EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Μια Underground Ανάγνωση των Δραστηριοτήτων των Μεγάλων Μ.Κ.Ο.

Ο ορισμός της κοινωνίας των πολιτών: Στην «θεωρία», οι ΜΚΟ εντάσσονται στην λεγόμενη Κοινωνία των Πολιτών. Από τους πιο «κατάλληλους» ορισµούς είναι αυτοί του Έρ.Κέλνερ (ErnestGellner, 1996), ο οποίος ορίζει την Κοινωνία των Πολιτών ως «ένα σύνολο ποικίλων µη κυβερνητικών θεσµών αρκετά ισχυρών ώστε να αντισταθµίζουν το κράτος και που ενώ δε το εµποδίζουν να εκπληρώσει το ρόλο του ως εγγυητή της ειρήνης και διαιτητή µεταξύ µεγάλων συµφερόντων µπορούν ωστόσο να το εµποδίσουν και να εκµηδενίσει το υπόλοιπο της κοινωνίας». Αντίστοιχα, ο Δ. Δηµητράκος του οποίου ο ορισµός χαρακτηρίστηκε πιο «διαφωτιστικός», αναφέρει ότι «η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένας ενδιάµεσος χώρος ανάµεσα στο κράτος και τον πολίτη, ένα πλέγµα διαδράσεων ανάµεσα σε εθελοντικές οργανώσεις όπως είναι οι οργανωµένες λέσχες, οι επαγγελµατικές οργανώσεις και λοιπά. Η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένα αντιστήριγµα στην πολιτική, δηλαδή το κράτος και συγχρόνως εκούσιας συµµετοχής σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύνολο. Το αντιστήριγµα αυτό που αποτελεί η Κοινωνία των Πολιτών παίζει ρόλο ανταγωνιστικό και συγχρόνως συµπληρωµατικό ως προς την πολιτική κοινωνία (…)».

Οι παραπάνω ορισμοί θα μπορούσαν να είχαν νόημα στην «αγνή» και «αφελή» περίοδο, προ του 1990. Σήμερα στην «πονηρή» εποχή του γιγαντώματος των ΜΚΟ, σε αριθμό και μέγεθος, οι ορισμοί και οι στόχοι των μεγάλων ΜΚΟ, έχουν αποκτήσει άλλο νόημα.

Σήμερα οι μεγάλες ΜΚΟ διαδραματίζουν πολλαπλούς ρόλους:

α) Είναι το όχημα για την «απονέκρωση» του κοινωνικού κράτους και

β) Της εκπαίδευσης των πολιτών στην ιδιωτικοποίηση των κρατικών δομών

γ) την άσκηση εξωτερικής πολιτικής στις χώρες που δραστηριοποιούνται

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη θεωρητικά διεθνής ΜΚΟ, ήταν ο Ερυθρός Σταυρός, που ιδρύθηκε από τον Ερ. Ντυνάν το 1863 στη Γενεύη. Οι σύγχρονες διεθνείς ΜΚΟ στηρίζουν την ύπαρξη τους στο άρθρο 71 του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ του 1945, απ’ όπου πήραν και το όνομά τους.

Η σωστή μετάφραση του αγγλικού όρου Non Governmental Organization είναι Μη Κρατικές Οργανώσεις. Ισως η λανθασμένη μετάφραση του στα ελληνικά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να είναι σκόπιμη. Ο λόγος, οι μεγάλες ΜΚΟ που διακινούν τεράστια ποσά χρημάτων να θέλουν να αποκρύψουν «ενδόμυχα» τον σκοπό της ίδρυσης τους.

Κατά τα πρώτα χρόνια του ψυχρού πολέμου απέκτησαν κακή φήμη μιας και ήταν κατευθυνόμενα όργανα των δύο αντίπαλων στρατοπέδων.

Την δεκαετία του ’60, ομάδες πολιτών σε διάφορα μέρη του κόσμου, κουρασμένοι από τον πολωμένο πολιτικό λόγο άρχισαν να πιέζουν για την προάσπιση της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου. Αυτές οι ομάδες συντόνισαν τη δράση τους και δημιούργησαν την πρώτη ΜΚΟ από τη βάση, τη Διεθνή Αμνηστία. Ήταν τέτοια η γρήγορη εξάπλωσή της και η αποτελεσματικότητά της ώστε, την επόμενη δεκαετία, το Ίδρυμα Φορντ χρηματοδότεί μια παρόμοια ΜΚΟ, με το όνομα HelsinkiWatch. Σκοπός θα ήταν η παρακολούθηση της εφαρμογής της τελικής Πράξης του Helsinki εκ μέρους των Σοβιετικών. Η ΜΚΟ αυτή, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων.

Παράλληλα, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων καινούργια αιτήματα αναδύονται σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι αυτά, τα οποία ονομάζουμε «περιβαλλοντολογικά», πάνω στα οποία βασίστηκε η ίδρυση μεγάλων διεθνών περιβαλλοντολογικών ΜΚΟ, όπως η Greenpeace  και η WWF. Και αυτές επίσης απέκτησαν διεθνές κύρος και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι δράσεις τους έφεραν, πολλές φορές σημαντικά αποτελέσματα.

Μετά τη δεκαετία του ’90 οι συνθήκες αλλάζουν. Δύο λόγοι συντελούν σ’ αυτές τις αλλαγές:

α. Η κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων και

β. Η παγκοσμιοποίηση και η επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού

Και τα δύο συνέβαλαν στην ραγδαία αύξηση του αριθμού των ΜΚΟ μιας και ο νεοφιλελευθερισμός προωθούσε το περιχαράκωμα του κοινωνικού ακτιβισμού μέσα απ’ αυτή την «κοινωνία των πολιτών» και τις ΜΚΟ.

Αυτό το καινούργιο σκηνικό απονομιμοποίησε την πολιτική ουδετερότητα ακόμα και των μεγάλων και διεθνούς κύρους ΜΚΟ. Μέχρι τότε το κριτήριο ουδετερότητας ήταν απλό μια και αν έλεγχες και πίεζες και τα δύο στρατόπεδα του ψυχρού πολέμου χαρακτηριζόσουν ουδέτερος. Τώρα, με την εξαφάνιση του αντίπαλου δέους, τα πραγματικά πολιτικοκοινωνικά προβλήματα άρχισαν να αναδύονται. Μερικά ενδεικτικά παραδείγματα:

1) Το 2000 η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε τους εξαθλιωμένους μαύρους αγρότες της Ζιμπάμπουε, που τόλμησαν να καταλάβουν κτήματα των λευκών γαιοκτημόνων. Ξέχασε όμως να αναφέρει την για περισσότερο από αιώνα καταλήστευση αυτής της χώρας από τους λευκούς αποικιοκράτες, 2) Στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας οιΓιατροί χωρίς Σύνορααρνήθηκαν να περιθάλψουν Σέρβικους πληθυσμούς, επιλέγοντας να το κάνουν μόνο για τους Μουσουλμάνους. Αποτέλεσμα ήταν να αποπέμψουν το Ελληνικό τμήμα τους, που αποφάσισε να περιθάλψει και Σέρβους, 3) ΗGreenpeace έκανε μεγάλο θόρυβο για την ρύπανση του Σαρωνικού από πετρελαιοειδή μετά το ναυάγιο του Αγία Ζώνη ΙΙ, δεν είπε όμως κουβέντα για την καταστροφή του περιβάλλοντος στην Χαλκιδική. Επίσης κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία δεν είδε κανέναν βρώμικο πόλεμο από πυρηνικά και καμιά οικολογική καταστροφή.

Ο Μπ. Μπρεχτ έγραφε:«Εχω ακούσει πολλές φορές, ότι άνθρωποι που νίπτουν τας χείρας τους τοκάνουν συνήθως σε ματωμένους νιπτήρες. Φαίνεται μετά στα χέρια τους»

Η χρηματοδότηση τους

Από την αρχή η χρηματοδότηση των ΜΚΟ βασιζόταν σε τρεις πυλώνες: α) τις συνδρομές και τις εισφορές των μελών και των υποστηριχτών τους, β) τις χορηγίες κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, γ) τις δωρεές ιδιωτών και ιδρυμάτων.

Οι διεθνείς φορείς που τις χρηματοδοτούν είναι συγκεκριμένοι με πρώτη την Παγκόσμια Τράπεζα και ακολουθούν ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ κλπ. Τόσο αυτοί οι φορείς, όσο και οι κυβερνήσεις ή η ΕΕ επιλέγουν να χρηματοδοτούν ΜΚΟ που προωθούν τις πολιτικές τους. Με λέξεις άγνωστες «πλουτίζεται» το λεξιλόγιό μας, όπως τα αρχικά των: GONGO, QANGODANGO.

