησαν από τη φονική πυρκαγιά της Ανατολικής Αττικής και για την οποία έχουν – τουλάχιστον – την πολιτική και ηθική ευθύνη;

Θα ανοίξουν τον “κουμπαρά” της παχυλής τους βουλευτικής αποζημίωσης και θα δώσουν πρώτοι το καλό παράδειγμα προς την ελληνική Κοινωνία;

Αλλά, ποιος έχασε το φιλότιμο για να το βρουν αυτοί!



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Φιέστα για τις πυρκαγιές και μάλιστα κυβερνητική...

Φιέστα για τις πυρκαγιές και μάλιστα κυβερνητική... Ξεκληρισμένες οικογένειες, άταφοι συνάνθρωποί μας, χαμένα παιδιά, σύζυγοι, μητέρες, πατεράδες, καταστροφή πάνω στην καταστροφή και αυτοί το βιολί τους,,,

Ηλίας Ανδριόπουλος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ… ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ

Κατέρρευσαν μέσα στην συμφορά των πυρκαγιών τα πανηγύρια στην Πνύκα και το κακόγουστο σκηνικό μεταφέρεται στο Ηρώδειο.

Ο κυβερνητικός τοποτηρητής του Φεστιβάλ Αθηνών προετοιμάζει φιέστα μεγαλόπρεπη… για τους πυρόπληκτους της Αττικής.

Τι να πεις. Τίποτα πια δεν αποτελεί Ιερή στιγμή. Η Σιωπή, η Περίσκεψη, ο Πόνος, ο Σεβασμός των νεκρών γίνονται πολιτικά κόλπα και...
όχι μόνο... στο μυαλό αδίστακτων ανθρώπων. Ξεκληρισμένες οικογένειες, άταφοι συνάνθρωποί μας, χαμένα παιδιά, σύζυγοι, μητέρες, πατεράδες, καταστροφή πάνω στην καταστροφή και αυτοί το βιολί τους.

Φιέστα για τις πυρκαγιές και μάλιστα κυβερνητική. 

Καλέστε λοιπόν τον Τσίπρα και την Δούρου για να συντελεστεί εν χορώ η τυμβωρυχία σας. ΝΤΡΟΠΗ!!!

ΥΓ. Μην σας ξεγελούν. Ο Ελευθερίου χρησιμοποιείται… Εξυπηρετεί όχι μόνο την πολιτική σκοπιμότητα, αλλά και εκείνη τη γνωστή φρικτή παρέα, που την ημέρα του θανάτου του μοίραζε δεξιά και αριστερά Δελτία Τύπου, αποκρύπτοντας –αποσιωπώντας με χυδαίο τρόπο τα «Γράμματα στο Μακρυγιάννη» και φυσικά το όνομά μου. Ένα έργο, που αγαπήθηκε, τραγουδήθηκε, έγινε διαχρονικό και ξεπέρασε σε πωλήσεις τις οκτακόσιες χιλιάδες. Καταλαβαίνετε τι βρωμιά είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουμε κάθε στιγμή. 

Ελπίζω να μην χρειαστεί να πω περισσότερα. 

ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
10 Αυγούστου 2018




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Άλλη φρενοβλάβεια κυνισμού και οπορτουνισμού

Δεν ζητήσαμε δικηγόρο κυρ-Φώτη. Αλλά κι αν ζητούσαμε, ασφαλώς δεν θα βάζαμε εσένα. 

Αριστείδης (ο Δίκαιος;)


Κυρ-Φώτη, μας γέμισες αλογόμυγες. Έτσι λέμε στο χωριό μου για τους παθολογικούς ψεύτες, τους κομπορρήμονες, τους φανφαρόνους και γενικά για τους κενούς περιεχομένου πολυλογάδες. Σου ταιριάζει ακριβώς.

Κυρ-Φώτη, ο λόγος σου είναι προκατειλημμένος, ισοπεδωτικός και γι αυτό διχαστικός. Αν και στατιστικώς, κανείς διχασμός δεν υφίσταται: δυο-τρεις αεριτζήδες της παρέας σου εκστασιάζονται, τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια Ελλήνων σε οικτίρουν. 

Κυρ-Φώτη, έχεις καταλήξει φασίστας, για να μην πω ότι φασίστας ήσουν πάντα και τώρα αποκαλύφθηκες. Άλλωστε στους φανατικούς αντιφασίστες υποκρύπτεται πάντα φασισμός, όπως και σε κάθε φανατικό. 

Κυρ-Φώτη, δεν σε βάλαμε δικηγόρο. Το βασικό προσόν του δικηγόρου είναι να ξέρει πότε πρέπει να το βουλώσει. Εσύ δεν ξέρεις. 

