EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

«Εφημερίδα των Συνταχτών»: Η Ιστορία τιμωρεί τους χλευαστές της…

Δεν μπορεί να ξεγελάσεις, για πολλά χρόνια, την Ιστορία. Οι «ομάδες κρούσης» του Σόρος, όταν κυριαρχούσε ο «εκσυγχρονιστικός νεοφιλελευθερισμός», εμφανίζονταν με αριστερά προσωπεία και τρομοκρατούσαν κάθε έναν που αμφισβητούσε τις νέες «ιδεολογίες» του πλανητικού ιμπεριαλισμού… 


Αυτά τα «αριστερά» μορφώματα έπαιζαν τον πιο ύπουλο ρόλο στα ΜΜΕ: 


Στρατιές πρώην αριστερών, «ανανεωτών», «εκσυγχρονιστών» σοσιαλδημοκρατών και κάποιων «αριστεριστών» μαζί με τους ακραίους νεοφιλελεύθερους και ταυτοχρόνως, «γραικύλους εξ επαγγέλματος και αθύρματα εξ επιλογής», σχημάτιζαν ένα ευρύ φάσμα που εξωράιζε τη βαρβαρότητα του πλανητικού ιμπεριαλισμού και παρείχε εμμέσως, ακόμα και ευθέως, «προοδευτικές» ιδεολογικές υπηρεσίες στη Νέα Τάξη. 

Στην εμπροσθοφυλακή αυτών των «στρατιών» του Σόρος βρισκόντουσαν οι διαβόητοι «Ιοί της Ελευθεροτυπίας». 

Παλιά, κάθε αποκάλυψη ή κριτική εναντίον των «Ιών» στιγματιζόταν σαν «εθνικιστική», «φασιστική» ή «συνωμοσιολογική». 

Τότε, στην εποχή του επελαύνοντος «εκσυγχρονιστικού νεοφιλελευθερισμού», αυτή η «ομάδα κρούσης» του Σόρος («Ιοί») μπορούσε να ξεγελάσει την Ιστορία… 

Εδώ και πολλά χρόνια ο ρόλος των «Ιών» έχει αποκαλυφτεί τελείως. Συνωμοσιολόγοι αποδείχτηκαν οι «Ιοί» (και τα παρόμοια φυράματα του Σόρος) που κατηγορούσαν και στιγμάτιζαν την ΑΛΗΘΕΙΑ και τις ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ως «συνωμοσιολογία»… 


Σήμερα η Ιστορία παίρνει την εκδίκησή της. Οι διαβόητοι «Ιοί» στη νέα έκδοσή τους (Εφημερίδα των Συνταχτών) αποτελούν το Γραφείο Προπαγάνδας των «αριστερών» κυβερνητικών ανδρεικέλων: Της κατοχικής κυβέρνησης του 4ου Ράιχ… 

Αυτή η τρομοκρατική «ομάδα κρούσης» του Σόρος
 που πελέκιζε κάθε αντίθετη (στη Νέα Τάξη) άποψη και στιγμάτιζε συκοφαντικά κάθε αγωνιστή, σήμερα η ιστορική πραγματικότητα την ξεγύμνωσε, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό της ρόλο: Το ρόλο της προπαγανδιστικής Φαιάς Πανούκλας του 4ου Ράιχ και της εγχώριας πολιτικής αλητείας του: Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ… 

Η ΕΡΤ και η «Εφημερίδα των Συνταχτών» αποτελούν, σήμερα, τους «γκαίμπελς» της κατοχικής «αριστερής» κυβέρνησης και των μεγάλων αφεντικών της (4ο Ράιχ), προπαγανδιστικές μηχανές που ξεπερνούν σε δημοσιογραφική πορνεία το ίδιο το ΓΕΝΙΚΟ καθεστώς των ΜΜΕ, το δικτατορικό καθεστώς της ψευτιάς, της αμάθειας και της δολιότητας… 

Η ιστορία αποκατέστησε την Αλήθεια και εκδικήθηκε σκληρά τους «Ιούς» που την χλεύασαν και εξαπάτησαν… 





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η Επανάσταση που… σας κρύβουν και η παγκόσμια σημασία της

Το περιοδικό  Le Point είναι ένα από τα κυριότερα όργανα της γαλλικής συντηρητικής δεξιάς. Πρόσφατα κυκλοφόρησε με τίτλο στο εξώφυλλο: «Η Γαλλία μπροστά στην ιστορία της» και υπότιτλο «1648, 1789, 1830, 1848, 1871… Τέσσερις αιώνες επαναστάσεων».

Το εξώφυλλο διακοσμείται με έναν πίνακα του Πιερ-Ζερόμ Λορντόν, που εμφανίζει τους διαδηλωτές και τον στρατό να συγκρούονται στη Rue de Babylone του Παρισιού κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του  1830. Ίσως να έδωσε ιδέες στον πρώην Υπουργό του Σιράκ, τον Φερύ, που βγήκε πριν από δύο ημέρες και ζήτησε να αρχίσουν οι αστυνομικοί να πυροβολούν και να σκοτώνουν τα κίτρινα γιλέκα.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μην απορείτε αν δεν το ακούσατε αυτό από την τηλεόρασή σας, ούτε γιατί δεν γνωρίζετε ότι η αστυνομική καταστολή στη Γαλλία, σε βία, νεκρούς, τραυματίες και συλληφθέντες έχει υπερβεί κάθε επίπεδο που γνώρισε η χώρα μετά το 1968. Ούτε ότι αγνοείτε πιθανώς τη νέα καμπάνια που άρχισαν μερικά Γιλέκα  καλώντας τους συμπολίτες τους να αποσύρουν τα  λεφτά τους από τις τράπεζες. Ούτε ότι σας έχουν αφήσει να πιστεύετε ότι η όλη υπόθεση έχει να κάνει με το φόρο της βενζίνης ή την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών «μέσων ενημέρωσης» δεν έχει μπει καν στον κόπο να ενημερώσει τους αναγνώστες ή τηλεθεατές τους, για τα κύρια πολιτικά αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων. Καμμιά προσπάθεια σοβαρής ερμηνείας σε βάθος όσων συμβαίνουν στη Γαλλία, ελάχιστα σοβαρά ρεπορτάζ επί τόπου, στα χωριά και τους αυτοκινητοδρόμους της Γαλλίας.

Ολοκληρωτισμός

Μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλώ, οι ευρωπαϊκές Δυνάμεις συνέπηξαν την Ιερά Συμμαχία και απηγόρευσαν τις Επαναστάσεις.

Στη σημερινή εποχή, οι Επαναστάσεις έχουν απλώς κηρυχθεί αδιανόητες (ο Σόρος και όχι μόνο κάνει τεράστιο αγώνα να τις βγάλει και από τα σχολικά βιβλία ιστορίας). Αφού είναι αδιανόητες δεν μπορούν να συμβούν. Αφού δεν μπορούν να συμβούν δεν συμβαίνουν.

Πάνε τώρα τα ευρωπαϊκά Μέσα στη Γαλλία, μετράνε τους διαδηλωτές ανάμεσα Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά και τους βρίσκουν λίγους. Φυσικά δεν μετράνε τους 150.000 αστυνομικούς και στρατιώτες που παρέταξε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ο Μακρόν. Μετά φροντίζουν να μην πάρουν τα ίδια θέση, απλώς συγκρίνουν αριθμό διαδηλωτών, υποβάλλοντας στους τηλεθεατές την εντύπωση ότι όπου νάναι τελειώνουμε, μπόρα ήταν και πέρασε.

