EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Ο μνημονιακός γολγοθάς – Ένας απολογισμός

Οφείλουμε, ατενίζοντας ψύχραιμα τα πράγματα της πρόσφατης πολιτικής διαδρομής και τα δραματικά γεγονότα στην χώρα μας, να διαπιστώσουμε τα εξής: Το ελληνικό κράτος ήταν ήδη ουσιαστικά χρεοκοπημένο πριν από το 2008, με ευθύνες κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, βολεμένων συντεχνιών και παρασυρμένων στον δανεικό καταναλωτισμό κοινωνικών ομάδων. Με το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2007-8, η ελληνική φούσκα έσπασε.

Το 2009 η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου παρέλαβε πράγματι «καμμένη γη» στην οικονομία από την προκάτοχό της κυβέρνηση Καραμανλή. Και αυτό, ανεξάρτητα από τις ευθύνες, λιγότερο ή περισσότερο, όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Τα ιδιαιτέρως προβληματικά στοιχεία για το δημόσιο χρέος και κυρίως για τα ελλείμματα εκείνης της περιόδου, δεν αμφισβητούνται πλέον ούτε στο εσωτερικό της χώρας, ούτε στο εξωτερικό.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είχε άλλη επιλογή από την προσφυγή στους ευρωεταίρους. Διότι αλλιώς η χώρα, αποκλεισμένη από τις αγορές χρήματος, θα χρεοκοπούσε και τυπικά. Το να κηρύξει το δημόσιο χρέος παράνομο, να αρνηθεί την αποπληρωμή του και ίσως να φύγει η χώρα από το ευρώ ήταν υπαρκτή επιλογή, με απροσδιόριστες όμως συνέπειες. Και η μεγάλη πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων και των πολιτών έκρινε την επιλογή αυτή μη ενδεδειγμένη. Όπως απέδειξαν οι έκτοτε επιλογές των πρώτων και η ψήφος των δεύτερων.

Οι ευρωεταίροι αρνήθηκαν τότε να συζητήσουν αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, γιατί κινδύνευαν τράπεζες τους, φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα. Το έκαναν ενάμιση χρόνο αργότερα, αφού θωράκισαν τις τράπεζες τους, «πλήττοντας» ιδιώτες κατόχους ελληνικών ομολόγων και ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό έγινε με το περιβόητο PSI , που πάντως μείωσε σημαντικά το μέχρι τότε ελληνικό χρέος.

Παράλληλα δημιουργήθηκαν οι ανύπαρκτοι μέχρι τότε μηχανισμοί διάσωσης χωρών μελών της ΕΕ, που απειλούνταν με χρεοκοπία. Και δόθηκαν στην χώρα μας μεγάλα ποσά, κυρίως για να μπορεί να πληρώνει τους ξένους δανειστές της. Για τα ποσά αυτά, που αύξησαν πάλι το δημόσιο χρέος, επιβλήθηκε στην Ελλάδα, μέσω των μνημονίων, αυστηρή λιτότητα και οικονομική πολιτική, που υπαγορευόταν και ελεγχόταν από τη διαβόητη «τρόϊκα» (ή «θεσμούς») των νέων πλέον δανειστών (ευρωεταίροι και ΔΝΤ).

Εντός ή εκτός ευρώ

Θεωρήθηκε λάθος της κυβέρνησης Παπανδρέου, ότι δεν έκανε το 2010 δημοψήφισμα με το δίλημμα: «Ή αυτά τα αναγκαία μέτρα με μνημόνιο ή τυπική χρεοκοπία«. Με ελαφρυντικό, ότι θεσμικά δεν προβλεπόταν τέτοιο δημοψήφισμα. Ότι ο χρόνος ήταν λίγος και πυκνός για την νομοθετική κάλυψη του κενού. Ότι οι ευρωεταίροι θα έδιναν στο δημοψήφισμα την διάσταση «εντός ή εκτός ευρώ». Και ότι υπήρχε ο κίνδυνος να αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και τυπικά.

Θεωρήθηκε, επίσης, λάθος της κυβέρνησης Παπανδρέου, ότι δεν επέμεινε τότε, για μη συμμετοχή του σκληρού ΔΝΤ στην τρόϊκα, «εκβιάζοντας» αν χρειαζόταν τους ευρωεταίρους, για να αντιμετωπίσουν μόνον ενδοευρωπαϊκά το πρόβλημα, με πολιτικές αποφάσεις. Έχει όμως εξηγηθεί -πειστικά η όχι, κρίνεται- ότι την συμμετοχή του ΔΝΤ επέβαλε η Γερμανία, κυριότερος και ισχυρότερος από τους ευρωδανειστές, κάτι που έχει επιβεβαιωθεί και από κορυφαίους Ευρωπαίους παράγοντες.

Αλλιώς, οι Γερμανοί δεν συναινούσαν στην ευρωπαϊκή βοήθεια, που αποτελούσε αναγκαία συνθήκη, για να μην χρεοκοπήσει τυπικά η χώρα. Ελαφρυντικό αποτελεί, επίσης, ότι δεν έγιναν δεκτές οι ελληνικές προτάσεις, για έκδοση ευρωομολόγων. Και ότι πάντως η δημιουργία των ανύπαρκτων μέχρι τότε ευρωπαϊκών θεσμών για τέτοια προβλήματα (EFSF και μετά ESM) ήταν αποτέλεσμα και των ελληνικών προτάσεων.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, παράλληλα με την επιβολή των μέτρων του πρώτου μνημονίου, νομοθέτησε και σοβαρές μεταρρυθμίσεις, αρκετές από τις οποίες ισχύουν και σήμερα. Εάν η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έβαζε πλάτη, το πρόγραμμα του πρώτου μνημονίου θα ολοκληρωνόταν επιτυχώς μέχρι το 2014. Και το δεύτερο μνημόνιο, που προέκυψε με το PSI (το συμφώνησαν Παπανδρέου-Βενιζέλος και εφάρμοσαν Σαμαράς-Βενιζέλος), θα ολοκληρωνόταν επιτυχώς μέχρι το 2016, εάν έβαζε πλάτη η μετέπειτα αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ).

Αντιμνημονιακή στροφή

Η πρόθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου, να κάνει δημοψήφισμα, στα τέλη του 2011, για το δεύτερο μνημόνιο, αποκρούσθηκε από τους ευρωεταίρους και χτυπήθηκε από την τότε αντιπολίτευση, αλλά και από «αντάρτικο» στην τότε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου, στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου, στις διπλές εκλογές του 2012, στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με «ολίγη» ΔΗΜΑΡ και στην ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιμνημονιακής αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το δεύτερο μνημόνιο, με μέτρα οδυνηρότερα από το πρώτο, αλλά και με σοβαρή μείωση του δημόσιου χρέους, εφαρμόσθηκε με σχετική επιτυχία, από την συγκυβέρνηση που ανέδειξαν οι εκλογές του 2012. Κάτι που οδήγησε την οικονομία σε πορεία σταθεροποίησης στα τέλη του 2014 και την χώρα σε προοπτική εξόδου από το μνημονιακό πρόγραμμα το 2016.

Προέκυψε, όμως, η επιλογή της ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη να μην συνδράμει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στα τέλη του 2014, κάτι που προκάλεσε τις πρόωρες εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Πάντως, η πολιτική και κοινωνική πίεση, για αντιμνημονιακή στροφή, ήταν μεγάλη και δύσκολα θα επέτρεπε μακροημέρευση της κυβέρνησης Σαμαρά.

Η πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΥΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε τραγική διαπραγμάτευση με τους ευρωεταίρους, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015. Και από τον εκβιασμό «δώστε μου γιατί αλλιώς θα φύγω από το ευρώ» έφθασε στην άτακτη υποχώρηση, όταν στέγνωσε οικονομικά. Έφθασε στο δημοψήφισμα του Όχι που έγινε Ναι, στο τρίτο μνημόνιο και την απολάκτιση του αντιμνημονιακού τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Έφθασε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και στην κατάργηση κάθε «κόκκινης γραμμής» από την νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στην επιβολή χείριστων μέτρων, για να ολοκληρωθεί το τρίτο αυτό μνημόνιο. Και στην εφαρμογή των μέτρων αυτών, σε μια κοινωνία γονατισμένη και μια αγορά αποδιαρθρωμένη.

Το τρίτο μνημόνιο

Η συμφωνία για το τρίτο μνημόνιο (αλλά όχι για όλα όλα τα μέτρα που το συνόδευαν) υπερψηφίσθηκε και από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα της ΝΔ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και του Ποταμιού. Εφαρμόσθηκε χωρίς σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις, αφού η κύρια αντιμνημονιακή δύναμη του παρελθόντος, ο ΣΥΡΙΖΑ, προσχώρησε, ως κυβέρνηση, στην μνημονιακή πολιτική. Και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2018.

Με τα ελλείμματα ήδη να έχουν δραστικά μειωθεί, ως αποτέλεσμα της πολιτικής λιτότητας των τριών μνημονίων. Με το δημόσιο χρέος να παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη. Με την βαρύτατη φορολογία των πάντων να έχει δημιουργήσει «μαξιλάρι» αρκετών δισ. για πληρωμή ομολόγων την προσεχή διετία. Με δεκαετή διευκόλυνση των δανειστών, για τις αποπληρωμές. Αλλά και με επιβολή αυξημένης εποπτείας από αυτούς και τα προσεχή μεταμνημονιακά χρόνια, κάτι που η αντιπολίτευση χρεώνει στην κυβέρνηση ως «τέταρτο μνημόνιο».

Με επιβολή ετήσιων πλεονασμάτων 3,5% μέχρι το 2022 και 2% μετά μέχρι το 2060. Με μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας υποθηκευμένο για 99 χρόνια. Με τις τράπεζες, μεγάλους οργανισμούς κοινής ωφέλειας και πολλά αεροδρόμια να περνούν σε αλλοδαπούς ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς. Με την χώρα μας ακόμη εκτός αγορών χρήματος. Και με επιδίωξη την «ελάφρυνση» κάποτε του δυσθεώρητου πλέον δημόσιου χρέους.

