EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2019

Πόλεμος και τρομοκρατία – Η επιλεκτική χρήση των όρων

Στήν ἐποχή μας, οἱ θρησκεῖες ἔχουν ἀσφαλῶς σημαντική ἐπιρροή, ἀλλά δεν καθορίζουν τίς ἀποφάσεις τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν, τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, τά κριτήρια τῶν καλλιτεχνῶν, τῶν διανοουμένων, τῶν δημοσιογράφων, ὅσων, τέλος πάντων, διαμορφώνουν τήν κοινή γνώμη. Εὐρέα λαϊκά στρώματα, σέ ὅλες τίς χῶρες, εἶναι περισσότερο «ποίμνιο» τῶν ἀστέρων της τηλεοράσεως, τῶν πολυεθνικῶν ἑταιρειῶν, παρά μιᾶς θρησκευτικῆς ἡγεσίας.

Ὁ θρησκευτικός ἀποχρωματισμός καί ἡ ἀθεΐα διαδραματίζουν κεντρικούς ρόλους στή σύγχρονη παγκόσμια σκηνή. Καί ἔχουν βεβαίως μεγάλο μερίδιο εὐθύνης γιά ὅσα συντελοῦνται στόν πλανήτη. Γι᾽ αὐτό, δέν εἶναι δίκαιο νά κατηγοροῦνται οἱ θρησκεῖες γιά ἀδυναμία στηρίξεως τῆς εἰρήνης. Τό κρίσιμο βεβαίως σημεῖο παραμένει ἄν πράγματι οἱ ἐκπρόσωποί τους μένουμε πιστοί σ᾽ αὐτό πού ἰσχυριζόμαστε ὅτι πιστεύουμε.


Οἱ ἀρχές κάθε θρησκείας πού συμβάλλουν στην εἰρηνική συνύπαρξη πρέπει νά γίνουν ἀντικείμενο σοβαρῆς σπουδῆς καί στοχασμοῦ, τόσο τῆς κλασικῆς ὅσο καί τῆς ἄτυπης θρησκευτικῆς ἔρευνας καί παιδείας. Ἰδιαιτέρως ἡ νέα γενεά χρειάζεται, καί δικαιοῦται, συνειδητή εἰρηνική παιδεία, πού θά τροφοδοτεῖται ἀπό θρησκευτικές ἐμπνεύσεις. Εἶναι ἀνάγκη, σέ ὅλο τον κόσμο, νά γράφονται μέ ἀντικειμενικότητα τά διδακτικά βιβλία τῶν θρησκευτικῶν, χωρίς διαστρεβλώσεις τοῦ πνεύματος τῶν ἄλλων θρησκευμάτων.

Ὅλοι ὅσοι πιστεύουμε στόν Θεό ἔχουμε χρέος να ἐρευνήσουμε καί νά προωθήσουμε μιά εἰρηνική θεολογία καί ἀνθρωπολογία, ἀντλώντας ἀπό τό βάθος τῆς διδασκαλίας τῶν θρησκειῶν μας και ἀπό τίς καλύτερες σελίδες τῆς παραδόσεώς μας. Τονίζοντας τόν εἰλικρινή σεβασμό γιά κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο καί τό καθῆκον νά καταπολεμήσουμε τή βία, να ἐργασθοῦμε για συμφιλίωση καί σταθερή εἰρήνη στή γῆ.

Στίς ποικίλες διεθνεῖς συναντήσεις, τουλάχιστον τόν τελευταῖο καιρό, εὔκολα ὅλοι συμφωνοῦν στο περί εἰρήνης θέμα. Καί τονίζουν ὅτι ἡ εἰρήνη συμβαδίζει μέ τή δικαιοσύνη. Τό πρόβλημα ὅμως βρίσκεται στή συνέχεια: πῶς ὁρίζεται τό τί ἑκάστοτε εἶναι δίκαιο. Καί ἀκόμη, πῶς ἐπιβάλλεται. Οἱ ἐλπίδες ὅτι οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί ἔχουν μιά τέτοια ἱκανότητα ἔχουν ἐπανειλημμένως διαψευσθεῖ καί συνεχίζουν νά καταρρέουν.


Στήν ἐποχή μας ἔχει υἱοθετηθεῖ ἐπιλεκτικά μια ὁρολογία, πού ἀντί νά διευκολύνει τη συνεννόηση, ἐξυπηρετεῖ μᾶλλον τή σύγχυση. Πρόκειται γιά μια φοβερή κατάχρηση τῶν λέξεων «τρομοκρατία» και «πόλεμος». Τί εἶναι ὅμως τελικά πόλεμος καί τί τρομοκρατία; Εἶναι δύσκολο σέ ὁρισμένες περιπτώσεις νά πεισθεῖ ὁ ἀμερόληπτος ὅτι ἡ δράση τῆς ἁρμάδας τῶν τάνκς ἤ τοῦ σμήνους τῶν πολεμικῶν ἀεροπλάνων, πού καταστρέφουν ἀδιακρίτως σπίτια ἀθώων ἀνθρώπων λέγεται «πόλεμος», ἐνῶ ἡ πράξη τῆς νεαρῆς φοιτήτριας πού γίνεται ὁλοκαύτωμα μέ μια βόμβα ἀγκαλιά, συχνά καί μέ τό Κοράνιο στό στῆθος, πιστεύοντας ὅτι ὑπερασπίζεται τά δίκαια τες πατρίδας της μέσα στή γενέτειρά της, ὀνομάζεται «τρομοκρατία».