Διαβάζω σε μία από τις πιο «σοβαρές» ελληνικές εφημερίδες, στις 30.12, ένα άρθρο μιας ολόκληρης σελίδας για την Ευρώπη. Μισή φράση μόνο, κι αυτή χωρίς νόημα, για τα γιλέκα. Αντιθέτως, η εφημερίδα βρίσκει τον τρόπο να χώσει στο άρθρο την εντελώς βλακώδη δήλωση ενός παράγοντα της Ευρωπαϊκής Δεξιάς που αποδίδει περίπου την ευρωπαϊκή κρίση στην … ύπαρξη του Russia Today και του Sputnik! Κι όταν επιτέλους βρήκα σε ένα σάιτ ένα κάπως σοβαρότερο άρθρο για τη Γαλλία, διαπίστωσα ότι είχε γραφτεί για να μας πείσει ότι όσα συμβαίνουν στη Γαλλία δεν έχουν ασφαλώς καμιά σχέση με το 1789  ή το 1968;

Κρίμα μόνο που οι … ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι, οι Γάλλοι δεν διαβάζουν ελληνικά. Θα καταλάβαιναν ότι δεν έχει νόημα να γράφουν «Επανάσταση» στα γιλέκα τους, να μην τραγουδάνε το τραγούδι του 1789 στις διαδηλώσεις τους, να μην οργανώνουν συμβολικές τελετές δημόσιου «αποκεφαλισμού» του Μακρόν, αλά Λουδοβίκος 16ος. Δεν θα συνέκρινε ο γαλλικός αστικός τύπος κάθε μέρα αυτά που γίνονται στη χώρα με αυτά που έγιναν και το 1968 και το 1789.

Ο ολοκληρωτισμός δεν μας απειλεί. Είναι ήδη παρών, απλώς φρόντισε να μην μας το ανακοινώσει.

Ο τρόμος της μπουρζουαζίας

Η γαλλική μπουρζουαζία είναι η πολιτικά πιο πεπειραμένη της Ευρώπης. Δεν έχει αυταπάτες για την πρόκληση που αντιμετωπίζει. Το Point τιτλοφορεί τον σχετικό φάκελο για τα Κίτρινα Γιλέκα με τον εύγλωττο τίτλο «Τι μας περιμένει».

Πριν από μερικούς μήνες ακόμα, μόνο επαίνους διαβάζαμε εντός και εκτός Γαλλίας  για τον Μακρόν, το ανερχόμενο αστέρι της ευρωπαϊκής πολιτικής, τον άνθρωπο που πέρναγε τη μια μεταρρύθμιση μετά την άλλη, που καμιά αντίσταση δεν μπορούσε να τον σταματήσει, που θα έσωζε και θα επανίδρυε την Ευρώπη. Μέχρι κι ο Βαρουφάκης τον θαύμαζε και τον υποστήριζε, ήδη από τον πρώτο γύρο των εκλογών του 2017.

Τώρα, ο εκλεκτός έχει γίνει βάρος για αυτούς που τον τοποθέτησαν στη θέση τους. Μερικοί θέλουν να απαλλαγούν όσο πιο γρήγορα μπορούν από δαύτον, να τον αντικαταστήσουν με κάποιον άλλο, αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο, πολύ περισσότερο με τις μοναρχικές εξουσίες που δίνει το γαλλικό σύνταγμα στον Πρόεδρο. Το σύνταγμα είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα ενός Προέδρου που πρέπει να υπερασπιστεί την εξουσία του από τον λαό, όχι για να δυσκολέψει την Ολιγαρχία να τον … απολύσει.

Αλλά και ποιος τολμάει να κάνει βουλευτικές, για να μην πούμε προεδρικές εκλογές σε τέτοια κατάσταση, σαν αυτή της Γαλλίας σήμερα; Ποιος μπορεί να ξέρει τι θα βγει από δαύτες; Ο Μακρόν άλλωστε δεν έχει κόμμα, με την έννοια της πολιτικής δύναμης. Έχει μια ομοσπονδία φίλων που ωφελούνται όσο είναι στην εξουσία, αλλά βλάπτονται όταν καταρρέει.

Ο Βασιλιάς είναι γυμνός

«Ο Βασιλιάς είναι γυμνός», διαπιστώνει το editorial του Point, προτού θέσει με σαδιστική ωμότητα το ερώτημα: «τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση όταν ένα αξιοσημείωτο τμήμα του λαού την κάνει εμετό;»

Αλλά δεν είναι μόνο ο Βασιλιάς που είναι γυμνός. Όλο το σύστημα είναι γυμνό. Στις πολλές σελίδες που αφιερώνει το περιοδικό, για να αποδείξει ότι είναι ανέφικτα αυτά που θέλουν τα Γιλέκα, δεν υπάρχει ούτε μισή ιδέα για το πως μπορούν να αντιμετωπιστούν οι βαθιές αιτίες που οδήγησαν τους Γάλλους να επαναστατήσουν. Ο σημερινός καπιταλισμός, του Μακρόν, της Μέρκελ, του Τραμπ, δεν παράγει Ρούζβελτ και Νιου Ντηλ, δεν παράγει Λαϊκά Μέτωπα, θα δούμε αν μπορεί να παράξει Χίτλερ, όπως κάποιοι το προσπαθούν, προς το παρόν παράγει όμως Γιλέκα!

 Το πρόβλεπαν, το έβλεπαν, δεν το πίστευαν!

Κι όμως, θα μπορούσαν να τα έχουν προβλέψει όλα αυτά. Θα αρκούσε να πάρουν στα σοβαρά και να μελετήσουν ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2016 στη Γαλλία, έξη μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές, υπογραμμίζοντας τον εκρηκτικό χαρακτήρα της κοινωνικής κατάστασης και προειδοποιώντας για τον κίνδυνο επανάστασης και εμφυλίου πολέμου.

Ο τίτλος του βιβλίου ήταν «Επανάσταση». Ο συγγραφέας του δεν ήταν άλλος από τον Εμμανουέλ Μακρόν τον ίδιο. Θα γινόταν, έξη μήνες μετά, Πρόεδρος της Γαλλίας, για να επαληθευθούν τελικά και μάλλον θεαματικά οι προβλέψεις του. Μάλλον όμως, ούτε ο ίδιος πήρε πολύ στα σοβαρά αυτά που έγραφε για να κερδίσει τις εκλογές.

Λέγοντας διαρκώς ψέματα, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοί μας λογικά κατέληξαν να πιστεύουν ότι και τα δικά τους λόγια δεν έχουν καμιά σημασία. ‘Ότι μπορούν να λένε δηλαδή και να κάνουν ότι θέλουν, χωρίς συνέπειες.

Στο αριστούργημα του Όσκαρ Ουάιλντ «Ντόριαν Γκρέυ», ο ήρωας κοιτάει κάθε βράδυ το απαίσιο πραγματικό είδωλό του στον καθρέφτη. Αλλά το κοιτάει μόνος του.

Εκεί ακριβώς έκανε το μοιραίο σφάλμα ο Μακρόν, αλαζών, αποκομμένος όσο κανείς άλλος από την πραγματικότητα, με τη σιγουριά των ισχυρών δυνάμεων που τον επέλεξαν και τον επέβαλαν και την περιφρόνηση για τον λαουτζίκο που τον διακρίνει.

Δεν έκανε καμιά προσπάθεια να κρυφτεί, τόσο σίγουρος ήταν για τον εαυτό του, τόσο το περιβάλλον του είχε πεισθεί ότι θα μπορούσε επ’ άπειρον να κάνει ότι θέλει χωρίς συνέπειες (το ίδιο που έχει νομίσει και ο δικός μας, ο Τσίπρας).

