EPIOSYINFO NEWS
latest

728x90

468x60

Οι επιπτώσεις της πολιτικής της Fed και των κεφαλαιακών ροών

Με στόχο να εμποδιστεί η ανάπτυξη που βασίζεται σε ξένα δάνεια, όπως στην Τουρκία ή στην Ελλάδα προηγουμένως, οπότε να μην ακολουθήσει ο «ξαφνικός θάνατος» (Sudden Stop), η πλέον σωστή μέθοδος είναι η γρήγορη αντίδραση όταν μία κυβέρνηση διαπιστώνει δείγματα υπερθέρμανσης της Οικονομίας – κάτι που δυστυχώς δεν έκαναν οι κυβερνήσεις του κ. Σημίτη και του κ. Καραμανλή στην Ελλάδα, με οδυνηρά επακόλουθα. Με απλά λόγια, μία σωστή κυβέρνηση ερευνά αμέσως πού οδηγούνται τα ξένα κεφάλαια – όπου, εάν διαπιστώσει πως χρησιμοποιούνται για επενδύσεις σε νέες παραγωγικές και ανταγωνιστικές μονάδες, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα, ενώ εάν τα χρήματα τοποθετούνται σε μετοχές ή σε ακίνητα, τότε ο κίνδυνος είναι τεράστιος.

Ανάλυση

Το παγκόσμιο οικονομικό κλίμα επιδεινώνεται, αφού σε πολλές ανεπτυγμένες περιοχές όπως στην Ευρώπη ή στις σημαντικότερες αναπτυσσόμενες όπως στην Κίνα, ο ρυθμός ανάπτυξης υποχωρεί – ενώ άλλα κράτη, όπως η Τουρκία, η Αργεντινή και η Βραζιλία, είναι βυθισμένα από καιρό τώρα σε μία πραγματική κρίση, με οδυνηρά νομισματικά επακόλουθα.

Οι αιτίες, στις οποίες αποδίδονται τα δεινά των τελευταίων, είναι συνήθως ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των Η.Π.Α. και της Κίνας, οι κυρώσεις της υπερδύναμης εναντίον του Ιράν, η μεγάλη μάχη του φυσικού αερίου, καθώς επίσης τα λάθη των κυβερνήσεων τους και ειδικά της Τουρκίας – ενώ όσον αφορά τις πρώτες τα εγγενή ελαττώματα του καπιταλισμού-καζίνο, η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων και τα συσσωρευμένα βουνά των χρεών (για την ΕΕ η πολιτική της βρώμικης εταίρου μας).

Σπάνια όμως αναφέρεται κάτι, με το οποίο θα μπορούσε να ερμηνεύσει κανείς καλύτερα τις από κοινού ανοδικές και καθοδικές κινήσεις σε πολλά διαφορετικά μέρη του πλανήτη: δηλαδή, η εξάρτηση των αναπτυσσομένων και αναδυομένων χωρών από την αμερικανική νομισματική πολιτική. Από εκείνη την πολιτική δηλαδή που αποφασίζει και εφαρμόζει η Fed, συχνά σε συνεργασία με το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α. – χωρίς καν να ενδιαφέρεται για τις επιπτώσεις της στον υπόλοιπο πλανήτη.

Για παράδειγμα, όταν ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ινδίας και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ ζήτησε από τον πρόεδρο της Fed το 2014 να προσέχει για τα επακόλουθα της νομισματικής του πολιτικής σε άλλες χώρες, λέγοντας του πως θα ήταν καλύτερα να την συντονίζει μαζί τους, πήρε μία απίστευτα αγενή απάντηση – με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του. Ειδικότερα, ο τότε πρόεδρος της Fed (B. Bernanke), αναρωτήθηκε δημόσια και ρητορικά, εάν ο Ινδός πιστεύει πως η χώρα του θα λειτουργούσε καλύτερα χωρίς τη νομισματική χαλάρωση που είχε αποφασιστεί από τον ίδιο – ενώ ένας από τους τοπικούς προέδρους της Fed είπε τα εξής: «Η εντολή μας, τα καθήκοντα μας αφορούν αποκλειστικά και μόνο τις Η.Π.Α.».

Οι συνέπειες

Περαιτέρω, οι συνέπειες της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής για τις άλλες χώρες περιγράφονται από έναν ειδικό της διεθνούς κυκλοφορίας κεφαλαίων με το παρακάτω παράδειγμα: «Όταν ο κ. Bernanke ανακοίνωσε το 2013 το τέλος της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής (QE), δημιουργήθηκαν πολλές στρεβλώσεις στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Τα κεφάλαια άρχισαν να τις εγκαταλείπουν με κατεύθυνση κυρίως τις Η.Π.Α., τα νομίσματα τους υποτιμήθηκαν σοβαρά και ο πληθωρισμός αυξήθηκε. Η πολιτική των επιτοκίων της Fed επηρέασε σημαντικά τις τιμές των πρώτων υλών και τις διεθνείς ροές κεφαλαίων».

Σήμερα δε η Fed δεν έχει μόνο σταματήσει τις καθαρές αγορές αξιόγραφων και κλιμακώνοντας έτσι την κυκλοφορία των δολαρίων – αλλά, επί πλέον, αύξησε σε εννέα διαδοχικές φορές τα βασικά της επιτόκια, από σχεδόν μηδενικά στο 2,25%. Λογικό ήταν λοιπόν να υποστεί την κριτική των αναδυομένων χωρών, στην οποία απάντησε ως εξής ο νέος διοικητής της (J. Powell):

«Η αμερικανική νομισματική πολιτική δεν είναι η βασική κινητήρια δύναμη των ροών κεφαλαίων στις αναδυόμενες οικονομίες. Σημαντική είναι επίσης η νομισματική πολιτική των άλλων κεντρικών τραπεζών όπως της ΕΚΤ, οι διαφορετικοί ρυθμοί ανάπτυξης από χώρα σε χώρα και οι τιμές των πρώτων υλών. Υποθέτουμε πως η ομαλοποίηση των νομισματικών πολιτικών των ανεπτυγμένων χωρών θα συνεχίσει να μπορεί να διαχειρίζεται ορθολογικά από τις αναδυόμενες».

Εν τούτοις, οι απόψεις αποκλίνουν και αντικρούονται μεταξύ τους εντός της κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. – με κριτήριο τη μελέτη του διοικητή της Fed της Βοστώνης, σε συνεργασία με μία οικονομολόγο του Harvard (πηγή) – σύμφωνα με την οποία ο νέος επικεφαλής της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας υποτιμάει σημαντικά τις επιπτώσεις της νομισματικής της πολιτικής.