Στην Ευρώπη μόνο ο αριθμός τους υπερβαίνει το 1 εκατ. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι οι ΜΚΟ λογοδοτούν κυρίως στους χρηματοδότες τους. Επίσης η υπηρεσία καταγραφής πιστοποίησης και χρηματοδότησης των ΜΚΟ εδρεύει στο αντίστοιχο υπουργείο Εξωτερικών όπως και στην Ελλάδα η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (Υ.Δ.Α.Σ.). Αυτό συμβαίνει γιατί οι κρατικά επιχορηγούμενες ΜΚΟ χρησιμοποιούνται κυρίως για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Έτσι εμείς χρηματοδοτούμε ΜΚΟ που στέλνουν ανθρωπιστική βοήθεια, περιθάλπουν άρρωστους ή χτίζουν σχολεία και γεφύρια σε τρίτες χώρες και αντιστοίχως η ΕΕ και άλλες χώρες χρηματοδοτούν ΜΚΟ που ασχολούνται με το προσφυγικό, την φτώχεια, την ισότητα των δύο φύλων κλπ στη χώρα μας. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ένας από τους τρόπους άσκησης εξωτερικής πολιτικής είναι και ο πόλεμος.

Με όλα τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ΜΚΟ δεν είναι η έκφραση της ενεργού πολιτειότητας και της διαμαρτυρίας της κοινωνίας των πολιτών αλλά αντίθετα ένα αδιάσπαστο κομμάτι του πολιτικοκοινωνικού μας συστήματος.

Η απόδειξη: Στην Ρωσία το 2004 η Ρώσικη κυβέρνηση έφερε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο για την διαφάνεια της χρηματοδότησης των ΜΚΟ. Το νομοσχέδιο προέβλεπε την δημοσίευση του πλήρους καταλόγου των δωρητών και των δωρεών τους ώστε να φορολογηθούν ανάλογα. Αν ο κατάλογος δεν δημοσιευόταν τότε το 24% των δωρεών θα κατακρατείτο ως φόρος. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν έντονα ήταν η Αμερικάνικη Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης και το Ίδρυμα Φορντ, που απεδείχθη ότι ήταν οι βασικοί χρηματοδότες των ρώσικων ΜΚΟ. Μάλιστα στη διαμαρτυρία τους ανέφεραν ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί «φραγμό στο κίνημα των Δωρητών».

Σημαντικότατο ρόλο διαδραματίζει στο στερέωμα των ΜΚΟ το όνομα Τζορτζ Σόρος. Αυτός ο πάμπλουτος ουγγροαμερικανός χρηματιστής έχει φτιάξει ένα τεράστιο δίκτυο ΜΚΟ σε όλον το κόσμο, το οποίο χρηματοδοτεί με ασύλληπτα ποσά. Μόνο για το 2018 έχει μεταφέρει στην κεντρική του ΜΚΟ την OSF(OpenSocietyFoundation), 18 δις δολάρια.

Ο λόγος: Ο Σόρος, όντας γνήσιο δημιούργημα του, κατά Καστοριάδη, καζινοκαπιταλισμού έχει μάθει καλά να παίζει τζόγο στις διεθνείς αγορές. Κι επειδή, όπως γίνεται στα καζίνο με τους επαγγελματίες χαρτοπαίκτες, οι άλλοι μεγάλοι παίκτες τον έχουν πάρει μυρωδιά να προσπαθεί να ανοίξει καινούργιες αγορές όπου θα κυριαρχεί ως παίκτης.

Στην Ελλάδα δραστηριοποιείται μέσω της ΜΚΟ SolidarityNow, η οποία αποτελεί έναν από τους κυριότερους διαχειριστές των κονδυλίων για τους πρόσφυγες.

Ο τρόπος διαχείρισης: Οπως ανακοινώθηκε, τη διαχείριση των χρημάτων θα αναλάβει μεν η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, αλλά και άλλες «μη κυβερνητικές οργανώσεις», μέσω των οποίων θα χρηματοδοτηθούν το στήσιμο των καταυλισμών και η σίτιση των προσφύγων.

Είναι το ίδιο μοντέλοπου εφαρμόζει η ΕΕ σε τρίτες χώρες όπου ξεσπούν ανθρωπιστικές κρίσεις. Η συγκεκριμένη υπηρεσία χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, ενώ οι πόροι της μέχρι το 2020 έχουν καθοριστεί σε 6,6 δισ. ευρώ! Αυτά είναι τα χρήματα που, αντί να δοθούν στις κυβερνήσεις των χωρών που αντιμετωπίζουν ανθρωπιστική κρίση, θα μοιραστούν στους ιδιώτες κάθε νομικής μορφής! Μάλιστα, ο επίτροπος σημείωσε ότι η Ελλάδα «διαθέτει ένα αξιόπιστο τραπεζικό σύστημα για την εξυπηρέτηση του προγράμματος» και επισήμανε ότι η μέθοδος των cashandvoucher(μετρητών και των κουπονιών) επιτρέπει στους πρόσφυγες να «διατηρούν την αξιοπρέπειά τους» (το τυράκι) και βοηθάει και τις τοπικές κοινωνίες γιατί χρησιμοποιούνται τα δικά τους αγαθά» (η φάκα).

Άλλωστε σε διεθνές επίπεδο το «υλικό» υπάρχει: 63 εκατ. πρόσφυγες, 40,8 εκατ. εσωτερικά εκτοπισθέντες και 3,2 εκατ. αιτούντες άσυλο.

Σήμερα η Ε.Ε. που επιχορηγεί τα κράτη μέλη για οποιοδήποτε θέμα, θέτει ως όρο την διαχείριση του 20% της χορηγίας από το κράτος και το υπόλοιπο 80% από ΜΚΟ. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα η διαχείριση του προσφυγικού στην Ελλάδα.

Οι τομείς που χρηματοδοτούνται: α) Κοινωνική ένταξη, ισότητα των φύλων και ίσες ευκαιρίες, β) Πολιτισμός και μέσα επικοινωνίας, γ) Προώθηση της ιδιότητας του πολίτη και της συμμετοχής στα κοινά, δ) Έρευνα και καινοτομία, ε) Ανάπτυξη και ανθρωπιστική βοήθεια

ζ) Μεταφορές, ενέργεια και ΤΠΕ:

Έλλειμμα διαφάνειας στο σύστημα διάθεσης της χρηματοδότησης της ΕΕ μέσω ΜΚΟ.

Ευρ. Ελεγκτικό Συνέδριο: «Ο τρόπος προσδιορισμού των ΜΚΟ δεν είναι αξιόπιστος. Πρέπει να γνωρίζουν οι φορολογούμενοι πού πηγαίνουν τα χρήματά τους». Συγκεκριμένα, η ειδική έκθεση αριθ. 35/2018, με τίτλο «Διάθεση κονδυλίων της ΕΕ μέσω ΜΚΟ: απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για την ενίσχυση της διαφάνειας», η οποία δημοσιεύθηκε στις 18-12-2018, καταλήγει ότι o τρόπος με τον οποίο η χρηματοδότηση της ΕΕ διοχετεύεται μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) στους τομείς της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας, της περιβαλλοντικής προστασίας, του πολιτισμού, καθώς και για άλλους σκοπούς πρέπει να είναι περισσότερο διαφανής (sic).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, την περίοδο 2014-2017 η Επιτροπή προγραμμάτισε ποσό ύψους 11,3 δις. ευρώ για διάθεση μέσω ΜΚΟ. Βέβαια, η Επιτροπή γνωστοποιεί, κατά κανόνα στοιχεία που αφορούν την ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα διαφάνειας. Σε πέντε από τα έξι ελεγχθέντα έργα, οι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών είτε δεν δημοσίευσαν είτε δημοσίευσαν μόνον εν μέρει τις συμβάσεις που ανατέθηκαν σε ΜΚΟ, και η Επιτροπή δεν εξακρίβωσε αν οι εν λόγω οργανισμοί είχαν εκπληρώσει τη συγκεκριμένη υποχρέωση.

Σε ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 1997 ορίζονται τα εξής πέντε χαρακτηριστικά των ΜΚΟ. Πρόκειται για: 1) εθελοντικές οργανώσεις με επίσημη ή θεσμική οντότητα, 2) μη κερδοσκοπικές, 3) ανεξάρτητες από κυβερνήσεις και άλλες δημόσιες αρχές, 4) διοικούνται κατά τρόπο «ανιδιοτελή», και 5) οι δραστηριότητές τους στοχεύουν, τουλάχιστον εν μέρει στην προώθηση του δημόσιου συμφέροντος.

Στην Ελλάδα

Είναι αναμφισβήτητο ότι κάποιες απ’ αυτές επιτελούν κοινωνικό έργο, όπως η κιβωτός του κόσμου, το χαμόγελο του παιδιού κλπ. Οι ενταγμένες στο μητρώο είναι 47 ελληνικές και 7 ξένες. Ταυτόχρονα οι περισσότερες απο αυτές βαρύνονται με οικονομικές ατασθαλίες και πελατειακές σχέσεις. Κατά την διάρκεια των ετών 2000-2010 έχουν δοθεί τα κάτωθι ποσά:



Δυστυχώς και εδώ επικράτησε η λογική της απόφασης του σ.τ.ε. «περί παραγραφής στην πενταετία», όλων των ατασθαλιών και του ροκανίσματος των χρημάτων των φορολογουμένων. 

Επείγοντα μέτρα ελέγχου των ΜΚΟ

Εχουν περάσει 4,5 χρόνια απο τότε που ανέλαβε ο σύριζα. Η αδιαφάνεια και η έλλειψη ελέγχου των ΜΚΟ εξακολουθεί να υφίσταται. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Γ. Μουζάλα στο One Channel, «δρουν ανεξέλεγκτα οι ΜΚΟ».Ο λόγοι είναι πολλοί. Ο πλέον σημαίνων λόγος: Λόγω του ελέγχου των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα απο την τρόικα αποτελεί «πεδίο δόξης λαμπρόν» προώθησης των πελατειακών σχέσεων. Τα στοιχεία άλλωστε απο τα προηγούμενα χρόνια είναι «πλούσια».