Άφησε έτσι, Άφρων και Αλαζών, μερικά εκατομμύρια μάτια να δουν το πραγματικό του πρόσωπο. Ήταν η σταγόνα που έλειπε στον γαλλικό λαό, για να οριστικοποιήσει τα συμπεράσματα που είχε αρχίσει να βγάζει και προηγουμένως, επί Σαρκοζί και Ολάντ, αν όχι και πολύ πιο πίσω. Κατάλαβε τι τον περιμένει. Ένοιωσε με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο, ότι δεν είχε παρά τον εαυτό του να στηριχτεί, ότι έπρεπε ο ίδιος να αναλάβει δράση  να σώσει τον εαυτό του και τη χώρα του.

 Ο Μακρόν ως Προβοκάτορας και ο τρόμος στην Πομπηία

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η ιστορική λειτουργία του Μακρόν ολοκληρώθηκε. Ολοκληρώνοντας την κυριαρχία του Χρήματος στην Πολιτική, προκάλεσε την Επανάσταση.

Τότε ακριβώς, από τα βάθη της ιστορικής μνήμης ξεπήδησε, χωρίς καβαλάρη, ο Βουκεφάλας, έτοιμος να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του.

Τον κοιτάει τώρα έντρομη η εξουσία, έντρομη όμως τον κοιτάει και η «ριζοσπαστική δεξιά» και η «ριζοσπαστική αριστερά». Η Λεπέν κάλεσε ήδη τους διαδηλωτές να γυρίσουν στα σπίτια τους και να της δώσουν ονόματα να κατεβάσει στις ευρωεκλογές!

Ο Μελανσόν υποστηρίζει τα Γιλέκα, αλλά δεν έχει τολμήσει κι αυτός να ζητήσει την παραίτηση του Μακρόν, υιοθετώντας την ουρανομήκη, πλην ορφανή κραυγή που δονεί απ’ άκρου εις άκρον τη Γαλλία: «Μακρόν παραιτήσου»! Ίσως και να μην νοιώθει ότι έχει πίσω του την ατσάλινη δύναμη και θέληση που χρειάζεται κάποιος για να δοκιμάσει να ηγηθεί ενός τέτοιου κινήματος.

Η ηγεσία των συνδικάτων κάνει ότι μπορεί για να κρατήσει μακριά την εργατική τάξη από τα Γιλέκα, προκαλώντας όμως την εντεινόμενη εξέγερση της βάσης της.

Κοιτάνε κατατρομαγμένοι τώρα τον οργισμένο Βουκεφάλα που τρέχει και πολλοί καθιερωμένοι «αριστεροί» ή «ριζοσπάστες» διανοούμενοι, που περνούσαν γενεές δεκατέσσερις τον καπιταλισμό, αλλά που το τελευταίο πράγμα που ήθελαν ήταν να ξεσπάσει μια αληθινή επανάσταση κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Θέλουν έναν σταθερό καπιταλισμό, του οποίου να αποτελούν τη «συνείδηση», βγάζοντας βιβλία, εμφανιζόμενοι σε εκπομπές και δίνοντας διαλέξεις, αναλύοντας τις κρίσεις του και εξηγώντας  τα δεινά που προκαλεί. Ούτε κι απ’ αυτωνών το μυαλό πέρασε η ιδέα ότι ο ίδιος ο Λαός θα έπαιρνε κάποια στιγμή στα σοβαρά αυτά που τούλεγαν!

Στην πραγματικότητα είναι κι αυτό μια επιβεβαίωση του βάθους του ξεσηκωμού. Ο Λένιν, που τέλος πάντων από επαναστάσεις κάτι ήξερε, έγραψε το 1917: “Σε μια επαναστατική κατάσταση, το Κόμμα είναι εκατό φορές πιο αριστερά από την Κεντρική Επιτροπή, οι εργάτες εκατό φορές πιο αριστερά από το Κόμμα».

 «Επαναστατική Κατάσταση» και Κενό Εξουσίας

Σήμερα τέσσερις στους πέντε Γάλλους αποδοκιμάζουν την πολιτική Μακρόν και ένας στους δύο ζητάει να φύγει αμέσως. Υποθέτουμε ότι αυτό το ποσοστό είναι μεγαλύτερο από το ποσοστό των Ρώσων που ήθελαν την απομάκρυνση του Τσάρου Νικολάου του Β’ τον Φεβρουάριο του 1917.

Η Γαλλία είναι σήμερα σε κατάσταση περίπου κενού εξουσίας. Ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση δεν μπορούν ουσιαστικά να ασκήσουν την εξουσία τους, ο λαός δεν μπορεί να τους ανεχθεί. Δεν πρόκειται για κατάσταση δυαδικής εξουσίας, αλλά για κατάσταση δυαδικής νομιμότητας, κατά την προσφυή έκφραση του Μελανσόν.

Αυτός είναι ο τυπικός ορισμός μιας επαναστατικής κατάστασης. ‘Όπως μας μαθαίνει η Ιστορία, η εμφάνιση μιας τέτοιας κατάστασης είναι αναγκαία, όχι όμως και ικανή συνθήκη για μια νικηφόρα Επανάσταση. Για να μεταβληθεί μια εξέγερση σε επανάσταση και να νικήσει, χρειάζεται να εμφανισθεί ικανή ηγεσία με επαρκή στρατηγική και πρόγραμμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, αυτό το στοιχείο δεν υπάρχει στη σημερινή Γαλλία, όπως δεν υπήρξε ούτε τον Μάιο του 1968, ούτε κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης του Φλεβάρη 1917. Γι’ αυτό η παρούσα κατάσταση παραμένει ανοιχτή σε όλα τα δυνατά τελικά  ενδεχόμενα, ταυτόχρονα όμως δεν υπάρχει αμφιβολία για το ότι ανοίγει μια περίοδο εντονότατων πολιτικών και ταξικών συγκρούσεων στην Ευρώπη, κι ότι επίσης, η Ευρώπη που ξέραμε αποτελεί ήδη παρελθόν.

 Η Λαϊκή Κυριαρχία στο κέντρο των αιτημάτων

Από τον φόρο της βενζίνης που τους απασχολούσε, οι ξεσηκωμένοι Γάλλοι έχουν τώρα θέσει στο κέντρο των αιτημάτων τους, εκτός από την παραίτηση του Μακρόν,

τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των φτωχότερων στρωμάτων, π.χ. με την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, ώστε να εξασφαλίζεται η αξιοπρεπής διαβίωση όλου του πληθυσμού, το δικαίωμα των πολιτών να ζητάνε τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για οποιοδήποτε ζήτημα, το δημοψήφισμα λαϊκής πρωτοβουλίας (RIC), περιλαμβανομένων και δημοψηφισμάτων για την ανάκληση των αιρετών εκπροσώπων (Προέδρου, βουλευτών, δημάρχων κλπ.) όταν παραβιάζουν την εντολή τους, το όλο στα πλαίσια εγκαθίδρυσης μιας ‘Εκτης Γαλλικής Δημοκρατίας.

Ζητάνε δηλαδή την ριζική, εκ βάθρων, «μεταρρύθμιση» του καθεστώτος της δυτικής, αστικής δημοκρατίας, όπως τη γνωρίζουμε, προς την κατεύθυνση της άμεσης δημοκρατίας, ώστε να πάρουν πίσω το κράτος, που έχει ολοκληρωτικά, αν και δημοκρατικοφανώς, περάσει σταδιακά στον άμεσο, πλήρη έλεγχο του Χρηματιστικού Κεφαλαίου και των υπαλλήλων του. ‘Η τουλάχιστο, να αποκτήσουν έναν αποτελεσματικό τρόπο ελέγχου της κρατικής εξουσίας.