Κυρ-Φώτη, γενικώς δεν ξέρεις τίποτε. Δεν ξέρεις ότι πάνω από τους πεθαμένους δεν φλυαρούν. Δεν ξέρεις ότι πάνω από τους τάφους δεν ασχημονούν. Δεν ξέρεις ότι πάνω από τα ερείπια δεν πουλάνε εξυπνάδες. 

Κυρ-Φώτη, η ακατανίκητη επιθυμία σου για επιβεβαίωση, η διαρκής προσπάθειά σου για δημοσιότητα, ο διακαής πόθος σου για προβολή, έχουν καταντήσει αηδία. 

Κυρ-Φώτη, για τους αιχμαλώτους στρατιώτες μας στην Τουρκία, αναλώνεσαι σε παρόλες. Κονταρομαχείς στο κενό, σκιαμαχείς με ανύπαρκτους αντιπάλους και ξιφουλκείς ενώ ο εχθρός είναι χιλιόμετρα μακριά. Νισάφι. Έχουν δικηγόρους υπεράσπισης τα παιδιά μας, δεν χρειάζονται και αυτόκλητους. Πολιτικούς ηγέτες χρειάζονται, οι οποίοι κηρύχθηκαν άφαντοι. 

Κυρ-Φώτη, μετά την καταστροφή στην Αν. Αττική, με ταπεινό ελατήριο (κάλυψη εκ του ασφαλούς των παχύδερμων συγκυβερνητών σου), ψέλλισες κάτι ακατανόητα μισόλογα που κατά το πονηρό πνεύμα σου επείχαν θέση «συγγνώμης». Κανείς δεν τα εξέλαβε ως τέτοια, κατόρθωσες να εκνευρίσεις και τον πιο καλόπιστο. 

Κυρ-Φώτη, τώρα τόλμησες να προσβάλεις νεκρούς.
 Να ξορκίσεις ψυχές που ακόμη αιωρούνται, με οικονομικές επιτυχίες που υπάρχουν μόνο στη φαντασία σου. Να πουλήσεις ψεύτικο ανδραγάθημα πάνω από απανθρακωμένα ανθρώπινα υπολείμματα. 

Κυρ-Φώτη αυτό είναι πρόκληση. Είναι προσβολή. Είναι ασέβεια. 

Κυρ-Φώτη, τόλμησες αυτό που ούτε ο πιο ανήθικος δικολάβος δεν θα τολμούσε. 


Κυρ-Φώτη, 
το μόνο που έχεις να προσφέρεις πλέον στην κοινωνία είναι η σιωπή σου. 

Κυρ-Φώτη, δεν ζητήσαμε δικηγόρο. Αλλά κι αν ζητούσαμε, ασφαλώς δεν θα βάζαμε εσένα.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΤΩΝ ΟΙΚΙΩΝ ΗΜΩΝ ΕΜΠΙΠΡΑΜΜΕΝΩΝ…

Μια από τις πιο ακραίες εκφράσεις της ξεχαρβαλωμένης κοινωνίας στην οποία με τον τρόπο μας συμμετέχουμε όλοι, είναι ότι από τα διαδοχικά παθήματα και από τις καταστροφές που υφίστανται ο πληθυσμός σε όλα τα επίπεδα και χωρίς καν επίσημο πόλεμο, οι πολίτες δεν μοιάζουν καθόλου να «βάζουν μυαλό». 

Αντίθετα, χάνεται όλο και περισσότερο ακόμα και η διάθεση να ερμηνευτούν πολιτικά τα φαινόμενα – διάθεση που ως πρόσφατα χαρακτήριζε την κοινή λογική.

Γιάννης Παπαμιχαήλ 
τ. Καθηγητής Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου


Κάποιος ξένος με την ελληνική πραγματικότητα, κατάπληκτος μάλλον, θα διαπίστωνε στις διάφορες συζητήσεις στα κανάλια της τηλεόρασης, στις αναρτήσεις στο διαδίκτυο, στα σχόλια που ακούγονται δεξιά και αριστερά, τους δήθεν πολίτες αυτής της δήθεν ευρωπαϊκής χώρας της ρημαγμένης από την οικονομική κρίση, το διαλυμένο σύστημα υγείας και παιδείας, τις ανεξέλεγκτες ροές των λαθρομεταναστών, την αποδομημένη ιστορική μνήμη, τις επιδρομές της αποικιοκρατικής εφορίας στις περιουσίες και στα εισοδήματα, πολλούς από τους ανθρώπους δηλαδή που ζουν σε αυτή την χώρα, να εκφράζουν σε κάθε ευκαιρία με περισσή βεβαιότητα τις πιο αντιφατικές εκτιμήσεις τους πάνω στις αιτίες και τις συνέπειες των καταστροφών που έχουν υποστεί. 