Κάνε με πρωθυπουργό

Η επιβολή τριών διαδοχικών μνημονίων στην Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα, όχι μόνο της δολιότητας των δανειστών, των λανθασμένων εκτιμήσεων τους και της στυγνής επιμονής τους σε μέτρα σκληρής λιτότητας, που δεν υπολόγισαν τις ιδιαιτερότητες της χώρας και της οικονομίας της. Αλλά ήταν αποτέλεσμα και της κουφότητας του ελληνικού πολιτικαντισμού. Διότι το πρώτο μνημόνιο, με όλα τα σφάλματά του, απέτυχε, κυρίως επειδή ήθελε να γίνει πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς.

Και το δεύτερο μνημόνιο, με όλα τα σφάλματα του, απέτυχε, κυρίως επειδή ήθελε να γίνει πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας. Ο πρώτος με τις «μισομνημονιακές καντρίλιες» του Ζαππείου. Και ο δεύτερος με τις αυταπάτες ή τα συνειδητά ψέμματα, ότι το πρόβλημα της χώρας μπορούσε να αντιμετωπιστεί με «σκίσιμο» των μνημονίων. Και οι δύο εφάρμοσαν μνημόνια, όταν έγιναν πρωθυπουργοί.

Το τρίτο μνημόνιο ολοκληρώθηκε, επειδή το υπερψήφισε και μεγάλο τμήμα της αντιπολίτευσης. Και επειδή δεν υπήρχαν την τελευταία τριετία εκλογικές διαδικασίες, που θα μπορούσαν να ανακόψουν την θητεία της τρίτης μνημονιακής κυβέρνησης. Η χώρα, έτσι εγκλωβισμένη, είχε και έχει μπροστά της δύο επιλογές: Ή τήρηση των μεταμνημονιακών δεσμεύσεων, «αιματηρή» ανάκαμψη της οικονομίας και σταδιακή έξοδο από την πολύπλευρη κρίση που την μαστίζει. Ή κήρυξη του χρέους ως παράνομου, άρνηση πληρωμής του και έξοδο από την Ευρωζώνη.

Ο χάρτης των πολιτικών δυνάμεων και οι δημοσκοπικές διαθέσεις των πολιτών δείχνουν ακόμη σαφή πλειοψηφία εναντίον της δεύτερης επιλογής και υπέρ της προσπάθειας για βελτίωση της πρώτης. Και αυτή πάντως είναι επώδυνη. Για την υπέρβαση της κρίσης, που δεν τελείωσε με τα μνημόνια, είναι απολύτως αναγκαίες σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική λειτουργία της χώρας. Κυρίως η ρηξικέλευθη αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ένα νέο ορθότερο πλαίσιο οικονομικής λειτουργίας, η υγιής επιχειρηματικότητα και η στήριξη της καινοτόμου παραγωγικότητας.

Η αποτελεσματικότερη και ποιοτικότερη οργάνωση της δημόσιας διοίκησης, η στήριξη της επαρκώς αμειβόμενης και ασφαλισμένης εργασίας, η πάταξη του παρασιτισμού και της φοροδιαφυγής, ο εκσυγχρονισμός του εκπαιδευτικού συστήματος και η ακριβοδίκαιη και σύντομη απονομή της δικαιοσύνης. Διότι, χωρίς αυτά και την αλλαγή της γενικής κοινωνικής κουλτούρας, ακόμη και εάν χαριστεί αύριο ολόκληρο το χρέος της χώρας, θα είναι θέμα λίγων ετών να υπερχρεωθεί και να χρεοκοπήσει ξανά.

Ορθότερος ο Παπανδρέου

Από τα παραπάνω προκύπτει, ότι ορθότερες, με όποια σφάλματα, ήταν οι επιλογές της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου. Διότι προέβλεπαν το λιγότερο επώδυνο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής (συγκριτικά με όσα ακολούθησαν) και ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Των οποίων, όμως, την αποτελεσματική εφαρμογή δεν επέτρεψαν ο ελληνικός πολιτικαντισμός και η στυγνότητα του γερμανόπληκτου ευρωπαϊκού κατεστημένου.

Στην πορεία για την ανασυγκρότηση της χώρας, σε νέες στέρεες βάσεις, καταλυτικό στοιχείο-μοχλός είναι οι πολιτικές επιλογές, που θα στηρίξουν την Ελλάδα που παράγει για να αναπτύσσεται και δεν δανείζεται για να καταναλώνει. Επιλογές που θα απαλλάξουν την πολιτική από τον πελατειασμό και θα υποτάξουν τον οικονομικό και κοινωνικό παρασιτισμό. Παράγοντες που ευθύνονται διαχρονικά για τις χρεοκοπίες της χώρας. Τέτοιες σημαντικές αλλαγές είναι εφικτές, μόνο με ευρεία συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων. Και πάντως εκείνων που βάζουν το μέλλον της νέας γενιάς και το αύριο της χώρας πάνω από τον λαϊκισμό και το στενό κομματικό συμφέρον του σήμερα.

Υ.Γ.: Για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, που χρειάζονται στην χώρα μας, κυρίως στο πολιτικό σύστημα, που οδηγεί και εφαρμόζει όλες τις άλλες πολιτικές, θα ακολουθήσουν άρθρα μας, με αναλύσεις και προτάσεις, που ελπίζουμε να είναι χρήσιμες και να συμβάλουν στον αναγκαίο δημόσιο διάλογο. Ιδίως εν όψει της έναρξης της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

28η Οκτωβρίου: αρχή της νίκης, αρχή και της ήττας του Μουσολίνι

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1922, ένα περίεργο πλήθος πλησίαζε στην Ρώμη. Ήταν περίπου 9.000 μαυροφορεμένοι άνδρες, οπλισμένοι με ρόπαλα και περίστροφα. Κατάκοποι και ταλαιπωρημένοι, έμοιαζαν περισσότερο σαν «ζωντανοί νεκροί». Οι φασίστες του Μουσολίνι δήλωναν με έπαρση πως θα κατακτούσαν την εξουσία «με την βία». Ήταν όμως σε τόσο άθλια κατάσταση, που δεν μπορούσαν με τίποτα να πραγματοποιήσουν τις απειλές τους.

Το σχέδιο ήταν να κινητοποιηθούν οι οπαδοί του φασιστικού κόμματος από όλη την Ιταλία και να καταλάβουν την κεντρική εξουσία. Ο φιλόδοξος αρχηγός τους, Μπενίτο Μουσολίνι, ονόμασε την απόπειρα «Πορεία προς την Ρώμη». Στην πραγματικότητα εξελίχθηκε σε μία παταγώδη αποτυχία. Η κινητοποίηση του στρατού και της αστυνομίας υπήρξε, για τα δεδομένα του ιταλικού κράτους, απροσδόκητα επιτυχής.

Οι αρχές έστησαν τρία σημεία ελέγχου που σταμάτησαν τα τρένα και τα οχήματα που μετέφεραν τους οπαδούς του φασιστικού κόμματος. Μερικές χιλιάδες από αυτούς κατάφεραν να ξεφύγουν και βάδισαν προς την Ρώμη. Ο εξοπλισμός τους ήταν υποτυπώδης, δεν είχαν καμία ελπίδα απέναντι στην πάνοπλη φρουρά της Ρώμης. Ο ίδιος ο Μουσολίνι φοβόταν την σύλληψη του και σχεδίαζε την φυγή του στο εξωτερικό.

Το «φασιστικό τσούρμο» μπορούσε να διαλυθεί με μερικούς πυροβολισμούς. Αρκεί να έρχονταν η εντολή από τον Βασιλιά Βιτόριο Εμμανουήλ. Όμως, η εντολή αυτή δεν ήρθε ποτέ. Αντιθέτως ο Ιταλός βασιλιάς έδωσε στον Μπενίτο Μουσολίνι την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης!

Το «κυνήγι του φασιστικού Οκτώβρη»

Ουσιαστικά η «Πορεία προς την Ρώμη» ήταν μία κίνηση υψηλού ρίσκου, μία πολιτική μπλόφα του Μπενίτο Μουσολίνι. Ο Ιταλός δικτάτορας έπαιξε ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι μέχρι τέλους και κέρδισε. Ως παλιός σοσιαλιστής, ο Μουσολίνι ήθελε τη δικιά του «Οκτωβριανή επανάσταση». Μπορεί να εξελίχθηκε σε φάρσα, αλλά δημιούργησε τον μύθο του «παντοδύναμου και ανίκητου» φασισμού. Στην ουσία το ιταλικό πολιτικό κατεστημένο αποφάσισε να τον αξιοποιήσει, διότι τον θεωρούσε λιγότερο επικίνδυνο από την Αριστερά.

Η πρώτη κυβέρνηση Μουσολίνι περιλάμβανε λίγους φασίστες υπουργούς, επομένως δεν έμοιαζε να αποτελεί μακροπρόθεσμη απειλή. Ο ίδιος ο αρχηγός του φασισμού έμοιαζε να αποδέχεται την ιδέα ενός ευρύτατου κυβερνητικού συνασπισμού, μεταξύ των φασιστών, των συντηρητικών και των παραδοσιακών εθνικιστών. Το κατεστημένο πολιτικό σύστημα υπολόγιζε στην γρήγορη κυβερνητική φθορά του φασιστικού κόμματος.

Ο Μπενίτο Μουσολίνι κόμπαζε πως ήταν ο μόνος που μπορούσε να επιβάλλει την τάξη στην Ιταλία. Ήταν όμως ο ίδιος που είχε συμβάλλει στο κλίμα χάους που επικρατούσε προηγουμένως. Ήταν ο ενορχηστρωτής της φασιστικής τρομοκρατίας των squadistras, έναντι των οργανώσεων και των συνδικάτων του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Όμως, οι squadistras αδημονούσαν για την ολοκληρωτική κατάληψη της εξουσίας.