Επιλεκτική χρήση ὅρων

Μιά τέτοια ἐπιλεκτική χρήση τῶν ὅρων, ἀντί νά ἐξουδετερώνει, θά τονώνει τό θρησκευτικό πεῖσμα τῶν ἀδικουμένων, ἔστω καί ἄν οἱ ἀπ᾽ ἔξω τό ὀνομάζουν θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Καί κυρίως, με μιά τέτοια στάση, ἀντί νά βοηθοῦνται οἱ πιό νηφάλιοι μελετητές τοῦ Κορανίου νά ἑρμηνεύουν μέ ἠπιότητα τά χωρία τοῦ ἱεροῦ βιβλίου τοῦ Ἰσλάμ, ἀντίθετα, θα ἐνισχυθοῦν ὅσοι, περιφρονώντας κάθε ἀλληγορική ἑρμηνεία, παρακινοῦν τούς πιστούς νά ὑπακούσουν κατά λέξη στούς στίχους τοῦ Κορανίου πού μιλοῦν γιά ἱερό πόλεμο.

Ὑπάρχουν δέ πολλοί πού βεβαιώνουν τήν ἐνθουσιώδη καί ἀνώριμη νεολαία, ὅτι ὁ πιό ἀσφαλής δρόμος γιά νά γίνουν μάρτυρες τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδας εἶναι νά τερματίσουν ἡρωικά μιά ἄχαρη ζωή, κερδίζοντας σίγουρα τόν παράδεισο. Τό θρησκευτικό συναίσθημα ἔχει δαιδαλώδεις ρίζες καί ἀντοχές πού δέν ἐξουδετερώνονται μέ ἐξωτερικές πιέσεις. Θέλει ἔσωθεν καθοδήγηση καί φωτισμό καί πνευματική μεταμόρφωση. Προφανῶς δέν ἐπιχειροῦμε νά ὑπερασπισθοῦμε τις «τρομοκρατικές ἐνέργειες». Ἁπλῶς ἐπισημαίνουμε ὅτι «τρομοκρατικές» εἶναι καί πολλές μορφές πολέμου πού διαιωνίζουν τήν ἀδικία.

Τήν Ἐκκλησία δέν παύει νά ἀπασχολοῦν τά ἠθικά διλήμματα σχετικά μέ τίς θεωρίες περί «δικαίου» ἤ δικαιολογημένου πολέμου καί τῆς ἀπόλυτης εἰρηνιστικῆς θέσεως (pacifism). Ἔχουν εὐτυχῶς προσδιορισθεῖ πολλές περιοχές, στίς ὁποῖες οἱ δύο ἀπόψεις συμφωνοῦν. Π.χ. στήν καταδίκη τοῦ πολέμου ἀπό ἄδικες αἰτίες, στήν καταδίκη χρήσεως μέσων πού δεν σέβονται τά κριτήρια τοῦ μέτρου, τῆς ἀσυλίας κ.λπ.

Συνήθως, τόσο οἱ ἡγέτες ὅσο καί οἱ διανοούμενοι τῶν διαφόρων θρησκευτικῶν κοινοτήτων ἔχουμε τήν τάση νά γινόμαστε οἱ συνήγοροι τῶν ἀπόψεων τῶν κοινοτήτων μας στά διεθνῆ περιβάλλοντα. Αὐτό ἐν πολλοῖς εἶναι φυσικό καί θεμιτό. Ὅταν ὅμως ἐπιστρέφουμε στόν χῶρο μας, ὀφείλουμε μέ θάρρος να ἀρθρώσουμε προφητικό καί κριτικό λόγο στίς δικές μας κοινότητες γιά τίς δικές μας ἀσυνέπειες καί παραλείψεις. Γιά νά τίς βοηθήσουμε νά δοῦν μέ κατανόηση και σεβασμό τήν ἰδιαιτερότητα καί τά δίκαια τῶν ἀνθρώπων πού ἔχουν διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Ορθές διατυπώσεις
Οἱ ὀρθές διατυπώσεις καί ἡ ἐπίκληση τῆς λογικῆς εἶναι ἀνίσχυρα νά βοηθήσουν τόν ἄνθρωπο στήν ὑπέρβαση τῆς ἐχθρότητος καί τοῦ μίσους, πού σέ πολλές περιοχές ὅλο καί ἐπιτείνεται. Χρειάζεται καί μια πνευματική παρότρυνση. Στά περισσότερα θρησκεύματα ὑπάρχουν ἐντολές γιά μεγαλοθυμία καί καταλλαγή. Ἔμπνευση καί δύναμη γιά συμφιλίωση προσφέρονται κατεξοχήν ἀπό τή χριστιανική διδασκαλία. Γι᾽ αὐτό εἶναι μεγίστη ἡ εὐθύνη μας νά τά ἀναδείξουμε καί νά τά ἐφαρμόσουμε. Ἡ βίωσή τους εἶναι ὅ,τι πιό πολύτιμο μπορεῖ νά προσφερθεῖ στή σύγχρονη παγκόσμια ἀναταραχή.

Προχωρώντας πέρα ἀπό τήν ἀλήθεια, ὅτι ἡ εἰρήνη συμβαδίζει μέ τή δικαιοσύνη, θέλω να προσθέσω ὅτι ἡ ἄλλη ἐπωνυμία τῆς εἰρήνης εἶναι «ἀνάπτυξη». Θά χρειασθεῖ νά ἐξασφαλισθοῦν σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους οἱ προϋποθέσεις γιά ἐλευθερία καί ἀξιοπρεπῆ διαβίωση. Τά προβλήματα εἶναι πολλαπλά, ὅταν τελειώνουν οἱ γενικόλογες διακηρύξεις καί ἀρχίζει ο ρόλος τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος. Διότι βοηθεῖ στήν ὑπευθυνότητα, τήν ἀνιδιοτέλεια, την αὐτάρκεια, τήν ἐγκράτεια, πού στηρίζουν τήν κοινωνική δομή. «Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς» (Ματθ. 7:12).