Το είδαμε και το ακούσαμε πάλι με τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική:
 παράλληλα με τις καταγγελίες της «ασύμμετρης απειλής» που επικαλείται εδώ και χρόνια η εκάστοτε κυβέρνηση – της απειλής που εκπορεύεται «μεταφυσικά», από τις πάντα μυστικές και σκοτεινές πηγές των ανώνυμων και απροσδιόριστων αντιπάλων του εκσυγχρονιστικού και προοδευτικού προγράμματος που υλοποιούν υποτίθεται οι παραπάνω «εκάστοτε κυβερνήσεις», η «αντισυνωμοσιολογική» ρητορική προσπάθησε με αρκετή επιτυχία και πάλι να εμποδίσει τη διατύπωση του πρωταρχικού και κεφαλαιώδους ερωτήματος: ποιες δυνάμεις οργανώνουν κάθε λίγο και λιγάκι τις πυρκαγιές που κατακαίουν την χώρα ως εμπρηστικές, πολεμικού τύπου ενέργειες; Με ποιες σκοπιμότητες; Με ποιους φυσικούς αυτουργούς που λειτουργούν περίπου ως καταδρομείς; Με ποια εγχώρια ή διεθνή στηρίγματα; 

Απέναντι σε τέτοια ερωτήματα οι περισσότεροι δημοσιογραφούντες αναλυτές, σοβαροφανείς, εκλεγμένοι από το λαό πολιτικοί, αγανακτισμένοι δημοτικοί άρχοντες, πικρόχολοι ειδικοί σε θέματα δασών και πυροπροστασίας, και κυρίως οι εξοργισμένοι απλοί πολίτες που συνήθως βλέπουν σε αυτές τις περιστάσεις «τις περιουσίες και τους κόπους μιας ζωής να καταστρέφονται σε λίγα λεπτά», οι αυτόπτες μάρτυρες που είδαν τα παιδιά τους ή τους οικείους τους σε αυτήν την τελευταία πυρκαγιά να καίγονται ή να πνίγονται, επιλέγουν εντούτοις μια στάση «αγνωστικιστικά αδιάφορη» απέναντι σε παρόμοιες απορίες σχετικές με τις αιτίες της καταστροφής. Θα έλεγε κανείς ότι για την ιδεολογική «ειρηνοφιλία» του μέσου αποβλακωμένου πολίτη που ζει καθησυχασμένος στο αέναο παρόν των συμφορών του και που είναι πεπεισμένος εκ των προτέρων μόνο για τις πασίγνωστες ελλείψεις και την ανοργανωσιά του κρατικού εθνικού μηχανισμού, παράλληλα με τις «ασύμμετρες απειλές», υπάρχουν μόνο ζητήματα διαχείρισης των συμβάντων και απόδοσης ευθυνών στα ιδιωτικά συμφέροντα, την ανθρώπινη επιπολαιότητα και τις παραλείψεις του κράτους : «τα καλώδια της ΔΕΗ σπινθήριζαν», «υπήρχαν αυθαίρετοι οικισμοί μέσα στα δάση», πρέπει να στιγματιστεί «η αμέλεια των ασυνείδητων κατασκηνωτών που ανάβουν φωτιές όταν φυσάει ο άνεμος», να αναφερθούν «οι επιτήδειοι εμπρηστές που θέλουν να εγκαταστήσουν λατομεία ή ανεμογεννήτριες σε δασικές περιοχές» (παλαιότερα ήταν και οι βοσκοί που δημιουργούσαν βοσκοτόπια, αλλά τώρα η κτηνοτροφία στην Αττική έχει συρρικνωθεί, συνεπώς η φράση αυτή δεν ακούγεται πια). Η όποια, έστω έμμεση αναφορά σε πολιτικές σκοπιμότητες που ενδεχομένως θα ερμήνευαν ορισμένες από τις καταστροφές που υφίσταται ο τόπος, έχει εκ των προτέρων στιγματιστεί ως ανορθόλογη, λαϊκίστικη και συνωμοσιολογική. 

Μισές αλήθειες λοιπόν, απολύτως συμπληρωματικές της μεταφυσικής των πάντα απροσδιόριστων «ασύμμετρων απειλών». Αλήθειες ωστόσο ικανές να συγκαλύψουν στα μυαλά των «πληροφορημένων» και «με άποψη» ιδιωτών, την απουσία ενός ευρύτερου και πιο σύνθετου πλαισίου ανάλυσης των διαφόρων καταστροφών και συνολικής κατανόησης του πλέγματος της οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, πολιτισμικής, δημογραφικής και περιβαλλοντικής αποδόμησης και κατάρρευσης της χώρας. 