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Θαλής», 30μελής επιστημονική ομάδα κατέγραψε σε όλη τη χώρα 422 οργανώσεις, αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες και σωματεία με κοινωφελές έργο, οι οποίες διαθέτουν οργανωτική αυτονομία και διοικητικές δομές, παρουσιάζουν χρονική διάρκεια (έχουν κλείσει 2 οικονομικές χρήσεις) και σημαντικό αριθμό επωφελουμένων, ενώ η δράση τους ξεπερνά γεωγραφικά τα όρια της γειτονιάς. Εξ αυτών στη διαδικασία προθυμοποιήθηκαν να συμμετάσχουν 189 οργανώσεις (45%) και από αυτές έφεραν εις πέρας την έρευνα οι 157 οργανώσεις (37%) του συνόλου. Οι τελικοί συμμετέχοντες ήταν 90 σωματεία (57%) και 67 μη κερδοσκοπικές εταιρείες (43%). Ετσι, 111 ασχολούνται με την κοινωνική αλληλεγγύη και ένταξη, 100 με την υγεία, πρόνοια, σίτιση και στέγαση, 69 με εκπαίδευση, κατάρτιση και εργασιακά δικαιώματα, 59 με ανθρώπινα δικαιώματα και θέματα φύλου, κ.ά.

Οι μισθωτοί απασχολούμενοι το 2011 απο 2.090 έγιναν το 2012 4.109 και «παγιώθηκαν» σε 4.016 το 2013. Αντιστοίχως, έχει γιγαντωθεί και ο αριθμός των εθελοντών, το 2011(14.577), το 2012 (15.540) και το 2013 (19.869).

Άμεσα μέτρα ελέγχου των ΜΚΟ

1ο) Εκπλήρωση του σκοπού ίδρυσης. Έλεγχος εάν η ΜΚΟ εκπληρώνει τον σκοπό για τον οποίο έχει ιδρυθεί. Κάποτε υπήρχε στο ΥΠ.ΟΙΚ. υπηρεσία που έλεγχε τα μη κερδοσκοπικά ιδρύματα, ως προς το σκοπό που έχουν ιδρυθεί.

2ο) Οι ΜΚΟ που επιδοτούνται, να ελέγχονται για την τήρηση της εργατικής, φορολογικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. Παραδείγματα:

Μια ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στο «σχεδιασμό, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης» και είναι συνεργάτης του υπουργείου και της υπηρεσίας πρώτης υποδοχής. Σε αυτήν εργάζονται κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχίατροι γιατροί γενικών καθηκόντων, δάσκαλοι κ.λπ. Οι συμβάσεις, από Ιδιωτικού Δικαίου (κυρίως οχτάμηνης διάρκειας) άλλαξαν σε εργολαβικές-μπλοκάκι (διάρκειας δύο μηνών) με τους εργαζόμενους να περνάνε το μαρτύριο της σταγόνας, δηλαδή μέχρι την τελευταία μέρα για να ανανεώσει άλλους δύο μήνες τη σύμβαση.
Το αντεργατικό πλαίσιο κάτω από το οποίο δουλεύουνοι εργαζόμενοι και της συγκεκριμένης ΜΚΟ, δεν σταματά εδώ. Για παράδειγμα, αν έρθει βάρκα με πρόσφυγες, μπορεί να δουλέψουν ακόμα και Κυριακή χωρίς να πληρωθούν, απλά τους δίνονται δυο μέρες ρεπό.
3) Στίς ΜΚΟ που επιδοτούνται να αναλάβει ο ΑΣΕΠ τις προσλήψεις. Εδώ είναι το κομβικό σημείο της συνέχισης του πελατειακού κράτους. Παραδείγματα:

α) Απελευθέρωση χιλιάδων προσλήψεων μόνιμου και εποχικού προσωπικού στους δήμους και τις περιφέρειες προχωρά η κυβέρνηση. Παράλληλα, μέσα στην προεκλογική περίοδο και αφού διορίσει τους 8.166 της 3Κ/2018, σκοπεύει να προχωρήσει και σε δεύτερο κύκλο μονιμοποιήσεων στους δήμους, αυτή τη φορά για 757 θέσεις. Θα γίνει με τα ίδια κριτήρια και με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή και αυτή θα δίνει προτεραιότητα σε όσους έχουν ήδη προϋπηρεσία σε αντίστοιχη θέση στο Δημόσιο, β) 8.933 μέσω κοινωφελούς εργασίας: Παράλληλα, με το νέο νομοσχέδιο εξαιρούνται και οι προσλήψεις κοινωφελούς εργασίας, όπως για παράδειγμα αυτή για τις 8.933 θέσεις που ανακοινώθηκε από τον ΟΑΕΔ. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της νέας πρόσκλησης η προθεσμία υποβολής αιτήσεων έληγε στις 18 Μαρτίου. Εάν προσθέσει κανείς και το δίμηνο που χρειάζεται προκειμένου ο ΟΑΕΔ να επεξεργαστεί τις αιτήσεις των υποψηφίων, καθώς και το διάστημα των ενστάσεων που ακολουθεί, τότε καταλαβαίνουμε ότι η πρόσληψη του νέου προσωπικού έγινε χρονικά περίπου κοντά στην ημερομηνία των αυτοδιοικητικών και των βουλευτικών εκλογών, γ) 1.333 συμβασιούχοι: Αυξάνονται κατά 433 άτομα, απο 900 που ισχύει σήμετα σε 1.333.

Συνάγονται αβίαστα τα εξής συμπεράσματα για τις μεγάλες ΜΚΟ:

1) Λειτουργούν δήθεν αντιπολιτευτικά στο ήδη υπάρχον πολιτικό σύστημα,

2) Πραγματοποιούν μια πρόβα τζενεράλε για την υποκατάσταση του κοινωνικού κράτους

3) Απορόφηση των κοινωνικών αντιδράσεων και κραδασμών,

4) Εκπαίδευση των εργαζομένων στις ελαστικές μορφές εργασίας.

Με μια δόση «αυθαιρεσίας» αλλά και «φαντασίας», μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι το μόνο που απομένει είναι η λαική νομιμοποίηση τους, για να αποκαλούνται ως «σοβιέτ». Αυτή θα είναι η «νέα εκδοχή της δυαδικής εξουσίας» του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Πηγές:

Γραφέας Υπηρεσίας 23 Νοεμβρίου 2017

Lawspot.gr 28/12/2018 Γεώργιος Π. Κανέλλος

Μ. Μπορνόβας είναι εθελοντής γιατρός στο Κοινωνικό Ιατρείο Καλαμάταςαπό «https://iskra.gr/»

GONGO-(ΜΚΟ που ιδρύονται και χρηματοδοτούνται από κυβερνήσεις).

QANGO-(ΜΚΟ που δεν ιδρύονται από κυβερνήσεις αλλά λειτουργούν μόνο μέσω κρατικών επιχορηγήσεων).
DONGO-(ΜΚΟ που ιδρύονται και χρηματοδοτούνται από ιδιώτες δωρητές, επιχειρήσεις ή Ιδρύματα).



Γιάννης Περάκης
Οικονομολόγος



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

ΠΩΣ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΜΟΙΡΑΖΕΙ 177.000 ΕΥΡΩ ΜΕ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΕΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

Σαν τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας ομοιάζει η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όπου λειτουργούν με την λογική ότι αρπάξουμε και ότι προλάβουμε να μοιράσουμε και να κλέψουμε στους κολλητούς και στους ημέτερους..Η χώρα πάει σε εκλογές και λίγες ώρες πριν την διάλυση της βουλής ο υπουργός υποδομών κύριος Σπίρτζης με την μορφή του κατ` επείγοντος μοίρασε 177.000 ευρώ σε εταιρείες κολλητών και συμβούλων..

Η εν λόγω βέβαια απόφαση της απευθείας ανάθεσης κινείται μέσα στο θεσμικό πλαίσιο του αριστερού νόμου 4412/2016 όπου δίνει την δυνατότητα σε υπουργούς να αναθέτουν έργα με απευθείας αναθέσεις έως του ποσού των 135.000 δίχως διαγωνισμό και αυτό είναι ακόμη μια πολιτική του ηθικού πλεονεκτήματος.
Μια εκ των περιπτώσεων αυτών είναι και η εν λόγω απόφαση του κυρίου Σπίρτζη με ημερομηνία 6-6-2019 όπου διέθεσε 177.000 ευρώ σε τρεις εταιρείες όπως θα δείτε παρακάτω με αντικείμενο σύμβασης Παραχώρησης, για τη συλλογή, οργάνωση και επεξεργασία των προπαρασκευαστικών στοιχείων για τη διερεύνηση της επέκτασης του φυσικού αντικειμένου του Αυτοκινητόδρομου με Σύμβαση Παραχώρησης Κεντρικής Ελλάδος (Ε65) (εδώ γελάμε)..