Ειδικότερα, διαπίστωσαν πως το 80% των δανείων των ξένων τραπεζών στις επιχειρήσεις των αναδυομένων (=φτωχών) χωρών είναι σε δολάρια – ενώ ακόμη και τα δάνεια στα φτωχά ευρωπαϊκά κράτη δίνονται κυρίως σε δολάρια, οπότε είναι σχεδόν απ’ ευθείας συνδεδεμένα με την πολιτική επιτοκίων της Fed. Πρόκειται δε για τεράστια ποσά, αφού το διασυνοριακό ποσόν των δανείων σε αυτές τις χώρες έφτασε το 2016 στα 7 τρις $. Το σημαντικότερο δε στοιχείο της έρευνας αυτής είναι το ότι, έχει αναλύσει δεδομένα που αφορούν δάνεια συγκεκριμένων τραπεζών σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις στις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες χώρες – πως δεν έχει βασιστεί απλά στατιστικούς υπολογισμούς.

Με τον τρόπο αυτό ελαχιστοποιείται η επίδραση των άλλων παραγόντων που ανέφερε ο κ. Powell, όπως οι τιμές των πρώτων υλών – αφού όταν οι εταιρείες πρώτων υλών παίρνουν μεγαλύτερα δάνεια όταν αυξάνονται οι τιμές των προϊόντων τους, τότε αφαιρείται το «επιχειρησιακό τους αποτέλεσμα» και δεν αποδίδεται στην αμερικανική νομισματική πολιτική (οπότε είναι ξεκάθαρες οι επιπτώσεις της).

Τεκμηριώθηκε λοιπόν πως οι συνέπειες των αμερικανικών επιτοκίων στο δανειακό όγκο και σε όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως κλάδου και έδρας τους, είναι πολύ σημαντικές – επίσης πως μία αύξηση των βασικών επιτοκίων της Fed κατά 2%, μειώνει τα διασυνοριακά τους δάνεια σε δολάρια κατά 16%! Εύλογα λοιπόν καταλαβαίνει κανείς τις δυσκολίες των χωρών που δεν έχουν ένα ισχυρό νόμισμα, την τεράστια εξάρτηση τους καλύτερα από το δολάριο, αλλά και τη σημασία ενός νομίσματος όπως το ευρώ, όσον αφορά τις δυνατότητες ανεξαρτησίας και οικονομικής ανόδου – αφού η μείωση των τραπεζικών δανείων περιορίζει σχεδόν αυτόματα το ρυθμό ανάπτυξης μίας οικονομίας, όπως διαπιστώσαμε τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα.

Όσον αφορά τώρα τη νομισματική πολιτική των άλλων κεντρικών τραπεζών όπως της ΕΚΤ που ανέφερε ο κ. Powell, ισχυριζόμενος πως επηρεάζει ανάλογα με τη Fed, οι ερευνητές δεν βρήκαν κάτι που να το επιβεβαιώνει – κυρίως επειδή η ΕΚΤ κινείται σε μεγάλο βαθμό πίσω από τη Fed, ακολουθώντας την ουσιαστικά πιστά.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου εύκολο να διαπιστώσει κανείς τον ακριβή βαθμό της επιρροής του δολαρίου στις αναπτυσσόμενες οικονομίες – όπως στο παράδειγμα της Τουρκίας, η οποία είχε βασίσει για πολλά χρόνια την ανάπτυξη της στις εισροές ξένων κεφαλαίων, άρα κυρίως δολαρίων, οι οποίες μετατράπηκαν σε εκροές μετά την αλλαγή της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής, ιδίως ένα χρόνο πριν.

Φυσικά μεσολάβησαν πολλοί άλλοι λόγοι – όπως ο τεράστιος εξωτερικός δανεισμός της Τουρκίας, τα μεγάλα ληξιπρόθεσμα χρέη της σε δολάρια, το εμπορικό έλλειμμα της χώρας, η τρομοκράτηση των επενδυτών από τον πρόεδρο της κλπ. Εν τούτοις, η ρευστότητα είναι αυτή που τροφοδοτεί τις επενδύσεις – όπως ακριβώς στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου ενώ τα πρώτα έτη οι εισροές κεφαλαίων ήταν πολύ μεγάλες, με αποτέλεσμα την άνοδο του ρυθμού ανάπτυξης επί πιστώσει (κατανάλωση, επενδύσεις κοκ.), στη συνέχεια, ειδικά μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, την παγκόσμια στενότητα ρευστότητας και τα μνημειώδη λάθη των κυβερνήσεων της, μετατράπηκαν σε μαζικές εκροές που στραγγάλισαν την ελληνική οικονομία.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, η υποτίμηση του εγχωρίου νομίσματος, όπως αυτή που βιώνει η Τουρκία, είναι το τυπικό χαρακτηριστικό του «ξαφνικού θανάτου» (Sudden Stop) – κατά τον οποίο τα βραχυπρόθεσμα ξένα κεφάλαια εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα. Εν προκειμένω, η εκάστοτε κυβέρνηση αντιμετωπίζει το εξής πολύπλοκο δίλημμα:

(α) Είτε να προσπαθήσει να κρατήσει τα ξένα κεφάλαια αυξάνοντας τα επιτόκια καταθέσεων – ρισκάροντας όμως να στραγγαλίσει επί πλέον την οικονομία αφού τα υψηλά επιτόκια μειώνουν την προθυμία επενδύσεων ή/και κατανάλωσης,

(β) είτε να μην το κάνει, με αποτέλεσμα να κορυφωθεί ο πληθωρισμός, όπως συνέβη στην Τουρκία (έφτασε στο 25%).

Με στόχο τώρα να εμποδιστεί ή ανάπτυξη που βασίζεται σε πιστώσεις, όπως στην Τουρκία ή στην Ελλάδα προηγουμένως, οπότε να μην ακολουθήσει το «Sudden Stop», η πλέον σωστή μέθοδος είναι η γρήγορη αντίδραση, όταν μία κυβέρνηση διαπιστώνει δείγματα υπερθέρμανσης της Οικονομίας – κάτι που δυστυχώς δεν έκαναν οι κυβερνήσεις του κ. Σημίτη και του κ. Καραμανλή στην Ελλάδα, με οδυνηρά επακόλουθα. Με απλά λόγια, μία σωστή κυβέρνηση ερευνά αμέσως πού χρησιμοποιούνται τα ξένα κεφάλαια.

Εν προκειμένω, εάν διαπιστώσει πως χρησιμοποιούνται για επενδύσεις σε νέες παραγωγικές και ανταγωνιστικές μονάδες, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Εάν όμως τα χρήματα τοποθετούνται σε μετοχές, σε αξιόγραφα γενικότερα ή σε ακίνητα, τότε ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Σε μία τέτοια περίπτωση, η λύση είναι ο περιορισμός των εισροών κεφαλαίων – κάτι που δεν έκανε η Τουρκία, αλλά ούτε και η Ελλάδα στο παρελθόν, ειδικά όταν αναπτυσσόταν με μέσον όρο άνω του 4% (γράφημα), με κύριο πυλώνα την επί πιστώσει κατανάλωση.