Πιστεύω ἀκράδαντα, καί δέν παύω νά τό ἐπαναλαμβάνω σέ ὅλες τίς διεθνεῖς συναντήσεις, ὅτι οἱ δυτικές κοινωνίες, πού διαθέτουν πολιτική, ἐπιστημονική καί στρατιωτική δύναμη, ὀφείλουν να προχωρήσουν σέ μιά δημιουργική αὐτοκριτική, νά δοῦν το χρέος τους στίς νέες οἰκουμενικές διαστάσεις. Ἡ εἰρήνη καί ἡ ἀσφάλεια, γιά τίς ὁποῖες ὅλοι μιλοῦν, θά ἐξασφαλισθοῦν μέ τη φροντίδα γιά τήν κοινωνική δικαιοσύνη καί τήν ἀνάπτυξη τῶν φτωχοτέρων κοινωνιῶν τοῦ πλανήτη. Θά εἶναι φοβερό, πνευματικά, πολιτικά, στρατηγικά, λόγω ἀμέλειας ἤ ὑπεροψίας νά ἀφήσουμε νά ἐξελιχθεῖ ἕνα νέο πολύμορφο προλεταριάτο, πού θά ζητήσει βίαια νά ἐπιβληθεῖ τοπικά σέ εὐρύτερες περιοχές καί ἠπείρους, ἐκμεταλλευόμενο τήν πνευματική «ἀτομική ἐνέργεια» τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος.

Συνοψίζοντας ὑπενθυμίζω ὅτι:

Πρώτον: Πολλά θρησκεύματα ἀναφέρονται σέ μιά εἰρήνη πού σχετίζεται μέ τήν καταπολέμηση τῶν παθῶν, την ὑπέρβαση τῶν ἐπιθυμιῶν, τῆς ἀγωνίας, τοῦ ἄγχους. Μιά εἰρήνη πού προέρχεται ἀπό τήν ἁρμονία μέ την Ὑπέρτατη Πραγματικότητα καί ἐκφράζεται μέ γαλήνη στήν καρδιά καί καθαρότητα στόν νοῦ. Στίς μονοθεϊστικές θρησκεῖες, πού ἔχουν τήν πηγή τους στήν παράδοση τοῦ Ἀβραάμ, ἐνῶ τονίζεται ἡ εἰρήνη πού φέρνει στήν ψυχή ἡ ἐμπιστοσύνη στόν παντοδύναμο και πανάγαθο Θεό, ἡ ἔννοια τῆς εἰρήνης προσλαμβάνει ζωηρό κοινωνικό χρῶμα καί ἱστορική διάσταση. Ἡ εἰρήνη μέ αὐτό τό κοινωνικό καί πολιτικό νόημα δεν δίδεται μόνον ἀπό τόν Θεό, ἀλλά γιά τήν οἰκοδόμησή της ἀπαιτοῦνται καί οἱ προσπάθειες τῶν ἀνθρώπων.

Δεύτερον: Ἰδιαίτερα θεμελιώδεις ἀρχές πού στηρίζουν την εἰρηνική συνύπαρξη στήν οἰκουμένη παραμένουν για μᾶς τούς χριστιανούς ἡ βεβαιότητα ὅτι ἡ εἰρήνη εἶναι δῶρο Θεοῦ, ὅτι κατά βάθος ὁ Χριστός εἶναι ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὅτι χρέος κάθε πιστοῦ χριστιανοῦ εἶναι να ἀγωνίζεται γιά την εἰρήνη. Καλλιεργώντας εἰλικρινή σεβασμό καί ἀγάπη πρός κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν, θρησκευτικῶν ἤ ἄλλων πεποιθήσεων. Καθένας μας ὀφείλει νά εἶναι ἕτοιμος για προσπάθειες συμφιλιώσεως, γιά εἰλικρινῆ συνεργασία μέ κάθε ἄνθρωπο καλῆς θελήσεως, γιά τήν προώθηση τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης σέ κάθε γωνιά τοῦ πλανήτη.

Θά ἤθελα νά τελειώσω μέ μιά φράση τοῦ Μ. Βασιλείου: «Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἴδιόν ἐστι χριστιανοῦ ὡς τὸ εἰρηνοποιεῖν· διὸ καὶ τὸν ἐπ᾽ αὐτῷ μισθὸν μέγιστον ἡμῖν ὁ Κύριος ἐπηγγείλατο» (Ἐπιστολὴ 114, Migne, PG 32, 528BC). [«Τίποτε δέν εἶναι τόσο χαρακτηριστικό τοῦ χριστιανοῦ ὅσο τό να ἐργάζεται γιά τήν εἰρήνη· γι᾽ αὐτόν τόν λόγο ὁ Κύριος μᾶς ὑποσχέθηκε τή μέγιστη ἀμοιβή»].

Γιά μᾶς τούς χριστιανούς ὁ ἀγώνας γιά τήν εἰρήνη, στά βάθη τῆς καρδιᾶς μας, στό περιβάλλον μας, στήν περιοχή μας καί σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, εἶναι πρωταρχικό χρέος. Καί στόν 21ο αἰώνα πρέπει νά γίνει κύριο μέλημά μας. Μέ τή βεβαιότητα ὅτι ὁ «Θεός τῆς εἰρήνης» βρίσκεται μονίμως μέ τους ποιοῦντας εἰρήνην, ἐμπνέοντας καί ἐνισχύοντάς τους στόν εἰρηνοποιό ἀγώνα τους.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Οι ΗΠΑ εξέλεξαν πρόεδρο τον Τραμπ επειδή χρεοκοπούν

Κανείς πρόεδρος των ΗΠΑ δεν έχει συναντήσει τόσες αντιδράσεις πριν και μετά την εκλογή του, όσο ο Ντόναλντ Τραμπ. Πού οφείλεται αυτό; Στο ότι είναι ένας αντισυμβατικός πρόεδρος, όντας μεγαλοεπιχειρηματίας, ή στο ότι όλα αυτά είναι σημάδια μιας βαθειάς κρίσης που σοβεί στο υπόβαθρο; Ισχύουν και τα δύο, κυρίως όμως ισχύει το δεύτερο. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό, θα πρέπει να δούμε τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο.