Αυτά δεν τα υποστηρίζει κανένας σύλλογος οπαδών του Πρωταγόρα ή της Αυτοδιαχείρισης, κάποιο γκρουπούσκουλο της αριστεράς ή της δεξιάς, κάποιο κλαμπ διανοουμένων. Ούτε καν μόνο τα πιο φτωχά στρώματα του γαλλικού λαού.

Τα υποστηρίζουν τα τρία τέταρτα τουλάχιστον των Γάλλων πολιτών, δηλαδή και ένα σημαντικό τμήμα των λιγότερο φτωχών στρωμάτων. Συγκροτούν στην πραγματικότητα την ίδια τη Βούληση του Λαού και του Έθνους.

Τα Γιλέκα δεν είναι παρά η μαχητική πρωτοπορία του. Κι επειδή ακριβώς είναι η απόλυτη  πλειοψηφία του λαού που νοιώθει ότι τα χρειάζεται, έστω κι αν έχει μειωθεί το ποσοστό της, από τις αρχές Δεκέμβρη μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να τα θέλει τα Γιλέκα στους δρόμους.

Αντιστρέφοντας την περίφημη φόρμουλα του Μαρξ στη Γερμανική Ιδεολογία, οι ιδέες της άρχουσας τάξης ­δεν άρχουν, δεν κυριαρχούν στην Κοινωνία. Γι’ αυτό τον λόγο η κατάσταση μπορεί να περιγραφεί ως επαναστατική.

Και επίσης γιατί δεν έχει χρεωκοπήσει, ή τουλάχιστο απονομιμοποιηθεί, σε μεγάλο βαθμό, μόνο ο ίδιος ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση, αλλά και όλοι οι κρατικοί και πολιτικοί Θεσμοί, τα κόμματα, τα συνδικάτα, τα Μέσα «ενημέρωσης», οι «ιδεολόγοι» του καθεστώτος.

Η αμφισβήτηση του καθεστώτος είναι τόσο βαθειά, που τα επιχειρήματα περί βίας και των διαδηλωτών, δεν μειώνουν την υποστήριξη της κοινωνίας προς αυτούς. Πολλοί – όχι όλοι – καταδικάζουν μεν τη βία, δεν υπάρχουν όμως πολλοί που να μην προσθέτουν, αμέσως μετά την υπενθύμιση της κοινωνικής βίας του καθεστώτος κατά του λαού. ‘Όταν ένας διάσημος πυγμάχος έχασε την ψυχραιμία του και πλάκωσε μερικούς βιαιοπραγούντες χωροφύλακες στο ξύλο, έκαναν μέσω Ίντερνετ λογαριασμό για να ενισχύσουν την νομική υπεράσπισή του. Σε δύο ώρες μαζεύτηκαν 120.000 ευρώ, με αποτέλεσμα να επέμβουν οι αρχές και να κλείσουν τον λογαριασμό, απειλώντας ότι θα αρχίσουν να φακελώνουν όσους δίνουν λεφτά για τέτοιους σκοπούς.

Μέχρι τώρα, η μεγάλη πλειοψηφία του γαλλικού λαού υποστηρίζει τα αιτήματα, και μια απόλυτη πλειοψηφία τις διαδηλώσεις, αλλά φυσικά δύσκολα μια τέτοια αδιέξοδη προς το παρόν κατάσταση ισορροπίας και κενού εξουσίας μπορεί να διατηρηθεί επί πολύ. Αργά ή γρήγορα θα ζητήσει τη λύση της και είναι συνήθης η γοργή μετατόπιση της κοινής γνώμης από το ένα άκρο στο άλλο του πολιτικού φάσματος και τούμπαλιν, σε τέτοιες καταστάσεις, ανάλογα με το ποια δύναμη εμφανίζεται πιο αποφασιστική και ικανή να βγάλει την κοινωνία από την κρίση.

 Η οργάνωση του Κινήματος

Επειδή οι ξεσηκωμένοι δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε στα κόμματα, ούτε στα συνδικάτα, ούτε και σε κανέναν άλλο, η ανάγκη τους σπρώχνει να αυτοοργανωθούν και αυτό ήδη κάνουν με Συνελεύσεις Πολιτών που ξεφυτρώνουν τώρα σε χωριά, σε πόλεις και στους καταυλισμούς των αυτοκινητοδρόμων. Στα τέλη του μήνα θα κάνουν μάλιστα, καλώς εχόντων των πραγμάτων, την πρώτη «Συνέλευση των Συνελεύσεων».

Αυτό έχει επίσης παρατηρηθεί σε πολλά επαναστατικά κινήματα τέτοιου τύπου σε διάφορες χώρες. Κλασικό παράδειγμα η αυθόρμητη δημιουργία συμβουλίων (Σοβιέτ) κατά τη διάρκεια των ρωσικών επαναστάσεων του 1905 και του 1917.

Αν και είναι πολύ δύσκολο να σχηματίσει κανείς από μακριά μια γνώμη για την εξέλιξη της κατάστασης, η δημιουργία ενός τέτοιου ενιαίου Μετώπου από τη βάση θα μπορούσε ίσως να δώσει και διέξοδο στην ανάγκη πολιτικής διεύθυνσης του κινήματος, αν όχι και επεξεργασίας ενός μεταβατικού οικονομικού προγράμματος για τη Γαλλία, που πρέπει αναγκαστικά να είναι και μεταβατικό πρόγραμμα για την Ευρώπη.

Σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από έναν αιώνα, το μορφωτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων, η ύπαρξη ενός αριθμού κριτικών, ριζοσπαστών διανοουμένων που έχουν τα αναγκαία πνευματικά εφόδια και το ‘Ιντερνετ, καθιστούν πολύ πιο ρεαλιστική σήμερα μια τέτοια προοπτική.

Γιατί αυτή είναι η Αχίλλειος Πτέρνα του κινήματος. Σχηματίζει ήδη πολιτική πρόταση, δεν διαθέτει όμως προς το παρόν μια οικονομική εναλλακτική, ούτε μια συγκροτημένη πολιτική διεύθυνση, δημοκρατικά ελεγχόμενη από τη βάση.

Η ουσιαστική Δημοκρατία είναι εντελώς απαραίτητη σε ένα τέτοιο μέτωπο, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να συντεθούν τα αναπόφευκτα διαφορετικά επίπεδα συνείδησης μέσα στον ίδιο τον Λαό, και να αποφευχθεί η διάσπαση του κινήματος «προς τα αριστερά» και «προς τα δεξιά», ανάμεσα σε αυτούς που είναι έτοιμοι να προσφύγουν στη βία για να πετύχουν τους σκοπούς τους και αυτούς που προτιμάνε πιο ειρηνικές, σταδιακές διαδικασίες.

Ένα τέτοιο «μέτωπο», μπορεί ίσως να γίνει και ο φορέας αποκρυστάλλωσης ενός προγράμματος και ενός οράματος, όπως ήρθαν τα πράγματα, όπου τα διάφορα κόμματα και οι πολιτικές οργανώσεις θα μπορούσαν να συμβάλουν.

Στην Κριτική της Ρωσικής Επανάστασης, η εκ των ηγετών της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας, Ρόζα Λούξεμπουργκ ασκεί δριμύτατη, ίσως και λίγο άδικη σε μερικά σημεία, κριτική στους Μπολσεβίκους. Τελειώνει όμως το κείμενό της με μια φράση: «Αυτοί τουλάχιστον τόλμησαν».

Σπρωγμένος από την αδήριτη Ανάγκη, καθοδηγούμενος από την ιστορική του συγκρότηση, διαθέτοντας ένα Πλεόνασμα Συνείδησης, δηλαδή συνθέτοντας τα συμπεράσματα από τις πληροφορίες που όλοι έχουμε για τους κινδύνους που απειλούν τις χώρες και το γένος μας, ο γαλλικός λαός διέβη ήδη τον Ρουβίκωνα.