Γνώριζαν πως το μόνο κόμμα από τον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό που είχε μαζική συγκρότηση, ήταν το φασιστικό. Ειδικά μετά τον διορισμό του Μουσολίνι στην πρωθυπουργία, όλο και περισσότερα πλήθη άρχισαν να συρρέουν στα κομματικά γραφεία του φασιστικού κόμματος. Επομένως, δεν έβλεπαν κανέναν λόγο να μοιράζονται την εξουσία με τους «αποτυχημένους» πολιτικούς.

Η ολοκληρωτική κατάληψη της εξουσίας

Από τις αρχές του 1923 ξεκίνησε ένα δεύτερο κύμα βίας των squadistras, πολύ πιο αιματηρό από το προηγούμενο. Στο στόχαστρο δεν ήταν πλέον μόνο οι σοσιαλιστές, αλλά συλλήβδην τα στελέχη της αντιπολίτευσης. Ο Μουσολίνι ως πρωθυπουργός ανεχόταν την κατάσταση. Εκβίαζε τους πολιτικούς του αντιπάλους με την βία που ασκούσαν οι οπαδοί του. Δήλωνε απειλητικά πως «η φασιστική επανάσταση θα πάρει τον δρόμο της αν χρειαστεί«.

Η απαγωγή και φρικτή δολοφονία του γραμματέα του Ιταλικού Σοσιαλιστικού κόμματος Τζιάκομο Ματεότι, έμοιαζε η αρχή του τέλους για τον Μουσολίνι. Ο Ματεότι ήταν σφοδρός επικριτής του φασισμού, αλλά μετριοπαθής πολιτικός. Όταν αποδείχθηκε πως δολοφονήθηκε από μέλη του φασιστικού κόμματος, ξέσπασε μεγάλη πολιτική κρίση στην Ιταλία. Πολλοί συντηρητικοί άρχισαν να συζητούν για μία νέα κυβέρνηση «χωρίς αίμα στα χέρια της«.

Ταυτόχρονα τα σκληροπυρηνικά μέλη του φασιστικού κόμματος άρχιζαν να χαρακτηρίζουν την στάση του Μουσολίνι «ηττοπαθή» και ζητούσαν ανοιχτά την επιβολή δικτατορίας. Ο επικεφαλής των φασιστών δεν αισθανόταν ότι απειλούνταν από τους κοινοβουλευτικούς του αντιπάλους. Φοβόταν όμως ιδιαίτερα τους παλιούς συμπολεμιστές του, την βία των οποίων έμοιαζε πλέον αδύνατον να χαλιναγωγήσει.

Πλέον αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα. Στις 3 Ιανουαρίου του 1925 ανέλαβε την «πολιτική, ηθική και ιστορική ευθύνη για την δολοφονία του Ματεότι«. Δήλωσε πως «αν ο φασισμός είναι εγκληματική συμμορία, εγώ είμαι ο αρχηγός της«. Κήρυξε την ολοκληρωτική δικτατορία του φασιστικού κόμματος. Ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις στελεχών την αντιπολίτευσης και το κλείσιμο όλων των αντιπολιτευόμενων εφημερίδων.

Ακόμα μία φορά ο Μουσολίνι στάθηκε τυχερός. Εμφανίστηκε πάλι ως ο εγγυητής της «τάξης«, έναντι της εγκληματικής συμπεριφοράς των οπαδών του. Ο Βασιλιάς και το συντηρητικό κατεστημένο ακόμα μία φορά επέλεξαν να μην πράξουν τίποτα. Έδωσαν στον Μουσολίνι μία δεύτερη ευκαιρία και κατέληξαν θλιβερά ανδρείκελα του.

Το τέλος του φασιστικού μύθου

Σχολιάζοντας την αποπομπή του Μουσολίνι από το Ιταλικό Σοσιαλιστικό κόμμα το 1914, ο Λένιν φέρεται να είπε «έφυγε ο μόνος που μπορούσε να κάνει επανάσταση στην Ιταλία«. Ο Ιταλός δικτάτορας ήταν μία αντιφατική προσωπικότητα. Από ειρηνιστής ακτιβιστής, κατέληξε εθελοντής στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από κορυφαίο στέλεχος του ιταλικού σοσιαλισμού, ιδρυτής του φασισμού. Χωρίς κανέναν δισταγμό υποκίνησε την βία και την τρομοκρατία κατά των παλιών του συντρόφων. Ο Μουσολίνι περιφρονούσε κατά βάθος τον αρχηγό των Γερμανών εθνικοσοσιαλιστών, τον Αδόλφο Χίτλερ που κατέλαβε την εξουσία το 1933.

Γρήγορα, όμως, φάνηκε πως ο εθνικοσoσιαλιστής μαθητής θα ξεπερνούσε τον φασίστα δάσκαλο. Η ναζιστική Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, διαμέλισε την Τσεχοσλοβακία και τον Σεπτέμβριο του 1940 επιτέθηκε στην Πολωνία. Ο Μουσολίνι έπρεπε να αρκεστεί στην στρατιωτική κατάληψη της Αιθιοπίας και της Αλβανίας. Μόλις έμαθε ότι τα στρατεύματα των ναζί κατέλαβαν την Ρουμανία, φέρεται να εξοργίστηκε με τον Χίτλερ. Σχολίασε με οργή πως «καταλαμβάνει χώρες και μου στέλνει από ένα τηλεγράφημα«.

Η επίθεση στην Ελλάδα ήταν ένας τρόπος για να ικανοποιηθεί ο πληγωμένος εγωισμός του Μουσολίνι. Θεωρούσε πως θα έκανε έναν εύκολο περίπατο. Υποτίμησε, όμως, πλήρως τους στρατιωτικούς συσχετισμούς. Επέλεξε να επιτεθεί στις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει ημερολογιακά με την «Πορεία στην Ρώμη».

Ο ελληνικός στρατός έκανε αυτό που δεν έκαναν οι Ιταλοί το 1922. Πυροβόλησε το «φασιστικό τσούρμο». Για μήνες ο ιταλικός στρατός πολεμούσε χωρίς να σημειώσει κάποια αξιόλογη επιτυχία, μέχρι που οι Γερμανοί τους έβγαλαν από την δύσκολη θέση. Η 28η Οκτωβρίου του 1940 ήταν η αρχή του τέλους για τον μύθο του «ανίκητου φασισμού». Έναν μύθο που έκανε το λάθος να πιστέψει ο ίδιος ο Μπενίτο Μουσολίνι, πληρώνοντας το στο τέλος ακριβά.





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

«Βόμβα» από το Ειρηνοδικείο: Αποφάσισε επιστροφή μέρους του δώρου Χριστουγέννων σε εργαζόμενους

Το Ειρηνοδικείο επιστρέφει το δώρο Χριστουγέννων σε έξι εργαζόμενους του δήμου Θεσσαλονίκης με μια απόφαση που ανατρέπει τα δεδομένα σχετικά με τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Συγκεκριμένα, αντισυνταγματική έκρινε την απόλυτη κατάργηση των δώρων και του επιδόματος αδείας το ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης έπειτα από την προσφυγή σε αυτό, έξι υπαλλήλων του δήμου Θέσσαλονίκης.

Το δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή τους και αποφάσισε να τους δοθούν τμήματα του δώρου και συγκεκριμένα 500 ευρώ για τα Χριστούγεννα και από 250 για το Πάσχα και την άδεια, ποσά που δίδονταν μετά τις πρώτες μνημονιακές περικοπές.

Τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα σταμάτησαν να χορηγούνται στους δημοσίους και δημοτικούς υπαλλήλους το 2013 .

Το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης έκρινε επίσης ότι ο δήμος Θεσσαλονίκης πρέπει να καταβάλλει στους έξι εργαζομένους του 2.000 ευρώ και επιπλέον 6% για τόκους, που αντιστοιχούν στα δώρα Χριστουγέννων του 2016 και 2017 για δώρο Πάσχα των ίδιων χρόνων 500 ευρώ στον καθένα και το ίδιο για επίδομα άδειας.




Πηγή seleo.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

NY Times: Πώς η κρίση έπληξε το «πληρωμένο σεξ» στην Ελλάδα

Οι ιερόδουλες της Ελλάδας έχουν πληγεί ιδιαιτέρως σκληρά από την οικονομική κρίση, όπως αναφέρεται σε εκτενές ρεπορτάζ των New York Times.

O κλάδος περνάει πολύ δύσκολη περίοδο, εξαιτίας της «χαμένης δεκαετίας» από την οικονομική κρίση του 2008 και μετά, η οποία έπληξε όλα τα επαγγέλματα. «Η κατάρρευση της οικονομίας και η άφιξη δεκάδων χιλιάδων μεταναστών έχουν ωθήσει ακόμα περισσότερες γυναίκες στην πορνεία- ακόμα και αν οι τιμές έχουν καταποντιστεί» υπογραμμίζεται σχετικά.

Στην Ελλάδα η πορνεία είναι νόμιμη μόνο στους καταγεγραμμένους νόμιμους οίκους ανοχής, ωστόσο η μεγάλη πλειονότητα των οίκων δεν είναι.

Όπως υπογραμμίζεται στο ρεπορτάζ, βάσει νόμου, ένας οίκος ανοχής πρέπει να έχει μια απόσταση τουλάχιστον 200 μέτρων από σχολεία, νοσοκομεία, εκκλησίες, παιδικούς σταθμούς και πλατείες, μεταξύ άλλων- ωστόσο εκ των πραγμάτων, δεδομένης της δόμησης στην Αθήνα, είναι πρακτικά αδύνατο να ακολουθείται αυτός ο κανόνας.