Αλήθειες ελλειπτικές, στενές τόσο που να χωράνε στα γνωστά ερμηνευτικά σχήματα της «ατομικής ανευθυνότητας των ανώριμων πολιτών», των «οικονομικών συμφερόντων κάθε επίδοξου κατσαπλιά ή καταπατητή δασικών εκτάσεων» και κυρίως βέβαια της ανεπάρκειας του εθνικού κράτους ως προς την πρόληψη, την αυστηρή τήρηση των νόμων ή την έγκαιρη αντιμετώπιση των καταστροφών. 

Τα στερεότυπα δηλαδή
 με τα οποία κουτσά στραβά, χρόνια τώρα βολεύεται η ανάπηρη πολιτική σκέψη των Ελλήνων «ευρωπαίων πολιτών» (ή «πολιτών του κόσμου) όταν επιχειρούν να στοχαστούν την πραγματικότητα. Των ηλιθίων δηλαδή που σε κάθε ευκαιρία παριστάνουν τους ενημερωμένους για τα πάντα και τους έξυπνους. Των «πολιτικά ορθώς σκεπτόμενων» νεοελλήνων που εξ ορισμού απεχθάνονται την δημόσια εκδήλωση κάθε «εχθροπάθειας» που θα έτεινε να πολιτικοποιήσει με «λαϊκίστικους» όρους, τις περί φυσικών και οικονομικών καταστροφών συζητήσεις, αποδίδοντας ερμηνευτικά, μέσα από εξ’ ορισμού, κατά τη γνώμη τους, «ανυπόστατες και αστήριχτες θεωρίες συνωμοσίας», τις πιθανές αιτίες των μεγάλων καταστροφών σε άλλους, πολιτικά εχθρικούς και αποσταθεροποιητικούς παράγοντες που δρουν εντός ή εκτός της χώρας με σχέδια και σκοπιμότητες. 

Οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας
 αρνούνται πεισματικά να θέσουν έστω ως υπόθεση εργασίας το ερώτημα σχετικά με τις ενδεχόμενες πολιτικοστρατιωτικές προϋποθέσεις των καταστροφών, με τρόπο που θα μπορούσε να ανατρέψει τα υποτίθεται απολίτικα και ειρηνιστικά στερεότυπα με τα οποία έχει συνηθίσει να λειτουργεί η σκέψη των δουλικά και μοιρολατρικά «σκεπτόμενων», συστηματικών «αντισυνωμοσιολόγων» της συμφοράς. 

Καταλήγουμε έτσι σε μια μορφή πολιτικού στοχασμού που αρνείται να αναστοχαστεί τις συνθήκες της λειτουργίας της και ασχολείται μόνο με τη διαχείριση του παρόντος. 

Ένας πολιτικός της αντιπολίτευσης
 συνόψισε αυτήν την μεταμοντέρνα αίσθηση του «επείγοντος» στην κοινή αντίληψη ενός αέναου παρόντος που εμφανίζεται μέσα από διαδοχικές εμπειρίες. Έσπευσε λοιπόν να επισημάνει ότι οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται τόσο για το που οφείλονται οι φωτιές, όσο για τη διαχείριση της κρίσης που παρουσιάζεται κάθε φορά «για πρώτη φορά» στη ζωή τους. 
Λόγου χάρη για τις συνέπειες της πυρκαγιάς στις περιουσίες τους και στις ζωές των οικογενειών τους. Αν υποθέσουμε ότι αυτό ισχύει – και στο μέτρο που θα συνεχίσει να ισχύει, πρόκειται για μια αντίληψη, ίσως και για μια νοοτροπία, που σίγουρα θα προκαλεί μεγάλη χαρά σε όποιον ή όποιους ενδεχομένως ετοιμάζονται να επαναλάβουν κάπου αλλού τις εμπρηστικές τους προσπάθειες: τι καλύτερο μπορεί να ελπίζει ένας πολιτικά ή οικονομικά δραστήριος εμπρηστής από έναν «αντίπαλο» που αρνείται συστηματικά να τον εντοπίσει ή να τον κατονομάσει λόγω των πολιτικώς ορθών «αντισυνωμοσιολογικών του πεποιθήσεων»; 

Πρόκειται με άλλα λόγια,
 για μια ιδεολογική τρομοκρατία που έχει επιβληθεί εδώ και τριάντα σαράντα χρόνια, μέσω των οργανικών διανοούμενων του διεθνοποιημένου καζινοκαπιταλισμού, στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ και στην εκπαίδευση. Διαχέει τις αξίες του ειρηνισμού που αντιστοιχούν στις λογικές και τα συμφέροντα ενός παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού κόσμου εμπορευματοποιημένων κοινωνικών σχέσεων και απαγορεύει ακόμα και να σκεφτεί κανείς το ενδεχόμενο των διομαδικών συγκρούσεων με όρους εθνικών πολιτικών αντιπαραθέσεων. Έτσι διαμορφώθηκαν μέσα στις τελευταίες δεκαετίες μεγάλες ομάδες κατά φαντασίαν πολιτών του κόσμου, μια μάζα δηλαδή ιδεολογικά χειραγωγούμενων και διανοητικά ή μεθοδολογικά αποβλακωμένων ιδιωτών που έχουν μάθει να ερμηνεύουν τα γεγονότα και τις συγκρούσεις είτε με στενά οικονομικούς όρους, είτε ως τυχαία συμβάντα. 