Έκανε ήδη, θέτοντας εμπράκτως και μαζικά, τα αιτήματα που θέτει, ένα γιγαντιαίο βήμα προς τα εμπρός και προς τα πάνω, ανεξαρτήτως της συνέχειας, και ξαναβρέθηκε, για άλλη μια φορά στην ιστορία του, στη θέση μιας παγκόσμιας πρωτοπορίας στην προσπάθεια αντιμετώπισης των φοβερών οικονομικών, οικολογικών, πυρηνικών και τεχνολογικών απειλών κατά του ανθρώπινου πολιτισμού και της ίδιας της επιβίωσης της ανθρωπότητας.

Χωρίς την ενσυνείδητη είσοδο μεγάλων μαζών στο ιστορικό προσκήνιο, με όλους τους κινδύνους και τις αβεβαιότητες που αναγκαστικά συνεπάγεται κάτι τέτοιο, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πως θα επιβιώσει η ανθρωπότητα.





Πηγή    konstantakopoulos


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

… Βουλιάζουμε!

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί ήδη σε μία εξαθλιωμένη γερμανική αποικία – ενώ έπεται η αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος με την υφαρπαγή των δημοσίων και ιδιωτικών της περιουσιακών στοιχείων, ο διαμελισμός της με αφετηρία τη Μακεδονία, η αλλοίωση του πληθυσμού της με τις μεταναστευτικές ροές και μία εσαεί σκλαβιά χρέους.

Βασίλης Βιλιάρδος

Ανάλυση

Μεταξύ μας δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Επομένως απαιτείται ειλικρίνεια για το παρελθόν και σχέδιο για το μέλλον, το οποίο πρέπει να βελτιώνεται και να στηρίζεται από όλους – εάν θέλουμε πραγματικά να ξεφύγουμε από το τέλμα και τη στασιμότητα. Το θέμα άλλωστε δεν είναι να αναπτύσσεται η Ελλάδα επ’ ωφελεία των Γερμανών αποικιοκρατών, όπως σύντομα θα συμβεί, αλλά για τους Έλληνες – οι οποίοι σήμερα βιώνουν τα πάνδεινα. Στα πλαίσια αυτά, επιγραμματικά τα εξής:

Η Ελλάδα το 2009 ήταν μεν υπερχρεωμένη, αλλά όχι χρεοκοπημένη, αφού απέναντι σε δημόσια χρέη 299 δις € είχε κρατικά περιουσιακά στοιχεία αξίας 300 δις € (πηγή) – ενώ παρήγαγε μεν ζημίες στον προϋπολογισμό της (ελλείμματα), όπως όμως πολλές άλλες χώρες εκείνη την εποχή, λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης (γράφημα, Ισπανία -11% του ΑΕΠ, Η.Π.Α. -10% του ΑΕΠ), αλλά θα μπορούσε να τα περιορίσει αρκεί η κυβέρνηση της να έπαιρνε μέτρα και να μην τη διέσυρε διεθνώς, η ΕΛΣΤΑΤ να μη τα διόγκωνε και οι εταίροι της να της προσέφεραν μία επιμήκυνση του χρόνου λήξης των χρεών της, με το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ. Ήταν δε σε θέση να τους πιέσει, διαθέτοντας πολλά διαπραγματευτικά χαρτιά – όπως τη στάση πληρωμών που θα χρεοκοπούσε τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, την απειλή επιστροφής στο εθνικό της νόμισμα για την πληθωριστική επίλυση του δανεισμού της αφού μπορούσε να μετατρέψει το 90% των εξωτερικών χρεών της σε δραχμές κοκ.




Η υπερχρέωση του δημοσίου της Ελλάδας (ο ιδιωτικός τομέας και ειδικά οι τράπεζες που προκάλεσαν τεράστια προβλήματα στις Η.Π.Α., στην Ιρλανδία, στην Ισπανία κοκ. με την ανάγκη διάσωσης τους ήταν υγιής), είχε αφενός μεν ενδογενείς αιτίες, όπως οι αλόγιστες δαπάνες των κυβερνήσεων της, αφετέρου εξωγενείς – οφειλόμενες κυρίως στην ύπουλη πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα και του μισθολογικού dumping που δρομολόγησε η Γερμανία λίγο πριν την είσοδο της στην Ευρωζώνη.

Εν τούτοις η Ελλάδα δεν αιματοκύλισε την Ευρώπη δύο φορές, οπότε θα έπρεπε να είχε καλύτερη μεταχείριση από ότι η Γερμανία το 1953 – όπου διαγράφηκε ονομαστικά το 55% περίπου των χρεών της, ενώ της δόθηκε η δυνατότητα αποπληρωμής των υπολοίπων με ρήτρα εξαγωγών, οπότε με τη βοήθεια των δανειστών της. Εκτός αυτού της δόθηκε η δυνατότητα να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις συν τα κλεμμένα των ναζί, μετά την τυχόν επανένωση της – κάτι που φυσικά δεν τήρησε, χωρίς ακόμη να τιμωρηθεί.

Αντί όμως να μας προσφερθεί κάτι ανάλογο, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να προσφύγει στην Τρόικα που της επέβαλλε καταστροφικά μέτρα – ενώ στη συνέχεια υπέγραψε το PSI, με το οποίο είχε όλα τα μειονεκτήματα της χρεοκοπίας, χωρίς κανένα απολύτως πλεονέκτημα. Σε κάθε περίπτωση, οι ευθύνες των κυβερνήσεων της μετά το 2010 επικεντρώνονται στην εκ μέρους τους υπογραφή των μνημονίων – ενώ οι ζημίες που υπέστη η χώρα μας από την Τρόικα, οφείλουν να πληρωθούν από την ΕΕ και την ΕΚΤ, με βάση το άρθρο 340 του Μάαστριχτ.

Περαιτέρω, το μοναδικό έτος που η οικονομία της Ελλάδας φάνηκε να ανασταίνεται, με τη χρηματιστηριακή αξία τότε των τραπεζών στα 34 δις € έναντι 4 δις € σήμερα, ήταν το 2014 – κάτι που όμως οφειλόταν στο ότι, ήταν η πρώτη χρονιά που η Ελλάδα δεν τήρησε τα μνημόνια. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από τον πίνακα των μέτρων, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ του 2009 (πηγή) – από τον οποίο φαίνεται καθαρά πως ενώ τα μέτρα το 2010 ήταν 8,9% του ΑΕΠ, το 2011 στο 7,2% του ΑΕΠ, το 2012 στο 4,5% του ΑΕΠ και το 2013 στο 4,3%, το 2014 όχι μόνο δεν λήφθηκε κανένα, αλλά ήταν αρνητικά στο -0,4% του ΑΕΠ. Όποιος δεν το βλέπει ή δεν κατανοεί πως η τότε κυβέρνηση για αυτόν ακριβώς το λόγο ανατράπηκε από τους δανειστές, για τη μη εφαρμογή του μνημονίου δηλαδή, απλά εθελοτυφλεί.




Έκτοτε η Ελλάδα συνέχισε να βιώνει τα αποτελέσματα της κυλιόμενης πτώχευσης, του αργού θανάτου της δηλαδή, με συνέπεια να είναι σήμερα η πιο χρεοκοπημένη χώρα στον πλανήτη – ένα κράτος ζόμπι, με το δημόσιο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ενώ δε έχει μετατραπεί ήδη σε γερμανική αποικία, έπεται η αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος με την υφαρπαγή των δημοσίων και ιδιωτικών της περιουσιακών στοιχείων, ο διαμελισμός της με αφετηρία τη Μακεδονία, η αλλοίωση του πληθυσμού της με τις μεταναστευτικές ροές και μία εσαεί σκλαβιά χρέους άνευ προηγουμένου.