Μια εκ των εταιρειών που έχει αναλάβει το εν λόγω έργο ονομάζεται ΜΕΝΤΟΡ 17 ιδιοκτησίας της γνωστής δημοσιογράφου Αλεξάνδρας Καπελετζή η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος γνωστού επιχειρηματία στο χώρο της επικοινωνίας όπου η εταιρεία του βάρεσε κανόνι και με οφειλές στο δημόσιο. Οι κακές δημοσιογραφικές γλώσσες μιλάνε πως ο εν λόγω κύριος τυγχάνει να είναι και σύμβουλος επικοινωνίας του κυρίου Σπίρτζη.


Προφανώς αντιλαμβάνεστε πως εάν είχε οφειλές στο δημόσιο δεν θα μπορούσε να λάβει φορολογική ενημερότητα και να συμμετάσχει σε δημόσιο διαγωνισμό για αυτό τι κάνουμε;
Συστήνουμε μια εταιρεία στο όνομα της Συζύγου (μπροστινή) η οποία όπως θα δείτε το αντικείμενο εργασιών σύμφωνα με το καταστατικό ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο του έργου με μετοχικό κεφάλαιο 1000 ευρώ και με ημερομηνία ανακοίνωσης ΓΕΜΗ στις 17/1/2019.

Το ακόμη πιο απίστευτο της εν λόγω απόφασης του Σπίρτζη είναι πως αναφέρει ότι η ανάθεση έγινε λόγω της εμπειρίας της εν λόγω εταιρείας σε αντίστοιχα έργα και εμείς αναρωτιόμαστε κύριε υπουργέ από τις 17/1/19 έως και τις 6/6/2019 που υπογράψατε την σύμβαση είχε μεγάλες και άλλες εμπειρίες με το υπουργείο σας;;




Εδώ όλα τα έγγραφα



























Πηγή

Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

H εξαγορά ενός ολοκλήρου αιγαιοπελαγίτικου νησιού μαζί με τους κάτοικους του !

Όλοι ζούμε καθημερινά την διαφθορά στους δήμους, στις εφορίες, στις πολεοδομίες, στις αστυνομίες, σε όλα τα σημεία επαφής μας με την ελληνική πολιτεία. Στις μεγάλες πόλεις η διαφθορά καλύπτεται από ένα νέφος ανθρώπων και πολυκατοικιών, και οι αποκαλύψεις ενόχων ανάβουν και σβήνουν στιγμιαία σε τηλεοπτικές εκπομπές ενημέρωσης κομματικών σκοπιμοτήτων.

Tης Εύπλοιας

Σε ένα μικρό όμως νησί, όπως η Ίος, ένα τουριστικό χωριό των δύο χιλιάδων κατοίκων, όλα είναι μόνιμα στο φως.

Ο ανασφάλιστος Αλβανός μετανάστης ξέρει τον εργοδότη του.

Τα ρέματα που βαφτίζονται δρόμοι είναι γνωστά.

Οι επιτυχημένοι νονοί της νύχτας και της ημέρας είναι επώνυμοι.

Οι οικοδομές χωρίς άδεια είναι γνωστές και στα κατσίκια.

Τα παράνομα βήματα του Δημάρχου τα ξέρει ακόμα και ο τρελός του χωριού.

Τα γαμήλια δώρα συναλλαγής εχόντων και εξουσίας προβάλλουν ξεδιάντροπα στο φως της ημέρας.

Όλοι ξέρουν από πού ανατέλλει και πού δύει ο ήλιος στο μικρό νησί. Ένα μικρό μέρος σαν την Ίο είναι ο καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας.

Εδώ βλέπεις καθαρά ποιος διαφθείρει και ποιος διαφθείρεται, πώς αναπαράγεται η διαφθορά στην ελληνική κοινωνία.

Εδώ βλέπεις καθαρά χωρίς φίλτρα τους ανθρώπους και τους μηχανισμούς διαχείρισης της εξουσίας που οδήγησαν την Ελλάδα στην παρακμή και τη χρεοκοπία…

Το κείμενο που ακολουθεί ακτινογραφεί τις δομές εξουσίας που νέμονται και καταπατούν την τουριστική Ελλάδα, χωρίς χωροταξικά, περιβαλλοντικά ή πολιτιστικά κριτήρια και ηθικές αναστολές. Σκιαγραφεί την εξαγορά των κατοίκων και την παράδοση, άνευ όρων, ενός νησιού στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία και πιστεύω ότι θα κάνει όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας που αγαπούν την πατρίδα τους να ντρέπονται που κατοικούν σε αυτόν τον τόπο αλλά ίσως τους κάνει και πιο σοφούς.

Το κείμενο περιγράφει πώς κακοποιούνται, ιδιωτικοποιούνται και πωλούνται οι αιγιαλοί και παραλίες του Αιγαίου, πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί της διαφθοράς στους διαδρόμους των δημοσίων υπηρεσιών, πώς χορηγούνται παράνομες οικοδομικές άδειες και εγκρίσεις αρχιτεκτονικών μελετών, πώς νομιμοποιούνται αυθαίρετα κτίσματα που έχουν κατασκευαστεί μετά το 2011, πώς οι εκλεγμένοι μας νομοθετούν χέρι χέρι με επιχειρηματικά ιδιωτικά συμφέροντα εκποιώντας κοινόχρηστους χώρους, πώς καταστρέφονται και παραδίδονται στην κερδοσκοπία τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους του Αιγαίου και πώς καταργείται κάθε έννοια προσπάθειας χωροταξικού σχεδιασμού και προστασίας του περιβάλλοντος σε αυτή τη χώρα.

Η απροκάλυπτη συγκάλυψη των αυθαιρεσιών και η σιωπή των αμνών όλων των εμπλεκόμενων φορέων και πολιτικών, στην υπόθεση της καταστροφής των παραλιών και του περιβάλλοντος της μικρής Ίου, ξεπερνάει κάθε σενάριο επιστημονικής φαντασίας κακοδιοίκησης πολιτείας και είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο προς διερεύνηση με πολλούς αποδέκτες στην Ελλάδα και στις Βρυξέλλες.

Ας ξεκινήσουμε το οδοιπορικό με μια περιληπτική ιστορική αναδρομή της αγοράς από χρηματιστηριακά κεφάλαια του μεγαλύτερου μέρους της Ίου, που μπορεί χωρίς υπερβολή να χαρακτηριστεί «η άλωση της Ίου».

Η άλωση της Ίου


Το 2007 ένα κότερο πλησιάζει τις ακτές της Ίου. Ο ιδιοκτήτης του είναι ένας πλούσιος χρηματιστής που λέγεται ότι είχε βγάλει πολλά λεφτά ποντάροντας με επιτυχία στο χρηματοπιστωτικό επιχειρηματικό καζίνο της Wall Street. Ο επιχειρηματίας μαγεύεται από την ομορφιά και τις παρθένες παραλίες του νησιού και αποφασίζει να τις αγοράσει και να τις εκμεταλλευτεί. Ανεβαίνει στο χωριό να διαπιστώσει αν υπάρχουν εκεί, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δημόσιες αρχές, χωροταξικές μελέτες, θεσμοθετημένοι περιβαλλοντικοί περιορισμοί, εκλεγμένοι δήμαρχοι που θα μπορούσαν να σταθούν εμπόδιο στα σχέδιά του. Γυρνάει στο κότερο πανευτυχής.


Η νήσος Ίος είναι ανοχύρωτη πολιτεία χωρίς κτηματολόγιο και χωρίς εγκεκριμένες χωροταξικές μελέτες στις εκτός σχεδίου περιοχές. Ιππότες με πανοπλίες, πρίγκιπες με άσπρα άλογα, αστοί, προεστοί του τόπου, αριστερό εργατικό κίνημα να υπερασπισθούν τον τόπο δεν υπάρχουν στο νησί. Οι δύο χιλιάδες ιθαγενείς κάτοικοι, παρόλο που έχουν βγάλει αρκετά χρήματα εκμεταλλευόμενοι οι ίδιοι το γνωστό από χρόνια τουριστικό νησί τους, δείχνουν επιρρεπείς σε εξαγορά, προσκυνητές στο χρήμα.


Ίσως από τα προπολεμικά χρόνια της φτώχιας και της ανέχειας στο νησί η δίψα για το χρήμα να έχει ενσωματωθεί στο DNA τους. Στα στενά δρομάκια του χωριού πολλοί μεσίτες, πωλητές του τόπου τους, εμφανίζονται σε κάθε γωνία, σε κάθε νυχτερινό κέντρο. Πατριώτες να σταθούν εμπόδιο στα σχέδια της μονοπωλιακής επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του νησιού από νεοφερμένους ξένους δεν φαίνονται στον ορίζοντα. Ο επιχειρηματίας σίγουρος πια ότι ο τόπος είναι χωρίς υπερασπιστές τρίβει τα χέρια του και αποφασίζει να αγοράσει όλες τις νότιες παραλίες της όμορφης παρθένας Ίου με στόχο να τις εκδίδει αποκλειστικά σε ανά τον κόσμο πλούσιους, Σαουδάραβες, Ρώσους ολιγάρχες και άλλους, που πληρώνουν πλουσιοπάροχα για all inclusive αποκλειστικές χρήσεις και απολαύσεις. Η επιχείρηση εξαγοράς ενός ολόκληρου νησιού του Αιγαίου ξεκινά.