Εν τούτοις, το μεγάλο πρόβλημα είναι η παγκοσμιοποίηση όσον αφορά τις ανεξέλεγκτες ροές κεφαλαίων (εισροές, εκροές), οι οποίες δύσκολα μπορούν να αντιμετωπισθούν τοπικά – ειδικά από τις κυβερνήσεις των αναπτυσσομένων χωρών, με αντικείμενο να γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους ιδιοκτήτες των κεφαλαίων που αφού οδηγούν μία χώρα στη χρεοκοπία, τη λεηλατούν στη συνέχεια με τη βοήθεια του ΔΝΤ (κυριολεκτικά του μπράβου των διεθνών τοκογλύφων).


Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Ποιοι κωδικοί και εισοδήματα μπαίνουν στο μικροσκόπιο της εφορίας

Έως τις 29 Ιουλίου θα πρέπει οι φορολογούμενοι να υποβάλουν τις φορολογικές δηλώσεις τους στο taxisnet προκειμένου να μην βρεθούν αντιμέτωποι με "τσουχτερά πρόστιμα. Στο μεταξύ η εφορία διασταυρώνει συγκεκριμένους κωδικούς στις φορολογικές δηλώσεις προκειμένου να εντοπίσει κρυφά εισοδήματα ή δαπάνες που συνιστούν τεκμήριο και δεν δηλώνονται από τους υπόχρεους.

Συγκεκριμένα, η εφορία διασταυρώνει μεταξύ άλλων τα παρακάτω στοιχεία των φορολογουμένων:

-Τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν από ακίνητα ακόμη και εάν αυτά συμπίπτουν με τα εισοδήματα που δηλώνονται από τους ενοικιαστές ή υπάρχουν στις πλατφόρμες τύπου Airbnb.

-Τα στοιχεία των ατόμων που φιλοξενούνται.

- Τα στοιχεία για τους τραπεζικούς λογαριασμούς, οι οποίοι αθροιστικά εντός του 2017 εμφάνισαν κινήσεις άνω των 100.000 ευρώ.

-Τους τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων που έχουν περισσότερα από 200.000 ευρώ.

-Τα στοιχεία των ασφαλιστικών συμβολαίων ζωής, θανάτου, προσωπικών ατυχημάτων και ασθένειας που συνάφθηκαν και αφορούν σε φυσικά πρόσωπα.

-Το κόστος των νοσηλίων σε ιδιωτικές κλινικές, με στοιχεία των γιατρών που εισέπραξαν τις αμοιβές.

-Το κόστος των διδάκτρων στα ιδιωτικά σχολεία όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, με εξαίρεση τα εσπερινά γυμνάσια και λύκεια, καθώς και τα ειδικά σχολεία ατόμων με ειδικές ανάγκες, τα οποία υποβάλλουν στοιχεία καταβληθέντων διδάκτρων και πληρωμών για πρόσθετες παροχές

-Το κόστος της σταθερής και της κινητής τηλεφωνίας

-Το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος

-Το κόστος της ύδρευσης, για τους πελάτες που η ετήσια κατανάλωση νερού υπερβαίνει το ποσό των 1.000 ευρώ προκειμένου να εντοπιστούν οι αδήλωτες πισίνες.




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Μόνο η Ατζέντα 2030 τα καταφέρνει έτσι: Με τον φόρο πλαστικής σακούλας, η χρήσει πλαστικού αντί να μειωθεί αυξήθηκε

Δεκαοκτώ μήνες μετά την εφαρμογή του μέτρου για την μείωση της λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς στη χώρα μας και την επιβολή περιβαλλοντικού τέλους,
οι Έλληνες μειώνουν τη χρήση λεπτής πλαστικής σακούλας, ωστόσο οι μεγάλες αλυσίδες τροφίμων και πολλά καταστήματα προωθούν σακούλες με «περισσότερο πλαστικό», γράφει το greenagenda.

Έτσι καταλήγουμε να χρησιμοποιούμε περισσότερο πλαστικό, καθώς η αλλαγή στη συνήθειά μας συνίσταται στην αλλαγή του πάχους της σακούλας, όχι στην πραγματική μείωση του αριθμού της.

Συμπερασματικά, μας έβαλαν τέλος για να μειωθεί δήθεν η χρήση πλαστικού, την ώρα που υπάρχουν πλαστικά μπουκάλια και άλλα, αλλά η χρήση του αυξήθηκε, ενώ η τσέπη μας επιβαρύνθηκε.

Τα συμπεράσματα του «Δικτύου Συνεργασίας Για το Θαλάσσιο Περιβάλλον», με αφορμή την «Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Πλαστικής Σακούλας» στις 3 Ιουλίου, προέρχονται από τη μελέτη των στοιχείων που έχουν δημοσιοποιηθεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Δελτίο Τύπου 22 Ιανουαρίου 2019) καθώς και σχετική έρευνα του ΙΕΛΚΑ.

Αναλυτικότερα:

Από την 1η Ιανουαρίου 2018, σε εφαρμογή της Οδηγίας 2015/720 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έπαψε η δωρεάν διάθεση πλαστικής σακούλας μεταφοράς και επιβλήθηκαν η καταβολή αντισταθμιστικού περιβαλλοντικού τέλους για τις λεπτές πλαστικές σακούλες με πάχος τοιχώματος μικρότερο των 50 μικρών (μm) και η τιμολόγηση της πλαστικής σακούλας μεταφοράς με πάχος τοιχώματος από 50 – 70 μικρά (μm).

Κατά τα πρώτα τρία τρίμηνα του 2018, η ΑΑΔΕ εισέπραξε το ποσό των 15.506.584€, το οποίο αντιστοιχεί σε 516.886.140 λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς. Η τιμολόγηση των πλαστικών σακουλών μεταφοράς με πάχος τοιχώματος από 50 – 70 μικρά (μm) δεν περιλαμβάνει αντισταθμιστικό περιβαλλοντικό τέλος.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, «οι λεπτές σακούλες μικρότερες των 50 μm τείνουν να καταργηθούν: ήταν διαθέσιμες μόνο σε 5 από τα 13 ελεγχόμενα σημεία και σε όλα τα σούπερ μάρκετ διατίθεντο πλαστικές σακούλες μεγαλύτερες των 50 μm ή των 70 μm». Πράγματι στα σούπερ μάρκετ πλέον διατίθεται πλαστική σακούλα μεταφοράς (συχνά ονομαζόμενη «επαναχρησιμοποιούμενη») με πάχος 52μm, ενώ πληθώρα καταστημάτων (γαλακτοπωλεία, καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών, παιχνιδιών κ.ά.) πωλούν την πλαστική σακούλα στην τιμή του περιβαλλοντικού τέλους, όταν στην πράξη αυτή είναι κατά πολύ παραπάνω των 50 μικρών.