Σύμφωνα με τον Γρηγόρη Λάζο (καθηγητή εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου), μόλις οκτώ από τους 798 οίκους ανοχής που λειτουργούσαν τον Αύγουστο ήταν νόμιμοι. Οι αριθμοί από τις στατιστικές της αστυνομίας βέβαια κάνουν λόγο για λιγότερους από 300 οίκους ανοχής.

Με το θέμα της επίδρασης της κρίσης στην πορνεία έχει ασχοληθεί ο Γρηγόρης Λάζος. «Η πορνεία έχει αυξηθεί και αλλάξει, βασικά στο πλαίσιο του νέου πολιτικού, οικονομικού και πολτιιστικού περιβάλλοντος» σημειώνει σχετικά. Όπως έχει διαπιστώσει, στην Αθήνα ο αριθμός των ιερόδουλων έχει αυξηθεί 7% από το 2012, ωστόσο οι τιμές έχουν πέσει δραστικά, τόσο στον δρόμο όσο και στους οίκους ανοχής. «Το 2012, η τιμή ήταν κατά μέσο όρο 39 ευρώ» σε έναν οίκο ανοχής, «ενώ το 2017, μόλις 17- μία πτώση 56%».

Η πορνεία στον δρόμο είναι παράνομη, ωστόσο είναι συνηθισμένο γυναίκες να πωλούν σεξ στις άκρες των δρόμων. Αν και πολλές αρχίζουν λόγω οικονομικής ανάγκης, άλλες είναι θύματα trafficking, ή εξαναγκάζονται.

Πάντως, όπως τονίζεται στο ρεπορτάζ των New York Times… «το #MeToo δεν υπάρχει σε αυτό το δωμάτιο, με τον κόκκινο και μωβ φωτισμό, όπου οι γυναίκες είναι σιωπηλές και τα κορμιά τους είναι προς πώληση, και υπάρχει ένα τραπεζάκι με προφυλακτικά»…




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η σύλληψη, η δολοφονία και η συγκάλυψη

Σοκαρισμένοι παρακολουθήσαμε λεπτό προς λεπτό τα γεγονότα που συνέβησαν σήμερα στους Βουλιαράτες και είχαν ως αποτέλεσμα την εν ψυχρώ δολοφονία του Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα. Δυστυχώς με όσους ανθρώπους μιλήσαμε κατά την διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού μεταφέραμε την προσωπική μας άποψη πως θα “τον φάνε”. Όταν ενημερωθήκαμε για την σύλληψή χαρήκαμε αλλά και απορήσαμε ώσπου δυστυχώς λίγα λεπτά μετά μάθαμε πως τον δολοφόνησαν.

Έχουμε κάποια εύλογα ερωτήματα σχετικά με τα γεγονότα που θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας. Ερωτήματα που έχουν όλοι όσοι παρακολούθησαν τα γεγονότα και μας κάνουν να αμφισβητούμε αυτά που θέλει η Αλβανική αστυνομία και ο Αλβανός πρωθυπουργός να μας κάνουν να πιστέψουμε.

Οι πρώτες φωτογραφίες των δημοσιογράφων που βρέθηκαν άμεσα στο σημείο, μιας και θα παρακολουθούσαν την εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου στο στρατιωτικό νεκροταφείο, δεν έδειχναν κανένα περιπολικό να είχε δεχθεί σφαίρες.
Αφού “εμφανίστηκε” η φωτογραφία του περιπολικού, απορήσαμε πως γλύτωσαν οι αστυνομικοί από τα πυρά. Πως γλυτώνεις από κάποιον που σε σημαδεύει με καλάσνικοφ και πυροβολεί από τις δυο πλευρές του οχήματος; Αν είχε στρέψει το καλασνικοφ προς αυτούς τι τον εμπόδισε και δεν κατάφερε να τους σκοτώσει εάν αυτό πραγματικά επεδίωκε;




Όταν περικυκλώθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις και ανταπέδωσε τα πυρά δεν σκέφτηκε κανείς πως θα ξεμείνει από πυρομαχικά και η σύλληψη θα ήταν εύκολη υπόθεση; Ακόμη και εκεί αν ήθελε να σκοτώσει κάποιον αστυνομικό απ’ τους πολλούς δεν θα το είχε καταφέρει;

Γνωρίζουμε πως τα αλβανικά ΜΜΕ έχουν άμεση ενημέρωση από την αλβανική αστυνομία, για του λόγου το αληθές από τα πρώτα λεπτά είχε δημοσιευθεί το ονοματεπώνυμο και η φωτογραφία του Κωνσταντίνου απ’ όλες τις αλβανικές ιστοσελίδες και κανάλια. Όταν έφτασε στην σελίδα μας η πληροφορία πως τον συνέλαβαν, την ίδια πληροφορία επιβεβαίωσαν και τα αλβανικά ΜΜΕ που έγραψαν για την σύλληψη του πριν από μερικές ώρες δημοσιεύοντας και φωτογραφίες.




Λίγα λεπτά μετά την δολοφονία του οι σελίδες αυτές έχουν διαγραφεί ή έχει αλλάξει το περιεχόμενο και ο τίτλος και αντί για σύλληψη γράφει πως έπεσε νεκρός. Η μηχανή της google έχει συγκρατήσει αυτή την απόπειρα συγκάλυψης των γειτονικών ΜΜΕ και σας παραθέτουμε τις εικόνες.










Πως μια σύλληψη ξαφνικά έγινε δολοφονία; Πως τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης έπεσαν τόσο έξω; Είμαστε πεπεισμένοι πως κάποιοι άλλαξαν γνώμη τελευταία στιγμή για το φινάλε της τραγικής αυτής υπόθεσης, κάποιοι θεώρησαν πως μια σύλληψη δεν θα περνούσε το μήνυμα προς την Ελλάδα και την ελληνική μειονότητα.

Ο μόνος τρόπος να αποκατασταθεί η αλήθεια είναι να εξετάσουν το άψυχο σώμα του Κωνσταντίνου ιατροδικαστής και εμπειρογνώμονας από την Ελλάδα. Αυτοί θα μπορέσουν να δώσουν σαφή απάντηση για τα πραγματικά αίτια του θανάτου.

Η τελευταία ανάρτηση του Κωνσταντίνου στο facebook.





Πηγή  himara.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η σύζυγος του Παπαντωνίου ξεσπά από το κελί: Ο άντρας μου είναι ένας τζέντλεμαν (Video)

Για έκτη μέρα βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα των φυλακών Κορυδαλλού η σύζυγος του Γιάννου Παπαντωνίου, Σταυρούλα Κουράκου.

Η Σταυρούλα Κουράκου, μέσα από τις φυλακές, μίλησε για τον Γιάννο Παπαντωνίου, χαρακτηρίζοντάς τον ως έναν «ακέραιο άνθρωπο». Επίσης, χαρακτήρισε ως ανακρίβειες όσα έχουν ειπωθεί.

«Ειπώθηκαν πολλές ανακρίβειες. Δεν υπάρχει πισίνα στο σπίτι. Ήταν ένα μειονεκτικό οικόπεδο 300 τετραγωνικών. Όταν το πήραμε δεν ήταν καν διαμορφωμένη περιοχή. Έγινε σιγά-σιγά», δήλωσε σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Μαζί σου».

«Απορώ πώς βρεθήκαμε εδώ, δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο. Όλα είναι 'είπε ο ένας, είπε ο άλλος'. Δεν υπάρχει ούτε μία απόδειξη και μας στέλνουν στη φυλακή, ενώ έχουμε συνεργαστεί απολύτως με τις αρχές. Έχουμε δώσει τη συγκατάθεσή μας να ανοίξουν οι λογαριασμοί και στο τέλος θα φανεί η αλήθεια. Δεν έχω τι άλλο να σας πω. Είμαι συντετριμμένη σαν άνθρωπος. Έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη», πρόσθεσε.

«Ούτε κακία έχω, ούτε θυμό προς όλο το σύστημα. Αυτό που έχω μέσα μου, είναι αγάπη για τα παιδιά μου, για την οικογένειά μου και αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο», ανέφερε.

Στη συνέχεια, επισήμανε: «Είναι τραγικά όλα αυτά συμβαίνουν. Ο Γιάννος Παπαντωνίου είναι ένας ακέραιος άνθρωπος. Έχει ασκήσει διοίκηση αξιοκρατικά. Ποτέ δεν μπήκε σε τέτοιες διαδικασίες και πάντα έλεγαν για αυτόν: 'Ο εύπορος τι δουλειά έχει στο ΠΑΣΟΚ;' Ποτέ δεν μπήκε σε τέτοιες συνδιαλλαγές. Ο Γιάννος Παπαντωνίου είναι μια προσωπικότητα, που δεν μπορεί κανείς, ακόμη και σήμερα να την ξεπεράσει. Είναι αξεπέραστος. Είναι ένας κύριος. Ένας τζέντλεμαν. Στάθηκε στα παιδιά μου. Τα παιδιά μου, ακόμα και με όλα αυτά που τραβάμε τον έχουν πολύ ψηλά. Αυτό κάτι σημαίνει... Δεν μπορεί κανείς να τον τραυματίσει τον Γιάννο».

«Πάντα με μέτρο λειτουργήσαμε σε όλη μας τη ζωή και δεν προκαλέσαμε. Τουλάχιστον ένας Γιάννος Παπαντωνίου, εάν αυτά ήταν προϊόν συνδιαλλαγής, ή άλλης πηγής, θα μπορούσε να μην τα βάλει σε τράπεζες. Αλλά τα λεφτά αυτά, όλα φαίνονται. Το είπα και στην ανακρίτρια»,τόνισε.

Σε ερώτηση γιατί δεν έβγαλαν στο εξωτερικό τα χρήματα με νόμιμο τρόπο, απάντησε: «Βεβαίως υπάρχει παρατυπία. Αλλά αυτό που μας κατηγορούν, είναι αδιανόητο. Δεν μπορούσε ποτέ να πάει το μυαλό μας σε κάτι τέτοιο».







Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Στους δρόμους οι μαθητές ενάντια στις «διπλές Πανελλαδικές» - Ένταση και επεισόδια στο Σύνταγμα (Photos)



Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κατέληξε το κυρίως σώμα της μεγάλης μαθητικής διαδήλωσης που ξεκίνησε λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι από τα Προπύλαια.

Με συνθήματα ενάντια στις προωθούμενες αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, εκατοντάδες μαθητές διαδήλωσαν προς τη Βουλή και στη συνέχεια, μέσω της λεωφόρου Συγγρού, έφτασαν στο Πάντειο όπου πραγματοποίησαν συνέλευση.

Ένταση επικράτησε όταν, καθώς η διαδήλωση εισερχόταν στην πλατεία Συντάγματος, ομάδα ατόμων με καλυμμένα χαρακτηριστικά αποκόπηκε από το κυρίως σώμα της πορείας και επιτέθηκε στις δυνάμεις των ΜΑΤ που βρίσκονταν μπροστά στη Βουλή, στη συμβολή των οδών βασιλίσσης Αμαλίας και βασιλίσσης Σοφίας, εκτοξεύοντας αντικείμενα, με την αστυνομία να απαντά κάνοντας χρήση χημικών.





Για αρκετή ώρα επικράτησε ένταση μπροστά στη Βουλή, ενώ, μετά από εκτεταμένη επίθεση των ΜΑΤ, τα επεισόδια μεταφέρθηκαν στο ύψος των στηλών του Ολυμπίου Διός. Για αρκετή ώρα σημειώνονταν οδομαχίες, με νεαρούς να εκτοξεύουν πέτρες και άλλα αντικείμενα προς τις δυνάμεις των ΜΑΤ που απαντούσαν κάνοντας χρήση χημικών.

Μικροφθορές σημειώθηκαν σε στάσεις λεωφορείων και φωτεινούς σηματοδότες, ενώ για αρκετή ώρα διακόπηκε η κυκλοφορία στους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν σε τουλάχιστον τρεις προσαγωγές. Οι μαθητές υποστηρίζουν ότι οι προωθούμενες αλλαγές και κυρίως η συμπλήρωση του Μηχανογραφικού στη δευτέρα Λυκείου, οπότε και θα δηλώνονται 10 σχολές προτίμησης που δε θα μπορούν να τροποποιηθούν, θα εντείνουν την παραπαιδεία και την πίεση στους ίδιους και τις οικογένειες τους.





Συγκεκριμένα, σε σχετική ανακοίνωση-κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών Αθήνας στο συλλαλητήριο, αναφέρεται ότι με τις προωθούμενες αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση:

«Θα μας βάζουν να δίνουμε περισσότερες εξετάσεις: Καταργούν τις ενδοσχολικές και ουσιαστικά βάζουν πανελλαδικές x 2. Δηλαδή να δίνουμε και πανελλαδικές και εξετάσεις ανά δήμο ή περιφέρεια με θέματα και δυσκολία πανελλαδικού επιπέδου, ακόμα και για να πάρουμε το απολυτήριο.

- Θα μας φορτώνουν με περισσότερο άγχος, τρέξιμο και παπαγαλία αφού το ζητούμενο στο σχολείο που φτιάχνουν δεν θα είναι να πάρουμε γνώσεις, αλλά να μάθουμε τα SOS και να κυνηγάμε βαθμούς.



Ήδη οι φροντιστηριάρχες τρίβουν τα χέρια τους και ευχαριστούν την κυβέρνηση που θα γεμίσει κι άλλο τα πορτοφόλια τους από τις τσέπες των γονιών μας.

- Θα μας στερούν πολύτιμες γνώσεις για τη ζωή μας. Και επίσημα πια στόχος του σχολείου δεν θα είναι να μας δίνει τα εφόδια που χρειαζόμαστε για να γίνουμε ολοκληρωμένοι άνθρωποι άσχετα από το επάγγελμα που θα κάνουμε. Φτιάχνουν ένα σχολείο που και με τη βούλα του νόμου θα μας στερεί το δικαίωμα να μάθουμε όσα είναι χρήσιμα για τη ζωή μας και θα μας αντιμετωπίζει σαν μέσους όρους βαθμολογιών.

-Θα μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό για να πάρουμε σοβαρές αποφάσεις για τη ζωή μας από πιο νωρίς και με λιγότερες επιλογές. Και όλα αυτά σε ένα σχολείο που θα μας κοιτάει περισσότερο στην τσέπη».



Στην κινητοποίηση συμμετείχαν και φοιτητές που εναντιώνονται στις ρυθμίσεις του υπ. Παιδείας για τη τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ αντίστοιχες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες πόλεις της χώρας.















Πηγή



Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η Αριστέα, ο Γιάννος, ο Σταύρος, ο Βαγγέλης, ο Αλογοσκούφης και η αριστεροσύνη

Mε την τολμηρότερη και εντιμότερη Ελληνίδα δημοσιογράφο, στην ιστορία της δημοσιογραφίας διατηρούσαμε πάντα μια στενή αδελφική σχέση.

Της προτείναμε αρκετές φορές να εργαστεί και στις εφημερίδες που μας "πέρναγε", αλλά πίστευε ότι στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και στον ΣΚΑΙ λόγω της προσωπικής φιλίας που είχε με τους ιδιοκτήτες δεν θα είχε ποτέ πρόβλημα παρεμβάσεων, είχαν οικονομική άνεση, υπήρχε δεδομένη "εγκυρότητα" και το ανέβαλε με τη φράση: "αμα φύγω απο δω Γιάννη μου... Αλλά δε θα φύγω..."

Βρέθηκε στο "εδώλιο" στα δικαστήρια με κυνηγό τον Σταύρο Ψυχάρη για όσα έγραφε και έλεγε στους Αλαφούζους για τα εξοπλιστικά, για τον Γιάννο, τον Ακη, τον Ψυχάρη κλπ.
Απευθύνθηκε στους διάσημους για την αριστεροσύνη τους φίλους της στη δημοσιογραφία για να την στηρίξουν απέναντι στον Ψυχάρη.

Μάρτυρας εν τέλει δίπλα της ήταν ένας.

Η αφεντιά μας.

Και στον πρώτο βαθμό τον τσακίσαμε και το δικαστήριο του έβαλε και μια τεράστια δικαστική αποζημίωση.

Φρύαξε το σύστημα των Ψυχαροπρετεντερ κλπ...

Στο δεύτερο βαθμό που δεν επιτρέπονται μάρτυρες ο Ψυχάρης προσκόμισε δυο καταθέσεις με τις οποίες κέρδισε μια δίκη που δεν έπρεπε ΠΟΤΕ να κερδίσει. Μάρτυρές του ήταν ο Αλογοσκούφης και ο Μειμαράκης...

Ουδείς απο το σύστημα δημοσιογραφίας και πολιτικής  την στήριξε. ΟΥΔΕΙΣ! Και έφυγε απο τη ζωή αηδιασμένη με τους Αλαφούζους και την διάσημη αριστεροσύνη.

Στο πλευρό της ο Χάρης Οικονομόπουλος, η Μάνια Τεγοπούλου, ο Χάρης Μπότσαρης(συγκατηγορούμενός της...) και η αφεντιά μας, εκτός των συγγενών της.

Τότε περίσσευαν τα χτυπήματα στην πλάτη και τα γελάκια του Γιάννου με τους προαναφερόμενους πολιτικούς και γενικά των δυο κομμάτων εξουσίας και κάθε τόσο ο Γιάννος τά λεγε ανενόχλητος σε εκπομπές του ΜΕΓΚΑΤσάνελε, του ΑΝΤΕΝΝΑ, της τότε ΕΡΤ κλπ.

Τότε έκαναν πως δεν ήξεραν τον Μισέλ ζοσράν, τα καρφώματά του για τις μίζες, αν και εμείς το γράφαμε κάθε εβδομάδα και η Αριστέα με το Χάρη Μπότσαρη και μαζί μας σε εκπομπές το φώναζαν συχνά-πυκνά.

Σήμερα ιδού τι έγραψαν για όλα αυτά και την αείμνηστη (είχε μα κάποιον απο δαύτους καλημέρα;) Αριστέα και το Γιάννο:

Η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» προκαλούσε πάταγο τον Σεπτέμβριο του 2005 αποκαλύπτοντας το σκάνδαλο «Thales» -ενός γαλλικού κολοσσού στον τομέα της αεροναυτιλίας, των ηλεκτρονικών, των επικοινωνιών και του Διαστήματος, με δραστηριότητες σε 30 χώρες και με 55.000 εργαζόμενους και με ετήσιο τζίρο 10,3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Thales Engineering and Consulting (THEC- θυγατρική της Thales), Μισέλ Ζοσράν, έχει δώσει συνέντευξη στη Le Monde, αποκαλύπτοντας σειρά σκανδάλων της Thales. O Ζοσράν είχε απολυθεί τον Ιανουάριο του 2004 από την εταιρεία, κατηγορούμενος για δωροδοκία δημοτικών συμβούλων στην Νίκαια προκειμένου να αναλάβει η εταιρεία του το έργο του τραμ στην γαλλική αυτή πόλη. Ο δικαστής της Νίκαιας Κριστιάν Γκερί διέταξε έρευνα για το έργο του τραμ που ξεκίνησε το 2002 από την Thales. H έρευνα ήταν συντριπτική για την ηγεσία της Thales και ο δικαστής Γκερί εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία η εταιρεία είχε δώσει μίζες για να εξασφαλίσει την ανάληψη του έργου. Αντιμέτωπος με την ποινική δίωξη ο Ζοσράν αποφασίζει να μιλήσει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η περίπτωση του τραμ της Νίκαιας είναι μόνο ένα μικρό παράδειγμα των πρακτικών που ισχύουν στο γιγάντιο τομέα της ηλεκτρονικής άμυνας.