Η off shore εταιρεία Sharivan Limited ξεκινάει τις αγορές στη χαρακτηρισμένη παραμεθόρια περιοχή του Αιγαίου νήσο Ίο αλλά γρήγορα μεταβιβάζει ιδιοκτησίες και παραδίδει την σκυτάλη σε ανώνυμες ελληνικές εταιρείες. Ο στόχος είναι προφανής: να λαμβάνει επιδοτήσεις από ελληνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα. Σύντομα ο επιχειρηματίας καταφέρνει με τους πολιτικούς του φίλους να εξασφαλίσει εγκρίσεις επιδοτήσεων των εταιρειών του συνολικά γύρω στα 24 εκατ. ευρώ. Έτσι με τις επιδοτήσεις αυτές και με τις κατάλληλες υπερτιμολογήσεις μπορεί να παρουσιάζεται σαν ευεργέτης επενδυτής χρησιμοποιώντας τα χρήματα του Έλληνα και Ευρωπαίου φορολογούμενου.

Για την αγορά της Ίου δημιουργούνται οι εταιρείες 105 Α.Ε., Λούκας Α.Ε., Νερό Α.Ε., Ίος Μαρίνα Α.Ε., Λούγια ΑΕ., Χαμόγελο Α.Ε. συμφερόντων του επιχειρηματία με ταυτόσημα διοικητικά συμβούλια. Αγοράζονται παραλιακές εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων με, συχνά, μάρτυρες συμβολαίων τα κατσίκια. Τα εκατοντάδες στρέμματα που αναφέρονται στα συμβόλαια των εκτάσεων αγοράς από τους ιδιοκτήτες πωλητές γίνονται χιλιάδες με την επίκληση κτηνοτροφικής χρησικτησίας δημοσίων εκτάσεων. Ιδιοκτήτες εξ αδιαιρέτου εκτάσεων που δεν θέλουν να απομακρυνθούν από τα πατρικά εδάφη εξαναγκάζονται να πουλήσουν τις πατρογονικές τους περιουσίες με την απειλή της πρωτόγνωρης στα νησιά των Κυκλάδων δικαστικής διαδικασίας "αγωγής διανομής". Οι ιδιοκτήτες των off shore και των ανωνύμων εταιρειών εκβιάζουν τους εξ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες με αναγκαστικούς πλειστηριασμούς με αγωγές διανομής, αν δεν πουλήσουν στους νέους άρχοντες οικειοθελώς τα κτήματά τους.

Οι παραλίες ή τμήματα αυτών, που έχει αγοράσει μέχρι σήμερα το παραπάνω δίκτυο εταιρειών συμφερόντων του επιχειρηματία κ. Μιχαλόπουλου στη νήσο Ίο είναι συνολικά δεκατέσσερις:

Παραλία Καλάμου, παραλία Παπά, παραλία Τρεις Κλησιές, παραλία Μαγγανάρι (τμήμα), παραλία Τρυπητή, παραλία Μανούσου, παραλία Πέπα, παραλία Πικρί Νερό (βόρειο τμήμα), παραλία Μυλοπότα (τμήμα), παραλία Κολιτσάνι (τμήμα), παραλία Λιμανιού (τμήμα), παραλία Τζαμαρία (τμήμα), παραλία Κουμπάρα, νησάκι Διακοφτό.

Ο νέος σύγχρονος φεουδάρχης, κάτοχος πια με τις ανώνυμες εταιρείες του τού μεγαλύτερου μέρους της Ίου (17% κατά εκτίμηση) με τη συμπαράσταση των αστυνομικών, δημοτικών και κυβερνητικών αρχών, συμπεριφέρεται πλέον σαν ο υπεράνω κάθε νόμου αδιαμφισβήτητος κυβερνήτης της Ίου.

Ο πρώην δήμαρχος της Ίου, Γιώργος Βολυκάκης αναλαμβάνει επιστάτης των συνεργείων του νέου άρχοντα. Μια στρατιά πληβείων εργαζομένων, στην πλειοψηφία ανασφάλιστοι αλλοδαποί, μεταφέρονται με φορτηγά στα κτήματα του νέου άρχοντα, μερικές φορές συνοδεία αστυνομικών οργάνων, για να περιφράξουν παράνομα, χωρίς άδειες περιτοίχισης, τις νέες ιδιοκτησίες και να ικανοποιήσουν τις εκκεντρικές αρχιτεκτονικές του επιθυμίες.

Οι αρχιτεκτονικές αυτές επιθυμίες που ακροβατούν ανάμεσα στο στυλ Λας Βέγκας της Νεβάδα και το φοινικοκρατούμενο Palm Beach της Φλόριντας προσυπογράφονται, κατά παράβαση των διαταγμάτων προστασίας που ισχύουν, από τους εντεταλμένους για την προστασία της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του Αιγαίου αρμόδιους αρχιτέκτονες μηχανικούς. Το αιγαιοπελαγίτικο τοπίο του νησιού αλλοιώνεται δραματικά και η κοινωνική δομή της Ίου αρχίζει να θυμίζει Μεξικό εποχής Ζαπάτα με τον επιχειρηματία Δον Μιχαλόπουλο να εξουσιάζει με το χρήμα του το νησί.

Η παραλία του Παπά


Η παραλία του Παπά, σύμβολο του νησιού που η φωτογραφία της συνοδεύει όλες τις διαφημιστικές καμπάνιες για την τουριστική προβολή της Ίου ιδιωτικοποιείται και απαγορεύεται η επίσκεψη σε αυτή για τους κοινούς τουρίστες. Η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε νεόπλουτους κατόχους τζιπ άνω των 2000 κυβικών και φίλους του νέου άρχοντα. Το παραδοσιακό μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία από την πλαγιά σφραγίζεται με σιδερένιες πόρτες και αλυσίδες και όποιος τολμά να εμφανιστεί στην παραλία με φουσκωτό σκάφος τού κοινοποιείται από μπράβους ότι η παραλία είναι ιδιωτική. Κατά μήκος του δημόσιου δρόμου που οδηγεί στην παραλία του Καλάμου, ένας τεράστιος τοίχος δύο μέτρα ύψος και μήκους δύο περίπου χιλιόμετρων που θυμίζει το σινικό τοίχος απαγορεύει στον περίεργο περαστικό ακόμα και να βλέπει την παραλία του Παπά έστω και από εκεί ψηλά.





Το έτος 2008 ο επιχειρηματίας ξεκινάει τα έργα καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος στην περιοχή της παραλίας Παπά που ονομάζεται από τους ντόπιους το Ρεματάκι του Παπά. Οι μπουλντόζες εμφανίζονται στις πλαγιές και ξηλώνουν τα θυμάρια για να φυτέψουν φοίνικες που εισάγονται κατά εκατοντάδες από τη Μέση Ανατολή.


Ο επιχειρηματίας μετατρέπει τελικά την περιοχή σε Palm Beach που φαίνεται να είναι το όνειρο κάθε νεόπλουτου επιχειρηματία. Ο υδροβιότοπος δίπλα στην αμμουδιά που έδινε ανάσα στα αποδημητικά πτηνά στο μακρινό τους ταξίδι από την Ευρώπη προς την Αφρική καταστρέφεται και το ρεματάκι του Παπά διαλύεται. Οι καταγγελίες και τα δημοσιεύματα για τις καταστροφές αυτές είναι πολλές.





Η οργάνωση WWF προχωράει σε σοβαρή καταγγελία για υποβάθμιση και οικειοποίηση του έλους Παπά.

Η πολεοδομία Θήρας κάνει αυτοψία και διαπιστώνει σειρά αυθαίρετων κατασκευών, ακολουθούν διοικητικές έρευνες και προσφυγές στη δικαιοσύνη, στη Διεύθυνση Δασών, στην κτηματική υπηρεσία του Δημοσίου και στην υπηρεσία ρεμάτων.

Οι υπάρχουσες αεροφωτογραφίες της περιοχής είναι αδιάψευστοι πέραν κάθε αμφιβολίας μάρτυρες των παρανομιών και των περιβαλλοντικών καταστροφών σε κάθε χρονική στιγμή. Παρ' όλες αυτές τις επώνυμες διαμαρτυρίες, με το χρήμα να περιφέρεται στους διαδρόμους των δημοσίων υπηρεσιών και τις άνωθεν εντολές, οι φωνές των δημοσίων οργάνων γρήγορα σιωπούν.

Νόμοι για πλούσιους και μόνο

Το έτος 2011 δημιουργείται η Υπηρεσία Προώθησης και Αδειοδότησης Τουριστικών επενδύσεων για πλούσιους. Στη συνέχεια, την εποχή της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας–Πασόκ, με το πρόσχημα απλοποίησης των διαδικασιών καθιερώνεται με έναν υπερνόμο πολιτικό δόγμα ότι ''κανένας νόμος της ελληνικής δημοκρατίας δεν ισχύει για όσους έχουν πολύ χρήμα''. Ο επιχειρηματίας της Ίου φημολογείται ότι συνέταξε ο ίδιος τις σχετικές διατάξεις κατάργησης κάθε ελέγχου νομιμότητας λόγω προσωπικών σχέσεων με τότε υψηλά ιστάμενα πρόσωπα.