Με απλά λόγια η χώρα βουλιάζει, απειλείται να αποψιλωθεί ο ελληνικός της πληθυσμός και να χαθεί ως Έθνος – όπως συνέβη με τόσα άλλα κράτη στο παρελθόν. Επομένως πρέπει να αντιδράσει, συνειδητοποιώντας επιτέλους πως εάν δεν το κάνει θα καταστραφεί εντελώς – κάτι που απαιτεί την εκπόνηση ενός σχεδίου και την άμεση εφαρμογή του, με τη στήριξη όλων των Ελλήνων ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Λύσεις ευτυχώς υπάρχουν ακόμη, ενώ εμείς προτείνουμε συνοπτικά τις παρακάτω:

(1) Νοικοκύρεμα της Ελλάδας με Ισολογισμό δημοσιευμένο στο διαδίκτυο, έτσι ώστε οι Πολίτες να γνωρίζουν όχι μόνο τι χρωστάει το δημόσιο, αλλά και τι έχει στην ιδιοκτησία του, αξιολογημένα με τις εκάστοτε τιμές που διαμορφώνονται – από οικόπεδα και ακίνητα, έως σχολεία, δρόμους και κρατικές εταιρείες. Διπλογραφικό λογιστικό σύστημα, ηλεκτρονική διακυβέρνηση, επαναφορά του θεσμού των Γενικών Διευθυντών στο δημόσιο κλπ.

(2) Υιοθέτηση ενός δίκαιου και ανταγωνιστικού με τις γύρω χώρες φορολογικού συστήματος, παράλληλα με την ενίσχυση του ελεγκτικού μηχανισμού και τη δρομολόγηση ενός πλαισίου, φιλικού προς τις επιχειρήσεις.

(3) Παραγωγή πλούτου, με κέντρο βάρους τον Πρωτογενή τομέα (κεντρικός σχεδιασμός), μαζί με τη μεταποίηση του, καθώς επίσης τον Τουρισμό – όπου οι δύο αυτοί τομείς πρέπει να λειτουργήσουν ως «Boutique», με ποιοτικά προϊόντα, εκμεταλλευόμενοι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Τρίτος πυλώνας η Ναυτιλία, με τη δημιουργία των σωστών υποδομών για να προσελκυσθεί αρχικά η διαχείριση πλοίων – τομέας που μπορεί να προσφέρει ΑΕΠ πάνω από 25 δις € και 500.000 θέσεις εργασίας. Επί πλέον παραγωγή πλούτου (α) από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (β) από την αμυντική βιομηχανία/ασφάλεια, με την επαναδραστηριοποίηση μονάδων που έχουν κλείσει (γ) από τη λειτουργία ιδιωτικών Πανεπιστημίων που είναι σε θέση να παράγουν ΑΕΠ της τάξης των 9 δις €, έσοδα του δημοσίου ίσα με έναν ετήσιο ΕΝΦΙΑ και 100.000 θέσεις εργασίας καθώς επίσης (δ) από την ιδιωτική Υγεία.

(4) Άμεση δρομολόγηση ενός ιδιωτικού συμπληρωματικού νομίσματος, όπως αυτά που κυκλοφορούν στην Ελβετία ή στη Γερμανία – έτσι ώστε να αυξηθεί η ρευστότητα στη χώρα. Επίλυση του προβλήματος των κόκκινων δανείων πρώτης κατοικίας (περί τα 12 δις €), μέσω ενός κρατικού οργανισμού, ο οποίος θα τα εξαγοράσει στο 48% της αξίας τους για να μη μειωθούν τα κεφάλαια των τραπεζών – παράλληλα με την ίδρυση μίας κρατικής επενδυτικής τράπεζας του τύπου της ΕΤΒΑ του παρελθόντος ή της γερμανικής KfW.

(5) Σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, έως ότου ανακτήσουν οι κρατικές επιχειρήσεις την πραγματική τους αξία, με την ταυτόχρονη προώθηση μέτρων εξυγίανσης τους – ιδιαίτερη σημασία στη ΔΕΗ που απαξιώνεται συστηματικά και σκόπιμα, με στόχο το ξεπούλημα της, όταν θα μπορούσε να λειτουργεί με 1,5 δις € ετήσια κέρδη και να έχει χρηματιστηριακή αξία 11,5 δις € (αντί 300 εκ. € σήμερα!) όπως η πορτογαλική.

(6) Εθνικά Συμβούλια (α) Ασφαλείας, (β) Διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών και (γ) Αντιμετώπισης του χρέους με αγωγές αποζημίωσης σύμφωνα με το άρθρο 340 του Μάαστριχτ.
Ως βασικά οικονομικά μέτρα δε, προτείνουμε τα εξής:

(1) Επίδομα παιδιών: Για όλα τα παιδιά Ελλήνων ιθαγενών με φορολογική διαμονή στην Ελλάδα, ηλικίας κάτω των 18 ετών. Όταν δεν εργάζονται ή είναι άνεργα, τότε έως ότου συμπληρώσουν το 21ο έτος. Το επίδομα θα είναι ύψους 150 € μηνιαία για το πρώτο παιδί, 170 € για το δεύτερο, 190 € για το τρίτο και 210 € για κάθε επόμενο. Δίνεται είτε άμεσα σε αδύναμες οικογένειες με εισοδήματα κάτω από το ελάχιστο αφορολόγητο όριο, είτε ως ελάφρυνση φόρου στις υπόλοιπες, εφόσον τις συμφέρει καλύτερα.

(2) Συντελεστές φορολόγησης νομικών προσώπων (επιχειρήσεων): Μείωση στο 15% με προκαταβολή φόρου 50%, με τον περιορισμό του φόρου μερισμάτων στο 10% και με την πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, καθώς επίσης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Έκπτωση 10% στην εφάπαξ πληρωμή, αυτόματος συμψηφισμός οφειλών και επιστροφών. Μη πληρωμή φόρων για τα πρώτα πέντε χρόνια από τις νέες και καινοτόμες επιχειρήσεις, καθώς επίσης δυνατότητα υψηλότερων αποσβέσεων στις καινούργιες επενδύσεις παγίων στο μισό χρονικό διάστημα, ηλεκτρονική σύνδεση όλων των συναλλαγών.

(3) Συντελεστές φορολόγησης φυσικών προσώπων: Αφορολόγητο εισόδημα έως 12.000 €, 15% φόρος έως 20.000 €, 25% από 20.000 € έως 50.000 € και 35% για όλα τα υπόλοιπα εισοδήματα όσα και αν είναι. Κατάργηση των τεκμηρίων και έκπτωση 10% στην εφάπαξ πληρωμή. Περιορισμός του φορολογικού κώδικα σε 50 σελίδες, αυτόματο κλείσιμο εταιρειών, μετά από δύο χρόνια μη λειτουργίας τους.

(4) ΦΠΑ: Άμεση μείωση του συντελεστή στο 20%, σταδιακά στο 15%, με ειδικό καθεστώς τροφίμων και φαρμάκων, καθώς επίσης δικηγορικής αμοιβής στο μισό (10% και 7,5% αργότερα). Στα νησιά και στις παραμεθόριες περιοχές στο 7%. Αύξηση του ορίου υπαγωγής στο ΦΠΑ στα 30.000 € τζίρο ετησίως από 10.000 € σήμερα και κατάργηση του στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για ένα χρονικό διάστημα πέντε ετών.

(5) ΕΝΦΙΑ: Μείωση του συντελεστή κατά 40%, με έκπτωση φόρου 40% για την ενεργειακή ανακαίνιση και 20% για την αισθητική. Αναστολή του για κτίρια που δεν είναι νοικιασμένα, ανάλογα με το χρονικό διάστημα μη ενοικίασης.