Κατά το ΥΠΕΚΑ, «…80% ήταν η μείωση στη χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας μέσω των μεγάλων καταστημάτων πώλησης καταναλωτικών αγαθών και 60% από τα υπόλοιπα καταστήματα.». Σχετικά με το ίδιο θέμα, το Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) ανακοίνωσε ότι «τα στοιχεία καταγράφουν για 2018 μείωση της τάξης του 80,3% στη χρήση της πλαστικής σακούλας ελαφρού βάρους σε σχέση με το 2017». Στην πράξη, όλα τα καταστήματα χρησιμοποιούν πλαστικές σακούλες μεταφοράς αλλά τα μοναδικά τεκμηριωμένα στοιχεία για τον αριθμό των πλαστικών σακουλών μεταφοράς προέρχονται από το λιανεμπόριο.



Πηγή   el.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η Αυστρία απαγόρευσε διά νόμου τη χρήση της γλυφοσάτης

Το πρώτο κράτο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απαγορεύει πλήρως τη χρήση της γλυφοσάτης, δραστική ουσία του ζιζανιοκτόνου Roundup του κολοσσού των αγροχημικών της Monsanto που έχει εξαγοράσει η Bayer, έγινε την Τρίτη η Αυστρία, μετά την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου από τη Βουλή. Με ενδιαφέρον πλέον αναμένεται η στάση της Ένωσης, που από το 2017 έχει εξασφαλίσει πενταετή άδεια χρήσης της ουσίας, για την οποία ολοένα και πληθαίνουν τα επιστημονικά στοιχεία που την χαρακτηρίζουν καρκινογόνα.

Συγκεκριμένα, στο κοινοβούλιο της Αυστρίας εγκρίθηκε νομοσχέδιο που απαγορεύει πλήρως να χρησιμοποιείται η γλυφοσάτη, η αμφιλεγόμενη δραστική ουσία ενός από τα πιο δημοφιλή ζιζανιοκτόνα στον κόσμο. Η πλειοψηφία των μελών της Βουλής τάχθηκε υπέρ του μέτρου στην ψηφοφορία που διεξήχθη στη Βιένη χθες Τρίτη.

Όπως αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, το ζιζανιοκτόνο Roundup, το οποίο παράγει και διαθέτει στην αγορά η Monsanto, θυγατρική του γερμανικού κολοσσού της χημικής και φαρμακευτικής βιομηχανίας Bayer, αποτελεί τον στόχο μιας πλημμύρας αγωγών στα δικαστήρια των ΗΠΑ, με τους προσφεύγοντες να καταγγέλλουν πως τους προκάλεσε καρκίνο.

Όπως είναι γνωστό, στις ΗΠΑ εκκρεμμούν χιλιάδες δίκες κατά της πολυεθνικής, με τον αριθμό να πολλαπλασιάζεται μετά τη δικαίωση του πρώτου ανθρώπου που προσέφυγε κατά της εταιρείας, Ντουέιν Τζόνσον, η οποίες εκτιμώνται σε 13.000. Η εταιρεία έχει ήδη αναγκαστεί από τη Δικαιοσύνη να καταβάλλει σε αποζημιώσεις περισσότερα από 2 δισ. ευρώ, με τη στάση ωστόσο της Bayer να παραμένει αταλάντευτη στην υποστήριξη της επίμαχης ουσίας της γλυφοσάτης.

«Τα επιστημονικά στοιχεία για την καρκινογόνο δράση του δηλητηρίου αυξάνονται» δήλωσε, μεταξύ άλλων, εκπρόσωπος των σοσιαλδημοκρατών, Πάμελα Ρέντι Βάγκνερ, συμπληρώνοντας πως «είναι δική μας ευθύνη να απαγορεύσουμε αυτό το δηλητήριο από το περιβάλλον μας».

Το νομοσχέδιο, που κατήρτισαν κοινοβουλευτικοί των Σοσιαλδημοκρατών (SPΟ), ενδέχεται να θέσει την Αυστρία σε τροχιά σύγκρουσης με την ΕΕ. Το 2017, η ΕΕ ενέκρινε τη χρήση της γλυφοσάτης για πέντε χρόνια. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαγορεύουν τη χρήση προϊόντων εγκεκριμένων από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς μόνο υπό ιδιαίτερες περιστάσεις, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα αμφισβητείτο η ενιαία αγορά.

Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Guardian τον περασμένο Ιανουάριο, κατά την έρευνά τους για να ανάψουν το πράσινο φως στη γλυφοσάτη το 2017, οι ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές (Efsa) βασίστηκαν στην έκθεση του ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Αξιολόγησης Κινδύνων (BfR) της Γερμανίας, η οποία αποτελεί «αντιγραφή και επικόλληση» μελετών της Monsanto και άλλων εταιρειών. Σημειώνεται πως η εν λόγω έκθεση οδήγησε στην ανανέωση της πενταετούς άδειας για το αμφιλεγόμενο προϊόν τον Δεκέμβριο του 2017, και ακολούθως στην αντίστοιχη από τη χώρα μας και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τον Μάρτιο του 2018.



Πηγή    thepressproject.gr


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Τα παράξενα της υπόθεσης Νοβάρτις

Η υπόθεση της Novartis διαφέρει από όλες τις άλλες υποθέσεις που ήταν ή παρουσιαστηκαν ως σκάνδαλα στην μεταπολίτευση. Σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν, αν όχι στις περισσότερες, έγινε άγρια πολιτική εκμετάλλευση, έγινε επίσης χυδαία και ακραία δημοσιογραφική προπαγάνδα σε υποθέσεις που αφορούσαν πολιτικούς. Στην περίπτωση όμως της υπόθεσης Novartis υπάρχει μια σειρά παράξενων γεγονότων που την διαφοροποιούν από όλες τις προηγούμενες.

Ναπολέων Λιναρδάτος

Παράξενο #1 

Σε μια υπόθεση που διερευνάται η φαρμακευτική δαπάνη, εντελώς τυχαία, έχει ελάχιστα ασχοληθεί με την περίοδο που οι δαπάνες είχαν φτάσει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο η διαφθορά στην υγεία άρχισε να ανθεί όταν οι δαπάνες άρχισαν να μειώνονται δραστικά και να ελέγχονται πολύ πιο εξονυχιστικά. Οι δε εμπλεκόμενοι, ενώ πορευόντουσαν με το σταυρό στο χέρι τις εποχές των παχέων αγελάδων, αποφάσισαν να ξεσαλώσουν όταν μειωθήκαν δραματικά τα κίνητρα για μίζες και αυξήθηκε επίσης δραματικά ο κίνδυνος διαλεύκανσης. Ο Ταλεϋράνδος θα έλεγε ότι οι εμπλεκόμενοι ήταν κάτι χειρότερο από διεφθαρμένοι, ήταν ηλίθιοι.