Η σκανδαλώδης περιφρόνηση κάθε νομιμότητας και η επιδεικτική εύνοια των αστυνομικών και δημοτικών αρχών της Ίου προς τον επιχειρηματία προκαλεί το περί δικαίου αίσθημα. Πατριωτικές και οικολογικές δυνάμεις αρχίζουν να αντιδρούν. Στην τοπική εφημερίδα της νήσου εμφανίζονται σειρά από άρθρα του Νίκου Χριστοδουλάκη, της Χαρίκλειας Ζαμάνου – Χιόνη και άλλων που καταδικάζουν τις περιβαλλοντικές καταστροφές στις παραλίες της Ίου. Δεκάδες άρθρα σε εφημερίδες όλων των αποχρώσεων, Ελευθεροτυπία – Καθημερινή – Εφημερίδα των Συντακτών και πολλές άλλες κάνουν ρεπορτάζ για το σκάνδαλο της Ίου, τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης αυθαιρεσιών και την καταστροφή της φυσιογνωμίας του κυκλαδικού τοπίου.

Το 2014 οι, τότε στην αντιπολίτευση, βουλευτές του Σύριζα Συρμαλένιος Νίκος και Αλεξόπουλος Απόστολος κάνουν επερώτηση στη βουλή καταγγέλλοντας την παράνομη ΚΥΑ έγκρισης του σύνθετου τουριστικού καταλύματος στην Κουμπάρα – Διακοφτό νήσου Ίου που αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του κυκλαδικού τοπίου και νομιμοποιεί χίλια τετραγωνικά μέτρα αυθαίρετα κτίσματα του επιχειρηματία στην περιοχή έγκρισης της ΚΥΑ.

Παρά τις αντιδράσεις, ο επιχειρηματίας σίγουρος ότι έχει εξαγοράσει το σύνολο των αρμοδίων στις εμπλεκόμενες δημόσιες υπηρεσίες και έχοντας άνωθεν πολιτική κάλυψη αποθρασύνεται. Κατασκευάζει χιλιόμετρα παράνομο δρόμο προς την παραλία Πικρί Νερό, αποψιλώνει ρέματα και χρησιμοποιεί τις πέτρες για τις τοιχοποιίες του, προχωράει σε δεκάδες κατασκευές αυθαιρέτων δίπλα στον αιγιαλό με τη σιγουριά ότι το χρήμα και οι φίλοι του υπουργοί θα νομιμοποιήσουν και αυτές του τις παρανομίες.

Παράλληλα οι επιχειρήσεις των ανωνύμων εταιρειών του διευρύνονται ασταμάτητα, κατασκευάζεται το κέντρο αναψυχής Free στην παραλία Μυλοπότα, το μπαρ Steps στη Χώρα, ένα παλιό εστιατόριο μετατρέπεται στο πεντάστερο ξενοδοχείο Agalia και γίνεται η επίσημη έδρα της επιχείρησης 105 ΑΕ και των άλλων εταιρειών του επιχειρηματία. Μία τεράστια sunset disco με το όνομα Pathos κατασκευάζεται και λειτουργεί με οικοδομική άδεια ανακατασκευής ενός στάβλου. Η περιοχή όλη της Κουμπάρας αποκλείεται από τον επιχειρηματία, ακόμα και η ζώνη του αιγιαλού. Οι τουρίστες, που παλιά απολάμβαναν το ηλιοβασίλεμα στη δυτική αμμουδιά και τα βραχάκια, δεν έχουν σήμερα άλλη επιλογή παρά να πληρώσουν εισιτήριο εισόδου στο Club του κ. Μ. Ακόμα κα το ηλιοβασίλεμα εμπορευματοποιείται.





Το νησάκι Διακοφτό - Ανάκτορα στην κορυφογραμμή

Το 2014 οι εργασίες του επιχειρηματία επικεντρώνονται κατά προτεραιότητα στην παραλία Κουμπάρα, στο νησάκι Διακοφτό. Το νησάκι Διακοφτό συνδέεται με την στεριά με μια λουρίδα αμμουδιάς και όπως δηλώνει το όνομά του η πρόσβαση από στεριά διακόπτεται τους χειμερινούς μήνες από την αφρισμένη θάλασσα. Το νησάκι χαρακτηρίστηκε μετά δόλου από επιτήδειους αρμόδιους χερσόνησος μόνο και μόνο για να ενοποιηθούν παράνομα οι ιδιοκτησίες της εταιρείας 105 ΑΕ. Εκεί, πάνω στο νησάκι αυτό, αποφάσισε ο επιχειρηματίας να χτίσει τα ανάκτορά του κατά παράβαση του νόμου 233/2003 που απαγορεύει για λόγους προστασίας του τοπίου κατασκευές κτιρίων στην κορυφογραμμή.


Το κακόμοιρο το νησάκι κυριολεκτικά ξεκοιλιάστηκε. Παράνομοι δρόμο, παράνομο νταμάρι και σπαστήρας εξόρυξης και παραγωγής αδρανών, ενώ εκατοντάδες φοίνικες από την αραπιά φυτεύονται στη βραχονησίδα. Οι αρχές, ο αστυνόμος και ο δήμαρχος Ίου, άκουγαν τις εκρήξεις του παράνομου λατομείου, έβλεπαν τους παράνομους στον αιγιαλό δρόμους και προκλητικά σιωπούσαν.


Οι πολεοδομικές αρχές που ερχόντουσαν για έλεγχο μετά από σειρά επωνύμων καταγγελιών πολιτών έβρισκαν πάντα το νησάκι Διακοφτό περιφραγμένο με σύρματα και την πόρτα της περίφραξης κλεισμένη με λουκέτα. Έτσι οι αρμόδιοι υπάλληλοι έφευγαν πάντα χωρίς να κάνουν έλεγχο δόμησης, δίνοντας τη δυνατότητα στον επιχειρηματία να πολλαπλασιάζει τα, κατ' εκτίμηση, 1000 μ2 αυθαίρετά του σίγουρος ότι ο οικολόγος υπουργός του Σύριζα κ. Τσιρώνης θα τα νομιμοποιήσει και αυτά με το νέο νόμο περί αυθαιρέτων που μαγειρεύει.

Η *Π Ε*ΝΤΑ*ΣΤΕ*ΡΗ* σύνθετη Real Estate επιδοτούμενη κερδοσκοπία

Tο 2015 o ελληνικός οργανισμός τουρισμού επιβραβεύει τον επιχειρηματία εγκρίνοντας την ανέγερση πεντάστερου ξενοδοχείου του σε ζώνη ναρκοπέδιο αυθαίρετων κτισμάτων και περιβαλλοντικών καταστροφών. Η αδειοδότηση δίνεται σε περιοχή που στη σχετική χωροταξική μελέτη του Πολυτεχνείου για λογαριασμό του Δήμου Ιητών χαρακτηρίζεται απολύτου προστασίας και δεν επιτρέπεται η ανέγερση ξενοδοχειακών μονάδων σε αυτή.

Ένα τουριστικό αξιοθέατο, σύμβολο της Ίου, ένας τόπος προβολής της ομορφιάς του Αιγαίου, καταστρέφεται βάναυσα και ιδιωτικοποιείται με τη συνέργεια του ίδιου του Υπουργείου Τουρισμού.

Ελλάδα το μεγαλείο σου!





Η γέφυρα της ντροπής

Τον Δεκέμβριο του 2015, παραμονές Χριστουγέννων, κάτοικοι της περιοχής στην παραλία Κουμπάρα βλέπουν έκπληκτοι μπουλντόζες να ξηλώνουν την άμμο εκεί που το καλοκαίρι έστρωναν την πετσέτα του μπάνιου τους. Ήταν, όπως έμαθαν, το ξεκίνημα της κατασκευής μιας γέφυρας που θα ένωνε το νησί με τη στεριά για να οδηγεί το αυτοκίνητό του ο επιχειρηματίας πιο κοντά στο ανάκτορο. Παίρνουν τηλέφωνο τα γραφεία των Oικολόγων Πράσινων στην Αθήνα και στέλνουν εκεί τις φωτογραφίες που τράβηξαν με το κινητό τους από την κατασκευή της γέφυρας. Στο τηλέφωνο απαντά ο αρχιτέκτονας Γιώργος Δημητρίου μέλος της εκτελεστικής επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων. Ο έκπληκτος αρχιτέκτονας βλέποντας τις φωτογραφίες δεν πιστεύει στα μάτια του και αναλαμβάνει δράση.

Η κατασκευή της γέφυρας πάνω στην αμμουδιά των λουομένων στη θέση Κουμπάρα της νήσου Ίου γινόταν με την υπ' αρ 14704 - 19/12/15 έγκριση παραχώρησης του αιγιαλού που έφερε τις υπογραφές των υπουργών Γιάννη Τσιρώνη – Τρύφωνα Αλεξιάδη – Θοδωρή Δρίτσα. Είναι η πρώτη φορά, τις τελευταίες δεκαετίες, που ελληνική κυβέρνηση τόλμησε να εγκρίνει την κατασκευή γέφυρας σε πλαζ λουομένων για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων. Τα μέσα ηλεκτρονικής δικτύωσης παίρνουν φωτιά. Τα μέλη των περιβαλλοντικών οργανώσεων σε όλη τη χώρα δεν πιστεύουν στα μάτια τους διαβάζοντας τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση.