Μάλιστα, ο Ζοσράν προφυλακίστηκε για τέσσερις μήνες, αν και μετά την απόλυσή του προσελήφθη στην EADS -ανταγωνίστρια εταιρεία της Thales

Για να ελαφρύνει προφανώς τη θέση του, ο Ζοσράν υποχρεώθηκε να αποκαλύψει σειρά σκανδάλων, όταν η Γαλλική Υπηρεσία Οικονομικού Εγκλήματος εντόπισε πολλά εικονικά τιμολόγια και περίεργες διαδρομές χρημάτων σε λογαριασμούς offshore εταιρειών αλλά και σε αλλοδαπούς πολιτικούς. Ο Ζοσράν ομολόγησε ότι η εταιρεία του έδινε μίζες έως και 2% του ετήσιου τζίρου της για να εξασφαλίζει συμβόλαια τόσο στη Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες -από τις Φιλιππίνες ως την Αργεντινή και την... Ελλάδα.

Οι αποκαλύψεις του Μισέλ Ζοσράν προκάλεσαν την έναρξη προκαταρκτικής έρευνας από την εισαγγελία του Παρισιού, που ανέθεσε τον φάκελο στην εθνική Υπηρεσία Οικονομικού Εγκλήματος. Η μαραθώνια ανάκριση επί εβδομάδες του Ζοσράν έριξε άπλετο φως σε ένα πολυδαίδαλο σκάνδαλο. Όπως έγραψε η Le Monde τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Ζοσράν αποκάλυψε ότι δόθηκαν μίζες για την εξασφάλιση περίπου 100 συμβολαίων στη Γαλλία και στο εξωτερικό. «Μίζες για αγορές λεωφορείων στο Μπορντό και στο Ρεινιόν, για εξοπλισμό νοσοκομείων στο Τουρ, αμυντικές συμβάσεις στην Ελλάδα, την Αργεντινή και την Ασία. Όλα είχαν γίνει με καταβολή δωροδοκίας» έγραφε η γαλλική εφημερίδα. Τεράστια ποσά από τα «μαύρα ταμεία» κατέληξαν σε λογαριασμό στο Γιβραλτάρ και άλλα χρήματα κατευθύνθηκαν σε λογαριασμό της Ελβετίας, αφού πρώτα πέρασαν από θυγατρική της «Thales» στο Καμερούν απ΄ όπου εξεδόθη εικονικό τιμολόγιο για λιβανέζικη εταιρεία.

Ο Ζοσράν αποκάλυψε, ακόμη, απάτες με ευρωπαϊκά κονδύλια, υπεξαίρεση σε σχέση με τα προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας στην Καμπότζη και το Τόγκο –σύμφωνα με τον ίδιο μάλιστα η Thales είχε παραβιάσει το εμπάργκο του ΟΗΕ για να δώσει στρατιωτικό εξοπλισμό στον Σαντάμ Χουσεΐν.

Η Thales κατέθεσε τότε μήνυση κατά της Le Monde και του Ζοσράν για συκοφαντική δυσφήμηση. Το τμήμα επικοινωνιών του Thales επισήμανε ότι «οι κατηγορίες αυτές έγιναν από έναν πρώην επικεφαλής θυγατρικής της εταιρείας, ο οποίος απολύθηκε από τον όμιλο για παρατυπίες σε σύμβαση κατασκευής τού τραμ της Νίκαιας». Όπως έγραψε τότε η Liberation, «η υπόθεση Ζοσράν αναβίωσε αμέσως την παλιά εχθρότητα μεταξύ των δύο αμυντικών βιομηχανιών, της Thales με την EADS. Ο Ζοσράν είχε εγκαταλείψει την Thales τον Δεκέμβριο του 2004 και προσχώρησε στην EADS στις αρχές του 2005. Η ΕΑDS δεν τον απέλυσε μετά την αποφυλάκισή του, όμως ο Ζοσράν δηλώνει ότι η ΕΑDS του ζήτησε προ διμήνου να φύγει από τη Γαλλία, λέγοντας του ότι η παραμονή του στη χώρα είναι επικίνδυνη. Η συνέντευξη τού Ζοσράν στη Le Monde ανάγκασε πάντως και τους δύο έμπορους όπλων να αντιδράσουν υποβάλλοντας μήνυση για δυσφήμιση και οι δύο, καθώς υπονομευόταν το σύνολο της γαλλικής βιομηχανίας.

Στις αρχές Οκτωβρίου 2005, η γαλλική Liberation δημοσιεύει αποσπάσματα της κατάθεσης Ζοσράν, ο οποίος κάνει λόγο για συμβόλαιο εκσυγχρονισμού των ελληνικών φρεγατών το διάστημα 2002-2003. Η Thales είχε χάσει τότε το συμβόλαιο για την ανάληψη της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 που το πήρε αμερικανική εταιρία SΑΙC που πήρε τη μερίδα του λέοντος του συστήματος C-4-I.

Όπως ανέφερε στην κατάθεσή του ο Ζοσράν -σύμφωνα πάντα με τη Liberation-, «το 2002-2003 επισκέφθηκα την Ελλάδα πολλές φορές, οπότε και είχα συναντήσεις με τον πρόεδρο της Thales Ελλάδος, τον κύριο P. O πρόεδρος μού είπε ότι έπρεπε να προβλέψει προμήθεια ύψους 7-10% για τον Έλληνα υπουργό Άμυνας. Δυστυχώς, η αμερικανική εταιρεία, με την υποστήριξη του ίδιου του Ντικ Τσένι, εξασφάλισε το συμβόλαιο. Σύμφωνα με τον κ. P. χάσαμε το συμβόλαιο επειδή «ποτίσαμε» πολύ χαμηλά, ενώ οι Αμερικανοί «στόχευσαν» τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και τον πρωθυπουργό. Στο προηγούμενο συμβόλαιο για φρεγάτες, είχε επιτευχθεί συμφωνία με τον ίδιο τον Έλληνα υπουργό Αμυνας».

Τον Νοέμβριο του 2002 το ΚΥΣΕΑ είχε αποφασίσει εξαγορές εξοπλιστικών προγραμμάτων συνολικού κόστους 2,1 δισ. ευρώ και ίσης αξίας αντισταθμιστικά. Ανάμεσα σ΄ αυτά ήταν τα ελικόπτερα «NH-90» και η αναβάθμιση 6 φρεγατών με συνεργασία των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και της Thales. Υπουργός Εθνικής Άμυνας ήταν τότε ο Γιάννος Παπαντωνίου που είχε διαδεχτεί τον Άκη Τσοχατζόπουλο

Η εφημερίδα «Καθημερινή» και η αείμνηστη συνάδελφος Αριστέα Μπουγάτσου είχαν αποκαλύψει τότε ότι «ο τότε αρχηγός του ΓΕΝ Αντ. Αντωνιάδης, είχε στείλει τρισέλιδο non paper στον υπουργό με τίτλο: "Σκοπιμότης ναυπήγησης νέων φρεγατών αντί του εκσυγχρονισμού των 6 φρεγατών"».

Τα όσα γράφει ο αρχηγός του ΓΕΝ είναι καταλυτικά. Αναφέρει: «Με τα δεδομένα που προέκυψαν μετά τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις πρέπει να θεωρηθεί ως επιχειρησιακά μη αποδεκτή και οικονομικά αρκετά δαπανηρή, για το αποδιδόμενο όφελος, λύση που δεν ικανοποιεί τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Π.Ν.».

Μικρογραφία
Στα σχέδια του Γιάννου Παπαντωνίου, για εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου S,  είχε αντιδράσει έντονα ο τότε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναύαρχος Αντώνης Αντωνιάδης.

Προηγουμένως ο κ. Αντωνιάδης χαρακτηρίζει το κόστος δυσανάλογα υψηλό (381,5 εκατ. ευρώ ή 130 δισ. δρχ.) σε σχέση με το αποτέλεσμα και επισημαίνει: «Έχει μεγάλη διάρκεια -79 μήνες από την υπογραφή της σύμβασης με αναμενόμενο πέρας στα τέλη του 2009- και δεν παρέχεται η ευκαιρία ικανοποιητικής απόσβεσης της επένδυσης στον υπόλοιπο επιχειρησιακό βίο των πλοίων, ο οποίος περιορίζεται δραστικά από την αναμενόμενη διακοπή μεταξύ 2012-2015 της υποστήριξης των K/B RIM 7M/P μέχρι διακοπής αυτού έως το 2017».

Και συνεχίζει: «H διεθνής πρακτική που ακολουθείται σε προγράμματα EMZ πλοίων περιορίζεται στον εκσυγχρονισμό- αντικατάσταση επιλεγμένων συστημάτων, ώστε αυτά να εξακολουθούν να υποστηρίζονται και να είναι λειτουργικά και αξιόπιστα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας. Στην περίπτωση του εκσυγχρονισμού των φρεγατών "S" περί το τέλος του προγράμματος (2009) τα πλοία θα διάγουν το 30ό έτος της ηλικίας τους και θα χαρακτηρίζονται από περιορισμένο υπόλοιπο επιχειρησιακό βίο».

Ο τότε αρχηγός του ΓΕΝ προτείνει εκσυγχρονισμό αξίας 25 δισ. δρχ., δίχως να αλλαχθούν τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά των φρεγατών, και καταλήγει ότι: «Επιμένοντας για εκσυγχρονισμό μέσης ζωής των "S" εισπράττεται από το Πολεμικό Ναυτικό ελάχιστη ωφέλεια έναντι μεγάλου κόστους. Για τον λόγο αυτό εκτιμάται ότι τα χρήματα του EMZ θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για τη χρηματοδότηση ενός προγράμματος ναυπήγησης νέων φρεγατών».