Παράξενο #2 

Ο μοναδικός εμπλεκόμενος από την περίοδο των παχέων αγελάδων είναι ο κ. Αβραμόπουλος και αυτό μας φέρνει στο δεύτερο παράξενο της υπόθεσης. Το βασικό χαρακτηριστικό των εμπλεκομένων φαίνεται να είναι το γεγονός ότι η πολιτική τους εξαφάνιση θα ήταν ιδιαιτέρως επωφελής για τον ΣΥΡΙΖΑ. Με Αβραμόπουλο εκτός, θα άδειαζε θέση ευρωπαίου επιτρόπου, με τον κ. Στουρνάρα θα άδειαζε η θέση του κεντρικού τραπεζίτη. Με Γεωργιάδη, Βενιζέλο και Λοβέρδο εκτός θα εξαφανίζονταν οι πιο ενεργοί αντίπαλοι της κυβέρνησης εντός και εκτός κοινοβουλίου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η περίπτωση του κ. Σαμαρά, ο οποίος ξεκινά να κάνει την εμφάνιση του στις μνήμες των κουκουλοφόρων μαρτύρων καθώς το θέμα των Σκοπίων αρχίζει να μπαίνει στο πολιτικό προσκήνιο.

Παράξενο #3 

Ένα από τα πιο εύθυμα στοιχεία της υπόθεσης είναι το πως επιτυγχάνεται η εμπλοκή του ο κ. Σαμαρά. Έτσι, υπάρχει «μάρτυρας» που ενώ έχει καταθέσει για την δωροδοκία υπουργών, μετά από εβδομάδες θυμάται ξαφνικά ότι ξέρει ότι τα έχει πάρει και πρωθυπουργός. Οι καταθέσεις των μαρτύρων εξελίσσονται περίεργα, δίνονται τμηματικά, κάτι σαν σήριαλ τηλεόρασης. Ως σαν να πηγαίνουν σε φροντιστήριο μνήμης, μετά επιστρέφουν για να προσθέσουν, να συμπληρώσουν και να διορθώσουν.

Παράξενο #4 

Τα λάθη στην έρευνα και στην διαδικασία είναι πολλαπλά και ιδιαιτέρως σοβαρά, π.χ. ο τρόπος και ο λόγος που ορίσθηκαν οι λεγόμενοι προστατευόμενοι μάρτυρες. Αλλά αυτό που βγάζει μάτι και που γεννά ακόμα περισσότερα ερωτήματα είναι το εξής: Η μονομέρεια των λαθών, δηλαδή το ποιος ωφελείται και ποιος ζημιώνεται από αυτά τα λάθη ή «λάθη». Οι διαρκώς χαμένοι είναι οι εμπλεκόμενοι, ενώ το πολιτικό αφήγημα της κυβέρνησης είναι ο εξολοκλήρου ευεργετηθείς λαθών που, παρεμπιπτόντως, είναι επιπέδου τριτοκοσμικής μπανανιάς.

Αυτά είναι μερικά από τα περίεργα της υπόθεσης. Αν κάποιος προσθέσει και τις επώνυμες και δημόσιες καταγγελίες ανώτατών και εν ενεργεία εισαγγελέων το πράγμα χοντραίνει πολύ περισσότερο. Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης από την επόμενη Βουλή πρέπει να είναι προτεραιότητα. Δεν νοείται δημοκρατικό πολίτευμα και ταυτόχρονα διαδικασίες με τα παράξενα που αναφέρονται παραπάνω. Είναι άλλο πράγμα κάποιος να εκμεταλλευτεί πολιτικά μια υπόθεση που δεν έχει βάση, και άλλο να κτίσει μια υπόθεση για να εξουδετερώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Γιατί αυτοί που την έκτισαν δεν είναι απλά διεφθαρμένοι, αλλά είναι και ηλίθιοι.



Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

«Αδειάζει» τον Μπ. Παπαδημητρίου ο Σταϊκούρας: «Όχι» στην προληπτική γραμμή στήριξης

«Η ΝΔ πολλές φορές στο παρελθόν και εγώ ως αρμόδιος τομεάρχης οικονομικών έχουμε τοποθετηθεί με ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν είναι επιλογή της επόμενης κυβέρνησης η προληπτική πιστοληπτική γραμμή», δήλωσε ο τομεάρχης Οικονομικών και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ, Χρήστος Σταϊκούρας.

Η δήλωση του κ. Σταϊκούρα απηχεί την επίσημη θέση του κόμματος, όπως αναφέρουν στελέχη της Πειραιώς. Ο κ. Σταϊκούρας στις δηλώσεις του ανέφερε πως «σε ό,τι αφορά το ταμειακό απόθεμα έχουμε, επίσης, τονίσει ότι δημιουργήθηκε με εσφαλμένο τρόπο, με το σκούπισμα των ταμειακών διαθεσίμων, με τα υπερπλεονάσματα, με την εσωτερική στάση πληρωμών και πρέπει να αξιοποιηθεί με φειδώ και, κυρίως, επ' ωφελεία της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας».

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα, ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ Μπάμπης Παπαδημητρίου είχε προτείνει το ταμειακό απόθεμα θα χρησιμοποιηθεί για τα «κόκκινα» δάνεια και η χώρα να πάει σε πιστοληπτική γραμμή.

Ακούστε το ηχητικό της συνέντευξης του Μπάμπη Παπαδημητρίου




Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Τσίπρας: Ανακοίνωσε τη συνεργασία με Οικολόγους Πράσινους - Ζητά εξηγήσεις για τις δηλώσεις Παπαδημητρίου

«Οι χώρες τις Ευρώπης, η μία μετά την άλλη, αποφασίζουν να εισέλθουν σε κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης -στην Ελλάδα η συζήτηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής λείπει από την ατζέντα της προγραμματικής αντιπαράθεσης», ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας στην κοινή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με τους Οικολόγους Πράσινους σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας

Ο πρωθυπουργός σχολίασε επίσης: «Καλά, εδώ λείπει συνολικά η προγραμματική αντιπαράθεση με ευθύνη των πολιτικών αντιπάλων μας [....] Θέλουν να μας γυρίσουν πίσω, απαξιώνουν και αγνοούν το πρόβλημα», για να συμπληρώσει ότι «εμείς αντιθέτως πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα, τώρα που βγήκαμε από τα μνημόνια, να προχωρήσουμε μπροστά με σχέδιο για τη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος».