Η πλήρης απελευθέρωση των ροών κεφαλαίου στα τέλη του 20ου αιώνα έδωσε στις πολυεθνικές εταιρείες της Δύσης τη δυνατότητα να επενδύσουν τα κεφάλαια τους στην αναδυόμενη Ασία και κυρίως στην Κίνα, όπου μπορούσαν να βρουν άφθονα και φθηνά εργατικά χέρια, ελαστική εργατική νομοθεσία και σχεδόν μηδενικούς περιορισμούς. Με αυτόν τον τρόπο εξήχθηκαν ολόκληρες γραμμές παραγωγής της συμβατικής βιομηχανίας και δημιουργήθηκαν νέες γραμμές υψηλής τεχνολογίας (υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα κλπ).

Παράλληλα εξήχθησαν και οι αντίστοιχες θέσεις εργασίας. Επρόκειτο για μια διαδικασία αποβιομηχάνισης της Δύσης, κατά την οποία τα καταναλωτικά προϊόντα άρχισαν πλέον να παράγονται σε χώρες φθηνού κόστους και στη συνέχεια να πωλούνται στις παλαιές καπιταλιστικές μητροπόλεις. Οι τελευταίες παραδόξως όχι μόνο διατήρησαν, αλλά συχνά αύξησαν την αγοραστική τους δύναμη.

Αυτό εν μέρει ήταν αποτέλεσμα των χειραγωγίσιμων νομισματικών ισοτιμιών, αλλά κυρίως ήταν αποτέλεσμα της λεγόμενης financial economy. Της δυνατότητας δηλαδή των τραπεζών να παράγουν χρήμα μέσω της πιστωτικής επέκτασης, αναπληρώνοντας ή και ενισχύοντας δια του δανεισμού την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Σε μακροσκοπικό επίπεδο ορισμένες χώρες έγιναν έτσι καθαροί παραγωγοί (Κίνα, Γερμανία), με μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα. Άλλες χώρες έγιναν καθαροί καταναλωτές (ΗΠΑ, Νότια Ευρώπη), οι οποίες μέσω κάποιου μηχανισμού (διαφορετικού ανά περίπτωση) μπορούσαν να πιστοδοτούνται για να συνεχίσουν να καταναλώνουν.

Τα δίδυμα ελλείμματα των ΗΠΑ

Αποτέλεσμα της παραπάνω κατάστασης, σε συνδυασμό με τον εξοπλιστικό «κεϋνσιανισμό» (Reaganomics) της δεκαετίας του 1980 (ο οποίος γονάτισε την ΕΣΣΔ), είναι ότι τα τελευταία 30 περίπου χρόνια οι ΗΠΑ παρουσιάζουν συνεχώς δημοσιονομικό έλλειμμα και έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Η συνεχής συσσώρευση δημοσιονομικών ελλειμμάτων οδήγησε με τη σειρά της στην αύξηση του δημόσιου χρέους, το οποίο επί προεδρίας Ομπάμα διπλασιάστηκε, προσεγγίζοντας το ιλιγγιώδες ποσό των 20 τρισ. δολαρίων.

Για να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση, οι ΗΠΑ κάνουν κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο: «τυπώνουν» συνεχώς δολάρια, μέσω της Κεντρικής Τράπεζας (Fed), η οποία πλέον αποτελεί τον βασικό αγοραστή του αμερικάνικου χρέους. Μεγάλες ποσότητες αμερικάνικων χρεογράφων έχουν αγοράσει, βεβαίως, και οι χώρες παραγωγοί. Κυρίως η Κίνα και η Ιαπωνία, οι οποίες με αυτό τον τρόπο έχουν εμπλακεί σε ένα σχήμα παγκόσμιας οικονομικής «πυραμίδας».

Είναι προφανές ότι αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ δεν μπορεί να το κάνει καμία άλλη χώρα, αφού το συνεχές «τύπωμα» χρημάτων θα είχε ως συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση του νομίσματος και τη δημιουργία ανεξέλεγκτου πληθωρισμού. Αυτό όμως είναι ένα βασικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ, επειδή μεταπολεμικά το δολάριο έγινε το διεθνές αποθεματικό νόμισμα. Δηλαδή, είναι το νόμισμα, στο οποίο αποτιμώνται όλα τα αγαθά (πετρέλαιο, μέταλλα, κ.λπ.) και στο οποίο γίνονται αντίστοιχα όλες οι συναλλαγές.

Ως αποτέλεσμα πάντα υπάρχει ζήτηση για δολάριο, αφού όλοι το δέχονται ως συναλλακτικό και αποθεματικό μέσο. Αντίστροφα, δεδομένης αυτής της σημασίας του δολαρίου, είναι σαφές ότι τίποτε δεν απειλεί περισσότερο τη διεθνή θέση των ΗΠΑ, όσο η αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας του νομίσματός τους. Εννοείται ότι όποιος επιδιώξει κάτι τέτοιο, κινδυνεύει άμεσα και θανάσιμα (όπως διαπίστωσαν με τραγικό τρόπο οι Σαντάμ Χουσεΐν και Καντάφι, οι οποίοι τόλμησαν να ψελλίσουν ότι θα έκαναν τις πωλήσεις του πετρελαίου τους σε ευρώ).




Πίνακας 1

Στον πίνακα 1 μπορούμε να δούμε την εξέλιξη του αμερικάνικου δημόσιου χρέους ανά πρόεδρο και πολιτικό κόμμα στην εξουσία. Είναι φανερή η επιτάχυνση στην αύξηση του χρέους επί προεδρίας Ρέηγκαν και Μπους και ο διπλασιασμός του επί Ομπάμα, του οποίου η έναρξη της προεδρίας συμπίπτει με την εκδήλωση της κρίσης του 2008. Έκτοτε η Fed υποχρεώθηκε να τυπώνει συνεχώς δολάρια προκειμένου να αποφευχθεί μια παγκόσμια κρίση τύπου 1929 (το περίφημο πρόγραμμα Asset reflation του Ben Bernanke).
Η άνοδος της Γερμανίας

Σε αντίθεση με τις άλλες Δυτικές χώρες, η Γερμανία δεν υπέστη σημαντική αποβιομηχάνιση. Αυτό το πέτυχε διατηρώντας χαμηλά το εργατικό κόστος (dumping μισθών) και έχοντας ένα μίγμα παραγωγής, στο οποίο κυριαρχούν τα «επώνυμα» προϊόντα, δηλαδή προϊόντα για τη ζήτηση των οποίων καθοριστικός παράγοντας δεν είναι μόνο η τιμή, αλλά και το όνομα (brand name). Βεβαίως οι γερμανικές επιχειρήσεις καθόλου δεν απέφυγαν τη διεθνή επέκταση, ιδρύοντας εργοστάσια σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, μεγάλο κομμάτι της παραγωγής παρέμεινε στη Γερμανία.