Με αυτές τις κοινωνικές και πολιτικές νοοτροπίες, δυστυχώς είναι βέβαιο ότι θα θρηνήσουμε ξανά θύματα. Και πάλι τότε θα ψάχνουμε τι και ποιος φταίει μέχρι να ξεχαστεί κι αυτό όπως όλα.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Monsanto: Ένοχη για το καρκινογόνο Roundup – Θα πληρώσει 209 εκατ. Σε αποζημιώσεις

Οι ένορκοι δικαστηρίου του Σαν Φρανσίσκο καταδίκασαν χθες Παρασκευή τη γιγάντια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία αγροχημικής και γεωργικής βιοτεχνολογίας Monsanto να πληρώσει σχεδόν 290 εκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις επειδή δεν ενημέρωσε για την επικινδυνότητα του ζιζανιοκτόνου της, του Roundup, στο οποίο οφείλεται ο καρκίνος ενός αμερικανού κηπουρού.

Η Monsanto ανακοίνωσε αμέσως ότι θα ασκήσει έφεση εναντίον αυτής της απόφασης.

Οι ένορκοι αποφάνθηκαν πως η Monsanto ενήργησε «κακοβούλως» και πως το ζιζανιοκτόνο Roundup που παράγει, καθώς και η επαγγελματική εκδοχή του, το RangerPro, συνέβαλαν «σημαντικά» στην ασθένεια του μηνυτή Ντιγουέιν Τζόνσον.

Αυτός ο τελευταίος ζητούσε περισσότερα από 400 εκατομμύρια δολάρια, εκτιμώντας ότι τα προϊόντα αυτά προκάλεσαν τον καρκίνο του και πως η Monsanto είχε εν γνώσει της αποκρύψει την επικινδυνότητά τους.

Η γιγάντια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία καταδικάσθηκε να καταβάλει 250 εκατομμύρια δολάρια ως ποινική αποζημίωση καθώς και 39,2 εκατομμύρια δολάρια σε αντισταθμιστικούς τόκους.


«Οι ένορκοι έχουν άδικο»

«Οι ένορκοι έχουν άδικο», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Monsanto Σκοτ Πάρτριτζ σε δημοσιογράφους μπροστά από το δικαστήριο.

Η Monsanto αντέδρασε αμέσως με ανακοίνωσή της, αναγγέλλοντας την πρόθεσή της να ασκήσει έφεση και επανέλαβε την άποψη πως η γλυφοσάτη, η κύρια δραστική ουσία του Roundup, δεν προκαλεί καρκίνο και δεν ευθύνεται για την ασθένεια του μηνυτή.

«Εκφράζουμε τη συμπάθειά μας προς τον κ. Τζόνσον και την οικογένειά του. Η σημερινή απόφαση δεν αλλάζει το γεγονός ότι 800 επιστημονικές μελέτες και τα συμπεράσματα της αμερικανικής υπηρεσίας προστασίας του περιβάλλοντος (EPA), εθνικά ινστιτούτα υγείας και άλλες κανονιστικές αρχές σ' όλον τον κόσμο υποστηρίζουν το γεγονός πως η γλυφοσάτη δεν προκαλεί καρκίνο και δεν προκάλεσε τον καρκίνο του κ. Τζόνσον», υποστηρίζει ο όμιλος σε ανακοίνωσή του.

«Θα ασκήσουμε έφεση εναντίον της απόφασης και θα συνεχίσουμε να υπερσπιζόμαστε σθεναρά αυτό το προϊόν που έχει ιστορία 40 ετών ακίνδυνης χρήσης και συνεχίζει να είναι ένα ουσιαστικό, αποτελεσματικό και ακίνδυνο εργαλείο για τους αγρότες και άλλους χρήστες», προσθέτει η επιχείρηση.

Σε βάρος της Monsanto, η οποία μόλις εξαγοράστηκε από τη γερμανική Bayer, είχε προσφύγει ο Τζόνσον, ο οποίος σε ηλικία 46 ετών πάσχει από καρκίνο στο τελευταίο στάδιο αφού ράντιζε επί πολλά χρόνια με Roundup.

Πατέρας δύο παιδιών, διαγνώσθηκε πριν από δύο χρόνια με ανίατο λέμφωμα μη Hodgkin.