Στο ρητορικό ερώτημα που έθεσε για το αν είναι βέβαιο ότι τα μνημόνια τελείωσαν, σχολίασε ότι αν την επομένη των εκλογών έχουμε μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι απολύτως βέβαιο. Ωστόσο, σημείωσε ότι «οι πολιτικοί μας αντίπαλοι αφήνουν ανοικτή την κερκόπορτα να γυρίσουμε πίσω», παραπέμποντας σε πρωινές δηλώσεις του υποψηφίου της ΝΔ, κ. Παπαδημητρίου. «Μας είπε σήμερα ότι το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη είναι να πάρει αυτά τα λεφτά (σ.σ. από το μαξιλάρι της ρευστότητας) για να τα δώσει στις τράπεζες και ότι το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη είναι να οδηγηθεί η χώρα σε γραμμή προληπτικής στήριξης, κάτι που εμείς αποφύγαμε με μάχη όταν επέμενε ο κ. Στουρνάρας», είπε. «Το σχέδιο των πολιτικών μας αντιπάλων αρχίζει να αποκαλύπτεται σιγά σιγά», τόνισε, προσθέτοντας ότι αυτό σημαίνει νέο μνημόνιο.

«Καλώ τον κ. Μητσοτάκη να απαντήσει: Είναι το σχέδιό του αυτό; Να οδηγήσει τη χώρα σε πιστοληπτική γραμμή; Αν είναι αυτό, πρέπει να το πει στον λαό. Αν δεν είναι αυτό, πρέπει με καθαρό τρόπο να διαψεύσει τον κ. Παπαδημητρίου». Αν δεν δώσει απάντηση, εμείς θεωρούμε ότι αυτό είναι το δεδομένο και ο λαός πρέπει να το ξέρει πολύ καλά ότι το σχέδιο είναι το 4ο μνημόνιο.

«Αριστερά, Οικολόγοι, προοδευτικοί πολίτες πηγαίνουμε μαζί για να βάλουμε φρένο σε αυτά τα σχέδια -και θα βάλουμε φρένο», υπογράμμισε.


Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!

Η απειλή κατάρρευσης της Δύσης

Η επιτυχία θαυμάζεται πάνω από όλα. Οι πολιτικοί κερδίζουν την αναγνώριση, επειδή έχουν εκλεγεί και όχι για τις αρχές που αντιπροσωπεύουν. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων εκτιμούνται για την περιουσία τους και όχι για την τιμιότητα τους ή για τη συμβολή των εταιρειών τους στην κοινωνική και οικονομική ευημερία. Ο πλούτος εκτιμάται δραματικά περισσότερο από την καλλιέργεια και τη μόρφωση – η πολιτική δύναμη, ακόμη και αν πηγάζει από τη διαφθορά, ακραία περισσότερο από την ηθική. Το τι είναι δίκαιο, έχει υποταχθεί απόλυτα στο τι είναι πιο αποτελεσματικό – οπότε γίνεται ευκολότερο το να επιτύχει κανείς χωρίς να δίνει καμία προσοχή στο τι είναι δίκαιο. Ίσως είναι περιττό να τονίσω ότι, σε όλα αυτά διακρίνω έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο για τη σταθερότητα της κοινωνίας μας.

Ανάλυση

Λυπάμαι που το λέω, αλλά τα δύο ελληνικά κόμματα που διεκδικούν τη διακυβέρνηση της χώρας, δεν ξέρουν τι τους γίνεται όσον αφορά την ελληνική οικονομία – η οποία είναι σε τρισχειρότερη κατάσταση συγκριτικά με το 2010, ενώ κυριολεκτικά πνέει τα λοίσθια. Το χειρότερο όλων, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόγραμμα, ενώ στηρίζονται ανόητα στα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων – αγνοώντας προφανώς τη συγκυριακή τους μείωση που δεν θα διαρκέσει πολύ ακόμη, ενδεχομένως έως την αλλαγή διοίκησης της ΕΚΤ (ο απερχόμενος επικεφαλής της θέλει απλά να αφήσει τα προβλήματα στον επόμενο), καθώς επίσης τη διαφορά των ονομαστικών επιτοκίων με τα πραγματικά.

Εκτός αυτού η κατάσταση διεθνώς δεν είναι καθόλου καλή, με την παγκόσμια ύφεση που είναι νομοτελειακή ανά 10-15 χρόνια να προβλέπεται για το 2020 – ενώ συνήθως συνοδεύεται από μεγάλα κραχ και από στενότητα ρευστότητας, με αποτέλεσμα τα πλέον αδύναμα κράτη να βυθίζονται στο χάος, όπως συνέβη το 2008. Η μεγάλη διαφορά όμως με τότε είναι το γεγονός ότι, τα παγκόσμια χρέη έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, οι τράπεζες έχουν πάψει να κερδίζουν και οι κεντρικές κατανάλωσαν όλα τους τα όπλα – οπότε θα οδηγηθούμε σε αχαρτογράφητα νερά, ιδίως εάν ενταθεί η σύγκρουση των Η.Π.Α. με την Κίνα.

Εν προκειμένω οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως σύμφωνα με μία παλαιότερη μελέτη που παραδόξως χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό κέντρο διαστημικών ερευνών (NASA), η Δύση είναι καταδικασμένη να χαθεί, εάν δεν μοιρασθούν δικαιότερα τα ενεργειακά αποθέματα και ο πλούτος. Η μελέτη προειδοποιεί για ένα παγκόσμιο κραχ, εντός των επομένων δεκαετιών – ενώ, για να μην θεωρηθεί ως «ακραία ή αμφιλεγόμενη», τεκμηριώνεται με ιστορικά γεγονότα. Τα γεγονότα αυτά αποδεικνύουν ότι, η διαδικασία της ανόδου και της κατάρρευσης είναι στην πραγματικότητα ένας «επαναλαμβανόμενος κύκλος» – ο οποίος συναντάται διαρκώς στην Ιστορία.

Όπως αποδεικνύεται δε, οι σοβαρές «διαταραχές» ενός πολιτισμού, με την ξαφνική κατάρρευση του, μία διαδικασία που συνήθως διαρκεί αιώνες, είναι ουσιαστικά φυσιολογικές – ενώ ακόμη και οι πιο ισχυρές, περίπλοκες κοινωνίες μπορούν να χαθούν ξαφνικά, όταν δεν το περιμένει κανείς. Όσο για τους βασικούς παράγοντες, οι οποίοι οδηγούν στην κατάρρευση, είναι μεταξύ άλλων ο πληθυσμός, το κλίμα, το νερό, η γεωργία και η ενέργεια,

Οι παράγοντες αυτοί έχουν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα όταν πολλοί μαζί, τη ίδια χρονική στιγμή, προκαλούν την εξάντληση των πάσης φύσεως πρώτων υλών, με σοβαρές περιβαλλοντολογικές συνέπειες – καθώς επίσης το διαχωρισμό των κοινωνιών, αφενός μεν σε μία πλούσια ελίτ, αφετέρου σε φτωχές μάζες ανθρώπων. Αυτά τα φαινόμενα διαδραματίζουν έναν κεντρικό ρόλο στη διαδικασία κατάρρευσης, αφού συναντώνται σε κάθε παγκόσμιο κραχ των τελευταίων 5.000 ετών – ενώ η σημερινή δημιουργία δύο κοινωνικών τάξεων, με την ελίτ να κατοικεί κυρίως στις βιομηχανικές χώρες, σε συνδυασμό με την υπερβολική κατανάλωση ενέργειας και πρώτων υλών, οδηγεί ξανά στην απόλυτη καταστροφή.