Σημαντικός παράγοντας της γερμανικής επιτυχίας ήταν και η εκμετάλλευση των πλεονεκτημάτων που της έδινε η ευρωπαϊκή ενοποίηση: Με την επέκταση της ΕΕ προς την Ανατολική Ευρώπη η (ενοποιημένη πλέον) Γερμανία απέκτησε πάλι πρόσβαση στη ζωτική για αυτήν Μεσευρώπη (Mitteleuropa), στην οποία μπορούσε να επενδύει, εξασφαλίζοντας χαμηλά κόστη παραγωγής.

Αντίστοιχα με τη δημιουργία της Ευρωζώνης απέκτησε ένα διπλό πλεονέκτημα: αφ’ ενός υποτίμησε τεχνητά το νόμισμά της, αφού πλέον σε αυτό μετείχαν και οικονομικά ασθενέστερες απ’ αυτήν χώρες, και αφ’ ετέρου είχε μια αγορά για τα προϊόντα της, την οποία βεβαίως χρηματοδοτούσε έμμεσα (βλ. ανοίγματα κεντρικών τραπεζών στο σύστημα Target2).

Κατά μία έννοια, όπως και η Κίνα έναντι των ΗΠΑ, η Γερμανία χρηματοδότησε την κατανάλωση των νότιων (κυρίως) μελών της ζώνης ευρώ, με μια όμως βασική διαφορά: στην περίπτωση του ζεύγους ΗΠΑ-Κίνας, ο δανειζόμενος (ΗΠΑ) είναι πολιτικά και στρατιωτικά υπέρτερος του οικονομικά ανερχόμενου. Στη δε περίπτωση της Ευρωζώνης, η Γερμανία είχε δεσπόζουσα θέση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε να ασκεί πολιτικό έλεγχο σε αυτούς που δάνειζε για να καταναλώνουν τα προϊόντα της (ακραία περίπτωση η ελληνική κρίση).
Η εύθραυστη ισορροπία και ο Τραμπ

Όσα περιγράψαμε παραπάνω, δείχνουν ότι ο κόσμος σήμερα βρίσκεται σε μια ασταθή ισορροπία, η οποία για να μην διαταραχθεί, απαιτεί συνεχές «τύπωμα» δολαρίων που διατηρούν την αγοραστική τους δύναμη. Όπως είναι προφανές όμως, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρο. Με τον ένα ή με το άλλο τρόπο οι ΗΠΑ οφείλουν να εξαλείψουν τα δίδυμα ελλείμματά τους, γεγονός το οποίο μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

Ο ένας είναι να εφαρμόσουν πολιτική περικοπών (λιτότητα), η οποία θα βύθιζε τον κόσμο σε βαθιά και απότομη ύφεση, και θα ανάγκαζε τις ΗΠΑ να χάσουν τη δεσπόζουσα θέση τους στον κόσμο. Ο άλλος τρόπος είναι να επαναδιαπραγματευτούν τη σχέση τους με όλους τους άλλους, αξιοποιώντας τα πολιτικά (και όπου χρειαστεί) τα στρατιωτικά τους πλεονεκτήματα. Αυτός ο δεύτερος δρόμος, όπως φαίνεται, είναι ο δρόμος που επιλέγουν. Για να επιτύχουν όμως τον στόχο τους θα πρέπει να εκτελέσουν μια δύσκολη ακροβασία.


Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Αυτή η Ελλάδα δεν της αξίζει, και δεν πρέπει να σωθεί.

Έχει γεμίσει  με μαύρους και κόκκινους φασίστες που μοναδικός σκοπός τους είναι πως θα φάνε από την... «πίτα» .

Όταν βλέπεις τόσους πανηλίθιους να παρακολουθούν με εκσταση τους Μπουμπουκοβορίδηδες ,Τσατσόπουλους , Καρανίκες, πουτάνες ,τσιμπουκλούδες μιας χρήσης που μπήκαν στην βουλή λόγω ...στόματος, λες...ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ γιατί τρύπησε και ο πάτος του βαρελιού..










Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Στο μικροσκόπιο των Σκοπιανών τα ελληνικά σχολικά βιβλία

Στην τελική ευθεία μπαίνει η εφαρμογή της συμφωνίας των Πρεσπών, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και αλλαγές στα σχολικά βιβλία. Η Μικτή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων (ΜΔΕΕ) Ελλάδας – ΠΓΔΜ έχει ήδη συσταθεί με την πρώτη της συνάντηση να έχει γίνει από τον περασμένο Νοέμβριο.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της ελληνικής κυβέρνησης ότι καμία αξίωση δεν έχει η άλλη πλευρά για τα ελληνικά σχολικά εγχειρίδια, αρκετά εξ αυτών έχουν σχετικές αναφορές.

Ενδεικτικά, το βιβλίο Ιστορίας της Γ’ Γυμνασίου «Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία», καθώς και το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού έχουν κεφάλαια αφιερωμένα στους Βαλκανικούς Πολέμους και αναφορές στο Μακεδονικό Ζήτημα.

Μπορεί να διαβεβαιώσει η ελληνική πλευρά ότι αυτά δεν θα τεθούν υπό το… μικροσκόπιο των εκπροσώπων της ΠΓΔΜ στην επιτροπή; Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, η άλλη πλευρά έχει ανοίξει συζήτηση για κάποιες αλλαγές σε χάρτες σχολικών βιβλίων.