Από το 2012 μέχρι το 2014 ράντιζε σχολικές εκτάσεις μιας μικρής πόλης της Καλιφόρνιας με Roundup, ένα αποτελεσματικό όσο και αμφιλεγόμενο ζιζανιοκτόνο, καθώς και με RangerPro, ένα άλλο προϊόν του ίδιου τύπου.

Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, στις ΗΠΑ υπάρχουν αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη χιλιάδες διαδικασίες σε βάρος της Monsanto και έχουν προχωρήσει σε διαφορετικούς βαθμούς.





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αποκαλύψεις της ΟΙΕΛΕ: Έτσι απέλυσαν την καθηγήτρια που ''μηδένισε'' τον γιο του Σαμαρά λόγω αντιγραφής

Μακροσκελή ανοιχτή επιστολή με αποκαλύψεις και στοιχεία για την υπόθεση της απόλυσης εκπαιδευτικού, η οποία μηδένισε το γραπτό του γιου του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά λόγω αντιγραφής, απεστειλε ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, Μιχάλης Κουρουτός.

Αφορμή, όπως αναφέρει, στάθηκε ένα άρθρο του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Γιώργου Μουρούτη, που ισχυρίστηκε ότι η όλη υπόθεση ήταν ένα «fake news του ΣΥΡΙΖΑ» και ότι η πλευρά Σαμαρά δικαιώθηκε πλήρως δικαστικά.

Σε αυτή, σημειώνει μεταξύ άλλων ότι το περιστατικό ακολούθησε απόλυση της εκπαιδευτικού, ενώ στο αρμόδιο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, απεβλήθησαν χωρίς λόγο οι εκπρόσωποι της ΟΙΕΛΕ. Επίσης ενώ στην εκπαιδευτικό απαγορεύτηκε να φέρει το δικηγόρο της ενώ αντιθέτως το κολλέγιο Αθηνών εκπροσωπήθηκε από τέσσερις.

Ολόκληρη η επιστολή:

Στη μνήμη της Φώφης Μπουλούτα και στο όνομα της αλήθειας…

Σήμερα ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.

Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.

Πριν ξεκινήσω την αναφορά μου στα γεγονότα που θα αποδείξω και μέσω εγγράφων, να τονίσω με έμφαση ότι ουδόλως με ενδιαφέρουν οι όποιες κόντρες της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, του πρώην με τον νυν Πρωθυπουργό της χώρας. Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Φυσικά, δεν γνωρίζω, ούτε έχω οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Ν. Παππά, και δεν είχα επικοινωνίαμε οποιοδήποτε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που εκτυλίχθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση. Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου, αλλά και της Ομοσπονδίας, γνωρίζουν ότι έχουμε αναγνωρίσει το έργο πολιτικών στελεχών από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.

Στο άθλιο και απαράδεκτο δημόσιο άρθρο στο THE PRESIDENT που μόλις σήμερα ήρθε σε γνώση μου και υπογράφεται από στενό συνεργάτη του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά αναφέρεται ότι η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα απολύθηκε ορθώς από το Κολλέγιο Αθηνών, ότι όσα διαδίδονται περί εκδικητικής απόλυσής της είναι «αθλιότητες» και ότι η ίδια η εκπαιδευτικός (!) αποδέχτηκε ότι δεν αντιμετωπίστηκε μεροληπτικά. Βεβαίως, για όσους γνωρίζουν την αλήθεια (ιδίως δε ο πρώην Πρωθυπουργός που δεν θα έπρεπε να επιτρέψει το διασυρμό μιας νεκρής δημόσια), τα γεγονότα είναι τελείως διαφορετικά.

Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη.Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.

Η πείρα μου στα κοινά με έχει διδάξει ότι η οργή είναι πάντοτε κακός σύμβουλος. Για το λόγο αυτό επέλεξα να μην αναδείξω το ζήτημα άμεσα και δημόσια. Μέσα στο απολύτως τοξικό και διχαστικό προεκλογικό κλίμα της περιόδου, η δημόσια αναφορά στο όνομα ενός μικρού παιδιού, και δη του γιου του Πρωθυπουργού, θα αποτελούσε την αφορμή ενός ατελείωτου πολιτικού κανιβαλισμού. Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.

Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….

Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου (συνημμένο1,συνημμένο2) προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων – του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας – εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας).

Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις, ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».

Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…

Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους.

Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Der Spiegel: Aποστολή εξετελέσθη – H Eλλάδα πεθαίνει

Εκτενές ρεπορτάζ για την Ελλάδα με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση του προγράμματος βοήθειας προς στην Ελλάδα φιλοξενεί το Der Spiegel με τίτλο «Αποστολή εξετελέσθη-Η Ελλάδα πεθαίνει». Μια επίσκεψη σε ένα μικρό ελληνικό χωριό με γηραιούς κυρίωες κατοίκους και λίγα παιδιά γίνεται αφορμή για μια αποτίμηση της διάσωσης της Ελλάδας και των μεταρρυθμίσεων. «273,7 δις ευρώ έδωσαν στην Ελλάδα η ΕΚΤ, η Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η χώρα μπορεί πια να δανειστεί μόνη της από τις διεθνείς αγορές. Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στην ευρωπαϊκή ιστορία φτάνει προσωρινά σε ένα τέλος: η ελληνική κρίση χρέους. Οδήγησε το ευρώ στο χείλος του γκρεμού και δίχασε την ΕΕ. Και μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα. Κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν έχει μελετηθεί τόσο ενδελεχώς. Με ένα σκληρό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα περικόπηκαν μισθοί και συντάξεις και αυξήθηκαν οι φόροι. Τουλάχιστον μέχρι το 2060 οι Έλληνες θα πρέπει να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Παραδόξως παραβλέφθηκε το σημαντικότερο: χρέη μπορεί να αποπληρώσει μόνο μια χώρα που αναπτύσσεται. Η Ελλάδα όμως συρρικνώνεται: 550.000 άνθρρωποι έχουν μεταναστεύσει από την αρχή της κρίσης και περίπου 10,7 εκατομ. άνθρωποι διαβιούν στη χώρα» σημειώνει το Der Spiegel.

Οι μεταρρυθμίσεις, το δημογραφικό και η ανάπτυξη

Το περιοδικό αναφέρεται στον στόχο της υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγας Γεροβασίλη «να θέσει τέλος στις πελατειακές σχέσεις. Αυτό έχει υποσχεθεί κάθε πολιτικός που ανέλαβε αυτή τη θέση αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Για αιώνες η ελληνική διοίκηση λειτουργούσε σαν πρόφαση για τη νομιμοποίηση του νεποτισμού. Οι πελατειακές σχέσεις ήταν θεμελιώδης αρχή της κοινωνίας (…) Θα πρέπει όμως να μπει ένα τέλος». Το περιοδικό κάνει αναφορά στις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό του δημοσίου με τη βοήθεια και γαλλικής τεχνογνωσίας, χαρακτηρίζει όμως την όλη προσπάθεια ως ένα «πείραμα ανυπέρβλητων διαστάσεων». Αντίστοιχα δύσκολο είναι και το θέμα της ψηφιοποίησης της ελληνική διοικητικής και κυβερνητικής μηχανής που έχει αναλάβει ο αρμόδιος υπουργός Ν. Παππάς. «Άλλη μια επανάσταση» σημειώνει το περιοδικό. «Η απαρχαιωμένη δομή της ελληνικής διοίκησης ήταν παροιμιώδης», γράφει το Spiegel.

Πάντως παρά τη σημασία αντίστοιχων μεταρρυθμίσεων, θα πρέπει αυτές, σύμφωνα με το Spiegel, να λαμβάνουν υπόψη μελλοντικά την αρνητική δημογραφική εξέλιξη στη χώρα σε συνάρτηση με την οικονομία. «(...) Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση των νέων, οι μετανάστες θα πρέπει να επιστρέψουν και οι συνθήκες ζωής να σταθεροποιηθούν ώστε οι οικογένειες να θέλουν και πάλι να αποκτήσουν παιδιά. (…) Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί χωρίς σταθερή οικονομική ανάπτυξη αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται», αναφέρει το Spiegel. Το ρεπορτάζ φιλοξενεί επίσης και τον καθηγητή Νομικής του Εθνικού και Καποδιστραικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αριστείδη Χατζή, ο οποίος θεωρεί ότι η Ελλάδα «θα πρέπει επιτέλους να ανοίξει την αγορά της» και ότι η ελληνική κρίση έγινε «κρίση θεσμών». Το περιοδικό παρατηρεί επίσης ότι παρά τις μεταρρυθμίσεις η ελληνική αγορά εργασίας είναι από τις πιο απορρυθμισμένες στην ΕΕ και η ανεργία έχει ελάχιστα μειωθεί. Η ίδρυση νέων επιχειρήσεων είναι το ίδιο δύσκολη όσο και πριν από την κρίση ενώ δυσκολίες υπάρχουν και στον τομέα των ξένων επενδύσεων, όπου βέβαια «έχουν σημειωθεί επιτυχίες», όπως παρατηρεί το περιοδικό. Κλείνοντας το ρεπορτάζ αναφέρει: «Κάποτε φαινόταν ότι η ελληνική κρίση χρέους θα βύθιζε την ΕΕ στην άβυσσο. Αυτή τη στιγμή μοιάζει περισσότερο σαν μια δαπανηρή παράπλευρη απώλεια στην περαιτέρω ώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ως το 2060 θα πρέπει το ελληνικό κράτος κάθε χρόνο να επιτυγχάνει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό ώστε να εμβάζει το μεγαλύτερο μέρος του στους δανειστές, σύμφωνα με όσα ορίζουν οι κανόνες. Κάτι που είναι ένα δύσκολο καθήκον για μια οικονομικά πετυχημένη χώρα. Για τους Έλληνες θα πρέπει να είναι αδύνατο. Επειδή η δημογραφική ανάπτυξη συνδέεται άμεσα με την οικονομική ανάπτυξη».\