Ο βουλευτής του Ποταμιού Γιώργος Αμυράς υποβάλλει επερώτηση στη βουλή για τσιμεντοποίηση παραλίας στην περιοχή Κουμπάρα – Διακοφτό της Ίου και ζητάει εξηγήσεις από τον Υπουργό κ. Τσιρώνη.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι σε ψήφισμα του Πανελλαδικού Συμβουλίου τους στις 20-12 2015 χαρακτηρίζουν την ΚΥΑ ανεπανόρθωτα καταστροφική για το φυσικό και πολιτισμικό χαρακτήρα του νησιού, αντίθετη με τις προγραμματικές συμφωνίες της κυβέρνησης και σοβαρό πλήγμα στη συμφωνία Οικολόγων Πράσινων και Σύριζα.

Παρά τα γενικευμένα αιτήματα για αναστολή των εργασιών η γέφυρα κατασκευάζεται παραμονή Χριστουγέννων με τα συνεργεία να δουλεύουν νύχτα μέρα σαν να πρόκειται για αυθαίρετη κατασκευή και τα τοπικά αστυνομικά όργανα να κρατάνε τσίλιες μην τύχει και εμφανιστεί κανένας επιθεωρητής περιβάλλοντος, πράγμα απίθανο χρονιάρες μέρες. Στις αρχές του 2016 το περιβαλλοντικό έγκλημα είχε ολοκληρωθεί αλλά οι ένοχοι σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης δεν φαίνεται ότι θα έχουν καλό τέλος. Το αίτημα να κατεδαφιστεί η γέφυρα της διαπλοκής αποκτά υπερτοπικό συμβολικό χαρακτήρα.

Ο αγώνας για ελεύθερες παραλίες στο Αιγαίο

Ένα τεράστιο κίνημα αντίδρασης για το οικολογικό έγκλημα και τις απροκάλυπτες συγκαλύψεις της διαφθοράς των δημοσίων υπηρεσιών και των πολιτικών τους προϊσταμένων γεννιέται. Ο αρχιτέκτονας Δημητρίου Γιώργος, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων αναλαμβάνει εκστρατεία για να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία στις δημόσιες υπηρεσίες. Η ανατίναξη της παράνομης γέφυρας στην αμμουδιά της νήσου Ίου έγινε σύμβολο του αγώνα κατά της διαπλοκής στον ελληνικό χώρο. Η γέφυρα της διαπλοκής των αρμοδίων παραγόντων που πλούτισαν, ενώ χρεοκόπησαν τη χώρα, πρέπει συμβολικά να ανατιναχθεί. Η κατεστραμμένη παραλία των λουομένων να αποκατασταθεί. Οι αρχιτέκτονες που υπέγραψαν και ενέκριναν, προφανώς με το αζημίωτο, τις παράνομες εγκρίσεις των αρχιτεκτονικών μελετών πρέπει να παραπεμφθούν στα πειθαρχικά συλλογικά τους όργανα. Ο αγώνας για την απελευθέρωση της παραλίας Κουμπάρας νήσου Ίου, για την απελευθέρωση όλων των παραλιών του Αιγαίου ξεκινά. 1850 υπογραφές μαζεύονται για τη σωτηρία.

Ο σύλλογος Ιητών, ο συλλογικός φορέας που αντιπροσωπεύει τους Νιώτες που ζουν στην Αθήνα και εκδίδει τη μοναδική διμηνιαία εφημερίδα του νησιού, προσφεύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας με τους Οικολόγους Πράσινους και άλλους πολίτες. Το ΣΤΕ αποφασίζει διακοπή εργασιών. Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε στις 5 Οκτωβρίου του 2016 και η ετυμηγορία αναμένεται σε τέσσερις περίπου μήνες.

Ο αγώνας για να σωθούν οι παραλίες του Αιγαίου έχει ξεκινήσει. Παρά την οικονομική κρίση και τα βιοποριστικά τους προβλήματα οι Έλληνες πολίτες ανταποκρίνονται.

Το Δίκτυο Αιγαίου, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις από την Άνδρο μέχρι τη Ρόδο και από την Κρήτη μέχρι τη Χίο κινητοποιούνται, οι τοπικές οργανώσεις του κυβερνώντος κόμματος σε όλα τα νησιά είναι σε αναβρασμό και ζητούν την τιμωρία όλων εκείνων που με τις ενέργειές τους εκθέτουν σε βάσιμες υποψίες συναλλαγής και διαφθοράς το κυβερνών κόμμα.

Οι φήμες για χρηματισμό αστυνομικών οργάνων, δημάρχων, υπαλλήλων αρχιτεκτόνων ακόμη και στελεχών του κυβερνώντος κόμματος δίνουν και παίρνουν στην τοπική κοινωνία. Η μάχη για τη σωτηρία μιας παραλίας στην Ίο γίνεται μάχη για τη σωτηρία του Αιγαίου, για τη σωτηρία της Ελλάδας όλης, γίνεται μάχη κατά της διαφθοράς στα οικιστικά θέματα…

Ο εξευτελισμός της ελληνικής πολιτείας

Η έρευνα αυτή για την εξαγορά και καταστροφή του περιβάλλοντος στη νήσο Ίο κατά τα έτη 2006 έως 2016 ολοκληρώνεται με την παράθεση δεκάδων αποκαλυπτικών στοιχείων, άρθρων εφημερίδων, εγγράφων και φωτογραφιών. Οι φωτογραφίες, τα βίντεο που ακολουθούν με τις περιβαλλοντικές καταστροφές είναι ακατάλληλες για ανηλίκους και ευαίσθητους περιβαλλοντικά Έλληνες πολίτες. Το σκάνδαλο της μικρής νήσου Ίου είναι ο καθρέφτης του απόλυτου εξευτελισμού της δημόσιας διοίκησης.

Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Είστε έτοιμοι; Τα πράγματα ξέφυγαν: Δεν είναι επιστημονική φαντασία αλλά ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ πραγματικότητα

Μέχρι σήμερα, το χειρότερο που μπορούσε κανείς να φανταστεί, ήταν ένας κόσμος στον οποίο οι πάντες και τα πάντα θα ήταν υπό απλή παρακολούθηση.

Ρεπορτάζ: Νεκτάριος Αρχοντίου

Ωστόσο οι παγκοσμιοποιητές δεν σταματούν εκεί. Ζητούν ολοκληρωτικό έλεγχο και πλέον δεν κρύβονται, ούτε κρατούν τα προσχήματα.

Από την νέα τους «τεχνολογική έδρα», την Κίνα, αναπτύσσουν συνεχώς νέα εργαλεία και υποδομές για τον κόσμο του αύριο. Όλες αυτές οι καινοτομίες, κατά κύριο λόγο, δοκιμάζονται σε…ουδέτερα περιβάλλοντα, ωστόσο το σημαντικό είναι ένα: δουλεύουν. Πολλοί μάλιστα που εργάζονται επάνω σε αυτά τα project, τρομάζουν με όσα βλέπουν να είναι πλέον εφικτά.

Ιάπωνες επιστήμονες χρησιμοποίησαν την τεχνολογία αναγνώρισης προσώπων για να αναπτύξουν ένα νέο αυτόματο σύστημα που, παρακολουθώντας με κάμερα τους ασθενείς μιας Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), μπορεί να προβλέψει ποιοι ανήκουν σε ομάδα κινδύνου για επικίνδυνες συμπεριφορές, όπως π.χ. να βγάλουν τυχαία τον αναπνευστικό σωλήνα τους.

Το «έξυπνο» σύστημα, που μέχρι στιγμής έχει ακρίβεια πρόβλεψης γύρω στο 75% (τρεις στις τέσσερις περιπτώσεις), παρουσιάσθηκε από τον επικεφαλής ερευνητή δρ. Ακάνε Σάτο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γιοκοχάμα στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αναισθησιολογίας στη Βιέννη.

Η νέα τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει στη συνεχή επιτήρηση της ασφάλειας των ασθενών σε κρίσιμη κατάσταση στις ΜΕΘ, κάτι που σήμερα δεν είναι εύκολο λόγω της έλλειψης επαρκούς προσωπικού.

«Χρησιμοποιώντας εικόνες του προσώπου και των ματιών των ασθενών, μπορέσαμε να εκπαιδεύσουμε υπολογιστικά συστήματα, ώστε να αναγνωρίζουν τις κινήσεις υψηλού κινδύνου.

Εκπλαγήκαμε από τον υψηλό βαθμό ακρίβειας που πετύχαμε, πράγμα που δείχνει ότι αυτή η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών, όντας το πρώτο βήμα για μια «έξυπνη» ΜΕΘ σε ένα νοσοκομείο», δήλωσε ο δρ Σάτο.

Οι Ιάπωνες επιστήμονες δοκίμασαν τη νέα τεχνολογία σε 24 ασθενείς με μέση ηλικία 67 ετών, που είχαν χειρουργηθεί και είχαν εισαχθεί σε ΜΕΘ το 2018. Μια κάμερα στο ταβάνι πάνω από κάθε κρεβάτι παρακολουθούσε κάθε ασθενή σε 24ωρη βάση. Στη συνέχεια, ένας αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης (μηχανικής μάθησης) ανέλυε τις εικόνες και, όταν έκρινε, έστελνε σήμα προειδοποίησης ότι κάποιος ασθενής φαινόταν έτοιμος να κάνει κάτι επικίνδυνο για την υγεία του.

«Ο τελικός στόχος μας είναι να συνδυάσουμε με τις εικόνες της κάμερας διάφορα άλλα δεδομένα, όπως ζωτικούς δείκτες της υγείας, ώστε να αναπτύξουμε ένας πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα πρόβλεψης του κινδύνου σε μια ΜΕΘ», δήλωσε ο Σάτο.