Το περιβόητο άρθρο 8 της συμφωνίας, που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, προβλέπει, μεταξύ άλλων, την εξέταση ιστορικών, αρχαιολογικών και εκπαιδευτικών θεμάτων.

«Η επιτροπή θα εξετάσει και, εφόσον θεωρήσει κατάλληλο, θα αναθεωρήσει οιαδήποτε σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό, όπως χάρτες, ιστορικούς άτλαντες, οδηγούς διδασκαλίας που χρησιμοποιούνται σε έκαστον από τα Μέρη, σύμφωνα με τις αρχές και τους σκοπούς της ΟΥΝΕΣΚΟ και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Για το σκοπό αυτό, η επιτροπή θα θέσει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ώστε να διασφαλιστεί ότι σε έκαστον από τα Μέρη κανένα σχολικό εγχειρίδιο ή βοηθητικό σχολικό υλικό σε χρήση τη χρονιά μετά την υπογραφή της παρούσης συμφωνίας δεν περιέχει αλυτρωτικές/αναθεωρητικές αναφορές. Η επιτροπή επίσης θα εξετάσει οιεσδήποτε νέες εκδόσεις σχολικών εγχειριδίων και βοηθητικού σχολικού υλικού όπως προβλέπεται σε αυτό το άρθρο».

Στο βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού υπάρχει κεφάλαιο για τα «Επαναστατικά Κινήματα στη Μακεδονία», καθώς και για τους «Βαλκανικούς Πολέμους». Αντίστοιχα, στο βιβλίο της Γ’ Γυμνασίου ολόκληρα κεφάλαια είναι αφιερωμένα στα «Βαλκάνια των αλληλοσυγκρουόμενων εθνικών επιδιώξεων» με χάρτες, ειδική ανάλυση του «Μακεδονικού Ζητήματος», «την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων», καθώς και «την Ελλάδα και τα Βαλκάνια αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους».

Οπως είναι φυσικό, έχει προκληθεί ανησυχία σχετικά με τυχόν παρεμβάσεις που θα ζητήσει να γίνουν η άλλη πλευρά. Η ελληνική πλευρά καθησυχάζει ότι, κατά την πρώτη συνάντηση, η πλευρά της ΠΓΔΜ δεν έθεσε κανένα θέμα, όμως αυτό δεν αποκλείει το γεγονός να γίνουν αλλαγές στα ονόματα σε σύγχρονους χάρτες. Το ζήτημα είναι τι παραπάνω θα μπορούσε να ζητήσει η χώρα που μπορεί να εκληφθεί ως «αλυτρωτικό» από την ελληνική πλευρά.

Αλλωστε, η συμφωνία των Πρεσπών κάνει λόγο για μία επιτροπή που θα συνεδριάζει συχνά. Προβλέπει τουλάχιστον δύο φορές ετησίως συναντήσεις αλλά και έκδοση Ετήσιας Εκθεσης για τις δραστηριότητες και τις συστάσεις της προκειμένου να εγκριθούν από το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για διαβεβαιώσεις και δεσμεύσεις ότι τίποτα δεν θα αλλάξει στα σχολικά βιβλία. Οι διαψεύσεις σε σχετικές αναφορές, άλλωστε, αφορούν μόνο στην πρώτη συνάντηση και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στις επόμενες.





Πηγή   eleftherostypos.gr




Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Του κουτού τα παραμύθια

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος, τότε που είχε ουρά και κυνηγούσε για να επιβιώσει, να δείξει ότι ήταν το κυρίαρχο ζώο στο πλανήτη γη.

Μετά από εκείνον τον καιρό ήρθε μια περίοδο που την ονόμασαν πολιτισμό και θεώρησαν καλό οι άνθρωποι να κατέβουν από τα δέντρα και να αρχίσουν και κοινωνικοποιούνται με σκοπό τελικά αντί να κυνηγούν για να επιβιώσουν να πατούν επί πτωμάτων για να δολώσουν.

Τόσος κόπος και εργατοώρες για να σκοτώσουν, τόσος κόπος και χρόνος για να βλάψουν, τόσος κόπος και φαιά ουσία για να καταστρέψουν συθέμελα την ζωή, αυτό το εφήμερο θαύμα και αντί να καταλάβουν την δύναμη της δοτικότητας και της καλοσύνης στρέφονται κάθε μέρα πιο πολύ προς το μαύρο.

Μετά από εκείνη την εποχή της κοινωνικοποίησης ήρθε η εποχή της τεχνολογίας η οποία σε μαγεύει, σε ζαλίζει με απώτερο σκοπό να σε κάνει ένα πολύ χρήσιμο γρανάζι στη μηχανή της και ως υποκατάστατο γράσου να φροντίζεις για την σωστή λίπανση. Οι εποχές πέρασαν, οι εποχές περνούν και θα συνεχίζουν να περνούν αλλά δεν θα είσαι εκεί να δεις όλα τα όμορφα και σημαντικά.

Οι γνώσεις και οι εμπειρίες σου διακόπτονται βάναυσα μέσα σε όλο αυτό τον παραλογισμό που βιώνεις και ζεις τα τελευταία χρόνια. Όλοι αυτοί που κατέβηκαν από τα δέντρα, βγήκαν από τις σπηλιές σε ζηλεύουν και σε φθονούν γιατί απλά είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά τους μέχρι που ήρθε ο αλγόριθμος του δανείου, της επιδότησης, της μίζας και της ρεμούλας και έγινες πιο προβλέψιμος από ποτέ, ποιος εσύ που ήθελαν κάτι από εσένα, ποιος εσύ που τους έδωσες γράμματα, πολιτισμό, πολίτευμα, ιατρική και σήμερα όλοι αυτοί σε χλευάζουν και σε υποτιμούν γιατί πολύ απλά τους έδωσες το δικαίωμα και συνεχίζεις να τους το δίνεις χωρίς καν να ντρέπεσαι. Χρωστάς πολλά στην ιστορία και τους προγόνους σου μα οφείλεις περισσότερα στα παιδιά και τα εγγόνια σου απλά και μόνο γιατί κάποιοι έδωσαν αίμα και ψυχή για να λέγεσαι ΕΛΛΗΝΑΣ.