Πηγή: Deutsche Welle

Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Μέσος όρος σύνταξης τα 372€ για 600.000 συνταξιούχους

Κύριες συντάξεις γήρατος, που κατά μέσον όρο δεν ξεπερνούν τα 372,06 ευρώ, λαμβάνουν περισσότεροι από 600.000 συνταξιούχοι, ενώ το μέσο εισόδημα από κύριες συντάξεις διατηρήθηκε τον Μάιο πέριξ των 723 ευρώ τον μήνα.

Σύμφωνα με την ''Καθημερινή'', τις σταθερά χαμηλές συντάξεις που παρέχει σε 2,8 εκατ. συνταξιούχους το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, έπειτα από 8 χρόνια μνημονίων και περικοπών, καταγράφει η τελευταία έκθεση του συστήματος «Ηλιος» για τον μήνα Μάιο, που δημοσιοποίησε χθες το υπουργείο Εργασίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, συνολικά καταβλήθηκαν 4.474.725 συνταξιοδοτικές παροχές, από τις οποίες 2.838.805 ήταν κύριες συντάξεις, 1.229.793 επικουρικές και 406.127 μερίσματα. Η μηνιαία δαπάνη που κατέβαλαν τα Ταμεία ανήλθε σε 2,3 δισ. ευρώ (περιλαμβάνονται οι κρατήσεις φόρου, οι κρατήσεις υπέρ υγείας και ΑΚΑΓΕ όχι όμως το ΕΚΑΣ) και το μέσο εισόδημα από κύριες συντάξεις ανήλθε σε 723,85 ευρώ έναντι 722,43 τον Ιανουάριο του 2018. Αντίστοιχα, το μέσο εισόδημα από επικουρικές συντάξεις ήταν 172,10 ευρώ έναντι 171,78 ευρώ στις αρχές του χρόνου και το μέσο εισόδημα από μερίσματα ήταν 97,92 ευρώ (από 97,94 ευρώ). Ετσι, το μέσο μηνιαίο εισόδημα σε όσους δικαιούνται και κύρια και επικουρική σύνταξη έφτασε τον Μάιο του τρέχοντος έτους στα 895,95 ευρώ.

Στο πεδίο των νέων πληρωμών, συνολικά τον Μάιο καταβλήθηκαν 16.778 συνταξιοδοτικές παροχές με οριστική απόφαση συνταξιοδότησης, 1.311 με τροποποιητική απόφαση συνταξιοδότησης και 2.567 προσωρινές συντάξεις. Ο μεγαλύτερος αριθμός νέων κύριων συντάξεων αφορά συνταξιούχους του ΙΚΑ σε ποσοστό 78%, ηλικίας 61-65 ετών και 66-70 ετών.

Για τον συγκεκριμένο μήνα, η συνολική δαπάνη των καταβαλλόμενων αναδρομικών στους νέους συνταξιούχους με οριστική απόφαση συνταξιοδότησης ανήλθε σε 83,7 εκατ. ευρώ και η συνολική δαπάνη συντάξεων σε 7,29 εκατ. ευρώ για την πληρωμή 14.017 συντάξεων. Αντίστοιχα, η συνολική δαπάνη των καταβαλλόμενων αναδρομικών στους νέους συνταξιούχους με τροποποιητική απόφαση συνταξιοδότησης ανέρχεται σε 5,23 εκατ. ευρώ και η συνολική δαπάνη συντάξεων σε 922.018,18 ευρώ για την πληρωμή 1.221 τροποποιητικών συντάξεων.

Να σημειωθεί ότι ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσος Πετρόπουλος, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα, ανέφερε ότι πλέον οι εκκρεμείς ληξιπρόθεσμες κύριες συντάξεις ανέρχονται σε περίπου 43.700, οι οποίες θα πληρωθούν έως το τέλος του χρόνου. Μάλιστα, με απόφαση που υπέγραψαν οι συναρμόδιοι υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου και αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης, το πρόγραμμα για τα ληξιπρόθεσμα του Δημοσίου ολοκληρώνεται στις 20 Αυγούστου, όμως οι πληρωμές θα μπορούν να γίνουν έως το τέλος του έτους.




Πηγή Καθημερινή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!