(6) Κόκκινα δάνεια τραπεζών: Μηδενισμός του δανείου, εφόσον ο ιδιοκτήτης παραδίδει το σπίτι του στην τράπεζα. Ριζική επίλυση του προβλήματος των κόκκινων δανείων πρώτης κατοικίας (περί τα 12 δις €), με τη δημιουργία μίας κρατικής εταιρείας διαχείρισης τους που θα τα εξαγοράσει από τις τράπεζες στην τιμή που θα διαμορφωθεί μετά την αφαίρεση των προβλέψεων τους (κάτω από το 48% της αξίας τους). Για τα υπόλοιπα, θεσμική κατοχύρωση των προτάσεων κουρέματος κλπ. των τραπεζών.
Επίλογος

Ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλες προτάσεις, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να μην καθυστερούμε καθόλου και να μην εμπιστευθούμε το μέλλον των παιδιών μας στην καρδιά της κυρίας Merkel – η οποία δήλωσε μεν στα λόγια πως «Αναλαμβάνουμε απόλυτη ευθύνη, για την ιστορική υποχρέωση και ευθύνη που έχουμε για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς στην Ελλάδα», αλλά πρακτικά δεν έκανε, ούτε πρόκειται να κάνει κάτι για την Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται από την ιστορική αντιμετώπιση των αποικιών εκ μέρους των μητροπόλεων τους – όπου εάν δεν εξεγείρονταν κάποια στιγμή, θα ήταν ακόμη δούλοι των κυρίων τους. Πόσο μάλλον όταν η οικονομική αποικιοκρατία (ανάλυση) είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπισθεί από τη στρατιωτική – αφού οι άνθρωποι δεν βλέπουν καθαρά τους εχθρούς τους.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ο κύβος ερρίφθη ! Στις 20 Ιανουαρίου στο Σύνταγμα τους «απαγορεύουμε» να ξεπουλήσουν τη Μακεδονία !

Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών μετά την υπερψήφιση των συνταγματικών αλλαγών στην ΠΓΔΜ, διοργανώνει η Επιτροπή Αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και καλεί με ανακοίνωσή της τους πολίτες να συμμετάσχουν, καθώς «η τελευταία πράξη της «συμφωνίας» θα παιχτεί στην Ελλάδα».

Το συλλαλητήριο θα πραγματοποιηθεί στις 20 Ιανουαρίου και όπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι διοργανωτές, πρόκειται για μια σπουδαία κινητοποίηση, διότι «γινόμαστε ένα συμπαγές ανθρώπινο  τείχος το οποίο θα εμποδίσει να περάσουν οι εθνοκτόνες αποφάσεις».

Ολόκληρη η ανακοίνωση που δημοσιεύεται και στο λογαριασμό της Επιτοπής στο facebook αναφέρει τα εξής:

«Οι ογδόντα ένας βρέθηκαν. Τα Σκόπια έριξαν τίτλους τέλους.

Η τελευταία πράξη της «συμφωνίας» θα παιχτεί στην Ελλάδα, στη Βουλή των «προθύμων».

Τέλος οι προφάσεις, τα αναχώματα και οι διχογνωμίες. Η Ιστορία καταγράφει τους Βουλευτές που βάζουν το προσωπικό και το κομματικό τους συμφέρον πάνω από την Πατρίδα μας και τη Δημοκρατία, την οποία έχουν κουρελιάσει προκειμένου να παραδώσουν τα απαράδοτα.

Οι Έλληνες δεν παραχωρούμε ούτε γράμμα από το ιερό όνομα της Μακεδονίας. Ούτε ανεχόμαστε την εκμηδένιση της Δημοκρατίας. Και για το ένα και για το άλλο χύθηκαν ποτάμια αίματος Ελλήνων για να τα έχουμε. Γινόμαστε ένα συμπαγές ανθρώπινο τείχος το οποίο θα εμποδίσει να περάσουν οι εθνοκτόνες αποφάσεις.

Δηλώνουμε στους «πρόθυμους»: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Είμαστε απέναντί τους και τους περιμένουμε μέχρι την ύστατη στιγμή να πράξουν ως Έλληνες.

Ανασυστήνεται η «Επιτροπή Αγώνα για τη Μακεδονία».

Τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια για τη Μακεδονία καθυστέρησαν την παράδοση του ονόματος. Η κυβέρνηση λέει ότι οι Έλληνες έχουν πειστεί για τα οφέλη της «συμφωνίας». Ας τους αποδείξουμε ότι κάνουν ΛΑΘΟΣ.

Απευθύνουμε ΓΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ προς ΟΛΟΥΣ του Έλληνες να βρεθούν σε ένα ακόμη μεγάλο συλλαλητήριο την ύστατη στιγμή για την αποτροπή της προδοσίας της Μακεδονίας την Κυριακή 20 Ιανουαρίου και ώρα 14:00 στο Σύνταγμα.

Είναι ο μόνος δημοκρατικός τρόπος για να μη φέρουν το θέμα για ψήφιση στη Βουλή.
Αν το τολμήσουν όμως θα είμαστε και πάλι εκεί.

Είμαστε μυριάδες, είμαστε ενωμένοι, είμαστε Έλληνες, είμαστε το αφεντικό της χώρας και εμείς θα δώσουμε την τελική λύση.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΗΠΑ
ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ»






Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ξανά «πεδίο μάχης» το Παρίσι - Δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες κατά των «κίτρινων γιλέκων»

Η γαλλική αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες στις πρώτες συμπλοκές που έγιναν με τους διαδηλωτές των “κίτρινων γιλέκων” στο Παρίσι, μεταδίδει το ανταποκριτής του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων Sputnik.

Τα επεισόδια ξέσπασαν όταν οι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες και μπουκάλια κατά της αστυνομίας που βρίσκονταν κοντά στην Αψίδα του Θριάμβου, στο κέντρο του Παρισιού κι ενώ διανύουμε το ένατο Σαββατοκύριακο συνεχόμενων κινητοποιήσεων.

Οι διαδηλωτές των “κίτρινων γιλέκων” έφτασαν στην Αψίδα του Θριάμβου στο κέντρο του Παρισιού, αφού έκαναν μία πορεία τριών ωρών στην γαλλική πρωτεύουσα.

Νέος γύρος κινητοποιήσεων

Σχεδόν δύο μήνες μετά την έναρξη του κινήματος, τα «κίτρινα γιλέκα» ετοιμάζονταν να κατέβουν και πάλι στους δρόμους για το ένατο Σάββατο κινητοποιήσεων ώστε να δείξουν πως η οργή τους δεν έχει εξαλειφθεί, τρεις ημέρες πριν από τον εθνικό διάλογο που ξεκινά ο Εμανουέλ Μακρόν στην προσπάθεια να κατευνάσει την κρίση.

Στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης, οι εκκλήσεις για διαδηλώσεις σήμερα στο Παρίσι και σε άλλες γαλλικές πόλεις εξακολουθούν να πληθαίνουν και οι αρχές περιμένουν μια πιο ισχυρή και πιο ριζοσπαστική κινητοποίηση από αυτήν της προηγούμενης εβδομάδας.






 Στην πρωτεύουσα, ένα τμήμα των διαδηλωτών, μεταξύ των οποίων μία από τις φυσιογνωμίες του κινήματος, ο οδηγός φορτηγού Ερίκ Ντρουέ, ανακοίνωσαν ότι θα συναντηθούν στην επιχειρησιακή συνοικία Ντεφάνς, στο δυτικό Παρίσι, όμως το αληθινό σημείο θα αποκαλυφθεί πιθανότατα την τελευταία στιγμή.