Με τη διαφωνία, λοιπόν, του ΓΕΝ, που στη συνέχεια διεμβολίσθηκε, το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε έναν πανάκριβο πλην μάταιο εκσυγχρονισμό. Ποιος ωφελήθηκε;

Έτσι στις 12 Φεβρουαρίου 2003 υπεγράφη η σύμβαση 010B/03 για τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής 6 φρεγατών (συν 2 option) ύψους 381.578.580 ευρώ με την ελληνική συμμετοχή να ξεπερνά το 11,2% και το 88,8% να περνάει στη γαλλοολλανδική σύμπραξη, καθώς η Thales είχε εξαγοράσει τη Hollandse Signaalapparten.

Ο τότε υπουργός Άμυνας Γιάννος Παπαντωνίου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε, έκανε λόγο για «σκευωρία που κατέρρευσε από το ίδιο το κείμενο της κατάθεσης τού καταγγέλλοντος και κατηγορούμενου Ζοσράν», και για «συκοφαντία από ένα πρώην υπάλληλο που κατηγορείται για διαφθορά» και είπε ότι έχει «ζητήσει από ένα πολύ γνωστό γαλλικό δικηγορικό γραφείο να προχωρήσει αμέσως σε όλα τα νόμιμα ένδικα μέσα για να προστατεύσει την αλήθεια και το πρόσωπό μου».





Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ο κινέζικος δράκος, το λιμάνι του Πειραιά, η Ελλάδα και η Δύση

Η κυβέρνηση Τσίπρα, ακολουθώντας τα βήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων, επιβεβαίωσε νωρίς την αμοιβαία επιλογή για στρατηγική συνεργασία με το Πεκίνο. Το λιμάνι του Πειραιά είναι το κέντρο αυτής της συνεργασίας. Για τους Κινέζους η Ελλάδα έχει μεγάλη γεωοικονομική αξία, λόγω της γεωγραφικής θέσης της και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι μέλος της ΕΕ.

Η κινέζικη πλευρά θεωρεί τον Πειραιά την απόληξη του θαλάσσιου “δρόμου του μεταξιού” και την ιδανική πύλη για το εξαγωγικό εμπόριό της προς τις ευρωπαϊκές αγορές. Πύλη που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία μετά τη διεύρυνση της διώρυγας του Σουέζ. Ειδικά για τα κοντέινερ με περιεχόμενο εμπορευμάτων αξίας πάνω από 300.000 ευρώ ο Πειραιάς συμφέρει πάρα πολύ σε σύγκριση με την εκφόρτωση στα μεγάλα λιμάνια του Ρότερνταμ και του Αμβούργου. Αφενός ρίχνει σημαντικά το κόστος, αφετέρου μειώνει περίπου κατά 10 ημέρες τον χρόνο παράδοσης των εμπορευμάτων.


Προϋπόθεση είναι, βεβαίως, να εκσυγχρονισθεί η σιδηροδρομική σύνδεση του Πειραιά με τη Βουδαπέστη μέσω Σκοπίων και Σερβίας. Αλλά και έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα, το λιμάνι του Πειραιά αναδεικνύεται σε διαμάντι για την Cosco. Ας σημειωθεί ότι ο όμιλος αντλεί ένα σημαντικό μέρος των συνολικών του εσόδων από την εδώ δραστηριότητά του. Το ποσοστό αυτό ανεβαίνει.

Στόχος του κινέζικου κολοσσού είναι να μετατρέψει τον Πειραιά και σε βάση για μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας. Επίσης, σκοπεύει να πραγματοποιήσει επενδύσεις για την αναβάθμιση των υποδομών αποθήκευσης και διακίνησης κοντέινερ που θα μετατρέψουν τον Πειραιά στο κορυφαίο λιμάνι του είδους στη Μεσόγειο. Επενδύσεις θα γίνουν και στη ναυπηγο-επισκευαστική ζώνη που βρίσκεται στον χώρο του λιμανιού, αλλά και για την επέκταση του car terminal με στόχο η χωρητικότητα να ανέλθει στα 20.000 οχήματα. Στον χώρο του λιμανιού προγραμματίζεται να κατασκευαστούν εκθεσιακό κέντρο και πολυτελές ξενοδοχείο.

Δικό τους εμπορευματικό κέντρο

Οι Κινέζοι δημιουργούν στο λιμάνι του Πειραιά το δικό τους εμπορευματικό κέντρο και τη δική τους ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Θεωρούν, ωστόσο, το Θριάσιο συνέχεια του λιμανιού και με αυτή την έννοια ενδιαφέρονται. Για την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα και για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά προς το παρόν τουλάχιστον εκδηλώνουν θεωρητικό και μελλοντικό ενδιαφέρον.

Η ελληνική πλευρά θα ήθελε να δημιουργηθεί στο Θριάσιο και γραμμή παραγωγής για τη συναρμολόγηση κινέζικων προϊόντων. Το κίνητρο για τις κινέζικες εταιρείες είναι ότι μπορούν τα προϊόντα τους να αποκτήσουν το υψηλής αξίας brand name “made in EU” εάν η προστιθέμενη αξία στην Ελλάδα είναι από 20-40% (ανάλογα με το προϊόν), ή τουλάχιστον “assembled in EU”.

Συναρμολογώντας τα προϊόντα τους στην Ελλάδα μεγάλες κινέζικες εταιρείες μπορούν να τα διοχετεύουν ευκολότερα και γρηγορότερα στις ευρωπαϊκές αγορές και βεβαίως να περιορίζουν το κόστος μεταφοράς και αποθήκευσης. Αυτό αντιστοιχεί σε εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων τον χρόνο.

Αυτός είναι ο λόγος που οι Κινέζοι ενδιαφέρονται για το Θριάσιο. Ενδιαφέρονται, όμως, με τους δικούς τους όρους. Ουσιαστικά θέλουν να εγκαταστήσουν εκεί μία ειδική οικονομική ζώνη με ειδικό φορολογικό καθεστώς και με ειδικό εργασιακό καθεστώς. Παράγοντας της αγοράς που γνωρίζει από πρώτο χέρι τους Κινέζους μας είπε ότι «είναι σκληροί εργοδότες», ότι «τα θέλουν όλα και πως κάθε σύμβαση είναι σκαλοπάτι για να διεκδικήσουν περισσότερα». Η ιστορία της Cosco στον Πειραιά το επιβεβαιώνει. Το ίδιο και η αναφορά του προέδρου της στον Τσίπρα για τον περιορισμό των απεργιών, όταν είχαν συναντηθεί στην Κίνα το 2016.

Μακροπρόθεσμοι παίκτες

Σύμφωνα με παράγοντα της αγοράς η Αθήνα πρέπει να βάλει δυναμικά στο τραπέζι τη διοχέτευση κινεζικού τουριστικού ρεύματος προς την Ελλάδα και μάλιστα από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο που οι ελληνικές τουριστικές υποδομές υπολειτουργούν ή κλείνουν. Αυτό είναι δυνατόν, επειδή για τους Κινέζους η Ελλάδα είναι ελκυστικός προορισμός κυρίως για την ιστορία και τα μνημεία της.

Τόσο οι Αμερικανοί όσο και το ευρωιερατείο δεν βλέπουν με καλό μάτι την κινέζικη οικονομική διείσδυση. Στο πλαίσιο αυτό δεν βλέπουν με καλό μάτι και την προοπτική η ελληνοκινέζικη οικονομική συνεργασία να αποκτήσει στρατηγικό χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν μπορούν να εγείρουν εμπόδια.

Αν και οι Κινέζοι κάνουν ό,τι μπορούν για να δείξουν πως κινούνται αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια και πως δεν έχουν βλέψεις πολιτικής επιρροής στην Ευρώπη, αυτό δεν ισχύει. Πιστεύουν βαθιά ότι είναι η ανερχόμενη υπερδύναμη και ενδιαφέρονται πολύ να αποκτήσουν ερείσματα. Επειδή, όμως, είναι μακροπρόθεσμοι παίκτες, δεν βιάζονται και πολύ περισσότερο δεν κάνουν άγαρμπες κινήσεις για να μην προκαλέσουν αντιδράσεις. Έχουν συνείδηση πως η Ευρώπη δεν είναι Αφρική, όπου έχουν βάλει πολύ γερά το πόδι τους, εξασφαλίζοντας μακροπρόθεσμες συμβάσεις και για την αγορά πρώτων υλών και για την προμήθεια αγροτικών προϊόντων που παράγονται ειδικά γι’ αυτούς.

Η Αθήνα, η οποία μόλις εξήλθε από τα διαδοχικά Μνημόνια, αλλά σε μεγάλο βαθμό παραμένει αλυσοδεμένη, λόγω των δημοσιονομικών και άλλων δεσμεύσεων που της έχουν επιβληθεί από τους δανειστές, δεν έχει λόγο να ανησυχεί από την ενίσχυση της κινεζικής οικονομικής παρουσίας στην Ελλάδα. Όχι μόνο, επειδή έχει ζωτική ανάγκη από ξένες επενδύσεις, αλλά και επειδή θεωρεί θετικό οτιδήποτε μπορεί έστω και λίγο να περιορίσει την εξάρτησή της από το ευρωιερατείο.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Υπόθεση Παπαντωνίου: Η διαφθορά υπονομεύει την εθνική ασφάλεια

Η υπόθεση που οδήγησε στην προφυλάκιση του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννου Παπαντωνίου έχει πάμπολλες προεκτάσεις. Δεν θα σταθώ στα προφανή, δηλαδή τη σκοπιμότητα της χρονικής συγκυρίας, ούτε στο ύψος του ποσού, για το οποίο κατηγορείται ο κ. Παπαντωνίου. Πέραν της ηθικής διάστασης του ζητήματος, υπάρχουν και πρακτικές συνέπειες. Αυτές συνδέονται άμεσα με το αξιόμαχο του Πολεμικού Ναυτικού και κατ’ επέκταση τη στρατιωτική και διπλωματική ισχύ της χώρας.