Άσχετα με το κουτόχορτο που σε ταΐζουν χρόνια έχεις μια ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, έγινες ΒΥΖΑΝΤΙΟ, έκανες ένα 1821, αντιστάθηκες σθεναρά το 1940 και φρόντισες η γλώσσα σου να μεταφέρει ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ και ΘΡΗΣΚΕΙΑ στα βάθη των αιώνων. Κάπου εκεί τα χάλασες άρχισες να μου κουνάς το δάχτυλο με δανεικά, με εορτοδάνεια και κάρτες με παντόφλα δίχαλο, παρεό, Μύκονο και ρολογάκι σένιο και τώρα κάνεις βουτιά αναξιοπρέπειας σε κάδο μετά τα μεσάνυχτα γιατί ακόμα και τώρα είσαι εγωιστής, ξεροκέφαλος και σταρχιδιστής.

Γιατί ακόμα και τώρα ενώ το σκοτάδι έχει αρχίσει να σε πνίγει συνεχίζεις να με λες ακραίο, εθνικιστή, συνωμοσιολόγο και τρελό που ακόμα προσπαθώ να μοιραστώ το μικρό κερί μου μαζί σου. Όταν κατέβεις από το καλάμι της ματαιοδοξίας σου και του εφήμερου καλοπερασμού σου, χωρίς κόμμα, χωρίς χρώμα και με ουσία μίλα μου και πάλι θα απλώσω το χέρι να σε βοηθήσω.

Είμαι από εκείνο το είδος του χρήσιμου τρελού που νομίζω ότι μπορώ να σώσω τους πάντες την στιγμή που εσύ είσαι απλά ο χρήσιμος ηλίθιος, το μη χείριστων βέλτιστον της εποχής και οδηγείς τα τόσα χρόνια παράδοσης, ιστορίας, γλώσσας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Γιατί απλά αντί να αντιμετωπίσεις το παράλογο άρχισες να κάνεις διάλογο μαζί του.

Εύκολα πάντα ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους, εύκολα βρίσκουμε εξιλαστήριο θύμα αρκεί να αποποιηθούμε τις ευθύνες μας και έτσι εγωιστικά να το παίζουμε μεγάλοι και τρανοί με ξένα αρχίδια.

Δεν γνωρίζω αν είναι αργά, δεν γνωρίζω αν ο Θεός θελήσει να μας βοηθήσει, δεν γνωρίζω αν τα τελώνια των ΕΛΛΗΝΩΝ ενεργοποιηθούν, γνωρίζω ότι αν τελικά δεν θες να σωθείς πραγματικά, δεν θα σωθείς.

Θυμήσου την παράδοση σου, τα ήθη και έθιμα σου ποτέ δεν είναι αργά κάνε το για τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου πριν σε εξαφανίσουν. Μια φορά και έναν καιρό ήταν αυτοί και εμείς, συνεχίζει να είναι αυτοί και ο κακός μας ο καιρός και ο ανάποδος μας φλάρος γιατί αφήσαμε την αλάνα, το πανηγύρι, την οικογένεια και το ρίξαμε στον Γιάννη τον περιπατητή,την τεκίλα σαν ραιζ και τη βότκα πορτοκάλι πνιγμένοι στο εφήμερο, το προσωρινό και το μεγαλοϊδεατισμό μας.

Γνωρίζω πως συνεχίζεις να με κρίνεις, να με κακολογείς είναι γεγονός πως το να μιλώ, να γράφω με κουράζουν, με θλίβουν γιατί δεν σταματάς να βγάζεις εύκολα συμπεράσματα. Θα προσπαθώ να είμαι δίπλα σου όσες ταμπέλες και αν μου βάλεις, γνωρίζω πως είμαι ο «ΚΑΝΕΝΑΣ»  την στιγμή που εσύ θεωρείς ότι είσαι το κέντρο του κόσμου.

Το πρώτο σου χρέος, εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους.

Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους.

Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.

Νίκος Καζαντζάκης.






Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Όλη η αλήθεια για τις τριετίες σε σχέση με τον κατώτατο μισθό

Με τον Ν 4093/2012 διαμορφώθηκε κατά την περίοδο της κρίσης ο νομοθετικά οριζόμενος κατώτατος μισθός, ο οποίος ανήρχετο σε 586,08 για εργαζομένους άνω των εικοσιπέντε (25) ετών και σε 510,95 ευρώ για εργαζομένους κάτω των εικοσιπέντε (25). Παρόλο που ο νόμος αυτός θεσπίστηκε κατά τη χειρότερη οικονομική περίοδο της χώρας, ο Έλληνας νομοθέτης διατήρησε και προστάτεψε το επίδομα τριετίας για όσους είχαν συμπληρώσει αντίστοιχη προϋπηρεσία έως τις 14.2.2012. Κατά τα λοιπά, επήλθε «πάγωμα» των ωριμάνσεων.

Του Γιάννη Καρούζου*

Πιο συγκεκριμένα προβλέφθηκε ότι «Ο κατά τα άνω κατώτατος μισθός των υπαλλήλων άνω των 25 ετών προσαυξάνεται με ποσοστό 10% για κάθε τριετία προϋπηρεσίας και έως τρεις τριετίες και συνολικά 30% για προϋπηρεσία 9 ετών και άνω και το κατώτατο ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών άνω των 25 ετών προσαυξάνεται με ποσοστό 5% για κάθε τριετία προϋπηρεσίας και έως έξι τριετίες και συνολικά 30% για προϋπηρεσία 18 ετών και άνω. ii) Ο κατά τα άνω κατώτατος μισθός των υπαλλήλων κάτω των περ.1 25 ετών προσαυξάνεται με ποσοστό 10% για μία τριετία προϋπηρεσίας και για προϋπηρεσία 3 ετών και άνω και το κατώτατο ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών κάτω των 25 ετών προσαυξάνεται με ποσοστό 5% για κάθε τριετία προϋπηρεσίας και έως δύο τριετίες και συνολικά 10% για προϋπηρεσία 6 και άνω ετών…».