Το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών προέβλεψε την ανάπτυξη 5.000 αστυνομικών και χωροφυλάκων στην πρωτεύουσα, καθώς και τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού της χωροφυλακής. Συνολικά, σχεδόν 80.000 μέλη των δυνάμεων της τάξης αναμένεται να κινητοποιηθούν σε όλη τη Γαλλία.

Οι αρχές αναμένουν επίσης ισχυρή κινητοποίηση στην Μπουρζ, μια πόλη της κεντρικής Γαλλίας η οποία επελέγη από μια συλλογικότητα με επιρροή των «κίτρινων γιλέκων», ως πόλος συγκέντρωσης.

Στο Facebook, περισσότεροι από 2.800 άνθρωποι δήλωναν ότι είναι έτοιμοι την Παρασκευή (χθες) γύρω στις 18:00 για να συμμετάσχουν. Σχεδόν παντού στη Γαλλία ναυλώθηκαν λεωφορεία ή έγιναν διευθετήσεις για κοινή κάθοδο με ΙΧ στις συγκεντρώσεις.

Μια επιλογή που ανησυχεί τους κατοίκους και τον δήμο της πόλης αυτής των 66.000 ψυχών. «Ανήσυχοι, έχουμε λόγους να ανησυχούμε. Μια τέτοια διαδήλωση (…) πιστεύω είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί», εξηγούσε την Παρασκευή ο δήμαρχος της Μπουρζ στο ραδιοφωνικό δίκτυο RTL.

Σύμφωνα με επίσημες πηγές, 2.500 μέλη της τάξης θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε επίπεδο νομαρχίας και περιφέρειας.

Έπειτα από μια επιβράδυνση της κινητοποίησης στα τέλη του χρόνου, το κίνημα ξαναβρήκε τη δύναμή του το περασμένο Σάββατο, όταν 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στους δρόμους, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, τα οποία αμφισβητούνται συχνά από τα «κίτρινα γιλέκα».

Η ημέρα σημαδεύτηκε από βία, κυρίως από την εισβολή διαδηλωτών σε υπουργείο με έναν εκσκαφέα. Τριακόσιοι σαράντα πέντε άνθρωποι προσήχθησαν σε όλη τη Γαλλία, εκ των οποίων οι 281 τέθηκαν υπό προσωρινή κράτηση, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών.

Η σημερινή κινητοποίηση μπορεί, σύμφωνα με τον αρχηγό της εθνικής αστυνομίας, να επανέλθει στα επίπεδα προ Χριστουγέννων: στις 15 Δεκεμβρίου, 66.000 άνθρωποι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στη Γαλλία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Στο Παρίσι, ο διευθυντής της αστυνομίας Μισέλ Ντελπέκ περιμένει μια ημέρα κινητοποίησης με «περισσότερο ριζοσπαστισμό». «Παρατηρούμε εβδομάδα την εβδομάδα μια παρέκκλιση προς συμπεριφορές όλο και πιο βίαιες», δήλωσε χθες.

«Εκείνοι που καλούν σε διαδηλώσεις αύριο γνωρίζουν ότι θα υπάρξει βία και άρα έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης», προειδοποίησε ο υπουργός Εσωτερικών Κριστόφ Καστανέρ, σε συνέντευξη στο Facebook. «Και εκείνοι που έρχονται να διαδηλώσουν στις πόλεις όπου έχουν προαναγγελθεί σπασίματα γνωρίζουν ότι θα είναι συνεργοί σε αυτές τις εκδηλώσεις», πρόσθεσε.

Η ημέρα αυτή είναι ένα τεστ για τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και την κυβέρνησή του, η οποία διέρχεται με το κίνημα αυτό τη χειρότερη κρίση της θητείας του.

Από τις 17 Νοεμβρίου, Γάλλοι που προέρχονται από λαϊκά και μεσαία στρώματα καταγγέλλουν τη δημοσιονομική και κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης, την οποία χαρακτηρίζουν άδικη, διεκδικώντας αύξηση της αγοραστικής δύναμης.

Οι Γάλλοι που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα παρέμειναν ασυγκίνητοι από τις παραχωρήσεις που ανακοίνωσε ο Μακρόν στην προσπάθεια να κατευνάσει την κρίση.

Εκτός από τα κοινωνικά μέτρα, η κυβέρνηση αναμένεται να ξεκινήσει την Τρίτη έναν μεγάλο εθνικό διάλογο ώστε οι Γάλλοι να προσεγγίσουν εκείνους που παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις.

Αυτή η διαβούλευση που οργανώθηκε σε όλη τη Γαλλία «είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Πρέπει ο καθένας να την εκμεταλλευτεί, με το μέρος της ευθύνης, του ρίσκου και του αγνώστου που του αναλογεί», δήλωσε χθες ο αρχηγός του κράτους.

Εξάλλου, ο Μακρόν εκτίμησε στη διάρκεια μιας τελετής στο Μέγαρο των Ηλυσίων πως πολλοί Γάλλοι δεν διαθέτουν αρκετά «την αίσθηση της προσπάθειας», μια δήλωση που κατήγγειλε η αντιπολίτευση χαρακτηρίζοντάς την πρόκληση προς το κοινωνικό κίνημα.

Η κυβέρνηση κατέστησε τη διαβούλευση που θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα προτεραιότητά της για τους πρώτους μήνες του χρόνου, βλέποντας σε αυτήν την πύλη εξόδου από την κοινωνική κρίση, αλλά επίσης και τη δυνατότητα να ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία των κινήσεων.

Το διακύβευμα είναι μεγάλο, την ώρα όπου η δυσπιστία απέναντι στους πολιτικούς θεσμούς και τους παράγοντες της δημοκρατικής ζωής στη Γαλλία, με πρώτο τον Εμανουέλ Μακρόν, βρίσκεται στο πιο υψηλό σημείο, σύμφωνα με έρευνα του γαλλικού ινστιτούτου πολιτικών ερευνών Cevipof.





Πηγή   ΑΠΕ-ΜΠΕ


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Τραγωδία στο Παρίσι: Τέσσερις νεκροί και πολλοί τραυματίες από ισχυρή έκρηξη

Τέσσερις άνθρωποι πέθαναν από την έκρηξη αερίου που έγινε στο κέντρο του Παρισιού, σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό των Εσωτερικών Κριστόφ Καστανέρ.

Δύο από τους νεκρούς είναι πυροσβέστες, σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε ο υπουργός στο τηλεοπτικό κανάλι BFMTV. Η τρίτη είναι μία ισπανίδα τουρίστρια η οποία, σύμφωνα με ανακοίνωση του ισπανικού υπουργείου Εξωτερικών, πέθανε στο νοσοκομείο. Η Ισπανίδα επισκεπτόταν το Παρίσι μαζί με τον σύζυγό της, ο οποίος δεν έχει τραυματισθεί.

Συνολικά δέκα άνθρωποι έχουν τραυματισθεί σοβαρά και 37 ελαφρά.





Η ισχυρή έκρηξη ταρακούνησε κτίρια εκατοντάδες μέτρα από το σημείο και είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί πλήρως το ισόγειο ενός κτιρίου στην οδό Τρεβίζ, στην περιοχή των μεγάλων βουλεβάρτων στο κέντρο του Παρισιού.






 Σύμφωνα με δημοσιογράφους του AFP, τους οποίους επικαλείται το δίκτυο RTL, η έκρηξη οφείλεται σε διαρροή αερίου και πυρκαγιά. Πυροσβέστες είχαν κληθεί να επέμβουν για διαρροή αερίου στην οδό Τρεβίζ όταν σημειώθηκε η έκρηξη. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, δύο πυροσβέστες βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.


Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!