Πάντοτε κατά τη μελέτη, η «συσσωρευμένη υπεραξία», ο πλούτος δηλαδή, δεν διαμοιράζεται δίκαια μεταξύ των ανθρώπων ή/και των κρατών, αλλά απορροφάται από την παγκόσμια ελίτ – ενώ η πλειοψηφία, η μάζα όπως αποκαλείται, παράγει μεν τον πλούτο, απολαμβάνει όμως ένα ελάχιστο μέρος του, στα όρια των απολύτων απαραίτητων για να συντηρηθεί.

Για να αποφευχθεί το κραχ, η μελέτη προτείνει την καταπολέμηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, καθώς επίσης τη μείωση της υπερβολικής εξόρυξης/κατανάλωσης των πρώτων υλών και της ενέργειας – αφού η αυξημένη γεωργική και βιομηχανική παραγωγή των τελευταίων δύο αιώνων ήταν το αποτέλεσμα της χρήσης υπερβολικών ποσοτήτων πρώτων υλών, παρά το ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας μπορούσε να τις μειώσει σημαντικά.

Το συμπέρασμα βέβαια της μελέτης είναι απογοητευτικό, αφού οι επιστήμονες δεν πιστεύουν πως θα ακολουθήσουν οι κυβερνήσεις το δρόμο της λογικής – με αποτέλεσμα να μην αποφευχθεί τελικά η κατάρρευση της Δύσης. Ειδικότερα η μελέτη ολοκληρώνεται ως εξής:


«Ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα επιτευχθεί μία χαμηλότερη εξάντληση των πόρων, από μία μικρότερη ομάδα πλουσίων, η ελίτ αυτή θα καταναλώνει στο τέλος πάρα πολλούς πόρους. Αυτό θα οδηγήσει τις μάζες, τη συντριπτική πλειοψηφία δηλαδή των ανθρώπων, στην πείνα και στην εξαθλίωση – με τελικό αποτέλεσμα την κατάρρευση της κοινωνίας.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι, η συγκεκριμένη κατάρρευση δεν είναι ένα φυσικό, αδύνατο να αποφευχθεί γεγονός, αλλά μία διαδικασία που πηγάζει από τις εισοδηματικές ανισότητες – με αποτέλεσμα να καταδικάζονται στην πείνα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων, καθώς επίσης να λεηλατείται, να καταστρέφεται, να στραγγαλίζεται καλύτερα το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό.

Η διαδικασία ξεκινάει από τις μάζες – ενώ η ελίτ συσσωρεύει όλο και περισσότερο πλούτο. Στο τέλος καταρρέουν ολοκληρωτικά οι μάζες, ακολουθούμενες αμέσως μετά από την ελίτ».

Σε κάθε περίπτωση, όταν τα εκατομμύρια ανέργων στη Δύση, κυρίως τα πάνω από 20 εκ. στην ΕΕ, κατανοήσουν ότι δεν πρόκειται ποτέ να βρουν δουλειά, έχοντας καταδικαστεί να ταφούν ζωντανοί, θα εξεγερθούν βίαια – με όλα όσα κάτι τέτοιο συνεπάγεται.
Εισοδηματικές ανισότητες

Ξεκινώντας από το πρώτο πρόβλημα, κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών, μετά την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού στη Δύση και την παγκοσμιοποίηση που επέβαλλε με τους δικούς του όρους  ένα συνεχώς μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων κατευθύνεται στα ανώτατα στρώματα της κοινωνίας – στην ελίτ.

Σύμφωνα τώρα με μία επιστημονική μελέτη, η οποία ερεύνησε την αναδιανομή των εισοδημάτων σε 28 χώρες για χρονικά διαστήματα που έφτασαν μέχρι και τα εκατό έτη (Piketty), οι εισοδηματικές ανισορροπίες παρατηρούνται ακόμη και σε κράτη που δεν μπορεί να φαντασθεί κανείς. Χωρίς να αναλωθούμε σε περιττά λόγια, τα γραφήματα που ακολουθούν τεκμηριώνουν με το καλύτερο δυνατόν τρόπο το πρόβλημα.

(α) Σουηδία: Η χώρα, λόγω του πολιτικού της συστήματος, θεωρείται από πολλούς δίκαιη, όσον αφορά την αναδιανομή των εισοδημάτων. Εν τούτοις, με κριτήριο το ποσοστό των εισοδημάτων του ανώτατου 1% του πληθυσμού στα συνολικά εισοδήματα, από το 1947 και μετά, συμπεραίνεται πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει (σε όλα τα γραφήματα αναφέρεται το ποσοστό της κατανομής των συνολικών εσόδων της χώρας στο 1% της ελίτ – μετά το 2011 η κατάσταση όλων έχει επιδεινωθεί σε μεγάλο βαθμό). Σήμερα, το 1% της ελίτ κερδίζει το 7% των συνολικών εισοδημάτων – όταν τη δεκαετία του 1980 κέρδιζε μόλις τα μισά (4%).



(β) Ιταλία: Εδώ οι ανισορροπίες είναι ακόμη μεγαλύτερες, αν και τα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί είναι μετά το 1974. Όπως φαίνεται, παρά τη σταδιακά δικαιότερη αναδιανομή έως το 1983, έκτοτε η τάση έχει αντιστραφεί – με αποτέλεσμα το 1% πλέον του πληθυσμού να έχει το 9,5% των εισοδημάτων.









(γ) Κολομβία:Επιλέχθηκε το συγκεκριμένο κράτος, επειδή στα φτωχότερα παρατηρούνται συνήθως κατά πολύ μεγαλύτερες ανισορροπίες στα εισοδήματα. Στη χώρα αυτή, η τάση αντιστράφηκε μετά το 2000, λόγω της κρίσης που προηγήθηκε στη Νότια Αμερική – όπου όμως πλέον το 1% κερδίζει το 20,5% των συνολικών εισοδημάτων.









(δ) Γαλλία: Η κατάσταση εδώ είναι μεν πολύ διαφορετική από την Κολομβία, αλλά οι ανισότητες παραμένουν υψηλές. Αν και η ανισορροπία ξεκίνησε επίσης το 1983, μετά το ξέσπασμα της κρίσης αντιστράφηκε ξανά – υποχωρώντας από το 9,3% στο 8% περίπου, στα πλαίσια της Σουηδίας.