Ωστόσο, στον Ν 4172/2013 στο άρθρο 103 που αφορά τον νομοθετικά κατώτατο μισθό και τον τρόπο προσδιορισμού αυτού, ορίστηκε ότι «Έπειτα από διαβούλευση, που διεξάγεται σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρούσα, ορίζεται ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός και το νομοθετημένο κατώτατο ημερομίσθιο, για πλήρη απασχόληση, για τους υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες όλης της χώρας, των οποίων η αμοιβή δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση εργασίας «και ως τέτοιος νοείται μία μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς.» (η έμφαση δική μας). Με αυτήν την άστοχη και αδόκιμη διατύπωση επιχειρήθηκε η έμμεση κατάργηση των τριετιών.

Στις 30.1.2019 δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ (Β’ 173/30.1.2019) για τον καθορισμό του νέου κατώτατου μισθού, ο οποίος θα ισχύσει από 1.2.2019. Σύμφωνα με αυτόν, ο κατώτατος μισθός θα ανέρχεται στο ποσό των 650 ευρώ. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να διευκρινίσει το ζήτημα που έχει τεθεί σχετικά με την τύχη των τριετιών και κατ’ ουσίαν να καταργήσει την προηγουμένη ακατανόητη διάταξη.

Βέβαια, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες αναμένεται να εκδοθεί από το Υπουργείο Εργασίας σχετική εγκύκλιος, η οποία θα αποσαφηνίζει το εν λόγω θέμα, το οποίο αφορά σχεδόν όλους τους εργαζομένους της χώρας.

Συμπερασματικά, όσοι έχουν συμπληρώσει μία (1) έως (3) τριετίες έως τις 14.2.2012, δικαιούνται να λάβουν για κάθε μία από αυτές 10% προσαύξηση, υπολογιζόμενη επί του νέου κατώτατου μισθού των 650 ευρώ. Σε καμία όμως περίπτωση, οι τριετίες δεν εξελίσσονται.

*Ο Γιάννης Καρούζος είναι δικηγόρος-εργατολόγος. Είναι Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και Μεταπτυχιακός Διπλωματούχος της Σχολής Εργατικού και Συνδικαλιστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Τεργέστης στην Ιταλία, με ειδίκευση στο Εργατικό Δίκαιο, Εργασιακές Σχέσεις, Ευρωπαϊκό Εργατικό Δίκαιο, Δίκαιο Κοινωνικής Ασφάλισης. Έχει πολύχρονη εμπειρία και πείρα συμβουλεύοντας δεκάδες Σωματεία Εργαζομένων και Επιχειρήσεις σε εργασιακά θέματα. Διατέλεσε Σύμβουλος σε τρία Υπουργεία της Ελληνικής Δημοκρατίας και υπήρξε επί έτη ενεργό μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας. Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Εργατικού Δικαίου και Κοινωνικής Ασφάλισης. Είναι Μεσολαβήτης, Μέλος του Σώματος Μεσολαβητών του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Υπήρξε επίσης σύμβουλος στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Ελλάδος (Ο.Κ.Ε). Δημοσιεύει άρθρα και μελέτες σε νομικά περιοδικά εργατικού δικαίου και εργασιακών σχέσεων και σε εφημερίδες.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ολοκληρώθηκε η συζήτηση στο ΣτΕ για τα αναδρομικά

Σε δύο μήνες ή περισσότερο αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις περικοπές στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων.

Στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου οι συνήγοροι του Δημοσίου, Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης και Βασιλική Πανταζή, ανέφεραν ότι η κυβέρνηση έχει δικαίωμα περικοπής των επιδομάτων, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «έχασαν τον 13ο και 14ο μισθό για να διατηρήσουν τον 12ο μισθό». Υποστήριξαν επίσης ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν σταθερή εργασία, ενώ οι ιδιωτικοί υπάλληλοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα μεγάλης ανεργίας, δεν πληρώνονται από τους εργοδότες τους και ο μισθός τους είναι 580 ευρώ, δηλαδή κατά 1/3 χαμηλότερος από αυτό των δημοσίων υπαλλήλων.

Σε περίπτωση που δοθούν αναδρομικά τα επιδόματα στους δημοσίους υπαλλήλους διαταράσσεται η δημοσιονομική ισορροπία και θα αυξηθεί η φορολογία, καθώς δεν θα υπάρχει δημοσιονομικό πλεόνασμα και δεν θα είναι βιώσιμο το χρέος, ανέφεραν οι εκπρόσωποι του Δημοσίου και προσέθεσαν ότι η περικοπή των επιδομάτων δεν θίγει την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά ούτε τους θέτει σε αρνητική οικονομική κατάσταση.

Από την πλευρά τους, οι δικηγόροι των δημοσίων υπαλλήλων χαρακτήρισαν απαράδεκτη την τακτική των συνηγόρων του Δημοσίου να κάνουν λόγο για επερχόμενη οικονομική καταστροφή στη χώρα εάν δοθούν τα τρία δώρα, τα οποία μάλιστα είναι κουτσουρεμένα (1.000 ευρώ το χρόνο) και δεν αποτελούν, όπως το παρελθόν, πλήρη μισθό τα Χριστούγεννα, και από μισό μισθό το Πάσχα και το καλοκαίρι.

Για την κάλυψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων είναι εύκολη η λύση των περικοπών των δώρων, σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών οι οποίες συνεχώς πλήττονται και μαστίζονται από την κρίση, όμως με το την τακτική αυτή παραβιάζονται βασικές συνταγματικές αρχές, όπως είναι της ισότητας και της αναλογικότητας κάτι εξάλλου που έχει αναφερθεί στις αποφάσεις του ΣΤ΄ Τμήματος, πρόσθεσαν οι δικηγόροι των δημοσίων υπαλλήλων.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!