Το διαφαινόμενο σκάνδαλο αφορά στην περίοδο που ο κ. Παπαντωνίου ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας και συγκεκριμένα την εποχή του συμβολαίου για τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου S. Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ο κ. Παπαντωνίου διέθετε δίκτυο λογαριασμών και υπολογαριασμών και φέρεται ότι σε αυτούς κατέληξαν μεγάλα ποσά, τα οποία οι ανακριτικές αρχές συνδέουν με το εξοπλιστικό πρόγραμμα των φρεγατών. Η ζημιά για το δημόσιο είναι πολύ μεγάλη.

Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει 14 κύριες μονάδες επιφανείας, δηλαδή φρεγάτες. Απ’ αυτές οι 4 είναι τύπου ΜΕΚΟ ΗΝ και οι υπόλοιπες 10 τύπου S. Οι πρώτες είναι σχετικά σύγχρονα πλοία, διαμορφωμένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού και ναυπηγημένα σε συνεργασία με ελληνικά ναυπηγεία. Η ανωτερότητά τους απέναντι στις τύπου S έγκειται επιγραμματικά, στη χρήση του βλήματος ESSM από κάθετο εκτοξευτή MK41, στην ύπαρξη 2 CIWS τύπου phalanx, καθώς και στα ανώτερα ηλεκτρονικά συστήματα και αισθητήρες.

Συγκρίσεις που προβληματίζουν
Όσον αφορά τις φρεγάτες τύπου S εκσυγχρονισμένες και μη, η αντιαεροπορική και αντιβληματική τους άμυνα βασίζεται αποκλειστικά σε έναν οκταπλό εκτοξευτή sea-sparrow, τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, καθώς και σε ένα σύστημα εγγύς άμυνας (CIWS), επίσης τύπου Phalanx. Ουσιαστικά, o περίφημος εκσυγχρονισμός προσέθεσε στις φρεγάτες μόνο συστήματα παθητικής άμυνας (αερόφυλλα), καθώς και νέο σύστημα διαχείρισης μάχης, χωρίς να βελτιώνει κανένα από τα κύρια οπλικά συστήματα και τους αισθητήρες.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι προτάθηκε η αναβάθμιση του οκταπλού εκτοξευτή, ώστε αυτός να μπορέσει να αξιοποιήσει τα βλήματα ESSM, αλλά εν τέλει αυτή η αλλαγή ακυρώθηκε. Μοιραία, οι 6 εκσυγχρονισμένες φρεγάτες, συνεχίζουν να έχουν μειωμένη επιβιωσιμότητα, ειδικά ενάντια σε επιθέσεις κορεσμού. Όσον αναφορά τις μη αναβαθμισμένες φρεγάτες, φλερτάρουν με την πλήρη επιχειρησιακή απαξίωση.

Από την άλλη πλευρά, το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό ενσωμάτωσε στον εκσυγχρονισμό των 8 φρεγατών τύπου G τον εκτοξευτή MK41, σε συνδυασμό με το νέο σύστημα διαχείρισης μάχης τουρκικής προέλευσης GENESIS. Επίσης, αντικατέστησε το ραντάρ εναέριας έρευνας, καθώς και το σόναρ των φρεγατών. Εάν προσθέσουμε και τις νέες ναυπηγήσεις, το χάσμα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Εν κατακλείδι, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό υστερεί ποιοτικά και ποσοτικά (14 προς 19) σε κύριες μονάδες επιφάνειας.

Τα, διόλου αμελητέα, πλεονεκτήματα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού συνίστανται στις 5+2 τορπιλοπυραυλάκατους Ρουσέν με τους Exocet block 3 και με το αντιαεροπορικό-αντιβληματικό σύστημα RAM καθώς και στα υπερσύγχρονα υποβρύχια U214. Αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, όμως, οι πλέον σύγχρονες μονάδες επιφανείας του να είναι τορπιλοπυραυλάκατοι, με τους φυσικούς περιορισμούς τους λόγω μικρού εκτοπίσματος.

Οι καταστροφικές συνέπειες της διαπλοκής
Εδώ λοιπόν έγκειται η ουσία. Η συναλλαγή του τότε υπουργού Άμυνας με την εταιρεία THALES, παρά την αντίθεση του τότε αρχηγού ΓΕΝ επηρέασε το αξιόμαχο του Πολεμικού Ναυτικού καταλυτικά. Το ποσό των 400 εκατομμυρίων, αντί να διατεθεί για τη ναυπήγηση νέας μονάδας, σύμφωνα με τις εισηγήσεις του ναυάρχου Αντωνιάδη, κατέληξε σε έναν εκσυγχρονισμό χαμηλής επιχειρησιακής ωφέλειας. Παρά τις ικανότητες του έμψυχου δυναμικού, σε μια εποχή που ο πόλεμος γίνεται όλο και πιο τεχνολογικός, οι παραπάνω υστερήσεις μπορεί αν αποβούν καθοριστικές για την έκβαση μιας θερμής αναμέτρησης.

Την περίοδο που διανύουμε, ο κίνδυνος αεροναυτικού επεισοδίου, δείχνει αυξημένος. Ας διευκρινίσουμε ότι η υπεροχή σε μέσα δεν λειτουργεί ευεργετικά, μόνο όσον αναφορά την επιτυχή έκβαση μιας σύγκρουσης. Επιπλέον, αποτελεί αποτρεπτική δικλείδα ελέω του φόβου της ήττας, από την πλευρά του δυνητικού αντιπάλου. Η αποτυχία του Πολεμικού Ναυτικού σε μια θερμή αναμέτρηση θα είχε τεράστιες συνέπειες. Συνέπειες ηθικές, οικονομικές και διπλωματικές, πέραν των ανθρώπινων απωλειών.

Η Δικαιοσύνη θα φτάσει να βρει που κατέληξε το δημόσιο χρήμα για τα εξοπλιστικά, αλλά αυτό είναι το μικρότερο απ’ όλα τα κακά της συγκεκριμένης περίπτωσης. Πολύ απλά, διότι το πλήγμα στο αξιόμαχο του Πολεμικού Ναυτικού και στην αποτρεπτική ισχύ της χώρας, ήταν άμεσο και με προεκτάσεις δεκαετίας. Ως εκ τούτου, δύναται να υπονομεύσει την εθνική ασφάλεια και την ακεραιότητα της Ελλάδας.

Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η νεοελληνική κακή διαχείριση, αλλά και η διαφθορά προκαλούν ζημίες, οι οποίες έχουν πολύ σοβαρότερες συνέπειες από τις οικονομικές. Ας θυμόμαστε πως η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατέρρευσε, κυρίως λόγω της παραμέλησης και διάλυσης του στόλου. Ας ελπίσουμε, ότι η ιστορία δεν θα επαναληφθεί.

Τέλος, το γεγονός ότι όλα αυτά ήταν γνωστά εδώ και χρόνια, αλλά πέραν μιας μερίδας του ειδικού Τύπου ουδείς ασχολήθηκε και ουδείς διαμαρτυρήθηκε, καθιστά την ευθύνη εν μέρει συλλογική. Βλέπετε η ελληνική κοινή γνώμη, έχει να ασχοληθεί με σημαντικότερα ζητήματα από την εθνική ασφάλεια. Στο κάτω κάτω, αν «κάτσει στραβή», τα παιδιά των ελίτ θα επιστρατευθούν στο Πεντάγωνο, ή θα καταφύγουν εις τας εσπερίας. Μικρό το κακό!




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΛαΕ: Θεατρικές παραστάσεις για το «ΟΧΙ»…

Η 28η Οκτωβρίου (όπως κάθε αγωνιστικό έπος) έχει αποτελέσει κι αυτή τρεχούμενο νόμισμα για προπαγανδιστικές χρήσεις, τόσο του καθεστώτος συνολικά, όσο και των ξεχωριστών κομμάτων που διακοσμούν το πολιτικό μας τοπίο, ανάλογα πάντα με τις εκάστοτε συγκυρίες…

Δεν είχαμε, λοιπόν, σκοπό να γράψουμε τίποτα, διότι απλώς θα επαναλαμβανόμασταν… 

Αυτό που μας βελόνιασε τη διάθεση για να γράψουμε είναι η ΠΡΟΚΛΗΣΗ της ΛαΕ, η οποία συνίσταται σε τούτο: Στην προπαγανδιστική εμπορευματοποίηση το «ΟΧΙ», μέσω του πολιτικού εμπορικού θεάματος και θεατρικών παραστάσεων των ηγετών και στελεχών… 

Με τέτοιου είδους τεχνάσματα θεατροποίησης του «ΟΧΙ»
, επιχειρούν, αυτοί οι πολιτικοί καιροσκόποι, να πουλήσουν αισθήματα πατριωτικά και «εθνικής μνήμης»!!! 

Αυτοί, όμως, που καταφεύγουν σε τέτοια τεχνάσματα με τα οποία καθιστούν τον πατριωτισμό και το «εθνικό αίσθημα» αγοραίο, καταναλωτικό θέαμα, θεατρική παράσταση, είναι κάλπικοι παράδες:Πολιτικοί καιροσκόποι, το ίδιο σφετεριστές του «ΟΧΙ» με τις καθεστωτικές δυνάμεις… 
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ εδώ, της ΛαΕ, γίνεται και ιδιαίτερα αποκρουστική. Και αυτό διότι μέσα στους κόλπους αυτού του οπορτουνιστικού συνονθυλεύματος λειτουργούν δυνάμεις ακραίου εθνομηδενισμού: Δυνάμεις που τους προκαλούν αχαλίνωτη αλλεργία τα «εθνικά ζητήματα» και οι πατριωτικοί αγώνες του ελληνικού λαού… 
Δυνάμεις χειρότερες, σε εθνομηδενιστικό μένος, και από τον Φίλη… 

Αφήστε, λοιπόν, τα υποκριτικά εθνικά θεάματα με το «ΟΧΙ»… 

Δεν ξεγελάτε ούτε τους αφελείς…





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!