(ε) Ιαπωνία: Η υπερχρεωμένη πλέον χώρα, η οποία πολύ δύσκολα δεν θα χρεοκοπήσει, παρουσιάζει μία εντελώς διαφορετική εικόνα. Ειδικότερα, πριν από το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι εισοδηματικές ανισότητες ήταν τεράστιες – σε επίπεδα αντίστοιχα με αυτά της Κολομβίας. Έκτοτε έχουν περιορισθεί στα επίπεδα της Ευρώπης, με το 1% της ελίτ να κερδίζει το 10% των εισοδημάτων– αν και πριν το 1980 το ποσοστό είχε μειωθεί στο 7%.






(στ) Ελβετία: Η εικόνα δεν είναι δυστυχώς ούτε εδώ διαφορετική, σχετικά με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Ακόμη χειρότερα, το 1% του πληθυσμού κερδίζει σχεδόν το 10,5% των εισοδημάτων – πολύ περισσότερα δηλαδή από ότι στη Γαλλία ή στη Σουηδία.










(ζ) Η.Π.Α.: Στην πατρίδα του νεοφιλελευθερισμού, η οποία θεωρείται πως προσφέρει ίσες ευκαιρίες στους ανθρώπους, η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο. Εδώ έχουμε δύο διαφορετικές γραμμές – όπου η μεν κόκκινη δεν συμπεριλαμβάνει τα κεφαλαιακά κέρδη, ενώ η μπλε το κάνει. Όπως διαπιστώνεται, ενώ στη δεκαετία του 1980 το 1% του πληθυσμού κέρδιζε το 8% των συνολικών εισοδημάτων, σήμερα έχει ξεπεράσει το 22%. Τα συγκεκριμένα επίπεδα ανισότητας συναντώνται μόνο σε χώρες όπως η Κολομβία, στις οποίες τα κέρδη από τα πάσης φύσεως εγκλήματα κυριαρχούν όλων των άλλων.

Με βάση το παραπάνω γράφημα, μία ανάλογη κατάσταση υπήρχε λίγο πριν το κραχ του 1929– το οποίο οδήγησε τη χώρα στη Μεγάλη Ύφεση. Όσον αφορά δε τα εισοδήματα του ανώτατου 0,1% του πληθυσμού, έχουν σχεδόν εξαπλασιαστεί σε σχέση με το 1980 – από το 2% στο 11%. Συνολικά, 314.000 πολίτες των Η.Π.Α. κερδίζουν παραπάνω από το 9% των συνολικών εισοδημάτων – μία απίστευτη διαστρέβλωση, η οποία θα οδηγήσει ξανά στην κατάρρευση της υπερδύναμης, όπως το 1929.
Επίλογος

Τα γραφήματα είναι μάλλον κουραστικά, ειδικά όταν είναι τόσο πολλά μέσα σε ένα κείμενο. Εν τούτοις, τεκμηριώνουν με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο τα συμπεράσματα – ειδικά τη μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA, σύμφωνα με την οποία η μη ισορροπημένη, η άδικη καλύτερα αναδιανομή των εισοδημάτων θα οδηγήσει στην κατάρρευση της Δύσης.

Αντίθετα, χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον, δεν πρόκειται τελικά να καταρρεύσουν – επειδή η ισορροπία εξασφαλίζεται από το πολιτικό σύστημα, στο οποίο το κράτος επεμβαίνει δραστικά στην αναδιανομή των εισοδημάτων. Αφαιρεί δηλαδή χρήματα από τους πλουσίους και τα διανέμει στους φτωχούς – όπως συνέβαινε στην Ευρώπη πριν το 1980, με τη βοήθεια της εξέλιξης του κοινωνικού κράτους και όχι απολυταρχικά.

Στα πλαίσια αυτά, συνεχίζει να είναι επίκαιρο το παράδοξο του Minsky (ανάλυση) –σύμφωνα με το οποίο βιώνουμε το τελευταίο στάδιο της κρίσης υπερχρέωσης, με αποτέλεσμα να «αποδημήσουν» σύντομα τα κεφάλαια, σε ασφαλέστερες και πιο κερδοφόρες περιοχές.

Το γεγονός αυτό θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο το «μοιραίο», οδηγώντας τη Δύση στην κατάρρευση – εκτός εάν γίνει κατανοητό το πρόβλημα, επιλυθεί σωστά (πάγωμα χρεών, διαγραφές κλπ.), και οδηγήσει σε μία δικαιότερη αναδιανομή των εισοδημάτων, εκτός των εγκληματικών πλαισίων του νεοφιλελευθερισμού.

Εάν το τέλος θα προκληθεί είτε από τον αποπληθωρισμό (ΕΕ), είτε από τον υπερπληθωρισμό (Ιαπωνία), είναι κάτι που οφείλει να μας απασχολεί λιγότερο – επειδή, σε κάθε περίπτωση, θα είναι εξαιρετικά οδυνηρό. Πόσο μάλλον εάν συνοδευθεί από έναν παγκόσμιο πόλεμο, αφού οι ομοιότητες με την πρώτη εποχή της παγκοσμιοποίησης, καθώς επίσης με το 1914, είναι τρομακτικές. Στα πλαίσια αυτά, εάν τα ελληνικά κόμματα συνεχίσουν να αεροβατούν πιστεύοντας πως ζουν σε άλλες εποχές και σε άλλες χώρες, το ξύπνημα θα είναι εφιαλτικό. Ολοκληρώνοντας υπενθυμίζουμε για τους πολιτικούς τα εξής:

«Η επιτυχία θαυμάζεται πάνω από όλα. Οι πολιτικοί κερδίζουν την αναγνώριση, επειδή έχουν εκλεγεί και όχι για τις αρχές που αντιπροσωπεύουν. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων εκτιμούνται για την περιουσία τους και όχι για την τιμιότητα τους ή για τη συμβολή των εταιρειών τους στην κοινωνική και οικονομική ευημερία. Ο πλούτος εκτιμάται δραματικά περισσότερο από την καλλιέργεια και τη μόρφωση – η πολιτική δύναμη, ακόμη και αν πηγάζει από τη διαφθορά, ακραία περισσότερο από την ηθική.

Το τι είναι δίκαιο, έχει υποταχθεί απόλυτα στο τι είναι πιο αποτελεσματικό – οπότε γίνεται ευκολότερο το να επιτύχει κανείς χωρίς να δίνει καμία προσοχή στο τι είναι δίκαιο. Ίσως είναι περιττό να τονίσω ότι, σε όλα αυτά διακρίνω έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο για τη σταθερότητα της κοινωνίας μας«.





Πηγή


Ενα Like μας βοηθάει να συνεχίσουμε Facebook

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!