Πολύ καλό εργαλείο θα πει κανείς, για να παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια στους ασθενείς σε μια ΜΕΘ. Ωστόσο, όπως με το μαχαίρι μπορείς να κόψεις ψωμί να φας αλλά μπορείς να σκοτώσεις και κάποιον, έτσι αυτές οι καινοτομίες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για καλό σκοπό ή να τις μετατρέψει μια σατανική εξουσία σε «χουντικά» μέτρα καταναγκασμού και ελέγχου.





Σκεφτείτε μια τέτοια εξουσία, όπως αυτή της Νέας Τάξης να επιβάλει τέτοια συστήματα να βρίσκονται ολόγυρά μας, στα σπίτια μας, στους δρόμους, στα δημόσια κτίρια, παντού, στο όνομα της ασφάλειας και της πρόληψης της τρομοκρατίας. Συστήματα που θα ειδοποιούν αυτόματα τις αρμόδιες αρχές με κάθε μη αποδεκτό μορφασμό, κίνηση, έκφραση.

Ταυτόχρονα, σκεφτείτε την παράλληλη εφαρμογή ενός κοινωνικού συστήματος αξιολόγησης, όπως αυτό που έχει ήδη εφαρμοστεί στην Κίνα και θα πάρετε μια ιδέα για τον κόσμο που σχεδιάζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Φυσικά, για να είναι κάποιος μέλος αυτής της κοινωνίας, θα πρέπει να έχει και ένα μέσον ταυτοποίησης, ένα βιοτσίπ ή κάτι παρόμοιο, πράγμα που αποτελεί το λεγόμενο χάραγμα σύμφωνα με την αποκάλυψη του Ιωάννου. Αν τώρα σκέφτεστε πως δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από αυτό το σενάριο, δυστυχώς κάνετε λάθος.

Ήδη επιστημονικές ομάδες εργάζονται επάνω σε συστήματα ανάγνωσης των σκέψεών μας. Φυσικά και αυτό επισήμως αναπτύσσεται για ιατρικούς σκοπούς, όμως όταν ένα τέτοιο πλήρως λειτουργικό σύστημα ετοιμαστεί, ποια εξουσία δεν θα ήθελε να το χρησιμοποιεί για να έχει απόλυτο έλεγχο επάνω στους πάντες παραβιάζοντας ακόμη και το ίδιο τους το μυαλό και γνωρίζοντας τι σκέφτονται διαρκώς; Αυτό πράγματι ίσως είναι ο,τι πιο εφιαλτικό μπορεί κανείς να σκεφτεί, ωστόσο δεν αποτελεί επιστημονική φαντασία, αλλά υπάρχει στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών και προς αυτή την κατεύθυνση, του καταναγκασμού και του ελέγχου, εξελίσσεται η τεχνολογία.

Ένα τέτοιο σύστημα μάλιστα, που είναι θέμα χρόνου να κατασκευαστεί σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μπορεί όχι μόνο να διαβάζει αλλά και να γράφει. Επομένως, προσθέστε στο οργουελικό μείγμα και ένα σύστημα που θα έχει τη δυνατότητα να σας φυτεύει σκέψεις ή ίσως ακόμη και αναμνήσεις. Σε ένα τέτοιο σενάριο, πως θα διασφαλίζατε ποιες είναι οι πράγματι δικές σας αναμνήσεις και ποιες οι φυτεμένες;





Επίσης στον κόσμο του μέλλοντος, όλοι σύμφωνα με τα σχέδια των παγκοσμιοποιητών θα έχουν στο σώμα τους πολλαπλά εμφυτεύματα που θα τους δίνουν νέες ικανότητες. Θα μπορούν για παράδειγμα να είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο και να «κατεβάζουν» πληροφορίες και δεδομένα, απευθείας στον εγκέφαλό τους.

Ποιος όμως θα διασφαλίζει, ότι κάποιοι χάκερ ή η ίδιες οι αρχές της παγκόσμιας εξουσίας, δεν θα είναι σε θέση να επαναπρογραμματίσουν το λογισμικό, παίρνοντας ακόμη και τον έλεγχο του συγκεκριμένου ανθρώπου ή χτυπώντας τον με κάποιον ψηφιακό ιο. Καταλαβαίνετε πως αν αφήσετε την φαντασία σας ελεύθερη, θα έρθετε αντιμέτωποι με πολλά εφιαλτικά σενάρια.

Το δεδομένο είναι ένα. Ότι υπάρχουν οι τεχνολογικές υποδομές και τα εργαλεία. Όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι σενάρια, αλλά βασίζονται σε τεχνολογικά εργαλεία που ήδη υπάρχουν και μάλιστα συνεχώς εξελίσσονται. Καλό θα ήταν να είμαστε έτοιμοι για όλα, για να μην βρεθούμε προ-εκπλήξεως.

Στα βίντεο παρακάτω, μπορείτε να δείτε, μεταξύ των άλλων, πως οι Έλον Μασκ και Facebook, εργάζονται και επενδύουν επάνω στην τεχνολογία αυτή, μήπως κάτι ξέρουν;

Τα συμπεράσματα δικά σας.








Πηγή     el.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Θα σαλτάρω τελείως ο Κούλης καθαρίζει βουνά και η Μαρέβα ....θάλασσες ....

Θα σαλτάρω τελείως ο Κούλης καθαρίζει βουνά και η Μαρέβα ....θάλασσες .... Δεν θα εκπλαγώ αν τα παιδιά θα πάνε εθελοντικά για μάζεμα κρεμμυδιών στην Θήβα .

Το ενδιαφέρον του για την προστασία του περιβάλλοντος είναι αμείωτο και ο ίδιος φροντίζει σε κάθε ευκαιρία να δίνει το παρών!

Σύμφωνα με τον parianostypos.gr, ο λόγος για τον γαλάζιο υποψήφιο βουλευτή στις Κυκλάδες Φίλιππο Φόρτωμα, ο οποίος συμμετείχε στη δράση "Plastic Free Sea" της Zeus+Dione σε συνεργασία με το Ίδρυμα Α Κ Λασκαρίδη που στοχεύει στον περιορισμό των πλαστικών και των θαλάσσιων απορριμμάτων και πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 15 Ιουνίου.

Μαζί με το Φίλιππο Φόρτωμα, η Μαρέβα Μητσοτάκη, σύζυγος του προέδρου της ΝΔ και δεκάδες εθελοντές πραγματοποιήσε εθελοντικό καθαρισμό σε παραλίες της Τήνου!

Ο Φίλιππος Φόρτωμας πάντα διαμηνύει ότι η ευαισθητοποίηση για τη θαλάσσια ρύπανση, η κινητοποίηση για τη μείωση του πλαστικού και η προώθηση της οικολογικής συνείδησης είναι οι κοινές μας προτεραιότητες.

Εξάλλου, ο εθελοντισμός είναι στο DNA του κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά όλοι οι Κυκλαδιτες....



Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Σύντροφος Κατρούγκαλος: Δεν υπάρχει ενδεχόμενο νέων Ιμίων

Ο υπουργός Εξωτερικών, Σύντροφος Γιώργος Κατρούγκαλος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Κυριακάτικη Kontra News» αναφέρει ότι κριτήριο της κυβέρνησης για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν το "εθνικό συμφέρον, όχι τυχόν κομματικά κέρδη ή απώλειες", προσθέτει ότι δεν ήταν η υπογραφή της Συμφωνίας η αιτία της εκλογικής ήττας και εκφράζει την βεβαιότητά του ότι "όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο θα γίνεται κατανοητό το νόημα της Συμφωνίας, αλλά και τα οικονομικά οφέλη για τη χώρα και ιδίως για τη Μακεδονία μας, από την πρωταγωνιστική επανατοποθέτηση της στον οικονομικό χώρο των Βαλκανίων".

Απέκλεισε το ενδεχόμενο "νέων Ιμίων" λόγω του αναβαθμισμένου κύρους της χώρας, των ισχυρών διπλωματικών συμμαχιών της και της απομονωμένης Τουρκίας, τις ενέργειες της οποίας καταδικάζουν ως προκλητικές οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

"Και σε κάθε περίπτωση, επειδή δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη, συνεχίζουμε τις συζητήσεις για τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης ώστε να αποκλιμακωθεί η ένταση και να μην προκύψει «ατύχημα» από αυτήν" προσθέτει.

Ο Σύντροφος Κατρούγκαλος θεωρεί βασικό του επίτευγμα ως ΥΠΕΞ "την επίτευξη κλίματος εθνικής συνεννόησης απέναντι στις προκλήσεις του δύσκολου γείτονα μας στα ανατολικά, αλλά και την συνέχιση της στρατηγικής βελτίωσης των σχέσεων με τις ΗΠΑ και την Κίνα, που βρίσκονται σήμερα στο υψηλότερο επίπεδο από ποτέ", ενώ υπογραμμίζει ότι "είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον πιο εξωστρεφή ίσως Πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης, που έβαλε το προσωπικό του στίγμα σε όλες τις διαστάσεις της εξωτερικής πολιτικής και αναβάθμισε σε πρωτόγνωρα επίπεδα το κύρος της χώρας".




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!